Page 1

Trainers en schalen

ADO’20 MAGAZINE 2017-2018


ADO’20 NIEUWE CLUBLIJN!

inhoud ADO’20 MAGAZINE 2017-2018

TIJDELIJK MET 20% KORTING PLUS GRATIS LOGO

19.99 nu 15.99

jr. 44.99 nu 35.99 sr. 54.99 nu 43.99

jr . 19.99 nu 15.99 sr. 24.99 nu 19.99

jr. 32.99 nu 25.99 sr. 37.99 nu 29.99

jr. 44.99 nu 35.99 sr. 54.99 nu 43.99

pup. 24.99 nu 19.99 jr. 29.99 nu 23.99 sr. 34.99 nu 27.99

6

8

20

22

simon kistemaker over een “tijd van uitersten”

cees glas: "ik ben een blijvertje"

martin de groot: "fortuna wormerveer is echt mijn cluppie"

thijs sluijter: "sportief was het een topjaar"

25

30

34

35

martin van vianen: “Ik was altijd al ‘Die Lange’, ook toen ik nog jong was”

raymond bronkhorst: "ik kan deze groep nog beter maken"

winston daniëls: “talententeam springplank naar het eerste"

PETER TANIA, EEN “BIKKEL”

36 ROY WESSELING: "VOOR MIJ IS ADO'20 PRESTATIE, GEZELLIGHEID EN WARMTE”

Deze flyer is geldig t/m 31-10-2017

en verder: 4 REDACTIONEEL EN COLOFON 5 VOORWOORD 12 PORTRETTEN 16 SELECTIEFOTO 24 PIET VOORMEER TROFEE 28 SPELERSGALERIJ 32 IN MEMORIAM 38 FOTOGALERIJ KAMPIOENSCHAP

3


Colofon Redactie en samenstelling: Angelique Timmer-Weisscher (coördinatie) Peter Hekman

Redactioneel

Met bijdragen van: Suzanne Röling, Dennis Mantz, Lou Koopman, Peter Hekman

Trainers en schalen

Foto’s: Hein van Leeuwen, Leo Tilmans, Ron Pichel, Suzanne Röling, Dennis Mantz, Peter Hekman

Voor u ligt de - alweer - 30ste editie van het ADO’20 Magazine.

Ontwerp en opmaak: Angelique Timmer-Weisscher

Het seizoen 2016-2017 is zeer succesvol. In de Hoofdklasse wordt ADO’20 kampioen en promoveert naar de Derde Divisie. Het team van hoofdtrainer Thijs Sluijter levert hiermee een puike prestatie en trakteert de Heemskerkse supporters op spannend, aanvallend en goed voetbal. Dat brengt ons direct bij het thema voor dit seizoen; trainers en schalen. We gaan u niet vermoeien met verhandelingen over de rol en het belang van de trainer. Of de invloed die een trainer kan uitoefenen op het spel van zijn ploeg. Daar is en wordt al genoeg over geschreven. Wat gaan we wel doen? In de eerste plaats hebben we gesproken met nieuwe trainers. Niet alleen met onze nieuwe hoofdtrainer Raymond Bronkhorst en zijn nieuwe assistent Peter Tania, maar ook met vier jonge gasten, vier echte ADO-jongens, die komend seizoen diverse jeugdteams gaan trainen en coachen. En we zijn er in geslaagd alle oud-trainers te interviewen die met ADO’20 kampioen zijn geworden; Martin van Vianen, Cees Glas, Roy Wesseling, Martin de Groot en Thijs Sluijter. En tot slot ruimen we plaats in voor Nederlands laatste cult-trainer Simon Kistemaker. Overigens; ‘De Kist’ is ook kampioen geworden met zijn ADO’20…. Wij wensen u veel leesplezier. Reacties worden op prijs gesteld. Redactie ADO’20 Magazine

Uitgave en druk: Drukkerij Bepa Acquisitie: Johan Fatels Niets van deze uitgave mag worden gebruikt, gekopieerd of vermenigvuldigd zonder toestemming vooraf van de redactie. Heemskerk, augustus 2017 Verenigingsinformatie Sportpark De Vlotter Oosterweg 4c, 1968 KN Heemskerk 0251 - 244 534 Correspondentieadres: Postbus 125, 1960 AC Heemskerk DAGELIJKS BESTUUR Jos Beerse, voorzitter 06 - 51 182 100 Marcel Portz, vice-voorzitter 06 - 43 756 427 Ed van Langelaar, secretaris 06 - 22 928 636 Peter Dudock, penningmeester 06 - 30 163 520 TECHNISCHE STAF Raymond Bronkhorst, hoofdtrainer 06 - 43 544 684 Peter Tania, assistent hoofdtrainer 06 - 53 968 205 Richard Koekenbier, keeperstrainer 06 - 43 889 259 Winston Daniëls, trainer beloftenteam 06 - 46 337 318 Henk Zinhagel, assistent trainer beloftenteam 06 - 29 100 581 TECHNISCHE COMMISSIE Cor Smit, 06 - 30 461 218 Toan Tan, 06 - 51 190 653 Hans van der Helm, 06 - 30 697 304 PUBLIC RELATIONS Margareth Stammes, beoogd voorzitter, 06 - 30 461 218 JEUGDAFDELING Peter Gebbink, beoogd voorzitter 06 – 41 201 751 MEISJES–/DAMESVOETBAL Jos Noom, voorzitter 06 – 51 879 452 BUSINESSCLUB Cees Buur, voorzitter 06 - 22 934 269 SUPPORTERSVERENIGING CLUB’73 Cor Smit, voorzitter 06 - 12 073 111 CLUB 150 Cees Baltus, voorzitter 0251 - 253539

4

WEBSITE E–MAIL Lou Koopman, webmaster 0251 - 237 817 info@ado20.nl www.ado20.nl

Voorwoord Als thema’s van het ADO’20-magazine gelden dit keer de functie van trainer en het kampioenschap. Of deze thema’s bewust gekozen zijn, omdat er het afgelopen seizoen toch wel iets bijzonders binnen ADO’20 is gebeurd, weet ik niet. Het is wel een feit dat wij kampioen zijn geworden en in goed overleg afscheid hebben genomen van de hoofdtrainer Thijs Sluijter. Dat is in de voetballerij toch wel bijzonder te noemen. ADO’20 heeft vele trainers gehad. Velen waren succesvol, sommigen presteerden minder. Voordat ik als teamleider van ons eerste elftal in 1989 aan de slag ging, waren er al grote namen bij onze club werkzaam geweest. Enkelen daarvan kom je zo nu en dan nog wel tegen, zoals Simon Kistemaker en Cees Glas. Zelfs Louis van Gaal is nog even in beeld geweest. Binnen ADO’20 is het gebruikelijk dat de spelers invloed hebben op de aanstelling van een trainer. Meestal wordt er gezamenlijk een profielschets samengesteld of heeft men al een paar trainers op het oog. Met hen wordt in eerste instantie door de TC (Technische Commissie, red.) een gesprek gevoerd. Die moet dan ook beoordelen of de desbetreffende trainer wel in het financiële plaatje van de club past. Sommigen durven echt de hoofdprijs te vragen, alsof wij Barcelona zijn. Dan is het snel duidelijk, we geven elkaar een hand en zeggen: “U hoort nog van ons!”.

tussen spelers en trainer, dan was je snel klaar en kon je weer opnieuw beginnen. Al met al geeft het aan dat het beslist geen gemakkelijke klus is om gezamenlijk voor de juiste trainer te kiezen. Wat is een goede trainer? Ja, een goede maar vooral ook lastige vraag. Hij moet allereerst bij de vereniging passen en creatief kunnen omgaan met de mogelijkheden en onmogelijkheden die ADO’20 te bieden heeft. Voor de supporters is het belangrijk dat de trainer ook leuk en attractief voetbal hoog in zijn vaandel heeft staan. Onze supporters zijn best kritisch. Ik ken spelers die in het tweede echt goed voetbalden maar in het eerste, na enige kritische opmerkingen vanaf de zijlijn, hun zelfverzekerdheid helemaal kwijtraakten.

Na deze procedure komt er met de overgebleven kandidaten een tweede gesprek waarbij er ook 3 à 4 spelers aanwezig zijn. Na de kennismaking wordt er natuurlijk gediscussieerd over voetbal, waarbij de meningen van spelers en trainer de revue passeren. Als laatste stap dragen de TC en de spelers de in hun ogen meest geschikte trainer voor aan het DB (Dagelijks Bestuur, red.). De uiteindelijke afronding met de trainer ligt dan in hun handen.

Is de trainer van een kampioensteam een goede trainer? Ja, zullen velen antwoorden. Dat kan ik ook begrijpen, maar toch zeg ik dat dit voor mij persoonlijk niet altijd van doorslaggevende betekenis is. Er komen meer zaken bij kijken, zoals optimaal samenwerken met iedereen, verbaal zijn mannetje staan, een sociale instelling bezitten en dat is niet altijd makkelijk. Vooral als het gaat om het nemen van voor spelers vervelende beslissingen. Kortom, een trainer moet een veelzijdig persoon zijn, een duizendpoot!

Het contract met een nieuwe hoofdtrainer wordt meestal voor een jaar opgesteld, bij een enkele trainer is dat weleens voor twee jaar geweest. Een leuke anekdote daarover is er uit de tijd van Cees Glas. Na 4 keer met een eenjarig contract te hebben gefunctioneerd, wenste Cees als een vorm van waardering een tweejarige verbintenis. Dat kon het bestuur natuurlijk niet weigeren. Maar wat bleek? Nog voor hij aan zijn tweede contractjaar kon beginnen, vroeg hij om een ontbinding. Hij was door Telstar gevraagd daar hoofdtrainer te worden.

Ik eindig dit voorwoord waarmee ik begon. Het is bijzonder dat Thijs Sluijter met een kampioenschap van ons afscheid neemt. Als beginnend trainer is Thijs drie jaar geleden bij onze vereniging gestart. Met medewerking van o.a. de TC en enkele andere personen binnen de club is hij gegroeid in zijn functie en daarom kunnen wij op een goede manier afscheid van elkaar nemen. Dat moet je overigens altijd doen, want je komt elkaar in de voetballerij altijd weer een keer tegen.

Gemiddeld blijven trainers zo’n 3 jaar aan onze club verbonden. Ook hier zijn er weer uitzonderingen, zoals bij Cees Glas (5 jaar) en Nico Nooij (5 jaar). Natuurlijk werden er - naar later bleek - ook wel eens verkeerde keuzes gemaakt. Als er bijvoorbeeld geen goede klik ontstond

Tot slot wens ik vanaf deze plaats Raymond Bronkhorst ontzettend veel succes in zijn nieuwe functie als hoofdtrainer van ADO’20. Jos Beerse Voorzitter

5


Simon Kistemaker (75) over “een tijd van uitersten” dENNIS MANTZ DENNIS MANTZ

Het is zondagochtend, een paar minuten over 11 uur. Simon Kistemaker (75) wijst vanuit zijn kleurrijke achtertuin naar een pagina in zijn biografie. Op de foto een gebalde vuist, terwijl Kistemaker door ADO’20-spelers op de schouders wordt gehesen. Euforie, nadat de Heemskerkers de titel pakten in het seizoen ’79 – ’80. “Alles kwam toen samen.” Kistemaker knikt nog even. Ja, een hoogtepunt dat glans geeft aan zijn eerste periode in de dug-out bij de superezels. Want bij zijn aantreden in ’76 is het de eerste fase sportief nog vooral klunen. En niet alleen de statistieken zijn bitter, ook privé gaat het de Kistemakers niet voor de wind. Kanker. Zijn vrouw Anneke blijkt ernstig ziek, en voor hem ook de belangrijkste reden om eerder dat seizoen te tekenen bij ADO. Ze moet tweemaal per week voor behandeling naar het AVL in Amsterdam, Kistemaker staat haar bij. Had hij voor ‘zichzelf’ gekozen dan gaf hij instructies op het trainingsveld van Anderlecht. De Brusselse club hengelde in die tijd nadrukkelijk naar de handtekening van ‘De Kist’. Met een mooi appartement en een stapel bankbiljetten in het vooruitzicht. Lastig om ‘nee’ te zeggen? Nee. Kistemaker maakt zijn besluiten op gevoel, zo legt hij uit. Geld is best handig, maar zeker niet zijn drijfveer. De Heemskerker is wars van geldwolven in de voetbalwereld. “Daar zijn er veel te veel van”, mompelt hij. De Kist mag als trainer toch 6

ook een uitstervend ras worden genoemd. Met veel spelers een haat-liefde-verhouding. Snoeihard, toch ook iemand die vaak de juiste snaar wist te raken. Het verklaart zijn populariteit bij vele voetballiefhebbers. Net als zijn achtertuin geeft zijn levensverhaal kleur. Een verhaal dat in boekvorm zelfs is uitgeroepen tot sportboek van het jaar 2016. En dat boek zal hem nog wel even in de greep houden. Lezingen, en daardoor vele nieuwe contacten houden hem ondanks alle lichamelijke malheur, springlevend. Terug naar ’76. Het wordt dus geen Brussel, maar De Vlotter. Kistemaker pendelt vol overgave met zijn Opel Manta dagelijks vanuit IJmuiden Zeewijk naar de dorpsclub. Want het spelletje beleeft hij ondanks die vreselijke ziekte van zijn vrouw, intens. Dit is wat hij het liefste doet. Een voetbaltrainer die synoniem staat voor noeste arbeid. Bikkelhard. Soms geroemd, ook verworpen. “Sem Wokke (voormalig spits ADO’20, red.) zei het wel eens zo: Hij trok je aan, verder, en verder. En dan liet ie je vlak voor de wedstrijd als een katapult los.” “Sommigen vonden mijn methode veel te professioneel”, vertelt hij. “Een cultuuromslag moest worden gemaakt”, blikt de geboren IJmuidenaar terug op die tijd. “ADO was toen een club waar vaten bier werden weggedronken. En dat kan heel lekker zijn hoor, maar nog veel beter wanneer je een paar wedstrijden wint.” Een gelukkig huwelijk was het dus nog zeker niet.

