Page 1

ADSUM

VADEMECUM LITURGICZNO – DUSZPASTERSKIE Parafii Św. Jerzego, męczennika i Podwyższenia Krzyża Św. we Wrocławiu – Brochowie

7. NIEDZIELA WIELKANOCNA WNIEBOWSTĄPIENIE PAŃSKIE Nr 491-C71β. * 13. maja ‘18 r. * Rok X.

Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię


WYDAWCA VADEMECUM: ADSUM Parafia pw. św. Jerzego, męczennika i Podwyższenia Krzyża Świętego ul. Biegła 3; 52-115 WROCŁAW – BROCHÓW

Tel. 71 343 – 35 – 21 wew. 20

Konto: PKO BP 52 1020 5226 0000 6102 0311 4345 Informujemy, że przybliżone koszty egzemplarza ADSUM wynoszą średnio ok. 4 zł. Dziękujemy jednocześnie za wszelkie ofiary na FUNDUSZ WYDAWNICZY.

PROSIMY O POMOC DLA POSŁUGIWANIA PARAFIALNEJ ŚWIETLICY ŚRODOWISKOWEJ Duszpasterstwo Rzymsko-Katolickiej Parafii pw. św. Jerzego ul. Biegła 3; 52-115 WROCŁAW – BROCHÓW Konto BS: 64 9575 0004 0046 6499 2000 0010 x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

UWAGA – PAMIĘTAJ – WAŻNE!

Zapraszamy do korzystania ze strony internetowej naszej Parafii. Znaleźć ją można pod adresem:

www.eadsum.org x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

AUDIENCJA GENERALNA KAI => 2018-05-09

Serdecznie pozdrawiam polskich pielgrzymów. Drodzy bracia i siostry, wczoraj Kościół w Polsce świętował uroczystość waszego Patrona św. Stanisława Biskupa i Męczennika. Oddał życie jako obrońca Ewangelii, wartości moralnych i godności każdego człowieka. Jego heroiczny przykład niech będzie dla was wszystkich drogowskazem w waszej codzienności, w życiu osobistym, rodzinnym i społecznym. Niech jego wstawiennictwo wspiera was w podążaniu drogami prawdy i miłości. Niech Bóg wam błogosławi! Papieską katechezę streścił po polsku ks. prał. Paweł PTASZNIK

Kontynuując katechezy o sakramencie chrztu, Ojciec Święty zatrzymał się dziś nad znakiem obmycia wodą, któremu towarzyszy wezwanie Trójcy Świętej. Jest to centralny moment w obrzędzie sakramentu – zanurzenie w Misterium Paschalnym Chrystusa (por. KKK, 1239). Jak pisze św. Paweł: „przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z Chrystusem pogrzebani po to, abyśmy i my wkroczyli w nowe życie” (por. Rz 6, 3-4). Jeśli nasi rodzice zrodzili nas do życia doczesnego, to Kościół w chrzcie odrodził nas do życia wiecznego. Ojciec Niebieski sprawia, że w każdym z nas, odrodzonym przez wodę i Ducha Świętego, rozbrzmiewa z nieskończoną miłością Jego głos mówiący: „Tyś jest mój Syn umiłowany” (por. Mt 3,17). Odrodzeni jako dzieci Boże, jesteśmy nimi na zawsze! Chrzest wyciska niezatarte znamię duchowe: „Znamienia tego nie wymazuje żaden grzech, chociaż z powodu grzechu chrzest może nie przynosić owoców zbawienia” (KKK, 1272). Poprzez działanie Ducha Świętego chrzest oczyszcza, uświęca, usprawiedliwia, aby z wielu utworzyć w Chrystusie jedno ciało (por. 1 Kor 6,11; 12,13). Wyraża to namaszczenie krzyżmem, „które ma oznaczać włączenie ochrzczonego w królewskie kapłaństwo i dopuszczenie go do wspólnoty ludu Bożego” (Obrzędy chrztu dzieci, Wstęp, n. 18, 3). Mieści się tutaj całe powołanie chrześcijańskie: życie w zjednoczeniu z Chrystusem w Kościele świętym, aby wypełniać Jego misję na tym świecie, przynosząc owoce, które będą trwać wiecznie.


Przewodniczący KEP: Życie rozpoczyna się od poczęcia Najnowsze osiągnięcia nauki dowodzą jednoznacznie, że w życiu człowieka nie ma – poza chwilą poczęcia – drugiego momentu, który można by uznać za początek istnienia człowieka. Historii nie da się cofnąć, tzn. nie wolno zamykać oczu na rozwój nauki – napisał przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Stanisław Gądecki do posłanki Katarzyny Lubnauer, przewodniczącej partii Nowoczesna w kontekście listu otwartego, który posłanka skierowała do Episkopatu Polski pod koniec marca br. Warszawa, dnia 08. maja 2018 roku

Szanowna Pani Przewodnicząca, uprzejmie dziękuję za list, jaki Pani skierowała do Konferencji Episkopatu Polski i za Pani troskę o Rzeczpospolitą. W szczególny sposób wyraża Pani zaniepokojenie odnośnie szacunku dla zasady świeckości państwa. Terminologia przywołana w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 1997 r., aby opisać właściwie tę zasadę została zaczerpnięta z Konstytucji Soboru Watykańskiego II „O Kościele w świecie współczesnym”. W Konstytucji mowa jest zatem o bezstronności państwa w sprawach światopoglądowych, o autonomii, niezależności i współdziałaniu między Państwem a Kościołem dla dobra człowieka i dobra wspólnego. Jak rozumiemy, Autorzy, którzy zdecydowali się na ten krok, przede wszystkim chcieli się odciąć od komunistycznej przeszłości i ówczesnego sposobu rozumienia zasady neutralności państwa. Nadużycia w tym zakresie były tak poważne, że zrezygnowano nawet z samego słowa „neutralność”. Zrozumiałe jest w tym kontekście, że Kościół katolicki nie ma żadnych trudności z akceptacją konstytucyjnej zasady świeckości państwa, skoro jej rozumienie i terminologia zostały zaczerpnięte wprost z jego własnych dokumentów. Zasada ta dotyczy relacji pomiędzy głównymi instytucjami Państwa i Kościoła. Oznacza to rozdział tych instytucji, a zarazem nie wyklucza ich współpracy, czego dowodem jest choćby istnienie Komisji Wspólnej Rządu i Episkopatu. Spotkania tej Komisji są miejscem wymiany poglądów w sprawach uznanych przez obie jej strony za istotne. Tak się składa, że kwestie związane z ochroną prawa do życia od momentu poczęcia do naturalnej śmierci nie były poruszane podczas ostatniego spotkania Komisji, które odbyło się w dniu 16 kwietnia 2018 r. Stanowisko Konferencji Episkopatu Polski w sprawie prawa do życia każdego poczętego dziecka jest jednoznaczne i cieszymy się, że Pani Przewodnicząca rozumie je właściwie. Kościół katolicki, ponieważ nie jest instytucją polityczną, nigdy nie zawierał żadnego „kompromisu aborcyjnego”. Nawiasem mówiąc, uderza w Pani liście przekonanie, że ów polityczny kompromis nie może być naruszany jedynie przez jedną stronę, to znaczy przez obrońców prawa do życia. Nasze apele kierowane są do katolików, ale także do wszystkich ludzi dobrej woli. Zaliczamy do nich - mamy nadzieję, że słusznie - wszystkich, którym Polacy powierzyli polityczną odpowiedzialność za kraj. Wezwania adresowane do polityków nie mają charakteru nacisków instytucjonalnych, a są jedynie apelami do ich sumień. Prawo do życia od momentu poczęcia do naturalnej śmierci nie jest prawem religijnym. Stanowi istotną część prawa naturalnego, którego treść – jak podkreśla np. Cyceron – dostępna jest każdemu człowiekowi poprawnie używającemu rozumu (patrz: idea recta ratio). Mamy głęboką nadzieję, że pewnego dnia także Pani Przewodnicząca dołączy do grona polityków broniących z pełnym przekonaniem praw osób najsłabszych, w tym starszych, niepełnosprawnych czy poczętych dzieci. Podzielamy Pani przekonanie, że stanowisko w sprawie ochrony życia nie powinno być oparte na mitach i stereotypach, jak również, że nie da się cofnąć czasu. Najnowsze osiągnięcia nauki dowodzą jednoznacznie, że w życiu człowieka nie ma – poza chwilą poczęcia – drugiego momentu, który można by uznać za początek istnienia człowieka. Rozwój technologii natomiast pozwala obserwować życie dziecka niemal od samego początku, a także podejmować interwencje medyczne, jeśli jest to w danym przypadku konieczne, już w okresie płodowym. Historii nie da się cofnąć, tzn. nie wolno zamykać oczu na rozwój nauki. Należy również jednoznacznie odciąć się od wprowadzonej u schyłku stalinizmu ustawy zezwalającej na zabijanie poczętych dzieci „ze względów społecznych”, tzn. bez jakichkolwiek ograniczeń w tym zakresie. W roku 1997 jednoznacznie wypowiedział się na ten temat także Trybunał Konstytucyjny (sygn. akt. K. 26/96). „Odpowiedzialna polityka świeckiego państwa nie może być podporządkowana żadnej ideologii” – jak słusznie Pani zauważa. Zgoda na zabijanie niewinnych dzieci w łonie ich matek jest postawą ściśle ideologiczną. Jak zauważa choćby Raymond Aron w „Opium intelektualistów”,


