Page 1

ADSUM

VADEMECUM LITURGICZNO – DUSZPASTERSKIE Parafii Św. Jerzego, męczennika i Podwyższenia Krzyża Św. we Wrocławiu – Brochowie

24. NIEDZIELA ZWYKŁA Nr 514-C94β. * 16. września ‘18 r. * Rok X.

Za kogo uważają Mnie ludzie? (…) Ty jesteś Mesjaszem.


WYDAWCA VADEMECUM: ADSUM Parafia pw. św. Jerzego, męczennika i Podwyższenia Krzyża Świętego ul. Biegła 3; 52-115 WROCŁAW – BROCHÓW

Tel. 71 343 – 35 – 21 wew. 20

Konto: PKO BP 52 1020 5226 0000 6102 0311 4345 Informujemy, że przybliżone koszty egzemplarza ADSUM wynoszą średnio ok. 4 zł. Dziękujemy jednocześnie za wszelkie ofiary na FUNDUSZ WYDAWNICZY.

PROSIMY O POMOC DLA POSŁUGIWANIA PARAFIALNEJ ŚWIETLICY ŚRODOWISKOWEJ Duszpasterstwo Rzymsko-Katolickiej Parafii pw. św. Jerzego ul. Biegła 3; 52-115 WROCŁAW – BROCHÓW Konto BS: 64 9575 0004 0046 6499 2000 0010 x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

UWAGA – PAMIĘTAJ – WAŻNE!

Zapraszamy do korzystania ze strony internetowej naszej Parafii. Znaleźć ją można pod adresem:

www.eadsum.org x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

AUDIENCJA GENERALNA KAI => 2018-09-12

Pozdrawiam serdecznie pielgrzymów polskich. Dzisiaj w liturgii obchodzimy wspomnienie Najświętszego Imienia Maryi. Tak wiele ludzkich losów, nadziei i łez splatało się z Jej imieniem w historii świata. Także dzisiaj, łączy Ona w modlitwie miliony serc, które oddają Jej hołd, błagają o wstawiennictwo, pomoc i ratunek. Matka Boża w niebezpieczeństwach zawsze broni wiary i Kościoła. Oddając cześć Imieniu Maryi, dziękujmy za Jej obecność w życiu Kościoła i każdego z nas. Zawierzając was Matce Bożej, z serca wam błogosławię. Papieską katechezę streścił po polsku ks. prał. Sławomir NASIOROWSKI

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry! W dzisiejszej katechezie powracamy do trzeciego przykazania, mówiącego o dniu odpoczynku. Dekalog, ogłoszony w Księdze Wyjścia, powtarza się w Księdze Powtórzonego Prawa w sposób niemal identyczny, z wyjątkiem tego trzeciego słowa, gdzie ma miejsce cenna różnica: podczas gdy w Księdze Wyjścia motywem odpoczynku jest błogosławieństwo stworzenia, to w Księdze Powtórzonego Prawa upamiętnia on koniec zniewolenia. W tym dniu niewolnik musi odpoczywać tak, jak pan, aby uczcić pamięć Paschy wyzwolenia. Niewolnicy z definicji nie mogą bowiem odpoczywać. Ale istnieje wiele rodzajów zniewolenia, zarówno zewnętrznego, jak i wewnętrznego. Istnieją naciski zewnętrzne, takie jak uciemiężenie, życie porwane przemocą lub inne rodzaje niesprawiedliwości. Są też niewole wewnętrzne, którymi są na przykład blokady psychologiczne, kompleksy, ograniczenia charakterologiczne oraz inne. Czy w tych warunkach istnieje odpoczynek? Czy człowiek uwięziony lub uciskany może pozostać mimo to wolny? Czy osoba dręczona trudnościami wewnętrznymi może być wolna? Rzeczywiście, istnieją ludzie, którzy nawet w więzieniu żyją wielką swobodą ducha. Pomyślmy na przykład o św. Maksymilianie Kolbe, czyli kardynale Van Thuanie, którzy przekształcili mroczne prześladowania w miejsca światła. Są też ludzie naznaczeni wielką wewnętrzną słabością wewnętrzną, którzy jednak zaznają odpoczynku miłosierdzia i potrafią go


przekazywać. Boże miłosierdzie nas wyzwala, a kiedy spotykasz się z Bożym miłosierdziem masz wielką wolność wewnętrzną, i jesteś także zdolny, aby ją przekazywać innym. Dlatego bardzo ważne jest otwarcie się na miłosierdzie Boga, by nie godzić się na bycie niewolnikiem nas samych. Czym jest zatem prawdziwa wolność? Czy polega na możliwości wyboru? Z pewnością jest to jeden z elementów wolności, i staramy się, aby każdemu mężczyźnie i kobiecie była ona zapewniona (por. SOBÓR WATYKAŃSKI II, Konst. Duszp. Gaudium et spes, 73). Dobrze jednak wiemy, że aby być prawdziwie wolnymi czy też szczęśliwymi nie wystarcza możliwość czynienia tego, na co mamy ochotę. Prawdziwa wolność to znacznie więcej. Istnieje bowiem zniewolenie, które więzi bardziej niż więzienie, bardziej, niż atak paniki, bardziej niż jakikolwiek rozkaz: to niewolnictwo własnego „ja”. Ci ludzie, którzy zdają się przez cały dzień patrzeć na siebie w zwierciadle, by zobaczyć swoje „ja”. Własne ego jest większe od swego ciała. Są niewolnikami własnego „ja”. Ego może stać się oprawcą torturującym człowieka gdziekolwiek się znajdzie i powodującym u niego najgłębszy ucisk, który nazywa się „grzechem”, nie będący trywialnym naruszeniem jakiegoś kodeksu, ale porażką życiową i stanem niewolników (por. J 8,34). Grzech jest w ostatecznym rachunku realizowaniem własnego „ja”. Chcę robić to, tamto, czy jeszcze co innego i nie obchodzi mnie, czy są jakieś ograniczenia, przykazania. Nie obchodzi mnie nawet, czy jest miłość. Istnieje tylko „ego”, a taka postawa jest grzechem. Pomyślmy na przykład o ludzkich namiętnościach: człowiek zachłanny, pożądliwy, chciwy, porywczy, zazdrosny, leniwy, pyszałek są niewolnikami swoich wad, które ich tyranizują i dręczą. Nie ma wytchnienia dla obżartucha, bo obżarstwo to obłuda żołądka, który jest pełen, ale chce nas przekonać, że jest pusty. Obłudny żołądek czyni nas obżartuchami. Jesteśmy niewolnikami obłudnego żołądka. Nie ma wytchnienia dla zachłannych i pożądliwych, którzy muszą żyć przyjemnością; gorąca chęć posiadania niszczy skąpca, który nieustannie gromadzi pieniądze, wyrządzając zło innym; ogień gniewu i robak zawiści niszczą relacje międzyludzkie. Pisarze mówią, że zawiść zalewa żółcią ciało i duszę. Kiedy jakaś osoba ma zapalenie wątroby, to staje się żółta, natomiast ludzie zazdrośni mają żółtą duszę, bo nigdy nie mogą mieć zbawiennej świeżości duszy. Zawiść niszczy. Lenistwo, które unika wszelkiego wysiłku, czyni ludzi niezdolnymi do życia; zarozumiały egocentryzm wykopuje przepaść między nami a innymi. Drodzy bracia i siostry, któż jest zatem prawdziwym niewolnikiem? Kim jest ten, kto nie zna odpoczynku? To niewolnik. Tym, kto nie zna odpoczynku ten, czy ta która jest niezdolny do kochania! Wszystkie te wady, grzechy, ten egoizm oddalają nas od miłości i czynią nas niezdolnymi do kochania. Jesteśmy niewolnikami nas samych i nie możemy kochać, bo miłość zawsze skierowana jest ku innym. Trzecie przykazanie, które zachęca, aby w odpoczynku celebrować wyzwolenie, jest dla nas chrześcijan proroctwem Pana Jezusa, który zrywa wewnętrzną niewolę grzechu, aby uczynić człowieka zdolnym do kochania. Prawdziwa miłość jest prawdziwą wolnością: odciąga od posiadania, odbudowuje relacje, potrafi zaakceptować i docenić bliźniego, przekształca każdy trud w radosny dar i czyni zdolnymi do jedności. Miłość czyni wolnymi także w więzieniu, chociaż jesteśmy słabi i ograniczeni. To jest wolność, którą otrzymujemy od naszego Odkupiciela, Pana Jezusa Chrystusa.