Na zijn eerste seizoen degraderen de Heemskerkers naar de derde klasse. Het rommelt, maar Kistemaker gelooft in zijn missie om de club verder te brengen. Met eigen jeugdspelers die hij eerder als fulltime trainer bij de club onder zijn hoede had. Met soms een gerichte aankoop. “Spitsen zijn specialisten, die heb je niet altijd in huis. Wij (voorzitter Co Buur, red.) stroopten toen de regio af op zoek naar de echte jonge goede voetballers. Want het moest anders dan daarvoor”, wist hij. Het blijkt volgens Kistemaker de opmaat naar het kampioenschap in het seizoen ’79 – ‘80. “Aan het begin van de competitie zag het er zeker niet naar uit dat we kampioen konden worden. Zeven gespeeld, vier punten”, vertelt hij. Na de roerige fase, volgt toch een goede serie, en gaan ze voor de titel en promotie. Tegen DIO moet het gebeuren, en ze klapten er vol op. ,,Er was ook ontzettend veel publiek weet ik nog, een paar duizend mensen. Die wedstrijd overklasten we DIO. Iedere goal moest het spel even worden stilgelegd, want supporters, zeker die kleine binkies, stormden dan het veld op, prachtig. Gelopen koers, waren toen veel beter.” De wedstrijd eindigde in 0-6. Zijn eerste vrouw Anneke overlijdt. Kistemaker blijft nog bij ADO: zijn missie om met de club door te stoten naar de eerste klasse is nog niet volbracht. “Het team was ingedraaid. Het leek ook te gaan lukken. Maar wat denk je? Zes wedstrijden voor het einde werd onze eerste keeper Bert Wolters bij een 4-0 voorsprong

aangevallen. Hij kon zich niet beheersen en gaf er één een knal. Met nog vier wedstrijden op de kalender moesten we - zonder Wolters - tegen de grote concurrent, Stormvogels. Een pot die cruciaal zou zijn voor de titel. We staan 2-0 voor en in de laatste tien minuten verliezen we. Door twee gigantische blunders van de reserve keeper.” Geen kampioenschap. Een zuur einde, stelt Kistemaker. Want wat wilde hij graag met promotie afzwaaien. Een ding was toen al zeker: na het seizoen gaat hij naar Australië, naar de Brisbane Lions. Een nieuwe tijd voor hem, want hij hoopt daar niet alleen sportief succes te halen. Ook het verwerken van de dood van Anneke is een reden het roer om te gooien. “Je reist dan toch anders af. Ontzettend jammer dat die promotie niet is gelukt. Toch kijk ik terug op een mooie periode bij ADO toen, een tijd van uitersten.” In de tijd die volgt, wordt hij in zijn verdere carrière gesteund door zijn tweede vrouw Thea. Een schot in de roos. Ze knipt tijdens het interview achter hem met veel toewijding hun grasveldje afgemeten kort. Strak. Een voetballaken, zoals het hoort te zijn. Alleen het krijt ontbreekt. “Wil je nog wat drinken, Siempie?” vraagt ze opgewekt. Kistemaker schudt met zijn hoofd, en neemt een slok van zijn thee. Kistemaker werkt na Brisbane in zijn trainerscarrière bij FC Volendam, DS’79, Cambuur Leeuwarden, De Graafschap, Spakenburg, Telstar, FC Utrecht, Turkiyemspor en FC Breukelen. Met zijn tweede periode bij ADO’20 sluit hij zijn trainerscarrière af.

7


Cees Glas (6 maart 1944) is geboren in Haarlem. Zijn ouders zijn uit IJmuiden naar Bloemendaal geëvacueerd vanwege de oorlog. Op zijn tweede verhuist het gezin Glas terug naar IJmuiden. Vader is schipper, wat niet vreemd is voor een ‘vissenkop’. Op zijn 8ste wordt hij door vader Glas meegenomen naar Hotel Kennemerhof om hem in te schrijven als lid van Stormvogels. Daar zou hij bijna zijn hele voetballeven, tenminste als speler, doorbrengen. Op zijn 17de debuteert hij in het eerste elftal en daar zou hij tot zijn 35ste blijven spelen. Op één jaar na. Dat is in 1965, het jaar van de fusie tussen VSV en Stormvogels waaruit Telstar geboren wordt. Glas speelt daar een jaar in de Eerste Divisie als amateur. Glas is klein van stuk, is geen geweldige voetballer, maar weet dat te compenseren door veel inzet. Hij is snel, handig aan de bal, scoort regelmatig en doet alles om te winnen. Een beetje een ratje, zoals hij zelf zegt. “En altijd fit!”, voegt hij er streng aan toe. Hoewel hij rechtsbenig is, speelt hij op de linkerflank. Eerst als linksbinnen, zo heet dat in die tijd. Het is een soort vooruitgeschoven linkshalf. Daarna als linksbuiten en op het einde van zijn voetballoopbaan als linksback. Hij maakt het respectabele aantal van 553 wedstrijden vol in het blauwwit van Stormvogels.

Cees Glas: “Ik ben een blijvertje” 8

Nog tijdens zijn voetbalcarrière wordt Glas jeugdtrainer van de C1 en in 1979 gaat hij het zaterdagteam van Stormvogels trainen. Hij doet de C-cursus waar hij veel van opsteekt. Hij leert hoe het menselijk lichaam in elkaar zit en hoe je dat het beste kunt trainen. Hij maakt de overstap naar ODIN waarmee hij in het tweede jaar kampioen wordt van de 4de Klasse. In die periode slaagt Glas voor zijn Oefenmeester-1 diploma met behulp van zijn leermeester Joop Brand van AZ, waar hij stage loopt.

Hoogovens In het dagelijks leven is Glas werkzaam bij Hoogovens wat hij tot zijn VUT heeft gedaan. Weliswaar in verschillende functies, maar hij heeft nooit de behoefte gehad ergens anders te gaan werken. “Ik ben een blijvertje. En ik heb altijd de gelegenheid gekregen van Hoogovens om trainingen te kunnen geven. Dat was soms wel puzzelen, zeker in de periode waarin ik ploegendienst liep,” herinnert Glas zich. Dan moest hij schuiven met uurtjes en dagen maar het is hem altijd gelukt en hij heeft nooit een training overgeslagen.

Na de periode bij ODIN wordt de kleine trainer assistent bij Haarlem onder Hans van Doorneveld. Samen met Jan Jongbloed. Glas traint de beloften en maakt rapporten van de tegenstanders. Jongbloed traint de A1 en zit naast Van Doorneveld op de bank bij het eerste. En hoewel hij het bij Haarlem prima naar zijn zin heeft, gaat hij toch in op het aanbod van ADO’20. “Dat was een gok. Ik ging weer terug naar het amateurvoetbal en daar heb ik wel een nachtje over moeten slapen.”

ADO’20 In het seizoen 1983-1984 gaat Glas bij ADO’20 aan de slag. Hij begint met de ambitie om ADO naar een hoger niveau te brengen. Het eerste jaar gebruikt Glas om goed om zich heen te kijken bij deze grote club, die op dat moment 34 senioren-elftallen heeft. ADO speelt op dat moment in de Tweede Klasse, onder andere tegen Vitesse’22 en Stormvogels, de oude club van Glas. Hij introduceert het ‘door-selecteren’ in de hele club en besteedt veel aandacht aan de jeugd. In het seizoen daarop eindigt ADO 1 als derde.

Kampioenschappen In seizoen 1985-1986 eindigt ADO op de eerste plaats, gelijk met KFC. Een beslissingswedstrijd bepaalt welke club promoveert. ADO verliest. In dat seizoen behaalt Glas zijn diploma Coach Betaald Voetbal, waardoor zijn seizoen toch een beetje geslaagd is. In de jaren daarop volgt een prachtige episode in de rijke geschiedenis van ADO. In het seizoen 1986-1987 wordt het vlaggenschip van de Heemskerkse club ongeslagen kampioen. En ADO2 en ADO3 worden ook kampioen. Wat een succes. Maar de koek is nog niet op, want in het daaropvolgende seizoen wordt ADO opnieuw kampioen. Veel ADO-supporters kunnen zich de kampioenswedstrijd nog herinneren. Deze wordt gespeeld tegen Hollandia in Hoorn. Een 2-0 achterstand wordt omgebogen in een 2-4 overwinning. De onbetwiste uitblinker is Sylvester Greveling (ex-Stormvogels) die drie doelpunten voor zijn rekening neemt. Het feest wat hierna uitbarst, is groots. En ADO speelt voor het eerst in haar geschiedenis in de Hoofdklasse. Dat is op dat moment het hoogste amateurniveau. Je kunt stellen dat de doelstelling van Glas hiermee is geslaagd.

Opvolger Het is het laatste jaar van Glas bij ADO; hij vertrekt naar Telstar. Zijn vertrek wordt opgeluisterd met een heuse afscheidsreceptie. Voor een vertrekkende trainer iets heel bijzonders. Glas is nog wel betrokken bij de benoeming van zijn opvolger. In die tijd gaat dat kennelijk zo. Er zijn vier kandidaten, Dobie Peters, Louis van Gaal, Niek Stienstra en Nico Nooij. ADO kiest voor de jonge en ambitieuze Nooij en de rest is geschiedenis. Glas kent zijn selectie van destijds nog heel goed. Hij schut de namen zo uit zijn mouw. Ruud van der Ent, Ron van Aanholt, Jan Zonneveld, Bert Wolters (“mijn eerste keeper”), Johan van Heel (“heel belangrijk”), Marco Zonneveld, Fred Bischot (“routinier”), Ruud Man, Peter Koper, Marcel Schumacher, Marc Altena, Peter Tania en Toan Tan. En hij noemt speciaal de namen van Dick Koopman, elftalleider, Herman Gerrits en Gerrit van Hooff, leider van het tweede.

Hollandia en Stormvogels Na vier jaar Telstar gaat Glas bij ADO-concurrent Hollandia aan de slag, waar hij ook vijf jaar trainer is. En de opvolger is van Michel Lieshout. Hij eindigt in die vijf jaar steevast bovenin, maar slaagt er niet in kampioen te worden van de Hoofdklasse. In tegenstelling tot bij ADO, waar hij veel met de jeugd werkt, spelen er bij Hollandia veel routiniers en oudprofs zoals Knijn, De Man en Trifkovic. Na deze periode komt Glas weer terug op het oude nest. Hij werkt nog vier jaar bij Stormvogels en gaat daarna weer aan de slag bij Telstar als hoofd jeugdopleiding. Formeel is Glas met pensioen maar voetbaldier als hij is, is hij nog altijd actief in het wereldje. Hij doet scoutingswerk voornamelijk voor Telstar. Hij ziet veel wedstrijden, is welkom bij vele clubs en krijgt veel respect overal waar hij komt. Terugkijkend vertelt hij: “We hebben een mooie tijd gehad. Dat geldt niet alleen voor mij maar ook voor mijn vrouw Jopie. Ook een blijvertje...”

PETER HEKMAN PETER HEKMAN

9


Persoonlijke aandacht is onze kracht!

Onze boeken met geboorte- en huwelijkskaarten staan voor u klaar. Of kom met een eigen idee, wij denken graag met u mee!