przekonanie o „śmierci Boga” pozostawia pustkę w ludzkiej duszy, którą starają się zapełnić „religie zastępcze”, oferujące „zbawienie immanentne”, w granicach tego świata. Wielkie ideologie XX wieku Aron postrzega właśnie jako „świeckie religie”, surogaty prawdziwej religii, która otwiera umysł człowieka na Transcendencję (Por. R. Aron, Opium intelektualistów, Muza SA, Warszawa 2000, s. 296-325). Kościół katolicki prowadzi refleksję na temat prawa do życia od blisko dwóch tysięcy lat. W datowanym w II w. po Chrystusie „Liście do Diogneta” np. czytamy: „[Chrześcijanie] mieszkają każdy we własnej ojczyźnie, lecz niby obcy przybysze. Podejmują wszystkie obowiązki jak obywatele i znoszą wszystkie ciężary jak cudzoziemcy. (…) Żenią się jak wszyscy i mają dzieci, lecz nie porzucają nowo narodzonych” (V, 5-6). W innym piśmie z tego okresu – „Didache”, czytamy: „Nie zabijaj dzieci przez poronienie ani nie przyprawiaj ich o śmierć już po urodzeniu” (II, 2). Na zakończenie chciałem jeszcze raz podziękować Pani Przewodniczącej za przypomnienie mi, jak bardzo ważne jest publiczne zabieranie głosu przez przedstawicieli Kościoła katolickiego. Mam nadzieję, że w naszej wspólnej trosce o prawa człowieka pewnego dnia będziemy po tej samej stronie. Z wyrazami szacunku, ✠ Stanisław Gądecki Arcybiskup Metropolita Poznański Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski (KEP) Wiceprzewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE)

******************************************************

MARYJNE NABOŻEŃSTWO MAJOWE

    

Nabożeństwo majowe odprawiać będziemy trzykrotnie lub czterokrotnie, tzn.:  ok. godz. 17.15 na zakończenie adoracji Najświętszego Sakramentu w kaplicy Adoracji lub – przy sprzyjającej pogodzie – przy figurze Matki Bożej na placu kościelnym;  na zakończenie wieczornej Mszy św., wobec wystawionego Najświętszego Sakramentu we wszystkie powszednie dni maja;  Codziennie o godz. 19.00 – przy kaplicy pw. św. Michała Archanioła w Iwinach;  w niedziele i święta maja, w świątyni parafialnej nabożeństwo majowe o 17.30; Zachęcamy mieszkańców Bieńkowic do codziennego nabożeństwa w kaplicy św. O. Pio również o godz. 19.00; Najgoręcej zachęcamy do majowej modlitwy Maryjnej w domach oraz przy łóżkach ludzi starszych i chorych; Zachęcamy wreszcie do majowych spotkań i modlitwy przy świątkach, figurach świętych, obrazach i krzyżach przydrożnych, do majowych wypraw do sanktuariów maryjnych Dolnego Śląska i w naszej Ojczyźnie; Parafian, nie mogących fizycznie włączyć się do wspólnie sprawowanych nabożeństw majowych, zapraszamy do duchowej łączności w modlitwie; Przypominamy także wraz z równie serdecznym zaproszeniem o pięknym zwyczaju naszej Parafii zbierającym wszystkich dobrej woli na APEL JASNOGÓRSKI – o 21.00 – przy figurze Matki Bożej na placu świątyni parafialnej oraz przy kaplicach w Bieńkowicach i Iwinach => ZACHĘCAMY!;


13. maja –> WNIEBOWSTĄPIENIE PAŃSKIE => 3.

DZIEŃ NOWENNY DO DUCHA ŚW. WPROWADZENIE LITURGICZNE:

W starożytności chrześcijańskiej czas od Niedzieli Wielkanocnej do Niedzieli Zesłania Ducha Świętego nazywano Pięćdziesiątnicą (gr. Pentecoste). Okres 50. dni traktowany był jako jeden dzień świąteczny, posiadający takie samo znaczenie jak niedziela. Dopiero od IV wieku zaczęto wyodrębniać poszczególne wydarzenia, które miały miejsce po zmartwychwstaniu Jezusa. Konstytucje Apostolskie zalecają obchodzić 40. dzień Wielkanocy jako Wniebowstąpienie Pana Jezusa. Od V wieku uroczystość ta na stałe została wpisana do liturgii Kościoła. W tekstach liturgicznych dzisiejszej uroczystości dominuje radość. W prefacjach Jezus jest nazywany Panem, Królem Chwały, Zwycięzcą grzechu i śmierci, Pośrednikiem między Bogiem i ludźmi, Panem Zastępów. Jego wstąpienie do nieba widziane jest nie tylko jako Jego osobisty tryumf, ale staje się zwycięstwem całej odkupionej przez śmierć i zmartwychwstanie ludzkości. W Jezusie wszyscy ludzie uczestniczą w Jego bóstwie i uwielbieniu. Podobna myśl wyrażona jest w modlitwie zwanej kolektą. Wniebowstąpienie Syna Bożego jest wywyższeniem ludzkiej natury i to właśnie staje się źródłem prawdziwej radości i uwielbienia Boga. Uwielbiając Boga umacniamy naszą nadzieję w życie wieczne. Jako ochrzczeni przynależymy do Chrystusa, tworzymy Jego Mistyczne Ciało, czyli Kościół i stąd żyjemy nadzieją połączenia się z Nim w chwale nieba. Zgromadzeni na Eucharystii pokornie prosimy Boga o łaski uzdalniające nas do kierowania całego naszego życia ku niebu. Kościół pielgrzymujący na ziemi już może kosztować Bożych darów, ale nie jest to jeszcze pełnia łask przygotowanych dla uczniów Chrystusa. Dlatego umocnieni Ciałem Chrystusa pokornie prosimy Boga o łaski uzdalniające nas do kierowania całego naszego życia ku niebu. Umocnieni Komunią z Bogiem, w modlitwie prosimy o nieustanne pobudzanie w nas pragnienia nieba, gdzie przebywa jako pierwszy z ludzi sam Chrystus. W końcu uroczystość Wniebowstąpienia jest zapowiedzią powtórnego przyjścia Chrystusa. „Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba (Dz 1,11)” - zapewnia nas anioł, który ukazał się uczniom wpatrującym się w niebo. Chrystus powróci dla ostatecznego zwycięstwa dobra, powróci, aby wszystko oddać swojemu Ojcu, by zgromadzić wszystkich jako jedną wielką rodzinę dzieci Bożych. Bóg otwiera bramy nieba także dla każdego z nas, a zatem niech ta radosna uroczystość skieruje nasze serca ku naszej prawdziwej Ojczyźnie, ku naszemu ostatecznemu powołaniu. Ks. dr Dariusz KWIATKOWSKI Dzisiejsza Ewangelia sugeruje stwierdzenie, że chrześcijanin to człowiek, który mając głowę w chmurach, jednocześnie mocno stoi na ziemi. Potwierdza to scena z Dziejów Apostolskich: ludzie zgromadzeni podczas wniebowstąpienia Chrystusa wpatrywali się w niebo nawet wtedy, gdy nie było już niczego widać. Musiało to trwać bardzo długo, skoro Bóg posłał na ziemię dwóch aniołów. Pocieszyli oni osamotnionych uczniów zapewnieniem, że przecież Zbawiciel powróci. Jednakże w ich pytaniu: „Dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo?” tkwił też delikatny wyrzut: „Nie stójcie tak. Czeka na was wiele zadań, trzeba głosić Ewangelię całemu światu”. Oczywiście są ludzie, których powołaniem życiowym jest wyłącznie modlitwa i kontemplacja, ale dla „zwykłych” świadków Chrystusowych modlitwa i czyn muszą iść w parze. bp Piotr LIBERA


 Na pamiątkę drogi, którą Chrystus odbył z uczniami na górę Wniebowstąpienia, w ramach głównej Mszy św. odprawia się w niektórych parafiach procesję;  Po dzisiejszej uroczystości należy usunąć figurę Zmartwychwstałego Chrystusa. Paschał pozostaje na dotychczasowym miejscu aż do przyszłej niedzieli; podobnie przyozdobiony czerwoną stułą pozostaje krzyż;  Po wieczornej Mszy św. NABOŻEŃSTWO FATIMSKIE;  Dziś 2. niedziela miesiąca. Naszą szczególną modlitwą i gestem wspieramy funkcjonowanie Parafii i prowadzone przez nas inwestycje. Na cele te, przeznaczona jest także dzisiejsza zbiórka ofiar na tacę. Dziękujemy za każdy gest;  Członkowie sekcji ekonomicznej Rady Parafialnej dyżurują po każdej niedzielnej Mszy św. w Świetlicy Środowiskowej;  Zapraszamy do niedzielnych spotkań w KAWIARENCE PARAFIALNEJ;  MEMENTO! Pan Bóg, w minionym tygodniu odwołał do wieczności:  Pana Jana MACHOWSKIEGO, z ul. Koreańskiej; 

ZAPOWIEDZI PRZEDMAŁŻEŃSKIE! Do sakramentu małżeństwa przygotowują się:

NARZECZONY

NARZECZONA

Zapow.

