Page 1

ADSUM

VADEMECUM LITURGICZNO – DUSZPASTERSKIE Parafii Św. Jerzego, męczennika i Podwyższenia Krzyża Św. we Wrocławiu – Brochowie

27. NIEDZIELA ZWYKŁA Nr 455-C35β. * 08. października ‘17 r. * Rok IX.

Królestwo Boże będzie Wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce!


WYDAWCA VADEMECUM: ADSUM Parafia pw. św. Jerzego, męczennika i Podwyższenia Krzyża Świętego ul. Biegła 3; 52-115 WROCŁAW – BROCHÓW

Tel. 713 – 433 – 521 wew. 20

Konto: PKO BP 52 1020 5226 0000 6102 0311 4345 Informujemy, że przybliżone koszty egzemplarza ADSUM wynoszą średnio ok. 4 zł. Dziękujemy jednocześnie za wszelkie ofiary na FUNDUSZ WYDAWNICZY.

PROSIMY O POMOC DLA POSŁUGIWANIA PARAFIALNEJ ŚWIETLICY ŚRODOWISKOWEJ Duszpasterstwo Rzymsko-Katolickiej Parafii pw. św. Jerzego ul. Biegła 3; 52-115 WROCŁAW – BROCHÓW Konto BS: 64 9575 0004 0046 6499 2000 0010 x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

UWAGA – PAMIĘTAJ – WAŻNE!

Zapraszamy do korzystania ze strony internetowej naszej Parafii. Znaleźć ją można pod adresem:

www.eadsum.org x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

AUDIENCJA GENERALNA KAI => 2017-10-04

Pozdrawiam serdecznie pielgrzymów polskich w dniu, w którym przypada święto Franciszka z Asyżu. Chcę wspomnieć, że 100 lat temu w Fatimie, w każdym z sześciu objawień, Matka Boża prosiła: Chciałabym, abyście każdego dnia odmawiali Różaniec. Odpowiadając na Jej prośbę, módlmy się wspólnie za Kościół, Stolicę św. Piotra, w intencjach całego świata. Przepraszajmy za grzechy. Prośmy o nawrócenie wątpiących, odrzucających Boga i o zbawienie dusz czyśćcowych. Wam wszystkim, którzy odmawiacie Różaniec, z serca błogosławię! Papieską katechezę streścił po polsku ks. prał. Sławomir NASIROWSKI

Bracia i siostry, w tej środowej katechezie chcę podjąć temat „Misjonarze nadziei dzisiaj”. Czynię to na początku października, który w Kościele poświęcony jest misjom, w święto Franciszka z Asyżu, wielkiego misjonarza nadziei. Wiemy, że istotą przepowiadania Kościoła jest zmartwychwstanie Pana Jezusa. Bez tego faktu Ewangelia byłaby tylko budującą księgą, ale nie byłaby przepowiadaniem nadziei. Zmartwychwstanie dokonało przełomu w sercu i umysłach uczniów. Odrodzeni do nowego życia, zaniosą dobrą nowinę całemu światu. My również mamy być misjonarzami nadziei. Mamy świadczyć wobec wszystkich, że Chrystus zmartwychwstał: słowami, czynami, stylem życia. Chrześcijanin to ktoś, kto jest przekonany, że w człowieku kryje się dobro, że zło można zwyciężyć dobrem, a nienawiść – miłością. Za prawdę o zmartwychwstaniu wielu uczniów Chrystusa prześladowano, wielu poniosło śmierć męczeńską. Prześladowania nie są obce także naszym czasom. Męczennicy za wiarę dają świadectwo, że niesprawiedliwość nie jest ostatnim słowem w życiu, bo kto ma Chrystusa przy swym boku, naprawdę niczego się już nie boi. Podejmując zadania misjonarzy nadziei pamiętajmy o wskazaniach św. Pawła Apostoła, iż „Bóg nie dał nam ducha bojaźni, ale mocy, miłości oraz trzeźwego myślenia” (2 Tm 1,7). Niech ta zachęta dodaje nam odwagi w wyznawaniu wiary.

******************************************************


Wrocław, dnia 03.10.2017 r.

LIST REKTORA MWSD

Ojciec Święty Franciszek w swej pierwszej encyklice „Lumen fidei” mówi, że do przekazywania wiary istnieje specjalny środek, którym są sakramenty Kościoła, a wśród nich Eucharystia jako cenny pokarm dla wiary (LF 40.44). Odprawianie liturgii i przyjmowanie Komunii Świętej nie byłoby możliwe bez kapłanów. Ich służba jest konieczna w każdej wspólnocie parafialnej, bo dzięki niej spełnia się także w naszych czasach nakaz Chrystusa przekazany Apostołom w czasie Ostatniej Wieczerzy: „To czyńcie na moją pamiątkę”. Na progu rozpoczynającego się roku akademickiego stajemy wobec Boga z ogromną wdzięcznością za dar nowych powołań kapłańskich. Także i w tym roku seminaryjne sale wykładowe zapełnią się klerykami. Dołączyło do nich piętnastu alumnów rozpoczynających swoją formację na pierwszym roku. Jest to niewątpliwie znak Bożego błogosławieństwa. W tym roku formację w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym rozpocznie 75 alumnów. Jesteśmy pewni, że każdy z nich ma swoje miejsce w sercach kapłanów i wiernych naszej Archidiecezji i za to chcemy już dziś z całego serca podziękować. Nasi klerycy muszą się nieustannie troszczyć o postawę Chrystusowego ucznia. W Roku Świętego Brata Alberta uświadamiają sobie szczególnie, że ich zadaniem będzie w niedalekiej przyszłości bycie dobrym jak chleb dla tych braci i sióstr, do których zostaną posłani. O taką postawę muszą się troszczyć również świeccy studenci Papieskiego Wydziału Teologicznego, którzy podejmą zadania apostolstwa nie tylko jako katecheci, ale także jako świadomi katolicy, świadkowie Chrystusa we współczesnym świecie. Drogą prowadzącą do zjednoczenia z Mistrzem a jednocześnie fundamentem całej formacji do kapłaństwa jest Eucharystia, w której sam Pan daje się swoim sługom za pokarm. Wiemy jednak, że w codzienności oprócz wsparcia duchowego potrzebna jest również pomoc materialna. Życie Papieskiego Wydziału Teologicznego jak i Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego możliwe jest dzięki hojności wszystkich wiernych Archidiecezji Wrocławskiej. Dzieje się tak, ponieważ wierni świeccy i ich duszpasterze potrafią się dzielić tym, co posiadają, często sami doświadczając niedostatku. Tradycyjnie w tym jesiennym czasie, w którym zbierane są plony różnorodnych upraw, pragnę zwrócić się do Czcigodnego Księdza Proboszcza i do całej Wspólnoty Parafialnej o materialne wsparcie naszego seminarium duchownego szczególnie w postaci płodów rolnych. Składając wyrazy głębokiej wdzięczności za rokrocznie doświadczaną hojność ze strony Księdza Proboszcza i całej Parafii życzymy, aby trwający okres zbiorów był czasem szczególnego Bożego błogosławieństwa i by nikomu w naszych domach nie brakło codziennego chleba. Ks. dr Kacper Radzki

****************************************************** PAŹDZIERNIK MIESIĄCEM RÓŻAŃCA ŚWIĘTEGO Październikowe NABOŻEŃSTWO RÓŻAŃCOWE, odprawiamy w naszej świątyni parafialnej codziennie o 17.15. Stosownie do zwyczaju, na ok. kwadrans przed każdą Mszą św. (z wyjątkiem wieczornej), Rodzina Różańcowa zapraszać nas będzie do udziału w tzw. CZUWANIU RÓŻAŃCOWYM, przygotowującym m.in. do wspólnego sprawowania Mszy św. Zapraszamy wszystkie grupy formacyjne oraz wspólnoty pobożne naszej Parafii, do wybrania i zagospodarowania któregoś z wtorkowych i niedzielnych nabożeństw modlitwy różańcowej. Prosimy o spotkania na modlitwie Różańcowej w domach szczególnie ludzi starszych, chorych i samotnych. To jest też dobra sposobność dla apostolskiego działania m.in. członków wspólnot pobożnych. Mieszkańcy Iwin zapraszają do wspólnej modlitwy różańcowej przy figurze


Św. Michała Archanioła codziennie o 17.30; Do podobnej modlitwy codziennej w kaplicy św. O. Pio zapraszamy mieszkańców Bieńkowic, o godz. 18.00;

Nabożeństwa różańcowe 2017

Pomiędzy objawieniami w Lourdes (1858 r.) a tymi w Fatimie (1917 r.) Maryja objawiła się w Gietrzwałdzie (1877 r.). To jedyne objawienia maryjne w Polsce uznane przez autorytet Stolicy Apostolskiej. Podobnie jak 19 lat wcześniej w Lourdes, Maryja przedstawiła się jako Niepokalanie Poczęta i prosiła o codzienne odmawianie Różańca. Podczas 160 objawień od 27. czerwca do 16. września prowadziła z dziećmi niezwykły dialog. Odpowiadała na pytania z zakresu życia codziennego i te dotyczące duchowości, zbawienia czy przyszłości Polski. W tym roku mija 140 lat od tych wydarzeń. Chcemy odpowiedzieć na wołanie Matki Bożej udziałem w październikowych nabożeństwach różańcowych. Wyjątkowa historia objawień w Gietrzwałdzie przedstawiona jest na naklejkach, które uczestnicy będą otrzymywać podczas codziennych nabożeństw różańcowych. Zapraszamy wszystkich, choć jednocześnie nabożeństwo prowadzić w poszczególne dni będą kolejno: w poniedziałki uczniowie klasy V Sz.P.; w środę – kl. IV; w czwartek – kl. VI; w piątek – kl. VII; w sobotę – kl. II. i III. Sz.P.

******************************************************

08. października –>

27. NIEDZIELA ZWYKŁA Niech Niech Niech Niech

nasza nasza nasza nasza

droga będzie wspólna. modlitwa będzie pokorna. miłość będzie potężna. nadzieja będzie większa od wszystkiego, co się tej nadziei może sprzeciwiać.

św. Jan Paweł II Częstochowa, 18. czerwca 1983 r. 1. 2.

3. 4. 5.

Niedziela jest dniem czci Trójcy Przenajświętszej. Jest więc dniem wspólnoty wszystkich należących i tworzących Rodzinę Chrystusową – Kościół; Dziś 2. niedziela miesiąca. Naszą szczególną modlitwą i gestem wspieramy funkcjonowanie Parafii i prowadzone przez nas inwestycje. Na cele te, przeznaczona jest także dzisiejsza zbiórka ofiar na tacę. Dziękujemy za każdy gest; Młodzież zbiera dziś ofiary do puszek z przeznaczeniem na wsparcie nauki młodych, którzy są „żywym pomnikiem Jana Pawła II”. Dziękujemy za pomoc; Członkowie sekcji ekonomicznej Rady Parafialnej dyżurują po każdej niedzielnej Mszy św. w Świetlicy Środowiskowej; Zapraszamy do niedzielnych spotkań w KAWIARENCE PARAFIALNEJ;


MEMENTO!

