HHZL MAGGEZIEN #01

Page 1

PERSONEELSMAGAZINE H.-HARTZIEKENHUIS LIER #01

Alles waar het Heilig Hart sneller van slaat.

Werken als een creatieve injectiespuit Gesprek met Takkie-zonderrode-neus Marjolijn

Spic & Span

Eye on the job

Facelift

Waar de schoonmaakploeg het voor doet

Gino, technicus met biolabel, maakt het elke dag

Ontdek de Bourgondiër in Walter Van Noten


DE INGREPEN 4 VAN DE MAAND

08

14

12

Plan van aanpak 04 Team selfie 06 Op de cover 08 Afterwork 11 NIAZ op bezoek 12 Facelift 14 Eye on the job 16 In de gangen 17 Face to face 18 Ontslagen 20

www.twitter.com/hhlier www.facebook.com/hhlier www.hhzhlier.be 03 491 23 45 Colofon Dit magazine is een initiatief van het H.-Hartziekenhuis Lier | December 2017 | Coördinatie en eindredactie: Barbara Kempeneers, Niki Vuegen, Gert Reypens Concept en vormgeving: Absoluut | Copywriting: Anneleen Stollman (www.thewritething.be) | Foto’s: © Jokko, Marco Mertens, Barbara Kempeneers, Niki Vuegen | Druk: Drukkerij Haletra Deze publicatie is met de grootste zorg samengesteld. H.-Hartziekenhuis Lier is niet aansprakelijk voor eventuele wijzigingen en/of onnauwkeurigheden in de opgenomen gegevens. Verantwoordelijke uitgever: An De Cuyper

2

MAGGEZIEN 01 | DECEMBER 2017


OUT OF THE BOX Idee van een collega

Luchtje scheppen op een nieuw wandelpad H E T I D E E VA N ANNIK DE LANGH, O M B U D S D I E N ST

Annik over haar initiatief: “Als ombudsvrouw krijg ik vaak patiënten en hun familie over de vloer. Zo kwam er een tijdje geleden een aangename, vriendelijke man langs. Hij was slechtziend en kwam net van een consultatie. De patiënt gaf me de suggestie om het wandelpad dat door de voortuin van ons ziekenhuis loopt, te vernieuwen. Het pad was namelijk in slechte staat en had veel oneffenheden. Het risico op vallen was groot voor slechtzienden, mensen die minder mobiel zijn en voor patiënten die bij goed weer even willen bekomen in ‘onze voortuin’.”

Dr. An De Cuyper, algemeen directeur, antwoordt: “Goed idee! We hebben deze tip ter harte genomen en meteen een offerte aangevraagd om het wandelpad te effenen. Ondertussen is dat ook gebeurd. We hebben trouwens van de gelegenheid gebruikgemaakt om de zitbanken in de tuin mee te vernieuwen.”

Heb je zelf een idee, suggestie of initiatief? Blijf er niet mee zitten en stuur je ingeving naar an.de.cuyper@hhzhlier.be.

MAGGEZIEN 01 | DECEMBER 2017

3


PLAN VAN AANPAK Maak kennis met knopendoorhakkers

Gert Reypens HR directeur

dr. Patrick Smits hoofdarts

Guy Servotte administratief en financieel directeur

4

MAGGEZIEN 01 | DECEMBER 2017


Dirk Van der Auwera

Stefaan Vansteenkiste IT directeur

directeur patiëntenzorg

Wat meteen opviel, is de gedrevenheid van de zorgmedewerkers in het ziekenhuis. dr. An De Cuyper algemeen directeur

AAN HET HOOFD VA N H E T H E I L I G H A RT Er is het laatste jaar veel veranderd in ons ziekenhuis. Ook in het directieteam. Hoog tijd dus om de verschillende directieleden nog even aan je voor te stellen. “Net zoals bij alle collega’s ligt er erg veel op onze boterham“, vertelt HR directeur Gert Reypens. “Het ziekenhuis zit in een achtbaan van vernieuwing. We weten dat de werkdruk hoog ligt en we waarderen enorm de inspanningen die iedereen levert. Die zullen beslist heel binnenkort hun vruchten afwerpen.” Hoofdarts Patrick Smits: “Ik nam in augustus de fakkel over van An De Cuyper als hoofdarts. Wat mij meteen opviel, is de gedrevenheid van de

zorg­medewerkers in het ziekenhuis. Dit is volgens mij dan ook de kracht en de motor van deze instelling met een hart voor zorg.” “Na nieuwjaar organiseren we opnieuw infosessies voor alle artsen en medewerkers”, aldus algemeen directeur An De Cuyper. “Graag geven we een update van wat we met z’n allen realiseerden en van ons beleidsplan 2018, veel dossiers zitten in een stroomversnelling. Daar brengen we graag iedereen van op de hoogte !”