Mateusz - Marek KEMPA

Natalia - Magdalena JAWOROWSKA 1. Trzebnica Trzebnica Sebastian KLIMOWICZ Natalia CURYŁO 1. Wrocław, 3-go Maja Wrocław, Brodatego Michał KOŁODZIEJCZYK Klaudia BARZYCKA 3. Wrocław, Cedrowa Wrocław, Cedrowa Piotr SZCZUREK Emilia SZCZUREK zd. JANISIÓW 3. Jaszyce Wrocław, Mościckiego Andrzej - Marcin KOWAL Alicja - Dorota GĘBAROWSKA 3. Kotliska Wrocław, Cedrowa Polecając modlitwie przygotowujących się do małżeństwa przypominamy, że ktokolwiek wiedziałby o jakichkolwiek przeszkodach uniemożliwiających pobłogosławienie wyżej wspomnianych związków, w sumieniu zobowiązany jest powiadomić o tym tutejsze duszpasterstwo. 7.10

=>

GODZINKI O NIEPOKALANYM POCZĘCIU N.M.P.

7.30

}

w int. Aleksandry => dziękczynno – błagalna oraz w int. śp. Rafała STĘPKOWSKIEGO;

9.00

}

w int. śp. Ireny i Czesława oraz zmarłych z Rodziny GIELNIK;

10.30

}

w int. śp. Wiktorii i Mateusza KOZERA, w 21. rocznicę śmierci Mateusza oraz w intencji zmarłych z Rodziny;

12.00

}

w int. śp. Marioli, w 31. rocznicę śmierci oraz w int. wszystkich zmarłych z Rodziny MATUSZCZYKÓW i SKUZÓW;

INTENCJA TYGODNIA: módlmy się w intencji młodzieży składającej egzaminy maturalne

17.30 } NABOŻEŃSTWO MAJOWE 18.00

}

w int. śp. Heleny DURCZAK; /Intencja wnuka Przemysława i wnuczki Joanny z mężem/;


* Najświętszej Maryi Panny Fatimskiej –> wspomnienie dowolne W 1916 r. w niewielkiej portugalskiej miejscowości o nazwie FATIMA trójce pobożnych dzieci: sześcioletniej Hiacyncie, jej o dwa lata starszemu bratu Franciszkowi oraz ich ciotecznej siostrze, dziewięcioletniej Łucji, ukazał się Anioł Pokoju. Miał on przygotować dzieci na przyjście Maryi. Pierwsze objawienie Matki Najświętszej dokonało się 13. maja 1917 r. Cudowna Pani powiedziała dzieciom: Nie bójcie się, nic

złego wam nie zrobię. Jestem z Nieba. Chcę was prosić, abyście tu przychodziły co miesiąc o tej samej porze. W październiku powiem wam, kim jestem i czego od was pragnę. Odmawiajcie codziennie Różaniec, aby wyprosić pokój dla świata. Podczas drugiego objawienia, 13. czerwca, Maryja obiecała

zabrać wkrótce do nieba Franciszka i Hiacyntę. Łucji powiedziała, że Pan Jezus pragnie posłużyć się jej osobą, by Maryja była więcej znana i kochana, by ustanowić nabożeństwo do Jej Niepokalanego Serca. Dusze, które ofiarują się Niepokalanemu Sercu Maryi, otrzymają ratunek, a Bóg obdarzy je szczególną łaską. Trzecie objawienie z 13. lipca przedstawiało wizję piekła i prośbę odmawiania Różańca. Następnego objawienia 13. sierpnia nie było z powodu aresztowania dzieci. Piąte objawienie 13. września było ponowieniem prośby o odmawianie Różańca. Ostatnie, szóste objawienie dokonało się 13. października. Mimo deszczu i zimna w dolinie zgromadziło się 70 tys. ludzi oczekujących na cud. Cudem słońca Matka Boża potwierdziła prawdziwość swoich objawień. Podczas tego objawienia powiedziała: Przyszłam upomnieć ludzkość, aby zmieniała życie i nie zasmucała Boga ciężkimi grzechami. Niech ludzie codziennie odmawiają Różaniec i pokutują za grzechy. Chociaż objawienia Matki Bożej z FATIMY, jak wszystkie objawienia prywatne, nie należą do depozytu wiary, są przez wielu wierzących otaczane szczególnym szacunkiem. Zostały one uznane przez Kościół za zgodne z Objawieniem dokonanym przez Chrystusa. Możemy więc, chociaż nie musimy, czerpać ze wskazówek i zachęt przekazanych nam przez Maryję. Z objawieniami w FATIMIE wiążą się tzw. trzy tajemnice fatimskie. Pierwsze dwie ujawniono już kilkadziesiąt lat temu; ostatnią, trzecią tajemnicę, Jan Paweł II przedstawił światu podczas swojej wizyty w FATIMIE w maju 2000 r. Sam Ojciec Święty wielokrotnie podkreślał, że właśnie opiece Matki Bożej z FATIMY zawdzięcza uratowanie podczas zamachu dokonanego na jego życie właśnie 13. maja 1981 r. na Placu Świętego Piotra w Rzymie.  NABOŻEŃSTWO FATIMSKIE. Kontynuujemy naszą praktykę parafialną zapraszając wszystkich czcicieli Matki Bożej Fatimskiej, przez cały rok, tj. 13. dnia każdego miesiąca, do udziału w wieczornej Mszy św., o godz. 18.00 oraz następującej tuż po Mszy św. PROCESJI FATIMSKIEJ. W szczególny sposób zapraszamy do udziału wszystkich członków wspólnot pobożnych;  Miejmy ze sobą świece do wieczornej procesji ze światłami;

MIŁOSIERNE OCZY: Jezusa i moje ks. Bogdan ZBROJA, Materiały Homiletyczne, 315/2018, s.221-224;

Tegoroczne fatimskie zamyślenia spróbujmy oprzeć o dwa filary naszej wiary: Ewangelię, gdzie jest mowa o miłosiernej postawie Jezusa, oraz Dzienniczek świętej Siostry Faustyny, która w jego 163. punkcie napisała: „Dopomóż mi do tego, o Panie, aby oczy moje były miłosierne, (...) aby słuch mój był miłosierny, (...) aby język mój był miłosierny, (...) aby ręce moje były miłosierne i pełne dobrych uczynków, (...) aby nogi moje były miłosierne, (...) aby serce moje było miłosierne. Sam mi każesz się ćwiczyć w trzech stopniach miłosierdzia; pierwsze: uczynek miłosierny – jakiegokolwiek on będzie rodzaju; drugie: słowo miłosierne – jeżeli nie będę mogła czynem, to słowem; trzecim – jest modlitwa. Jeżeli nie będę mogła okazać czynem ani słowem miłosierdzia, to zawsze mogę modlitwą. Modlitwę rozciągam nawet tam, gdzie nie mogę dotrzeć fizycznie”. (…). Dzisiaj, w pierwszym fatimskim rozważaniu, skoncentrujmy naszą uwagę na postawie Pana Jezusa w kontekście Jego miłosiernych oczu, które z wrażliwością patrzyły zawsze na każdego człowieka. Ufamy także, że Jego oczy nie są teraz niemiłosierne i patrzy na wszystkich ludzi tak, jak dwadzieścia wieków temu, oraz że, jak staniemy kiedyś przed Jego sądem, nie popatrzy na nas inaczej, niż właśnie miłosiernie. Trzeba więc uczyć się od Niego oraz od świętej