Pan Bóg, w minionym tygodniu odwołał z naszego grona do wieczności:  Pana Rajmunda SADOWSKIEGO z ul. Koreańskiej;

INTENCJĄ TYGODNIA SĄ: przygotowujący oraz uczestnicy uroczystości jadwiżańskich NABOŻEŃSTWO RÓŻAŃCOWE 17.15 } => prowadzą wspólnoty pobożne Parafii Tajemnice chwalebne

ks. Kazimierz SKWIERAWSKI, Materiały Homiletyczne, 310/2017, s.232-234;

1. Zmartwychwstanie Chrystusa Synu Boży, stałeś się Synem Człowieczym i pokazałeś każdemu z nas, że człowiek może wypełniać we wszystkim wolę Bożą. I że to go doprowadza do zwycięstwa nad śmiercią; nie tylko tą biologiczną, ale nad śmiercią ducha. Może wszystko zwyciężyć. Panie Jezu, uwielbiamy Twoje zmartwychwstanie, bo z niego rodzi się nasza wiara. Prosimy Cię, daj, byśmy Twoim śladem zmartwychwstali na zmartwychwstanie życia. 2. Wniebowstąpienie Synu Boży, tak jak my wyszedłeś z domu Ojca. Ale w przeciwieństwie do nas, nigdy nie zapomniałeś, że to jest Twój i nasz dom. Przyszedłeś, aby nam o tym przypomnieć; aby nasz wzrok skierował się ku niebu, mimo że idziemy przez tę ziemię. A odchodząc, obiecałeś wyraźnie, że przyjdziesz powtórnie, aby nas do siebie zabrać, bo przecież przygotowałeś nam miejsce. Czekamy na Twoje drugie przyjście. Prosimy Cię, daj, byśmy owocnie przeżywali czas, jaki mamy do dyspozycji. Abyśmy wtedy, gdy przyjdziesz, byli gotowi, byś mógł nas zabrać ze sobą. 3. Zesłanie Ducha Świętego Mojżesz tylko na krótki czas oddalił się na górę, aby rozmawiać z Bogiem. A lud natychmiast zapomniał o Bogu i o przewodniku do Niego i ulał sobie cielca z metalu. Dlatego Ty, Synu Boży, odchodząc do Ojcowskiej wieczności, zesłałeś nam Ducha Świętego i obiecałeś: On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem. (...) On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy... (J 14, 26; 16, 13). Prosimy Cię, daj, byśmy przyjmowali dar Twego Ducha i nigdy nie zapominali o Tobie. 4. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny Synu Boży, kiedy począłeś się jako Syn Człowieczy pod sercem swojej Matki, Ona już wtedy była zacieniona Duchem Świętym; w tym Duchu działała, karmiąc się nieustannie natchnionym słowem Bożym Starego Testamentu, a później Tobą – słowem Nowego Testamentu. Dlatego była gotowa, aby nie ulec skażeniu i być wziętą do nieba. Prosimy Cię, daj, byśmy umieli Ją zawsze naśladować w Jej nieustannym przechowywaniu w sobie słowa Bożego i rozważaniu go. 5. Ukoronowanie Matki Bożej na Królową nieba i ziemi Maryjo, królujesz jako szczególna oblubienica Ducha Świętego. Jesteś Królową wszystkich Świętych, którzy oddali się całym sercem we władanie Duchowi Bożemu; tak jak bł. Jerzy Popiełuszko, który świecił naszej Ojczyźnie w ciemnościach stanu wojennego blaskiem prawdy w oceanie panującego fałszu. Do takiego poddania się Duchowi Świętemu jesteśmy wezwani wszyscy. Prosimy Cię, Synu Boży, abyśmy tak rzeczywiście czynili.

******************************************************

09. 10. –> PONIEDZIAŁEK

* Bł. Wincentego KADŁUBKA, biskupa -> wspomnienie dozwolone

Wincenty (łac.: vincens => odnoszący zwycięstwo), urodził się w latach 1155 – 1160 we wsi KARWÓW koło Opatowa w rodzinie rycerskiej. Pochodził z rodu Porajów herbu Róża. Po studiach w Paryżu albo Bolonii powrócił do Krakowa jako jeden z nielicznych Polaków szczycących się tytułem uniwersyteckim magistra. Prawdopodobnie wówczas przyjął święcenia kapłańskie (1189). Na dworze Kazimierza Sprawiedliwego pełnił funkcję kanclerza. Kierował również szkołą katedralną. W tym czasie rozpoczął


pisać dzieło swego życia – Kronikę polską. Po śmierci księcia Kazimierza (1194) objął kolegiatę w Sandomierzu. Dzięki poparciu prymasa Henryka KIETLICZA, został mianowany biskupem krakowskim (1208). Diecezją kierował 10 lat, ale dokonał wiele. Brał czynny udział w synodach i zjazdach przygotowujących i wprowadzających zamierzone reformy, popierał rozwój życia zakonnego, hojnie wyposażał kościoły i klasztory. Uczestniczył w Soborze laterańskim (1215), na którym wystąpił z własnymi propozycjami przygotowanymi na zjazdach duchowieństwa. Po powrocie z soboru Wincenty złożył rezygnację z biskupstwa (1218). Ostatnie lata życia spędził w klasztorze cystersów w Jędrzejowie. Mając ok. 70 lat, opromieniony sławą biskupią i naukową, z całą pokorą przybył boso do klasztoru i upadł na ziemię, prosząc o przyjęcie do wspólnoty zakonnej. W zaciszu klasztornym ukończył ostatnią księgę Kroniki polskiej. Zmarł 08. marca 1223 roku w opinii świętości. Beatyfikował go Klemens XIII w 1764 roku. Bł. Wincenty wszedł do literatury narodowej jako pierwszy polski historyk. W ikonografii przedstawiany jest w stroju biskupim. Jego atrybutami są pastorał oraz infuła u stóp. 1. 2. 3.

16.30 – 19.00 => zajęcia dla dzieci z programowania LEGO => ROBOKLOCKI; Poniedziałek, w tradycji, jest dniem modlitw w intencji dusz czyśćcowych; O 19.00 – miting Brochowskiej wspólnoty AA i AN;

Wprowadzenie do czytań liturgicznych dnia: Ucieczka od powołania, jakie Bóg przekazał Jonaszowi, nie mogła się udać. Wola Boża jest nieodwołalna, a jest nią zawsze miłość. To ona Samarytanina, człowieka uważanego za obcego, skłoniła do poratowania tego, kto został pokrzywdzony przez zbójców. 4.

7.00 17.15 18.00

}

w int. Jana, w 18. rocznicę urodzin => dziękczynno – błagalna;

NABOŻEŃSTWO RÓŻAŃCOWE

=> prowadzą uczniowie klas V Szkoły Podstawowej

}

w int. pp. Elżbiety i Andrzeja POSYNIAKÓW, z okazji urodzin p. Elżbiety i rocznicy ślubów małżeńskich => dziękczynno – błagalna;

}

w int. śp. Kazimiery FRĄTCZAK, w 30. dniu po pogrzebie /Intencja uczestników pogrzebu/;

Tajemnice radosne

ks. Paweł GAWRON, Materiały Homiletyczne, 310/2017, s.234-235;

1. Zwiastowanie Maryjo, czekałaś na Józefa, swego męża, by zabrał Cię do domu, waszego domu. Doczekałaś się anioła, który wprowadza wielkie zmiany w Twoim życiu. Zakochana w Józefie, ale jeszcze bardziej zakochana w Bogu, wypowiadasz znamienne: „niech mi się tak stanie”, przyjmując wolę Boga. Prosimy, naucz nas podporządkować życie woli Boga; naucz, jak zakochać się w Bogu i Jemu służyć, i z Nim iść. 2. Nawiedzenie Zakochana w Bogu i Jemu oddana ruszyłaś z pośpiechem w góry do krewnej Elżbiety. Ty – Matka Pana, Wybrana, idziesz, aby służyć, by nieść pomoc. Jakże radosne dla Ciebie musiały być słowa Elżbiety: „a skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie”. I Twoja odpowiedź: „Wielbi dusza moja Pana, bo wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny”. Maryjo, dzielisz się Jezusem. Proszę, naucz i mnie dzielić się Jezusem, naucz radości z tego dzieła. 3. Boże Narodzenie Idąc przez Betlejem, zapukałaś wraz z Józefem do wielu drzwi, szukając miejsca na odpoczynek i nocleg. Były zamknięte. Usłyszałaś – nie ma miejsca. Było Ci przykro. I dziś jest Ci przykro, gdy Twój Syn puka do drzwi ludzkich serc i są one zamknięte, a z wewnątrz rozlega się głos – Jezu, nie ma dla Ciebie miejsca w moim życiu. Mam inne sprawy. Maryjo, naucz, jak otwierać drzwi serca dla Bożego Syna. 4. Ofiarowanie Oddać Bogu wszystko. Oddałaś siebie, swoją miłość do Józefa, a teraz oddajesz Jezusa. Bogu go ofiarujesz, bo do Boga On należy. Maryjo, jak oddać Bogu wszystko? Jak ofiarować swoje życie Bogu? – tak bardzo się tego boimy! A Ty uczysz, że ofiarowanie siebie Bogu daje człowiekowi wolność. Bo to, co oddam Bogu, do mnie wraca i staje się moje. Maryjo, daj mi


zrozumieć, na czym polega ofiarowanie siebie Bogu. 5. Znalezienie Odnalazłaś swojego Syna po kilku dniach szukania. Ucieszyłaś się, choć w głosie brzmiał lekki wyrzut: „Czemuś nam to uczynił”. Dziś wielu ludzi określa się jako szukający Boga. Ale jakiego Boga szukają? Boga bez wymagań, bez ofiary, łagodnego, bez krzyża? Maryjo, daj nam odnaleźć prawdziwe oblicze Jezusa – Boga sprawiedliwego, miłosiernego, Boga kochającego aż po krzyż; Boga przynoszącego zmartwychwstanie.