MAGGEZIEN 01 | DECEMBER 2017

5


TEAM SELFIE Collega’s in beeld

D E S C H O O N M A A K P LO E G

Spic & Span Ze kennen elk hoekje van het ziekenhuis. Van microvezel­­doekjes weten ze àlles en ze zijn pas tevreden als het hier blinkt als een spiegel. Maak kennis met de schoonmaakploeg! In een ziekenhuis is het een komen en gaan van mensen. En dat laat letterlijk zijn sporen na. Maar daar maakt de schoonmaakploeg, onder leiding van Petra De Rydt en in samenwerking met de ploegleidsters, korte metten mee. Geen streepje vuil of ze hebben het gezien.

“Om 6 uur ‘s morgens start de ochtendploeg. De poetskarren staan dan al klaar. Ieder neemt zijn kar die een eigen nummer heeft. Het nummer verwijst naar het te volgen programma met een gedetailleerde werkprocedure. Elk programma is op zijn beurt gelinkt aan één van de medewerkers.”

Petra: “We werken met verschillende ploegen: de ochtendploeg neemt de bureaus en onderzoeksruimtes onder handen. De dagploeg poetst de patiëntenkamers die bezet zijn en de namiddagploeg de kamers na ontslag van de patiënt. De avondploeg staat dan weer in voor de OK’s, de afdeling nierdialyse, de dagziekenhuizen en de kamers van de ontslagen patiënten. Tussen al dat vrouwelijk geweld werken er ook enkele mannen in de poetsploeg. Zij zorgen voor afvalverwijdering, waterbedeling en vervoer van de distributiewagens van de keuken.

“Een programma geeft aan welke bureaus je moet poetsen, welk materiaal je daarvoor nodig hebt en in hoeveel tijd dit moet gebeuren. En zo zijn er afzonderlijke poetskarren en programma’s voor alle afdelingen.

Voor dag en dauw De diensten draaien volgens vaste programma’s. Ploegleidster Lizette vult aan:

6

MAGGEZIEN 01 | DECEMBER 2017

Met de P van Perfect Proper “Voor de keuken en het OK volgen we een speciaal programma. In het OK is er altijd iemand van ons aanwezig omdat de zaal na elke operatie gereinigd moet worden. In de keuken werken we met een doorschuifsysteem. Enerzijds heb je de ploeg rond de vaatwasmachine, anderzijds een team dat de verschillende ruimtes in de keuken poetst.”

“Naast de medewerkers met een vast programma, hebben we ook een mobiele equipe. Zij springen in waar nodig en kennen alle procedures op hun duimpje. Kortom, een flexibel team dat goed op elkaar ingespeeld is. Het ziekenhuis doen blinken, dat doen wij graag.”


UW O J EAM T DE ? IN KER KIJ selfie

Het ziekenhuis doen blinken, dat doen wij graag.

n en m e am e Nee je te naar e t me ur ‘m hlier.b stu @hhz ie act red


OP DE COVER Een prikkelend gesprek

Marjolijn Gijbels Marjolijn Gijbels werkt twee dagen per week in ons ziekenhuis als zorgclown. Ze brengt muziek, verhalen en een magisch moment van verlichting naar alle afdelingen. Geboortedatum: vandaag Adres: tweede huis links Levensdoel: bestaan Religie: bananen Houdt van: surfen op de golven van iemand’s energie

8

MAGGEZIEN 01 | DECEMBER 2017


De lach en de traan van zorgclown Takkie M A R J O L I J N ZO R GT VO O R H E T G O E D E H U M E U R VA N H E T Z I E K E N H U I S Het is een bloedhete dag. Op pediatrie ligt een patiëntje dat niet wil eten of drinken. Tot Takkie, de zorgclown, aanklopt. Tien minuten later slurpt het kind de laatste druppel chocomelk op. Flesje leeg en uitdroging afgewend. “Dat toont de kracht van een clown”, lacht Takkie-zonder-rode-neus Marjolijn Gijbels. Marjolijn werkt twee dagen per week in ons ziekenhuis als zorgclown. Ze brengt muziek, verhalen en een magisch moment van verlichting naar alle afdelingen. “Geen enkel ander Belgisch ziekenhuis heeft een clown op de loonlijst staan”, zegt Marjolijn. “Door mij in dienst te nemen, toont het ziekenhuis haar hart voor de mens achter de patiënt.” Marjolijns taakomschrijving? Een straal zonlicht brengen naar patiënten van alle leeftijden. Ze biedt een uitlaatklep voor frustratie of ontroert via een clownsgesprek, een zot of emotioneel liedje, een kleine handmassage. Of soms door