Faustyny tego pełnego miłosierdzia spojrzenia na człowieka – każdego człowieka, począwszy od nas samych, przez naszych najbliższych krewnych, przyjaciół, a także wrogów i nieprzyjaciół. W Ewangelii spotykamy wiele epizodów, w których Pan Jezus spogląda na człowieka oczami miłosierdzia. Najpierw zauważmy pełne miłosierdzia spojrzenie Jezusa, który w początkach Ewangelii Markowej przybliża nam powołanie pierwszych uczniów. „Jezus, przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata jego Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro, byli bowiem rybakami... idąc dalej ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci” (Mk 1, 16. 19). Jezus patrzy na tych czterech ludzi i zaprasza ich, aby poszli za Nim. Podobnie w Kafarnaum, gdy „ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego w komorze celnej” (Mk 2, 14), którego także powołał. Jezus widzi i zaprasza do towarzyszenia Mu i naśladowania Go. Tutaj mamy dwa ważne wymiary naszego miłosiernego wzroku: patrzenie na Jezusa oraz dostrzeganie Jego gestów, które wykonuje. Ważne jest bezpośrednie patrzenie na Niego i analizowanie umysłem Jego dzieł. Nie sposób nie wspomnieć tutaj o naszym powołaniu, które realizujemy w codzienności. Są to kroki powołania zakonnego czy kapłańskiego, ale i też w życiu małżeńskim i rodzinnym, zawodowym i społecznym. W każdym z nich nie powinniśmy nigdy tracić z naszego horyzontu Jezusa i Jego dzieła, dokonanego na krzyżu. Tymczasem dziś wielu ludzi żyje tak, jakby Bóg nie istniał. Mało kto interesuje się Bogiem, myśli o Nim, gdy jedzie na wczasy, zdaje egzaminy, przygotowuje się do małżeństwa czy bierzmowania. A powinniśmy, jako Jego uczniowie, zapatrzyć się w Niego i naśladować Jego pełną miłości postawę. Drugi wymiar miłosiernego spojrzenia, do którego zachęca nas Ewangelia, to miłosierne spojrzenie Jezusa, który lituje się nad głodnymi słuchaczami: „Gdy Jezus wysiadł z łodzi, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać... potem jednak powiedział do uczniów: wy dajcie im jeść” (Mk 6, 34. 37). Jezus nie zamyka oczu na ludzki głód, ale doskonale zdaje sobie sprawę, że ludzie są głodni nie tylko chleba, ale także i czegoś więcej, ponieważ człowiek żyje nie samym tylko chlebem (Pwt 8, 3). Dlatego najpierw nasyca ich umysły, dając im swoją genialną naukę, a dopiero potem karmi ich żołądki. Najedzony człowiek nie bardzo ma ochotę na trudne sprawy umysłowe, Jezus to wie doskonale. Dlatego patrzy i widzi, i nasyca wszystkich najpierw słowem, a potem chlebem. Tak jak w Eucharystii. Daje nam swe życiodajne słowo oraz sakrament swego Ciała i Krwi. Karmi także i nas solidnie, tak jak tych ludzi sprzed dwudziestu wieków. Wybierzmy jeszcze kolejny obraz Jezusowego spojrzenia pełnego miłosierdzia, jakim jest patrzenie na człowieka przy sadzawce Betezda. Święty Jan opisuje to w słowach, że „Jezus ujrzał człowieka leżącego i poznał, że czeka już długi czas...” (J 5, 6). Ów chory czekał 38 lat na cud. Prawie całe swe życie trwał przy sadzawce i gdy już prawie mu się udawało, ktoś inny wskakiwał przed nim, zyskując uzdrowienie. Jezus widział z jednej strony jego determinację, skoro czekał tak długo, oraz jego nadzieję, że Bóg da mu dar zdrowia. Czy jednak Jezus widzi to samo w nas? Czy trwamy tak długo w nadziei, że Pan nas uzdrowi? Niekiedy po kilku próbach, po tygodniu modlitwy czy pracy, rezygnujemy, wywieszamy białą flagę i mamy jeszcze pretensje do Pana Boga, że nas nie wysłuchał. Pan nas wysłucha i uzdrowi, ale musi w nas zobaczyć to, co w tym człowieku. Wolę – potężną wolę sukcesu i moc nie poddania się nawet wtedy, gdy czekamy od lat; widzieliśmy ludzi, którzy otrzymali od Boga łaskę, a my dalej czekamy z nadzieją. Wtedy Jezus zobaczy w nas to, czego pragnie: cierpliwość i wytrwałość. Na koniec jeszcze jeden epizod z udziałem Piotra. Mówiliśmy o nim na początku, jak Jezus go powołał i ustanowił pierwszym między apostołami. Piotr jest skałą – opoką Kościoła. Ale Piotr zaparł się Mistrza trzykrotnie – zgrzeszył. Jak myślicie, czy Jezus spojrzał na niego ze złością? Zaparł się ten, który jest filarem. A „Jezus spojrzał na Piotra, a ten wyszedł na zewnątrz i gorzko zapłakał” (Łk 22, 61n). Czasem i my nie jesteśmy wierni Jezusowi. On jednak patrzy na nas tak, abyśmy zapłakali nad naszymi grzechami. On chce nas przywieść do nawrócenia i zaufania Jemu. Nie wolno nam ufać sobie bardziej niż Jezusowi, gdyż wtedy postąpimy na pewno tak, jak postąpił Piotr. On też uważał i był przekonany, że dla Jezusa potrafi iść nawet na krzyż. Tymczasem sam z siebie jest bardziej zdolny do zdrady niż do bohaterstwa. Tak samo i my. Nie ufajmy zbytnio swoim siłom i mądrości. Gdyby pilot zbytnio ufał swoim zdolnościom, lepiej byłoby nam nie wsiadać do jego samolotu. Tak samo i my, starajmy się być pokornymi wobec Jezusa i stale Go prośmy o pomoc Jego łaski. Po przyjrzeniu się pierwszemu wymiarowi miłosierdzia, jakim jest nasz miłosierny wzrok, starajmy się dostrzegać bliźnich i ich pracę. Zauważajmy ludzi głodnych chleba i mądrości Bożej. Nigdy nie rezygnujmy z nadziei, że Pan da nam łaskę, nawet jeśli czekamy prawie całe nasze życie. A gdy zgrzeszymy, pamiętajmy, że Jezus patrzy na nas miłosiernie i chce, abyśmy zapłakali nad naszymi błędami i się z nich poprawili.


Niech Maryja – Pani Fatimska, uczy nas takiego spojrzenia. Jej wzrok z tej przepięknej figury fatimskiej jest tak anielski i czysty, tak miłosierny i dobry! Niech nas uczy tak patrzeć, albo niech nam da swoje oczy – matczyne, wrażliwe i czyste.

******************************************************

14. maja –> PONIEDZIAŁEK

=> 4.

DZIEŃ NOWENNY DO DUCHA ŚW.

* Św. Macieja, Apostoła –> święto Maciej (hebr. Mottatyah => dar Jahwe), należał do jednych z pierwszych uczniów Pana Jezusa. Z Dziejów Apostolskich wiemy jedynie, w jaki sposób dokonał się wybór Macieja na miejsce Judasza. Kiedy po Wniebowstąpieniu apostołowie postanowili uzupełnić swoją liczbę do dwunastu, tak jak to ustalił Pan Jezus, najpierw wybrali dwóch spośród najdłużej przebywających z Panem Jezusem: właśnie Macieja i Józefa, zwanego BARSABĄ z przydomkiem Justus. Dzieje Apostolskie podają, że z tych dwóch los wskazał na Macieja. Po wyborze na Apostoła pozostał w Jerozolimie aż do Zesłania Ducha Św., a później najprawdopodobniej przeniósł się do Judei, gdzie oddał się pracy apostolskiej i w końcu do Kapadocji (dzisiejsza Turcja), gdzie z gorliwością i poświęceniem nawracał pogan. Śmierć męczeńską miał ponieść jednak w Jerozolimie. Najpierw miał być kamienowany przez pogan, a następnie zabity toporem. Źródła greckie mówią zaś o tym, że został ukrzyżowany około roku 80-tego w KOLCHIS na południe od Kaukazu, na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego. Jednak według Klemensa Aleksandryjskiego św. Maciej miał umrzeć śmiercią naturalną. Św. Klemens Aleksandryjski pisze o nim, że wyczerpał swoje ciało umartwieniami, aby w ten sposób poddać swego ducha całkowicie Ukrzyżowanemu. Z pism apokryficznych zachowały się jedynie fragmenty Ewangelii św. Macieja i Dziejów św. Macieja. Oba pisma powstały w III w. Relikwie św. Macieja według tradycji odnalazła św. Helena i podarowała je kościołowi w Trewirze (Niemcy). W późniejszych czasach miano częściowo darować także kościołom w Rzymie (kościół Matki Bożej Większej) i w Padwie (kościół św. Justyny). W Trewirze od średniowiecza do dziś kult św. Macieja jest bardzo żywy. Ikonografia przedstawia św. Macieja z siekierą (toporem) lub z halabardą, księgą, krzyżem; kamieniami, mieczem, toporem, włócznią – którymi miał być dobity. Jego doroczne święto obchodzono 24. lub 25. lutego w zależności od tego, ile luty miał dni. Reforma kalendarza kościelnego w 1969 r. przeniosła święto na 14. maja, by jego rocznica nie kolidowała z Wielkim Postem. Maciej uważany jest za patrona cieśli i rzeźników, także rzemieślników budowlanych, cukierników, kowali, krawców; wzywany jest w przypadku kokluszu, pryszczy. Wzywają go także niepłodne małżeństwa oraz chłopcy rozpoczynający szkołę.  Poniedziałek, w tradycji, jest dniem modlitw w intencji dusz czyśćcowych;  16.30 – 19.00 => zajęcia dla dzieci z programowania: LEGO => ROBOKLOCKI;