******************************************************

10. października –> WTOREK

* Św. Męczenników Dionizego, bpa i Towarzyszy -> wspomn. dowolne Dionizy (imię greckie pochodzące od imienia mitycznego boga Dionizosa), przybył do Galii z Rzymu w połowie III wieku i został pierwszym biskupem Paryża. Poniósł męczeństwo z kapłanem Rustykiem i diakonem Eleuteriuszem w pobliżu miasta. * Św. Jana LEONARDIEGO, kapłana -> wspomnienie dowolne Jan LEONARDI (hebr.: Johhanan => Bóg jest łaskawy), urodził się w Diecimo w Toskanii w roku 1541. Poświęciwszy się stanowi duchownemu, założył Zgromadzenie Kleryków Regularnych Matki Bożej, które przez gorliwą pracę duszpasterską odnowiło życie duchowe Lukki. Następnie zajął się kształceniem kandydatów na misjonarzy. Jego dzieło dało początek Instytutowi Rozkrzewiania Wiary. Zmarł w Rzymie 09. października 1609 roku. * Bł. Marii Angeli TRUSZKOWSKIEJ, dziewicy -> wspomnienie dowolne

Maria Angela (hebr.: miriam => radosna pani; grec. ángelos => posłaniec), urodziła się w Kaliszu 16. maja 1825 roku. Od dzieciństwa była wrażliwa na potrzeby Kościoła i bliźniego. W roku 1854 jej kierownikiem duchowym został o. Honorat Koźmiński, kapucyn. Przy jego pomocy założyła w Warszawie Zgromadzenie Sióstr Felicjanek. Po powstaniu styczniowym Zgromadzenie przeniosło się do Krakowa. Tu nastąpił jego szybki rozwój. W roku 1869 Maria Angela z powodu utraty słuchu ustąpiła z urzędu przełożonej generalnej i dalsze lata spędziła na modlitwie i staraniach o zatwierdzenie Zgromadzenia. Zmarła 10. października 1899 roku. Została beatyfikowana w roku 1993 przez papieża Jana Pawła II. 1.

Jak w każdy wtorek, zapraszamy do modlitwy o uzdrowienie za przyczyną św. Michała Archanioła oraz naszych Aniołów Stróżów => Zachęcamy;

Wprowadzenie do czytań liturgicznych dnia: Słowo proroka okazało się skuteczne i dokonało nawrócenia Niniwitów. Pozostawienie innych spraw i słuchanie słów Boga jest najlepszą cząstką, jaką człowiek obiera. 2.

7.00 17.15 18.00

}

w int. Agaty ROMANOWICZ, w rocznicę urodzin => dziękczynno – błagalna;

NABOŻEŃSTWO RÓŻAŃCOWE

=> prowadzą wspólnoty pobożne Parafii

}

w int. śp. Pulcherii, Edwarda i Witolda ŻAK;

}

w int. śp. Elżbiety KNAPIŃSKIEJ;

Tajemnice bolesne

ks. Paweł GAWRON, Materiały Homiletyczne, 310/2017, s.235-236;

1. Modlitwa w Ogrojcu Panie Jezu, bolesna była ta Twoja rozmowa z Ojcem. Nie moja, ale Twoja wola niech się stanie. Bałeś się – tak zwyczajnie i po ludzku – kielicha męki i cierpienia. Oddałeś siebie w ramiona Ojca. Panie Jezu, naucz mnie w chwili zagrożenia, smutku i bezradności szukać pocieszenia w woli Boga Ojca.


2. Biczowanie Uderzenia bicza sprawiały straszliwy ból. Przyjąłeś to trudne doświadczenie. Współczesny świat odrzuca ból, boi się bólu, udaje, że go nie ma. Ale my wiemy, że to nieprawda. W życiu nie chodzi o to, by nie przyznawać się do bólu, nie odczuwać bólu. W życiu chodzi o to, by nasz ból złączyć z Twoim bólem. Tak będzie łatwej. 3. Cierniem ukoronowanie Cierniowa korona to symbol odrzucenia, kpiny, nieprzyjęcia do grona. Panie Jezu, wiele razy tego doświadczyłeś w ziemskim życiu i wielu z nas tego doświadcza. Są dorośli odrzuceni i niechciani; są tacy młodzi i dzieci. Daj siłę do przyjmowania odrzucenia, negacji. Daj siłę trwania przy Tobie. 4. Niesienie krzyża Tyle razy chodziłeś uliczkami Jerozolimy. Ale to przejście jest szczególne, bo ostatnie i z krzyżem na ramionach. Krzyż, drzewo hańby, za chwilę stanie się drzewem zwycięstwa i otworzy drogę do raju. Panie Jezu, daj każdemu z nas siłę do dźwigania krzyża z ufnością, że to droga prowadząca do radości. 5. Śmierć na krzyżu Kilka słów wypowiedzianych przed śmiercią. Troszczysz się o Matkę, troszczysz o współwiszącego łotra; troszczysz o oprawców; nie troszczysz się o siebie – siebie oddajesz w ręce Ojca. Na tym polega miłość. Panie Jezu, naucz nas prawdziwej miłości, która troszczy się o innych.

******************************************************

11. października –> ŚRODA

* Św. Jana XXIII, papieża -> wspomnienie dowolne Jan XXIII – Angelo Giuseppe RONCALLI (hebr.: Johhanan => Bóg jest łaskawy), urodził się w biednej rodzinie chłopskiej we Włoszech 25. listopada 1881 r. Jego matka była osobą bardzo religijną. Urodziła 11. dzieci, z których Angelo przyszedł na świat jako czwarty. Charakteryzowała go niezwykła dobroć, ciepło i pogoda ducha. Mając 12 lat wstąpił do niższego seminarium duchownego w Bergamo, które było wówczas jednym z najbardziej prestiżowych miejsc kształcenia przyszłych księży. Tam też został przyjęty do III Zakonu św. Franciszka (01. marca 1896 r.). Po otrzymaniu stypendium za wyniki w nauce, rozpoczął naukę w Papieskim Seminarium Rzymskim. W 1902 roku przerwał naukę na rok, żeby odbyć służbę wojskową. Po jej zakończeniu obronił doktorat z teologii i przyjął święcenia kapłańskie. Rok po podjęciu nauki w seminarium zaczął spisywać swoje notatki duchowe i kontynuował tę pracę aż do późnej starości. Jego zapiski wydane zostały pod tytułem Dziennik duszy. W 1903 roku napisał w nim m.in.: „Bóg

pragnie, abyśmy podążali wzorem świętych poprzez czerpanie z życiodajnej esencji ich cnót, a następnie przerabianie jej na swój własny sposób, adaptowanie do naszych indywidualnych możliwości i okoliczności życia. Gdyby św. Alojzy był taki, jak ja, stałby się świętym w zupełnie inny sposób”. Jako młodemu księdzu powierzono mu funkcję sekretarza biskupa Bergamo, Giacomo Radiniego Tedeschi. W tym czasie wykładał też w seminarium, redagował biuletyn Życie diecezjalne, współpracował również z innym lokalnym pismem katolickim, a także był duszpasterzem Akcji Katolickiej. Inspirowała go zwłaszcza postawa świętych: Karola Boromeusza, Franciszka Salezego i Grzegorza Barbarigo. W 1925 mianowany został oficjałem w Bułgarii i arcybiskupem Areopolis. Jako swoje hasło biskupie Angelo Roncalli wybrał Obedientia et Pax (Posłuszeństwo i pokój). W późniejszych latach pełnił funkcję kolejno: apostolskiego delegata w Bułgarii, w Turcji i Grecji oraz nuncjusza apostolskiego w Paryżu. Tę ostatnią funkcję sprawował już w czasie trwania II wojny światowej. W 1953 roku Angelo Roncalli został mianowany kardynałem i patriarchą Wenecji. Prezydent Francji, Vincent Auriol, powołał się na stary przywilej francuskich królów i sam włożył czerwony kapelusz na głowę kardynała Roncalli w czasie ceremonii w Pałacu Elizejskim. Z tego okresu przyszły papież zapamiętał pewne humorystyczne zdarzenie, kiedy to na jednym z oficjalnych przyjęć, na jakie został zaproszony, pojawiła się kobieta w sukni z zadziwiająco dużym dekoltem. Zwróciło to uwagę nie tyle na samą kobietę, co na kardynała – goście przyglądali się jego reakcji na odsłonięte kobiece wdzięki. Po przyjęciu kardynał podszedł do kobiety, wręczył jej czerwone jabłko i zapytał: „Pamięta Pani, co uświadomiła sobie Ewa, kiedy zjadła jabłko?”.


W 1958 roku, po śmierci Piusa XII, podczas trzydniowego konklawe, kard. Roncalli został wybrany papieżem. Jego pierwszą reakcją był strach i zmieszanie wyrażone w słowach: tremens factus sum ego timero (drżę i lękam się). Ufny w wybór biskupów i Bożą Opatrzność, Angelo Roncalli przyjął wybór konklawe, a wraz z nim imię Jana XXIII. Przez zebranych na konklawe biskupów był traktowany jako „papież przejściowy”. Ich faworytem był abp Mediolanu Montini, ale ten nie był w tamtym czasie jeszcze kardynałem. Godność tę otrzymał później z rąk samego Jana XXIII, a jeszcze później został jego następcą jako Paweł VI. Jan XXIII jako papież podbił serca wiernych. Zawsze otwarty na kontakty z prasą, patrzył odważnie w obiektyw aparatu. Był pierwszym papieżem od 1870 r., który odbył oficjalne spotkanie poza Watykanem. Spotkał się wówczas z więźniami, którzy sami do niego przyjść nie mogli. Słynął także ze zdystansowanego podejścia do ceremoniału papieskiego. Starał się go przestrzegać, ale z przymrużeniem oka. Anegdotyczna opowieść dotycząca dnia koronacji Jana XXIII na papieża mówi, że kiedy podszedł do niego po błogosławieństwo włoski ordynariusz polowy, zobaczył, jak papież przyjmuje postawę zasadniczą i usłyszał: „Panie generale, melduje się sierżant Roncalli”. Przez ludzi zapamiętany został jako papież, który palił fajkę i zawsze się uśmiechał, a przede wszystkim jako papież, który zwołał Sobór Watykański II i na zawsze zmienił historię Kościoła. Sobór Watykański II zwołano, ku zdziwieniu wielu, na mniej niż 90 lat po Soborze Watykańskim I. Ponadto, pomimo zapewnień sekretarzy, że na przygotowania potrzeba dziesiątek lat – Jan XXIII przewidział tylko kilka miesięcy pomiędzy zwołaniem a rozpoczęciem soboru. I rzeczywiście 25. grudnia 1961 r. Papież Jan zapowiedział zwołanie Soboru Watykańskiego II, który rozpoczął się 11. października 1962 r. Jan XXIII ogłosił osiem encyklik, z których najważniejsze to Mater et Magistra oraz Pacem in terris. Ta druga adresowana była do „wszystkich ludzi dobrej woli”, nawoływała do pokoju między narodami całego świata. Ustanowił komisję ds. rewizji prawa kanonicznego, której ostatecznym celem było opracowanie nowego Kodeksu Prawa Kanonicznego (opublikowanego w 1983 r.). Wiele ojcowskiej troski wykazał o „Kościół milczenia”, prześladowany na różne sposoby w krajach rządzonych przez komunistów, m.in. w Polsce. 03. czerwca 1963 roku, o godzinie 19:49 (dzień po Zesłaniu Ducha Świętego), w wyniku krwotoku związanego z wcześniej zdiagnozowanym rakiem żołądka, Jan XXIII zmarł. Jego ostatnie słowa brzmiały: „Nie mam innej woli, jak tylko wolę Boga. Ut unum sint!” (Aby byli jedno!). W swoim testamencie, nawiązując do duchowości franciszkańskiej, z jaką związał się we wczesnych latach młodości, pisał: „Pozory dostatku często zasłaniały ukryte ciernie dotkliwego ubóstwa i uniemożliwiały mi dawanie zawsze z taką hojnością, jakiej bym pragnął. Dziękuję Bogu za tę łaskę ubóstwa, które ślubowałem w młodości, ubóstwa ducha, jako kapłan Serca Bożego, i ubóstwa rzeczywistego, co mi dopomogło, by nigdy o nic nie prosić, ani o stanowiska, ani o pieniądze, ani o względy, nigdy, ani dla siebie, ani dla mojej rodziny, czy przyjaciół”. Jan Paweł II ogłosił go błogosławionym w 2000 roku, razem z papieżem Piusem IX. W liturgii wspominany jest 11. października – w rocznicę dnia, w którym nastąpiło uroczyste otwarcie Soboru Watykańskiego II. Papież Franciszek kanonizował go w Watykanie wraz z papieżem Janem Pawłem II 27. kwietnia 2014 roku, w święto Miłosierdzia Bożego. 1. 2.