Drukkerij Bepa Nu oo

k vo or

PoST

uw

ErS

oP g rooT form

Harsveld Apparatenbouw bv is een kwaliteitsbewuste en klantgerichte organisatie welke al meer dan 65 jaar een betrouwbare partner is voor vele opdrachtgevers in de papier-, staal-, chemische- en petrochemisch industrieën.

gezien worden?

aaT

Zaalberglaan 8h • 1961 NP Heemskerk (in het hart van Heemskerk) Telefoon: 0251 - 23 36 44 • www.bepa.nl • info@bepa.nl

www.dhreklame.nl

Leidingwerken Plaatconstructies Tanks Drukvaten Warmtewisselaars Skidbouw Constructiewerk Leeghwaterweg 3 1951 NA Velsen-Noord T 0251 22 90 71 www.harsveld.com

www.toonbeentjes.nl BROMFIETSEN

FIETSEN

Cornelis Groenlandstr. 6c Heemskerk Tel. 0251-243583

Maerelaan 2c Heemskerk Tel. 0251-232250

Oudendijk telefoon : mobiel : website :

Kraanverhuur Grondverzet Machinale grondbewerking Verticale infiltratie

3a, 1969 ML Heemskerk 0251 - 24 67 83 06 - 53 19 78 15 www.nicoudendijk.nl

V GM C HECKLIST A ANNEMERS

scan de QR-code en bezoek onze website

slaapkenner slaapkennerWij verzorgen speciaal voor u overheerlijke: slaapkenner ZUIDERVAART

· salades en snacks · cateringpartijen en barbecues

Deutzstraat 1 Deutzstraat 1 Deutzstraat 1 1961 NS Heemskerk 1961 Heemskerk 1961 NS NS Heemskerk Slagerij John de Roode Heemskerk 0251-232244 Kerkweg 52 | Heemskerk 0251-232244 0251-232244 www.johnderoode.nl

• Altijd meest recente Office-programma’s • Met 1 terabyte cloudopslag • E-mail postvak van 50 GB • 50% korting op installatie

www.bbq-heemskerk.nl

De Gildeslager verrast je smaak ©

open van 1 februari t/m eind juli www.kwekerijsap.nl

Openingstijden: ma t/m vrij: 9:00 t/m 18:00 uur zat: 8:00 t/m 17:00 uur Noorddorperweg, Heemskerk, 0251 - 234 984

tekent voor succes

GIETERIJ DIJKKAMP B.V. Daam Schijfweg 15 | 1507 BD Zaandam T +31 (0)75 616 35 56 | F +31 (0)75 670 32 11 www.dijkkamp.nl | info @ dijkkamp.nl

Ontdek Office 365 Vanaf 4,20 per maand per gebruiker

Dit alles gemaakt van eerlijk duurzaam vlees met veel passie en liefde voor het vak volgens bekroonde familierecepten!

PRACHTIGE PLANTEN VAN DE KWEKER!

• non/ferro metalen • aluminium - koper • cr-ni-stalen • cu-ni-legeringen • titaan • ISO 3834-2 • PED module H+H1

Ervaar de kracht van gietwerk

“Mijn bedrijf is overal waar ik ben”

Al 240 jaar een begrip in Heemskerk!

· vlees- en vleeswaren ZUIDERVAART · soepen en maaltijden ZUIDERVAART

Acquisitie naar aanleiding van deze advertentie wordt niet op prijs gesteld

Wij verzorgen uw: • handels- en familiedrukwerk • (kleur) kopieerwerk • inbinden van verslagen • clubbladen • ontwerp • full color drukwerk

Nieuwe bordsponsors ADO’20: • • • • • • •

Meatstreet The story of Meat, Beverwijk Groep Kennemerwaert Accountants B.V., Heemskerk OBA Bouw en Aannemingsbedrijf, Beverwijk Pont Meyer Houthandel en Bouwmarkt, Beverwijk Johan Mulder Assurantie & Financieel Adviseur, Heemskerk Jumping Kennemerland, Beverwijk C. Nelis Bouw & Ontwikkeling, Heemskerk

Deze bedrijven hebben de eerste stap gezet, volgt u ook?

Burg. Nielenplein 2 1961 NV Heemskerk 0251 - 245 224 info@notarisjvc.nl w w w.notarisjvc.nl


Mats van der Wijst

“Ze moeten er het maximale uit kunnen halen en dat ook zelf zien.”

“In de top 5 eindigen is naar mijn mening ADO-waardig.”

Falko Stengs is speler van zaterdag 2, wat naar eigen zeggen een vriendenteam is dat voornamelijk voetbalt voor de lol. Zijn taak als trainer neemt hij daarentegen een stuk serieuzer. Dit seizoen heeft hij de leiding over de jongens onder 11-1.

Sport en dan met name voetbal is waar Mats van der Wijst bijna elk moment van de dag mee bezig is. Hij is 21 jaar en een echte ADO-er. Niet zo gek dat hij dan ook training geeft aan onze jeugd. Toch had hij het nooit voor ogen trainer te worden.

“Vergeleken met mijn oude team is het team dat ik dit seizoen train vrij rustig. Maar het zijn zeker geen jongens die je naar de training hoeft te sturen, ze hebben talent en willen graag leren.” Omdat Falko al zo’n vijf jaar als trainer rondloopt bij ADO’20, kent hij de meeste spelers en weet hij wat hij van ze kan verwachten. “Je neemt wel eens een training over van iemand anders, dus veel jongens die ik dit seizoen train, ben ik al eens tegengekomen. Ze zijn twee jaar ouder dan de jongens van mijn vorige team, dus dat is wel weer een uitdaging.”

Mats doet een versnelde opleiding aan de Sportacademie van Amsterdam en heeft door een stage bij ADO’20 kennis gemaakt met het trainersvak. “In het eerste jaar van mijn studie liep ik bij de C2 mee als assistent van Mike Bon. Ik kwam er toen achter dat ik het eigenlijk wel erg leuk vond om trainen te geven.” Mats ging in eerste instantie om andere redenen naar de Sportacademie. “Ik vond het vroeger lastig om te praten voor een groep, dat was nooit voor mij weggelegd. Dus naast dat ik graag iets met sporten wilde doen, wilde ik ook een studie kiezen waar ik die communicatieve vaardigheden kon aanscherpen.”

Na de middelbare school ging Falko naar het CIOS. Hij heeft stage gelopen bij ADO’20 en heeft de diploma’s Pupillen en Junioren en Trainer-Coach 3 behaald. Ook heeft hij een cursus gevolgd bij René Meulensteen. “Die cursus ging over hoe je jonge spelers het beste techniek aan kunt leren. Zo is het belangrijker om kinderen individueel te trainen, dan als team. 1 tegen 1 oefeningen zijn bijvoorbeeld beter dan een positiespel.” Na het CIOS besloot Falko een andere richting dan sport te kiezen. “Ik heb op het CIOS geleerd hoe je jezelf het beste kunt presenteren en daardoor ben ik een stuk opener geworden, maar ik wist niet zeker of ik ook een baan in de sportwereld wilde.” Nu volgt Falko een economische opleiding bij Hogeschool Inholland. Toch heeft hij reden genoeg om trainingen te blijven geven. “Ik vind het gewoon erg leuk om met kinderen te werken. Ik kan echt genieten van het plezier dat zij hebben in het voetbal, ze zijn allemaal lekker fanatiek en willen nog graag. Daarnaast vind ik het een uitdaging om die jongens beter te maken.” Prestaties zeggen Falko dan ook niet veel. “Je kunt de hele wedstrijd de betere ploeg zijn en dan alsnog verliezen. Ik wil ervoor zorgen dat mijn spelers zich optimaal kunnen ontwikkelen tijdens trainingen en wedstrijden, dat vind ik het belangrijkste. Ze moeten er het maximale uit kunnen halen en dat ook zelf zien.” Positiviteit is een van de speerpunten van Falko. “Niet alleen ik als trainer, maar ook de ouders en de sfeer om het voetbalveld heen moeten positief zijn. Kinderen op deze leeftijd kunnen gauw onzeker raken en dan maken ze misschien de verkeerde beslissingen tijdens een wedstrijd. Als je altijd positief blijft, hebben de jongens meer plezier in het spelletje en zullen ze thuis ook sneller gaan voetballen, wat weer goed is voor hun ontwikkeling.” Zelf trekt Falko zich naar eigen zeggen nooit zo veel aan van zijn trainers. “Ik ben volgens mij altijd een beetje een dromertje in het veld. Ik weet nog dat Martijn Groen bij een vrije trap altijd ‘oorlog maken!’ riep, zodat we net iets feller het duel ingingen. Die ADO-jongetjes waren namelijk altijd wat liever en stonden dan een beetje te kijken, maar dat gaf je dan net wat meer zekerheid. Ik denk dat het goed is om als trainers naar elkaar te kijken en te blijven overleggen. Je pikt dingen van elkaar op en dat maakt je uiteindelijk een betere trainer.”

suzanne röling suzanne röling

12

Dit seizoen staat Mats voor de jongens onder 15-1. Met dit team is hij al bekend, want afgelopen seizoen trainde hij ze in onder 14-1. “Het is eigenlijk een standaard jeugdteam, met heel verschillende spelers. Maar deze jongens spelen al vanaf de kabouters met elkaar, dus ze kennen elkaar goed en dat maakt het een leuk team.” Zelf heeft Mats ook zijn hele voetbalcarrière bij ADO’20 doorlopen. Als keeper bij de selectie moet hij het dit jaar uitvechten met Michel van Kampen voor een plek in het eerste elftal. “Ik ben zelf heel fanatiek en vind het daarom waarschijnlijk ook leuk om anderen beter te maken.” Het team van Mats gaat dit seizoen in de derde divisie spelen. Ondanks dat dit vrij hoog is, schat Mats de kansen voor zijn team positief in. “Er zit veel talent in deze groep, veel jongens hebben ook een KNVB achtergrond, dus ik kan de lat best wat hoger leggen. Ik heb voor hun de doelstelling gemaakt om in ieder geval in de top 5 te eindigen, dat is naar mijn mening ook ADO-waardig. Je hebt dan ook telkens een punt om naar toe te werken, niet dat wanneer je geen kampioen meer kunt worden je ook geen doel meer hebt.” Mats plaatst zichzelf vooral bij de A-, B- en C-junioren, senioren trainen staat nog niet op het lijstje. “Ik vind het juist leuk om jonge jongens beter te zien worden. Voor iedere speler heb je ook een andere aanpak nodig. Sommige jongens moet je soms echt even ergens op aanspreken, terwijl je bij andere jongens meer vragen moet stellen. Dat moet je als trainer wel aanvoelen.” Dat de jongens wellicht ook in een moeilijke leeftijd zitten, valt volgens Mats niet veel van te merken. “Ik ben lang en heb een goede veldstem, misschien kijken de jongens daardoor een beetje tegen me op. Maar onderling is het ook belangrijk dat ze goed met elkaar om kunnen gaan. Naast de voetbal moeten het wel leuke jongens blijven.”

PORTRET

PORTRET

Falko Stengs

Fanatiek als hij is, weet Mats dat hij zich als trainer wel anders op moet stellen dan als hij als speler doet. “Winnen is vrij belangrijk voor mij, ik kan ook heel slecht tegen mijn verlies. Je voetbalt niet om het spelletje te spelen, je moet de ‘drive om te winnen’ hebben”. Mats vindt dat hij als trainer wel een andere, belangrijkere taak heeft. “Ik kijk dan eerst naar de positieve punten en ik zorg ervoor dat de jongens met een gerust hart de kleedkamer verlaten. Het gaat natuurlijk ook om de ontwikkeling van de spelers, want als je niet beter wordt in een jeugdelftal dan houdt het eigenlijk wel een beetje op. Ik denk dat wij als trainers ervoor moeten zorgen dat iedereen de kans krijgt om individueel beter te worden.” suzanne röling suzanne röling

13


Rik Prins

“Je kunt het wel een soort uit de hand gelopen hobby noemen.”

“‘Buiten het veld probeer ik meer een vriendje voor ze te zijn.’’

Minimaal 4 dagen per week is Dimitri Jolly bezig met het trainen en begeleiden van zijn team. Daarnaast volgt hij een opleiding tot gymdocent én heeft hij zijn eigen voetbalschool. Dit seizoen mag hij zijn ervaring toepassen op de jongens onder 13-1.

Aankomend jaar is het derde seizoen bij ADO’20 voor Rik Prins. Hij is 20 jaar en woont in Uitgeest. Daar is ook zijn voetbalcarrière ontstaan, maar hij heeft nu zowel als speler en als trainer zijn plek gevonden op de Vlotter.

Dimitri is 25 jaar oud en studeert aan de ALO. Hiervoor heeft hij het CIOS gedaan en is hij in aanraking gekomen met trainen. “Ik begon met het trainen van de meiden en ben er toen eigenlijk een beetje in blijven hangen.” Zelf voetbalde Dimitri ook altijd bij ADO’20. Na de A-junioren heeft hij nog een tijdje in een vriendenteam gespeeld, maar is toen gestopt. Hij wilde zijn focus totaal op het trainen richten. “Na een vakantie wil ik vaak meteen weer aan de slag. Ja, je kunt het wel een soort uit de hand gelopen hobby noemen.”uwen

De overstap van FC Uitgeest naar ADO’20 is volgens Rik helemaal niet lastig. “De jongens op ADO’20 zijn heel open en betrokken. Na de eerste trainingen volgt er gelijk al een ‘inburgeringscursus’ op de Heemskerkse feestweek. Het is één grote vriendengroep waar je in terecht komt.” Rik wordt voor het derde elftal naar ADO gehaald, maar gaat uiteindelijk bij het tweede elftal spelen. Ook dit seizoen gaat hij daar zijn best doen op het middenveld.

