Issuu on Google+

ADSUM

VADEMECUM LITURGICZNO – DUSZPASTERSKIE Parafii Św. Jerzego, męczennika i Podwyższenia Krzyża Św. we Wrocławiu – Brochowie

ŚWIĘTO CHRZTU PAŃSKIEGO Nr 232. * 12. stycznia 2014 r. * Rok VI.

Wierzę w Syna Bożego

To jest mój Syn umiłowany w którym mam upodobanie!


WYDAWCA VADEMECUM: ADSUM Parafia pw. św. Jerzego, męczennika i Podwyższenia Krzyża Świętego ul. Biegła 3; 52-115 WROCŁAW – BROCHÓW Tel. 713 – 433 – 521

Konto: PKO BP 52 1020 5226 0000 6102 0311 4345 Informujemy, że przybliżone koszty egzemplarza ADSUM wynoszą ok. 3,5 zł. Dziękujemy jednocześnie za wszelkie ofiary na FUNDUSZ WYDAWNICZY.

**************************************

Prosimy o pomoc dla posługiwania Parafialnej Świetlicy Środowiskowej Duszpasterstwo Rzymsko-Katolickiej Parafii pw. św. Jerzego ul. Biegła 3; 52-115 WROCŁAW – BROCHÓW Konto: BS 64 9575 0004 0046 6499 2000 0010 **************************************

NASI PARTNERZY i PRZYJACIELE MEDIALNI } NIEDZIELNY

Komentarze liturgiczne za „Ewangelia 2014”; Autor: s. Anna Maria PUDEŁKO AP => Edycja Świętego Pawła oraz Miesięcznikiem „ŻYWE SŁOWO” => Wydawnictwo eSPe w Krakowie.

************************************

DYŻUR W KANCELARII PARAFIALNEJ 1. 2. 3. 4.

=> => => =>

czwartek w godzinach od 16.00 do 17.30; sobota w godzinach od 8.00 do 10.00; zawsze, w sprawach pilnych (wezwanie do chorego lub pogrzeb); w uroczystości przypadające w dni dyżuru, tj. w czwartek lub w sobotę, kancelaria parafialna nieczynna!

UWAGA – PAMIĘTAJ – WAŻNE !


1. Sakrament Chrztu św. – jeśli nie liczyć zagrożenia śmiercią – udzielany jest podczas Mszy św. o godz. 12.00, w ostatnią niedzielę miesiąca; 2. Rodziców oraz chrzestnych obowiązuje udział w katechezie przedchrzcielnej odbywającej się zwykle w czwartek przed ostatnią niedzielą miesiąca o godz. 18.00 lub o 18.30 - informacja w bieżących ogłoszeniach; 3. Chrzestni spoza Parafii winni dostarczyć ZGODĘ NA PEŁNIENIE POSŁUGI chrzestnych wydaną przez Księdza proboszcza własnej Parafii. UWAGA! Nie jest to równoznaczne ze świadectwem bierzmowania;

PORZĄDEK MSZY ŚWIĘTYCH 1. 2. 3.

w dni powszednie, Msze św. sprawowane są o godz.: 7.00 i 18.00; w uroczystości i święta przypadające w dni powszednie Msze św. sprawowane są o godz.: 7.00; 9.00; (16.30); i o 18.00; niedzielne Msze św. sprawowane są: wigilijna, w sobotę o 18.00 oraz o 19.00 w kaplicy szpitalnej; w niedzielę zaś o 7.30; 9.00; 10.30; 12.00- suma oraz o 18.00;

INNE 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7.

=>

WAŻNE!

Czuwanie różańcowe: kwadrans przed poranną i wieczorną Mszą św.; Dzień Miłosierdzia Bożego: trzeci piątek każdego miesiąca; Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy: środa o godz. 18.00; Parafialny Dzień Świętości Życia: 25. lub 26. dzień każdego miesiąca; Dzień Skupienia wszystkich Wspólnot Pobożnych: 1. sobota m-ca: 7.30 - 9.00; Parafialny Dzień chorych i służby Zdrowia: 23. dzień każdego miesiąca; Comiesięczna Msza św. wypominkowa: ostatni piątek miesiąca o godz. 18.00;

OKAZJA DO SPOWIEDZI ŚW. 1. 2. 3.

w dni powszednie, zwykle ok. 15 min. przed Mszą św. o godz. 7.00 i 18.00; w uroczystości i święta podczas Mszy św.; w pierwszy czwartek i piątek miesiąca od 17.30 do 18.00;

x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xx xx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

CODZIENNA ADORACJA NAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU KAPLICA ADORACJI

1. etap 2. etap

=> =>

7.30 – 9.00 15.00 – 17.30

15.00 => Koronka do Miłosierdzia Bożego


POGOTOWIE EUCHARYSTYCZNE Zainteresowanych posługą Szafarzy Nadzwyczajnych Komunii św., prosimy o telefoniczne zgłoszenie – najpóźniej na dwie godziny przed Mszą św. w danym dniu – pod jeden z podanych niżej numerów telefonu:

P. Adam => Tel. 720 – 578 – 253 Rejony: 16., i 17. =>

BIEŃKOWICE: Arabska; Marsowa; Palestyńska; Sadowa; Wesołowskiego; Boiskowa; Bukszpanowa; Jemeńska; Jordańska; Lisia; 50. Bohaterów; Ziemniaczana; BROCHÓW: Mościckiego: 45. - 51;

P. Henryk => Tel. 604 – 170 – 625 Aleja Róż; Bengalska; Mandżurska; Piwniczna; Rejony: 11., 12. i 13. => Plac Indyjski; Społeczna; Tybetańska;

P. Jan => Tel. 509 – 689 – 099 Rejony: IWINY: Brochowska: 5A. - 25., 4B. – 22.; Bukszpanowa; Jaśminowa; 15., i 18. => Kwiatowa; Makowa; Morelowa; Ogrodowa; Polna; Spokojna; Wiosenna; BROCHÓW: Filipińska; Koreańska: 53. - 89., 62A. – 68.;

P. Krzysztof => Tel. 505 – 515 – 221 Rejony: Chmurna; Iracka; Koreańska: 1. – 51. 2. – 60A.; Nepalska; Perska; 10., 14., i 15. => Woskowa;

P. Krzysztof => Tel. 503 – 526 – 898 Rejony: Afgańska; Birmańska; Centralna: 15. – 21A.; Chińska; Mościckiego: 36. – 44.; 7., 8., 9., => Plac Mongolski; Polna; Pakistańska; 3. Maja; Tatarska; Wietnamska;

P. Mateusz => Tel. 788 – 805 – 251 Cedrowa; Brochowska; Leonarda da Vinci; Mościckiego: 1. – 35.; Pionierów; Rejony: 2., 3., i 4., => Syjamska; Topolowa; Wileńska;

P. Piotr => Tel. 795 – 553 – 235 Osiedla: PARKOWE i GRAFITOWE; Biegła; Centralna: 1. – 11A., 22. – 36.; Rejony: 4., 5., i 6. => Japońska; Laotańska; ul. Semaforowa; Warszawska; Węgierska; Wiaduktowa; x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxx x xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

UWAGA – PAMIĘTAJ – WAŻNE!

www.eadsum.org

Zapraszamy do korzystania z internetowej wersji naszego parafialnego Pisma: ADSUM.

http://brochow. archidiecezja.wroc.pl/


Katechizm Kościoła Katolickiego

Wierzę w… Katecheza 50. WYZNANIE WIARY

?

Cuda Jezusa. 1. Często spotykamy się z powiedzeniami: „cudów nie ma”, „nie wierzę w cuda”. Czy jednak naprawdę nie spotykamy dzisiaj cudów? Dla pewnego młodego małżeństwa cudem było przyjście na świat wyczekiwanego potomstwa po sześciu latach modlitw o narodziny dziecka, leczenia bezpłodności. Bóg im odpowiedział – na świat przyszły bliźniaki. 2. W świetle nauczania Kościoła cud jest doświadczalnym zmysłami nadzwyczajnym znakiem miłości Bożej. Pan Bóg zaprasza przez ten znak do pogłębienia wiary, ukazuje, że wciąż trwa Jego pełen miłości dialog z człowiekiem i zapowiada pełnię Królestwa Bożego. Podstawą i wzorem wszystkich cudów wciąż dokonujących się w Kościele, choćby przez wstawiennictwo Maryi, św. Siostry Faustyny, św. Ojca Pio czy błog. Jana Pawła II, są cuda Jezusa Chrystusa, których aż 36 opisano w Nowym Testamencie. Ewangelista Jan podkreśla przy tym, że gdyby chcieć opisać wszystkie te znaki, „cały świat nie pomieściłby ksiąg, które by trzeba napisać” (J 21, 25). Dlatego Katechizm Kościoła Katolickiego naucza, że słowom Jezusa towarzyszyły liczne „czyny, cuda i znaki” (Dz 2, 22), które ukazywały, że Królestwo jest w Nim obecne. „Znaki wypełniane przez Jezusa świadczą o tym, że został posłany przez Ojca. Zachęcają do wiary w Niego. Tym, którzy zwracają się do Jezusa z wiarą, udziela On tego, o co proszą. Cuda umacniają więc wiarę w Tego, który pełni dzieła swego Ojca; świadczą one, że Jezus jest Synem Bożym”. Nie mają jednak zaspokajać magicznych pragnień i niezdrowej ciekawości (KKK 548). 3. Jezus wypełnił znaki mesjańskie, wyzwalając niektórych ludzi od ziemskich cierpień, takich jak: głód (przez rozmnożenie chleba), niesprawiedliwość (poprzez uzdrowienie kobiety cierpiącej na krwotok), choroby (uzdrawiając trędowatych, niewidomych, głuchoniemych) oraz śmierć (przez wskrzeszenie córki Jaira, młodzieńca z Nain i Łazarza). „Nie przyszedł On jednak po to, by usunąć wszelkie cierpienia na ziemi, ale by wyzwolić ludzi od największej niewoli - niewoli grzechu, która przeszkadza ich powołaniu do synostwa Bożego i powoduje wszystkie inne ludzkie zniewolenia” (KKK 549). To dlatego cuda Jezusa są „porażką królestwa Szatana: «Jeśli Ja mocą Ducha Bożego wyrzucam złe duchy, to istotnie przyszło do was Królestwo Boże» (Mt 12,28). Egzorcyzmy Jezusa wyzwalają ludzi spod władzy złych duchów. Uprzedzają one wielkie zwycięstwo Jezusa nad «władcą tego świata» (J 12,31)”. Królestwo Boże będzie jednak ostatecznie utwierdzone przez krzyż Chrystusa (KKK 550). Dlatego Jezus nie chciał być postrzegany jedynie jako cudotwórca – nie chciał, aby ludzie szli za Nim po to tylko, aby oglądać cuda. Czy potrafię dostrzegać nadzwyczajne Boże dzieła w świecie? Czy nie idę za Jezusem jedynie dlatego, że jest On cudotwórcą? Czy nie czekam tylko na nadzwyczajne wydarzenia, które zaspokoją moją ciekawość? Czy wierzę, że największym cudem jest obecność Jezusa w Eucharystii? Jakie to ma konsekwencje w moim co-


dziennym życiu, w przeżywaniu Mszy świętej, w osobistej adoracji? Czy potrafię odczytywać „znaki czasu”, przez które Bóg przemawia do mnie i zaprasza do wiary? Zapamiętajmy: cud jest doświadczalnym zmysłami nadzwyczajnym znakiem miłości Bożej. Bóg zaprasza przez ten znak do pogłębienia wiary, ukazuje, że wciąż trwa Jego pełen miłości dialog z człowiekiem i zapowiada pełnię Królestwa Bożego. Podstawą i wzorem wszystkich cudów wciąż dokonujących się w Kościele są cuda Jezusa Chrystusa. Nasz Zbawiciel dokonywał ich, aby dać świadectwo, że pełni dzieła swojego Ojca, że jest Synem Bożym. Także cuda, których doświadczamy, są znakami Bożej miłości, objawionej w Chrystusie. Znaki te pokazują nam, że Bóg jest i zbawia, że realizuje swój plan miłości miłosiernej dla nas i całego świata. Ks. Maciej Jastrzębski x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

Rozważanie Duszpasterskie o Mszy św.