Środa, w tradycji, jest dniem czci św. Józefa, Oblubieńca NMP; W sali nr 1. Domu Katechetycznego => kurs języka angielskiego o 16.45. => Najserdeczniej zapraszamy chętnych do nauki języka;

Wprowadzenie do czytań liturgicznych dnia: Bóg objawia swą miłość ku wszystkim swym stworzeniom, a człowieka uczy zwracać się do Niego jako Ojca. 3.

7.00

}

w int. ……………………………………………………………………………………………. ;


17.15 18.00

NABOŻEŃSTWO RÓŻAŃCOWE => prowadzą uczniowie klas IV Szkoły Podstawowej

}

w int. p. Zofii STRZYLAK, w 75. rocznicę urodzin => dziękczynno – błagalna oraz w int. zmarłych: Bolesława STRZYLAK, w 9. rocznicę śmierci; Jana, Anny, Wojciecha, Franciszki i zmarłych z Rodziny MICHALAK;

} Intencje nowennowe Mszy św. zbiorowej:  w int. Ojca świętego Franciszka i Pasterza Kościoła wrocławskiego, ks. Abpa Józefa;  w int. biskupów, kapłanów, diakonów, kleryków, sióstr oraz liczne i święte powołania kapłańskie i zakonne, także z naszej Parafii;  w int. dzieła beatyfikacji Sługi Bożego ks. Aleksandra ZIENKIEWICZA „Wujka”;  w int. Ojczyzny i Kościoła św. w Polsce oraz o szacunek dla Krzyża Św.;  w październikowych intencjach Apostolstwa Modlitwy;  w int. Przyjaciół i Dobrodziejów naszej Parafii;  w int. o błogosławieństwo Boże we wszystkich inwestycjach parafialnych;  w int. Brochowskich Rodziców duchowej adopcji dziecka poczętego;  we wszystkich intencjach Brochowskich uczestników dzieła Świętości Życia;  w int. o błogosławieństwo dla małżeństw i Rodzin naszej Parafii, szczególnie dla Rodzin dzieci komunijnych i katechumenów do bierzmowania;  w int. Marty, Anny i Marty, o szczęśliwe rozwiązanie;  w int. o zgodę i jedność w małżeństwach, Rodzinach i wspólnotach naszej Parafii;  w int. uczniów i pracowników Przedszkoli, Świetlicy Środowiskowej, Szkół, Uczelni i wszelkich Instytucji służących dzieciom i młodzieży naszej Parafii;  w int. wspólnot pobożnych naszej Parafii;  w int. chorych, cierpiących i samotnych oraz wszystkich opiekunów chorych;  w int. Brochowskiej służby zdrowia – głównie ze Szpitala A. Falkiewicza;  w int. społeczności Brochowskich i wrocławskich Kolejarzy;  w int. o błogosławieństwo Boże dla budowy Kaplicy na Dworcu Głównym Wrocławia;  w int. społeczności Brochowskich Romów;  w int. o pracę dla bezrobotnych i pomyślność dla pracodawców;  w int. tych, którzy prosili nas o modlitewną pamięć i tych, którym ją obiecaliśmy;  w intencjach uczestników Brochowskiej Adoracji Najświętszego Sakramentu;  we wszystkich intencjach Czcicieli Miłosierdzia Bożego;  w intencjach wszystkich uczestników Nowenny do M.B. Nieustającej Pomocy;  we wszystkich intencjach nabożeństwa do Św. Michała Archanioła;  w int. zmarłych naszych Rodziców, Krewnych, Przyjaciół i Dobrodziejów; 4. W kontekście Mszy św. wieczornej => NOWENNA DO MATKI BOŻEJ NIEUSTAJĄCEJ POMOCY Korzystając z troskliwej opieki Matki Bożej, chcemy uczyć się wrażliwości na potrzeby naszych bliźnich. Wyrazem tej troski jest m.in. gest ofiary. Taca zbierana podczas Mszy św. „nowennowej” przeznaczona jest na cele charytatywne;

Tajemnice chwalebne

ks. Paweł GAWRON, Materiały Homiletyczne, 310/2017, s.236-237;

1. Zmartwychwstanie „Pokój wam” – tymi słowami zwróciłeś się, Panie, do uczniów – wystraszonych, przejętych, pełnych lęku i niewiary. Oto Ja, nie bójcie się. Pokazujesz przebite ręce, nogi i bok. Wnosisz w ich serca pokój i radość. I tak jest zawsze. Również w życiu każdego z nas. W nasz strach, lęk i niewiarę wnosisz promień poranka zmartwychwstania. Naucz nas, Panie, przyjmować dary płynące z Twego zwycięstwa nad śmiercią, grzechem i szatanem. Naucz przy Tobie trwać. 2. Wniebowstąpienie Mówiłeś: „Oto jestem z wami aż do skończenia świata”. A teraz odchodzisz. Dlaczego? Czy rzeczywiście opuszczasz uczniów? Nie. Ty nigdy nie opuszczasz człowieka, Ty zawsze jesteś w tym samym miejscu. Jeśli już, to my odchodzimy od Ciebie, opuszczamy, zostawiamy, idziemy za grzechem, namiętnościami. Ty jesteś. Naucz przy Tobie trwać.


3. Zesłanie Ducha Świętego „Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem”. Z Bogiem Ojcem posyłasz Ducha, by nas uczył, uświęcał, odpuszczał grzechy, wlewał łaski. Wystarczy się tylko na Niego i Jego dary otworzyć. Wystarczy przygotować grunt naszego życia, by otrzymać łaskę po łasce. Dokona się to, gdy będziemy w stanie łaski uświęcającej. Panie, naucz nas przy Tobie trwać. 4. Wniebowzięcie Maryja jest wzorem życia dla Boga. W pełni Mu się poświęciła i w pełni odbiera za to nagrodę. Chcemy żyć pełnią Bożego życia. Jak powiedział poeta: życie, które trwa w Bożym świetle, odbija już tu na ziemi piękno Nieba... Panie Jezu, daj, by nasza codzienność odbijała piękno nieba na ziemi. By nasze życie, wzorem Maryi, było Tobie oddane. Daj trwać przy Tobie. 5. Ukoronowanie Maryjo, na Twoje skronie Ojciec i Syn nakładają diadem królowej. Pod niebiosa jesteś wywyższona, ponad ziemię. Królowo Aniołów, Królowo Patriarchów, nasza Królowo, wstawiaj się za nami. Odebrałaś wieniec zwycięstwa i nas, swoje dzieci, prowadzisz tą samą drogą. Daj przy Tobie trwać.

******************************************************

12. października –> CZWARTEK

* Bł. Jana BEYZYMA, kapłana –> wspomnienie dowolne Jan Beyzym urodził się 15. maja 1850 roku na Wołyniu. Mając 22 lata, wstąpił do zakonu jezuitów w Starej Wsi k. Brzozowa. Po święceniach pracował przez 10 lat jako wychowawca i opiekun młodzieży. W 48. roku życia wyjechał na Madagaskar do pracy wśród trędowatych, którym oddał wszystkie swoje siły, zdolności i serce. Umarł z wyczerpania w Maranie 02. października 1912 roku. Beatyfikował go Jan Paweł II 18. sierpnia 2002 roku w Krakowie. Czwartek w naszej katolickiej tradycji jest dniem czci Najśw. Sakramentu i dziękczynienia za dar kapłaństwa, tak charyzmatycznego, jak i sakramentalnego. Zachęcamy, by w ciągu dnia powtarzać formułę Komunii duchowej i, jeśli to możliwe, nawiedzić Pana Jezusa w adoracji Najświętszego Sakramentu. Ideałem byłoby uczestniczyć dziś we Mszy św. i przystąpić do Komunii św.; 2. Mszą św. o 18.00 rozpocznie się kolejne, comiesięczne spotkanie Katechumenów do bierzmowania z grona uczniów klas VII Szkoły Podstawowej. Po Mszy św. spotkanie katechetyczne. Rodziców Katechumenów zachęcamy i bardzo prosimy o obecność – przynajmniej podczas Mszy św.; 3. Wprowadzenie do czytań liturgicznych dnia: Czytamy fragment z Księgi Malachiasza, która w kanonie występuje jako ostatnia księga prorocka. Prorok zapowiada piec palący dla krzywdzicieli i słońce sprawiedliwości dla czczących Jego imię. Wytrwała modlitwa w to Imię sprowadzi dar Ducha Świętego. 1.