****************************************************** 52. Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu Obchodzony jest on w Polsce w III niedzielę września (w tym roku będzie to 16. września).

„Prawda was wyzwoli” (J 8, 32).

Fake news a dziennikarstwo pokoju Drodzy bracia i siostry, w Bożym zamyśle ludzka komunikacja jest istotnym sposobem, aby żyć w komunii. Istota ludzka, będąca obrazem i podobieństwem Stwórcy zdolna jest do wyrażania i dzielenia się tym, co prawdziwe, dobre, piękne. Potrafi opowiedzieć o swoim doświadczeniu i świecie, oraz budować w ten sposób pamięć i zrozumienie wydarzeń. Ale człowiek, jeśli podąża za swoim zarozumiałym egoizmem, może również w sposób wypaczony wykorzystywać zdolność komunikacji, jak to ukazują od samego początku wydarzenia biblijne Kaina i Abla oraz wieży


Babel (por. Rdz 4,1-16; 11,1-9). Wypaczenie prawdy jest typowym objawem tego zakłócenia, zarówno w płaszczyźnie indywidualnej, jak i zbiorowej. Natomiast dochowując wierności logice Boga, komunikacja staje się miejscem wyrażania własnej odpowiedzialności w poszukiwaniu prawdy i budowaniu dobra. Dzisiaj, w sytuacji coraz szybszej komunikacji oraz w obrębie systemu cyfrowego jesteśmy świadkami zjawiska „fałszywych wiadomości”, tak zwanych fake news: zachęca nas ono do refleksji i zasugerowało mi poświęcenie tego orędzia tematowi prawdy, podobnie jak to uczynili już wiele razy moi poprzednicy, począwszy od Pawła VI (por. Orędzie 1972: Środki masowego przekazu w służbie prawdy). Chciałbym w ten sposób przyczynić się do wspólnego starania o zapobieganie rozpowszechnianiu fałszywych wiadomości oraz do odkrycia na nowo wartości zawodu dziennikarskiego, a także osobistej odpowiedzialności wszystkich za przekazywanie prawdy. Dalsza część Orędzia na stronie internetowej oraz w korespondencji z listy mailingowej.

******************************************************

Przewielebny Księże Proboszczu! Drodzy Parafianie !

Na progu rozpoczynającego się roku akademickiego stajemy wobec Boga z ogromną wdzięcznością za dar nowych powołań kapłańskich. Także i w tym roku seminaryjne sale wykładowe zapełnią się klerykami. Dołączyło do nich dwudziestu alumnów rozpoczynających swoją formację na pierwszym roku. Jest to niewątpliwie znak Bożego błogosławieństwa. W tym roku formację w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym rozpocznie 81 alumnów. Z Bożej Opatrzności jest to więcej niż w zeszłym roku. Nasze seminarium jest czwartym w Polsce co do liczebności alumnów. Jesteśmy pewni, że każdy z nich ma swoje miejsce w sercach kapłanów i wiernych naszej Archidiecezji i za to chcemy już dziś z całego serca podziękować. Wiemy także, że w codzienności oprócz wsparcia duchowego potrzebna jest również pomoc materialna. Życie Papieskiego Wydziału Teologicznego jak i Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego możliwe jest dzięki hojności wszystkich wiernych Archidiecezji Wrocławskiej. Dzieje się tak, ponieważ wierni świeccy i ich duszpasterze potrafią się dzielić tym, co posiadają, często sami doświadczając niedostatku. Tradycyjnie w tym jesiennym czasie, w którym zbierane są plony różnorodnych upraw, pragnę zwrócić się do Czcigodnego Księdza Proboszcza i do całej Wspólnoty Parafialnej o materialne wsparcie naszego seminarium duchownego szczególnie także w postaci płodów rolnych. Składając wyrazy głębokiej wdzięczności za rokrocznie doświadczaną hojność ze strony Księdza Proboszcza i całej parafii życzymy, aby trwający okres zbiorów był czasem szczególnego Bożego błogosławieństwa i by nikomu w naszych domach nie brakło codziennego chleba. Ks. dr Kacper RADZKI Rektor MWSD

******************************************************

16. września –> 24. NIEDZIELA ZWYKŁA

Dzisiejszy fragment Ewangelii składa się z trzech części. Pierwszą stanowi wyznanie św. Piotra. Gdy Chrystus pytał swych uczniów o to, za kogo Go ludzie uważają, padły odpowiedzi, które odzwierciedlały panujące wówczas o Nim opinie. Wtedy znów zapytał: „A wy za kogo Mnie uważacie?”. W imieniu wszystkich Piotr wyznał: „Ty jesteś Mesjaszem”. Drugą część stanowi nauczanie Jezusa mówiące o tym, co Go jako Mesjasza spotka: „Syn Człowieczy musi wiele cierpieć (...), będzie zabity, ale po trzech dniach zmartwychwstanie”.


Jezus użył tu słowa „musi”, zaznaczając w ten sposób, że czekające Go męka i zmartwychwstanie należą do istoty mesjańskiego posłannictwa. Jednakże św. Piotr zaprotestował przeciwko temu, ulegając wyobrażeniom o Mesjaszu, który miał przywrócić królestwo Izraela, głównie w sensie politycznym. Jezus gwałtownie zareagował na jego słowa: „Zejdź mi z oczu, szatanie”. Ostrość Jego słów wynikała z tego, że Piotr próbował odwieść Go od urzeczywistnienia mesjańskiego posłannictwa. bp Marek JĘDRASZEWSKI  Archidiecezjalne Radio RODZINA przeżywa w bieżącym roku 25. rocznicę swego posługiwania. Z tej racji powstała inicjatywa odwiedzin Parafii dolnośląskich, by podzielić się radością jubileuszu, by spotkać się i włączyć do obchodów największe grono adresatów owego posługiwania;  Dziś właśnie będziemy wyróżnieni tymi odwiedzinami;  Obok wielu upominków PT. Redaktorzy Radia przygotowali Księgę Pamiątkową do której będą mogli wpisać się słuchacze naszego Radia;  Ze spotkania nagrana będzie relacja radiowa, która udostępniona będzie na falach Radia RODZINA jutro, w poniedziałek, 17. września o 13.10;  Dziś 52. Niedziela Środków Społecznego przekazu => patrz Orędzie papieża;  Dzień Środków Przekazu jest okazją do wsparcia także „gestem grosza” diecezjalne i parafialne media, tj. Radio i TV Rodzina oraz nasze ADSUM i parafialną stronę internetową. Zachęcamy do gestu w zbiórce do puszek;  W naszej dzisiejszej modlitwie z podzięką polecamy zeszłoniedzielnych Ofiarodawców. Dziękując z serca za każdy gest informujemy, że na cele parafialne złożonych zostało na tacę 4 336,00 PLN => Bóg zapłać za zaufanie;  Członkowie sekcji ekonomicznej Rady Parafialnej dyżurują po każdej niedzielnej Mszy św. w Domu Parafialnym;  Zapraszamy do niedzielnych spotkań w KAWIARENCE PARAFIALNEJ;  O 19.00 w KAWIARENCE PARAFIALNEJ spotkanie uczestników przygotowywanej na październik br. PARAFIALNEJ PIELGRZYMKI do WŁOCH;  MEMENTO! Pan Bóg, w minionym tygodniu odwołał do wieczności z naszego środowiska:  Panią Czesławę SZYDŁOWSKĄ z ul. Birmańskiej;  Pana Wiesława SZOMA => ostatnio w Londynie, w Anglii; 7.10

=>

GODZINKI O NIEPOKALANYM POCZĘCIU N.M.P.