„Idźcie w pokoju Chrystusa” „Idźcie w pokoju Chrystusa” oraz odpowiedź „Bogu niech będą dzięki” to ostatnie słowa wypowiedziane podczas Mszy świętej. Formułę rozesłania wypowiada diakon, a gdy go nie ma sam kapłan. Po słowach rozesłania kapłan z diakonem oddają cześć ołtarzowi przez ucałowanie i wracają wraz ze wszystkimi posługującymi do zakrystii. W tym czasie wierni śpiewają pieśń na zakończenie Mszy świętej. Poprzednia formuła rozesłania brzmiała „Idźcie, Ofiara spełniona”. Obecnie używane wezwanie rozsyłające jest kompromisem sporu, który dotyczył tłumaczenia łacińskiego tekstu „Ite, missa est”. Polskie słowo „msza” pochodzi od łacińskiego „missa”. Termin ten swój początek wziął od obrzędu odesłania katechumenów po liturgii słowa. Przygotowujący się do przyjęcia chrztu mogli uczestniczyć tylko w pierwszej części Mszy świętej i potem byli odsyłani. Obrzęd odesłania nazywał się „dimissio”. Z czasem owo odesłanie - dimissio przeniesiono na koniec Mszy świętej. Wezwanie „Idźcie w pokoju Chrystusa” stanowi bezpośrednie rozwiązanie konkretnego zgromadzenia liturgicznego, które uczestniczyło w Eucharystii. W prostych słowach stwierdza, że liturgiczne działanie już zostało spełnione i zakończone. Tymi słowami wierni zachęceni są do opuszczenia świątyni. Trzeba jednak postawić pytanie, czy to jest koniec Mszy świętej? Liturgiczne zakończenie obrzędów Mszy świętej wskazuje, że powinna ona trwać dalej i powinna być kontynuowana w codziennym życiu chrześcijanina. Formuła rozesłania przypomina o misyjnym charakterze Kościoła. Chrześcijanin żyje Eucharystią także poza świątynią. W ten sposób daje świadectwo wiary o miłości Boga do człowieka oraz o zmartwychwstaniu Chrystusa. Św. Hipolit Rzymski już w III wieku przypominał wierzącym: „Po skończeniu Eucharystii niech każdy spieszy spełniać dobre uczynki, być miłym przed Bogiem i postępować sprawiedliwie, myśląc o Kościele i czyniąc to, czego on uczy i wykonując to w pobożności”. Tę myśl, wyjaśniając obrzędy rozesłania, podejmuje Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego: „Do obrzędów zakończenia należą: (...) odesłanie ludu przez diakona lub kapłana, aby każdy wrócił do swoich dobrych czynów, wielbiąc i błogosławiąc Boga” (90c). Pełnić dobre czyny to przede wszystkim żyć w pełni po chrześcijańsku, wypełniając wolę Ojca i przestrzegając Jego przykazań, a zwłaszcza przykazania miłości Boga i bliźniego. Odchodząc od ołtarza kapłan i diakon całują ołtarz. Komentarzem do tego obrzędu może być piękna modlitwa Kościoła Wschodniego wzięta z liturgii antiocheńskiej: „Pozostań w pokoju święty ołtarzu Pana. Nie wiem, czy jeszcze powrócę


do ciebie, czy nie. Niech Pan pozwoli mi kiedyś zobaczyć ciebie w zgromadzeniu pierworodnych w niebie. W tym związku z nimi pokładam moją ufność. Zostań w pokoju, ołtarzu święty (...) niech Ciało święte i Krew przebłagalna, które przyjąłem z Ciebie, będą dla mnie odpuszczeniem grzechów i moją poręką przed trybunałem naszego Pana i Boga. Pozostań w pokoju święty ołtarzu, stole życia, i proś za mną naszego Pana Jezusa Chrystusa, abym nie przestawał myśleć o tobie teraz i na wieki wieków. Amen”. Pieśń na zakończenie ma być modlitwą wdzięczności za dar Eucharystii, za dar zjednoczenia z Jezusem Chrystusem oraz za pokarm Jego słowa i Ciała. Ta pieśń jest także prośbą, aby żyć Eucharystią każdego dnia i być świadkiem zmartwychwstania, które jest największym znakiem miłości Boga do człowieka. Pieśń na wyjście przypomina także o misyjnych zadaniach każdego chrześcijanina, który nie może zachowywać Eucharystii tylko dla siebie, lecz powinien dzielić się nią z innymi. Ks. dr Dariusz KWIATKOWSKI

x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx x xx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

ZAPOWIEDZI PRZEDMAŁŻEŃSKIE! Do sakramentu małżeństwa przygotowują się: NARZECZONY NARZECZONA Adam ROS Małgorzata BOŻEK Wrocław, Leonarda da Vinci

Zapow. 2. Brzeg

Polecając modlitwie przygotowujących się do małżeństwa przypominamy, że ktokolwiek wiedziałby o jakichkolwiek przeszkodach uniemożliwiających pobłogosławienie wyżej wspomnianego związku, w sumieniu zobowiązany jest powiadomić o tym tutejsze duszpasterstwo. x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

UWAGA – PAMIĘTAJ – WAŻNE!

Dziś, w niedzielę 12. stycznia, przed błogosławieństwem końcowym w każdej niedzielnej Mszy św. krótkie i ważne przesłanie a o godz. 16.00 w świetlicy środowiskowej spotkanie Rodziców. ZAPRASZAMY NA SPOTKANIE!


Nowy Okres Roku Kościelnego Od czasu, kiedy Syn Boży, Jezus Chrystus stał się człowiekiem i wszedł w przeżywanie i doświadczenie czasu, dla każdego chrześcijanina czas stał się czymś wyjątkowym i świętym. Liturgia poprzez swoje celebracje uobecniające misteria Chrystusa uświęca czas. Mocno podkreśla to Sobór Watykański II, pouczając, że obchód misterium paschalnego i jego rozwinięcie w ciągu dni, tygodni i całego roku stanowi istotę kultu chrześcijańskiego. Natomiast w Ogólnych normach roku liturgicznego i kalendarza czytamy: Kościół w ustalonych dniach w ciągu całego roku obchodzi święte wspomnienie zbawczego dzieła Chrystusa. W ciągu cyklu rocznego Kościół wspomina całe misterium Chrystusa, od Wcielenia aż do Zesłania Ducha Świętego i do oczekiwania na powtórne przyjście Pana. Dla głębszego przeżycia i lepszego zrozumienia tych tajemnic rok liturgiczny podzielony został na różne okresy, które akcentują poszczególne aspekty misterium Chrystusa. Przeżywamy więc Adwent, Boże Narodzenie, Wielki Post, Okres Wielkanocny i Okres Zwykły. Okres zwykły, nazywany także okresem w ciągu roku, tworzą trzydzieści trzy lub trzydzieści cztery tygodnie. Rozpoczyna się w poniedziałek po pierwszej niedzieli wypadającej po 06. stycznia i trwa do wtorku przed Środą Popielcową, rozpoczynającą okres Wielkiego Postu. Powtórnie zaczyna się w poniedziałek po Niedzieli Zesłania Ducha Świętego i kończy się przed I Nieszporami pierwszej Niedzieli Adwentu. Ilość tygodni zależy od daty Wielkanocy. Każda niedziela okresu zwykłego posiada swój własny formularz mszalny oraz własne czytania biblijne. Znakiem rozpoznawczym tego okresu jest zielony kolor szat liturgicznych. W tym czasie Kościół nie obchodzi żadnej szczegółowej tajemnicy Chrystusa, lecz wspomina misterium Chrystusa w jego pełni. Podkreślają to zwłaszcza poszczególne niedziele okresu zwykłego. Elementem charakteryzującym poszczególne niedziele i dni powszednie okresu zwykłego są przede wszystkim czytania biblijne. Obowiązuje tu zasada czytania prawie ciągłego danej księgi biblijnej. W ten sposób w Mszach świętych okresu zwykłego w dwuletnim cyklu czytane jest Pismo św. niemal w całości. Lektury wzięte ze Starego Testamentu tematycznie powiązane są z tekstami Ewangelii, aby w ten sposób ukazać jedność obu Testamentów. Poza tym podkreśla się prawdę, że Stary Testament zapowiadał i przygotowywał to co wydarzyło się w Nowym Testamencie. Lektury z Nowego Testamentu wzięte są przede wszystkim z listów św. Pawła Apostoła. Natomiast Ewangelia czytana jest w cyklu trzyletnim: w roku „A” czyta się Ewangelię według św. Mateusza (to dotyczy bieżącego roku), w roku „B” wg św. Marka i w roku „C” Ewangelię wg św. Łukasza. x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

13. stycznia – PONIEDZIAŁEK


* ŚW. HILAREGO, biskupa i doktora Kościoła – wspomnienie dowolne

Hilary (łac. hilaris - wesoły, pogodny), urodził się w Poitiers na początku IV wieku w rodzinie pogańskiej. Poszukując odpowiedzi na pytanie o sens życia ludzkiego, zetknął się z chrześcijaństwem, a lektura Ewangelii doprowadziła go do przyjęcia Chrztu św. Około roku 350 został wybrany biskupem swojego miasta. Gorliwie bronił bóstwa Chrystusa przeciw arianom, za co cesarz Konstancjusz skazał go na wygnanie do Frygii (Azja Mniejsza). Napisał dzieła znakomite i pełne mądrości dzieło O Trójcy Świętej i listy do swoich diecezjan umacniającej wiarę katolicką oraz komentarze do Pisma świętego. Otrzymał za to przydomek: Obrońca Galii. Zmarł w roku 367. Hilary jest pierwszym świętym, który nie będąc męczennikiem został wyniesiony na ołtarze.