7.00

}

18.00

} }

w int. zmarłych Kapłanów; Izabeli, Józefata i Antoniego BAWOLSKICH; Marii i Edmunda NAWROT; Franciszki i Stanisława BONIAKOWSKICH oraz w int. zmarłych w czyśćcu cierpiących; w int. ks. Macieja, z okazji Imienin => dziękczynno – błagalna; /Intencja Rodziny Różańcowej/;

w int. ks. Macieja, z okazji Imienin => dziękczynno – błagalna;

****************************************************** Drodzy bracia i siostry, miesiąc maj jest poświęcony Maryi. Zachęcam was do pogłębiania pobożności Maryjnej poprzez codzienne odmawianie różańca, modląc się szczególnie o pokój w Syrii i na całym świecie!


15. maja –> WTOREK => 5.

DZIEŃ NOWENNY DO DUCHA ŚW.

 Jak w każdy wtorek, zapraszamy do modlitwy o uzdrowienie za przyczyną św. Michała Archanioła oraz naszych Aniołów Stróżów;  14.30 => Dom katechetyczny => zajęcia nauki podstaw programowania komputerowego;  17.00 => Sala sesyjna Dworca Gł. we Wrocławiu => 155. spotkanie w cyklu: WIECZORY POLSKIE;

Twitter papieski Jesteśmy chrześcijanami na miarę tego, jak pozwalamy Jezusowi żyć w nas. Trwajcie zawsze w Chrystusie na modlitwie, w opiece nad waszymi najmniejszymi braćmi, w dążeniu do pokoju.

7.00

}

18.00

}

w int. córki Joanny CHMIELOWSKIEJ, o łaskę zdrowia; w int. p. Zofii KARPIŃSKIEJ, w 89. rocznicę urodzin oraz z okazji Imienin =>

dziękczynno – błagalna;

******************************************************

16. maja –> ŚRODA => 6.

DZIEŃ NOWENNY DO DUCHA ŚW.

* Św. Andrzeja BOBOLI, kapłana i męczennika, Patrona Polski –> święto Andrzej (grec. aner (andros) – mąż, mężczyzna), urodził się 30. listopada 1591 r. w STRACHOCINIE koło Sanoka. Pochodził ze szlacheckiej rodziny. Mając 20 lat wstąpił do jezuitów w Wilnie, gdzie odbył studia. W 1622 r. przyjął święcenia kapłańskie. Pracował jako kaznodzieja, spowiednik, wychowawca młodzieży w Wilnie, Połocku, Warszawie, Łomży i Pińsku. Podejmował szczególne wysiłki na rzecz pojednania prawosławnych z katolikami. Jego gorliwość, którą określa nadany mu przydomek łowca dusz – duszochwat, była powodem wrogości ortodoksów. W czasie wojen kozackich przerodziła się w nienawiść i miała tragiczny finał. 16. maja 1657 r. Kozacy napadli na Janów Poleski i dokonali rzezi wśród katolików i żydów. Andrzeja BOBOLĘ pochwycili w pobliskiej wiosce. Przywleczony do Janowa, został skatowany, bardzo okaleczony, a następnie na rynku miejskim powieszony do góry za nogi i dobity szablą. Relikwie Świętego odbyły szczególną wędrówkę w wyniku wydarzeń historycznych. Z Pińska, przez Połock, Moskwę (1917) i Rzym, przybyły w 1938 r. do Warszawy. Tutaj dzieliły losy wojenne Starówki. Od 1945 r. spoczywają w kościele pod wezwaniem św. Andrzeja BOBOLI przy ul. Rakowieckiej. W 2002 roku św. Andrzej BOBOLA został ogłoszony w Warszawie drugorzędnym patronem Polski. Święty jest także patronem metropolii warszawskiej, archidiecezji białostockiej i warmińskiej, diecezji drohiczyńskiej, łomżyńskiej, pińskiej i płockiej, oraz kolejarzy. W ikonografii często przedstawiany jest jako wędrowiec.


 Środa, w tradycji, jest dniem czci św. Józefa, Oblubieńca NMP;  W sali nr 1. Domu Katechetycznego => kurs języka angielskiego o 16.45;

7.00 18.00

}

w int. Anny, z okazji urodzin => dziękczynno – błagalna;

} Intencje nowennowe Mszy św. zbiorowej:

 w int. Ojca świętego Franciszka i Pasterza Kościoła wrocławskiego, ks. Abpa Józefa;  w int. biskupów, kapłanów, diakonów, kleryków, sióstr oraz liczne i święte powołania kapłańskie i zakonne, także z naszej Parafii;  w int. dzieła beatyfikacji Sługi Bożego ks. Aleksandra ZIENKIEWICZA „Wujka”;  w int. Ojczyzny i Kościoła św. w Polsce oraz o szacunek dla Krzyża Św.;  w majowych intencjach Apostolstwa Modlitwy;  w int. Przyjaciół i Dobrodziejów naszej Parafii;  w int. o błogosławieństwo Boże we wszystkich inwestycjach parafialnych;  w int. Brochowskich Rodziców duchowej adopcji dziecka poczętego;  we wszystkich intencjach Brochowskich uczestników dzieła Świętości Życia;  w int. o błogosławieństwo dla małżeństw i Rodzin naszej Parafii, szczególnie dla Rodzin dzieci komunijnych i katechumenów do bierzmowania;  w int. o zgodę i jedność w małżeństwach, Rodzinach i wspólnotach naszej Parafii;  w int. uczniów i pracowników Przedszkoli, Świetlicy Środowiskowej, Szkół, Uczelni i wszelkich Instytucji służących dzieciom i młodzieży naszej Parafii;  w int. wspólnot pobożnych naszej Parafii;  w int. chorych, cierpiących i samotnych oraz wszystkich opiekunów chorych;  w int. Brochowskiej służby zdrowia – głównie ze Szpitala A. Falkiewicza;  w int. społeczności Brochowskich i wrocławskich Kolejarzy;  w int. o błogosławieństwo Boże dla budowy Kaplicy na Dworcu Głównym Wrocławia;  w int. społeczności Brochowskich Romów;  w int. o pracę dla bezrobotnych i pomyślność dla pracodawców;  w int. tych, którzy prosili nas o modlitewną pamięć i tych, którym ją obiecaliśmy;  w intencjach uczestników Brochowskiej Adoracji Najświętszego Sakramentu;  we wszystkich intencjach Czcicieli Miłosierdzia Bożego;  w intencjach wszystkich uczestników Nowenny do M.B. Nieustającej Pomocy;  we wszystkich intencjach nabożeństwa do Św. Michała Archanioła;  w int. zmarłych naszych Rodziców, Krewnych, Przyjaciół i Dobrodziejów;  w int. śp. Marty SIBIŃSKIEJ => Intencja Kasi, Wioli, Gosi i Dawida;

 W kontekście Mszy św. wieczornej => NOWENNA DO MATKI BOŻEJ NIEUSTAJĄCEJ POMOCY Korzystając z troskliwej opieki Matki Bożej, chcemy uczyć się wrażliwości na potrzeby naszych bliźnich. Wyrazem tej troski jest m.in. gest ofiary. Taca zbierana podczas Mszy św. „nowennowej” przeznaczona jest na cele charytatywne;

******************************************************

17. maja –> CZWARTEK

=> 7.

DZIEŃ NOWENNY DO DUCHA ŚW.

 Czwartek w katolickiej tradycji jest dniem czci Najśw. Sakramentu i dziękczynienia za dar kapłaństwa. Zachęcamy, by w ciągu dnia powtarzać formułę Komunii duchowej i nawiedzić Pana Jezusa w adoracji Najśw. Sakramentu;  Ideałem byłoby uczestniczyć dziś we Mszy św. i przystąpić do Komunii św.;  O 19.00 => Świetlica środowiskowa => KRĄG BIBLIJNY; => z ogromną radością i nadziejami wracamy do zwyczaju cotygodniowych spotkań biblijnych. Cieszymy się gotowością P.T. Uczestników. Zapraszamy do udziału!


w int. Rodziców, Wychowawców, Nauczycieli, Przyjaciół i Dobrodziejów

7.00

}

18.00

}

w int. śp. Zofii, Stanisława i Józefa SKIBISZEWSKICH oraz śp. Ryszarda BOBER;

}

w int. śp. Roberta STEFANIAK, w 7. dniu po pogrzebie; /Intencja koleżanek i kolegów z pracy/;

=> dziękczynno – błagalna;

******************************************************

18. maja –> 3. PIĄTEK => 8.