7.00 17.15 18.00

}

w int. ……………………………………………………………………………………………. ;

NABOŻEŃSTWO RÓŻAŃCOWE

=> prowadzą uczniowie klas VI Szkoły Podstawowej

}

w int. Adama ĆWIĘCEK, w 4. rocznicę urodzin => dziękczynno – błagalna;

}

w int. śp. Heleny WAWRZYNIAK, w 30. dniu po pogrzebie /Intencja uczestników pogrzebu/;

}

w int. śp. Urszuli;

Tajemnice światła

ks. Paweł GAWRON, Materiały Homiletyczne, 310/2017, s.237-238;

1. Chrzest Pana Jezusa w Jordanie Podczas Twego chrztu w Jordanie z nieba dał się słyszeć głos Boga Ojca: Ten jest mój Syn


umiłowany, w którym mam upodobanie”. Ten sam głos wypowiedział te słowa nad każdym z nas podczas przyjęcia sakramentu chrztu. Chrzest sprawił, że staliśmy się dziećmi Bożymi, ale od nas zależy czy będziemy dziećmi, z których Bóg Ojciec jest dumny, czy takimi, których się wstydzi. Panie Jezu, daj nam wzrastać w Twojej światłości i ucz być dobrymi dziećmi Boga. 2. Cud w Kanie Galilejskiej Byłeś zaproszony z apostołami na wesele do Kany Galilejskiej. Była tam Twoja Matka. To Ona powiedziała do sług: Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie. Nie było to łatwe. Nie znali Twoich mocy. To pierwszy cud. Trzeba było odwagi i zaufania, i to się im opłaciło. Panie Jezu, naucz nas pełnego zaufania Twojej woli, naucz odwagi pójścia z Tobą do końca. 3. Głoszenie królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia Trzy lata chodziłeś po ziemi, głosząc tajemnice królestwa Bożego. Napotkanym ludziom mówiłeś: Bliskie jest królestwo Boże, nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię. Nawrócić się, to zerwać z dotychczasowym życiem i postępowaniem. Nawrócić się, to coś stracić, by coś nowego zyskać. Wiesz, że jesteśmy słabi i grzeszni, pragniesz, byśmy to stracili, a zyskali Twoje miłosierdzie. Daj łaskę wiary w moc Ewangelii. 4. Przemienienie na górze Tabor Na górę Tabor wziąłeś wybranych uczniów, by tam umocnić ich wiarę i przygotować do świadectwa. Ujawniłeś prawdę o swoim bóstwie. Panie Jezu, wielu jest powołanych, ale mało wybranych. Naucz nas wchodzić na „górę” spotkania z Tobą, ale naucz i schodzić, by w miłości spotkać się z bliźnimi; by nieść pomoc, zrozumienie, by służyć. Naucz być świadkiem Twego Bóstwa i Miłości. 5. Ustanowienie Eucharystii Eucharystia to dziękczynienie. Eucharystia to cud. Eucharystia to spotkanie Boga z człowiekiem. Mówisz do każdego z nas: Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Daj, byśmy poznali i przyjęli ten wielki dar Twojej obecności wśród nas pod postacią chleba. Naucz nas do Ciebie przychodzić i odchodzić pokrzepionymi. Panie, naucz nas szacunku do Eucharystii.

******************************************************

13. października –> PIĄTEK

* Bł. Honorata KOŹMIŃSKIEGO, kapłana -> wspomnienie obowiązkowe Honorat (łac.: honoratus – czczony => cieszący się szacunkiem u innych), urodził się 16. października 1829 roku w rodzinie inteligenckiej w Białej Podlaskiej. Miał brata i dwie młodsze siostry. Maturę uzyskał w Płocku. Studiował na wydziale budownictwa przy Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. Jego młodzieńcze lata cechowała obojętność wobec Boga. Pod zarzutem przynależności do spisku politycznego z 1846 r. został aresztowany i osadzony w X. pawilonie Cytadeli warszawskiej. W więzieniu zachorował na tyfus. Po 11. miesiącach więzienia został zwolniony. Przeżycia więzienne radykalnie zmieniły jego stosunek do Boga. Po ukończeniu studiów, w 1848 r. wstąpił do klasztoru kapucynów, przyjmując imię zakonne Honorat. Profesję zakonną złożył 21. grudnia 1849 r., a święcenia kapłańskie przyjął 27. grudnia 1852 r. W latach 1853-64 pracował w Warszawie jako znany spowiednik, wybitny kaznodzieja i misjonarz. Propagował koła Żywego Różańca i III Zakon Franciszkański. Swoją głęboką religijnością i troską o człowieka zjednywał wielu ludzi dla Chrystusa. O. Honorat założył szereg zgromadzeń zakonnych – do dziś istnieją trzy zgromadzenia habitowe: felicjanki – powołane we współpracy z bł. Marią Angelą Zofią TRUSZKOWSKĄ (wspominaną 10. października), serafitki, kapucynki, i czternaście bezhabitowych, tzn. utajonych przed carskim zaborcą, który po kasacie klasztorów nie dopuszczał do ich odrodzenia się czy powstawania nowych. Zgromadzenia o. Honorata podejmowały prace charytatywne i apostolskie m. in. wśród młodzieży szkolnej i rzemieślniczej, w fabrykach, wśród ludu wiejskiego, w przytułkach dla ludzi starych i upośledzonych. Po powstaniu styczniowym, w 1864 r. skasowano klasztor, w którym Honorat przebywał. Zakonników, wśród nich i o. Honorata, wywieziono do Zakroczymia i tam poddano rozmaitym represjom. Honorat nie


ugiął się, ufając Opatrzności Bożej. U Boga szukał sposobu podtrzymania Kościoła w Polsce, prześladowanego i ograniczanego przez władze carskie. Każdego dnia wiele godzin spędzał na adoracji Najświętszego Sakramentu i rozważaniu Ewangelii. Ostatecznie osiadł w Nowym Mieście nad Pilicą. Pod koniec życia zniósł różne cierpienia moralne – między innymi, gdy w 1908 r. biskupi zreorganizowali jego zgromadzenia, a ich postanowienie zatwierdził Watykan, zalecając mu powstrzymanie się od kierowania nimi. Honorat przyjął tę decyzję z pełnym posłuszeństwem i uległością. Pozbawiony słuchu i cierpiący fizycznie resztę lat spędził na modlitwie i kontemplacji. Wyczerpany pracą apostolską, zmarł w opinii świętości 16. grudnia 1916 r. 16. października 1988 r. beatyfikował go Jan Paweł II. Honorat jest głównym patronem diecezji łowickiej. W ikonografii przedstawiany jest w habicie kapucynów. 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8.

W dzień męki i śmierci Pana Jezusa – piątek – pozostajemy w szczególnej solidarności z naszym Mistrzem przez modlitwę, post i jałmużnę; Pamiętajmy o wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych; O 15.00 w kaplicy adoracji => Koronka do Miłosierdzia Bożego. Zapraszamy do wspólnoty modlitwy, niezależnie od aktualnego miejsca pobytu; O 15.00 – ISKRA BOŻEGO MIŁOSIERDZIA – modlitwa w int. chorych; Zachęcamy do prywatnego odprawienia nabożeństwa DROGI KRZYŻOWEJ; 15.30 => Dom Katechetyczny => Szkółka gitarowa; 16.00 – próba scholi dziecięcej => ZAPRASZAMY WSZYSTKICH UCZNIÓW Sz.P.; Mszą św. o 18.00 rozpocznie się kolejne, comiesięczne spotkanie Katechumenów do bierzmowania z grona uczniów klas II gimnazjalnych. Po Mszy św. spotkanie katechetyczne. Rodziców Katechumenów zachęcamy i bardzo prosimy o obecność – przynajmniej podczas Mszy św.;

Wprowadzenie do czytań liturgicznych dnia: Księga proroka Joela, do której czytania przechodzimy, kieruje ku nam żarliwe wezwanie do pokuty, ona sprawia, że zbieramy z Chrystusem i broni nas przed powrotem złych duchów. 9.

7.00 17.15 18.00

}

w int. ……………………………………………………………………………………………. ;

NABOŻEŃSTWO RÓŻAŃCOWE

=> prowadzą uczniowie klas VII Szkoły Podstawowej

śmierci; } w int. śp. Stefana DYCZKOWSKIEGO, w 7. rocznicę /Intencja żony z Rodziną/;

} w int. śp. Heleny i Jana SKWIERZYŃSKICH; Dzisiejszą wieczorną liturgią (Msza św. i nabożeństwo fatimskie) kończymy Nowennę Kościoła wrocławskiego wpisaną w stulecie objawień fatimskich. Miejmy ze sobą świece do wieczornej procesji ze światłami; Materiały źródłowe i formacyjne ukazały się w ramach ADSUM przed 1. sobotą miesiąca, tj. 07. 10. => Zachęcamy do udziału! Fatimskie objawienia Matki Bożej miały miejsce od 13. maja do 13. października 1917 roku. Są wielkim i stale aktualnym wezwaniem do modlitwy, szczególnie różańcowej. Zapraszamy!

20.00

}

Tajemnice bolesne

Finałem spotkania – jak co tydzień – będzie modlitwa w Świetlicy środowiskowej.

ZAPRASZAMY ks. Marek GILSKI, Materiały Homiletyczne, 310/2017, s.239-240;