7.30

}

w int. śp. Agnieszki, Klemensa i Zdzisława BRZÓZKA;

9.00

}

w int. śp. Teresy GURGUL, w 12. rocznicę śmierci;

10.30

}

w int. Rodziny PP. Katarzyny i Grzegorza KRAWCZYSZYN, w 10. rocznicę ślubów małżeńskich => dziękczynno – błagalna;

 We Mszy św. o 10.30 uczestniczyć będą harcerze tworzącego się zastępu ZHR;

12.00

}

w int. śp. Józefa ZABORNIAK, w 19. rocznice śmierci oraz w int. wszystkich zmarłych z Rodziny MAZURKIEWICZ;

INTENCJA TYGODNIA: módlmy się w intencji Brochowskiej młodzieży

17.30 }

Nieszpory niedzielne


18.00

}

20.00

}

w int. śp. Władysława KAZIÓW => gregorianka 15.; INAUGURACJA ROKU SZKOLNEGO MŁODZIEŻY SZKÓŁ GIMNAZJALNYCH, LICEALNYCH I STUDENCKICH:

w int. katolickiej młodzieży BROCHOWA => dziękczynno – błagalna

UWAGA! – PAMIĘTAJ! – WAŻNE!

* Jak co roku, uczniów klas od I. do V. Szkoły Podstawowej wzywamy a ich Rodziców i Wychowawców prosimy o pomoc w odczytaniu i rozwiązywaniu zadań apostolskich ulotki: ZIARNO; => Zapraszamy do sugerowanego w ulotce Rodzinnego spotkania oraz do związanego z tym domowego rozwiązywania zamieszczonych na odwrocie zadań. Nadto prosimy, aby poszczególne ulotki ZIARNO wklejać do zeszytu od religii pod ostatnim tematem (będziemy się tym wspólnie cieszyć podczas wizyty duszpasterskiej – kolędy) a odcinek (na ulotce zaznaczone jest gdzie należy go odciąć) z rozwiązanym zadaniem składać w nawie bocznej naszej świątyni do kasety ustawionej na ołtarzu św. Jadwigi Śląskiej;

******************************************************

17. września –> PONIEDZIAŁEK

* Św. Zygmunta FELIŃSKIEGO, biskupa –> wspomnienie dowolne Zygmunt (germ.: sigi – zwycięstwo i mund – opieka => mający obrone przez zwycięstwo), urodził się 01. listopada 1822 r. w Wojutynie, koło Łucka na Wołyniu (obecnie Ukraina). Wychowany został w atmosferze religijnej i patriotycznej, od najmłodszych lat był czcicielem Matki Bożej. Skończył studia w Moskwie i Paryżu. Wstąpił do seminarium duchownego i w 1855 r. otrzymał święcenia kapłańskie w Petersburgu. Został ojcem duchownym w tamtejszym seminarium. Uważnie przyglądał się sytuacji w Rosji i losom Polaków, zwłaszcza opuszczonych dzieci i starców. Bolał nad zamknięciem nowicjatów zakonnych, co było jedną z form carskich represji wobec Kościoła katolickiego. W 1857 r. założył Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi, któremu zlecił opiekę nad dziećmi oraz ludźmi chorymi i starymi. Jednym z zadań zgromadzenia było organizowanie szkół dla wiejskich dzieci. W 1862 r. papież bł. Pius IX mianował Zygmunta Szczęsnego arcybiskupem metropolitą warszawskim. Piastując ten urząd, Zygmunt przyczynił się do wyraźnego odrodzenia duchowego dawnej stolicy Polski. Zreformował seminarium i Akademię Duchowną w Warszawie, założył schronisko dla biednych dzieci i upowszechnił nabożeństwo majowe ku czci Najświętszej Maryi Panny. W 1864 r., po niespełna półtorarocznej posłudze arcybiskupiej, został przez władze carskie skazany na wygnanie w głąb Rosji za to, że w marcu 1863 r. napisał list do cara Aleksandra II w obronie Kościoła i narodu. Również na wygnaniu, w Jarosławiu nad Wołgą, dawał przykład głębokiej wiary. Po 20 latach zwolniono go, jednakże otrzymał zakaz powrotu na teren swojej archidiecezji. Zamieszkał w Dźwiniaczce (wówczas województwo tarnopolskie, obecnie Ukraina), gdzie mimo podeszłego wieku i wyczerpania wygnaniem podjął pracę wśród ludzi. Zmarł w pałacu arcybiskupim w Krakowie 17. września 1895 r. Jego pogrzeb na Wawelu stał się okazją do manifestacji patriotycznych. Proces informacyjny przed beatyfikacją abp. Felińskiego otworzył kard. Stefan Wyszyński w 1965 r., zaś jego zamknięcia dokonał w 1984 r. kard. Józef Glemp. W 1988 roku Kongregacja ds. Kanonizacji ogłosiła ważność procesu. Beatyfikował go papież Jan Paweł II w Krakowie 18. sierpnia 2002 roku. Proces kanonizacyjny zakończył się podczas konsystorza 21. lutego 2009. Decyzję o kanonizacji arcybiskupa wydał Benedykt XVI, a świętym ogłosił go 11. października 2009 w Watykanie. Ciało Świętego spoczywa w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie.


* Św. Roberta BELLARMINA, biskupa i doktora Kościoła –> wspom. dowolne Robert (germ.: hrot - sława i berth - znakomity => cieszący się wielką sławą), urodził się w MONTEPULCIANO w roku 1542. Wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Po studiach i przyjęciu święceń kapłańskich zasłynął jako znakomity teolog. Mianowany kardynałem i arcybiskupem Kapui, okazał się gorliwym pasterzem. Przez swoją pracę w kongregacjach rzymskich przyczynił się do rozwiązania wielu trudnych problemów. Zmarł w Rzymie w roku 1621.  Poniedziałek, w tradycji, jest dniem modlitw w intencji dusz czyśćcowych;  15.30 – 18.00 => zajęcia dla dzieci z programowania: LEGO => ROBOKLOCKI;  O 19.00 – miting Brochowskiej wspólnoty AA i AN;

7.00

}

w int. śp. Władysława KAZIÓW => gregorianka 16.;

18.00

}

w int. pp. Renaty i Jarosława CZARNOTA, w 30. rocznicę ślubów małżeńskich => dziękczynno – błagalna;

}

w int. śp. Ewy DENYSÓW, w 30. dniu po pogrzebie;