******************************************************

KARTKA Z HISTORII: 1501 1888 1910 1914 1921 1942 1946 1964

-

w Pradze ukazał się drukiem pierwszy śpiewnik religijny; powstało Towarzystwo NATIONAL GEOGRAPHIC; po raz pierwszy dokonano transmisji opery przez radio (Nowy Jork); ur. Antoni ZĘBIK, konstruktor powstańczego nadajnika radiostacji BŁYSKAWICA; wynaleziono automatyczne wycieraczki do przednich szyb samochodowych; zm. bł. ks. Emil SZRAMEK, męczennik z DACHAU; w Warszawie wznowił działalność TEATR POLSKI; bp Karol WOJTYŁA mianowany metropolitą krakowskim;

******************************************************

Porodzinna Peregrynacja Relikwii Krzyża Świętego,

to droga przygotowania katolickich Rodzin i Domów Brochowa do Jubileuszu stulecia erygowania Parafii. To sposobność wyboru i potwierdzenia swojej wiary i wierności Chrystusowi w Jego Kościele.

DZIŚ INAUGURACJA PRZYGOTOWAŃ DO PRZYJĘCIA RELIKWII KRZYŻA ŚWIĘTEGO W RODZINIE:

PANI JADWIGI ADAMSKIEJ ******************************************

Relikwia Krzyża Świętego nawiedza dziś Dom Rodziny

PAŃ: TERESY I URSZULI NUEMANN Zapraszamy do solidarnej modlitwy całą Parafię! ******************************************************

SŁOWO BOŻE NA DZIŚ:

1 Sm 1, 1-8; – Niedola niepłodnej Anny Złożę Ci, Boże, ofiarę pochwalną albo: Alleluja => Ps 116B(115), 12-14.17-19.;

Mk 1, 14-20; – Jezus wzywa do nawrócenia i powołuje Apostołów


Wybór. W życiu bywa, że coś gdzieś zostawimy. Wtedy powracamy do wydarzeń i układamy scenariusz, szukając odpowiedzi na pytanie: Jak to mogło się stać? Pytamy, telefonujemy i… znajdujemy albo nie. W następstwie odzyskujemy radość albo gnębi nas smutek. A są tacy, co szukają ratunku u świętych. Szymon i Andrzej też zostawili sieci. Nie stało się to jednak przez zapomnienie czy nieuwagę. To był ich osobisty wybór. Oni wybrali Chrystusa i poszli za Nim. Potem – jak mówi Ewangelia – zostawili jeszcze Ojca. Szymon i Andrzej stali się rybakami ludzi – apostołami. Takie są konsekwencje wyboru. Ile trzeba zostawić, gdy wybiera się to, co najważniejsze? Panie Jezu Chryste, nasz Mistrzu, spraw, abyśmy słuchali Twoich słów i w ich świetle postrzegali świat i nasze życie. Dopomóż nam, nasz Zbawicielu, w podejmowaniu trudnych wyborów. Szczególnie wspomagaj tych, którzy poszli za Tobą jako twoi apostołowie.

******************************************************

PORZĄDEK DUSZPASTERSKO – LITURGICZNY 7.00

}

w int. śp. Tomasza SZTAJNERA => gregorianka 12.;

******************************************************

WIZYTA DUSZPASTERSKA => od godz. 15.30 ! - Semaforowa 9.; – 24.; - Laotańska - Birmańska 5., 6., 7., 7A., 9.; - Birmańska 3., 4.; - Mościckiego 40.; – 44.; - Pakistańska; Wietnamska;

****************************************************** 18.00

}

w int. Rodziny Pań Teresy i Urszuli NEUMANN w dniu przyjęcia Relikwii Krzyża Świętego;

x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xx x xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

14. stycznia – WTOREK * Bł. ODORYKA z Pordenone, kapłana – wspomnienie dozwolne

Odoryk (Imię pochodzenia germańskiego, złożone z członów: -d- / -t- 'majątek dziedziczny, posiadłość, bogactwo' i rik 'władający, panujący'), Wedle pochodzenia nazywał się MATTIUZZI, ale do historii przeszedł pod swoim zawołaniem zakonnym. Urodził się około r. 1265 w V ILLANOVA pod PORDENONE (niedaleko Friuli). Miał chyba dopiero piętnaście lat, gdy wstąpił do franciszkanów z prowincji weneckiej. Wyświęcony na kapłana, przez jakiś czas przebywał w eremie. W r. 1296 udał się jako misjonarz na Bliski Wschód. Wróciwszy do Italii, w r. 1317 znów podjął wyprawę misyjną. Zaokrętował się w Wenecji i dotarł najpierw do TRAPEZUNTU nad Morzem Czarnym. Przemierzywszy Wielką Armenię, skierował się do Ormuz nad Zatoką Perską. W Tanie, u brzegów Indii, odszukał relikwie współbraci-męczenników, Tomasza z TOLENTINO i towarzyszy, którzy zginęli 9. kwietnia 1321 r. Potem przebywał na Wybrzeżu Malabarskim, skąd poprzez Indonezję udał się do Chin. Dotarł najpierw do Kantonu. W C UANCZOU (ZAJTUN), gdzie powstały już dwie franciszkańskie wspólnoty, złożył wspomniane


relikwie. W końcu dotarł do CHANBAŁYKU (Pekinu), w którym w r. 1307 utworzono metropolię katolicką. Od początku rządził nią franciszkanin Jan z MONTECORVINO. Odoryk został jego współpracownikiem. W r. 1328 na prośbę arcybiskupa wyruszył do Europy, aby Jana XXII poinformować o stanie misji i pozyskać nowych misjonarzy. Gdy dotarł do Pizy, zapadł na zdrowiu, i z podróży do Awinionu zmuszony był zrezygnować. W Padwie na żądanie prowincjała podyktował Wilhelmowi z SOLAGNA sprawozdanie ze swej podróży. Udał się następnie do Udine i tam 14. stycznia 1331 r. zmarł. Benedykt XIV zaaprobował jego kult w r. 1755. Wielkie zasługi misyjne w tym kraju zjednały mu tytuł „Apostoła Chin”. Wspomniane sprawozdanie Odoryka spisał Wilhelm w nieporadnej łacinie. W r. 1331 Henryk z Kłodzka przeglądnął je i poprawił. Do pracy przystąpił powtórnie w dziesięć lat później, kiedy przebywał w Pradze. Relacja Odoryka, znana pod tytułem Itinerarium lub Liber de mirabilibus mundi czy Descriptio terrarum - pozostaje jednym z najcenniejszych źródeł do poznania ówczesnych pojęć geograficznych, etnografii, obyczajów, wierzeń religijnych, stosunków handlowych i innych zjawisk na Dalekim Wschodzie XIV w. Tłumaczono ją na kilka języków.

******************************************************

KARTKA Z HISTORII: 1770 1875 1916 1934 1942 1993 2005

-

ur. Adam CZARTORYSKI, przywódca Wielkiej Emigracji (zm. 1861); ur. Albert SCHWEITZER, francuski filozof, muzyk i lekarz-misjonarz (zm. 1965); ur. Jan ŚWIDERSKI, aktor (zm. 1988); ur. Marek HŁASKO, pisarz (zm. 1969); ur. Krzysztof KLENCZON, kompozytor, wokalista i gitarzysta (zm. 1981); na Bałtyku zatonął polski prom pasażerski JAN HEWELIUSZ; lądownik HUYGENS przekazał pierwsze w historii zdjęcia z TYTANA (księżyc SATURNA);

******************************************************

Porodzinna Peregrynacja Relikwii Krzyża Świętego,

to droga przygotowania katolickich Rodzin i Domów Brochowa do Jubileuszu stulecia erygowania Parafii. To sposobność wyboru i potwierdzenia swojej wiary i wierności Chrystusowi w Jego Kościele.

DZIŚ INAUGURACJA PRZYGOTOWAŃ DO PRZYJĘCIA RELIKWII KRZYŻA ŚWIĘTEGO W RODZINIE:

PANI ANETY DARŻYŃSKIEJ ******************************************

Relikwia Krzyża Świętego nawiedza dziś Dom Rodziny

PAŃSTWA WERONIKI I JAKUBA OCZKOWICZÓW Zapraszamy do solidarnej modlitwy całą Parafię! ******************************************************

SŁOWO BOŻE NA DZIŚ:


1 Sm 3, 9-20; – Narodzenie się Samuela Całym swym sercem raduję się w Panu => 1 Sm 2, 1.4-8abcd.;

Mk 1, 21-28; – Jezus naucza jak ten, kto ma władzę Prawdziwa czystość. Czystość to spójność wnętrza z tym, co zewnętrzne, to przejrzystość, przeźroczystość, odblask prawdziwego piękna. Jezus mocą swojego słowa uwalnia człowieka z więzów ducha nieczystego, ducha, który dzieli wewnętrznie i rozprasza. Duch kłamstwa zasiewa w moim sercu zwątpienie, czy Bóg może kochać mnie właśnie takiego, i wmawia mi, że On jedynie żąda i wymaga, że Jego nakazy i prawa odbierają wolność, niszczą i gubią. A Jezus mocą swojego słowa ukazuje mi, że to dopiero prawda czyni człowieka wolnym. Czystym i pięknym w oczach zarówno Boga, jak i bliźniego! Panie, proszę, mocą swojego słowa ucisz to, co mnie obecnie najbardziej dzieli wewnętrznie i rozbija, niepokoi i zasmuca. Wielbię Cię za wewnętrzną jedność, pokój i przejrzystość, których mi udzielasz.