1. Modlitwa w Ogrojcu Potem wyszedł i udał się, według zwyczaju na Górę Oliwną; towarzyszyli Mu także ucznio-


wie. Gdy przyszedł na miejsce, rzekł: Módlcie się, abyście nie ulegli pokusie. A sam oddalił się od nich na odległość jakby rzutu kamieniem, upadł na kolana i modlił się tymi słowami: Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode Mnie ten kielich! Jednak nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie (Łk 22, 39-42). Panie Jezu, apostołowie byli niedaleko Ciebie. Ale spali. Nie rozumieli, co przeżywałeś. Pozostawili Cię samego. Wśród nas nieraz jest podobnie. Dlatego prosimy Cię za ludzi przeżywających trudne momenty, aby nie brakło im wsparcia ze strony najbliższych. 2. Biczowanie Wówczas uwolnił im Barabasza, a Jezusa kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie (Mt 27, 26). Lecz On był przebity za nasze grzechy, zdruzgotany za nasze winy. Spadła nań chłosta zbawienna dla nas, a w Jego ranach jest nasze zdrowie (Iz 53, 5). Panie Jezu, to Twoje cierpienie było za nas i dla nas. To myśmy powinni ponieść karę za nasze grzechy. Ale Ty wziąłeś to na siebie. Prosimy Cię za wszystkich cierpiących, aby potrafili tak jak Ty przyjąć trudne doświadczenie bólu i ofiarować je za zbawienie innych. 3. Cierniem ukoronowanie Wtedy żołnierze namiestnika zabrali Jezusa do pretorium i zgromadzili koło niego całą kohortę. Rozebrali Go z szat i narzucili na Niego płaszcz szkarłatny. Uplótłszy wieniec z ciernia włożyli Mu na głowę, a do prawej ręki dali Mu trzcinę. Potem przyklękali przed Nim i szydzili z Niego, mówiąc: Witaj, Królu żydowski! Przy tym pluli na Niego, brali trzcinę i bili Go po głowie (Mt 27, 27-30). Panie Jezu, doświadczyłeś nie tylko bólu fizycznego, ale i wyszydzenia oraz kpin. Ty doskonale rozumiesz każdego, z kogo śmieją się ludzie, kogo wytykają palcami, kogo poniżają. Ty przez to przeszedłeś. Prosimy Cię za wszystkich wyśmiewanych za wiarę, aby nie wstydzili się przyznać do Ciebie. 4. Niesienie krzyża Następnie wyprowadzili Go, aby Go ukrzyżować. I przymusili niejakiego Szymona z Cyreny, ojca Aleksandra i Rufusa, który wracając z pola właśnie przechodził, żeby niósł krzyż Jego. Przyprowadzili Go na miejsce zwane Golgota, to znaczy Miejsce Czaszki (Mk 15, 20-22). Panie Jezu, mówiłeś: Kto nie nosi swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem (Łk 14, 27). A teraz Ty sam dźwigasz krzyż. Upadasz, powstajesz i idziesz dalej. Ty doskonale rozumiesz każdego, kto upada pod ciężarem krzyża. Swoim przykładem uczysz, żeby się podnosić i iść dalej. Prosimy Cię za wszystkich, idących przez życie resztkami sił, zmęczonych, załamanych, zrozpaczonych, aby wpatrzeni w Twój przykład szli dalej. 5. Śmierć na krzyżu Ukrzyżowali Go i rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając o nie losy, co który miał zabrać (Mk 15, 24). Panie Jezu, zabrano Ci wszystko. Dla nas i dla naszego zbawienia oddałeś nie tylko szaty, ale i życie. Nic nie zostawiłeś dla siebie. Swoim przykładem uczysz nas, co jest naprawdę ważne. Nie ubiór, nie posiadane rzeczy ani nawet nie ziemskie życie. Czymś najcenniejszym jest wierność woli Boga. Prosimy Cię za wszystkich zaślepionych chęcią posiadania, aby odkryli to, co w życiu naprawdę wartościowe.

****************************************************** Wrocław, 2.10.2017 r.

SŁOWO

DO DUCHOWIEŃSTWA I WIERNYCH

Z OKAZJI UROCZYSTOŚCI KU CZCI ŚW.

JADWIGI ROKU JADWIŻAŃSKIEGO ARCHIDIECEZJI WROCŁAWSKIEJ

ORAZ ZAKOŃCZENIA W

Umiłowani Archidiecezjanie, Siostry i Bracia w Chrystusie Dobiega końca ROK JADWIŻAŃSKI, ogłoszony z okazji 750-lecia kanonizacji św. Jadwigi. Ten czas świętowania rocznicy wyniesienia na ołtarze patronki Śląska miał być dla nas przedłużeniem Roku Miłosierdzia. To właśnie miłosierdzie stanowi charakterystyczną cechę osobowości księżnej i wysuwa się na pierwszy plan, kiedy przywołujemy jej życiorys. Z życia chrześcijańskiego nie da się usunąć wrażliwości na ludzi biednych, chorych i potrzebujących pomocy. Człowiek, który próbowałby oddzielać wiarę w Boga i Ewangelię od miłości bliźniego popełniałby herezję i nie miałby prawa nazywać siebie uczniem Jezusa Chry-


stusa. Dla chrześcijanina słowa „miłość” i „miłosierdzie” nie mogą pozostawać jedynie w sferze teorii. Ich praktykowanie powinno natomiast stanowić nieodłączny element każdego rachunku sumienia. Warto w tym kontekście zauważyć, że do naszych czasów przetrwały świadectwa konkretnych czynów, a nie słów wypowiadanych przez św. Jadwigę. Opisujący jej życie nie wspominają o naukach, rozważaniach czy pouczeniach, których by księżna udzielała. Zwracają natomiast uwagę na założony przez nią wędrowny szpital dla ubogich, chleb rozdawany przez okno ludziom potrzebującym czy obniżenie daniny płaconej przez chłopów. Takie decyzje mogą rodzić się jedynie w sercu kogoś, kto w drugim człowieku dostrzega swojego brata i nawet jeśli wiele ich różni, ma głębokie poczucie, że wspólna wiara w zmartwychwstałego Pana i chrzest w imię Jezusa czyni z nich ludzi sobie bliskich. Uczynki miłosierdzia zawsze były skutecznym sposobem głoszenia Ewangelii. To na nie w pierwszej kolejności – jak zauważa św. Łukasz w Dziejach Apostolskich – zwracali uwagę niewierzący, przyglądający się życiu pierwszych chrześcijan. One jednak spełniały jeszcze jedną rolę, o której dziś nie możemy zapomnieć, mianowicie umacniały poczucie wspólnoty. Warto zauważyć, że św. Jadwiga jest przedstawiana jako ta, która trzyma w dłoniach kościół. Historycy są zgodni, iż jest to makieta trzebnickiej bazyliki, która powstała dzięki jej fundacji. Ta wizja artysty ma jednak nie tylko podłoże historyczne. Nie chodzi jedynie o upamiętnienie jednego z dzieł, istniejących dzięki św. Jadwidze. Raczej chodzi o wskazanie, iż księżna całym swoim życiem przyczyniała się do budowania Kościoła i dziś ten element jej życiorysu wymaga naszej szczególnej uwagi. Żyjemy w czasach, w których – być może – wielu ludziom, również wierzącym, trudno jest kochać Kościół, ale nie mam wątpliwości, że są to czasy, kiedy potrzebuje on bardzo naszej miłości. Coraz częściej Kościół jest przedstawiany jako instytucja, w której człowiek może zaspokajać swoje potrzeby religijne. Wobec takich podmiotów zawsze pozostajemy kimś z zewnątrz, nawet jeśli ich działalność nas w danym momencie zadowala i korzystamy z niej regularnie. Tym, co nas łączy w Kościele nie są wspólne interesy, ale wiara w Jezusa Chrystusa i braterska miłość. One sprawiają, że jeden myśli o dobru drugiego, a zauważone zło jest przyczyną naszego bólu i troski. Podobnie jak w rodzinie – kiedy jeden z jej członków przeżywa kryzys, pozostali nie odwracają się od niego, ani go nie niszczą. Starają się raczej podać mu pomocną dłoń. Wyznając wiarę mówimy: „wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół”. Wiara w Kościół to nic innego jak wiara w to, że jest on dziełem Bożym, a nie tylko jedną więcej czysto ludzką instytucją. To także wiara w to, że Bóg obecny w Kościele chce i potrafi nas przemieniać, abyśmy naprawdę wzajemnie się miłowali. Święta Jadwiga, trzymająca w dłoniach świątynię, jest nie tylko potwierdzeniem, że nie można być chrześcijaninem izolując się od braci i sióstr. Przypomina także, że każdy jest odpowiedzialny za Kościół, w takim zakresie, jaki wynika z jego stanu, pozycji, posiadanych zdolności, umiejętności czy wykształcenia. Analogia do rodziny nasuwa się sama. Inaczej tę odpowiedzialność realizują rodzice, inaczej dzieci, jeszcze inaczej seniorzy. Każdy jednak pragnie na tyle, na ile potrafi, dołożyć codziennie do tej małej wspólnoty jakąś cząstkę dobra. Klimat sprzyjający budowaniu naszej rodziny diecezjalnej będzie niewątpliwie towarzyszył centralnym obchodom zakończenia ROKU JADWIŻAŃSKIEGO w Międzynarodowym Sanktuarium w Trzebnicy. Dlatego serdecznie zapraszam Was – Drodzy Diecezjanie – przybądźcie licznie na uroczystości odpustowe do TRZEBNICY. Rozpoczną się one 14. października pielgrzymką kobiet do grobu księżnej. Tego też dnia w godzinach popołudniowych do jadwiżańskiego sanktuarium dotrą piesi pielgrzymi z całej archidiecezji, którzy o 6-tej rano wyruszą z wrocławskiej katedry. Główne uroczystości natomiast przewidziane są na niedzielę 15. października. O godz. 11-tej sumie odpustowej w intencji wszystkich mieszkańców Dolnego Śląska będzie przewodniczył Jego Eminencja Kardynał Stanisław Dziwisz, który na mocy dekretu Stolicy Apostolskiej otrzymał przywilej, by uczestnikom tej Eucharystii udzielić papieskiego błogosławieństwa. Jego Świątobliwość papież Franciszek, poinformowany o naszych uroczystościach, wyraził również zgodę, by każdy kto w dniach 08. – 16. października nawiedzi trzebnickie sanktuarium i weźmie udział w obchodach podsumowujących Rok Jadwiżański mógł zyskać odpust zupełny.


Wierzę mocno, że duchowe owoce mijającego roku oraz uroczystości podsumowujących 750-lecie kanonizacji św. Jadwigi pozostaną widoczne w naszych rodzinach i wspólnotach oraz w całym Kościele wrocławskim. Proszę także, by 15. października w każdej parafii archidiecezji podczas Eucharystii zaakcentować moment zamknięcia Roku Jadwiżańskiego. Dobrze, jeśli uroczystości ku czci patronki Śląska pozostaną nie tylko w sferze wspomnień i zapisów w kronikach, ale także w postaci widocznych dzieł modlitewnych lub charytatywnych, angażujących każdego w dzieło budowy Kościoła. W tym duchu z serca wszystkim błogosławię + Józef Kupny Arcybiskup Metropolita Wrocławski

******************************************************

Drodzy Bracia i Siostry serdecznie zapraszam na jednodniową pielgrzymkę pieszą, która wyruszy z katedry wrocławskiej do Trzebnicy pod hasłem „SŁUCHAJ JADWIGI”. Św. Jadwiga mówi do nas przez wieki swoimi dziełami i czynami, które trwają do dziś. Świadectwo jej życia składa się z posługi chorym, bezdomnym i ubogim. Warto pamiętać, że św. Jadwiga mówi też przez swoją wiarę, jaką zachowała, ale też mówi do nas jako matka i żona co sprawia, że choć tak odległa w latach jest postacią wartą do naśladowania. Pamiętajmy, że św. Jadwiga jest patronką Dolnego Śląska i naszej Archidiecezji, która stale się nami opiekuje i wyprasza potrzebne łaski. Jest też patronką wyboru Karola kardynała Wojtyły do posługi papieskiej. Pamiętajmy też o wyjątkowości tegorocznych uroczystości jadwiżańskich w Trzebnicy. Związane one są z 750. rocznicą kanonizacji Matki Śląska. Rozpoczęcie Pielgrzymki – jak zawsze – w Katedrze Wrocławskiej w sobotę 14. października o godz. 6.00. Zakończenie Mszą Świętą w Trzebnicy o godz. 16.30 przy ołtarzu polowym. Z Maryjnym pozdrowieniem Główny Przewodnik Pielgrzymki ks. Stanisław Orzechowski r

Program Pielgrzymki do Trzebnicy     

6.00 – zawiązanie pielgrzymki i wyjście z Katedry Wrocławskiej; postój 1. – most na Widawie – Krzyżanowice; postój 2. – Malin; postój 3. – Wysoki Kościół; ok. 15.30 – wejście do Trzebnicy;

ZAPRASZAMY DO UDZIAŁU! INFORMACJA DLA BROCHOWIAN

Brochów idzie w grupie 21. Zbiórka przy katedrze – ok. 5.50 – wokół flagi Brochowa. Z Trzebnicy wracamy przygotowanym, wspólnym transportem. Koszt => 15 zł. Zapisy w zakrystii oraz w kancelarii parafialnej.