Het team van Dimitri is vorig jaar gedegradeerd en speelt nu in de derde divisie. “Daar gaan we uiteraard proberen in te blijven, ik hoop in ieder geval de middenmoot te halen. Vorig jaar hebben die jongens veel verloren, dus ik moet ervoor zorgen dat ze weer meer zelfvertrouwen krijgen.” Dimitri weet welke jongens hij voor zich krijgt, want hij heeft ze al eerder getraind. “Dit jaar zijn er een paar nieuwe jongens bijgekomen, de spelers kunnen allemaal hard werken. Een erg leuk team.” Druk als Dimitri het heeft, steekt hij niet zonder reden zo veel tijd in het training geven. “Het geeft gewoon veel voldoening. Het is leuk om de jongens te zien groeien en enthousiast naar de training te zien komen.” Een goede band met de spelers vindt hij dan ook het allerbelangrijkste. “Het is soms ook goed om het niet altijd over de voetbal te hebben. Als je een keer vraagt hoe het op school gaat of hoe het op vakantie was, merken ze dat de trainer interesse in ze toont. Je bouwt een band met je spelers op en dan geeft het je wel een goed gevoel als ze daadwerkelijk beter worden.” Maar dat gaat niet zomaar. Het vergt volgens Dimitri niet alleen inzet, maar ook de juiste instelling. “Ik werk veel met de statische mindset en de groei mindset. Bij een statische mindset denkt een speler dat het talent in voetbal vaststaat en bij een groei mindset is een speler zich ervan bewust dat hij door te ontwikkelen ook veel kan bereiken. Het is natuurlijk de bedoeling dat de jongens de groei mindset krijgen en een tegenslag niet als een gebrek aan talent zien, maar als een leerproces. Ik probeer dit te bereiken door soms voorbeelden op het bord te schrijven. Daar laat ik ze dan over nadenken en een keuze in maken.” Ook als trainer moet je blijven nadenken over hoe je jezelf presenteert, vindt Dimitri. “Je hebt toch een bepaalde verantwoordelijkheid. Daar komt bij dat je ook het goede voorbeeld moet geven. Als ik ongezond zit te eten in de kantine en zelf nooit op tijd ben, waarom zouden mijn spelers dat dan wel doen. Je moet daar als trainer wel scherp in zijn.” Onderling bij de trainers van de jeugd op ADO’20 kunnen er ook nog stappen gemaakt worden,” denkt Dimitri. “Het is goed om meer structuur aan te brengen in de onderbouw, je kunt dan nog wel vrij zijn in oefenstof, maar zit er meer een lijn in. Als wij als trainers vaker samenkomen en met elkaar sparren, dan kunnen onze spelers zich nog beter ontwikkelen.”

suzanne röling suzanne röling

14

Als trainer neemt hij de jongens onder 12-1 onder zijn hoede. “Dit team gaat voor het eerst op een groot veld voetballen. Nu komt er meer tactiek in beeld, dus kun je ze ook meer aanleren. Ze hebben een goede basis, dus ik denk dat er veel ontwikkeling bij deze jongens te halen valt.” Zelf heeft hij afgelopen seizoen voor het eerst een groot veld gecoacht en heeft hij als stagiair bij Ajax veel ervaring opgedaan in deze leeftijdscategorie. “Ik kan dit jaar op een hoger niveau starten, maar het blijft altijd een uitdaging.” Rik studeert aan het CIOS en heeft de diploma’s Pupillen en Junioren en Trainer-Coach 3 al op zak. Aankomend seizoen loopt hij mee bij onze selectie onder 19-1 om het diploma TrainerCoach 2 te kunnen halen. “Door mijn stage bij Ajax is de ambitie om trainer te worden wel gegroeid, maar na mijn studie is dit niet gelijk een optie. Naast mijn baan bij een salesbedrijf wil ik eerst meer ervaring opdoen in het geven van trainingen.” Je opleiding combineren met je hobby is ideaal volgens Rik. “Nu ik in het wereldje terecht ben gekomen, heb ik gemerkt dat je er best snel je job van kunt maken. De top is vaak alleen weggelegd voor oud-profvoetballers, maar je weet nooit waar je netwerk je kan brengen.” Hij noemt Ronald Koeman en Josep Guardiola als voorbeelden voor hem. “Koeman is altijd heel rustig, terwijl Guardiola heel druk doet langs de lijn. Beide manieren vind ik wel wat hebben, maar ik zit er zelf denk ik tussenin. Als het goed gaat, hoef ik niets te zeggen, maar anders sta ik wel aanwijzingen te geven.” “Plezier staat voor mij echt aan de top, die jongens moeten het leuk vinden. Daarnaast is het heel belangrijk dat je weet hoe je om moet gaan met je spelers. Bij deze leeftijd kun je niet te streng zijn, maar moet je wel sturing geven.” Volgens Rik kun je nog zo’n goede veldtrainer zijn, maar als je niet weet hoe je met je spelers om moet gaan, is dat echt een verlies. “Buiten het veld probeer ik meer een vriendje voor ze te zijn, ik denk dat ze dan veel meer voor je doen dan dat je overduidelijk het verschil tussen trainer en speler laat zien. Als ik een jongetje bij me haal en iets leuks zeg, dan zie je hem groeien van trots. Aan het einde van de training mogen ze bij mij ook altijd ‘de man van de training’ kiezen. De winnaar neem ik dan even apart, dat vinden die jongens prachtig.”

PORTRET

PORTRET

Dimitri Jolly

Dit seizoen heeft Rik de taak om zijn team klaar te stomen voor het jaar erop. “Ze gaan dan op divisie niveau spelen en dat is best pittig. Het is mijn taak om ervoor te zorgen dat de jongens zich genoeg ontwikkelen om dat niveau aan te kunnen. Plezier is belangrijk, maar ze moeten ook leren.” suzanne röling suzanne röling

15


Bovenste rij v.l.n.r.: Meraj Allahdad, Ruben Doesburg, Henk Voormeer (elftalbegeleider beloftenteam), Harm Ousoren (verzorger), Bauke Schotanus (verzorger), Jorrick Steenstra, Ramon Koster Tweede rij v.l.n.r.: Sead Mazreku, Marvin Boom, Sam Kroes, Jesper de VrĂŠ, Mats van der Kolk, Cordi van der Aar, Yerri Alsema, Ted Amson, Cani Yilmaz, Yovany van der Stelt Derde rij v.l.n.r.: Ivar Boerebach (Teammanager ADO 1), Richie Owusu Ansah, Mouad Ben Chekh, Winston DaniĂŤls (trainer beloftenteam), Peter Tania (assistent-trainer), Raymond Bronkhorst (hoofdtrainer), Richard Koekenbier (keeperstrainer), Henk Zinhagel (assistent-trainer beloftenteam), Max Nijman, Sam Nijman, Bas Vellema, Wim Stoker (elftalbegeleider ADO 1) Onderste rij v.l.n.r.: Julian Westerbaan, Dylan Tan, Jan Welboren, Donny Rijnink, Michel van Kampen, Danny Visser, Mats van der Wijst, Jasper Numan, Ramon van der Helm, Rik Prins en Boyd van der Meij Op de foto ontbreken: Sem van Amersfoort, Ozair Dahi, Clive Keus, Gert Jan van Leiden, Luke de Ruijter, Raymond de Waard en Jordi Wigman


Bij Van der Vleuten & van Hooff heeft u

een streepje voor

• incasso’s • huurzaken • juridisch advies • debiteurenbeheer • executies van vonnissen

Schieland 18 . 1948 RM . Beverwijk . tel: 0251 - 860219 . w: www.mcprinting.nl

www.vdv-vh.nl

Lariksstraat 35

Middenweg 168 B

1971 JR IJmuiden

1782 BL Den Helder

T : 0255 - 51 57 12

T : 0223 - 61 08 59

F : 0255 - 51 27 09

F : 0223 - 61 08 72

E : ijmuiden@vdv-vh.nl

E : denhelder@vdv-vh.nl

Een Professionele website inclusief CMS? voor s

lechts

€ 35,00

per ma

Yuuuuup!

and!

Rijksstraatweg 159b, 1969 LE Heemskerk, T: 0251 - 231177

INCLUSIEF ONTWERPKOSTEN INCLUSIEF EEN DOMEINNAAM INCLUSIEF E-MAIL EN HOSTING GEEN EENMALIGE KOSTEN!

www.insidemanager.nl

wenst ADO’20 een succesvol seizoen

• • • •

Aannemer in grond-, weg- en waterbouw Gespecialiseerd in het aanbrengen van verticale infiltratie Machinaal straten en aanbrengen van riool Groenvoorzieningen en particulieren tuinaanleg

Oudendijk 3b, 1969 ML Heemskerk | telefoon : 0251-234225


Martin de Groot: “Fortuna Wormerveer is echt mijn cluppie” peter hekman peter hekman

Ik word welkom geheten met een warme handdruk en een gulle glimlach. Ik sta in de poort naast het huis van Martin de Groot (50) in De Rijp. De woning belooft aan de voorkant niet veel goeds. Het straatje is krap en het ziet er allemaal klein uit. Maar eenmaal binnen word ik verrast door een prachtig huis met een grote, mooi ingerichte woonkamer, een enorme tuin met een prachtig uitzicht en een gezellige en warme eetkeuken waar De Groot koffie inschenkt. De oud-trainer van ADO’20 ziet er bruin-gekleurd uit. Hij is net terug van een klein weekje Spanje waar hij een bruiloft had en samen met zijn Ans er een paar dagen vakantie aan vast heeft geknoopt. “Hadden we even nodig,” zegt De Groot die een verdrietige periode achter de rug heeft. Eerst komt zijn moeder vrij plotseling te overlijden en nog geen vier maanden later volgt vader De Groot. “En dat gaat je niet in de kouwe kleren zitten.”

Fortuna Wormerveer Het gesprek gaat al snel over voetbal. Zelf heeft De Groot maar bij één club gespeeld: WFC, het huidige Fortuna Wormerveer. Hij is door zijn vader lid gemaakt toen hij zes was en is er tot zijn 35ste blijven spelen. Op zijn 17e maakt hij zijn debuut in het eerste en houdt dit 18 seizoenen vol. Tijdens zijn laatste seizoen wordt hij door het bestuur gevraagd hoofdtrainer te worden. Hij beschikt over zijn TC3 en TC2-diploma, maar trainer zijn is toch heel anders dan speler zijn.

20

Het gaat hem goed af en hij eindigt in zijn eerste seizoen als vijfde. Na 2 jaar stapt hij over naar zaterdagclub ZCFC waar hij vier jaar de scepter zwaait. Daarna volgt drie jaar De Kennemers waarmee hij promoveert van de tweede naar de eerste klasse. In 2010 wordt De Groot gepresenteerd als de nieuwe trainer van ADO’20 waar hij

de opvolger is van Cees Bruinink die naar Katwijk vertrekt. Het huwelijk tussen Martin de Groot en ADO’20 is weliswaar niet voor eeuwig maar is wel onder een gelukkig gesternte geboren. De Groot heeft de beschikking over een prima selectie waarmee hij in het eerste seizoen reikt tot de derde plaats en de nacompetitie. Daarin wordt thuis van SC Feyenoord verloren (0-3).

Kampioen ADO wordt in het tweede seizoen onder leiding van De Groot kampioen. De Heemskerkse club promoveert van de Hoofdklasse naar de Topklasse na een geweldig seizoen. “De start was niet goed,” vertel De Groot. “Na drie wedstrijden stonden we onderaan met slechts één schamel puntje. Mijn houvast was dat er wel goed gespeeld werd en nadat we de vierde wedstrijd wonnen, begon het te draaien.” Dat is achteraf bijna een understatement. ADO speelt een prachtig seizoen en sluit als kampioen het seizoen af met 58 punten uit 26 wedstrijden. De voorsprong op de nummer 2 Leonidas bedraagt 9 punten. De Groot herinnert zich nog bijna alles als de dag van gisteren. Hij vervolgt: “Cruciaal is de uitwedstrijd bij Westlandia. Ik weet nog dat wij in de rust tegen een 2-1 achterstand aankijken terwijl concurrent Leonidas, die op 5 punten achterstand staat, op dat moment met 2-1 voor staat. Uiteindelijk sluit ADO één van haar allerbeste wedstrijden van het seizoen af met een klinkende 3-5 overwinning terwijl Leonidas verliest. De voorsprong bedraagt op dat moment 8 punten met nog drie wedstrijden te gaan. Het kan niet meer stuk en er wordt in de kantine van Westlandia al een voorschot genomen op het kampioenschap.” En dat ze bij Westlandia een feestje kunnen vieren, dat weten we…

De zondag daarop wordt het kampioenschap definitief binnengehaald door een klinkende 5-0 overwinning op Purmersteijn. Het feest dat daarop volgt, is groots. Wanneer ik hierover spreek met De Groot glimmen zijn ogen en krijgt hij een enorme grijns op zijn gezicht. “Ik weet alles nog. De rit door Heemskerk op de platte kar met de lekke banden. Het feest in de kantine met als hoogtepunt het één voor één naar voren roepen van iedereen; spelers, verzorgers, begeleiding en trainers. Geweldig!”.