******************************************************

PORZĄDEK DUSZPASTERSKO – LITURGICZNY 7.00

}

w int. śp. Tomasza SZTAJNERA => gregorianka 13.;

}

w int. śp. Jadwigi ZACHWIEJ, w 30. dniu po śmierci /Intencja uczestników pogrzebu/;

******************************************************

WIZYTA DUSZPASTERSKA => od godz. 15.30 ! - Mościckiego 16.; – 17.; - Mościckiego 26.; – 33.; - Mościckiego 34.; – 39.; - Semaforowa 5.; - Mościckiego 19.; – 25.; - Mościckiego 13.; - 15.; 18.00

}

w int. Rodziny Państwa Weroniki i Jakuba OCZKOWICZÓW w dniu przyjęcia Relikwii Krzyża Świętego;

x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xx xx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

15. stycznia – ŚRODA KARTKA Z HISTORII: 1535 1622 1797 1869 1907 1913 1919 1925 1929

-

Henryk VIII ogłosił się głową Kościoła angielskiego; ur. MOLIER, francuski komediopisarz (zm. 1673); w Londynie po raz pierwszy na głowach panów pojawił się cylinder; ur. Stanisław WYSPIAŃSKI, pisarz, dramaturg, malarz, scenograf, grafik (zm. 1907); ur. Janusz KUSOCIŃSKI, sportowiec (zm. 1940); uruchomiono pierwszą linię telefoniczną między Berlinem a Nowym Jorkiem; Ignacy PADEREWSKI został premierem Polski; ur. Jarema STĘPOWSKI, aktor i piosenkarz (zm. 2001); ur. Martin Luther KING, amerykański pastor - baptysta, bojownik o prawa człowieka, laureat Nagrody Nobla (zm. 1968); 1995 - Jan Paweł II odprawił na Filipinach Mszę św. w MANILII dla 4 mln osób;


Porodzinna Peregrynacja Relikwii Krzyża Świętego to droga przygotowania katolickich Rodzin i Domów Brochowa do Jubileuszu stulecia erygowania Parafii. To sposobność wyboru i potwierdzenia swojej wiary i wierności Chrystusowi w Jego Kościele.

DZIŚ INAUGURACJA PRZYGOTOWAŃ DO PRZYJĘCIA RELIKWII KRZYŻA ŚWIĘTEGO W RODZINIE:

PAŃSTWA ANIELI I PIOTRA ZŁOTKOWSKICH ******************************************

Relikwia Krzyża Świętego nawiedza dziś Dom Rodziny

PAŃ: URSZULI I ALICJI TALAREK Zapraszamy do solidarnej modlitwy całą Parafię! ******************************************************

SŁOWO BOŻE NA DZIŚ:

1 Sm 3, 1-10. 19-20; – Powołanie Samuela Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę => Ps 40(39), 2.5.7-10.;

Mk 1, 29-39; – Jezus uzdrawia chorych Jeden dzień Jezusa. Ewangelista Marek pokazuje nam w reporterskim skrócie jeden z typowych dni Jezusa. Gdy spojrzymy na ten krótki, lecz jakże intensywny opis, widzimy, że cały ten dzień Jezus przeżył dla Ojca i innych ludzi. Przeżył go z miłością, poświęcając im całą swoją uwagę, czas i dając to, czego każdy z nich najbardziej potrzebował: nauczanie, uzdrowienie, uwolnienie, obecność, dobre słowo. Być dla Boga i innych z miłością - to sekret dnia Jezusa! Jezu, powierzam Ci dziś wszystkich drogich mojemu sercu, którzy cierpią, oraz swoje osobiste zmagania i zmartwienia. Wierzę, że przedstawisz je Ojcu. Pragnę uczyć się od Ciebie, jak dobrze przeżywać swoje dni.

******************************************************

PORZĄDEK DUSZPASTERSKO – LITURGICZNY 7.00

}

w int. śp. Tomasza SZTAJNERA => gregorianka 14.;

}

w int. śp. Barbary SADECKIEJ, w 30. dniu po śmierci /Intencja uczestników pogrzebu/;

******************************************************

WIZYTA DUSZPASTERSKA => od godz. 15.30 !


- Topolowa; - Mościckiego 7.; - 12.; - Mościckiego 1.; – 6.; - Pionierów; - Leonarda da Vinci 1.; – 4.;

******************************************************

Nowenna do M. B. Nieustającej Pomocy

Ojcze wszechmogący, Twój Syn dał nam Maryję, swoją Rodzicielkę, której sławny obraz czcimy, jako Matkę gotową nieustannie pomagać; + spraw, abyśmy gorliwie wypraszając Jej macierzyńską pomoc, * nieustannie doznawali owoców Twojego Odkupienia. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen. 18.00

}

w int. Rodziny Pań: Urszuli i Alicji TALAREK w dniu przyjęcia Relikwii Krzyża Świętego;

} Intencje nowennowe:  w int. Ojca świętego Franciszka i Pasterza Kościoła wrocławskiego, abpa Józefa;  w int. biskupów, kapłanów, diakonów, kleryków, sióstr oraz liczne i święte                

powołania kapłańskie i zakonne, także z naszej Parafii; int. dzieła beatyfikacji Sługi Bożego ks. Aleksandra ZIENKIEWICZA „Wujka”; int. Ojczyzny i Kościoła św. w Polsce oraz o szacunek dla Krzyża Św.; int. dzieła Parafialnej Peregrynacji Relikwii Krzyża Świętego; int. o błogosławieństwo dla małżeństw i Rodzin naszej Parafii, szczególnie dla Rodzin dzieci komunijnych i katechumenów do bierzmowania; w int. Przyjaciół i Dobrodziejów naszej Parafii; w int. uczniów i pracowników Przedszkoli, Świetlicy Środowiskowej, Szkół, Uczelni i wszelkich Instytucji służących dzieciom i młodzieży naszej Parafii; w int. wspólnot pobożnych naszej Parafii: Rodziny Różańcowej, Rodziny Rodzin, S.L.O., E.R.M., Chóru parafialnego i Scholi; w int. chorych, cierpiących i samotnych – także z naszego Szpitala; w int. Brochowskiej służby zdrowia oraz wszystkich opiekunów chorych; w int. społeczności Brochowskich i wrocławskich Kolejarzy; w int. społeczności Brochowskich Romów; w int. o pracę dla bezrobotnych i pomyślność dla pracodawców; w int. tych wszystkich, którzy prosili nas o modlitewną pamięć i tych, którym ją obiecaliśmy; w intencjach uczestników Brochowskiej Adoracji Najświętszego Sakramentu; w intencjach wszystkich uczestników Nowenny do M.B. Nieustającej Pomocy; Parafialnego Dnia Świętości Życia (w 25. lub 26. dniu każdego miesiąca) oraz Nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego z 3. Piątku miesiąca; w int. zmarłych naszych Rodziców, Krewnych, Przyjaciół i Dobrodziejów; w w w w

x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

16. stycznia – CZWARTEK


KARTKA Z HISTORII: 1811 - ur. Ks. Jan DZIERŻOŃ, śląski pszczelarz (zm. 1906) 1826 - ur. Romuald TRAUGUTT, generał, dyktator powstania styczniowego (zm. 1864); 1827 - ur. bł. Marcelina DAROWSKA, założycielka zgromadzenia Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (zm. 1911); 1909 - wyprawa kierowana przez irlandzkiego podróżnika E.H. SHACKLETONA jako pierwsza w historii dotarła do południowego bieguna magnetycznego; 1919 - Ignacy Jan PADEREWSKI został mianowany premierem Rady Ministrów; 1920 - w Stanach Zjednoczonych rozpoczęła się prohibicja; 1941 - ur. Ewa DEMARCZYK, polska piosenkarka, aktorka; 1969 - Jan PALACH dokonał samospalenia w proteście przeciw wkroczeniu wojsk Układu Warszawskiego do Czechosłowacji; 2003 - Zmarł w USA O. Michał ZEMBRZUSKI, paulin, twórca Narodowego Sanktuarium Matki Boskiej Częstochowskiej w DOYLESTOWN w Pensylwanii, działacz polonijny;

******************************************************

Porodzinna Peregrynacja Relikwii Krzyża Świętego

to droga przygotowania katolickich Rodzin i Domów Brochowa do Jubileuszu stulecia erygowania Parafii. To sposobność wyboru i potwierdzenia swojej wiary i wierności Chrystusowi w Jego Kościele.

DZIŚ INAUGURACJA PRZYGOTOWAŃ DO PRZYJĘCIA RELIKWII KRZYŻA ŚWIĘTEGO W RODZINIE:

PAŃSTWA RENATY I JERZEGO STRYJEK ******************************************

Relikwia Krzyża Świętego nawiedza dziś Dom Rodziny

PAŃSTWA BOŻENY I KRZYSZTOFA KOHYTÓW Zapraszamy do solidarnej modlitwy całą Parafię! ******************************************************

SŁOWO BOŻE NA DZIŚ:

1 Sm 4, 1-11; – Zdobycie Arki Przymierza przez Filistynów Wyzwól nas, Panie, przez Twe miłosierdzie => Ps 44(43), 10-11.14-15.24-25.;

Mk 1, 40-45; – Uzdrowienie trędowatego Spotkanie. Spotkanie trędowatego z Jezusem to spotkanie pokory z miłością! Trędowaty jest sobą, bez retuszu, upiększeń. Wychodzi ze swojej izolacji, przekracza bariery prawa i kultury. Zbliża się do Jezusa, bo wie, że sam już nic nie może zmienić w swoim życiu. Jezus także przekracza utarte schematy: dotyka nietykalnego trędowatego i uwalnia go od nieuleczalnej choroby.


Jezu, ile razy kryję przed Tobą swoją słabość, nieudolność, grzech, łudząc się, że może sam jakoś dam sobie radę? Proszę, udziel mi łaski pokory i zaufania, bym powierzał Ci się bez reszty, taki jaki jestem, z moją pychą i moją nędzą. Pragnę doświadczać radości nowego życia w Tobie.