14. października –> SOBOTA * Św. Kaliksta, papieża i męczennika –> wspomnienie dowolne Kalikst (grec.: kallistos => bardzo dobry). Według tradycji Kalikst pochodził ze stanu niewolniczego. Obdarowany wolnością, został wybrany na diakona przez papieża Zefiryna i stał się też jego następcą na Stolicy Piotrowej. Zwalczał błędy adopcjanistów i modalistów. Poniósł śmierć męczeńską w roku 222 i został pochowany przy via Aurelia. * św. Małgorzaty Marii ALACOQUE, dziewicy –> wspomnienie dowolne Małgorzata (grec.: margarites => perła), urodziła się w roku 1647 we Francji w diecezji Autun. Wstąpiła do klasztoru wizytek przy Paray-le-Monial. Czyniła szybkie postępy w życiu wewnętrznym i doznała objawień dotyczących kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa. Pan Bóg powierzył jej zadanie szerzenia nabożeństwa pierwszych piątków miesiąca i udzielił specjalnej obietnicy łaski dobrej śmierci dla wszystkich, którzy chociaż jeden raz odprawią nowennę pierwszych piątków miesiąca. Zmarła 16. października 1690 roku. 1.

Dzisiaj doroczne święto, Dzień Edukacji Narodowej => Dzień Nauczyciela.;

Polecajmy Bożej Opatrzności wszystkich – tak żyjących, jak i odwołanych do wieczności – naszych Wychowawców i Nauczycieli. A wszystkich Wychowawców, Nauczycieli, oraz pracowników administracyjnych Szkół i Przedszkoli pracujących i mieszkających na terenie naszej Parafii, wraz z uczniami, ich Rodzicami i Wychowankami naszego środowiska, zapraszamy do udziału w nabożeństwie różańcowym o 17.30. O 18.00 zaś modlitwę troski o naszych Nauczycieli i Wychowawców dopełnimy udziałem w niedzielnej Mszy św.; Wprowadzenie do czytań liturgicznych dnia: Joel zapowiada sąd nad wszystkimi narodami. Gdy Pan pomści wszelką krew niesprawiedliwie wylaną, zamieszka na Syjonie wraz ze sprawiedliwymi, którzy słuchają słowa Bożego. 2.

7.00

}

16.00

}

17.30 3.

w int. ……………………………………………………………………………………………. ; SZPITAL:

w intencji Parafian

=> dziękczynno – błagalna;

NABOŻEŃSTWO RÓŻAŃCOWE

=> prowadzą Rodziny komunijne – uczniów klas II i III Sz. P.

Podczas dzisiejszej wieczornej Mszy św. Rodzin dzieci komunijnych będziemy uczestnikami uroczystej inauguracji drogi przygotowania do Komunii św. z Chrystusem. Liturgia ta związana jest z wręczeniem Różańca św., który obok Eucharystii jest jednym z zasadniczych narzędzi tej drogi. Rodziców i rodzeństwo dzieci komunijnych prosimy o zatroskanie o stan łaski uświęcającej;

18.00 => cotygodniowa Msza św. Rodzin dzieci komunijnych tj. uczniów klas 2. i 3. Szkoły Podstawowej

}

w int. Wychowawców i Nauczycieli naszego środowiska => dziękczynno – błagalna;


Tajemnice radosne

ks. Marek GILSKI, Materiały Homiletyczne, 310/2017, s.240-241;

1. Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie (Łk 1, 29). Maryjo, Ty uczysz myślenia. Na słowa anioła nie zareagowałaś pochopnie, pośpiesznie. Zanim podjęłaś decyzję, przemyślałaś słowa, które usłyszałaś od posłańca. Prosimy Cię, Matko, módl się za nami, aby wszystkie nasze decyzje były przemyślane. 2. Nawiedzenie św. Elżbiety W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta z pokolenia Judy (Łk 1, 39). Maryjo, Ty uczysz reagowania na ludzkie potrzeby. Nie zwlekałaś, nie odkładałaś wizyty u Twojej krewnej Elżbiety. Udałaś się do niej z pośpiechem. Wiedziałaś, że potrzebuje pomocy. Prosimy Cię, Matko, módl się za nami, abyśmy byli wrażliwi na ludzkie potrzeby. 3. Narodzenie Pana Jezusa Powiła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie (Łk 2, 7). Maryjo, Ty uczysz ubóstwa. Rodziłaś dziecko w stajni. Chociaż rodziłaś Syna Bożego, to jednak działo się to w warunkach skrajnego ubóstwa. Ty to zaakceptowałaś. Nie szukałaś dla siebie komfortu. Prosimy Cię, Matko, módl się za nami, abyśmy umieli żyć w ubóstwie. 4. Ofiarowanie Pana Jezusa Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby przedstawić Panu (Łk 2, 22). Maryjo, Ty uczysz zaufania do Boga. Wraz Józefem przyniosłaś Dziecię Jezus do świątyni, aby Je oddać Bogu. Wiedziałaś, że nikt tak się nie zatroszczy o Jezusa jak Ojciec Niebieski. To Jemu oddałaś swoje Dziecko. Prosimy Cię, Matko, módl się za nami, abyśmy umieli zaufać Bogu i Jemu powierzyć kochane przez nas osoby. 5. Znalezienie Pana Jezusa Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdy siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania (Łk 2, 46). Maryjo, Ty uczysz szukania Jezusa. Nie znalazłaś Go wśród krewnych i znajomych. Znalazłaś Go w świątyni. Prosimy Cię, Matko, módl się za nami, abyśmy nie szukali Jezusa wśród ludzi, ale w domu Bożym.

******************************************************

Papieski twitter Misją szkoły i nauczycieli jest rozwijać poczucie prawdy, dobra i piękna!

****************************************************** Od kilku lat, 15. października, obchodzimy Międzynarodowy Dzień Dziecka Utraconego. Jest to dzień poświęcony pamięci zmarłych przedwcześnie dzieci. Przed urodzeniem i po. Jest dniem wspólnej modlitwy za nie i ich Rodziny. Jest dniem dziękowania za ich życie. Często bardzo krótkie, często bez możliwości przytulenia, spojrzenia w oczy, ale życie, które zostało powierzone konkretnym Rodzicom i ma swoją wartość i sens, nawet jeśli my go nie dostrzegamy, nawet jeśli ból i cierpienie jeszcze nie pozwalają nam tego zobaczyć.


UWAGA! – WAŻNE! W związku z tym, że od 01. października zmienił się sposób organizacji świadczeń zdrowotnych w nocnej i świątecznej opiece zdrowotnej, (NFZ) Narodowy Fundusz Zdrowia zwraca się z prośbą o poinformowanie wiernych o takowej zmianie oraz o miejscu, gdzie będą mogli – w przypadku konieczności – z takiej pomocy skorzystać. Poniżej zamieszczamy krótki tekst komunikatu oraz numery telefonów, które są w tym temacie do dyspozycji dla mieszkańców Brochowa. Od 01. października zmieniły się miejsca i sposób organizacji świadczeń zdrowotnych, dlatego Narodowy Fundusz Zdrowia informuje: Nocna i świąteczna opieka zdrowotna udzielana jest od godziny 18.00 do 8.00 rano w dni powszednie oraz całodobowo w dni wolne od pracy. Z opieki lekarskiej i pielęgniarskiej udzielanej w punktach nocnej i świątecznej pomocy można skorzystać w przypadku nagłego zachorowania lub nagłego pogorszenia stanu zdrowia, gdy nie ma objawów sugerujących bezpośrednie zagrożenie życia. W naszym środowisku punktem nocnej i świątecznej pomocy medycznej jest:

Szpital Specjalistyczny im. A. Falkiewicza we Wrocławiu przy ul. Warszawskiej 2  Biegłej. Numery telefonów kontaktowych:

71 377 41 16 71 377 41 17

71 377 41 18 71 377 41 19

******************************************************

* Św. Teresy od Jezusa, dziewicy i doktora Kościoła

-> wspomnienie obowiązkowe Teresa (grec.: therasia => łowczyni, polująca), urodziła się 28. marca 1515 roku w Hiszpanii. Pochodziła ze szlacheckiej i zamożnej rodziny zamieszkałej w AVILI. Jako dziecko marzyła o męczeństwie za wiarę. Mając 12 lat przeżyła śmierć matki. Pisała o tym w swej biografii: Gdy

mi umarła matka… rozumiejąc wielkość straty, udałam się w swoim utrapieniu przed obraz Matki Bożej i rzewnie płacząc, błagałam Ją, aby mi była matką. Prośba ta, choć z dziecinną prostotą uczyniona, nie była – zdaje mi się – daremną. W 20. roku życia wstąpiła do klasztoru kar-

melitanek w rodzinnym mieście, w AVILI. Po złożeniu ślubów ciężko zachorowała. Przez rok leczyła się poza klasztorem. Po powrocie do klasztoru jej życie duchowe ulega pogłębieniu. Utalentowana i wrażliwa odkrywa, że modlitwa jest tajemniczą bramą, przez którą wchodzi się do twierdzy wewnętrznej. Mistyczka i wizjonerka, a jednocześnie osoba o umysłowości wielce rzeczowej i praktycznej. Przeprowadziła reformę swojego zakonu fundując 32 klasztory. Wiele lat życia spędziła w ciągłych podróżach, na pertraktacjach z władzami duchownymi i świeckimi, wygłaszaniu konferencji o odnowie życia zakonnego. Z pomocą św. Jana od Krzyża przedsięwzięła również reformę karmelitów. Nową gałąź zakonu nazwano karmelitami bosymi. Łączyła kontemplację z aktywnością i umartwieniem. Mimo przeciwności konsekwentnie realizowała swoje zakonne powołanie. Miała dar serdecznej zażyłości z Bogiem. W oparciu o osobiste doświadczenie św. Teresa napisała dzieła, które są perłami literatury mistycznej. Za największe uważana jest Twierdza wewnętrzna. Jest klasykiem literatury hiszpańskiej. Umarła 15. października 1582 r. Beatyfikował ją Paweł V (1614), kanonizował Grzegorz XV (1622). Paweł VI ogłosił św. Teresę doktorem Kościoła (1970). Jest patronką Hiszpanii, miasta AVILA, ALBA DE TORMES; karmelitów bosych, karmelitów trzewiczkowych, chorych – zwłaszcza uskarżających się na bóle głowy i serce, dusz w czyśćcu cierpiących. W ikonografii Święta przedstawiana jest w habicie karmelitanki. Jej atrybutami są: anioł przeszywający jej serce strzałą miłości, gołąb, krzyż, pióro i księga, napis: MISERICORDIAS DOMINI IN AETERNUM CANTABO, strzała.