Topklasse “Eerlijk gezegd vond ik het seizoen 2012-2013 nog mooier,” beaamt de Zaanse trainer. Aan de keukentafel schuift intussen zoon Bas aan om een broodje te eten. “Hij gaat komend seizoen bij mij in de selectie van Fortuna spelen,” meldt De Groot met gepaste trots in zijn stem. Hij vervolgt: “Bas, dat jaar in de Topklasse is helemaal TOP. ADO eindigt, als debutant, als tweede achter Achilles’29 en blijft 17 wedstrijden achtereen ongeslagen. Een record. En dan die bekerwedstrijden. Eerst thuis tegen Katwijk. Bloedstollende wedstrijd. 2-0 voor en vlak voor tijd 2-2. In de verlenging scoort Sem van Amersfoort de winnende. En dan FC Almere City: 4-1 winst. En dan de mooiste wedstrijd ooit, de legendarische 6-1 winst tegen Eindhoven. De beelden van deze bizarre wedstrijd gaan de hele wereld over. En niet te vergeten de achtste finale tegen Vitesse. Weliswaar dik verloren, maar wat een belevenis.“ De Groot geeft toe: “Het was een fantastisch seizoen, mede natuurlijk door de hele goede spelersgroep”. Uiteraard weet hij ze nog allemaal; Brian Simons, Daan Rienstra, Mark de Loor, Mike Brantjes, Frankie Zinhagel, Clive Keus, Patrick Zonneveld, Rick Neele, Ramon de Nijs, Tom van de Brink, Benny Kleine, Melvin Bruijn, Sem

van Amersfoort, Joey Carolina en Stefan van der Grijp. “En vergeet Mo Kusadasi niet, de reserve keeper die een belangrijke rol heeft gespeeld. En Bart Zonneveld die een wereldgoal maakt tegen De Zouaven.” Het laatste jaar van De Groot gaat het minder. ADO’20 staat er het hele seizoen niet goed voor maar door winst in de laatste twee wedstrijden eindigen de Superezels toch nog als 8ste en wordt zelfs nog een plek in het bekertoernooi veilig gesteld.

Vertrek Na vier jaar ADO vertrekt De Groot naar OFC, maar mede vanwege privéomstandigheden wordt dat geen succes. Halverwege het seizoen komt hij zonder club te zitten. In 2015 meldt Fortuna Wormerveer zich en gaat hij aan de slag met wat hij ‘zijn cluppie’ noemt. Het niveau is weliswaar wat lager dan bij ADO (Fortuna speelt in de 1ste klasse) maar volgens De Groot is de vereniging te vergelijken met ADO. Vooral qua sfeer en gezelligheid. Hij voelt zich er in elk geval thuis. De Groot kijkt met veel plezier terug op vier tropenjaren van hard werken maar ook met veel lachen. Zijn beste herinneringen aan ADO bewaart hij in zijn hart. Na de trainingen op vrijdagavond blijven De Groot samen met Gerrit van Hooff, Wim Stoker en Harm Ousoren vaak nog even zitten. Onder de tribune wordt een biertje opengetrokken en wat gekletst. Niet alleen over voetbal, maar eigenlijk over alles. “Deze herinneringen zijn mij het meest dierbaar,” sluit De Groot af. Ik neem afscheid met een ferme handdruk en een onverminderde gulle glimlach.

21


Thijs Sluijter: “Sportief was het een topjaar” “Als beginnend trainer had ik een moeilijke start,” begint Sluijter (geb. 10 februari 1980) het gesprek. “Ik weet het nog goed. De eerste de beste competitiewedstrijd kregen we met 7-2 klop bij de Koninklijke HFC.” Seizoen 20142015 eindigt voor ADO’20 in een derde plaats van onderen met als gevolg degradatie uit de Topklasse. Het seizoen erop gaat het een stuk beter. De concurrentie is weliswaar van een ander niveau, maar Sluijter beschikt over een betere selectie (Van Leiden, Dekkers, Neele red.). De pech is dat er sterke tegenstanders zijn zoals Westlandia, De Dijk en OFC. ADO’20 eindigt de competitie als zesde met 42 punten. Maar belangrijker, het spel ziet er goed uit. En er breken een paar jeugdspelers door zoals Marvin Boom en Max Nijman.

Visie Sluijter spreekt over een betere visie en het doorontwikkelen. Er gaan voetbaltermen over de keukentafel, zoals ‘hoog druk zetten’, ‘zo snel mogelijk de bal veroveren’, ‘met risico spelen’, ‘bij balverlies direct druk op de bal’ en ‘geen schijterig voetbal spelen’. Door deze manier van spelen in combinatie met een prima selectie slaagt de jonge trainer erin dit seizoen ADO’20 het kampioenschap in de Hoofdklasse te bezorgen.

22

Het seizoen passeert de revue. De conclusie is dat alles klopt. Er zit balans in het elftal. De verdediging staat goed waarbij het centrale duo Van Leiden en Rijnink een cruciale rol speelt. ADO heeft een sterk middenveld waarin volgens Sluijter met name Vellema een belangrijke rol speelt. “Hij valt misschien niet zo op, maar hij is heel belangrijk.” En er wordt gescoord. Niet alleen door Neele maar vooral door De Vré. De jonge spits prikt er maar liefst 20 in en levert hiermee een belangrijke bijdrage aan het succes.

Belangrijk Sluijter neemt een slok van zijn thee en benadrukt dat niet alleen de genoemde spelers belangrijk zijn geweest, maar dat het vooral een prestatie is van het hele team inclusief begeleiding en alles er om heen. Ook de supporters van ADO zijn belangrijk. “Weet je dat we ruim anderhalf jaar ongeslagen zijn op De Vlotter? Tegenstanders komen niet graag naar Heemskerk.” “Terugkijkend vind ik dat de uitwedstrijd bij Silvolde doorslaggevend is geweest. De wedstrijd wordt gespeeld op een donderdagavond op een bijveld. Het veld is slecht, het licht is slecht en goed voetbal is eigenlijk niet mogelijk. Maar zelfs in die zware omstandigheden weet ADO zich terug te knokken van een 1-0 achterstand naar de 1-2 winst.” De beste wedstrijd van het seizoen is volgens Sluijter de uitwedstrijd bij Hoogland. Na 45 fantastische minuten voetbal staat ADO met 0-6 voor, ongekend. Het wordt uiteindelijk 1-6. Van die tegengoal baalt iedereen wat veel zegt over de mentaliteit.

Topjaar Maar er worden meer goede wedstrijden gespeeld. De bekerwedstrijd tegen DOVO bijvoorbeeld: 3-1 winst. Of de uitwedstrijd bij Hollandia: 0-4 winst. Die wedstrijd komt overigens precies op het juiste moment. ADO zit even in een dipje na verlies tegen Sneek (3-2 na een 0-2 voorsprong) en twee gelijke spelen. Ondanks dat de trainer in de privésfeer een moeilijk jaar achter de rug heeft, is het op het sportieve vlak een topjaar geworden. Hij neemt dan ook met gemengde gevoelens afscheid van ADO. Hij gaat komend seizoen als assistent-trainer van Yuri Rose bij OFC aan de slag. “Maar ik was liever nog een jaar bij ADO gebleven,” erkent Sluijter. PETER HEKMAN dennis mantz/ron pichel

23


Winnaar Piet Voormeer Trofee Jesper de Vré: “Ik ga altijd voor 100% de wedstrijd en trainingen in!” De keuze van Jesper de Vré als meest waardevolle speler van de ADO-selectie seizoen 2016-2017 mag nauwelijks een verrassing genoemd worden. Hij was de enige, die alle competitie- en bekerwedstrijden van de ADO’20-hoofdmacht in het veld stond met een totale speeltijd van 3113 minuten. En ook bij zijn uitverkiezing kwam er zelden zo’n eensluidend resultaat uit de koker: een nagenoeg 100% score! Maar er was meer! Bij het SINA Voetballab Gala, de feestelijke afsluiting van het IJmondiale voetbalseizoen, behoorde hij in drie categorieën tot de genomineerden: beste speler, grootste talent en topscorer. Met twee prijzen ging hij uiteindelijk aan de haal: grootste talent en topscorer. Om een afspraak met de winnaar van de Piet Voormeer-trofee te maken voor een interview was geen enkel probleem. Hoewel de wedstrijden en trainingen eigenlijk al tot het verre verleden behoorden, had hij met een aantal van zijn maten op sportpark De Vlotter afgesproken om gewoon lekker te komen trainen. Daaraan voorafgaand spraken we dus met elkaar. Ook Jesper was niet echt verbaasd over zijn uitverkiezing. “Op de ADO-website volgde ik de poll en zag dat ik er goed voor stond. Ik was niet verrast omdat ik een goed jaar had gedraaid, alles had gespeeld en tevens topscorer was geworden. Wel was het leuk dat op een gegeven ogenblik, toen zowel Rick (Neele, red.) als ik op 12 doelpunten stonden, we afspraken er een onderling wedstrijdje van te maken. Rick kreeg daarna helaas de pech een tijdje geblesseerd aan de kant te moeten blijven. Bovendien wil ik ook er uitdrukkelijk aan toevoegen dat mijn uitverkiezing gezien moet worden als een teamprestatie. Hulde ook aan de verdedigers en de middenveldbezetting.” Heel opvallend is het schijnbare gemak waarmee Jesper in één seizoen de grote stap van 3de klasse naar de 3de divisie heeft kunnen zetten. “Ik kwam van HSV, een echte dorpsclub en had al gauw het idee bij ADO datzelfde gevoel te hebben: gezellig, ongecompliceerd en alles met zijn allen. In de voorbereiding had ik toch wel mijn twijfels. Vooral conditioneel en met kracht had ik het moeilijk, maar toen ik in die periode acht keer scoorde, hoopte ik op een basisplaats. Ja en in de competitie ging het niet anders. Of ik nu in de spits speelde of op 10, ik bleef mijn goaltjes meepikken.”

24

Jesper de Vré speelde alle 36 wedstrijden in de basis voor de competitie en beker, was nauwelijks geblesseerd en liep opvallend genoeg het hele seizoen in totaal slechts 3 gele kaarten op, twee in de beker en één in de competitie. “Ik ga altijd de wedstrijd en trainingen in voor 100%, maar ik ben ook zuinig op mezelf. In principe ben ik een nette voetballer. Dat komt ook omdat ik daartoe nu ook de gelegenheid krijg. Bij HSV was ik aanvoerder en spelbepalend, daarom vaak dubbel gedekt en werd ik heel stevig aangepakt. Dan doe je ook wel iets terug! Bij ADO is mijn positie heel anders en kan ik mij op verschillende posities ontwikkelen. Gert Jan van Leiden is bij ons de leider, een terechte aanvoerder. Bij HSV was ik aanvoerder om reden

Harrie Jekkers Oh Oh Den Haag

lou koopman hein van leeuwen

dat ik wellicht de beste voetballer was. Dan heb je een totaal andere situatie.” De naam van de vereniging HSV is al vaker gevallen. Daar stond zijn voetbalwieg. Sterker nog: hij begon bij de mini pupillen met zijn moeder als trainer. Daarna volgden alle selectieteams van de vereniging uit Heiloo, met daarbij een seizoen dat hij werd uitgenodigd om mee te trainen bij AZ. Daar ontmoette hij toen zijn huidige medespelers Ted Amson, Meraj Allahdad en Yovany Navales, maar een vervolg in Alkmaar kwam er helaas niet. “Mijn vader en moeder hebben mij altijd gesteund en doen dat nog steeds. Elke thuis- en uitwedstrijd staan zij langs de lijn om me aan te moedigen. Zowel van mijn moeder als vader, in zijn tijd een veel scorende spits, heb ik veel geleerd. Ik was een broekie van 15 jaar – als B-junior speelde ik al in de hoofdmacht van HSV – en heb ik ook veel te danken aan mijn toenmalige trainer, Edwin Veenstra. Hij heeft met name veel voor me betekend in het ontwikkelen van mijn mentale weerbaarheid. En bij ADO heb ik me onder leiding van Thijs Sluijter in technisch en tactisch opzicht kunnen verbeteren. Een trainer moet voor mij vooral ook iemand zijn die kan enthousiasmeren, die een team kan oppeppen.” Wat de toekomst betreft hoopt de 21-jarige Jesper nog steeds op mogelijke interesse van een BVO. “Ik weet het: hoe ouder ik word, hoe kleiner die kans. Er was wel belangstelling van een 2de divisionist en een andere 3de divisionist, maar omdat ik mijn woord al aan ADO had gegeven, was dat geen optie. De Jupiler League zou al prachtig zijn, maar ook met ADO heb ik er het volgend seizoen zin in, een prachtige club met al die vrijwilligers die altijd voor je klaar staan. Ik heb vertrouwen in een mooi seizoen en denk dat we als middenmoter moeten kunnen meekomen met misschien een kansje op een periodetitel. Vorig jaar was mijn doelstelling 15 doelpunten, voor 2017-2018 ga ik voor minimaal 13! En verder hoop ik volgend jaar mijn studie Sportmanagement en Onderneming aan de Hogeschool van Amsterdam met succes te kunnen afronden. Dus al met al wordt het weer een spannend jaartje met nieuwe uitdagingen.” Jesper de Vré, een heel goede voetballer, maar zeker ook een ontzettend aardige vent!