O 19.00 => Spotkanie skautek odradzającego się zastępu

BROCHOWSKICH SKAUTÓW EUROPY ******************************************************

18. września –> WTOREK * Św. Stanisława Kostki, zakonnika

-> PATRONA POLSKI -> święto Stanisław (imię słowiańskie: stani – stać i sław – sława => utwierdzony sławą), był synem kasztelana zakroczymskiego Jana Kostki. Urodził się w ROSTKOWIE koło Przasnysza 28. grudnia 1550 roku. Mając 14 lat razem z bratem został wysłany do szkół jezuickich w Wiedniu. Z zachowanych zeszytów szkolnych wynika, że był pilnym uczniem. Umiał łączyć naukę z życiem religijnym. W grudniu 1565 r. ciężko zachorował. Tradycja utrzymuje, że w czasie choroby objawiła mu się Matka Boża. Od tego momentu Stanisław dążył do poświęcenia się na służbę Bogu. Napotkał jednak na sprzeciw rodziny, która widziała go raczej na urzędach i godnościach świeckich. W sierpniu 1567 r. pieszo, w przebraniu, uciekł z Wiednia. Dotarł do DYLLINGI w Bawarii (ok. 650 km) i zgłosił się do św. Piotra KANIZJUSZA. Ten wysłał go do Rzymu, gdzie św. Franciszek BORGIASZ przyjął go 28. października 1567 r. do nowicjatu. Tu Stanisław zyskał sobie opinię świętego młodzieńca. Swoim wzorowym życiem, duchową dojrzałością i rozmodleniem budował całe otoczenie. Mając 18 lat złożył śluby zakonne. Żył w stałym zjednoczeniu z Bogiem. Świadczy o tym odpowiedź udzielona jednemu ze współbraci podczas gry w piłkę. Gdy zapytał on kiedyś Stanisława, co by uczynił wiedząc, że zaraz ma umrzeć, Stanisław bez wahania odpowiedział: Grałbym dalej. Jego dewizą był program świętości. Często mówił: Do wyższych rzeczy jestem stworzony. W nowicjacie zachorował na malarię. Na krótko przed śmiercią, która nastąpiła dnia 14. sierpnia 1568 roku, powiedział do zgromadzonych przy jego łóżku, że widzi Matkę Bożą i aniołów przychodzących po niego. Od śmierci wierzono powszechnie, że dla nieba narodził się nowy święty. Kiedy w dwa lata później otworzono grób Stanisława, znaleziono w nim nietknięte ciało. W 1605 roku papież Paweł V zezwolił na umieszczenie jego obrazu w kościele zakonnym. Papież Klemens X w 1670 roku pozwolił jezuitom na odprawianie Mszy św. ku czci św. Stanisława, a w cztery lata później ogłosił go jednym z patronów Polski i Litwy. Kanonizował Stanisława Kostkę papież Benedykt XIII w 1726 roku. W Rostkowie nie zachował się dwór Kostków, ale w sąsiednim Przasnyszu znajduje się kościół ufundowany przez Pawła


Kostkę ku czci brata. Relikwie Świętego spoczywają w kościele św. Andrzeja na Kwirynale w Rzymie. Św. Stanisław jest patronem Polski (od 1671 r.) i Litwy; studentów oraz nowicjuszy jezuickich, a także polskiej młodzieży. Św. Stanisławowi przypisuje się zwycięstwo Polski odniesione nad Turkami pod Chocimiem w 1621 r. W tym dniu o. Oborski, widział św. Stanisława w obłokach, jak błagał Matkę Bożą o pomoc. Król Jan Kazimierz przypisywał orędownictwu Świętego zwycięstwo odniesione pod Beresteczkiem (1651). W ikonografii św. Stanisław Kostka przedstawiany jest w stroju jezuity. Jego atrybutami są: anioł podający mu Komunię, Dziecię Jezus na ręku, krucyfiks, laska pielgrzymia, lilia, Madonna, różaniec.  Jak w każdy wtorek, zapraszamy do modlitwy o uzdrowienie za przyczyną św. Michała Archanioła oraz naszych Aniołów Stróżów;  17.00 => Sala sesyjna Dworca Głównego we Wrocławiu => WIECZORY POLSKIE – spotkanie 157.; ZAPRASZAMY!

7.00

}

w int. śp. Władysława KAZIÓW => gregorianka 17.;

18.00

}

w int. śp. Kazimiery FRĄTCZAK, w 1. rocznicę śmierci; /Intencja córki Elżbiety z synem; córki Haliny z mężem; wnuków i prawnuków ;

******************************************************

19. września –> ŚRODA

* św. Januarego, biskupa i męczennika -> wspomnienie dowolne January (łac.: januarius – styczeń => ten, kto urodził się w styczniu), biskup Benewentu, według tradycji został ścięty w Puteoli koło Neapolu w czasie prześladowań Dioklecjana, dnia 19. września 305 roku. January jest głównym patronem Neapolu. Kilkakrotnie w ciągu roku powtarza się tam tzw. cud św. Januarego. Obok relikwii znajdują się dwie hermetycznie zamknięte ampułki z zakrzepłą krwią Januarego. Krew została zebrana przez wiernych w czasie męczeńskiej śmierci biskupa, gdy ciało jego krwawiło po ścięciu głowy. Na oczach pielgrzymów zakrzepła krew Świętego, staje się płynna i pulsująca, jakby świeżo wylana. Zjawisko to jest notowane od XIV wieku. Kościół urzędowo o tym zjawisku się nie wypowiedział. Kilkakrotnie zaś ponawiane badania zdają się wskazywać, że fakt ten ma charakter nadprzyrodzony. W ikonografii św. January przedstawiany jest w stroju biskupim z paliuszem lub w tunice i płaszczu. Jego atrybutami są: fiolki z krwią w dłoniach aniołów, gałązka palmowa, korona, krzyż biskupi trzymany przez anioła, lwy u jego stóp, miecz.  Dziś KWARTALNY DZIEŃ MODLITW w int. dzieci, młodzieży i wychowawców;  Środa, w tradycji, jest dniem czci św. Józefa, Oblubieńca NMP;

Służba Liturgiczna Ołtarza => ministranci  17.00 => ZBIÓRKA kandydatów do SLO;

ZAPRASZAMY CHŁOPCÓW SZKOŁY PODSTAWOWEJ!  19.00 => ZBIÓRKA ministrantów, lektorów i animatorów;

7.00

}

w int. śp. Władysława KAZIÓW => gregorianka 18.;

18.00

}

w int. śp. Romana; Marianny i Bolesława BARTKOWIAK;


} Intencje nowennowe Mszy św. zbiorowej:  w int. Ojca świętego Franciszka i Pasterza Kościoła wrocławskiego, ks. Abpa Józefa;  w int. biskupów, kapłanów, diakonów, kleryków, sióstr oraz liczne i święte powołania kapłańskie i zakonne, także z naszej Parafii;  w int. dzieła beatyfikacji Sługi Bożego ks. Aleksandra ZIENKIEWICZA „Wujka”;  w int. Ojczyzny i Kościoła św. w Polsce oraz o szacunek dla Krzyża Św.;  we wrześniowych intencjach Apostolstwa Modlitwy;  w int. Przyjaciół i Dobrodziejów naszej Parafii;  w int. o błogosławieństwo Boże we wszystkich inwestycjach parafialnych;  w int. Brochowskich Rodziców duchowej adopcji dziecka poczętego;  we wszystkich intencjach Brochowskich uczestników dzieła Świętości Życia;  w int. o błogosławieństwo dla małżeństw i Rodzin naszej Parafii, szczególnie dla Rodzin dzieci komunijnych i katechumenów do bierzmowania;  w int. uczniów i pracowników Przedszkoli, Świetlicy Środowiskowej, Szkół, Uczelni i wszelkich Instytucji służących dzieciom i młodzieży naszej Parafii;  w int. o zgodę i jedność w małżeństwach, Rodzinach i wspólnotach naszej Parafii;  w int. wspólnot pobożnych naszej Parafii;  w int. chorych, cierpiących i samotnych oraz wszystkich opiekunów chorych;  w int. Brochowskiej służby zdrowia – głównie ze Szpitala A. Falkiewicza;  w int. społeczności Brochowskich i wrocławskich Kolejarzy;  w int. o błogosławieństwo Boże dla budowy Kaplicy na Dworcu Głównym Wrocławia;  w int. społeczności Brochowskich Romów;  w int. o pracę dla bezrobotnych i pomyślność dla pracodawców;  w int. tych, którzy prosili nas o modlitewną pamięć i tych, którym ją obiecaliśmy;  w int. o zdrowie i potrzebne łaski dla Tomasza BETKE;  w intencjach uczestników Brochowskiej Adoracji Najświętszego Sakramentu;  we wszystkich intencjach Czcicieli Miłosierdzia Bożego;  we wszystkich intencjach nabożeństwa do Św. Michała Archanioła;  w intencjach wszystkich uczestników Nowenny do M.B. Nieustającej Pomocy;  w int. zmarłych naszych Rodziców, Krewnych, Przyjaciół i Dobrodziejów;  w int. śp. Cecylii SMYSŁOWSKIEJ; /Intencja Róży M.B. Częstochowskiej i Bolesnej/;  w int. śp. Józefa MAZIARZ, w 3. rocznicę śmierci;  W kontekście Mszy św. wieczornej => NOWENNA DO MATKI BOŻEJ NIEUSTAJĄCEJ POMOCY Korzystając z troskliwej opieki Matki Bożej, chcemy uczyć się wrażliwości na potrzeby naszych bliźnich. Wyrazem tej troski jest m.in. gest ofiary. Taca zbierana podczas Mszy św. „nowennowej” przeznaczona jest na cele charytatywne;