15. października –>

28. NIEDZIELA ZWYKŁA Niedziela jest dniem czci Trójcy Przenajświętszej. Jest więc dniem wspólnoty wszystkich należących i tworzących lokalną Rodzinę Chrystusową – Kościół; 2. Po raz drugi (23.12.) gościmy dziś ks. Rafała CYFKĘ, dyrektora regionalnego Papieskiego Stowarzyszenia Pomoc Kościołowi w Potrzebie (PKWP); 3. We wszystkich świątyniach w Polsce odbywa się dziś liczenie tzw. Dominicantes (obecnych na Mszy św. niedzielnej) i Comunicantes – przystępujących dziś podczas Mszy św. do Komunii św. Wdzięczni będziemy za pomoc; 4. Zapraszamy do niedzielnych spotkań w KAWIARENCE PARAFIALNEJ; 1.

7.10

7.30 9.00 10.30 12.00

=>

GODZINKI O NIEPOKALANYM POCZĘCIU N.M.P.

} }

w int. Lidii, Jerzego i wnuka Mikołaja => dziękczynno – błagalna;

} }

w int. Lenki MILEWICZ, w 1. rocznicę urodzin => dziękczynno – błagalna;

w int. śp. Marianny, oraz wszystkich zmarłych z Rodziny JAWORSKICH;

w int. śp. Anastazji, Mikołaja i Kazimiery WASYŁEJKO;

INTENCJA TYGODNIA: módlmy się w int. dzieła PKWP

17.15 } 18.00

}

NABOŻEŃSTWO RÓŻAŃCOWE

=> prowadzą wspólnoty pobożne Parafii

w int. śp. ks. Antoniego SAMULSKIEGO, pierwszego powojennego proboszcza Brochowskiego, w 65. rocznicę śmierci (+1952);

Tajemnice chwalebne

ks. Marek GILSKI, Materiały Homiletyczne, 310/2017, s.242-243;

1. Zmartwychwstanie Pana Jezusa Weszły do grobu i ujrzały młodzieńca, siedzącego po prawej stronie, ubranego w białą szatę; i bardzo się przestraszyły. Lecz on rzekł do nich: Nie bójcie się! Szukacie Jezusa z Nazaretu, ukrzyżowanego; powstał, nie ma Go tu. Oto miejsce, gdzie Go złożyli (Mk 16, 5-6). Módlmy się w tej tajemnicy, aby nasze spotkania z Jezusem Zmartwychwstałym w czasie modlitwy, Mszy św., sakramentów, były przemieniające. 2. Wniebowstąpienie Pana Jezusa Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce błogosławił ich. A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba. Oni zaś oddali Mu pokłon i z wielką radością wrócili do Jerozolimy (Łk 24, 50-52). Módlmy się w tej tajemnicy, abyśmy w naszym zabieganiu, gonitwie nigdy nie tracili z oczu powołania do życia wiecznego. 3. Zesłanie Ducha Świętego Nagle spadł z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki, jakby z ognia, które się rozdzieliły i na każdym z nich spoczął jeden (Dz 2, 2-3). Módlmy się w tej tajemnicy o Ducha mądrości i rozumu, rady i męstwa, umiejętności, pobożności i bojaźni Bożej. 4. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny Wszechmogący, wieczny Boże, Ty wziąłeś do niebieskiej chwały ciało i duszę Niepokalanej Dziewicy Maryi Matki Twojego Syna – tak wyznajemy w uroczystość wniebowzięcia Maryi. Módlmy się w tej tajemnicy o stałe przekonanie, że wszystko, co robimy tu na ziemi, ma sens i pójdzie z nami w wieczność. 5. Ukoronowanie Maryi na Królową nieba i ziemi Królestwo moje nie jest z tego świata. Gdyby królestwo moje było z tego świata, słudzy moi biliby się, abym nie został wydany Żydom. Teraz zaś królestwo moje nie jest stąd. Piłat zatem powiedział do Niego: A więc jesteś królem? Odpowiedział Jezus: Tak, jestem królem (J 18, 36-37). Módlmy się w tej tajemnicy o ducha służby na wzór Jezusa i Maryi.


PARAFIA ŚW. JERZEGO, MĘCZENNIKA i PODWYŻSZENIA KRZYŻA ŚWIĘTEGO we Wrocławiu – Brochowie Świętą i zbawienną rzeczą jest modlić się za zmarłych ....

Listopad 2017 r.

(2 Księga Machabejska)

Włączamy się w Brochowską modlitwę wypominkową, polecając zmarłych

z Rodziny _______________________________________ ; Imiona męskie:

Imiona żeńskie:

1. …………………………….………

1. …………………………….………

2. …………………………….………

2. …………………………….………

3. …………………………….………

3. …………………………….………

4. …………………………….………

4. …………………………….………

5. …………………………….………

5. …………………………….………

6. …………………………….………

6. …………………………….………

7. …………………………….………

7. …………………………….………

verte!


Prosimy zaznaczyć kółkiem numer Rejonu w którym mieszka Państwa Rodzina Rejon 1. Wiaduktowa;

Ulice

2.

Brochowska; Mościckiego: 1. – 35.; Syjamska; Topolowa;

3.

Cedrowa; Wileńska;

4.

Leonarda da Vinci; Pionierów; Warszawska;

5.

Biegła; Centralna: 1. – 11A., 22. – 36.; Japońska; Laotańska; Semaforowa; Węgierska;

6.

Osiedla: MW, GRAFITOWE; PARKOWE przy ulicy Semaforowej;

7.

Birmańska: 4. – 9.; Centralna: 15. – 21A.; Plac Mongolski; Tatarska;

8.

Afgańska; Birmańska: 3; Mościckiego: 36. – 44.; Pakistańska; Wietnamska;

9.

Chińska; Koreańska: 1.; Polna; 3-go Maja;

10.

Iracka; Koreańska: 9.; 11. – 33.; Nepalska; Perska;

11.

Koreańska: 2. – 28.; Mościckiego: 45.; Plac Indyjski;

12.

Aleja Róż: 3. – 33. 4. – 30.; Mandżurska; Piwniczna; Tybetańska;

13.

Aleja Róż: 35. – 59. 32. – 60.; Bengalska; Społeczna;

14.

Chmurna; Koreańska: 35. – 51. 34. – 60A.;

15.

Filipińska; Koreańska: 53. – 89. 62A. – 70; Woskowa;

16.

BROCHÓW: Mościckiego: 46. – 51; BIEŃKOWICE: Arabska; Marsowa; Palestyńska; Sadowa; Wesołowskiego;

17.

BIEŃKOWICE: Boiskowa; Jemeńska; Jordańska; Lisia; 50. Bohaterów; Ziemniaczana;

18.

IWINY: Bukszpanowa; Brochowska; Jaśminowa; Kwiatowa; Makowa; Morelowa; Polna; Ogrodowa; Wiosenna;

UWAGA – PROŚBA! Będziemy mocno wdzięczni za wyraźne wpisywanie Imion. Nazwiska zaś prosimy wpisywać dużymi literami!


PARAFIA ŚW. JERZEGO, MĘCZENNIKA i PODWYŻSZENIA KRZYŻA ŚWIĘTEGO we Wrocławiu – Brochowie Świętą i zbawienną rzeczą jest modlić się za zmarłych .... (2 Księga Machabejska)

Miesiąc: ____________________ 2018 r. Włączamy się w całoroczną modlitwę wypominkową Brochowa, polecając zmarłych

z Rodziny _______________________________________ ; Imiona męskie:

Imiona żeńskie:

1. …………………………….………

1. …………………………….………

2. …………………………….………

2. …………………………….………

3. …………………………….………

3. …………………………….………

4. …………………………….………

4. …………………………….………

5. …………………………….………

5. …………………………….………

6. …………………………….………

6. …………………………….………

7. …………………………….………

7. …………………………….………

verte!


Prosimy zaznaczyć kółkiem numer Rejonu w którym mieszka Państwa Rodzina Rejon 1. Wiaduktowa;

Ulice

2.

Brochowska; Mościckiego: 1. – 35.; Syjamska; Topolowa;

3.

Cedrowa; Wileńska;

4.

Leonarda da Vinci; Pionierów; Warszawska;

5.

Biegła; Centralna: 1. – 11A., 22. – 36.; Japońska; Laotańska; Semaforowa; Węgierska;

6.

Osiedla: MW, GRAFITOWE; PARKOWE przy ulicy Semaforowej;

7.

Birmańska: 4. – 9.; Centralna: 15. – 21A.; Plac Mongolski; Tatarska;

8.

Afgańska; Birmańska: 3; Mościckiego: 36. – 44.; Pakistańska; Wietnamska;

9.

Chińska; Koreańska: 1.; Polna; 3-go Maja;

10.

Iracka; Koreańska: 9.; 11. – 33.; Nepalska; Perska;

11.

Koreańska: 2. – 28.; Mościckiego: 45.; Plac Indyjski;

12.

Aleja Róż: 3. – 33. 4. – 30.; Mandżurska; Piwniczna; Tybetańska;

13.

Aleja Róż: 35. – 59. 32. – 60.; Bengalska; Społeczna;

14.

Chmurna; Koreańska: 35. – 51. 34. – 60A.;

15.

Filipińska; Koreańska: 53. – 89. 62A. – 70; Woskowa;

16.

BROCHÓW: Mościckiego: 46. – 51; BIEŃKOWICE: Arabska; Marsowa; Palestyńska; Sadowa; Wesołowskiego;

17.

BIEŃKOWICE: Boiskowa; Jemeńska; Jordańska; Lisia; 50. Bohaterów; Ziemniaczana;

18.

IWINY: Bukszpanowa; Brochowska; Jaśminowa; Kwiatowa; Makowa; Morelowa; Polna; Ogrodowa; Wiosenna;

UWAGA – PROŚBA! Będziemy mocno wdzięczni za wyraźne wpisywanie Imion. Nazwiska zaś prosimy wpisywać dużymi literami!

Adsum nr 455 c35b 08 x  
Advertisement