Ik zou best nog wel een keertje net als vroeger in Moerwijk willen wonen Na het eten een partijtje voetbal in de tuin de ouders langs de lijn en in december met de hele buurt op jacht, om kerstbomen te rauzen Op oudejaars avond een fikkie stoken, vooral die autobanden rookten fijn Ik zou best nog wel een keertje met die ouwe naar ADO willen kijken In het Zuiderpark de Langezij een warme worst, supporters om je heen Lekker kankeren op Theo van de Burch en die lange Van Vianen want bij elke lage bal dan dook die eikel er steevast over heen! ref. Oh oh Den Haag, mooie stad achter de duinen de Schilderswijk, de Lange Poten en het Plein Oh oh Den Haag, ik zou met niemand willen ruilen meteen gaan huilen als ik geen Hagenees zou zijn

Martin van Vianen: “Ik was altijd al ‘Die Lange’, ook toen ik nog jong was” 25


PETER HEKMAN PETER HEKMAN

Die lange Van Vianen is oud-ADO Den Haag doelman Martin van Vianen, geboren op 23-03-1941 in Scheveningen. En dat ie lang is, dat klopt. Hij meet een imposante 198 cm. Maar dat ie steevast over elke lage bal heen dook, dat klopt niet helemaal. Hij zelf zegt hierover: “Ik was altijd al ‘Die Lange’, ook toen ik nog jong was, maar ik stond altijd voorover, zodat ik snel bij de bal was, ook wanneer die over de grond ging. Maar ja, als je lang bent, heb je al snel die naam…” Ik ontmoet Martin van Vianen in Sociëteit Pulchri in hartje Den Haag, niet ver van de plek waar hij woont. Hij is lid van deze sociëteit waar hij elke donderdag komt om een hapje te eten, een biertje te drinken en te kletsen over van alles en nog wat, maar toch het meest over voetbal. En dan vooral over ADO Den Haag. Dat is de club waar hij van 1958 tot 1966 heeft gespeeld en waar hij, zij het zijdelings, nog altijd bij betrokken is. Van Vianen is lid van de ledenraad (‘een clubje van ouwe lullen’) en in die hoedanigheid bezoekt hij nog elke thuiswedstrijd van ADO Den Haag in het Kyocera Stadion.

ADO Den Haag Nadat we onze koffie hebben gedronken, begint hij zijn verhaal. Als geboren Scheveninger is hij op zijn 10de begonnen bij een klein clubje genaamd VDV, dat later Flamingo’s werd vanwege een fusie. Op zijn 17de wordt hij door ADO Den Haag gevraagd om daar te komen meetrainen. Door een blessure van de eerste keeper krijgt hij een kans om in het eerste onder de lat te staan en die grijpt hij met beide handen aan. Hij speelt daar met bekende voetballers zoals Piet de Zoete, Lex Schoenmaker en Dick Advocaat. Onder trainer Rinus Loof is hij eerste keeper, maar wanneer

26

Ernst Happel trainer wordt in Den Haag, wordt Ton Thie aangetrokken, van wie hij uiteindelijk de strijd verliest. Omdat de bank geen geschikte plek is voor Van Vianen, maakt hij de overstap naar Holland Sport waar hij nog vijf seizoenen speelt van 1966 tot 1971. En ook, naar de maatstaven van die tijd, goed verdient, zoals hij het zelf zegt. Hij wordt daar in het seizoen 1967-1968 kampioen van de Eerste Divisie om te promoveren naar het hoogste niveau van het vaderlandse voetbal. En daar komt hij ADO Den Haag weer tegen…

de broers Henk en Ton Duyn, reservedoelman Dick Koopman, Peter Veldhuis, Peter de Boer, Jan Koedijk (‘niet snel, maar wel erg goed’), Leo Lagrand en Sjaak Bruins. Met keeper Jan Hendriks had hij een speciale band opgebouwd, maar hij is hem na al die tijd helaas uit het oog verloren. Van Vianen traint overigens niet alleen de selectie; hij traint heel ADO’20. Hij begon ’s middags om 3 uur met de pupillen tot ’s avonds om 8 uur de selectie en wanneer om half 10 de overige senioren komen trainen, speelt hij ook nog een half uurtje mee.

Trainer

Kampioen

Na een ernstige knieblessure komt zijn voetbalcarrière ten einde en wordt hij trainer. Hij heeft zijn diploma’s behaald en gaat aan de slag bij de amateurs van ’s-Gravenzande. In 1973 solliciteert hij bij ADO’20 om daar fulltime trainer te worden. Een delegatie van het bestuur onder leiding van de toenmalige voorzitter Co Buur komt naar Den Haag om met Van Vianen te praten en niet veel later wordt ‘Die Lange’ de eerste betaalde fulltime trainer van de Heemskerkse club. Hij krijgt naast een bescheiden salaris een 5-kamerflat aan de Maerelaan in Heemskerk aangeboden. Hij herinnert zich nog goed het ‘probleem’ van de Heemskerkse kermis. De zondag na de kermis staat de eerste competitiewedstrijd op het programma en die wordt steevast verloren omdat alle spelers drie dagen te kermis gaan. Van Vianen geeft zijn spelers deze drie dagen vrijaf (‘ze waren toch niet komen trainen’) maar de zaterdag erop, de dag voor de wedstrijd, wordt er wel getraind en pittig ook. En die zondag er op wint ADO met 2-1…

Van Vianen wordt in zijn eerste jaar bij ADO’20 kampioen van de derde klasse. Dat gaat niet gemakkelijk, weet hij. Er is een beslissingswedstrijd (tegen SVW Heerhugowaard op 19 mei 1974) voor nodig waarbij ADO’20 aan het langste eind trekt met 2-1. In datzelfde jaar worden overigens ook ADO 2 en ADO 3 kampioen. Een zeer succesvol seizoen dus. Van Vianen heeft drie jaar ADO’20 onder zijn hoede maar houdt het daarna voor gezien. Het valt hem zwaar. Elke dag, vijf dagen in de week van 3 tot 10 trainen en dan nog de wedstrijden op de zondag. En dat zonder assistent-trainer. Dat gaat niet meer en hij moet de mooie aanbieding die ADO’20 hem doet om zijn contract te verlengen naast zich neerleggen. Van Vianen kijkt met veel genoegen terug op zijn tijd in Heemskerk. Hij zegt daar met veel plezier te hebben gewoond en gewerkt. Hij had een speciale band met elftalbegeleider Cees Baltus en met de onlangs overleden voorzitter Co Buur. Met Buur rijdt hij de dag voor de uitwedstrijden naar de accommodatie van de tegenstander om het veld te bekijken en om het één en ander te bespreken. Van Vianen denkt met veel plezier terug aan deze autoritten.

Van Vianen herinnert zich nog veel over ADO’20. Het hoofdveld, dat in die tijd al niet al te best was, de grote tribune, het grote aantal toeschouwers en zelfs de namen van veel spelers, zoals Jan Hendriks,

Na zijn tijd bij ADO’20 is Van Vianen trainer bij Lens in Frankrijk, Telstar, FC Vlaardingen, Quick Boys en Scheveningen (tot 1988). Daarna heeft hij het een tijdje rustig aan gedaan op voetbalgebied en verhuist naar Mallorca. Terug in Nederland wordt hij hoofdscout en keeperstrainer bij SC Cambuur in Leeuwarden en daarna is hij nog werkzaam bij Feyenoord, ook als scout. In 2004 stopt hij, ‘met pensioen gegaan’ zoals hij zelf zegt. In de afgelopen periode doet hij nog wat analysewerkzaamheden voor TV-West, waar hij alle wedstrijden van ADO Den Haag volgt, maar ook daar is hij mee gestopt. Hij doet het momenteel, op zijn 76ste, rustig aan en dat bevalt hem uitstekend.

Kleurrijke carrière Martin van Vianen heeft een kleurrijke carrière achter de rug en heeft veel meegemaakt. Met hoogte- en dieptepunten. Zo speelt hij mee in de afscheidswedstrijd van Abe Lenstra, is hij als trainer van Telstar getuige van het mes-incident met Fred Bischot (10 juni 1979 bij FC Groningen), ziet een baan als trainer van ADO Den Haag aan zijn neus voorbij gaan omdat hij ‘te duur is’ (hij vraagt een salaris van Fl. 100.000 terwijl hij weet dat Hans Kraay sr. een salaris van Fl. 125.000 krijgt), is getuige van het vuurwerk-incident bij de wedstrijd ADO Den HaagAZ en heeft nog samengespeeld met pure Hagenees Bertus de Harder, oud-international en bijgenaamd ‘De Goddelijke Kale’. Voor ADO Den Haag speelt hij 86 competitiewedstrijden, 15 bekerwedstrijden, één Europese wedstrijd en 36 oefenwedstrijden. En “Oh oh Den Haag”…? Dat wordt nog bij elke thuiswedstrijd van ADO Den Haag gedraaid.

27


Meraj Allahdad

Marvin Boom

Gert Jan van Leiden

Richie Owusu Ansah

Jesper de Vré

POSITIE Verdediger

POSITIE Verdediger

POSITIE Aanvaller

POSITIE Aanvaller

WOONPLAATS Heemskerk

WOONPLAATS Middelburg

WOONPLAATS ZAANDAM

WOONPLAATS Heiloo

LEEFTIJD 21

LEEFTIJD 28

LEEFTIJD 18

LEEFTIJD 21

Yerri Alsema

Ozair Dahi

Sead Mazreku

Donny Rijnink

Raymond de Waard

POSITIE Aanvaller

POSITIE Middenvelder

POSITIE Middenvelder

POSITIE Verdediger

POSITIE Aanvaller

WOONPLAATS Heemskerk

WOONPLAATS Heiloo

WOONPLAATS Heemskerk

WOONPLAATS Amsterdam

WOONPLAATS Egmond a/d Hoef

LEEFTIJD 19

LEEFTIJD 20

LEEFTIJD 25

LEEFTIJD 27

LEEFTIJD 21

Sem van Amersfoort

Ruben Doesburg

Rick Neele

Yovany van der Stelt

Jordi Wigman

POSITIE Verdediger

POSITIE Verdediger

POSITIE Aanvaller

POSITIE Aanvaller

POSITIE Aanvaller

WOONPLAATS Heemskerk

WOONPLAATS Heemskerk

WOONPLAATS Assendelft

WOONPLAATS ALKMAAR

WOONPLAATS Westzaan

LEEFTIJD 24

LEEFTIJD 19

LEEFTIJD 27

LEEFTIJD 22

LEEFTIJD 21

Ted Amson

Michel van Kampen

Max Nijman

Bas Vellema

Mats van der Wijst

POSITIE Middenvelder

POSITIE Doelman

POSITIE Verdediger

POSITIE Middenvelder

POSITIE Doelman

WOONPLAATS Heiloo

WOONPLAATS Castricum

WOONPLAATS Heemskerk

WOONPLAATS Purmerend

WOONPLAATS Heemskerk

LEEFTIJD 21

LEEFTIJD 35

LEEFTIJD 21

LEEFTIJD 27

LEEFTIJD 21

Mouad Ben Chekh

Clive Keus

Sam Nijman

Danny Visser

Cani Yilmaz

POSITIE Middenvelder

POSITIE Aanvaller

POSITIE Middenvelder

POSITIE Doelman

POSITIE Middenvelder

WOONPLAATS Koog aan de Zaan

WOONPLAATS Heemskerk

WOONPLAATS Heemskerk

WOONPLAATS BEVERWIJK

WOONPLAATS Alkmaar

LEEFTIJD 26

LEEFTIJD 26

LEEFTIJD 19

LEEFTIJD 20

LEEFTIJD 19

POSITIE Aanvaller WOONPLAATS AMSTERDAM LEEFTIJD 22

28

Raymond Bronkhorst Hoofdtrainer

Peter Tania Assistent trainer

Richard Koekenbier Keeperstrainer

Winston Daniëls Trainer beloftenteam

Henk Zinhagel Assistent trainer beloftenteam

29


Raymond Bronkhorst: “Ik kan deze groep nog beter maken”

Na één jaar bij ODIN in het eerste te hebben gespeeld, wordt hij door Roy Wesseling gevraagd de overstap te maken naar ADO’20. Voor Bronkhorst is dat een mooie uitdaging omdat ADO op dat moment twee klassen hoger speelt. En in zijn eerste jaar bij ADO wordt hij direct kampioen. Hij maakt onderdeel uit van de succesvolle lichting van Wesseling (zie artikel Roy Wesseling, red.) en speelt vier jaar in het blauwwit. Daarna vertrekt hij naar Huizen waar hij, samen met Wesseling, opnieuw kampioen wordt. ‘Bronkie’ maakt een geweldig seizoen door en wordt door Martin Koeman overgehaald om bij FC Groningen een profcontract te tekenen.