******************************************************

20. września –> CZWARTEK

* Św. męczenników Andrzeja KIM TAEGON, kapłana; Pawła CHONG HASANG i Towarzyszy -> wspomn. obow. Z początkiem XVII wieku świeccy chrześcijanie zanieśli wiarę chrześcijańską do Korei. W 1836 przybyli tam misjonarze z Francji. Wybuchły wtedy krwawe prześladowania, w których za wiarę oddało życie 103. męczenników. Andrzej KIM TAEGON ( grec.: aner (andros) => mąż, mężczyzna), był pierwszym kapłanem koreańskim. Urodził się w 1821 roku. Jego ojciec, Ignacy Kim, zginął w czasie prześladowań w roku 1839 (beatyfikowany w 1925 r.). Po chrzcie, mając 15 lat, przebył kilkaset kilometrów do seminarium w MAKAO. Po sześciu latach zdołał wrócić do swojego kraju poprzez Mandżurię. W tym samym roku przebył Morze Żółte i w Szanghaju przyjął święcenia kapłańskie. Został skierowany do przygotowania bezpiecznej przeprawy wodnej dla misjonarzy chrześcijańskich. Aresztowany przez straż graniczną i po torturach, ścięty niedaleko stolicy swojego kraju, Seulu.


Paweł CHONG HASANG (łac.: paulus => mały, drobny) był natomiast klerykiem; w chwili śmierci miał 45 lat. Chrześcijaństwo dotarło do Korei podczas japońskiej inwazji w 1592 r., kiedy to ochrzczono zaledwie kilku Koreańczyków (prawdopodobnie dokonali tego katoliccy żołnierze japońscy). Ewangelizacja była utrudniona, ponieważ Korea przez wiele dziesiątków lat całkowicie izolowała się od innych państw, pozwalając swoim mieszkańcom jedynie na coroczną wyprawę do Pekinu w celu zapłacenia podatków. Przy okazji jednej z takich wypraw w 1777 r. do Korei udało się przewieźć książki chrześcijańskie, otrzymane od jezuitów w Chinach. W ten sposób zaczął się powolny rozwój Kościoła w Korei. Kiedy dwanaście lat później udało się na teren Korei przedostać chińskiemu księdzu, zastał on tam już około 4000 chrześcijan – żaden z nich dotąd nie widział nigdy kapłana. Siedem lat później chrześcijan w Korei było już prawie 10 000. Wolność religijną wprowadzono dopiero w 1883 r. Jan Paweł II podczas swojej wizyty apostolskiej w Korei w 1984 r. kanonizował, oprócz Andrzeja KIM TAEGON i Pawła CHONG HASANG, także 98. Koreańczyków i trzech misjonarzy francuskich, którzy ponieśli śmierć męczeńską pomiędzy 1839 a 1867 rokiem. Wśród nich byli biskupi i księża; większość z nich jednak to ludzie świeccy (47. kobiet i 45. mężczyzn). Była tam 26-letnia Kolumba KIM. Została ona umieszczona w więzieniu, gdzie przypalano ją za pomocą gorących narzędzi i rozżarzonych węgli. Wraz ze swoją siostrą, Agnieszką, były trzymane przez dwa dni w jednej celi z czekającymi już na wykonanie wyroku przestępcami. Obie zostały ścięte. Inny, 13-letni chłopiec, Piotr RYOU, był tak mocno umęczony, że mógł ściągać z siebie skórę, a następnie rzucać nią w sędziów. Został uduszony. Protazy CHONG, 41-letni szlachcic, po uwięzieniu wyparł się wiary i został uwolniony. Wkrótce jednak wrócił, przyznał się ponownie do Jezusa i został zamęczony.  Dziś KWARTALNY DZIEŃ MODLITW w int. dzieci, młodzieży i wychowawców;  Czwartek w katolickiej tradycji jest dniem czci Najśw. Sakramentu i dziękczynienia za dar kapłaństwa. Zachęcamy, by w ciągu dnia powtarzać formułę Komunii duchowej i nawiedzić Pana Jezusa w adoracji Najśw. Sakramentu;

7.00

}

w int. śp. Rozalii i Michała, Piotra, Stefanii, Klementyny, Stanisława, Leona; Marianny i Andrzeja, Janiny, Stefana, Marianny i Antoniego, Teresy i Izydora oraz wszystkich zmarłych z całej Rodziny;

18.00

}

w int. śp. Katarzyny i Jerzego;

}

w int. śp. Władysława KAZIÓW => gregorianka 19.; 

O 19.00 => Sala w Domu katechetycznym =>

KRĄG BIBLIJNY;

******************************************************

21. września –> 3. PIĄTEK

* Św. Mateusza, Apostoła i Ewangelisty -> święto Mateusz (hebr.: Mattanja => dar Boga). Ewangeliści: Marek i Łukasz, nazywają Mateusza najpierw Lewi, syn ALFEUSZA (Mk 2, 14; Łk 5, 27), dopiero później z innych miejscach wymieniane jest imię Mateusz. Prawdopodobnie Chrystus powołując LEWIEGO nadał mu imię Mateusz. Był Galilejczykiem. Jego pracą było pobieranie ceł i podatków za przejazdy przez jezioro i przewóz towarów w KAFARNAUM,