DZIEŃ NOWENNY DO DUCHA ŚW.  W dzień męki i śmierci Pana Jezusa – piątek – jesteśmy w solidarności z naszym Panem i Mistrzem przez modlitwę, post i jałmużnę;  Pamiętajmy o obowiązującej dziś wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych;  O 15.00 w kaplicy adoracji => Koronka do Miłosierdzia Bożego;  Zapraszamy do wspólnoty modlitwy, niezależnie od aktualnego miejsca pobytu;  O 15.00 – ISKRA BOŻEGO MIŁOSIERDZIA – modlitwa w int. chorych;  15.30 => Szkółka gitarowa;  16.00 – próba scholi dziecięcej => ZAPRASZAMY WSZYSTKICH UCZNIÓW Sz.P.;  Mszą św. o 18.00 rozpocznie się kolejne, comiesięczne spotkanie Katechumenów do bierzmowania z grona uczniów klas III gimnazjalnych. Po Mszy św. spotkanie katechetyczne;  Dziś, w 3. piątek miesiąca, w szczególny sposób zachęcamy do skorzystania z sakramentalnego pojednania;

Okazja do spowiedzi św.: od 17.30 do 18.00; 7.00

}

w int. kapłanów, p. Zofii, w 71. rocznicę urodzin oraz Brata z Rodziną => dziękczynno – błagalna;

Nabożeństwo 3. piątku miesiąca do Miłosierdzia Bożego 17.00 =>

DROGA ŚWIATŁA

„Jeżeli chcesz Mnie naśladować,

to weź swój krzyż na każdy dzień i chodź ze Mną zbawiać świat w kolejny już wiek”.

KORONKA DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO


ks. Paweł GAWRON, Materiały Homiletyczne, 315/2018, s.31-34;

POWOŁANIE KAPŁAŃSKIE

Bóg to miłość, Bóg to odkrycie potrzebującego, Bóg to pasja życia, Bóg to wiara i nadzieja. Takiego Boga potrzeba w naszym życiu. Takiego Boga odkrywają wszyscy powołani i takiemu Bogu pragną służyć jako kapłani. (…). Kim jest kapłan, czym jest kapłaństwo? Jest sakramentem, dzięki „któremu posłanie, powierzone przez Chrystusa Apostołom, nadal jest spełniane w Kościele aż do końca czasów” (por. KKK, p. 1536). Chrzest, bierzmowanie i Eucharystia są sakramentami wtajemniczenia chrześcijańskiego i na nich opiera się powołanie do świętości i do apostolstwa. Te sakramenty udzielają Ducha do życia według powołania, aby po zakończeniu ziemskiej pielgrzymki osiągnąć niebo. „Dwa inne sakramenty: kapłaństwo i małżeństwo są nastawione na zbawienie innych ludzi” (p. 1534), służą do budowania królestwa Bożego na ziemi. Przez służbę innym uświęcają tego, kto przyjmuje te sakramenty. Jak uczy nas katechizm Kościoła Katolickiego – Jezus Chrystus jest Jedynym, Najwyższym Kapłanem Nowego i Wiecznego Przymierza, który – przyjmując ludzką naturę – stał się Pośrednikiem między Ojcem Niebieskim a ludźmi i złożył na Krzyżu ofiarę pojednania za zbawienie świata. W wyświęconym kapłanie, który pełni służbę w Kościele, jest obecny i działa sam Jezus Chrystus „jako Głowa swojego Ciała, jako Pasterz swojej owczarni, Arcykapłan odkupieńczej ofiary, Nauczyciel prawdy” (p. 1548). Dokumenty Kościoła podkreślają, że kapłan działa „w osobie Chrystusa – Głowy” (łac. in persona Christi). Gdy wyświęcony kapłan sprawuje sakramenty, sam Chrystus działa przez niego. Obdarowanie łaską święceń zobowiązuje nie tylko do pełnienia służby kapłańskiej, ale zobowiązuje także do realizacji powołania do świętości. Łaska święceń nie zabezpiecza człowieka przed słabościami, wadami i grzechami. Święcenia są pomocą i wezwaniem, ale po święceniach w dalszym ciągu człowiek jest słaby, poddany pokusom szatana, ulegający złym wpływom świata. Chrystus działa także przez grzesznego szafarza, który ważnie sprawuje sakramenty, ale niezwykle ważne jest świadectwo życia, osobista świętość kapłana, co ujawnia się w czasie sprawowania sakramentów, w głoszeniu Ewangelii, w całej posłudze duszpasterskiej i w każdej dziedzinie życia. Wierni słusznie domagają się, aby w życiu kapłana była jedność tego, co głosi, tego, co sprawuje, z tym, co czyni. Bardzo ważną rzeczą w realizacji powołania kapłańskiego jest fakt, że kapłan nie tylko reprezentuje Chrystusa wobec Kościoła, ale także działa „w imieniu całego Kościoła, gdy zanosi do Boga modlitwę Kościoła, a zwłaszcza gdy składa Ofiarę eucharystyczną” (KKK, p. 1552). Wyświęcony kapłan jest sługą Chrystusa obecnego w Kościele. Do tego potrzeba ogromnej wiary, ponieważ kapłaństwo można przyjąć i poznać tylko w wierze. Odnosi się to do samego kapłana i do każdego ucznia Chrystusa. Kapłan „powinien (...) podtrzymywać i rozwijać w wierze świadomość pełnej i zdumiewającej prawdy o tym, kim jest: sługą Chrystusa i szafarzem tajemnic Bożych (por. 1 Kor 4, 1). (...) Są oni powołani, aby coraz głębiej uświadamiać sobie dar Boży i zawsze o nim pamiętać” – pisze Ojciec Święty w adhortacji Pastores dabo vobis (p. 73). Jan Paweł II przypomina słowa apostoła: „Dobrego depozytu strzeż z pomocą Ducha Świętego, który w nas mieszka” (2 Tm 1, 14). Powołanie do kapłaństwa jest darem. Święcenia kapłańskie są darem. Taka jest podstawowa prawda o tym, kim jest kapłan. Ale takie spojrzenie jest możliwe tylko dla człowieka wiary. Człowiek wiary patrzy na otrzymany dar oczyma Chrystusa. Niesamowitym darem jest kapłaństwo; pytaliśmy i pytamy; czy zdajemy sobie sprawę z tego my, którzy tak wiele razy poddajemy ocenie naszych kapłanów. Trzeba się modlić o głęboką wiarę dla kapłanów, by myślenie o sobie i kapłaństwie opierali o Ewangelię, a nie o zmieniające się ludzkie mody i opinie. Formacja kapłańska zmierza przede wszystkim do tego, by „kapłan był człowiekiem wiary i by stawał się nim coraz bardziej: by widział siebie zawsze w prawdzie, oczyma Chrystusa” (Jan Paweł II). Św. Paweł prosi chrześcijan, by patrzyli na kapłana oczyma wiary: „Niech więc uważają nas ludzie za sługi Chrystusa i za szafarzy tajemnic Bożych” (1 Kor 4, 1). Potrzebna jest wiara, aby korzystać z posługi kapłana, także wtedy, gdy sprawuje Mszę św. niezbyt pobożnie, spowiada zbyt szybko czy nie zawsze w życiu potwierdza to, co głosi. Wierni mają prawo stawiać księżom wysokie wymagania, ale winni pamiętać o modlitwie w intencji swoich księży i diakonów. W rozmowach o duchownych winna się wyrażać i objawiać wiara w spojrzeniu na Kościół i na tych, którzy zostali wyświęceni. Czy chcemy o tym pamiętać?. N.B. W sobotę, 26. maja święcenia kapłańskie przyjmie znany nam diakon Arkadiusz KRZESZOWIEC. W przyszłym tygodniu zaś przeżywał będzie rekolekcje poprzedzające święcenia. Zapraszamy, by z życzliwą modlitwą towarzyszyć Mu w tych wydarzeniach.