FC Groningen

Raymond Bronkhorst (6 augustus 1978) is een geboren en getogen Heemskerker. Hij is getrouwd met Maaike en heeft twee kinderen, Carice van 6 en Gijs van 4. Het gezin woont in de Luxemburglaan waar zij een huis hebben gekocht in dezelfde straat als waar vader en moeder Bronkhorst wonen. Hij heeft een oudere broer, Armand, waar hij nog regelmatig mee zaalvoetbalt.

Carrière De kersverse hoofdtrainer van ADO’20 heeft een imposante voetbalcarrière achter de rug. Hij begint bij ODIN waar hij speelt tot aan de C-junioren. Daarna komt hij bij HFC Haarlem te spelen, maar in het derde jaar gaat het bijna mis. De combinatie van vijf keer per week trainen, het vele reizen en de school wordt hem te veel en hij komt haast niet aan spelen toe. Hij denkt aan stoppen maar wordt door Louis de Bruijne overgehaald weer bij ODIN te komen spelen. Daar vindt hij het plezier in het spelletje weer terug, mede dankzij Ed Klinge, zijn elftalleider.

30

Bronkhorst tekent een tweejarig contract en in het eerste jaar onder trainer Dwight Lodeweges speelt hij bijna alle wedstrijden. In het jaar daarop gaat het een stuk minder met FC Groningen. Met 4 gespeeld en 1 punt wordt Lodeweges ontslagen en opgevolgd door Ron Jans. “Een uitstekende trainer, die Jans, maar ik had geen band met hem,” vertelt Bronkhorst. Soms speelt hij, vaak ook niet maar aan het einde van het seizoen verlengt hij toch zijn contract onder de afspraak dat er geen middenvelder bijkomt. Maar die komt er wel in de persoon van Beverwijker Arvid Smit en dat is voor de Heemskerker het sein om te vertrekken. Hij wordt verhuurd aan Cambuur waar hij tweeëneenhalf jaar speelt, eerst onder Dick de Boer en later onder Roy Wesseling. De periode Cambuur eindigt met een zware schouderblessure waaraan Bronkhorst zich aan het einde van het seizoen laat opereren. Zijn herstel duurt echter veel langer dan gepland waardoor hij een overeenkomst met het Duitse Paderborn, waar Jos Luhukai op dat moment trainer is, aan zijn neus voorbij ziet gaan. Hij besluit te stoppen en zich te gaan richten op zijn maatschappelijke carrière. Hij heeft zijn CIOS- en ALO-diploma op zak en wordt gymdocent aan het Mundus College in AmsterdamWest. Het is een ‘zwarte’ VMBO-school waar Bronkhorst nu nog steeds werkzaam is en waar hij het prima naar zijn zin heeft. Hij geeft vandaag de dag nog maar een paar uurtjes les en is vooral bezig met coördinerende taken.

Roy Wesseling Hij gaat spelen bij DOVO in Veenendaal waar op dat moment de niet onomstreden Raymond Verheijen trainer is en wordt in het eerste jaar kampioen in de 1ste klasse. Na twee jaar maakt bij de overstap naar IJsselmeervogels, volgens Bronkhorst ‘de allermooiste amateurclub van Nederland’. En opnieuw komt hij

een bekende trainer tegen: Roy Wesseling, die na anderhalf jaar wordt opgevolgd door Jan Zoutman. In de vier jaar dat Bronkhorst bij ‘de vogels’ speelt, wordt hij maar liefst drie keer kampioen. Na deze succesvolle periode keert hij terug naar ODIN waar hij nog twee jaar speelt en op zijn 35ste zegt zijn lijf dat het genoeg is geweest. Met zijn trainersdiploma op zak is het de bedoeling dat hij aan de slag gaat als trainer van het tweede van ODIN, maar daar staat Simon Evers voor de groep die net dat jaar kampioen is geworden. Hij kiest voor ADO’20 waar hij in eerste instantie een functie krijgt naast Edwin Reders bij het tweede team. Dit beloftenteam wordt dat seizoen prompt kampioen in de Reserve Hoofdklasse en Bronkhorst schuift door naar assistent-trainer bij het eerste elftal. En het wordt eentonig, maar samen met hoofdtrainer Thijs Sluijter maakt hij ADO kampioen in de Hoofdklasse. Sluijter vertrekt en bij de evaluatie zijn er vijf kandidaten voor de functie van hoofdtrainer. Op voordracht van de spelers kiest ADO voor Bronkhorst, die dan in het bezit is van zijn trainersdiploma UEFA-A.

Doelstelling Bronkhorst drinkt zijn cappuccino leeg en vertelt: “Op de training ben ik hard, maar op de bank ben ik rustig.” Hij heeft er veel vertrouwen in de spelersgroep nog beter te maken. Hij is daarom erg blij dat de hele groep bij elkaar is gebleven en dat er in feite maar één speler (Richie Owusu Ansah, red.) bijkomt. En de doelstelling? “Het linker rijtje,” meldt Bronkhorst ietwat weifelend. “Het niveau in de derde divisie is echt een stuk hoger. Het grote verschil met de Hoofdklasse is dat er gerenommeerde teams spelen, zoals Westlandia, OFC en wellicht ook Jong Vitesse, die maar één kans krijgen en deze ook direct benutten. Maar ADO’20 heeft een goede ploeg dus we houden vast aan onze visie, we gaan geen gekke dingen doen en bewaren onze rust.” Een tegenvaller is het wegvallen van Edwin Dekkers, geeft de trainer toe. “Een fitte Dekkers is misschien wel de beste rechtsback van de derde divisie. Aan de andere kant, Max Nijman heeft zich op die positie prima ontwikkeld, dus maak ik me hierover geen zorgen. Wat ik wel erg jammer vind, is het wegvallen van Gerrit van Hooff. Wim (Stoker, red.) en Gerrit zouden er speciaal voor mij nog een jaartje aan vastplakken, maar dat gaat door het overlijden van Gerrit helaas niet door.” Zijn sombere gezicht klaart op wanneer hij Maaike, Carice en Gijs de hoek om ziet komen. PETER HEKMAN PETER HEKMAN

31


In memoriam

Maerten van Heemskerckstraat 34 * 1961 EB Heemskerk * Telefoon 0251 – 257 957 E-mail: postbus51@kennemerwaert.nl * Internet: www.kennemerwaert.nl

Op donderdag 13 juli 2017 bereikte ons het droevige bericht dat de voetbalicoon van ADO’20 Gerrit van Hooff is overleden. Gerrit van Hooff, wie kent hem niet. Pas op latere leeftijd begint Gerrit bij ADO’20 te voetballen. Wat niemand verwacht, gebeurt toch. De immer hard werkende voetballer schopt het nog tot de spits van ons eerste team. Na zijn actieve voetballoopbaan stort hij zich met hart en ziel in het vrijwilligerschap. Eerst als elftalbegeleider bij de reserves, daarna bekleedt hij dezelfde functie bij onze hoofdmacht. Samen met Ton Teppema, Frans van der Slikke en Wim Stoker vormt hij een onvergetelijk koppel, waar vele ADO-trainers en voetballers met enorm veel respect, maar vooral ook met heel veel plezier aan terugdenken. Kort geleden nog kreeg Gerrit voor zijn 40-jarig vrijwilligerschap de gouden onderscheiding opgespeld. We wisten geruime tijd dat zijn gezondheid veel te wensen overliet, de klap van zijn overlijden komt desondanks heel hard aan.

Op 26 november 2016 is de heer Co Buur overleden. Co was voorzitter van ADO’20 in de periode 1967-1974 en heeft in deze tijd het fundament gelegd onder de club die ADO’20 nu is. Co was de man die initiatieven nam tot de bouw van ons clubhuis en onze tribune, haalde tijdens het 50-jarig bestaan het roemruchte Chelsea naar Nederland om hier wedstrijden te spelen tegen NAC en op De Vlotter tegen PSV. En hij bewerkstelligde de aanstelling van de eerste fulltime trainer van ADO’20. Na zijn voorzitterschap bleef hij op de achtergrond zeer betrokken bij zijn club. Hij bezocht alle uit- en thuiswedstrijden van het eerste elftal, maar was ook vaak te vinden langs de lijn bij de wedstrijden van het beloftenteam en van een groot aantal jeugdelftallen. Hij leverde, achter de schermen, een bijdrage aan de begeleiding van spelers, had enorm veel contacten in de voetbalwereld en schreef met een scherpe blik een groot aantal columns, die zowel op de ADO-site als in het Magazine zijn geplaatst.

Wij wensen Annie, zijn kinderen, kleinkinderen en andere familieleden heel veel sterkte om dit grote verlies te dragen.

In Co Buur is ADO’20 een groot man verloren. Tot slot een overdenking ‘uit de pen’ van Co: “Een mens zonder dromen heeft veel om over na te denken.”

Redactie ADO Magazine

Redactie ADO Magazine

Hoofdkantoor Postadres Telefoon

Stationsplein 48a, 1948 LC Beverwijk Postbus 282, 1940 AG Beverwijk 0251 - 27 90 00

E-mail

info@ijmondwerkt.com

Website

www.ijmondwerkt.com

Gasservice Noordholland BV Uw installeur voor verwarming en warm water

• • • • • •

airco’s electra installatie onderhoud sanitair service

Al meer dan 40 jaar staan wij 24 uur per dag voor u klaar! Gasservice Noordholland BV Netwerk 147, Purmerend 0299-432111 www.gasservice-nh.nl

32


Peter Tania is geboren in Wormerveer op 9 januari 1962. Hij is getrouwd met Betty en heeft drie kinderen, twee dochters, Amber en Ires en een zoon Kevin die alle drie voetballen. Hij werkt sinds 1991 bij Sikkens, een onderdeel van AkzoNobel.