jednym z większych handlowych miasteczek nad jeziorem Genezaret. W Palestynie pogardzano wówczas celnikami za to, że ściągali opłaty na rzecz znienawidzonych Rzymian. Ich pracę rozumiano jako wysługiwanie się okupantom. Celnicy nieuczciwie czerpali korzyści z zajmowanego stanowiska. Uważano ich za pogan i grzeszników. Przebywający wśród celników stawał się nieczysty i musiał poddawać się przepisowym obmyciom. Z tego środowiska wywodził się Mateusz. Chrystus powołał go, gdy pewnego razu przechodził nad jeziorem. Być może Mateusz słuchał wcześniej mów pokutnych Jana Chrzciciela. Na wezwanie Chrystusa zostawił wszystko i poszedł za Nim. Nawrócony, zaprosił do swego domu Jezusa, Jego uczniów i swoich przyjaciół celników i współpracowników. W czasie uczty faryzeusze zarzucili Chrystusowi, że nie przestrzega Prawa. Ten jednak wstawił się za swoimi współbiesiadnikami. Po Wniebowstąpieniu, Mateusz przez jakiś czas pozostał w Palestynie. Apostołował wśród nawróconych z judaizmu. Dla nich też przeznaczył napisaną przez siebie księgę Ewangelii. Starał się w niej wykazać, że to właśnie Chrystus jest wyczekiwanym od dawna Mesjaszem, że na Nim potwierdziły się starotestamentalne proroctwa i zapowiedzi. Najstarsza tradycja kościelna za autora pierwszej Ewangelii zawsze uważała Mateusza. Pierwotnie Ewangelia wg św. Mateusza była napisana w języku hebrajskim lub aramejskim; nie wiadomo, kto i kiedy przetłumaczył ją na język grecki. Nie zachowały się żadne ślady oryginału, tylko grecki przekład. Sama Ewangelia powstała ok. 50-60 r. n.e. Mateusz udał się później między pogan. Ojcowie Kościoła nie są zgodni, dokąd. Wyliczają Etiopię, Pont, Persję, Syrię i Macedonię. Najbardziej prawdopodobna jest jednak Etiopia. Jego ciało od X w. znajduje się w Salermo (Włochy) w dolnym kościele, wspaniale ozdobionym marmurami i mozaikami. Miejsce to nie stało się jednak powszechnie znanym sanktuarium. W ikonografii św. Mateusz przedstawiany był w postaci młodzieńca, później – zwłaszcza w sztuce bizantyjskiej, jako siwowłosy, stary mężczyzna. W sztuce zachodniej od czasów średniowiecza dominuje obraz silnie zbudowanego, brodatego mężczyzny w średnim wieku. Ubrany bywa w tradycyjną długą, białą suknię apostolską i w tunikę. Bywa także ukazywany w postawie siedzącej, kiedy pisze – przy nim stoi anioł, przekazujący natchnienie. Jego atrybutami są: księga i pióro, miecz lub halabarda, postać uskrzydlonego młodzieńca, sakwa z pieniędzmi u stóp, torba podróżna.  Dziś KWARTALNY DZIEŃ MODLITW w int. dzieci, młodzieży i wychowawców;  W dzień męki i śmierci Pana Jezusa – piątek – jesteśmy w solidarności z naszym Panem i Mistrzem przez modlitwę, post i jałmużnę;  Pamiętajmy o obowiązującej dziś wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych;  O 15.00 w kaplicy adoracji => Koronka do Miłosierdzia Bożego;  Zapraszamy do wspólnoty modlitwy, niezależnie od aktualnego miejsca pobytu;  O 15.00 – ISKRA BOŻEGO MIŁOSIERDZIA – modlitwa w int. chorych;  15.30 => Dom Katechetyczny => Szkółka gitarowa;  16.00 – próba scholi dziecięcej => ZAPRASZAMY WSZYSTKICH UCZNIÓW Sz.P.;  17.00 => Świetlica na Brochowskim Dworcu PKP => Zbiórka ZHR;  19.00 => spotkanie BROCHOWSKIEGO FORUM MŁODYCH KATOLIKÓW;

7.00

}

w int. Alicji i +Mieczysława KOCHAŃSKICH, w 55. rocznicę ślubów małżeńskich => dziękczynno – błagalna;

}

w int. śp. Władysława KAZIÓW => gregorianka 20.;

Nabożeństwo 3. piątku miesiąca do Miłosierdzia Bożego Okazja do spowiedzi św.: od 17.30 do 18.00; Dziś, w szczególny sposób zachęcamy – jeśli jest taka potrzeba – do skorzystania z sakramentalnego pojednania.


17.00 =>

DROGA KRZYŻOWA

„Jeżeli chcesz Mnie naśladować, to weź swój krzyż na każdy dzień i chodź ze Mną zbawiać świat w kolejny już wiek”.

KORONKA DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO por. ks. Paweł GAWRON, Materiały Homiletyczne, 317/2018, s.33-36;

„Zasiewać ziarno” (…).Jak wiele jest mądrości w prostej odpowiedzi rolnika, a nade wszystko w jego działaniu! Z ziarna wrzuconego w ziemię zawsze ktoś będzie jadł chleb. (…). Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł. A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?”. Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?”. A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”. Pewnie każdy z nas kiedyś zastanawiał się nad tym, dlaczego Pan Bóg dopuszcza zło na świecie, tzn. dlaczego pozwala, aby było ono obecne. Zło jest krzykliwe, manifestuje swoją obecność i zagłusza dziejące się dobro, zupełnie tak, jak chwasty na polu. Wielu współczesnych nam, może nawet naszych znajomych, nie wierzy w Boga, ma do Niego pretensje, podważa Jego dobroć i miłość oraz Jego istnienie z powodu zła na świecie. Przypowieść przed chwilą przywołana jest pewnym wyjaśnieniem logiki Bożego działania. Bóg pozwala, by zło było obecne na świecie obok dobra, tak jak pozwala, by chwasty rosły na polu wraz z pszenicą. Ale Bóg zapowiada, że przyjdzie dzień, kiedy oddzieli jedno od drugiego – będzie to dzień zbierania plonów. W dzień ten ocali dobro w wiecznym spichlerzu, a zło, które panoszy się jak chwast, każe spalić. Bóg pozwala w wolności, by rosło jedno i drugie, tzn. by istniało na ziemi zło i dobro. Bóg pokonuje zło siłą dobra i zło nie ma nad nim przewagi, bo jest brakiem dobra. Jezus, odwieczny Syn Boży zwyciężył wszelki grzech i zło i zasiał w naszych sercach dobre ziarno prawdy, miłości i piękna. Współpracując z Nim jako siewcą, możemy mieć pewność, że pole naszego serca będzie pozbawione wszelkiego chwastu, który On sam wyplewi, a jednocześnie dobry plon naszego życia pomnoży. Wielkim Siewcą współczesnych pokoleń był Stefan kard. Wyszyński, Prymas Polski. Wiedział On, że trzeba siać, że nie wolno się poddawać. To co on zasiał kiedyś przed laty, my dziś zbieramy. Jak ważne jest to, co dzisiaj sieje każdy z nas – w swoim domu, wśród najbliższych, w środowisku pracy, wśród przyjaciół i przypadkowo spotkanych ludzi. Obyśmy w naszym życiu siali dobre ziarna Bożej prawdy i w ten sposób stali się dobrą pszenicą w Bożym spichlerzu. I warto dziś na zakończenie tego rozważania, by każdy z nas zapytał siebie: => czego dostrzegam więcej wokół siebie: dobra czy zła? => czy oskarżam Boga ze względu na zło, jakie się dzieje wokół mnie? => czy potrafię zaufać Panu w obliczu trudności i doświadczeń?

18.00

}

INTENCJA ZBIOROWA: DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO:

Dziękczynno – błagalna w intencji:

Uczestników parafialnej i szkolnej katechezy; Przygotowujących się do sakramentów Chrztu św., Bierzmowania i Eucharystii; Wytrwale odkrywających Objawienie Boże zawarte na kartach Pisma Świętego; Przygotowujących się do zawarcia sakramentalnego związku małżeńskiego; Mieszkańców naszej Parafii, żyjących w nieformalnych związkach, w tzw. „małżeństwach na próbę” czy w związkach partnerskich;  Obarczonych ciężarem grzechu przeciwko świętości życia;  Intrygantów i sprawców rozdarć rodzinnych, sąsiedzkich i środowiskowych;     


 Zaniedbujących swoją więź z Chrystusem przez zarzucanie codziennej modlitwy,

udziału w niedzielnej i świątecznej Mszy św. oraz regularnej Spowiedzi i Komunii św.;

 Nieprzyjaciół Kościoła św., „donosicieli”, szyderców Eucharystii,       

Ewangelii i Krzyża Św. oraz otwartych wrogów Ojca Świętego i Pasterzy Kościoła; Trwających w nałogach, zwłaszcza okultyzmu, wróżbiarstwa i ezoteryki; Naszej Ojczyzny w Jej wielorakich doświadczeniach; Ludzi tworzących świat polityki państwa, regionu i miasta; Naszych bliskich przebywających na emigracji; Zagubionych i tracących nadzieję; Zmarłych w czyśćcu cierpiących; We wszystkich bieżących intencjach przygotowanych do dzisiejszej modlitwy:

****************************************************** Zaproszenie do udziału w Archidiecezjalnej Pielgrzymce Duchowieństwa i Wiernych na Jasną Górę 21. – 22. września 2018 r.