helemaal niets. Er gewoon zijn, is vaak al genoeg. “Als clown kan ik heel dicht bij mensen komen. Ik kijk niet naar de ziekte, maar naar de mens met al zijn krachten. Op een plaats waar anderen over hem beslissen, zetten wij die mens weer even terug in het centrum.”

“Lachen verandert de pijnbeleving” Takkie wordt in tien seconden het beste vriendje van een kind of brengt iemand met veel pijn toch aan het lachen. Hoe verklaart Marjolijn dat? “Een clown staat in een andere realiteit en hoeft zich

MAGGEZIEN 01 | DECEMBER 2017

9


OP DE COVER Een prikkelend gesprek

Clowns met plannen Marjolijn kreeg haar opleiding van collega-clown Bart Walter. Ook hem kom je regelmatig in de gangen tegen. Bart: “We zijn volop bezig met vernieuwende projecten. Kunnen clowns de patiënten naar de operatiekamer brengen? Hoe kunnen ze meehelpen aan het obesitas-project? We dromen ook van een woonwagen hier voor het ziekenhuis, een heuse clownafdeling dus. Maar daar is allemaal geld voor nodig.”

Wil je een actie voor de zorgclowns in dit ziekenhuis starten of doneer je liever geld dan kerstcadeaus te kopen? Kijk dan zeker op www.zorgclowns.be

niet te houden aan alle regels. Ik heb dus meer instrumenten dan andere medewerkers. Dan zie je soms dat een gezicht zich ‘opent’ en er weer diep geademd en gelachen wordt. Lachen verandert de pijnbeleving en draagt zo bij aan het genezingsproces.” De pijn en het verdriet van de patiënten raken ook haar. “Daarom is het belangrijk dat we dit in duo doen. Als de een zich even verliest, kan de ander het overpakken. Achteraf praten we erover. Onze rode neus werkt ook als een bescherming. Takkie zet haar neus af en daarmee ook de zorgen. Dat helpt.”

Een clown traint zijn emotionele intelligentie Zorgclown word je niet zomaar. Marjolijn volgde daarvoor een opleiding. “Je leert er clowntechnieken en traint je emotionele intelligentie. Verder is er veel aandacht voor ziektebeelden en de hygiëne in een ziekenhuis.” Ze voelde

10

MAGGEZIEN 01 | DECEMBER 2017

Mijn rode neus werkt als een bescherming. Takkie zet haar neus af en daarmee ook de zorgen. meteen dat dit haar droomjob was: “Ik ben gevoelig, heb nood aan lichtheid, maar ook aan diepgang en contact. Dat zit allemaal in clown-zijn. Takkie is een verlenging of vergroting van mezelf. En een kinderdroom die uitkomt.”


Afterwork Xmas drink 22 DECEMBER VA N 1 6 U TOT 2 0 U P E R S O N E E L S PA R K I N G VA N H E T Z I E K E N H U I S

MAGGEZIEN 01 | DECEMBER 2017

11


NIAZ OP BEZOEK Audit onder de loep

De audit zet je in je blootje 1 2 T I P S O M D E AU D I T O N D E R DE KNIE TE KRIJGEN Op 20 en 21 december bezoeken de NIAZ-auditoren ons ziekenhuis voor een proefaudit. Ze gaan dan na welke vorderingen we hebben gemaakt en in hoeverre we voldoen aan de NIAZ-Qmentum normen. Deze tips helpen je om je optimaal voor te bereiden.

01 Nerveus? Nergens voor nodig Het bezoek van de NIAZauditoren maakt je misschien wat nerveus, maar de audit is geen examen, wedstrijd of competitie. De auditoren onderzoeken hoe het ziekenhuis als geheel functioneert. Zij beoordelen niet de kennis van jou als persoon.