******************************************************

PORZĄDEK DUSZPASTERSKO – LITURGICZNY 7.00

}

w int. Rodziny PP. Małgorzaty i Piotra BLICHERTÓW => dziękczynno - błagalna z okazji Imienin p. Małgorzaty;

}

w int. śp. Tomasza SZTAJNERA => gregorianka 15.;

******************************************************

WIZYTA DUSZPASTERSKA => od godz. 15.30 ! - Leonarda da Vinci 13.; - 13A.; - Leonarda da Vinci 14.; - 19.; - Leonarda da Vinci 5.; 9.; 10.; 11.; 12.; - Leonarda da Vinci 20.; - 23.; - Leonarda da Vinci 4A.; - 4B.;

****************************************************** 18.00

}

w int. Rodziny Państwa Bożeny i Krzysztofa KOHYTÓW w dniu przyjęcia Relikwii Krzyża Świętego;

}

w int. śp. Ignacego BASIŃSKIEGO, w 30. rocznicę śmierci oraz w int. wszystkich zmarłych z Rodziny BASIŃSKICH;

x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

17. stycznia – 3. PIĄTEK MIESIĄCA * Św. Antoniego, opata -> wspomnienie obowiązkowe

Antoni (grec. anthos - kwiat), urodził się w Środkowym Egipcie w 251 r. w miejscowości KOMAN (Egipt) w zamożnej i religijnej rodzinie. Rodziców stracił wcześnie. Mając 20 lat usłyszał w kazaniu słowa wypowiedziane przez Chrystusa: Jeśli

chcesz być doskonały, idź sprzedaj co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną! (Mt 19,21). Wskazanie zrozumiał dosłownie. Odziedzi-

czony majątek rozdał ubogim i udał się na pustkowie w pobliżu rodzinnego miasta, gdzie prowadził życie pełne umartwienia, milczenia i modlitwy. Utrzymywał się z pracy fizycznej. Około 275 przeniósł się na Pustynię Libijską. Około 285 osiadł w ruinach fortecy PISPIR na prawym brzegu Nilu, gdzie wg tradycji kuszony ustawicznie przez szatana doznawał umacniających go wizji nadprzyrodzonych. Miał dar widzenia rzeczy przyszłych. Słynął ze świętości i mądrości. Walki wewnętrzne, jakie ze sobą stoczył, stały się później ulubionym tematem malarzy (np. H. Bosch, M. Grunewald) i pisarzy (G. Flaubert, A. France). Jego postawa znalazła wielu naśladowców. Sława i cuda sprawiły,


że zaczęli ściągać uczniowie, pragnący poddać się jego duchowemu kierownictwu. Po wielu sprzeciwach zdecydował się ich przyjąć i odtąd oaza FARIUM na pustyni zaczęła zapełniać się rozrzuconymi wokół celami eremitów (miało ich być około 6000). Owe wspólnoty pustelników nazwano „laurami” (później także „ławrami”). Podczas prześladowania chrześcijan za panowania cesarza Maksymiana (311) Antoni udał się do Aleksandrii, aby utwierdzać w wierze mieszkających tam wyznawców. Około 312 zamieszkał w grocie na stoku K OLZUM, gdzie – z przerwą 334-335, kiedy znów udał się do Aleksandrii, tym razem zwalczać arianizm – przebywał do końca życia. Cieszył się wielkim poważaniem. Korespondował m.in. z cesarzem Konstantynem Wielkim i jego synami. Zachowane listy Antoniego do mnichów zawierają głównie nauki moralne – szczególny nacisk kładzie się w nich na poszukiwanie indywidualnej drogi do doskonałości, wsparte lekturą Pisma Św. Zmarł w wieku 105. lat dnia 17. stycznia 356 roku. Podobno pozostawił wiele pism o treści religijnej, ale wszystkie zginęły. Kult jego bardzo wcześnie rozprzestrzenił się na Wschodzie. Relikwie Antoniego w 561 roku cesarz Justynian I kazał przenieść do Aleksandrii. Gdy Arabowie rozpoczęli walki o podbój Egiptu, zostały one przewiezione do Konstantynopola (635). W XII wieku krzyżowcy zabrali je do Francji, gdzie spoczywają w M ONTE - SAINT - DIDIER. W Polsce Św. Antoni pustelnik uważany jest za szczególnego patrona chroniącego przed epidemiami i pożarami. Jemu też przypisuje się opiekę nad dobytkiem gospodarskim. Życie św. Antoniego było przykładem dla wielu nie tylko w Egipcie, ale i w innych stronach chrześcijańskiego świata. Antoni jest patronem zakonu antoninów, dzwonników, chorych, hodowców trzody chlewnej (wg legendy uzdrowił niewidome prosię), koszykarzy, rzeźników, szczotkarzy i ubogich. Orędownik w czasie pożarów. W ciągu wieków wzywano go podczas epidemii oraz chorób skórnych. W ikonografii św. Antoni przedstawiany jest jako pustelnik, czasami w długiej szacie mnicha. Szczególne zainteresowanie artystów budził temat kuszenia św. Antoniego. Jego atrybutami są: jeden, dwa lub trzy diabły, diabeł z pucharem, dzwonek, dzwonek i laska, krzyż egipski w kształcie litery tau, księga reguły monastycznej, lampa, lampka oliwna, laska, lew kopiący grób, pochodnia, świnia, pod postacią której kusił go szatan, źródło.

******************************************************

KARTKA Z HISTORII:

1377 - Papież Grzegorz XI powrócił do Rzymu – koniec trwającej od 1309 roku tzw. niewoli awiniońskiej; 1649 - koronacja JANA KAZIMIERZA; 1732 - ur. Stanisław August PONIATOWSKI, król Polski (zm. 1798); 1842 - ur. św. Józef Sebastian PELCZAR, biskup przemyski (zm. 1924); 1918 - ur. Helena MARUSARZÓWNA, polska narciarka, kurierka tatrzańska (zm. 1941); 1945 - II wojna światowa: rozwiązano SZARE SZEREGI; 1946 - po raz pierwszy zebrała się Rada Bezpieczeństwa ONZ; 1991 - Prezydent Stanów Zjednoczonych ogłosił rozpoczęcie operacji PUSTYNNA BURZA; 2004 - zm. Czesław NIEMEN, polski muzyk, piosenkarz (ur. 1939);

******************************************************

SŁOWO BOŻE NA DZIŚ:

1 Sm 8, 4-7.10-22a; – Izraelici domagają się ustanowienia króla Na wieki będę sławił łaski Pana => Ps 89(88), 16-19.;

Mk 2, 1-12; – Chrystus ma władzę odpuszczania grzechów Być drogą do Boga. Najszybszą i najpewniejszą drogą do Boga jest drugi człowiek! Gdyby nie tych czterech odważnych mężczyzn, którzy przynieśli paralityka do Jezusa, być może nie miałby on innej możliwości spotkania się z Nim! Czterej przyjaciele nie tylko go przynieśli, lecz także uczynili wszystko, pokonując wszelkie


trudności i przeszkody, aby mógł on znaleźć się jak najbliżej Jezusa! A Jezus, widząc ich wiarę, uleczył duszę tego człowieka z grzechu, a ciało - z paraliżu. Jezu, pragnę się zastanowić nad tym, dlaczego obecnie tak mało doświadczam w Kościele zachwytu i uwielbienia wobec Boga obecnego i działającego. Może dlatego, że brakuje mi wiary i nie podejmuję trudu, aby przynosić innych do Ciebie?

******************************************************

Porodzinna Peregrynacja Relikwii Krzyża Świętego

to droga przygotowania katolickich Rodzin i Domów Brochowa do Jubileuszu stulecia erygowania Parafii. To sposobność wyboru i potwierdzenia swojej wiary i wierności Chrystusowi w Jego Kościele.

DZIŚ INAUGURACJA PRZYGOTOWAŃ DO PRZYJĘCIA RELIKWII KRZYŻA ŚWIĘTEGO W RODZINIE:

PAŃSTWA BOŻENY I TADEUSZA PACZKOWSKICH ******************************************

Relikwia Krzyża Świętego nawiedza dziś Dom Rodziny

PANA JÓZEFA FIAŁKOWSKIEGO Zapraszamy do solidarnej modlitwy całą Parafię! ******************************************************

PORZĄDEK DUSZPASTERSKO – LITURGICZNY 7.00

}

w int. młodzieży, która przystąpiła do Sakramentu Bierzmowania w dniu 14. września 2012 r. => dziękczynno - błagalna;

}

w int. śp. Tomasza SZTAJNERA => gregorianka 16.;

******************************************************

WIZYTA DUSZPASTERSKA => od godz. 15.30 ! - Syjamska 4.; - Wileńska 2.; 4.; - Wileńska 14.; 16.; 18.; 20.; 22.; 24.; - Wileńska 13.; 15.; 17.; 19.; - Wileńska 1.; 3.; 5.; 7.; 9.; 11.; - Wileńska 6.; 8.; 10.; 12.;


18.00

}

dziękczynno - błagalna w dniu przyjęcia Relikwii Krzyża Świętego w int. Rodziny FIAŁKOWSKICH: Józefa, Danuty, Zbigniewa i Andrzeja; w int. śp. Heleny FIAŁKOWSKIEJ, w 19. rocznicę śmierci oraz w int. wszystkich zmarłych z Rodzin FIAŁKOWSKICH i KURKÓW;

}

DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO w int. zbiorowej => dziękczynno - błagalna

Polecamy Miłosierdziu Bożemu: 1. Rodziców obdarzonych darem Rodzicielstwa; 2. Rodziców zabiegających o sakrament Chrztu św. dla swoich dzieci; 3. Rodziny dzieci pierwszokomunijnych i młodzieży sposobiącej się do przyjęcia sakramentu bierzmowania w naszej Parafii; 4. Chorych i starszych oraz tych, którzy mają o nich staranie; 5. Przygotowujących się do zawarcia sakramentalnego związku małżeńskiego; 6. Naszych Parafian, uczestników parafialnej i szkolnej katechezy; 7. Niedoceniających systematycznego czytania Pisma Świętego; 8. Mieszkańców naszej Parafii, żyjących w tzw. „małżeństwach na próbę” i w związkach partnerskich; 9. Zaniedbujących swoją więź Komunii z Chrystusem przez zarzucanie codziennej modlitwy, udział w niedzielnej i świątecznej Mszy św. oraz regularnej Spowiedzi i Komunii świętej; 10. Intrygantów i sprawców rozdarć rodzinnych, sąsiedzkich i środowiskowych; 11. Trwających w nałogach, zwłaszcza okultyzmu, wróżbiarstwa i ezoteryki; 12. Nieprzyjaciół Kościoła św., szyderców Eucharystii, Ewangelii i Krzyża Św. oraz otwartych wrogów Ojca Świętego i Pasterzy Kościoła; 13. Naszą Ojczyznę w Jej doświadczeniach; 14. Ludzi tworzących świat polityki państwa, regionu i miasta; 15. Naszych bliskich przebywających na emigracji; 16. Zagubionych i tracących nadzieję; 17. Zmarłych w czyśćcu cierpiących; Dziś w Kościele w Polsce obchodzimy 17. Dzień Judaizmu. Uwzględnijmy tę intencję także w naszej dzisiejszej modlitwie wspierając coroczne starania skierowane do wzajemnego poznawania się. Dzień Judaizmu w Kościele katolickim ustanowiony został przez Konferencję Episkopatu Polski w 1997 roku i obchodzony jest corocznie 17. stycznia, tj. w wigilię Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan. Ważnym głosem Kościoła katolickiego, prowadzącym ku zmianom jego relacji do judaizmu było ogłoszenie soborowej Deklaracji Nostra aetate o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich z 28. października 1965 r. Wydarzenia towarzyszące obchodom Dnia Judaizmu w Kościele katolickim spotkania modlitewne wokół Słowa Bożego, rozmowy dotyczące kultury i tradycji żydowskiej, koncerty, warsztaty mają służyć wzajemnemu poznaniu katolików i żydów, oraz prowadzić katolików do odkrywania judaistycznych korzeni chrześcijaństwa. Przypominają one jednocześnie o tym, co łączy chrześcijan z judaizmem: wiara w jednego Boga, dekalog jako fundament praw moralnych, a także wierność tradycji religijnej. x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx x xx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

18. stycznia – SOBOTA KARTKA Z HISTORII: 1819 - zm. Jan KILIŃSKI, powstaniec (ur. 1760);


1911 1919 1928 1930 1940 1946 2006 2007

-

EUGENE ELY jako pierwszy człowiek udanie wylądował samolotem na pokładzie statku; I wojna światowa: otwarto konferencję pokojową w Wersalu; ur. Franciszek PIECZKA, aktor; w podtarnowskich MOŚCICACH uruchomiono Państwową Fabrykę Zakładów Azotowych; zm. Kazimierz PRZERWA-TETMAJER, poeta, powieściopisarz i dramaturg (ur. 1865); zm. Feliks NOWOWIEJSKI, kompozytor (ur. 1877); zm. Ks. Jan TWARDOWSKI, poeta katolicki (ur. 1915); nad Polską przeszedł huragan KYRILL, jeden z najsilniejszych w tej części świata;

******************************************************

Zapraszamy do solidarnej modlitwy całą Parafię! Porodzinna Peregrynacja Relikwii Krzyża Świętego

to droga przygotowania katolickich Rodzin i Domów Brochowa do Jubileuszu stulecia erygowania Parafii. To sposobność wyboru i potwierdzenia swojej wiary i wierności Chrystusowi w Jego Kościele.

DZIŚ INAUGURACJA PRZYGOTOWAŃ DO PRZYJĘCIA RELIKWII KRZYŻA ŚWIĘTEGO W RODZINIE:

PANI JADWIGI I PANA GRZEGORZA ŻARNOWCÓW ******************************************

Relikwia Krzyża Świętego nawiedza dziś Dom Rodziny

PAŃSTWA HENRYKI I HENRYKA ŁAWNICZAKÓW ******************************************************

SŁOWO BOŻE NA DZIŚ:

1 Sm 9, 1-4.17-19; 10, 1a; – Namaszczenie Saula na króla Król się weseli z Twej potęgi, Panie => Ps 21(20), 2-7.;

Mk 2, 13-17; – Powołanie Mateusza Spojrzenie Jezusa. Jezus wyszedł nad jezioro, aby nauczać. Tłum szukał Jezusa, cisnął się do Niego, a Jezus szukał Lewiego! Dla Jezusa nigdy nie jestem kimś z tłumu, jednym z wielu. Dla Niego jestem jedyny, niepowtarzalny, cenny. To ze mną pragnie się spotkać. To mnie idzie szukać, kiedy mnie brakuje. Co takiego było w spojrzeniu Jezusa, w Jego uśmiechu, w tonie głosu, że Lewi oderwał wzrok od stolika poborcy, spojrzał, wstał, zostawił wszystko i poszedł za Nim? A czy ja w swoim życiu już spotkałem się z tym spojrzeniem Jezusa? Jezu, pragnę bez lęku patrzeć w Twoje oczy. Pragnę odkrywać w nich prawdę o sobie. Chcę dzielić się radością spotkania z Tobą, z moimi znajomymi i przyjaciółmi.

******************************************************


TYDZIEŃ POWSZECHNEJ MODLITWY O JEDNOŚĆ CHRZEŚCIJAN Każdego roku od 18. do 25. stycznia, obchodzony jest wyjątkowy tydzień, tzn. Tydzień Jedności Chrześcijan. Jest to czas szczególny, bowiem wszyscy chrześcijanie modlą się w tym czasie o chrześcijańską jedność, wychodzą naprzeciw temu, o co w swojej arcykapłańskiej modlitwie prosił Jezus Swojego Ojca: Nie tylko za nimi proszę,

ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno.

Rangę szczególności tego okresu podkreśla fakt, że kto w tym czasie uczyni cokolwiek dla jedności Kościoła (modlitwa, post, jałmużna, studium itp.) i weźmie udział w zakończeniu tego Tygodnia Modlitw, może zyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami. Pierwszy wprowadził taki tydzień św. Wincenty PALLOTTI († 1850) na skalę szerszą, gdyż włączył również do modłów intencje misyjne itp. Umiejscowił tydzień modłów w oktawie Objawienia Pańskiego, czyli w dniach 06.- 13. stycznia (co dotąd pozostało chlubną pamiątką Towarzystwa, które założył). Protestanci podjęli inicjatywę modłów na początku tego wieku. Tak więc tydzień modłów o zjednoczenie ma już swoją piękną tradycję. Ks. Paweł COUTURIER wprowadził w 1932 roku śmiałą nowość: modłów wspólnych, wyznawców wszystkich wyznań. Połączone były one ze spotkaniami i specjalnie ułożonymi nabożeństwami. Dzisiaj Tydzień Modłów przyjął się w całym świecie. Szczęśliwie dobrano również czas Tygodnia Modłów od 18.- 25. stycznia, tak że tydzień ten kończy się pamiątką nawrócenia się św. Pawła (25. stycznia). Symbol jest bardzo wymowny. Nawraca się nagle, rzucony na ziemię łaską Bożą, największy wróg chrześcijaństwa u bram miasta, gdzie właśnie miał zadanie aresztować chrześcijan i więzić. Kościół bolał zawsze nad skłóceniem swoich dzieci i dążył za wszelką cenę do ich pojednania w Jezusie Chrystusie. Szedł także na daleko idące ustępstwa. I tak np. Kościołom Wschodnim przyłączonym zostawił: własny obrządek i język liturgiczny, własny kalendarz, a nawet własne ustawodawstwo. W historii ruchów ekumenicznych odróżnić możemy trzy etapy: wiek III i IV, gdy stała się aktualną sprawa powrotu do Kościoła tych, którzy od niego odpadli z obawy prześladowań (lapsi); wiek XII-XV to próby pozyskania dla jedności prawosławia; i współczesne kierunki, dążące ku zjednoczeniu rodziny chrześcijańskiej. Obecnie Światowa Rada Kościołów skupia 286 Kościołów i wyznań chrześcijańskich. Oprócz jednak tej akcji ogólnoludzkiej bardzo żywo toczy się dialog pomiędzy poszczególnymi Kościołami. Utworzone zostały komisje dla rozważenia problemów, które łączą i które dzielą braci odłączonych od Kościoła. W duchu miłości, cierpliwie prowadzi się teologiczne poszukiwanie do uzgodnienia poglądów. Dla przykładu: z Kościołem syryjsko-prawosławnym i koptyjsko-prawosławnym obie strony doszły do przekonania, że w dziedzinie tajemnicy natury ludzkiej Chrystusa, która w wieku V była formalną przyczyną rozłamu, używa się wprawdzie różnego języka teologicznego, ale treść tej nauki jest ta sama. Można więc powiedzieć, że obie strony wyznają tę samą prawdę, chociaż Kościół Rzymski ją ściślej może precyzuje. Z Kościołem Anglikańskim uzgodniono wiarę w tajemnicę realnej obecności Chrystusa w Najśw. Sakramencie, jak też odnośnie urzędu kościelnego, do którego wchodzi się przez święcenia kapłańskie. W dialogu katolicko-luterańskim nastąpiło znaczne zbliżenie poglądów w tak zasadniczych sprawach, jak: Pismo Święte, tradycja, usprawiedliwienie, urząd duchowny, a nawet prymat papieża.


Zarys materiałów na tegoroczny Tydzień Modlitw został przygotowany przez chrześcijan z Kanady. A myśl przewodnia określona została pytaniem zaczerpniętym z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (1, 1-17):

Czyż Chrystus jest podzielony? Dzień 1.

Razem… jesteśmy powołani do świętości TEMATY DO REFLEKSJI My, którzy wzywamy imienia Pana, jesteśmy razem powołani do świętości, jesteśmy tymi „którzy zostali uświęceni w Jezusie Chrystusie” (1 Kor 1,2). W Księdze Wyjścia to wspólne gromadzenie się ludu Bożego jest określone jako cenne dobro, królestwo kapłanów i lud święty. W Pierwszym Liście św. Piotra nasze członkostwo w tej komunii świętych jest rozumiane jako następstwo powołania Bożego nas wszystkich jako wybranego plemienia, królewskiego kapłaństwa, ludu przeznaczonego Bogu na własność. Wraz z tym powołaniem otrzymujemy prawo ogłaszania potężnych dzieł Bożych, które wyciągają nas z ciemności do Bożego światła. Ponadto w Ewangelii według św. Mateusza czytamy, że gdy jako komunia świętych razem modlimy się o jedność i staramy się pełnić wolę Bożą, nasza jedność w Jezusie wykracza poza naszą rodzinę, klan czy klasę.

PYTANIA • Co dla nas lub w tradycji naszych Kościołów oznacza termin „komunia świętych”? • W jaki sposób powołanie do stawania się „ludem świętym” skłania nas do wyjścia poza nasze chrześcijańskie środowisko?

MODLITWA Miłosierny Boże, wraz z tymi wszystkimi, którzy wzywają imienia Pana słyszymy, że Ty powołujesz nas do świętości. Uczyniłeś nas wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem, ludem świętym. Mocą swojego Ducha Świętego złącz nas razem w komunię świętych i umocnij do pełnienia Twej woli i do ogłaszania potężnych dzieł Jezusa Chrystusa, naszego Pana. Amen.

******************************************************

PORZĄDEK DUSZPASTERSKO – LITURGICZNY 7.00

11.00

}

w int. śp. Tomasza SZTAJNERA => gregorianka 17.;

}

w int. O. Eugeniusza SPYRKI CMF => dziękczynno – błagalna z okazji urodzin;

}

Szpital:

w intencji Parafian => dziękczynno – błagalna;

******************************************************

11.00 => Zbiórka Służby Liturgicznej Ołtarza

******************************************************

WIZYTA DUSZPASTERSKA => od godz. 13.00 ! - Cedrowa 1.; 3.; 12.; - Centralna 2.; - 6.; 22.; - 35.; - Wiaduktowa; - Centralna 15.; – 21A.; - Tatarska;

- Wileńska 21.; 23.; 25.; 27.; 29.; 31.; 33; 35.; 37.; - Cedrowa 2.; 4.; 6.; 8.; 10.;


18.00

}

w int. Rodziny Państwa Henryki i Henryka ŁAWNICZAKÓW w dniu przyjęcia Relikwii Krzyża Świętego;

}

w int. Marii, w 90. rocznicę urodzin => dziękczynno – błagalna; w int. śp. Rodziców: Rozalii i Szczepana oraz Rodzeństwa: Helena i Bronisława;

x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

19. stycznia – 2. NIEDZIELA ZWYKŁA KARTKA Z HISTORII: 1736 1920 1945 1947 1993 2006

-

ur. James WATT, szkocki inżynier, konstruktor maszyny parowej (zm. 1819); Sejm uchwalił ustawę o obywatelstwie polskim; rozwiązanie ARMII KRAJOWEJ przez jej ostatniego dowódcę gen. Leopolda OKULICKIEGO; odbyły się sfałszowane przez komunistów wybory do Sejmu Ustawodawczego; Polska ratyfikowała Europejską Konwencję Praw Człowieka; Sonda kosmiczna NEW HORIZONS pomyślnie wystartowała na PLUTON;

******************************************************

ODKRYJ i PRZEMYŚL !