Tradycją już jest, że w naszej Archidiecezji w miesiącu wrześniu, kiedy po wakacjach szkoły znów wypełnione są dziećmi i młodzieżą, przed nowym rokiem duszpasterskim, wszystkie sprawy, prace duszpasterskie i katechetyczne zanosimy wspólnie w ARCHIDIECEZJALNEJ PIELGRZYMCE DUCHOWIEŃSTWA I WIERNYCH DO TRONU NASZEJ MATKI I KRÓLOWEJ NA JASNĄ GÓRĘ. W bieżącym roku nasze pielgrzymowanie nabiera szczególnego charakteru, przypada bowiem w 100-lecie Odzyskania Niepodległości przez Polskę. Tegoroczne Pielgrzymka połączona z nocnym czuwaniem odbędzie się 21./22. września pod hasłem: Maryjo pełna mocy Ducha Świętego otaczaj nas Macierzyńską opieką. Rozpocznie się uroczystą Mszą św. pod przewodnictwem J.E. Ks. Abpa Józefa Kupnego Metropolity Wrocławskiego, w Bazylice Jasnogórskiej, o godz. 18.30. Szczegółowy program czuwania jest poniżej. Zapraszamy serdecznie na Jasną Górę do udziału w tej Archidiecezjalnej Pielgrzymce wszystkich wiernych, liczniej niż zwykle, byśmy mogli dziękować Maryi za dowody Jej opieki nad nami i ponowić zawierzenie Matce Bożej siebie samych, nasze Rodziny i Parafie, całą Archidiecezję i całą Ojczyznę, przeżywającą obecnie szczególny okres w swoim rozwoju.

PROGRAM CZUWANIA: Piątek, 21. września 2018 18.15 => 18.30 =>

Wprowadzenie i podanie intencji Pielgrzymki; Uroczysta EUCHARYSTIA koncelebrowana w Bazylice Jasnogórskiej – – przewodniczenie i homilia: Ks. Abp Józef KUPNY, Metropolita Wrocławski;

20.30 =>

Modlitwa różańcowa – kaplica Cudownego Obrazu – Siostry Zakonne;

21.00 =>

Apel Jasnogórski – prowadzenie: Ks. Abp Józef KUPNY;

21.30 =>

Czuwanie indywidualne przed Cudownym Obrazem

Sobota, 22. września 2018 00.00 => 03.45 => 05.30 => 06.00 =>

PASTERKA MARYJNA koncelebrowana w Kaplicy Matki Bożej – – przewodniczenie i homilia: Ks. Bp Jacek KICIŃSKI; CZUWANIE przed Cudownym Obrazem m.in. naszej Parafii wraz z całym dekanatem: Wrocław - Wschód (do 4.30) Godzinki o Niepokalanym Poczęciu N.M.P. MSZA ŚWIĘTA w kaplicy Cudownego Obrazu – – przewodniczenie i homilia: Ks. Bp Andrzej SIEMIENIEWSKI;

PONIEWAŻ NIE MA ZGŁOSZEŃ DO UDZIAŁU WE WSPÓLNEJ WYPRAWIE ZACHĘCAMY DO INDYWIDUALNYCH WYJAZDÓW NA JASNĄ GÓRĘ.


22. września –> SOBOTA Początek Astronomicznej Jesieni  Dziś KWARTALNY DZIEŃ MODLITW w int. dzieci, młodzieży i wychowawców;  8.30 => wyjazd na Ślężę => Spotkanie Młodych „W górę serca”;

7.00

}

15.00

}

16.00

}

w int. śp. Władysława KAZIÓW => gregorianka 21.; Msza św. ślubna:

w int. Katarzyny i Emila BROCKICH => dziękczynno – błagalna; SZPITAL:

w intencji Parafian

=> dziękczynno – błagalna;

18.00 => cotygodniowa Msza św. Rodzin dzieci komunijnych tj. uczniów klas 2. i 3. Szkoły Podstawowej

}

w int. Hanny MORAWSKIEJ, w 2. rocznicę urodzin => dziękczynno – błagalna;

******************************************************

UWAGA – PAMIĘTAJ – WAŻNE!

Wydział Duszpasterski Kurii Metropolitalnej Wrocławskiej uprzejmie informuje, że w 21. rocznicę wielkiej powodzi na Dolnym Śląsku i Mieście Wrocławiu, która miała miejsce w 1997 r., tradycyjnie już podejmujemy w miesiącu wrześniu, procesję dziękczynno-błagalną, z relikwiami św. Stanisława i św. Doroty, ulicami Wrocławia. Aktualnie trasa Procesji przebiega w centrum Wrocławia, z Bazyliki Św. Elżbiety w Rynku do patronalnej świątyni Świętych Patronów, noszącej imię św. Stanisława i św. Doroty przy ul. Świdnickiej. Tegoroczna Procesja odbędzie się w niedzielę, 23. września br. Rozpocznie się w bazylice św. Elżbiety, o godzinie 16.00, a zakończy się Mszą św. w kościele św. Stanisława i Św. Doroty. Serdecznie zapraszamy do licznego udziału w tegorocznej Procesji z Relikwiami Męczenników, ulicami Miasta Wrocławia, Duchowieństwo Diecezjalne i Zakonne, Żeńskie Zgromadzenia Zakonne i mieszkańców Wrocławia. W 21-lecie wielkiej powodzi będziemy w duchu wiary i nadziei, dziękować Bożej Opatrzności w za uchronienie nas, naszego Miasta od powodzi i prosić za wstawiennictwem Świętych o Boże Błogosławieństwo na „nowy czas”. Łączyć się będziemy duchowo z wszystkimi Rodakami, których tak boleśnie dotknęła tegoroczna susza.

******************************************************

23. września –>25. NIEDZIELA ZWYKŁA

Jezus przez trzy lata uczył swoich uczniów, że nie przyszedł, aby Mu służono, ale żeby służyć innym bezinteresownie. Tłumaczył, że w Jego winnicy wszyscy traktowani są równo, i ci, którzy pracowali godzinę, i ci, którzy znosili niewygody dnia. Upominał, żeby przy stole zajmować ostatnie miejsce. Powtarzał, że ostatni u Niego nie są ostatnimi, a pierwsi nie zawsze


pierwszymi. W tej Chrystusowej szkole uczyli się życiowej mądrości. Zanim przyszedł czas zrozumienia nauki krzyża, Apostołowie, będąc w drodze, posprzeczali się między sobą o to, kto z nich jest największy (Mk 9, 34). Ale im dłużej przebywali z Chrystusem, tym więcej rozumieli i nie żałowali ofiary życia za Niego. Zrozumiał naukę krzyża św. Paweł: A ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało swoje z jego namiętnościami i pożądaniami (Ga 5, 24). Zrozumiał krzyż Jezusa św. Jakub: Gdzie bowiem zazdrość i żądza sporu, tam też bezład i wszelki występek… Skąd się biorą wojny i skąd kłótnie między wami? Nie skądinąd, jak z waszych żądz (Jk 3, 16. 4, 1). Uczyńmy wszystko, by świat wpatrując się w krzyż Chrystusa nie zabiegał o pierwsze miejsca, ale dostrzegł tych, którzy czekają, aby świat płonął pożarem miłości, dobra, uczciwości, ludzkiej solidarności. ks. Edward PLEŃ - salezjanin * św. Ojca Pio z Pietrelciny, kapłana –> święto parafialne

Pio (łac. pius => pobożny, łaskawy, łagodny), urodził się 25. maja 1887 r. w PIETRELCINIE (na południu Włoch) w biednej rodzinie GRAZIO FORGIONE (+ 1946) i Marii Józefy DI NUNZIO (+1929). Na chrzcie otrzymał imię Franciszek. W domu panowała prosta pobożność i duch modlitwy. Bieda spowodowała, że ojciec udał się za chlebem do USA, a później do Ameryki Płd. Mimo opinii nauczyciela, że jest słaby fizycznie i do nauki nie ma wielkich zdolności, matka posłała Franciszka do gimnazjum. Wpłynęło to na pogłębienie się biedy w rodzinie. On zaś dawał z siebie co mógł i w ciągu dwóch lat zdołał przyswoić sobie materiał przewidziany dla trzech klas gimnazjalnych. Uradowany pisał do ojca, że rad jest z osiągnięcia i mama również się cieszy. Wielkie wrażenie zrobił na nim młody kapucyn, brat Kamil, który przybył do PIETRELCINY jako kwestarz. Porozmawiał sobie z nim i myśl o nim nie dawała mu spokoju, aż doprowadziła do decyzji: Chcę wstąpić do zakonu brata Kamila. Kilkakrotnie pisał do przełożonych obranego zakonu, aż w końcu przyszła odpowiedź, że jest przyjęty jako kandydat. 06. stycznia 1903 r., po Mszy św. pożegnał się z proboszczem, potem z krewnymi. Matka na drogę powiedziała mu: Św. Franciszek cię wezwał, idź więc z jego i moim błogosławieństwem. Po odpowiednim przygotowaniu duchowym, otrzymał strój zakonny i imię PIUS. W zakonie ukończył szkołę średnią, potem studia teologiczne. W 1907 r. złożył wieczyste śluby zakonne, a w 1910 r. przyjął święcenia kapłańskie, stając się PADRE PIO. Już wtedy miał poważne problemy ze zdrowiem. Po kilku latach kapłaństwa został powołany do wojska. Służbę przerwał ze względu na zły stan zdrowia. Pod koniec lipca 1916 r. przybył do SAN GIOVANNI ROTONDO i tam przebywał aż do śmierci. Był kierownikiem duchowym młodych zakonników. 20. września 1918 r. podczas modlitwy przed wizerunkiem Chrystusa ukrzyżowanego o. PIO otrzymał stygmaty. Na jego dłoniach, stopach i boku pojawiły się otwarte rany – znaki męki Jezusa. Wkrótce do SAN GIOVANNI ROTONDO zaczęły przybywać rzesze pielgrzymów i dziennikarzy, którzy chcieli zobaczyć niezwykłego kapucyna. Stygmaty i mistyczne doświadczenia o. PIO były także przedmiotem wnikliwych badań ze strony Kościoła. W związku z nimi o. PIO na 2 lata otrzymał zakaz publicznego sprawowania Eucharystii i spowiadania wiernych. Sam zakonnik przyjął tę decyzję z wielkim spokojem. Po wydaniu opinii przez dr FESTA, który uznał, że stygmatyczne rany nie są wytłumaczalne z punktu widzenia nauki, o. PIO mógł ponownie sprawować publicznie sakramenty. Ojciec PIO był mistykiem. Często surowo pokutował, bardzo dużo czasu poświęcał na modlitwę. Wielokrotnie przeżywał ekstazy, miał wizje Maryi, Jezusa i swojego Anioła Stróża. Bóg obdarzył go również darem bilokacji – znajdowania się jednocześnie w dwóch miejscach. Podczas pewnej bitwy w trakcie wojny, o. PIO, który cały czas przebywał w swoim klasztorze, ostrzegł jednego z dowódców na Sycylii, by usunął się z miejsca, w którym się znajdował. Dowódca postąpił zgodnie z tym ostrzeżeniem i w ten sposób uratował swoje życie – na miejsce, w którym się wcześniej znajdował, spadł granat. Włoski zakonnik niezwykłą czcią darzył Eucharystię. Przez długie godziny przygotowywał się do niej, trwając na modlitwie, i długo dziękował Bogu po jej odprawieniu. Odprawiane przez o. PIO Msze święte trwały nieraz wiele godzin. Ich uczestnicy opowiadali, że ojciec PIO w ich trakcie – zwłaszcza w momencie Przeistoczenia – w widoczny sposób bardzo cierpiał fizycznie. Kapucyn z PIETRELCINY nie rozstawał się również z różańcem. W 1922 r. powstała inicjatywa wybudowania szpitala


w SAN GIOVANNI ROTONDO. Ojciec PIO gorąco ten pomysł poparł. Szpital – nie bez problemów finansowych – szybko się rozrastał. Dom Ulgi w Cierpieniu otwarto w maju 1956 r. Kroniki zaczęły się zapełniać kolejnymi świadectwami cudownego uzdrowienia dzięki wstawienniczej modlitwie o. PIO. Kiedy papież Pius XII zwrócił się do wiernych z apelem do modlitwy, PADRE PIO w 1950 r. utworzył grupę modlitewną. Wkrótce na jej wzór powstało wiele w całym Kościele. Z czasem zakonnika zaczęły powoli opuszczać siły, coraz częściej upadał na zdrowiu. Zmarł w swoim klasztorze 23. września 1968 r. Na kilka dni przed jego śmiercią, po 50. latach, zagoiły się stygmaty. Odszedł do Pana mając 81. lat, 65. pobytu w zakonie, 58. kapłaństwa i 50. stygmatów. W 1983 r. rozpoczął się proces informacyjny, zakończony w 1990 r. stwierdzeniem przez Kongregację Spraw Kanonizacyjnych jego ważności. W 1997 r. ogłoszono dekret o heroiczności cnót o. PIO; rok później – dekret stwierdzający cud uzdrowienia za wstawiennictwem o. PIO. 02. maja 1999 r. papież Jan Paweł II ogłosił Go błogosławionym Kościoła, a zaliczył w poczet Świętych 16. czerwca 2002 r.  PARAFIALNY DZIEŃ CHOREGO => o godz. 16.45 przy świątyni parafialnej inauguracja procesji z Relikwiami św. O. Pio do Bieńkowic, w intencjach chorych oraz wszystkich tych, którzy im służą pomocną bliskością, także w szpitalu Brochowskim;  17.30 w Bieńkowickiej kaplicy – sanktuarium św. O. Pio, Msza św. w int. chorych oraz mających o nich staranie. Zachęcamy do składania indywidualnych intencji;  Podczas Mszy św. w Bieńkowicach, udzielamy sakramentu chorych namaszczenia. Warunkiem przyjęcia sakramentu jest stan łaski uświęcającej i obiektywna obawa o zdrowie i życie;  Członkowie sekcji ekonomicznej Rady Parafialnej dyżurują po każdej niedzielnej Mszy św. w Domu Parafialnym;  Zapraszamy do niedzielnych spotkań w KAWIARENCE PARAFIALNEJ; 7.10

=>

GODZINKI O NIEPOKALANYM POCZĘCIU N.M.P.

7.30

}

w int. śp. Władysława KAZIÓW => gregorianka 22.;

9.00

}

w int. śp. Klemensa, w 25. rocznicę śmierci; śp. Agnieszki i Zdzisława oraz w int. zmarłych z Rodzin: BRZÓZKA, PORĘBSKICH, LISIAKÓW, ŻÓŁKOWSKICH, ALTYŃSKICH i SOCHAŃ;

10.30

}

w int. pp. Magdaleny i Michała, w 2. rocznicę ślubów małżeńskich => dziękczynno – błagalna;

12.00

}

w int. śp. Joanny, w 1. rocznicę śmierci oraz w int. śp. Janiny, Hipolita, Henryki i Władysława; BIEŃKOWICE

17.30

}

w int. chorych, cierpiących i samotnych, polecanych do dzisiejszej modlitwy /intencje na kartkach/ – także z naszego Szpitala – oraz tych wszystkich, którzy mają o nich staranie;

INTENCJA TYGODNIA: polecajmy P. Bogu Rodziny mieszkańców Bieńkowic

17.30 }

Nieszpory niedzielne

18.00

}

w int. śp. Krzysztofa SŁAWIŃSKIEGO;

20.00

}

w intencjach uczestników pielgrzymki do sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Krakowie – Łagiewnikach /08. września 2018 r./ => dziękczynno – błagalna

514  
514  
Advertisement