12

MAGGEZIEN 01 | DECEMBER 2017

02

03

Voor iedereen

De eerste indruk

Iedere medewerker kan een vraag krijgen over zijn taken. Ken je takenpakket en de procedures die eraan verbonden zijn. Weet welke risico’s aan je takenpakket verbonden zijn en hoe je ze kan vermijden. En oefen bijvoorbeeld al eens met je collega’s hoe je een taak zou uitleggen.

Je krijgt maar één kans om een goede eerste indruk te maken. Zorg daarom voor een opgeruimde dienst. De eerste indruk blijft hangen!

04 Patiën­ten­zorg gaat voor Als de zorg aan een patiënt prioriteit heeft op het moment van de audit, overleg dan met de auditor om tot een oplossing te komen of om het gesprek te verplaatsen naar een ander moment.


07 Hulp vragen is niet erg Weet je het antwoord niet op een vraag, zeg dat dan eerlijk. Zoek het antwoord op, vraag hulp aan een collega of verwijs de auditor door naar iemand die verantwoordelijk is.

08 Verlies je hoofd niet Als een auditor een verbeterpunt aanhaalt, panikeer niet of voel je niet persoonlijk aangevallen, maar bedank hem/haar voor die belangrijke vaststelling.

09

06

Geen elle­ bogenwerk

Met open armen

Het is belangrijk dat elke medewerker het H.-Hartziekenhuis positief vertegenwoordigt. Benoem zeker de projecten waar jij en je team trots op zijn.

De auditoren helpen ons om de kwaliteit en patiëntveiligheid te verbeteren. Ontvang hen met open armen.

10

05

Ga er samen voor

Afspraken bij de hand

Een goede audit? Dat is teamwork! Bereid je goed voor en zet er met z’n allen je schouders onder. Besteed zeker aandacht aan de kleinere, maar voor NIAZ belangrijke punten. Bijvoorbeeld:

Je weet hoe je beleids­ documenten en procedures opzoekt. Je kent de afspraken, bijvoorbeeld:

e identiteit van patiënten • Dwordt steeds geverifieerd op

uil en proper zijn • Vsteeds gescheiden in

de afgesproken manier.

anddesinfectie gebeurt • Hvolgens de afgesproken

o.a. spoelruimtes, afvalbergingen en keuken.

vijf indicaties, de basisvereisten handhygiëne worden nageleefd.

11 12

Blijf met je voeten op de grond Geef een eerlijk antwoord op de vraag van de auditor en weid niet uit. Denk rustig na over hoe je in de praktijk werkt.

Durf op je eigen benen te staan Als je een vraag van de auditor niet begrijpt, vraag dan gerust om verduidelijking. Toon je betrokkenheid!

randdeuren zijn niet • Bgeblokkeerd. In geval van nood sluiten ze automatisch.

atiëntendossiers, • Pcomputers en medicatie zijn niet toegankelijk voor onbevoegden.

arren voor verzor• Kging, medicatie en

maaltijden staan altijd aan één kant van de gang.

MAGGEZIEN 01 | DECEMBER 2017

13


FACELIFT Voor en achter de schermen

WA LT E R VA N N OT E N OP EN NA HET WERK

Aftellen naar mijn pensioen? Bijlange niet! Walter is een vaste waarde in ons ziekenhuis. Hij heeft al bijna 40 jaar ervaring op de teller. Als kinesist vindt hij beweging natuurlijk belangrijk. Maar ook na de uren houdt Walter de schwung erin. “Ik ben 61 jaar en ben in 1978 in het H-Hartziekenhuis gestart! Toen ik afstudeerde, wilde ik een eigen kinesistenpraktijk oprichten. Maar drie dagen voor ik in het huwelijksbootje stapte, kreeg ik een telefoontje: of ik hier wilde beginnen. Nog geen seconde heb ik me dat beklaagd.” Waarom ik voor dit vak gekozen heb? Dat is puur toeval: op mijn 17e belandde ik

14

MAGGEZIEN 01 | DECEMBER 2017

met een knieblessure bij een kinesist. Ik wist toen nog niet goed wat ik zou gaan studeren. Ik zag die man bezig en dat stond me wel aan. Ook het contact met mensen trok me aan. En hop, weg twijfel.” “Mijn voornaamste interessegebieden zijn hart- en oncologische revalidatie en orthopedie. De meeste patiënten die ik begeleid, vallen binnen deze domeinen. Ik doe wat ik graag doe!”

In een volgend leven Mijn vrouw zegt dat ze met haar gat in de boter gevallen is want thuis ben ik de kok. