Page 1

ADSUM

VADEMECUM LITURGICZNO – DUSZPASTERSKIE Parafii Św. Jerzego, męczennika i Podwyższenia Krzyża Św. we Wrocławiu – Brochowie

ŚWIĘTO ŚWIĘTEJ RODZINY Nr 229. * 29. grudnia 2013 r. * Rok V.

Wierzę w Syna Bożego

Wstań weź Dziecię i Jego Matkę i idź… !


WYDAWCA VADEMECUM: ADSUM Parafia pw. św. Jerzego, męczennika i Podwyższenia Krzyża Świętego ul. Biegła 3; 52-115 WROCŁAW – BROCHÓW Tel. 713 – 433 – 521

Konto: PKO BP 52 1020 5226 0000 6102 0311 4345 Informujemy, że przybliżone koszty egzemplarza ADSUM wynoszą ok. 3,5 zł. Dziękujemy jednocześnie za wszelkie ofiary na FUNDUSZ WYDAWNICZY.

**************************************

Prosimy o pomoc dla posługiwania Parafialnej Świetlicy Środowiskowej Duszpasterstwo Rzymsko-Katolickiej Parafii pw. św. Jerzego ul. Biegła 3; 52-115 WROCŁAW – BROCHÓW Konto: BS 64 9575 0004 0046 6499 2000 0010 **************************************

NASI PARTNERZY i PRZYJACIELE MEDIALNI } NIEDZIELNY

Komentarze liturgiczne za „Ewangelia 2013”; Autor: Ks. Maciej WAROWNY => Edycja Świętego Pawła oraz Miesięcznikiem „ŻYWE SŁOWO” => Wydawnictwo eSPe w Krakowie.

************************************

DYŻUR W KANCELARII PARAFIALNEJ 1. 2. 3. 4.

=> => => =>

czwartek w godzinach od 16.00 do 17.30; sobota w godzinach od 8.00 do 10.00; zawsze, w sprawach pilnych (wezwanie do chorego lub pogrzeb); w uroczystości przypadające w dni dyżuru, tj. w czwartek lub w sobotę, kancelaria parafialna nieczynna!

UWAGA – PAMIĘTAJ – WAŻNE !


1. Sakrament Chrztu św. – jeśli nie liczyć zagrożenia śmiercią – udzielany jest podczas Mszy św. o godz. 12.00, w ostatnią niedzielę miesiąca; 2. Rodziców oraz chrzestnych obowiązuje udział w katechezie przedchrzcielnej odbywającej się zwykle w czwartek przed ostatnią niedzielą miesiąca o godz. 18.00 lub o 18.30 - informacja w bieżących ogłoszeniach; 3. Chrzestni spoza Parafii winni dostarczyć ZGODĘ NA PEŁNIENIE POSŁUGI chrzestnych wydaną przez Księdza proboszcza własnej Parafii. UWAGA! Nie jest to równoznaczne ze świadectwem bierzmowania;

PORZĄDEK MSZY ŚWIĘTYCH 1. 2. 3.

w dni powszednie, Msze św. sprawowane są o godz.: 7.00 i 18.00; w uroczystości i święta przypadające w dni powszednie Msze św. sprawowane są o godz.: 7.00; 9.00; (16.30); i o 18.00; niedzielne Msze św. sprawowane są: wigilijna, w sobotę o 18.00 oraz o 19.00 w kaplicy szpitalnej; w niedzielę zaś o 7.30; 9.00; 10.30; 12.00- suma oraz o 18.00;

INNE 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7.

=>

WAŻNE!

Czuwanie różańcowe: kwadrans przed poranną i wieczorną Mszą św.; Dzień Miłosierdzia Bożego: trzeci piątek każdego miesiąca; Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy: środa o godz. 18.00; Parafialny Dzień Świętości Życia: 25. lub 26. dzień każdego miesiąca; Dzień Skupienia wszystkich Wspólnot Pobożnych: 1. sobota m-ca: 7.30 - 9.00; Parafialny Dzień chorych i służby Zdrowia: 23. dzień każdego miesiąca; Comiesięczna Msza św. wypominkowa: ostatni piątek miesiąca o godz. 18.00;

OKAZJA DO SPOWIEDZI ŚW. 1. 2. 3.

w dni powszednie, zwykle ok. 15 min. przed Mszą św. o godz. 7.00 i 18.00; w uroczystości i święta podczas Mszy św.; w pierwszy czwartek i piątek miesiąca od 17.30 do 18.00;

x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx x xx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

CODZIENNA ADORACJA NAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU KAPLICA ADORACJI

1. etap 2. etap

=> =>

7.30 – 9.00 15.00 – 17.30

15.00 => Koronka do Miłosierdzia Bożego


POGOTOWIE EUCHARYSTYCZNE Zainteresowanych posługą Szafarzy Nadzwyczajnych Komunii św., prosimy o telefoniczne zgłoszenie – najpóźniej na dwie godziny przed Mszą św. w danym dniu – pod jeden z podanych niżej numerów telefonu:

P. Adam => Tel. 720 – 578 – 253 Rejony: 16., i 17. =>

BIEŃKOWICE: Arabska; Marsowa; Palestyńska; Sadowa; Wesołowskiego; Boiskowa; Bukszpanowa; Jemeńska; Jordańska; Lisia; 50. Bohaterów; Ziemniaczana; BROCHÓW: Mościckiego: 45. - 51;

P. Henryk => Tel. 604 – 170 – 625 Aleja Róż; Bengalska; Mandżurska; Piwniczna; Rejony: 11., 12. i 13. => Plac Indyjski; Społeczna; Tybetańska;

P. Jan => Tel. 509 – 689 – 099 Rejony: IWINY: Brochowska: 5A. - 25., 4B. – 22.; Bukszpanowa; Jaśminowa; 15., i 18. => Kwiatowa; Makowa; Morelowa; Ogrodowa; Polna; Spokojna; Wiosenna; BROCHÓW: Filipińska; Koreańska: 53. - 89., 62A. – 68.;

P. Krzysztof => Tel. 505 – 515 – 221 Rejony: Chmurna; Iracka; Koreańska: 1. – 51. 2. – 60A.; Nepalska; Perska; 10., 14., i 15. => Woskowa;

P. Krzysztof => Tel. 503 – 526 – 898 Rejony: Afgańska; Birmańska; Centralna: 15. – 21A.; Chińska; Mościckiego: 36. – 44.; 7., 8., 9., => Plac Mongolski; Polna; Pakistańska; 3. Maja; Tatarska; Wietnamska;

P. Mateusz => Tel. 788 – 805 – 251 Cedrowa; Brochowska; Leonarda da Vinci; Mościckiego: 1. – 35.; Pionierów; Rejony: 2., 3., i 4., => Syjamska; Topolowa; Wileńska;

P. Piotr => Tel. 795 – 553 – 235 Osiedla: PARKOWE i GRAFITOWE; Biegła; Centralna: 1. – 11A., 22. – 36.; Rejony: 4., 5., i 6. => Japońska; Laotańska; ul. Semaforowa; Warszawska; Węgierska; Wiaduktowa; x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xx x xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

UWAGA – PAMIĘTAJ – WAŻNE!

www.eadsum.org

Zapraszamy do korzystania z internetowej wersji naszego parafialnego Pisma: ADSUM.

http://brochow. archidiecezja.wroc.pl/


Katechizm Kościoła Katolickiego

Wierzę w… Katecheza 47. WYZNANIE WIARY

?

Kuszenie Jezusa. 1. Nasi dziadkowie powtarzali niejednokrotnie zdanie: „bądź ostrożny, uważaj, bo zło nie śpi”. To prawda. Szatan walczy o nas do końca. Nikt z nas nie jest wolny od pokus złego ducha. Doświadczamy ich każdego dnia. Mało kto jednak zdaje sobie sprawę, że tylko dzięki Jezusowi możemy je pokonać. 2. Czytamy w Ewangelii, że Jezus po chrzcie w Jordanie udał się na pustynię. Tam przebywa przez czterdzieści dni i nocy. Na końcu tego czasu trzykrotnie kusi Go szatan. Jezus zdecydowanie odpiera te ataki, a diabeł oddala się od Niego „do czasu” (Łk 4,13, por. KKK 538). Owym „czasem” ostatecznej walki jest Męka Zbawiciela, podczas której Jezus raz na zawsze zwycięża kusiciela. Bronią Jezusa jest najwyższe posłuszeństwo względem Ojca. Jezus swoim przykładem uczy nas walki z pokusami. 3. Chrystus ze względu na nas zgadza się być kuszonym przez diabła (por. KKK 540). Uczy nas przez swoje postępowanie, jak traktować pokusy, przez łaskę zaś daje moc do odniesienia zwycięstwa nad szatanem. Kuszenie dokonuje się na pustyni. Jezus udając się tam, włącza się w historyczne doświadczenie kuszenia Narodu Wybranego. Pustynia jest nawiązaniem do miejsca czterdziestoletniej wędrówki Izraela, w trakcie której Żydzi byli wielokrotnie kuszeni i wiele razy ulegali pokusom (por. KKK 539). Jezus przeciwnie, okazuje swoją absolutną wolę walki ze złem. Przez posłuszeństwo Duchowi Świętemu, z pomocą słowa Bożego i modlitwy, zwycięsko przechodzi czas samotności i duchowej próby. Jak opowiadają Ewangeliści, Zbawiciel doświadcza trzech pokus. Każda z nich miała nieco inny charakter. Pierwszą była pokusa łatwego zdobycia chleba. Druga pokusa, jaką była propozycja rzucenia się ze szczytu świątyni w przepastną dolinę Cedronu, miała wystawić na próbę zaufanie Jezusa do Ojca. Można ją określić mianem pokusy zademonstrowania magicznej mocy. Ulegając jej, Jezus okazałby się nie tyle posiadaczem mocy, ile raczej sztukmistrzem, zaspokajającym ludzką ciekawość. Trzecia pokusa jest największym zuchwalstwem ze strony szatana, który jako zbuntowane stworzenie Boże domaga się hołdów od Stwórcy tylko dlatego, że sam czuje się „władcą tego świata” (J 12,31). Odpowiedzi Jezusa na namowy kusiciela demaskują rzeczywiste intencje „ojca kłamstwa” (por. J 8,44), który próbuje osiągnąć swój cel, uciekając się podstępnie do słów Pisma Świętego. Jezus zdecydowanie odpiera jego argumenty poprzez właściwą interpretację tych samych słów Biblii.Chrystus, nowy Adam, nie poddaje się żadnej z pokus, w przeciwieństwie do pierwszego Adama, który uległ pierwszej próbie. Przez bezwzględny rozkaz „Idź precz, szatanie!” Jezus ujawnił świadomość posiadania pełnej władzy także nad złym duchem (por. KKK 539). Opierając się kuszeniu, daje dowód swojej zbawczej władzy nad grzechem oraz tego, że przyszło


królestwo Boże (Mt 12,28). Jezusowe doświadczenie pokus i walka z szatanem jest dla nas lekcją, która ukazuje nam, jak potrzebne jest umartwienie i pokuta. Jezus przypomina swoim uczniom o potrzebie modlitwy i postu dla wypędzenia duchów nieczystych (por. Mk 9,29). Zbawiciel udręczony samotnością podczas modlitwy w Ogrójcu poleca Apostołom: „czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie; duch wprawdzie ochoczy, ale ciało słabe” (Mk 14,38). Jezus był kuszony, aby dać mi wzór pokonywania pokus. Czy walczę z pokusami przez modlitwę i post? Czy w pokusie modlę się do Ducha Świętego? Zapamiętajmy: Każdy bywa kuszony do zła i nie ma w tym nic niezwykłego. Pokusy będą nas nęcić i zwodzić do końca życia, jak choćby pokusa materializmu, grzesznej przyjemności, władzy czy nieuczciwej kariery. Rzecz w tym, by im nie ulec. Pokazał to jasno Chrystus podczas kuszenia na pustyni. On wzywa każdego: „Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie” (Mt 26,41). Ks. Andrzej Krasiński x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

Rozważanie Duszpasterskie o Mszy św.

Modlitwa po Komunii Świętej Obrzędy komunijne kończy dziękczynna modlitwa kapłana zwana „Post communionem”, czyli modlitwa po Komunii. Należy ona do tak zwanych modlitw prezydencjalnych, czyli modlitw, które są odmawiane przez kapłana w imieniu całego zgromadzenia liturgicznego. Modlitwa ta zrodziła się z tradycji dziękczynienia, które odbywało się po przyjęciu Ciała i Krwi Chrystusa. W starożytności chrześcijańskiej kładziono duży nacisk na dziękczynienie pokomunijne. Św. Jan Chryzostom ganił wiernych, którzy nie mieli czasu na modlitwę dziękczynną po przyjęciu Komunii świętej. Konstytucje Apostolskie zaświadczają, że diakon nawoływał wszystkich do dziękczynienia w następujących słowach: „ Po przyjęciu świętych, przeczystych, nieśmiertelnych, niebiańskich, życiodajnych i napełniających bojaźnią Tajemnic Chrystusa, godnie dziękujmy Panu”. Taka zachęta jest stosowana również dzisiaj w liturgii bizantyjskiej. W liturgii rzymskiej modlitwa pokomunijna pojawiła się w IV-VI wieku i była poprzedzona formułą „Pan z wami” oraz wezwaniem „Módlmy się”. Modlitwę odmawiał kapłan przyjmując postawę oransa, czyli trzymając szeroko rozłożone i uniesione ku górze dłonie. Odnowiona po Soborze Watykańskim II liturgia Mszy świętej zachowała modlitwę po Komunii oraz jej strukturę. Większość modlitw pokomunijnych umieszczonych w nowym Mszale pochodzi ze starożytnych sakramentarzy i Mszału potrydenckiego. Modlitwa po Komunii stanowi naturalne przedłużenie dziękczynienia zgromadzonych wiernych, które może odbywać się w ciszy lub wykonuje się wtedy odpowiedni śpiew hymnu, psalmu lub pieśni uwielbienia. Na zakończenie modlitwy dziękczynnej ludu, kapłan wypowiada modlitwę po Komunii, w której prosi o owoce celebrowanego misterium. Natomiast wierni przez aklamację „Amen” uznają tę modlitwę za swoją (por. OWMR 88-89). Modlitwa po Komunii „zbiera” wszystkie prywatne modlitwy dziękczynne wiernych. W kontekście przyjętej Komunii świętej jest dziękczynieniem za całą Eucharystię oraz wszystkie otrzymane w niej łaski. Dlatego modlitwa ta powinna być odmawiana przez kapłana od ołtarza lub od miejsca przewodniczenia. Treść modlitwy wybiega poza Eucharystię i prowadzi do codziennego życia. Chrześcijanin uczestniczący we Mszy świętej i przystępujący do Komunii świętej jest wezwany do przemiany własnego życia. Ma stawać się darem dla innych oraz znakiem miłości Boga. Przyjęta Eucharystia ma także chronić przed złem i prowadzić bezpieczną drogą


do niebiańskiej ojczyzny. Przyjęty pokarm eucharystyczny jest źródłem miłości, pokoju, radości oraz podtrzymaniem prawdziwego życia. Jest także lekarstwem na ludzkie słabości i życie wieczne. Dziękczynienie po Komunii służy przedłużeniu zjednoczenia z Bogiem, ze wspólnotą Kościoła i wszystkimi ludźmi w życiu codziennym. Zjednoczenie z Chrystusem w Komunii świętej jest dla człowieka wierzącego darem i zadaniem. Zakres tych zadań obejmują prośby zawarte w modlitwie pokomunijnej. Przyjęty Sakrament ma prowadzić do dojrzałego człowieczeństwa, do zaangażowania w życie Kościoła oraz do włączania się w proces stawania się Królestwa Bożego na ziemi. W ten sposób modlitwa po Komunii wskazuje najważniejsze rysy duchowości chrześcijańskiej, która budowana jest na Eucharystii. Ks. dr Dariusz KWIATKOWSKI x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

LIST PASTERSKI BISKUPA KIELECKIEGO O RODZINIE Ukochani w Chrystusie Panu! W oktawę Bożego Narodzenia, w Święto Najświętszej Rodziny klękam na progu betlejemskiej groty i adoruję Boga, który obdarzył nas rodziną. - Mój przyjaciel Janek nie poznał mamy, bo zmarła po urodzeniu. Nie poznał ojca – partyzanta, bo zabili go w lesie Niemcy. Na zdjęciu pokazali mu: tu leży twój ojciec z rozbitą twarzą. Bracie Janku i wy wszyscy, którym los odebrał tatę i mamę, uklęknijcie przed grotą w Betlejem. Tam Maryja i Józef trwają zapatrzeni w Jezusa. Pomyśl, że to w ciebie tak patrzą. Bracie, który odprowadziłeś na cmentarz rodziców, uklęknij przed Betlejemską Rodziną. Nie jesteś samotną sierotą. 1. Rodzina darem Boga Ojca W ubogim Betlejem, Mały Jezus, potwierdził odwieczny dar Boga Ojca, że nie ma wspanialszej wspólnoty dojrzewania w miłości, jak w rodzinie. - W rodzinie poświęcenie nie jest ofiarą, ale darem siebie. - W rodzinie dziecko nie jest ciężarem, ale błogosławieństwem. - W rodzinie trudności materialne są umartwieniem i nie dotykają uczciwości. - W rodzinie przeciwności sprawdzają miłość, hartują ją, ale nie niszczą. - W rodzinie modlitwa jest budulcem miłości, ona rodzi więzy wspólnoty. Czy mówisz o wszystkich rodzinach? Mówię o wszystkich rodzinach, gdzie mama i tato pochylają się nad dzieckiem, które śledzi każdy odruch ich serca. Mówię o rodzinach sprzed tysięcy lat i o rodzinach współczesnych. O rodzinach Europy, Afryki i Azji, o rodzinach osób wierzących i niewierzących. Dar rodziny raz ofiarowany przez Boga, odżywa w każdej kobiecie i mężczyźnie. Wielki to dar i ważny to dar, dlatego Bóg zabezpieczył go aż trzema przykazaniami: „Czcij ojca i matkę twoją”. „Nie cudzołóż”. „Nie pożądaj żony, czy męża bliźniego swego”. Te przykazania były aktualne wczoraj, aktualne są dzisiaj i aktualne będą zawsze. Będą stały na straży rodziny. 2. Jezus a rodzina Co wnosi Jezus w życie małżeństwa i rodziny? Jezus wynosi do rangi sakramentu małżeństwo zawierane między kobietą i mężczyzną. Gdy dwoje ochrzczonych, kobieta i mężczyzna stanu wolnego, zawiera małżeństwo i ślubuje sobie miłość, wierność oraz uczciwość małżeńską, trwającą nierozerwalnie aż do śmierci, Chrystus udziela im łaski sakramentalnej na całe życie. Wierzący chrześcijanie przychodzą przed ołtarz i proszą o błogosławieństwo, o łaskę. - Błogosław naszą miłość, nasze oddanie. - Błogosław naszą płodność, bo życie od Ciebie zależy.


- Błogosław nasz dom, niech nie zburzy go obcy człowiek, niech nie zburzy go nasz grzech. - Błogosław wszystkich, którzy nawiedzą nasz dom. - Błogosław już dziś naszą radość i nasz płacz, i naszą starość, bo one muszą przyjść. Rządź naszym domem. Katechizm Kościoła Katolickiego mówi, że w sakramencie małżeństwa „małżonkowie otrzymują Ducha Świętego /…/ Jest On pieczęcią ich przymierza, zawsze żywym źródłem ich miłości, mocą, dzięki której będzie odnawiać się ich wierność” (KKK 1624). 3. Przygotowanie do małżeństwa sprawą pierwszorzędnej wagi. Tenże Katechizm Kościoła Katolickiego podkreśla, że „Sprawą pierwszorzędnej wagi jest przygotowanie do małżeństwa, aby małżeńskie „tak” było aktem wolnym i odpowiedzialnym oraz aby przymierze małżeńskie miało solidne i trwałe podstawy ludzkie i chrześcijańskie” (KKK 1632). Nie miejcie, moi drodzy, pretensji do Księdza Proboszcza, że wymaga przygotowania do małżeństwa chrześcijańskiego. Dziś nikt nie będzie przyjęty do pracy na żadnym stanowisku bez solidnego przygotowania. Niejednokrotnie nie wystarcza zwykły dyplom. Należy wykazać się odpowiednim przygotowaniem. - Czy decyzja związku na całe życie nie wymaga poważnego przygotowania, rozmowy, formacji, dyskusji, modlitwy? Przecież życia małżeńskiego nie nauczą seriale, gdzie rozwód, zdrada, są zwykłą przygodą. Miłości nie nauczą komputerowe strony pokazujące intymne sprawy. To jest patologiczna pornografia. Miłości i życia nie nauczą broszurki o sztuce kochania. Seks nie wyczerpuje powołania małżeńskiego. Nie usprawiedliwiajmy dzieci i wnuków brakiem czasu na przygotowanie do małżeństwa. - Nie gniewaj się babciu na księdza proboszcza, który nie załatwił sprawy po myśli wnuka. Zadzwonił i prosił o metrykę urodzenia, bo nie ma czasu oraz o rezerwację dnia ślubu, bo przyjedzie na kilka dni, by odbyć wesele. On jest tak bardzo zapracowany, mówiła kochająca babcia… Zostawmy wydarzenie bez komentarza. Katechizm Kościoła Katolickiego cały czas powtarza, że „Sprawą pierwszorzędnej wagi jest przygotowanie do małżeństwa”. 4. Rodzina zagrożona Dzisiejsza ewangelia ukazuje zagrożenia czyhające na Świętą Rodzinę. Kto by pomyślał, że po wizycie znamienitych, bogatych gości z dalekiego wschodu, Józef musi uciekać z Jezusem do Egiptu. Józef, jako cień Ojca ratuje Jezusa przed śmiercią, którą niesie Herod. - Święty Józefie, co nam chcesz powiedzieć zabierając w daleką drogę Jezusa i Maryję? - Chcę dziś powiedzieć ojcom rodzin, że na nich spoczywa obowiązek obrony dzieci i żony. Kto będzie bronił życia, gdy kobiety jednoczą się w feministyczne organizacje, by wyzwolić się z macierzyństwa, by mieć swobodę usuwania ciąży? Kto będzie bronił życia, gdy szeregi współczesnych „Herodów i Herodiad”, także w Polsce, gardzi życiem dziecięcia? Ten obowiązek spoczywa na was ojcowie. - Święty Józef mówi: Ojcowie! Stańcie w jednym szeregu, by bronić rodziny. Ojcowie wszystkich rodzin sakramentalnych i bez sakramentu! Stańcie razem w obronie rodziny przed współczesnym „Herodem”, który nosi imię ideologia Gender. - Gazety piszą, dziennikarze w telewizji przekonują, że ludzie Kościoła są przewrażliwieni. Arcybiskup Michalik na niczym się nie zna. Arcybiskup Hoser z Warszawy nie potrafi rządzić diecezją. A w ogóle, biskupi i księża to pedofile i niedouczeni. Genderyzm przecież jest studium nad płcią, nad równością mężczyzn i kobiet. - Nie wolno okłamywać społeczeństwa. Kościół ma obowiązek odsłaniać kłamstwo, obłudę, złe intencje teorii sprzecznej ze zdrowym rozsądkiem, niszczącą wartości leżące u podstaw kultury Europy, chęć zbudowania nowego ładu na fundamencie płci i seksu. - Biskupi Słowacji w liście na Adwent piszą: „Oni chcą nas przekonać, że nikt z nas nie jest z natury mężczyzną i kobietą, chcą odebrać mężczyźnie prawo do tożsamości mężczyzny, kobiecie prawo do tożsamości kobiety i rodzinie prawo do tożsamości rodziny /…/ Na równi z małżeństwem chcą narzucić związek dwóch mężczyzn albo dwóch kobiet” /…/


Za pomocą szlachetnych haseł w społeczeństwie przeprowadza się niszczenie życia rodzinnego, które jest święte”. Chciałoby się powiedzieć, że szczęśliwsze są krowa i pies, bo nikt z seksuologów nie narzuca im płci. - Nie myślmy, że to jest papierowa teoria. Nasze władze oświatowe zaczynają wprowadzać teorię w życie. Na Śląsku wyrzucono z przedszkola trójkę dzieci, których rodzice nie zgodzili się na równościowe seksualne wychowanie przedszkolaków, na przebieranie chłopców na dziewczynki a dziewczynki na chłopców. - To nie jest tylko teoria. Dziennikarka „Gazety Wyborczej” pani Ewa Siedlecka pisze, że rodzice nie mają „prawnego i moralnego monopolu na kształtowanie światopoglądu dziecka” (KAI 2013-12-14). Na co odpowiada pan Terlikowski, że „Zwolennicy seksdeprawacji są liberałami tylko z pozoru. Im nie chodzi o wolność, ale o to, by promować swój skrajnie lewicowy światopogląd, a pod pozorem promowania wolności dzieci, odbierać rodzicom prawo do ich wychowania” (KAI 2013-12-16). To wszystko za pieniądze unijne… - To nie jest tylko teoria. Zaczyna się walka. 5. listopada na Uniwersytecie Ekonomicznym w Poznaniu na wykład pt. „Czy gender to dewastacja człowieka i rodziny”, wkroczyli zwolennicy feministek i genderyści, by przerwać prelekcję. Na biurko wyskoczył młody mężczyzna ubrany w złotą sukienkę, wykrzykując: „zapraszamy wszystkich na rozpad rodziny”. Święty Józef wraz z Maryją bronią Jezusa przed szalonym Herodem. Rodzice! Brońcie dzieci przed okrutnym współczesnym „Herodem”. Macie do tego prawo! Kto daje dzieciom jeść? Partia? Koalicja? Kto kupuje ubrania? Ministerstwo? Kto kupuje książki, pomoce naukowe? Dziennikarze, lobbyści? Kto płaci w Polsce podatki? Czy niewierzący obywatele? Kto jest pracodawcą w szkole podstawowej, w gimnazjach, liceach? Czy nie wójtowie, burmistrzowie, prezydenci? Czy nie są ojcami i matkami? Naśladujcie św. Józefa. Gdy obronicie rodzinę, obronicie Ojczyznę, obronicie Betlejem, gdzie narodził się Bóg – Człowiek. Dobrze ci pisać. Czujemy się bezradni wobec potęgi telewizji! Bądźcie naśladowcami Józefa. Bądźcie świadkami. On z Jezusem i Maryją szedł do świątyni. Wyrusz z dziećmi do swojej świątyni. Tam się umocnisz Bogiem. Syna i córkę nauczysz, skąd czerpać prawdę życia. To nie wszystko. W czasie wyborów weź kartkę wyborczą i zagłosuj na ludzi, którzy kochają dzieci, rodzinę, Ojczyznę, Boga. Nie patrz na partię. Głosuj na ludzi. Jeszcze masz takie prawo. Ze św. Józefem nie przegramy walki o rodzinę. Amen. Bp Kazimierz RYCZAN

x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

29. grudnia – NIEDZIELA ŚWIĘTEJ RODZINY JEZUSA, MARYI i JÓZEFA ******************************************************

ODKRYJ i PRZEMYŚL !

Dobre uczynki są i mogą być owocem tylko dobrego sumienia.

*************************************************

SŁOWO BOŻE NA DZIŚ:

RODZINA OPARTA NA BOŻYM ZAMYŚLE. Jednym z laickich pomysłów na małżeństwo i rodzinę są związki „partnerskie”, czyli związki typowe w biznesie i polityce. Takie związki łatwo zerwać, gdyż opierają się na wyrachowaniu oraz dążeniu do zysku kosztem partnera. Inny pomysł na małżeństwo to tak zwane „wolne” związki. Posługiwanie się tą wewnętrznie sprzeczną nazwą ma


na celu ukrycie faktu, że chodzi tu o związki niewierne i niepłodne. Egoizm, niewiara w miłość, ucieczka od rodzicielstwa to wspólna cecha laickich wizji rodziny. Takie wizje prowadzą do najbardziej drastycznej formy przemocy w rodzinie, jaką jest zabijanie nienarodzonych dzieci przez własnych rodziców, czy ostatnio szaleńcza ideologia gender. Z kolei te dzieci, które dorosły, zaczynają myśleć o eutanazji, czyli o zabiciu własnych rodziców - staruszków, których nie potrafią lub nie chcą kochać. Środowiska laickie podważają sens istnienia rodziny. Tymczasem to nie rodzina stała się niepotrzebna, lecz to współczesny człowiek - oddalając się od Boga - staje się coraz mniej zdolny do miłości i odpowiedzialności. Święto Świętej Rodziny przypomina nam, że mężczyznom i kobietom żyjącym na ziemi Bóg proponuje miłość wierną, wyłączną i płodną. Rodzina oparta na tym Bożym zamyśle staje się miejscem, w którym małżonkowie wspierają się wzajemną obecnością i miłością, a ich dzieci wzrastają w mądrości oraz w łasce u Boga i u ludzi.

****************************************************** Syr 3, 2-6.12-14; – Kto jest posłuszny Bogu, czci swoich rodziców Szacunek dla rodziców otwiera nas na wiarę w Boga. Kto nie uznaje autorytetu ojca i matki, pozostaje zamknięty także na Najwyższy Autorytet. Wdzięczność wobec rodziców jest związana z wielkimi obietnicami Stwórcy.

Błogosławiony, kto się boi Pana => Ps 128(127), 1-5.; Bojaźń Bożą należy umieć odróżnić od strachu. W Piśmie Świętym bojaźń oznacza cześć, miłość do Boga. Kto ma w sobie bojaźń Bożą jest błogosławiony, czyli szczęśliwy. Kol 3, 12-21; – Chrześcijańskie zasady życia domowego Przebaczenie jest znakiem potwierdzającym, że żyje w nas Bóg. Relacje małżeńskie, jeśli wyrastają na Bożym fundamencie, zawsze będą oparte na wzajemnym przebaczeniu. Ma ono być według miary Bożej, czyli wielkoduszne, bez wymawiania sobie przeszłości. Bóg czuwa nad życiem Świętej Rodziny. Jest obecny wśród wszystkich doświadczeń, ukazując drogę wyjścia z niebezpieczeństw. Nie likwiduje zagrożeń, lecz pozbawia je skuteczności. Oby każda rodzina mogła wzrastać w takiej zależności od Boga, w jakiej żyła Święta Rodzina.

Słowa Ewangelii według św. Mateusza (2, 13 - 15. 19 - 23.) => Ucieczka świętej Rodziny do Egiptu Gdy Mędrcy odjechali, oto anioł Pański ukazał się Józefowi we śnie i rzekł: „Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i uchodź do Egiptu; pozostań tam, aż ci powiem; bo Herod będzie szukał Dziecięcia, aby Je zgładzić”. On wstał, wziął w nocy Dziecię i Jego Matkę i udał się do Egiptu; tam pozostał aż do śmierci Heroda. Tak miało się spełnić słowo, które Pan powiedział przez proroka: „Z Egiptu wezwałem Syna mego”. A gdy Herod umarł, oto Józefowi w Egipcie ukazał się anioł Pański we śnie i rzekł: „Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i idź do ziemi Izraela, bo już umarli ci, którzy czyhali na życie Dziecięcia”. On więc wstał, wziął Dziecię i Jego Matkę i wrócił do ziemi Izraela. Lecz gdy posłyszał, że w Judei panuje Archelaus w miejsce ojca swego, Heroda, bał się tam iść. Otrzymawszy zaś we śnie nakaz, udał się w stronę Galilei. Przybył do miasta, zwanego Nazaret, i tam osiadł. Tak miało się spełnić słowo Proroków: „Nazwany będzie Nazarejczykiem”.


Papieski komentarz do Liturgii Słowa:

.

(04. czerwca 1997).

„Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i uchodź do Egiptu”. Takie słowa usłyszał Józef we śnie. Anioł ostrzegł go, aby uciekał z Dziecięciem, bo grozi Mu śmiertelne niebezpieczeństwo. Z Ewangelii, którąśmy przed chwilą odczytali, dowiadujemy się o tych, którzy czyhali na życie Dzieciątka. Był to przede wszystkim Herod, ale także wszyscy jego poplecznicy. Liturgia słowa w ten sposób naprowadza naszą myśl na sprawę życia i jego obrony. Józef z Nazaretu, który uchronił Jezusa od okrucieństwa Heroda, staje w tej chwili przed nami jako wielki rzecznik sprawy obrony życia ludzkiego od pierwszej chwili poczęcia aż do naturalnej śmierci. Pragniemy więc w tym miejscu polecić Bożej Opatrzności i świętemu Józefowi życie ludzkie, zwłaszcza życie nie narodzonych - i w naszej Ojczyźnie, i na całym świecie.

******************************************************

Uczmy się od Świętej Rodziny. W Świętej Rodzinie nie wypowiada się wielu słów, ale za to słucha się Boga. Anioł objawia Jego wolę, a Józef natychmiast wypełnia polecenia. Posłuszeństwo Bożym nakazom chroni Dziecko i Jego Matkę. Niejako przy okazji jest chroniony Józef. Nawet najtrudniejsze wydarzenie, jak konieczność ucieczki z Niemowlęciem do Egiptu, w zamyśle Boga jest okazją do wypełniania się obietnic, tak aby można było rozpoznać Jego dzieła. Jeśli dziś jesteśmy świadkami ogromnego kryzysu rodziny, to od tej Rodziny możemy się uczyć zaufania i posłuszeństwa Bogu, które owocują ocaleniem i trwałością. Dzisiejsze rodziny potrzebują ojców, mężczyzn na wzór Józefa, pokornych i posłusznych Bogu. Panie, ucz dzisiejszych ojców, jak chronić rodzinę, która jest atakowana z tak wielu stron. x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

30. grudnia – PONIEDZIAŁEK W OKTAWIE BOŻEGO NARODZENIA KARTKA Z HISTORII: 1924 1956 1987 1988 1988 2000

-

Edwin HUBBLE ogłosił odkrycie istnienia innych galaktyk niż Droga Mleczna; ur. Jacek WSZOŁA, lekkoatleta, skoczek wzwyż, medalista olimpijski; Papież Jan Paweł II wydał encyklikę SOLLICITUDO REI SOCIALIS; Papież Jan Paweł II podpisał w Rzymie adhortację CHRISTIFIDELES LAICI; ur. Jan MELA, najmłodszy w historii zdobywca bieguna północnego i południowego; zm. Stanisław BRONIEWSKI – ps. „ORSZA”, naczelnik Szarych Szeregów (ur. 1915);

******************************************************

PORODZINNA PEREGRYNACJA RELIKWII KRZYŻA ŚWIĘTEGO INAUGURACJA PRZYGOTOWAŃ DO PRZYJĘCIA

RELIKWII W RODZINIE PAŃSTWA

KRYSTYNY I BOGDANA CHILMONÓW ******************************************************

SŁOWO BOŻE NA DZIŚ:


1 J 2, 12-17; – Kto wypełnia wolę Bożą, trwa na wieki Niebo i ziemia niechaj się radują => Ps 96(95), 7-10.;

Łk 2, 36-40; – Anna mówiła o Jezusie wszystkim, oczekującym Mesjasza Doświadczyć zbawienia. Prorokini Anna świadczy, że Bóg nie pozostawia swego ludu w opuszczeniu, ale jest wierny swoim obietnicom. Cierpienie, niewola polityczna, niedostatek materialny powodują, że człowiek stawia sobie pytanie: „Czy Bóg kocha i jest wierny?”. Ale miłość i wierność Boga nie przejawiają się w obfitości dóbr, do których mamy dostęp, ani w zwycięstwie nad naszymi nieprzyjaciółmi, lecz w osobistym spotkaniu z Jezusem. Radość Anny i jej świadectwo nie rodzą się z oglądania cudów czy doświadczenia nadzwyczajnych uzdrowień, ale są owocem Ducha Świętego, który ukazując jej Dziecko, wlał w jej serce pewność, że to Ono jest obiecanym Mesjaszem. Posty i modlitwy przygotowały jej serce na przyjęcie Dobrej Nowiny. Proszę Cię, Ojcze, abym tak jak Anna potrafił dostrzec w Jezusie rozwiązanie moich problemów, abym w Nim widział jedynego Zbawiciela zdolnego przynieść współczesnemu człowiekowi wyzwolenie z niewoli grzechu.

*************************************************

PORZĄDEK DUSZPASTERSKO – LITURGICZNY 7.00

}

w int. śp. Ks. prof. Eugeniusza MITKA;

18.00

}

w int. O. Eugeniusza SPYRKI CMF, z okazji Imienin => dziękczynno - błagalna od Róży M.B. Kalwaryjskiej;

}

w int. Adama, w 60. rocznicę urodzin => dziękczynno - błagalna oraz o Boże błogosławieństwo dla dzieci i wnuków;

*************************************************

19.00

=> Miting

Brochowskiej Wspólnoty AA => Jest to wspólnota mężczyzn i kobiet, którzy dzielą się nawzajem doświadczeniem, siłą i nadzieją, aby rozwiązać swój wspólny problem i pomagać innym w wyzdrowieniu z alkoholizmu. Jedynym warunkiem uczestnictwa we wspólnocie jest chęć zaprzestania picia. Podstawowym celem jest trwać w trzeźwości i pomagać innym alkoholikom w jej osiągnięciu. x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx x xx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

31. grudnia – WTOREK W OKTAWIE BOŻEGO NARODZENIA * Św. Sylwestra I, papieża -> wspomnienie dozwolne


Sylwester (łac.: silvestris => leśny, mieszkający w lesie), był z pochodzenia Rzymianinem. Jego ojcem był prawdopodobnie Rufin. O jego dzieciństwie, młodości, wykształceniu nic nie wiadomo. Na stolicę Piotrową wstąpił w 314 r. Po edykcie mediolańskim kończącym erę prześladowań chrześcijan w cesarstwie rzymskim podjął organizację kultu Bożego. Duchowieństwo chrześcijańskie zwolniono od pełnienia publicznych funkcji pozakościelnych, decyzje sądów biskupich obowiązywały chrześcijan w poszczególnych okręgach, a niedzielę uznano oficjalnie za święto państwowe. Za jego pontyfikatu odbył się I sobór powszechny w Nicei (325). Ze względu na podeszły wiek nie uczestniczył w nim osobiście – wysłał tam jednak swoich legatów, a następnie zatwierdził uchwały tegoż soboru. Przyjęto tam m.in. wyznanie wiary, które recytujemy w czasie uroczystych Mszy świętych oraz ogłoszono dogmat o boskości Syna i Jego równości z Ojcem. Ujednolicono obchodzenie świąt Wielkanocy w całym Kościele. Ogłoszono 20 kanonów prawa kościelnego, które obejmowały uprawnienia jurysdykcyjne biskupów Rzymu oraz określały sposób wybierania biskupów. Gdy Konstantyn Wielki ufundował bazyliki św. Jana na Lateranie i św. Piotra na Watykanie, Sylwester I dokonał obrzędu uroczystej konsekracji obu świątyń. Odtąd każda świątynia była konsekrowana w podobny sposób. Według legendy to właśnie św. Sylwester pozyskał dla wiary matkę Konstantyna Wielkiego – św. Helenę. Zmarł w 31. grudnia 335 r. Jego święto obchodzi się od V wieku – Grecy obchodzą je 2. stycznia. Śmiertelne szczątki papieża spoczęły w Katakumbach św. Pryscylli, gdzie w VII wieku wystawiono ku jego czci bazylikę. Obecnie relikwie św. Sylwestra I znajdują się niedaleko miasta Modena. Jest patronem tego miasta i diecezji, która ma w nim swą stolicę. Jest także patronem zwierząt domowych, wzywany bywa w modlitwie o dobre zbiory paszy, a także o szczęśliwy i pomyślny nowy rok. Ikonografia przedstawia św. Sylwestra w stroju pontyfikalnym lub jako papieża w tiarze i czerwonym płaszczu. Jego atrybutami są: kościół, księga, trzyramienny krzyż, paliusz, tiara, wąż z książką, smok u stóp.

******************************************************

KARTKA Z HISTORII: 1856 1861 1873 1879 1935 1968 1978 1982 1991

-

ur. Wojciech KOSSAK, malarz, współautor PANORAMY RACŁAWICKIEJ (zm. 1942); ur. Włodzimierz TETMAJER, malarz, pisarz (zm. 1923); zm. Józef WYSOCKI, generał, uczestnik powstania listopadowego (ur. 1809); THOMAS ALVA EDISON zaprezentował publicznie oświetlenie elektryczne; Charles DARROW opatentował grę planszową MONOPOLY; miał miejsce pierwszy lot TUPOLEWA Tu-144; rozpoczęła się tzw. zima stulecia; zawieszono stan wojenny; formalnie rozwiązano powstały 22.12.1922 roku, ZSRR;

******************************************************

PORODZINNA PEREGRYNACJA RELIKWII KRZYŻA ŚWIĘTEGO INAUGURACJA PRZYGOTOWAŃ DO PRZYJĘCIA

RELIKWII W RODZINIE PANI

HALINY - WIESŁAWY KOWALSKIEJ


SŁOWO BOŻE NA DZIŚ: 1 J 2, 18-21; – Mamy namaszczenie od Boga i znamy prawdę Niebo i ziemia niechaj się radują => Ps 96 (95), 1-2.11-13.;

J 1, 1-18; – Słowo stało się ciałem Widzialny Bóg. W Jezusie oglądamy Boga. Ale nie chodzi tu o jakieś aspekty Jego fizycznego wyglądu czy fragmentaryczne doszukiwanie się jakiś cech, które nam się podobają lub które budzą nasz sprzeciw. Cała osoba Jezusa objawia Boga. Nasze poznanie Boga dokonuje się poprzez kontemplację Jezusa, Jego słów i Jego czynów. To poznawanie nie przypomina lekcji historii, na których zdobywamy wiedzę o przeszłości, ewentualnie możemy wyciągnąć jakieś wnioski na przyszłość. Poznanie Jezusa jest zawsze „tu i teraz”. Bóg poprzez swoje Słowo – Jezusa daje się poznać każdemu z nas. On jest obecny w historii naszego życia. Poznać Boga to dostrzec tę obecność w naszym „dziś”. Panie Jezu, kiedy świat przygotowuje się do świętowania przemijania, końca roku i łudzi się płytkimi nadziejami na lepszy następny rok, daj pewność, że Twoja miłość do mnie nigdy nie przemija, a Ty sam jesteś Nieustannym Początkiem w moim życiu.

******************************************************

PORZĄDEK DUSZPASTERSKO – LITURGICZNY 7.00

}

w pewnej intencji;

******************************************************

UWAGA – PAMIĘTAJ – WAŻNE - ZAPRASZAMY!

Daje nam Pan Bóg stanąć dziś na granicy, na przełomie czasu. Kończy się 2013, rozpoczyna Nowy, 2014 rok. I choć pewnie w miarę powiększającego się wraz z upływem czasu dystansu, łatwiej nam będzie podsumować odchodzący rok i precyzyjniej nazywać nadzieje wiązane z nowym, to już dziś serdecznie zachęcamy by te, właściwe dla owocnego przeżycia przełomu działania, rozpocząć. W tym duchu od 7.30 do 15.00 najserdeczniej zapraszamy „na chwile ciszy” do adoracyjnej kaplicy Najświętszego Sakramentu. Ciąg dalszy od 15.00 do 17.30 w nawie głównej świątyni parafialnej.

15.00 – 17.30 =>

Adoracja Najświętszego Sakramentu – etap 2.

17.30

Nabożeństwo dziękczynne na zakończenie roku kalendarzowego

18.00

} } }

=>

w intencji Parafian => dziękczynno - błagalna; w int. śp. Melanii LEWANDOWSKIEJ; w int. śp. Sylwestra PROKOPOWICZA, w 3. rocznicę śmierci;


Anno Domini

2014 ******************************************************

Styczniowe Intencje Apostolstwa Modlitwy

Intencja ogólna: Aby był promowany autentyczny rozwój gospodarczy, szanujący godność wszystkich ludzi i wszystkich ludów;

Intencja misyjna: Aby chrześcijanie różnych wyznań mogli podążać do jedności, której pragnie Chrystus;

Intencja parafialna: Aby tegoroczna „kolęda” – wizyta duszpasterska, pozwoliła wszystkim nam, Brochowskim chrześcijanom katolikom, ugruntować się w rodzinnej jedności całej Parafii; x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x x xxx xxx xxx xxxx xxx xx

ŚWIATOWY DZIEŃ POKOJU Dzięki inicjatywie papieża Pawła VI, od 1968 r. Kościół katolicki wita kolejny rok 1. stycznia Światowym Dniem Pokoju – ogłaszane jest wówczas okolicznościowe orędzie, jakie z tej okazji przygotowuje wcześniej papież. W 2014 r. będzie on już obchodzony po raz 47. i przebiegać będzie pod hasłem:

„Braterstwo podstawą i drogą do pokoju”.

Komunikat watykański odnoszący się do myśli przewodniej Orędzia na 47. Światowy Dzień Pokoju, zwraca uwagę, że Ojciec Święty „od początku swego pontyfikatu podkreślał doniosłość przezwyciężania «kultury odrzucenia» i wspierania «kultury spotkania», aby dążyć do tworzenia świata bardziej sprawiedliwego i pokojowego”. „Braterstwo jest posagiem, który każdy mężczyzna i kobieta wnosi z sobą jako istota ludzka, dziecko tego samego Ojca” – podkreślono w oświadczeniu Biura Prasowego. Wobec rozlicznych dramatów, uderzających w rodzinę narodów, takich jak ubóstwo, głód, niedorozwój, konflikty, migracje, zanieczyszczenie, nierówność, niesprawiedliwość, zorganizowana przestępczość, fundamentalizmy - braterstwo jest podstawą i drogą do pokoju, stwierdza nota watykańska. Podkreśla przy tym, że kultura dobrobytu prowadzi do zagubienia poczucia odpowiedzialności i stosunków braterskich. Inni, chociaż „podobni” do nas, jawią się jako przeciwnicy lub wrogowie, a często bywają „urzeczowieni”.


Nierzadko biedni i potrzebujący są uważani za „balast” – przeszkodę na drodze do rozwoju. Nie są więc postrzegani jako bracia wezwani do dzielenia się darami stworzenia, dobrami będącymi wynikiem postępu i kultury, do udziału przy tym samym stole życia w pełni, do bycia głównymi postaciami rozwoju całościowego i wszechstronnego. Braterstwo jako dar i zadanie, pochodzące od Boga Ojca, wzywa nas do bycia solidarnymi przeciw nierówności i ubóstwu, które osłabiają życie społeczne, do troski o każdą osobę, zwłaszcza tych najmniejszych i bezbronnych, do kochania ich jak samych siebie tym samym sercem Jezusa Chrystusa. W świecie coraz bardziej wzajemnie współuzależnionym nie może zabraknąć dobra braterstwa, które przezwycięża szerzenie się globalizacji obojętności, o której tak często wspominał papież. Taka globalizacja winna ustąpić miejsca globalizacji braterstwa – głosi nota Biura Prasowego. Zwraca przy tym uwagę, że braterstwo obejmuje wszystkie dziedziny życia, łącznie z gospodarką, finansami, społeczeństwem obywatelskim, polityką, badaniami naukowymi, rozwojem oraz instytucjami publicznymi i kulturalnymi. Rozpoczynając swą posługę, papież Franciszek za pośrednictwem swego orędzia, będącego kontynuacją podobnych dokumentów swych poprzedników, proponuje wszystkim drogę braterstwa, aby nadać światu bardziej ludzkie oblicze – podkreślono w komunikacie watykańskim. Światowy Dzień Pokoju jest obchodzony 1. stycznia od 1968 z inicjatywy Pawła VI. 8. grudnia 1967 – w roku wielkich napięć międzynarodowych i zagrożenia pokoju – zaproponował on szefom państw i rządów, organizacji międzynarodowych, biskupom, duchowieństwu i wiernym oraz wszystkim ludziom dobrej woli, aby na całym świecie początek nowego roku kalendarzowego uczczono jako „Dzień Pokoju”. Wcześniej doniosłym wydarzeniem było ogłoszenie 11. kwietnia 1963 przez bł. Jana XXIII encykliki „Pacem in terris” (Pokój na ziemi) – pierwszego oficjalnego dokumentu papieskiego, skierowanego do wszystkich ludzi dobrej woli, niezależnie od ich światopoglądu. Pomysł Pawła VI poparło wprawdzie wielu polityków, działaczy społecznych, intelektualistów, nie mówiąc o hierarchii i wiernych Kościoła katolickiego, nie udało się jednak nadać mu charakteru ponadreligijnego i do dzisiaj jest to przede wszystkim wydarzenie wewnątrzkatolickie. Choć trzeba przyznać, że od początku cieszy się ono dużym zainteresowaniem i spotyka się z życzliwym przyjęciem na całym świecie. Paweł VI przygotował i ogłosił 11 orędzi na Światowy Dzień Pokoju oraz przygotował temat kolejnego Dnia (na rok 1979), ale nie zdążył już napisać okolicznościowego dokumentu. Inicjatywę tę podjął i rozwinął bł. Jan Paweł II, który przygotował 27 orędzi na ten Dzień, w tym także do tematu, ogłoszonego przez swego poprzednika. Od 2006, hasła na kolejne lata ogłaszał i odpowiednie przesłania do roku bieżącego podpisywał Benedykt XVI – łącznie było ich 8, obecnie zaś inicjatywę tę przejął Franciszek. Zazwyczaj hasło kolejnego Dnia Ojciec Święty ogłasza mniej więcej w połowie roku, a rozwijające je orędzie nosi najczęściej datę 8. grudnia. x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

01. stycznia 2014 – ŚRODA W pierwszy dzień roku przypada ósmy dzień od Narodzenia Jezusa. Według prawa żydowskiego każdy chłopiec miał być tego dnia obrzezany. W oktawę Bożego Narodzenia, dziękując Bogu za przyjście na świat Chrystusa, Kościół obchodzi uroczystość ku czci Matki Bożej, przez którą spełniły się obietnice dane całej ludzkości, związane z tajemnicą Odkupienia. Tego dnia z wszystkich przymiotów Maryi czcimy szczególnie Jej Macierzyństwo. Dziękujemy Jej także za to, że swą macierzyńską opieką otacza cały Lud Boży. Poświęcenie Maryi pierwszego dnia rozpoczynającego się roku ma także inne znaczenie. Matka Jezusa zostaje ukazana ludziom jako najdoskonalsze stworzenie, a zarazem jako pierwsza z tych, którzy


skorzystali z darów Chrystusa. Pragnienie wyakcentowania specjalnego wspomnienia Matki Bożej zrodziło się już w starożytności chrześcijańskiej. Kościół zachodni już w VII wieku wyznaczył w tym celu dzień 01. stycznia. Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi to najstarsze święto Maryjne. Podkreśla ono wagę Jej macierzyństwa. Maryja pochodziła z królewskiego rodu Dawida, z pokolenia Judy. Była córką świętych Joachima i Anny. Przez Boga została wybrana na Matkę Jezusa Chrystusa. Jej postać jest obecna na kartach Nowego Testamentu od chwili Zwiastowania po Zesłanie Ducha Świętego. Anioł Gabriel zwiastuje Jej narodzenie Syna, który będzie Synem Najwyższego (Łk 1, 26-38). Od tej chwili Maryja całkowicie oddała się Bogu. Za wskazaniem anioła odwiedza swoją krewną, św. Elżbietę, przyszłą matkę Jana Chrzciciela (Łk 1, 39-58). Wraz ze swym oblubieńcem, św. Józefem, w związku ze spisem ludności udaje się do Betlejem, miasta, z którego wywodzi się Jej ród. Tutaj przychodzi na świat Jezus (Łk 2, 1-20). Zgodnie z żydowskim obyczajem ofiarowuje Syna w świątyni (Łk 2, 21-38). Wobec zagrożenia ze strony Heroda ucieka z Jezusem i św. Józefem do Egiptu (Mt 2, 13-18). Po śmierci króla wraca do Nazaretu (Mt 2, 19-23). Podczas pobytu w Jerozolimie przeżywa niepokój z powodu zagubienia swego Syna (Łk 2, 41-49). Na godach weselnych w Kanie poprzez Jej wstawiennictwo Jezus czyni swój pierwszy cud (J 2, 1-11). Maryja jest także świadkiem śmierci Chrystusa. Stoi pod krzyżem Jezusa, a Ten powierza Ją opiece swego umiłowanego ucznia Jana (J 19, 25-27). Pod krzyżem zostaje Matką Kościoła i ludzkości. Po ukrzyżowaniu i zmartwychwstaniu pozostaje wśród apostołów w Jerozolimie. Maryja niewątpliwie jest osobą najbliższą Jezusowi ze względu na szczególną rolę w dziele zbawienia. Kościół od początku wierzył, że Jezus zachował ciało Maryi od skażenia śmiercią. Zabrał Ją z ciałem i duszą do nieba, koronując Ją na Królową nieba i ziemi. Według tradycji po wniebowstąpieniu Jezusa żyła jeszcze 12 lat. Niektóre dokumenty mówią, że mieszkała ze św. Janem w Efezie, inne, że nie opuszczała Jerozolimy. Pusty grób Maryi znajduje się obok Ogrodu Oliwnego w dolinie Cedron. Fakty z Jej życia, tytuły i wezwania modlitewne oraz cudowne wydarzenia, które miały miejsce za Jej przyczyną, Kościół rozważa w ciągu wielu świąt podczas całego roku liturgicznego. Maryja jest patronką Kościoła powszechnego, wielu diecezji, zakonów, krajów, miast oraz asysty kościelnej, lotników, matek, motocyklistów, panien, piekarzy, prządek, studentów i szkół katolickich.

*************************************************

KARTKA Z HISTORII: 1467 1582 1801 1860 1867 1879 1891 1914 1960 1988 1994 1995 1999 2002

-

ur. Zygmunt I Stary, król Polski (zm. 1548); we Francji, Włoszech i Hiszpanii wprowadzono kalendarz gregoriański; odkryto pierwszą planetoidę (CERES); w Królestwie Polskim wyszedł pierwszy polski znaczek pocztowy; szwedzki chemik Alfred NOBEL wyprodukował dynamit; ur. Mieczysława ĆWIKLIŃSKA, aktorka (zm. 1972); po raz pierwszy wprowadzono emerytury (Niemcy); otwarto pierwszą linię lotniczą regularnie przewożącą pasażerów (Floryda); w USA wystrzelono pierwszego satelitę meteorologicznego; zakończono zagłuszanie Radia WOLNA EUROPA. zm. Ryszarda HANIN, aktorka (ur. 1919); przeprowadzono denominację złotego (w stosunku 10 000/1); zm. Stanisław HADYNA, dyrygent, twórca Zespołu Pieśni i Tańca ŚLĄSK (ur. 1919); wprowadzono walutę euro w większości krajów Unii Europejskiej;


ODKRYJ i PRZEMYŚL ! Bóg nie chce inaczej udzielać się światu, jak tylko z ramion Matki.

*************************************************

PORODZINNA PEREGRYNACJA RELIKWII KRZYŻA ŚWIĘTEGO INAUGURACJA PRZYGOTOWAŃ DO PRZYJĘCIA

RELIKWII W RODZINIE PAŃSTWA

HELENY I JANA MATYSIAKÓW ******************************************************

SŁOWO BOŻE NA DZIŚ:

UFAJĄC BOŻEJ RODZICIELCE. Z nadzieją i obawą spoglądamy w czekający nas czas Roku Pańskiego 2014. Z niepokojem rozglądamy się wokół, szukamy obok siebie pomocy, gwarancji bezpieczeństwa i pokoju. Dziś Kościół pragnie nam złożyć niezwykłą ofertę. Proponuje nam, byśmy los całego świata, Kościoła i nasz osobisty powierzyli Świętej Bożej Rodzicielce. Przecież sam Bóg powierzył swego Syna w ręce Maryi, przyjmując Jej gotowość do współpracy w dziele zbawienia. Zatroskane dłonie Maryi były wyrazem wewnętrznego nastawienia Jej Serca. Świadczyły o niezwykłym przywiązaniu do woli Bożej objawionej w posłaniu Anioła. Były to święte dłonie. Tymi dłońmi Maryja otaczała opieką swego Syna w grocie betlejemskiej, na wygnaniu w Egipcie i w domu nazaretańskim. Dłonie Maryi nie załamały się w godzinie próby. W ewangelicznej scenie śmierci Chrystusa w macierzyńskie dłonie Matki Jezusa został złożony każdy z nas. W ciszy Wieczernika złożone do modlitwy dłonie Maryi gromadziły pierwotny Kościół i uczyły właściwej postawy wobec Bożego planu zbawienia. Dziś, gdy modlimy się o pełny Bożego pokoju Nowy Rok, ufajmy, że macierzyńska opieka Maryi utrwali w nas dobro i osłoni każdego z nas przed wszelkim złem.

****************************************************** Lb 6, 22-27; – Błogosławieństwo Boże Błogosławieństwo Aarona i jego synów dla Izraela nabiera dziś uniwersalnego charakteru, bowiem skierowane jest do każdego członka Kościoła: „Niech cię Pan błogosławi i strzeże”. Bóg miłosierny niech nam błogosławi => Ps 67(66), 2-3.5.8.; Cały Kościół prosi dziś Pana, aby „na ziemi znano Jego drogę”. Jest to droga Boga do ludzi przez Jezusa. Istotę tej drogi wyjaśniają dalsze słowa: „Jego zbawienie wśród wszystkich narodów”. My znamy tę drogę, dlatego wychwalajmy Pana i prośmy, byśmy umieli być Jego współpracownikami.

Ga 4, 4-7; – Bóg zesłał swojego Syna zrodzonego z niewiasty Gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg zesłał swojego Syna (...) abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo. „Syn Boży, narodzony z Maryi, czyni nas dziećmi Bożymi i dziedzicami nieba”. Wydarzenia z Betlejem pozostały w sercu Maryi. Rozważała te wielkie sprawy Boże. Maryjo, Matko Boża, módl się za nami, by Jezus zdobył nasze serca.

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (2, 16 - 21.) => Nadano Mu imię Jezus


Pasterze pospiesznie udali się do Betlejem i znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie. Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli o tym, co im zostało objawione o tym Dziecięciu. A wszyscy, którzy to słyszeli, dziwili się temu, co im pasterze opowiadali. Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu. A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to było powiedziane. Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie Matki.

****************************************************** Papieski komentarz do Liturgii Słowa: .

(01. stycznia 2002).

Sprawiedliwość i przebaczenie — oto dwa «filary» pokoju, na które chciałem zwrócić uwagę. Nie ma sprzeczności między sprawiedliwością i przebaczeniem, jest raczej wzajemne dopełnianie się, gdyż obie te rzeczywistości są bardzo ważne przy budowaniu pokoju. Pokój bowiem jest czymś więcej niż czasowym zaniechaniem wrogości, jest radykalnym uzdrowieniem ran, które osłabiają ducha. Tylko przebaczenie może zgasić pragnienie zemsty i otworzyć serca na prawdziwe i trwałe pojednanie między narodami. W dniu dzisiejszym kierujemy spojrzenie na Dziecię, które Maryja tuli w ramionach. W Nim rozpoznajemy Tego, w którym spotykają się miłosierdzie i prawda, a sprawiedliwość i pokój się całują. W Nim adorujemy prawdziwego Mesjasza, w którym Bóg połączył, dla naszego zbawienia, prawdę i miłosierdzie, sprawiedliwość i przebaczenie. W imię Boga ponawiam pełen troski apel do wszystkich, wierzących i niewierzących, aby te dwa słowa: «sprawiedliwość i przebaczenie», znamionowały zawsze wzajemne odniesienia pomiędzy ludźmi, między grupami społecznymi i między narodami. Apel ten kieruję przede wszystkim do tych, którzy wierzą w Boga, zwłaszcza do wyznawców trzech wielkich religii wywodzących się od Abrahama: judaizmu, chrześcijaństwa i islamu, wezwanych do coraz bardziej stanowczego i zdecydowanego odrzucania przemocy. Nikomu, z żadnego powodu nie wolno zabijać w imię Boga, jedynego i miłosiernego. Bóg jest Życiem i jest źródłem życia. Wierzyć w Niego znaczy świadczyć o Jego miłosierdziu i przebaczeniu, nie godząc się na wykorzystywanie Jego świętego Imienia dla swoich celów.

******************************************************

W dłoniach Maryi. Nowy Rok i nowy początek! Dlatego u progu tego nowego czasu raz jeszcze przypatrujemy się Dziecięciu! Ono jest znakiem nadziei, wszystko jeszcze przed Nim. Jest małe, kruche i potrzebujące. Podobnie ten dany nam rok łaski, kolejny w naszym życiu. Wszystko jeszcze przed nami i to wszystko należy otoczyć troską, odpowiedzialnością, miłością, dobrocią. Dlatego podążamy ku Świętej Bożej Rodzicielce, aby Ona nauczyła nas troski o życie, i to ludzkie, i to Boże w nas! Jezu, Ty z bezgraniczną ufnością złożyłeś samego siebie w życiu i dłoniach Maryi. Ja także składam w Jej dłoniach samego siebie i ten rozpoczynający się rok.

******************************************************

PORZĄDEK DUSZPASTERSKO – LITURGICZNY

* Można dziś uzyskać odpust zupełny za pobożne odmówienie lub śpiew w kościele lub kaplicy hymnu: O Stworzycielu Duchu, przyjdź… , w celu uproszenia łask, światła i Bożej mocy na nowy rok;


* W dniu dzisiejszym istnieje obowiązek uczestnictwa we Mszy św.; * Dziś kończy się Oktawa Bożego Narodzenia;

UWAGA – PAMIĘTAJ – WAŻNE - ZAPRASZAMY! * Staramy się wprowadzić w naszej Parafii – naszym zdaniem wspaniały

– zwyczaj zwany: „NOWE LATO”. Jest to wyraz pamięci rodziców chrzestnych o swoich chrześniakach. W pierwszym dniu Nowego Roku chrzestni odwiedzają swego syna lub córkę chrzestną, składając życzenia i drobny upominek a na pewno podejmują modlitwę w intencji swoich dzieci chrzestnych. Jest to zwyczaj godny szczególnego polecenia dziś, gdy więzy wynikające z posługi chrzestnych bywają bardzo luźne. Dobrym darem – wartym szczególnego zainteresowania – jest udział z dziećmi chrzestnymi we Mszy św. a gdy to jest niewykonalne warto wesprzeć ich i naszą posługę w stosunku do nich, darem serdecznej modlitwy oraz przyjętej w tej intencji Komunią Św.

****************************************************** 9.00

}

w intencji Parafian => dziękczynno - błagalna;

10.30

}

w int. śp. Mieczysława MAKAREWICZA, oraz w int. wszystkich zmarłych z Rodziny MAKAREWICZÓW i SOKOŁOWSKICH;

12.00

}

w int. Wspólnoty Róży M.B. Czortkowskiej, dziękczynno - błagalna;

18.00

=>

Msza św. młodych => Młodych naszej Parafii zapraszamy do współtworzenia także dzisiejszej Mszy św. świątecznej. 18.00

}

w int. śp. Józefa LICHOŃCZAKA, w 14. rocznicę śmierci oraz w int. śp. Jana LICHOŃCZAKA;

x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

UWAGA – PAMIĘTAJ – WAŻNE - ZAPRASZAMY! Jutro, czyli 02. stycznia rozpoczniemy w naszej Parafii, doroczną wizytę duszpasterską - kolędę. Poniżej, zamieszczamy nasze parafialne priorytety odnoszące się do tego - jak to już wielokrotnie było podkreślane - jednego z najważniejszych działań duszpasterskich każdego roku. Choć, jeśli nie liczyć kilku uaktualnień, tekst niniejszy i zawarte w nim ustalenia, przygotował nas także do zeszłorocznej kolędy, serdecznie prosimy o zapoznanie się z nim. I oczywiście, z góry dziękujemy!

WIZYTA DUSZPASTERSKA KOLĘDA - 2014


Po świętach Bożego Narodzenia rozpoczyna się czas wizyt duszpasterskich w naszych domach, czyli tak zwanej kolędy. Już wczesnośredniowieczne dokumenty kościelne wskazują na kolędowanie w tym okresie jako na formę kontaktu z wiernymi w bardzo rozległych wtedy parafiach. Nieprzypadkowo kolęda odbywa się właśnie wtedy, gdy wspominamy przyjście Boga na ziemię. Okres Narodzenia Pańskiego jest czasem pogłębienia więzi z Bogiem, z rodziną, jak również z parafią. Jedni wyczekują wizyty księdza z radością, dla innych to przykry obowiązek, jeszcze inni twierdzą, że to tylko zbiórka pieniędzy lub strata czasu albo jakaś kościelna wizytacja, kontrola. Są i tacy, którzy jej się obawiają.

Czym jest kolęda i jak należy ją rozumieć? Warto na wstępie przypomnieć, że nie jest ona kurtuazyjnymi odwiedzinami, czy okazją do pogwarzenia z Kapłanem o wszystkim i o niczym. Zdarza się bowiem że wielu chciałoby traktować to spotkanie, jako miłą i sympatyczną okazję do wspólnej herbaty lub kawy z odwiedzającym ich dom duchownym. Wielu w tym czasie świadomie lub podświadomie, jakby uciekając od tematów ważnych i duszpasterskich, jako swoiste „tematy zastępcze” próbuje oczarowywać duchownego orientacją w polityce, rozmaitymi opowieściami, albo wyciąga rodzinne albumy z kolorowymi zdjęciami albo płyty DVD z rozmaitych uroczystości i wydarzeń, próbując w ten sposób jakoś uatrakcyjnić i umilić czas Kapłanowi. A przecież zupełnie nie o to chodzi w Kolędzie. Kolęda jako oficjalna wizyta duszpasterska jest przede wszystkim spotkaniem modlitewnym i rodzajem wyznania wiary całej rodziny. Jest wyrazem przywiązania do Kościoła i duszpasterzy. Kapłan przychodzi, by pobłogosławić rodzinie na nowy rok i wspólnie z nią się pomodlić. W tym znaczeniu jest więc i ma być dla wszystkich wierzących wielkim i ważnym wydarzeniem. Ta wizyta to nie tylko błogosławieństwo, ale i spotkanie kapłana z parafianami. Wszyscy też członkowie poszczególnych Rodzin są zaproszeni do współtworzenia dobra tego wydarzenia. Ważna jest więc przede wszystkim obecność wszystkich domowników oraz obustronna serdeczność i wrażliwość religijna wszystkich uczestników spotkania domowego. Wizyta duszpasterska jest doskonałą okazją, aby lepiej się poznać, aby przełamać anonimowość, aby wymienić swoje uwagi czy spostrzeżenia dotyczące życia parafialnego czy też życia konkretnej rodziny, aby porozmawiać o wątpliwościach dotyczących wiary. Przy okazji kolędy ksiądz poznaje warunki życia ludzi, za których jest odpowiedzialny, ich radości, kłopoty i zmartwienia. Czasem musi też upomnieć. Przypomnijmy także, że kapłan jest zobowiązany na mocy Kodeksu Prawa Kanonicznego do odwiedzania parafian celem wzajemnego poznania się: winien nawiedzać rodziny, uczestnicząc w troskach wiernych, zwłaszcza niepokojach i smutku oraz umacniając ich w Panu, jak również – jeśli w czymś nie domagają – roztropnie ich korygować (KPK 529 § l). Kolęda jest okazją do tego, aby zachęcić do większej gorliwości, do większego zaangażowania się w życie parafii, a może do podjęcia konkretnych decyzji życiowych, do uregulowania sytuacji rodzinnej, małżeńskiej. Oczekujmy kolędy bez obawy, lecz z radością. Otwórzmy drzwi naszego domu i nasze serca. Zaprośmy Syna Bożego, by się narodził w każdym z nas, w naszej rodzinie, w rodzinach naszych sąsiadów i bliskich. Jak się do tego spotkania przygotować? Tak, jak na przyjęcie ważnego gościa, bo przecież przychodzi nie tylko kapłan, ale i Jezus Chrystus ze swoim błogosławieństwem. Przygotowanie do kolędy ma więc podwójny charakter. Duchowy przez udział w modlitwie. I zewnętrzny poprzez nakrycie stołu białym obrusem, ustawienie krzyża, świec, położenie Pisma Świętego, przygotowanie wody święconej, kropidła. Wchodząc do mieszkania kapłan pozdrawia domowników i razem z rodziną modli się, prosząc o potrzebne łaski dla nich. Następnie kropi mieszkanie wodą świę-


coną, błogosławi dom i jego mieszkańców. Po tym jest czas na wspólną rozmowę, poznanie się. Kapłan może zapytać o życie religijne domowników. Można przekazać duszpasterzowi swoje uwagi na temat parafii, potrzeb materialnych czy duchowych. Parafia prowadzi kartoteki swoich wiernych, gdzie odnotowuje się dane: przyjęte sakramenty, informacje o sytuacji rodziny, problemy. Podczas kolędy kartoteka ta jest aktualizowana. Pobożna tradycja każe z tej okazji pisać poświęconą kredą na drzwiach odwiedzanych i błogosławionych domów „C + M + B 2013”. Te trzy litery niektórzy kojarzą z pierwszymi literami imion Trzech Królów, inni – bardziej sensownie – rozumieją je jako skrót od łacińskiego CHRISTUS MANSIONEM BENEDICAT (Chrystus Mieszkanie Błogosławi).

O czym chcielibyśmy rozmawiać z naszymi parafianami podczas Wizyty Duszpasterskiej? Zdarza się, że – jeśli nie liczyć wspólnej modlitwy i błogosławienia mieszkania na Nowy Rok – Kolęda jest monologiem wygłaszanym przez księdza, który kończą życzenia. Uprzedzając więc tegoroczną Wizytę Duszpasterską, bardzo chcemy, aby stała się ona – trwającą być może kilka czy kilkanaście minut (bo przecież taki jest akurat styl tych liturgicznych odwiedzin) – ale wymianą myśli, zatroskania dotyczącego życia i funkcjonowania naszej Parafii. Tematów jest wiele. My, jako kapłani na pewno wywoływać będziemy m. in. następujące – jak nam się wydaje wyjątkowo ważne dla naszej Parafii w obecnym roku – tematy: - cały czas aktualny temat powołania Rady Duszpasterskiej Parafii; - posługiwanie Parafialnej Świetlicy Środowiskowej; - posługa Szafarzy nadzwyczajnych Eucharystii wśród naszych chorych; - przygotowanie do Jubileuszu stulecia Parafii (2014/2015 rok) i związana z tym peregrynacja Relikwii Krzyża Świętego;

- jedną z najważniejszych spraw tegorocznej kolędy jest ustalenie prawdziwej i aktualnej listy naszych Parafian. Uzasadnione to jest zbliżającym się stuleciem Parafii a nade wszystko wielkimi zmianami ludnościowymi, które dokonały się czy dokonują się jeszcze w naszym środowisku. W tym duchu księża będą pytać o aktualny stan osobowy każdej Rodziny. Przypominamy, że o stanie Parafii nie stanowią osoby zameldowane a jedynie faktycznie mieszkający. Mało tego, faktycznie nie należą do Parafii Ci, którzy wyjechali na zachód. Po trzech miesiącach ciągłego pobytu poza Parafią, przynależą oni i współtworzą Parafię swojego obecnego miejsca zamieszkania. Będziemy mocno wdzięczni za każdą ofiarowana nam w tym temacie pomoc.

Co to jest Msza św. kolędowa? Preferowanym mocno i coraz częściej podejmowanym w Kościele zwyczajem związanym z doroczną Wizytą Duszpasterską w naszych domach jest też tzw. Msza św. kolędowa. Jest ona nie tylko sposobnością wspólnego, tj. całą Rodziną i we wspólnocie sąsiedzkiej, powierzenia Panu Bogu spraw, którymi żyjemy, ale również naszą odpowiedzią na otrzymane podczas kolędy błogosławieństwo. Przez czas trwania tegorocznej kolędy, sprawować ją będziemy dwa razy w tygodniu, tj. w każdą niedzielę jedna z Mszy św. odprawiana będzie w intencji Rodzin jako kolędowa, nadto, intencja ta znajdzie się także wśród środowych intencji nowennowych. Niezależnie od tego zachęcamy do rodzinnego i sąsiedzkiego udziału we Mszy św. o 18.00 w samym dniu wizyty duszpasterskiej. A oczywiście, jeśli jest taka potrzeba, to złączonej także ze spowiedzią i Komunią św. Zapraszamy zatem bardzo do udziału! Kolęda, czyli zeszyt od religii na stole? Ważnym i niestety stale nieuporządkowanym, jest temat udziału i zaangażowania naszych dzieci - uczniów Szkoły Podstawowej, Gimnazjum czy Liceum - w katechezie szkol-


nej. Szkoda, że albo stale się nie rozumiemy albo nie chcemy się w tej kwestii zrozumieć. A prawda jest jedna. Jeśli wybraliśmy kiedyś na Chrzcie św. dla naszych dzieci życie według wartości płynących z Ewangelii - to nie możemy dzisiaj zachowywać się jakby nas to wcale nie dotyczyło. A próbę zainteresowania się kapłana rozwojem religijnym dziecka podejmowanym na katechezie czy w duszpasterstwie, pojmować jako atak wymagający obrony ze strony Rodziców. Tragiczną i godną współczucia i pożałowania są tutaj sytuacje, gdy dziecko w rozmowie z księdzem na temat katechezy lub udziału w życiu liturgicznym, ucieka się – w obecności Rodziców – do zwyczajnego kłamstwa, bo i takie fakty podczas Kolędy przeżyliśmy. Jeszcze bardziej bolesnymi stały się sytuacje gdy sami, Rodzice stawali się w rozmowie z duszpasterzem, rzecznikami niemożności udziału dzieci w katechezie lub w życiu parafialnym, posługując się żenującym argumentem „wielości zajęć dziecka”. Proszę księdza nasze dziecko ma tyle zajęć, że naprawdę nie ma możliwości, by jeszcze uczestniczyło w katechezie! Uczęszcza na dodatkowy angielski, trenuje pływanie, gra na skrzypcach, do tego jeszcze zajęcia z tenisa i korepetycje – bo wiadomo że musi iść na studia. Naprawdę nie można od dziecka tyle wymagać! Wszystko to pewnie Kochani Rodzice prawda, ale może warto tu powtórzyć jedną ważną myśl: Dobrze, że sycimy ambicje naszych dzieci, by umiały i potrafiły bardzo wiele, ale „szkoda, że wśród tych dążeń i ambicji ( …) jakoś brakuje miejsca na rozwój i sukcesy osiągnięte w sferze rozwoju religijnego i we własnej wspólnocie wiary.” A przecież nie kto inny jak sam Pan Jezus powiedział, że co człowiekowi z tego, choćby i cały świat zyskał a na swej duszy szkodę poniósł. Wszak co da człowiek za swoją duszę?! Innym zarzutem wysuwanym przez co bardziej „postępowych Rodziców” bywa ten, że dają oni dziecku „wolna rękę” w kwestii katechezy – i że to ono samo ma zdecydować czy będzie, czy nie będzie uczęszczać na lekcje religii. Dziwne, że takiej wolnej ręki nie dają mu jednak w kwestii np.: palenia tytoniu, spożywania alkoholu, czy używania narkotyków – określając te zachowania jednoznacznie, jako naganne i złe. To gdzie ta „wolność”! Jeszcze innym niezrozumiałym zachowaniem Rodziców jest paniczne „ratowanie” własnych dzieci przed katechezą, ponieważ jak twierdzą niektórzy jest ona nieciekawa, nudna i prowadzona przez katechetów pozbawionych „charyzmy”. Dziwne również, że z tego samego powodu ci sami Rodzicie nie wypisują swych pociech z języka polskiego, matematyki, fizyki, czy chemii, które wątpię, aby prowadzone były przez uduchowionych i stąpających 3 centymetry nad ziemią „charyzmatyków”. Wszak wiedza jak wiadomo od zawsze potrzebuje nie skrzydeł, ale przysiadu i ołowiu. Warto więc przypomnieć i pamiętać, że Nieuczęszczanie i nie posyłanie swych dzieci na katechezę jest po prostu zwyczajnym zaparciem się wiary. Tzw. kością niezgody, bywa też kwestia zeszytu do religii. Przypominamy więc, że każdy uczeń Szkoły Podstawowej, Gimnazjum czy Liceum ma mieć i ma okazać księdzu prowadzony przez siebie zeszyt do religii. Jest on świadectwem pracy parafianina = ucznia i jego katechety. Mówienie o tym, że katecheza jest klubem dyskusyjnym, w duchu: „Bo my proszę księdza nic nie piszemy – bo z katechetą na lekcji tylko rozmawiamy…” – kompletnie mija się z prawdą. I więcej, jest totalnym nieporozumieniem a nie katechezą. Każdy bowiem katecheta – jest pracownikiem Szkoły w której uczy. Dlatego prowadzi swoich uczniów według obowiązującego programu katechetycznego i nawet dyrektor Szkoły, nie tylko może ale nawet ma obowiązek wyegzekwować – także od katechety – realizowanie tegoż programu nauczania. Jeśli zaś z katechezy robi się pogawędkę, to jest to wystarczający powód, aby nawet sami Rodzice zasygnalizowali o tym Zarządowi Szkoły i swemu duszpasterzowi. Albowiem może się czasem okazać, że podczas gdy inni nauczyciele w szkole rzetelnie pracują wypełniając swoje obowiązki i realizując programy – jakiś pseudokatecheta bierze pieniądze po prostu za nic!


Niezależnie od wszystkiego – zwłaszcza Rodzice powinni wiedzieć, że często obserwowany brak zeszytu do religii – jest po prostu oznaką nieobecności dziecka w katechezie szkolnej. Taką informację odnotowuje się podczas Kolędy w kartotece parafialnej danej Rodziny i danego dziecka. Młodzież Gimnazjalna, licealna oraz uczniowie Szkół Podstawowych uczęszczający do Szkoły poza Brochowem, winni podczas wizyty duszpasterskiej przedstawić księdzu poświadczony przez Szkołę dokument udziału w katechezie szkolnej.

Ksiądz w dom „koperta” na stół! Wreszcie. Tematem, który prowokowany jest przez ludzi i media nieżyczliwe Kościołowi oraz budzi najwięcej kontrowersji i komentarzy są oczywiście ofiary zwyczajowo składane przy okazji kolędy. W tej kwestii wypada powtórzyć jeszcze raz to, o czym w kwestii finansów uparcie i stale mówimy, tzn. Kościół w swej materialnej sferze żyje i funkcjonuje z ofiar swoich wiernych. Nasza Parafia także. Ofiara ta jest wyrazem troski o potrzeby parafii i odpowiedzialności za Kościół (V przykazanie kościelne). Cieszymy się wrażliwością, gestem i zaufaniem naszych Parafian. Jeśli więc ktokolwiek chce i może pozwolić sobie na jakąkolwiek ofiarę i gest, jesteśmy z tego powodu bardzo wdzięczni. Nasza podzięka jest tym większa, że każda pomoc i udział w inwestycjach i kosztach funkcjonowania Parafii, jak każdej zresztą Rodziny w obecnych – trochę w tym względzie złożonych – czasach, mocno dotykają także nas. Oczywiście składana ofiara nie jest warunkiem, od którego uzależniona jest skuteczność czy owocność wizyty duszpasterskiej. Przy okazji dziękujemy także za serdeczność i każdy gest ofiarowany ministrantom w podzięce za ich całoroczne posługiwanie przy ołtarzu. I jeszcze słówko… Przypominamy wreszcie, że Kolędę w poszczególnych Rodzinach poprzedzać będą – w przeddzień – odwiedziny naszych ministrantów. Generalnie rzecz biorąc obok niedziel pójdziemy z Wizytą Duszpasterską w każdy dzień rozpoczynając ją ok. godz. 15.30. W soboty rozpoczynać będziemy o godz. 13.00. Będziemy wdzięczni jeśli wzorem dwóch poprzednich lat, Rodziny włączone w kolędę, zechcą przyjąć od nas ścienny kalendarz religijny. Wierzymy mocno, że odkryta na nowo istota wizyty duszpasterskiej - kolędy zaowocuje w każdym domu oczekiwaniem i współtworzeniem z radością tego ważnego wydarzenia zaś owocem tego czasu będzie dobro własne i Rodzin naszej Parafii. I tego sobie z serca życząc, prośmy wspólnie w naszych modlitwach o Boże błogosławieństwo. x x xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx xxxx xxx xxx x xxxx xxx xxx xxxx xxx xx

02. stycznia – CZWARTEK WIZYTA DUSZPASTERSKA => od godz. 15.30 ! - Mościckiego 47. – 51.; - Sadowa; - Ziemniaczana; - Arabska; - Wesołowskiego;

19.00 }

- Palestyńska; - Marsowa; - Lisia; - Jordańska; - Jemeńska;

BIEŃKOWICE w intencji Rodzin Bieńkowic => kolędowa;

Adsum nr 229 29 xii  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you