18.00

w int. Grzegorza PALECZNEGO, w rocznicę urodzin oraz w int. Jego Rodziny => dziękczynno – błagalna;

}

INTENCJA ZBIOROWA: DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO:

}

               

Dziękczynno – błagalna w intencji: Uczestników parafialnej i szkolnej katechezy; Przygotowujących się do sakramentów Chrztu św., Bierzmowania i Eucharystii; Wytrwale odkrywających Objawienie Boże zawarte na kartach Pisma Świętego; Przygotowujących się do zawarcia sakramentalnego związku małżeńskiego; Mieszkańców naszej Parafii, żyjących w nieformalnych związkach, w tzw. „małżeństwach na próbę” czy w związkach partnerskich; Obarczonych ciężarem grzechu przeciwko świętości życia; Zaniedbujących swoją więź z Chrystusem przez zarzucanie codziennej modlitwy, udziału w niedzielnej i świątecznej Mszy św. oraz regularnej Spowiedzi i Komunii św.; Intrygantów i sprawców rozdarć rodzinnych, sąsiedzkich i środowiskowych; Nieprzyjaciół Kościoła św., „donosicieli”, szyderców Eucharystii, Ewangelii i Krzyża Św. oraz otwartych wrogów Ojca Świętego i Pasterzy Kościoła; Trwających w nałogach, zwłaszcza okultyzmu, wróżbiarstwa i ezoteryki; Naszej Ojczyzny w Jej wielorakich doświadczeniach; Ludzi tworzących świat polityki państwa, regionu i miasta; Naszych bliskich przebywających na emigracji; Zagubionych i tracących nadzieję; Zmarłych w czyśćcu cierpiących; We wszystkich bieżących intencjach przygotowanych do dzisiejszej modlitwy:

20.00

Modlitewne spotkanie młodzieży przygotowującej swoją wyprawę do Panamy.

}

ZAPRASZAMY

******************************************************

19. maja –> SOBOTA

=> 9.

DZIEŃ NOWENNY DO DUCHA ŚW. 

Eucharystyczny Ruch Młodych założony w Polsce 01. stycznia 1925 r., przez św. Urszulę Ledóchowską, ma wielkie tradycje także w naszej Parafii. Jesteśmy świadkami odradzania się tej czcigodnej formacji. W tym duchu:

9.30 7.00

}

12.00

}

15.00

}

16.00

}

=> Świetlica Środowiskowa => spotkanie wspólnoty ERM

w int. śp. Danieli BUJNO, w 30. dniu po pogrzebie; /Intencja uczestników pogrzebu/; Msza św. chrzcielna:

w int. Rodziny PP. Weroniki i Mateusza POSYNIAKÓW, z okazji chrztu św. syna, Łukasza => dziękczynno – błagalna; Msza św. ślubna:

18.00

}

w int. Pauliny GRANICZKOWSKIEJ i Krzysztofa PAWELEC => dziękczynno – błagalna; SZPITAL:

w intencji Parafian

=> dziękczynno – błagalna;

MSZA ŚW. RODZIN DZIECI KOMUNIJNYCH – uczniów klas 2. i 3. Szkoły Podstaw.:

w int. śp. Stanisławy i Adama WINCZURA;


WIGILIA ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO CZUWANIE MODLITEWNE ok. 19.30 (po Mszy św.) => wystawienie Najświętszego Sakramentu; 19.30 – 20.30 => adoracja prowadzona przez wspólnotę młodych małżeństw; 21.00 – 22.00 => czuwanie Szafarzy Eucharystii;

ZAPRASZAMY! ******************************************************

20. maja –> ZESŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO

WPROWADZENIE LITURGICZNE: W Kościele pierwotnym okres Wielkanocny, czyli Pięćdziesiątnica paschalna przeżywana była jako jedna wielka niedziela, jako okres najbardziej radosny. Począwszy od IV wieku na skutek historyzacji, czyli wyodrębniania poszczególnych wydarzeń z życia Jezusa zaczęto obchodzić uroczystość Zesłania Ducha Świętego jako święto odrębne, choć bardzo powiązane z Wielkanocą. Konstytucje Apostolskie pochodzące z V wieku wyraźnie zalecają obchodzić pięćdziesiąty dzień po zmartwychwstaniu jako dzień Zesłania Ducha Świętego. Uroczystość ta miała być przedłużona na cały tydzień, po którym zalecano wiernym dzień postu. Uroczystość ta pozostawała jednak w ścisłym związku z Wielkanocą, o czym świadczy fakt udzielania chrztu w tym dniu. Odnowa liturgii po Soborze Watykańskim II traktuje niedzielę Pięćdziesiątnicy jako niedzielę kończącą „święty okres pięćdziesięciu dni”, jako pieczęć tych dni, akcentując także wydarzenie Zesłania Ducha Świętego. Od czasów papieża Innocentego III zaczęto używać w liturgii w uroczystość Zesłania Ducha Świętego szat koloru czerwonego. Mszał rzymski z roku 1970 posiada dwa formularze mszalne uroczystości Pięćdziesiątnicy. W modlitwach mszalnych po podkreśleniu, że ta uroczystość kończy obchód świąt paschalnych, kieruje się prośbę do Boga o dary Ducha Świętego. W pierwszej modlitwie prosimy o pokój, dar Ducha Świętego, aby On zjednoczył rozdzielone narody, aby wszyscy w swoich językach mogli oddawać chwałę Bogu. Duch Święty ma także umacniać serca odrodzonych do nowego życia w sakramencie chrztu wierzących w Chrystusa. Poza tym zstąpienie Ducha Świętego ma przynieść całemu Kościołowi dar miłości, aby pośród świata był znakiem zbawienia. Od Ducha pochodzi także uświęcenie i wszelka gorliwość umożliwiająca pracę apostolską. Obecność i działanie Ducha Świętego pozwala wierzącym głębiej zrozumieć tajemnicę Eucharystii i prowadzi do poznania całej prawdy o dziele zbawienia. W końcu Duch Święty, który uświęca i umacnia przyczynia się także do zbawienia wszystkich uczniów Chrystusa. W prefacji o Zesłaniu Ducha Świętego uwielbiamy Boga za dar Jego Ducha. Dzięki Duchowi Świętemu staliśmy się przybranymi dziećmi Bożymi, zjednoczyliśmy się z Jezusem, Jednorodzonym Synem Bożym, poznaliśmy prawdziwego Boga i zostaliśmy zjednoczeni we wspólnocie Kościoła. Z modlitw liturgicznych promieniuje radość i nadzieja, bo zostało dopełnione dzieło zbawienia. Boże obietnice dzięki Duchowi Świętemu stały się faktem dla wszystkich wierzących. W Duchu Świętym realizuje się pełne zjednoczenie odkupionego człowieka z Bogiem Ojcem. Ks. dr Dariusz KWIATKOWSKI


Zmartwychwstały tchnie na swoich uczniów, mówiąc im: Weźmijcie Ducha Świętego! (J 20, 22n). Duch Boży jest tchnieniem życia, udzielonym wspólnocie uczniów, dzięki któremu zostają oni stworzeni jako Kościół - żywe Ciało uwielbionego Pana (por. Rdz 2, 7). Jezus mówi: Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone. Ten Jego nakaz obejmuje nie tylko kapłanów mających sakramentalną władzę rozgrzeszania, ale - w pewien sposób - także wszystkich wierzących, ponieważ przez głoszenie Ewangelii mają oni rodzić w ludziach wiarę, która wyzwala z mocy złego i niesie odpuszczenie grzechów. Duch Paraklet – Orędownik i Obrońca, dar Jezusa dla wierzących w Niego, będzie nieustannie przy nich obecny. Pośród prześladowań i kryzysów jako serdeczny Przyjaciel, Ten kto poucza, podnosi na duchu, daje mądrość, wytrwanie i zrozumienie słów Jezusa. Ten kto jest kontynuacją obecności Chrystusa w uczniach - po Jego odejściu do Ojca. Aby trwać w tej obecności, trzeba nam poznawać Ewangelię i nieustannie prosić o Ducha Świętego. Nie przestawajcie przyzywać niezmordowanie i z żarliwym naleganiem: „Przyjdź, Duchu Święty! Przyjdź! Przyjdź!” (Jan Paweł II, 14 III 2002). ks. Józef MACIĄG  Uroczystość Zesłania Ducha Świętego, tj. Pięćdziesiątnicy kończy obchód Okresu Wielkanocnego. Od jutra rozpoczyna się ponownie OKRES ZWYKŁY;  W niedzielę Zesłania Ducha Świętego za zbożny i publiczny udział w śpiewie całego hymnu „O Stworzycielu Duchu przyjdź…” można dostąpić odpustu zupełnego, pod zwykłymi warunkami;  Po ostatniej Mszy lub Nieszporach paschał należy przenieść do chrzcielnicy. Zapala się go podczas udzielania chrztu i od niego zapala się świece nowo ochrzczonych; podczas pogrzebów można go zapalić i postawić u wezgłowia zmarłego. Paschał zapala się także i ustawia przy ołtarzu lub ambonie w Dniu Zadusznym (2. listopada). Z krzyża zdejmuje się dziś czerwoną stułę;  Od jutra zamiast „Królowo nieba, wesel się, alleluja!…” odmawia się modlitwę „Anioł Pański…”;  Za tydzień w niedzielę – uroczystość Trójcy Świętej, kończąca okres spowiedzi i Komunii świętej wielkanocnej;  Członkowie sekcji ekonomicznej Rady Parafialnej dyżurują po każdej niedzielnej Mszy św. w Świetlicy Środowiskowej;  Zapraszamy do niedzielnych spotkań w KAWIARENCE PARAFIALNEJ; 7.10

=>

GODZINKI O NIEPOKALANYM POCZĘCIU N.M.P.