Największym grzechem człowieka względem Boga, jest zatwardziałość serca na głos Ducha Świętego, wzywającego do wiary.

*************************************************

SŁOWO BOŻE NA DZIŚ:

WYRZUCONY BÓG. Ludzie ciągle coś wyrzucają. Pozbywają się tego, co od początku było bezwartościowe albo z czasem stało się takie. Różne rzeczy tracą dla nas swą ważność. Dla jednych jest to dwudniowy chleb, bluzka, która wyszła z mody. Innym jako bezużyteczne jawią się idee i postawy, marzenia i ideały. Dla kilku młodzieńców niczym było życie człowieka i dlatego go zabili. Pustym słowem może stać się też Bóg. I dzieje się tak zazwyczaj nie z wyboru, ale z wygody, z posuniętej do granic ostatecznych miłości własnej. I ci, dla których Bóg stał się niczym, nie powiedzą tak jak św. Jan o Jezusie: On jest Synem Bożym. Słowa te dla wielu straciły swą ważność i prawdziwość. Dlaczego tak się dzieje? Klucz leży w człowieku. Początkiem anihilacji Boga jest bowiem anihilacja człowieka, bo Bóg, dzięki Jego nieskończonej miłości, żyje w głębokim zjednoczeniu z człowiekiem. A skoro zdarza się tak, że ludzie mają Boga za nic, to i Ewangelia jest dla nich martwym słowem. Człowiek zmarniał i stając wobec Boga i Jego prawdy zawartej w Ewangelii, ze wstydem odwraca się, widząc swoją małość. W świecie, który sami czynimy bezwartościowym, mamy tak niewiele czasu, aby ze wstydu przed Ewangelią nie zrodziło się odrzucenie, ale nawrócenie.

****************************************************** Iz 49, 3.5-6.; – Sługa Boży światłością całej ziemi Słowa z Księgi Izajasza pozostają ciągle aktualne dla wszystkich chrześcijan. Bóg oczekiwał od Izajasza czegoś więcej niż tylko sprowadzenia do Niego ludzi ocalałych z Izraela. Chciał, aby prorok niósł światło Jego prawdy aż po krańce ziemi. Podobnie i od nas oczekuje, że w swoim chrześcijaństwie nie spoczniemy na laurach, ale będziemy szukać sposobności, by świadczyć o Nim w rozmaitych sytuacjach naszego życia.

Pan ześle pokój swojemu ludowi => Ps 29(28), 1-2.3ac-4.3b.9b-10.; Psalm, który jest biblijną medytacją nad pierwszym czytaniem, pomaga nam wyrazić


naszą gotowość służby Panu Bogu. Niech te słowa, którymi będziemy się modlić, mówiące o otwarciu uszu dla Pana Boga i o nieoszczędzaniu warg w służbie sprawiedliwości, urzeczywistnią się w naszym życiu.

1 Kor 1, 1-3; – Paweł apostołem Jezusa Chrystusa Wśród Koryntian, do których św. Paweł adresował swój list, było wielu grzeszników. W dalszych słowach listu Apostoł będzie ich za to bardzo surowo upominał. Jednak na początku przypomina im o ich godności. Zostali przecież uświęceni w Chrystusie i powołani do świętości. To zobowiązuje. Podobne słowa można powiedzieć o każdym z nas.

Słowa Ewangelii według św. Jana (1, 29 - 34.) => Duch Święty spoczął na Jezusie Jan zobaczył Jezusa, nadchodzącego ku niemu, i rzekł: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: «Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie». Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo: « Ujrzałem Ducha, który jak gołębica zstępował z nieba i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: «Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego nad Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym». Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym”.

******************************************************

Dzisiejsza Ewangelia kontynuuje temat posłuszeństwa Panu Bogu. Za wzór stawia nam św. Jana Chrzciciela, który mówił i czynił wszystko, co Bóg mu polecił, chociaż sam również nie rozumiał wszystkich planów Bożych. Zawierzył jednak Bogu, wobec którego zachował większą pokorę i posłuszeństwo, niż te, które niewolnicy okazują swoim panom.

****************************************************** Papieski komentarz do Liturgii Słowa: .

(27. czerwca 1990).

W języku ewangelisty „spoczęcie łaski” na osobie wybranej przez Boga do spełnienia misji oznacza działanie Ducha Świętego, jak w przypadku Maryi i Symeona. Oznacza transcendencję, panowanie, wewnętrzne działanie Tego, którego nazywamy Dominus et Vivificans. Łaska, która spoczywała na Jezusie, wydaje się wskazywać na tajemniczą obecność i działanie Ducha Świętego, w którym Jezus miał chrzcić, zgodnie z zapowiedzią Jana Chrzciciela przekazaną nam w czterech Ewangeliach.

******************************************************

Chrześcijanin znaczy Chrystusowy. Całe życie Jana Chrzciciela było ukierunkowane na Mesjasza Bożego. Jan był tym, który miał Go wskazać narodowi wybranemu. Było to tak ważne, że temu celowi, tej woli Bożej, którą odczytał - podporządkował całe swoje życie. Nie interesowały go ani sława, ani bogactwo, ani wygodne życie. Także i my, jako chrześcijanie, wskazujemy innym Chrystusa. Dobrze jest o tym pamiętać. Każdy inny człowiek, spotykając się ze mną, ma prawo oczekiwać, że opowiem mu swoim życiem o Chrystusie! Jezu, pragnę, aby moje słowa i czyny, moje wybory i działanie wskazywały innym na Ciebie. Przybliżały Cię do tych, których spotykam.


Dzień 2.

Razem… dziękujemy za Bożą łaskę w innych TEMATY DO REFLEKSJI W Księdze Powtórzonego Prawa wdzięczność jest sposobem życia z głęboką świadomością obecności Boga w nas i wokół nas. Jest to zdolność rozpoznawania Bożej łaski, która działa w nas i wszędzie we wszystkich ludziach, i dziękowania Bogu. Radość, która płynie z tej łaski, jest tak wielka, że doświadcza jej nawet „obcy, który jest u ciebie”. W kontekście ekumenicznym wdzięczność oznacza umiejętność radowania się z darów Bożej łaski obecnych w innych wspólnotach chrześcijańskich; postawę, która otwiera drzwi do ekumenicznej wymiany darów i do uczenia się od siebie nawzajem. Całe życie jest darem Boga: od momentu stworzenia aż do chwili, gdy Bóg stał się ciałem w życiu i dziele Jezusa; do tego momentu, w którym my żyjemy. Podziękujmy Bogu za dary łaski i prawdy dane w Jezusie Chrystusie, obecne i objawiające się w nas i naszych Kościołach.

PYTANIA • Jakich darów Bożej łaski pochodzących z Kościołów innych tradycji doświadczyliśmy już w naszych wspólnotach? • W jaki sposób chrześcijanie różnych tradycji mogliby lepiej przyjmować i dzielić się darami, które Bóg ofiarował każdemu z nas?

MODLITWA Najukochańszy i najłaskawszy Boże, składamy dzięki za dary Twojej łaski, których doświadczamy w naszej tradycji i w tradycjach innych Kościołów. Przez łaskę Twojego Świętego Ducha spraw, aby nasza wdzięczność stale wzrastała, gdy spotykamy się ze sobą i w nowy sposób doświadczamy Twojego daru jedności. Modlimy się o to przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana. Amen.

******************************************************

PORZĄDEK DUSZPASTERSKO – LITURGICZNY

Dziś, jak zawsze w II Niedzielę Zwykłą, obchodzony jest Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy. Uwzględnijmy w naszej modlitwie związaną z tym intencję. 7.30

w int. śp. Tomasza SZTAJNERA => gregorianka 18.;

9.00

} }

10.30

}

w int. Aleksandry LIS, w 18. rocznicę urodzin => dziękczynno - błagalna;

}

w int. Marii KLIMOWSKIEJ, w 100. rocznicę urodzin => dziękczynno - błagalna;

12.00

}

w int. Rodziny Państwa Krystyny, Anety i Bogdana CHILMON w dniu przyjęcia Relikwii Krzyża Świętego;

18.00

}

w int. śp. Wandy RECZULSKIEJ, w 2. rocznicę śmierci;

„Kolędowa” w int. Rodzin i małżeństw => dziękczynno - błagalna;