Winston Daniëls (46): “Talententeam springplank naar het eerste”

Een springplank voor het eerste zijn. Dat moet volgens kersverse hoofdtrainer Winston Daniëls (46) dit seizoen het credo worden voor het talententeam van ADO’20. “Iedere speler een stukje beter maken.” Daniëls is een voetbaldier pur sang. De geboren Surinamer (Paramaribo, red.) staat er zo gezegd mee op, en gaat er mee naar bed. Een type trainer van de oude stempel, ‘doe gewoon wat er gevraagd wordt’. “Ik ben denk ik wel een strenge trainer, ja”, antwoordt hij uiterst geduldig op de vragen die worden afgevuurd. Terwijl hij op het veld juist wel eens moeite heeft met de jeugdige branie, ongeduld en vele vragen die gesteld worden. “Er is altijd een waarom, waar en hoe. En daar is niet altijd ruimte voor. Ik leg twee tot drie keer iets uit en dan verwacht ik wel dat je het gaat doen. Doe je het dan niet, dan word ik kriebelig.” Na een korte stilte. “En dat betekent niet drie of vier man passeren en de bal in de kruising jagen, maar simpele basisdingen. Looplijnen, tactische opdrachten om bijvoorbeeld het veld breed te houden: dat soort zaken.” Nee, er zit geen enkel woord Spaans bij. Daniëls is duidelijk, een open boek. Met een stevige ruggengraat dus. Het brengt hem in zijn carrière als voetballer langs aansprekende clubs. Zijn startpunt op zijn 7de levensjaar bij ADO’20, later AZ, HFC Haarlem en Turkiyemspor. Om toch weer terug te keren bij de superezels. Een groot succes wordt zijn voetbalcarrière niet. Bij AZ gaat het mis. Thuis in de Alkmaarderhout tegen ADO den Haag scheurt hij zijn kruisbanden 34

Spits Tania begint zijn voetballoopbaan bij WFC in Wormerveer. Hij vertrekt naar AZ waar hij tot het tweede elftal reikt, maar geen contract krijgt. Via Hoofdklasser AFC’34 in Alkmaar komt hij weer terug bij WFC. Tania is een veelscorende spits en dat valt ook in Heemskerk op. Het gevolg is dat hij in het seizoen 1986-1987 voor ADO’20 uitkomt. Achteraf zal Tania zeggen dat dit zijn beste seizoen ooit geweest is. Dat zou zomaar eens kunnen; hij wint dat jaar de Piet Voormeer Trofee voor de meest waardevolle speler van het seizoen. De twee jaar daarop komt hij uit voor Telstar om vervolgens weer terug te keren naar ADO’20. Door een zware knieblessure tijdens dat seizoen komt er een einde aan zijn voetbalcarrière. volledig af. Een droom vervliegt, want het wordt nooit meer hetzelfde, zo vertelt hij. Als Daniëls zijn dertigste levensjaar is gepasseerd, wordt hij op een voetbalgala op zijn schouder getikt door voormalig trainer bij AZ, Piet Schrijvers. “Die zei toen tegen me: je moet de trainerscursus gaan volgen”, blikt hij terug. “Want het is wel zo: als je stopt, dan begint de grote zoektocht naar iets nieuws. Een passie met wat lijkt op wat je daarvoor deed. En waar je dan alles in kan leggen. Toen besloot ik om voor mijn trainersdiploma te gaan.” Als speler en daarna ook als trainer is hij dus zeker geen onbekende voor de club. Verschillende jeugdteams heeft hij al onder zijn hoede gehad. ADO 2, ADO 3 en ook de B1. Dit seizoen dus hoofdtrainer bij het talententeam. “Ik zie het niet als een kans, maar zeg altijd gekscherend bij een nieuwe klus: het is weer een aanslag op het leven. Alles draait om voetbal. Bij mij stopt het gewoon niet.”

Doelstelling Een concrete doelstelling heeft hij voor dit seizoen niet echt. Daniëls: “Ze moeten beter worden; een springplank voor het eerste elftal worden. Als ik het breder trek: dat ze het spelletje echt gaan begrijpen. Wat ik geleerd heb van al die trainers hoop ik nu aan die gasten over te brengen. Dat is ook de reden geweest om hier weer aan de slag te gaan. Want voetbal is het mooiste wat er is”, besluit hij met een lach. dENNIS MANTZ DENNIS MANTZ

Trainer Wanneer Tania zelf nog speelt, is hij bij de voetbalclubs WFC, QSC en VVZ jeugdtrainer en haalt hij de diploma’s Trainer-Coach 3 en 2. In de ‘periode Glas’ bij ADO’20 is hij assistent-trainer van Cees Glas van wie hij de kneepjes van het trainersvak leert. KVV in Krommenie is de eerste club waar Tania hoofdtrainer wordt en slaagt hij voor de cursus TrainerCoach 1. Hij ‘verslijt’ verschillende clubs: ADO’20, Kolping Boys, ZAP, FC Velsenoord, QSC, EVC, PSCK en Fortuna Wormerveer. De laatste vijf jaar staat hij aan het roer bij Egmondia, waar hij vijf periodetitels wint en promoveert van de 5de naar de 3de Klasse. Dit seizoen is hij assistenttrainer bij de club waar hij als speler zeer succesvol is geweest. Hij vormt samen met hoofdtrainer Raymond Bronkhorst en keeperstrainer Richard Koekenbier de technische staf van de Superezels-selectie.

Bikkel Nadat Tania stopt met voetballen, houdt hij zijn conditie op peil met hardlopen en fietsen. Zo heeft hij ooit twee keer meegedaan aan de kwarttriatlon van Texel en heeft hij verschillende keren de Dam tot Damloop en de halve marathon van Egmond gelopen. Niet slecht voor een man van zijn postuur (dat zijn z’n eigen woorden, red.). Hardlopen doet hij nog sporadisch maar hij springt nog regelmatig op de racefiets. Zijn fietsprestaties zijn imposant te noemen. Voor het Kankerfonds beklimt hij tijdens Alpe d'HuZes de berg op één dag vier keer. Ook de klassiekers Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Vlaanderen heeft hij op zijn naam staan en dit jaar fietst hij respectievelijk de Ronde van Noord-Holland voor de 28ste keer en Limburgs Mooiste voor de 15de keer. Die Tania, dat is met recht een bikkel.

peter hekman hein van leeuwen

Peter Tania, een bikkel

35


Roy Wesseling: “Voor mij is ADO’20: prestatie, gezelligheid en warmte” Nadat hij de voordeur voor mij heeft opengedaan, excuseert hij zich voor zijn kleding. Hij draagt een T-shirt met joggingbroek en loopt op slippers. “Het is mijn vrije dag, wil je koffie?”. We lopen naar de open keuken van de woning in Uitgeest en ik zie een prachtig Boretti-fornuis en een al even mooie koelkast van hetzelfde merk. Wesseling is een man met een goede smaak. We nemen plaats in de ‘werkkamer’ oftewel een grote houten tafel waar Wesseling, ondanks zijn vrije dag, druk aan het werk is. “Ik moet twee rapporten schrijven en nog vier wedstrijden bekijken.” Wesseling is in het dagelijks leven scout bij Ajax. Dat doet hij niet alleen. Samen met twee collega-scouts legt hij tegenwoordig verantwoording af aan hoofdscout Henk Veldmate. Hij is niet zoveel meer van huis. Werden vroeger de wedstrijden nog gewoon in de stadions bezocht, tegenwoordig doet hij veel van achter de laptop.

Haarlem Roy Wesseling (1964) is Haarlemmer van geboorte. Getrouwd, twee kinderen; dochter Rowan en zoon Rui-Chazz, vernoemd naar de Portugese oudinternational Rui Águas (“een geweldige middenvelder met veel diepgang, daar hou ik van”). In zijn jeugd voetbalt hij bij Ripperda en DCO, waarmee hij in de interregionale jeugdcompetitie speelt. Via Jong Telstar belandt hij bij Jong Haarlem. Hij wordt international in de jeugd onder 16, samen met ene Marco van Basten.

36

Na een jaar EDO keert hij terug bij Haarlem waar hij vier jaar als amateur speelt. Hij is een snelle rechtsbuiten met een goede passeerbeweging, maar voor het profvoetbal komt hij net te kort. Op zijn 27ste wordt hij hoofdtrainer van de amateurs van Haarlem. Hij heeft daar een leuke tijd, leert veel en doet dus ook veel ervaring op bij een professionele organisatie.

ADO’20 Na een jaar bij Stormvogels wordt Wesseling in 1998 aangenomen als hoofdtrainer bij ADO’20. De Heemskerkse club speelt op dat moment in de 1ste Klasse. De selectie bestaat geheel uit Heemskerkers maar Wesseling haalt, als eerste trainer bij ADO’20, jonge spelers van buiten. Hij ontketent hiermee toch een soort revolutie. Hij voegt jongens als Witteman, Gootjes, Bronkhorst, Musse, Kolder en Verdonkschot aan de selectie toe en hij haalt Rodney Cairo en Niels Kokmeijer uit het tweede naar het eerste. Later volgen Dennis Haar en Wil van ’t Klooster (‘de stille leider’). ADO wordt in het eerste jaar onder Wesseling direct kampioen. De kampioenswedstrijd is legendarisch. De wedstrijd wordt gespeeld tegen DEM in Beverwijk. Duizenden mensen omzomen het hoofdveld waarbij de supporters van ADO in de meerderheid zijn, zeker vocaal. Trommels, toeters, spandoeken, vuurwerk; alles wordt uit de kast gehaald om ADO naar het kampioenschap te schreeuwen en dat lukt. Al hangt het nog even aan een zijden draadje wanneer de scheidsrechter de wedstrijd stillegt. De ADOsupporters reageren zo enthousiast op het doelpunt van Maurice Welboren dat de omheining het begeeft. Na een korte pauze wordt de wedstrijd uitgespeeld. ADO wint met 1-3 en gaat op de platte kar het dorp rond. Promotie naar de Hoofdklasse is een feit. Het elftal van Wesseling bestaat niet alleen uit jongens van buiten. Naast de genoemde Cairo en Kokmeijer spelen ook mannen als Maurice Welboren, Giso Beemer en Peter Zonneveld in de hoofdmacht. ADO doet het de drie seizoenen daarop in de Hoofdklasse heel goed. Wesseling baalt nu nog altijd van seizoen 2000-2001 waarin ADO tweede wordt. ADO staat op de tweede plaats achter Hollandia, maar verliest de één na laatste wedstrijd van AFC’34 met 1-0. “Mijn schuld,” beaamt de trainer. “Ik paste in die wedstrijd

een keeperswissel toe en die pakte niet goed uit.” (Marsbergen voor Kranendonk, red.). Hij schudt zijn hoofd wanneer hij er aan terugdenkt. Maar er is wel succes. ADO wint in de Wesselingperiode drie keer de districtsbeker en pakt de nationale beker in de finale tegen Kranendonk. De wedstrijd wordt gespeeld op de prachtige accommodatie van VVOG en winnend afgesloten. Na een 1-0 ruststand wordt het 3-1 voor ADO, onder andere door een wereldgoal van Wilgo van Dams, die de bal van zeker 35 meter in het doel jast.

Huizen Na de succesvolle tijd in Heemskerk vertrekt Wesseling naar Huizen. Daar wint hij alles wat er te winnen is. Huizen wordt twee keer zaterdag-kampioen, wint de beker en wordt algeheel landskampioen van de amateurs. Huizen heeft een sterk team mede door de inbreng van Gootjes, Witteman en Kolder die met de trainer zijn meegegaan. Na Huizen volgt het hoofdtrainerschap van HFC Haarlem. De BVO wel te verstaan. In het eerste jaar gaat het geweldig; Haarlem staat zelfs even op de tweede plaats, maar het tweede jaar komt de klad erin. Wesseling moet stoppen als gevolg van een hernia, waaraan hij zich in München laat opereren. Het jaar daarop gaat hij bij Cambuur aan de slag, maar op die periode kijkt Wesseling niet met veel plezier terug. Cambuur eindigt als 13de resp. 15de en het dieptepunt is de uitschakeling voor de beker door de amateurs van ASWH. Wesseling wordt ontslagen en vindt emplooi bij Jong Utrecht. Zijn laatste trainersklus is bij IJsselmeervogels. Daar blijkt dat hij het vak niet verleerd is. In het seizoen 2008-2009 maakt hij de Vogels kampioen in de Hoofdklasse B. Het jaar daarop gaat het minder en wordt hij halverwege het seizoen aan de kant geschoven. Hij kijkt met gemengde

gevoelens terug op die periode. “IJsselmeervogels is een prachtige club die tot de verbeelding spreekt. Maar ook een lastige club met veel mensen en veel commissies die zich overal mee willen bemoeien. Een verschil van mening met de teammanager heeft mij de kop gekost.” Wesseling is nu al zeven jaar werkzaam bij Ajax. Hij is gevraagd door Martin Jol, waarbij hij in zijn Haarlemtijd stage loopt.

Terugblik Wanneer ik Wesseling vraag hoe hij zijn tijd bij ADO heeft ervaren, krijgt hij een glimlach om zijn mond. Zonder één moment van aarzeling zegt hij: “Ik heb een prachtige tijd gehad in Heemskerk. We hadden een goede en hechte selectie en er werd op hoog niveau gespeeld. En er waren successen natuurlijk. Maar het was er ook gezellig; leuker dan bijvoorbeeld bij Huizen of IJsselmeervogels. Ik herinner me nog de clubavonden op donderdag; daar werd af en toe ‘een biertje gedronken’, ook door mij. En ik had een mooi team om mij heen waar ik goede herinneringen aan bewaar. Frans van der Slikke, Gerrit van Hooff en Wim Stoker. Maar vooral met Ton Teppema, onze verzorger, die ons helaas is ontvallen. Daarmee had ik echt een speciale band.” Mooie woorden van een mooie trainer. Hij moet nog wel even op de foto, dus vliegt hij naar boven en wisselt zijn T-shirt en joggingbroek snel om voor een polo en een nette broek. Over goede smaak gesproken…

PETER HEKMAN PETER HEKMAN/STOCKBEELDEN

37


ADO’20 KAMPIOEN ADO’20 KAMPIOENHOOFDKLASSE 2016-2017 SEIZOEN 2016-2017


HOOFDSPONSOR SEIZOEN 2017-2018

Floricultura wenst spelers, technische staf, vrijwilligers, supporters en sponsors een fantastisch seizoen. www.floricultura.nl

Ado'20 magazine 2017 2018 webversie  
Ado'20 magazine 2017 2018 webversie  
Advertisement