7.30

}

w int. Aleksandry => dziękczynno – błagalna oraz w int. śp. Rafała STĘPKOWSKIEGO;

9.00

}

w int. śp. Rodziców: Marianny, w 11. rocznicę śmierci i Stanisława; w int. śp. sióstr: Ireny i Zofii oraz zmarłych z Rodziny MORAWSKICH;

10.30

}

w int. śp. Wiesławy MICHALAK, w 15. rocznicę śmierci oraz w int. brata, śp. Andrzeja MICHALAKA, w 9. rocznicę śmierci;

12.00

}

w int. śp. Kazimiery WASYŁEJKO, w 15. rocznicę śmierci;

INTENCJA TYGODNIA: módlmy się w intencji młodzieży przygotowującej się do bierzmowania

17.30 } NABOŻEŃSTWO MAJOWE 18.00

}

w int. śp. Olgi i Antoniego SAŁTRUKIEWICZ;


PIELGRZYMKA NA BIAŁORUŚ

26. lipca 2018 - 02. sierpnia 2018 75. rocznica śmierci błogosławionych nazaretanek z Nowogródka Zakonnice ofiarowały swe życie za aresztowanych mieszkańców Nowogródka, wypełniając w heroiczny sposób nazaretański charyzmat służby rodzinie. Błogosławionymi ogłosił je w 2000 r. papież Jan Paweł II. Powiedział wtedy: – Jesteście najcenniejszym dziedzictwem zgromadzenia nazaretanek. Jesteście dziedzictwem całego Kościoła Chrystusowego po wszystkie czasy, zwłaszcza na Białorusi – podkreślił wówczas w homilii podczas Mszy beatyfikacyjnej w Watykanie papież. Siostry z Nowogródka. s. Stella (Adela Mardosewicz) i jej 10 towarzyszek: Imelda (Jadwiga Żak), Rajmunda (Anna Kukołowicz), Daniela (Eleonora Jóźwik), Kanuta (Józefa Chrobot), Sergia (Julia Rapiej), Gwidona (Helena Cierpka), Felicyta (Paulina Borowik), Heliodora (Leokadia Matuszewska), Kanizja (Eugenia Mackiewicz), i Boromea (Weronika Narmontowicz) po tym jak 18. lipca 1943 r. Niemcy aresztowali 120 osób z zamiarem rozstrzelania uwięzionych, wspólnie podjęły decyzję ofiarowania swego życia za uwięzionych członków rodzin. Poinformowała o tym kapelana i rektora fary Przemienienia Pańskiego w Nowogródku ks. Aleksandra Zienkiewicza, pełniąca obowiązki przełożonej s. Stella, wypowiadając w imieniu wszystkich sióstr słowa: „Mój Boże, jeśli potrzebna jest ofiara z życia, niech raczej nas rozstrzelają, aniżeli tych, którzy mają rodziny, modlimy się nawet o to”. Nazaretanki zostały uwięzione przez Niemców 31. lipca, a rankiem następnego dnia wywiezione za miasto i w lesie oddalonym o kilka kilometrów od ich macierzystego domu zakonnego rozstrzelane nad przygotowanym uprzednio dołem. W nim też spoczęły 01. sierpnia 1943 r. S. Małgorzata Banaś, która pozostała przy życiu, gdyż w tym czasie pracowała w szpitalu, odnalazła wkrótce miejsce stracenia swoich współsióstr. 19 marca 1945 r. ekshumowano ciała rozstrzelanych zakonnic, a ludność Nowogródka z głęboką czcią i wdzięcznością urządziła im


triumfalny pogrzeb, składając ich trumny przy kościele farnym. Nad sarkofagiem w kaplicy Matki Bożej Nowogródzkiej widnieje cytat: „On oddał za nas życie swoje. My także winniśmy oddać życie za braci”. Siostry ofiarowały swoje życie za ojców rodzin i kapelana ks. Aleksandra Zienkiewicza, którzy mieli zginąć jako zakładnicy. Zarówno uwięzieni jak i kapłan ocaleli. To oni właśnie stali się głosicielami wiary w skuteczność pośrednictwa sióstr u Boga. Proces beatyfikacyjny s. Marii Stelli i 10. Towarzyszek ze Zgromadzenia Najświętszej Rodziny z Nazaretu, rozpoczął się w 1991 r. 05. marca 2000 r. papież Jan Paweł II ogłosił je błogosławionymi. Ich wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 04. września. Właśnie tego dnia w 1929 r. do Nowogródka przyjechały dwie pierwsze nazaretanki, które miały objąć „stałą i niezależną opiekę nad starożytną farą”, w której m.in. chrzczony był Adam Mickiewicz.

PLAN PIELGRZYMKI 1. dzień: 26. lipca ’18 – CZWARTEK 5.00 – Wyjazd z Wrocławia z placu Św. Marcina. Przejazd w okolice Brześcia; Nawiedzenie Sanktuarium w Kodniu; Obiadokolacja/nocleg => O/N;

2. dzień: 27. lipca ’18 – PIĄTEK Śniadanie; Przejazd do Pińska. Zatrzymanie; Przejazd do Nowogródka; => O/N;

Pińsk, Klasztor franciszkanów

3. dzień: 28. lipca ’18 – SOBOTA Śniadanie; Udział w uroczystościach 75. rocznicy męczeńskiej śmierci błogosławionych Sióstr Nazaretanek z Nowogródka; => O/N;

4. dzień: 29. lipca ’18 – NIEDZIELA Śniadanie; Drugi dzień uroczystości;

=> O/N;


5. dzień: 30. lipca ’18 – PONIEDZIAŁEK Śniadanie; Msza św.; Zwiedzanie Nowogródka z przewodnikiem: Fara. Dworek Mickiewicza. Miejsce męczeńskiej śmierci Sióstr; => O/N;

6. dzień: 31. lipca ’18 – WTOREK Śniadanie; Przejazd do Wilna;

Dworek Mickiewiczów - muzeum

Nowogródek - Wilno

=> O/N;

7. dzień: 01. sierpnia ’18 – ŚRODA Śniadanie; Msza św.; Wyjazd do Wrocławia; Wilno – Wrocław

8. dzień: 02. sierpnia ’18 – CZWARTEK Powrót do Wrocławia; Program jest ogólny. Szczegóły dzienne programu podane będą po otrzymaniu informacji dotyczących programu uroczystości.

CENA PRZY 40 OSOBACH: 1 250 zł/osoba Cena obejmuje:    

przejazd autokarem turystycznym o podwyższonym standardzie na całej trasie; sześć (6.) noclegów z HB (śniadania i obiadokolacje); ubezpieczenie w Towarzystwach Inter Partner i Europa; opieka pilota.

Cena nie obejmuje: 

kosztów wizy białoruskiej i zaproszenia (20 €) oraz przewodników - 10 €

Kwoty euro, pobierane będą przez pilota, w autokarze; Zgłoszenia i zaliczki w wysokości 500 zł. Dopłata w wysokości 750 zł do 30. czerwca 2018 r. Wczesna deklaracja chęci wyjazdu podyktowana jest koniecznością uzyskania zaproszeń, które są niezbędne do otrzymania wiz;


W związku z tym, że potrzebne jest posiadanie zaproszenia i wizy przy wjeździe na Białoruś, informujemy, że podczas zgłoszenia otrzymacie Państwo ankietę z pytaniami, na które należy odpowiedzieć. Otrzymacie też Państwo in blanco wnioski wizowe, które należy podpisać według wzoru podpisu znajdującego się w paszporcie. Przy dopłacie, trzeba będzie zdeponować paszport; Paszport musi być ważny co najmniej pół roku, licząc od daty powrotu; Nasze biuro Wnioski wizowe wypełni na podstawie danych z ankiety; Podpisane wnioski i ankiety z odpowiedziami można wysyłać pocztą tradycyjną pod adres podany poniżej lub pocztą mailową:

pelegrinus@onet.pl 515 289 443  601 746 822  71 316 41 84 Konto nr 79 1020 5242 0000 2302 0139 7538 Oddział 3 WE WROCŁAWIU POWSTAŃCÓW ŚLĄSKICH 60

PELEGRINUS S.C. Jacek FERENC, Małgorzata FERENC ul. ŻEROMSKIEGO 7, 55-020 ŻÓRAWINA;

******************************************************

Adsum nr 491 c71b 13 v  
Adsum nr 491 c71b 13 v  
Advertisement