x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

O potrzebie dobra, prawdy i piękna w życiu społecznym Za KAI, 2014-01-08 12:57


Źródłem wartości wymienionych w powyższym tytule jest Stwórca. Do tego stwierdzenia nawiązuje Konstytucja RP, która w preambule, odwołując się do Narodu Polskiego, wymienia między innymi „...wierzących w Boga będącego źródłem prawdy, sprawiedliwości, dobra i piękna...”. Pragniemy zwrócić uwagę na kilka spraw związanych z tymi uniwersalnymi wartościami. Od kilku lat społeczeństwo nasze doświadcza pogłębiających się podziałów i konfliktów społecznych o charakterze obyczajowym, kulturowym, a także na tle wyrażanych przekonań politycznych. Jakże często wypowiadanie odmiennych poglądów spotyka się w odpowiedzi z agresją słowną o niespotykanej dotąd skali i z nieskrywaną wrogością. W prowadzonych sporach wykorzystuje się często nieprawdziwe argumenty, co ma rozmyślnie wprowadzić w błąd opinię publiczną. Nieufność i wzajemna nieżyczliwość wobec bliźniego sięga poziomu, którego jeszcze nie tak dawno każdy z uczestników sporu zapewne szczerze by się powstydził. Eskalacja wzajemnych oskarżeń nigdy nie doprowadzi do odbudowania międzyludzkiego szacunku, a tym bardziej do osiągnięcia narodowej zgody. Zgody, która w czasach zmagań z wieloma zagrożeniami społecznymi i obyczajowymi, a także z kryzysem gospodarczym i docierającą do Polski falą konsumpcjonizmu mogłaby nas uzbroić w siłę godnego trwania w wartościach, którymi obdarowało nas dziedzictwo chrześcijańskie. Wzajemne zmagania się Polaków ze sobą czynią nas coraz mniej wrażliwymi na prawdziwe bolączki współczesności spadające na ludzi wskutek niedoskonałości systemu, w którym żyjemy, czy niekompetencji osób rządzących na różnych szczeblach władzy. W bolesnych sporach umykają uwadze prawdziwe zagrożenia związane z ludzkimi nieszczęściami, losem dzieci nienarodzonych, dolą ludzi chorych i bezdomnych. Czas najwyższy, by podjąć krytyczną analizę naszych postaw wobec siebie i odwołać się do głębokich treści chrześcijańskiego przesłania o poszanowaniu bliźniego. Wejście na tę drogę, utrwalenie wzajemnej życzliwości, przywrócenie szacunku dla instytucji Państwa, zadecyduje o przyszłości naszej Ojczyzny i jej miejscu w europejskiej wspólnocie państw. Świat, w którym żyjemy wszedł na drogę globalnych przemian, które zachodzą na naszych oczach. Dla Polski jest to okres niespotykanego wcześniej rozwoju cywilizacyjnego. Jest to jednak również czas występowania wielu, nie do końca rozpoznanych, zagrożeń. Należy do nich chociażby wielka emigracja tysięcy naszych obywateli, młodych i dobrze wykształconych. Konsekwencje płynące z tego zjawiska, które są już teraz odczuwalne, wystąpią zapewne z całym brzemieniem już w niezbyt odległej przyszłości i to na wielu płaszczyznach życia społeczeństwa. Współczesne linie podziałów, a jest ich wiele, są znacznie bardziej złożone niż te, które wynikałyby z klasycznego sporu pomiędzy tradycjonalizmem a nowoczesnością. Podziały, które dziś tak ostro przecinają nasze społeczeństwo destabilizują życie codzienne Polaków, prowadząc nieuchronnie do coraz to nowych zadrażnień, a nawet konfliktów społecznych, co w konsekwencji pomniejsza szanse na harmonijny rozwój Państwa. W każdym społeczeństwie występują zróżnicowania statusu materialnego obywateli. Rozwarstwienia tego w żaden sposób nie da się uniknąć, bo pragnienie osiągnięcia coraz to wyższego standardu życia jest trwale wpisane w naturę ludzką. Chodzi jednak o to, aby ludzie ubodzy, zwłaszcza nie z własnej winy, nie czuli się przez społeczeństwo odrzuceni i trwale pozbawieni szans na godniejsze życie. Trudnymi do uniknięcia są obecnie w Polsce podziały dotyczące wizji przyszłości naszego kraju. Koncepcjom opowiadającym się za demokratycznymi kierunkami rozwoju Państwa przeciwstawiane są niekiedy poglądy oparte na resentymentach przeszłości. Spory na te tematy prowadzone są w czasie, kiedy obywatele mają wiele


słusznych powodów do frustracji wobec bezduszności i nieudolności struktur biurokratycznych. Składają się na to choćby przykłady dyskryminacji na rynku pracy, czy dotkliwy brak zarysowania perspektyw rozwoju dla ludzi młodych, występujący zwłaszcza w niektórych regionach kraju. Na tle tych wszystkich społecznych zróżnicowań obszarem o szczególnej wrażliwości, decydującym o zdrowiu psychicznym narodu są podziały na tle światopoglądowym i obyczajowym. Kościół zajmuje w tych kwestiach jasne stanowisko, które wyznacza troska o godność człowieka i dobro rodziny. Przestrzega także, aby kultu jakości życia nie stawić wyżej od świętości życia. Ta zaś jest, wedle tej nauki, wyrazem miłości i dobra wyświadczanego drugiemu człowiekowi. Czy negatywnych skutków społecznych wynikających z wymienionych przykładowo zagrożeń można uniknąć? W naszym przeświadczeniu tak, przynajmniej zdecydowanej większości z nich. W tym celu konieczne jest odwołanie się do etyki chrześcijańskiej i społecznej nauki Kościoła, według których wszyscy ludzie, niezależnie od zróżnicowanych wrodzonych predyspozycji, winni mieć szanse na godne życie. W tym też duchu upowszechnianie edukacji społecznej winno odwoływać się do pokładów ludzkiego dobra, które są przecież obecne w każdym człowieku. W złożonych warunkach współczesnego życia szczególna odpowiedzialność spada na ludzi nauki, kultury i oświaty, a także na ludzi mediów. Zadaniem mediów jest służba społeczeństwu poprzez obiektywne, zgodne z prawdą opisywanie oraz interpretowanie otaczającej nas rzeczywistości. To w prawdzie bowiem zakorzeniona jest godność każdego człowieka. Istotę służby prawdzie tak zdefiniował Jan Paweł II w homilii wygłoszonej 6 czerwca 1991, w czasie pielgrzymki do Polski: „jest szczególna odpowiedzialność za słowa, które się wypowiada, bo one mają moc świadectwa: albo świadczą o prawdzie, albo są dla człowieka dobrem, albo też nie świadczą o prawdzie, są jej zaprzeczeniem i wtedy są dla człowieka złem, chociaż mogą być tak podawane, tak preparowane, ażeby robić wrażenie, że są dobrem. To się nazywa manipulacja”. W ostatnim czasie byliśmy często świadkami różnych przekłamań, stronniczych reportaży ukazujących tzw. pół-prawdy, które przedstawiały przebieg bardzo ważnych zdarzeń w nieprawdziwym świetle. Jest to zasadniczo sprzeczne ze społeczną misja mediów. Na ten temat Rada Społeczna ogłosiła już wcześniej odrębne oświadczenie. Człowiek świadomy swojego przemijania przez wieki całe usiłował zgłębić fundamentalne kwestie metafizyki wyrażając swe niepokoje twórcze poprzez sztukę. Wyniknęła z tego szczególna rola twórców w porządkowaniu i nieustannym odnawianiu systemów wartości. Nierozerwalnym atrybutem życia jest ład, będący zaprzeczeniem chaosu. Kultura, będąca ważnym wsparciem człowieka winna być czynnie włączona w podtrzymywanie porządku moralnego. Stanowi ona bowiem ściśle zintegrowaną otoczkę człowieka, równie ważną jak środowisko przyrodnicze, w którym żyjemy. Stąd też twórcy kultury, podobnie zresztą jak i nauki mają tak ważne i opiniotwórcze pozycje w społeczeństwie. Ostatnie dekady XX wieku przyniosły wiele rozczarowujących tendencji, a nawet zagrożeń dla kultury humanistycznej. Niektóre jej nurty zostały zdominowane przez inicjatywy anarchistyczne i obrazoburcze, oparte na grze pozorów i skrajnym, bezideowym egocentryzmie. Agresja wszechobecnych sloganów reklamowych i trudny do okiełznania szum informacyjny sprawiają niekiedy wrażenie swoistej przemocy medialnej. Zjawiska te stoją w jaskrawej sprzeczności z tymi wszystkimi walorami kultury, które jak to określił Jan Paweł II, „wyznaczają właściwy kształt życia człowieka”. Wiele przewartościowań wprowadziły do naszego życia media elektroniczne. Informacja rozpowszechniana tą drogą u wielu ludzi znacząco zmieniła postrzeganie


świata. Zwyczajowe szlaki upowszechniania kultury stały się w tej sytuacji znacznie mniej skuteczne. Często wywrócony został nawet sens przesłania, który niesie z sobą dzieło sztuki. Tak na przykład fakt, że arcydzieło Leonarda da Vinci „Dama z łasiczką” znajduje się w Muzeum Czartoryskich w Krakowie nie wywoływało dotąd większego zainteresowania w społeczeństwie. Natomiast przygotowywania techniczne związane z wysłaniem tego obrazu na ekspozycję do innego kraju sprawiły, że stał się on nagle przedmiotem zainteresowania milionów ludzi, którzy wcześniej nawet nie wiedzieli o jego istnieniu. Droga do sukcesu może wieść dzisiaj poprzez umiejętne umieszczenie obiektu lub poruszanej kwestii w centrum zdarzenia, któremu najlepiej nadać jeszcze charakter skandalu. Niektórzy artyści nie wahali się wybrać tę właśnie drogę do zdobycia upragnionej popularności. Jest to jednak popularność, która szybko przeminie i żadnemu twórcy trwałej chluby nie przyniesie. Jedyną drogą do przezwyciężenia wszystkich wymienionych tutaj przykładowo negatywnych zjawisk jest wejście na drogę prawdy i dialogu. Nie można głosić rezygnacji z trudnych wyborów etycznych w złudnym przekonaniu, że zła nie da się uniknąć. W żadnym razie nie można też usuwać z programowych założeń instytucji demokratycznych odniesień do wartości moralnych. Wszystkie bowiem instytucje demokratyczne mogą funkcjonować tylko wtedy, jeśli są osadzone w społeczeństwie, które posiada należyty poziom cnót moralnych zdolnych uchronić demokrację przed pogrążaniem się w chaosie. Budowa demokratycznego ładu w naszym kraju wymaga czynnej obecności ludzi o wrażliwych sumieniach, którzy są zatroskani o wartości moralne. Należy przy tym zwrócić uwagę na fakt, że wartości uznawane za dobre w religii chrześcijańskiej są bezsprzecznie spójne z koncepcją praw człowieka, któremu instytucje demokratyczne mają służyć. Optymistyczne jest to, że w najnowszej historii Polski były już takie chwile, w których mieszkańcy naszego kraju potrafili kierować się tymi wartościami w przemianach dokonywanych w interesie całej wspólnoty. Przywrócić prawdę słowom i czynom – to pierwszy krok ku przezwyciężeniu kryzysu moralnego i politycznego trapiącego polskie społeczeństwo. Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli (J 8,32) – te najbardziej fundamentalne słowa wiary chrześcijańskiej powinny być drogowskazem dla wszystkich wierzących. Powinny też być zaleceniem dla polityków, ludzi pióra i artystów. W tym miejscu należy przypomnieć słowa Jana Pawła II zawarte w encyklice Veritas splendor, który pisał m.in.: „Blask Prawdy jaśnieje we wszystkich dziełach Stwórcy, w szczególny zaś sposób w człowieku, stworzonym na obraz i podobieństwo Boga (por. Rdz 1, 26): prawda oświeca rozum i kształtuje wolność człowieka, który w ten sposób prowadzony jest ku poznaniu i umiłowaniu Pana. Dlatego Psalmista woła: ”Wznieś ponad nami, o Panie, światłość Twojego oblicza” (Ps 4, 7). Rada Społeczna przy Arcybiskupie Poznańskim x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

ZAPOWIEDZI PRZEDMAŁŻEŃSKIE! Do sakramentu małżeństwa przygotowują się: NARZECZONY NARZECZONA Adam ROS Małgorzata BOŻEK Wrocław, Leonarda da Vinci

Zapow. 3. Brzeg

Polecając modlitwie przygotowujących się do małżeństwa przypominamy, że ktokolwiek wiedziałby o jakichkolwiek przeszkodach uniemożliwiających pobłogosławienie wyżej wspomnianego związku, w sumieniu zobowiązany jest powiadomić o tym tutejsze duszpasterstwo. x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx


Adsum nr 232 12 i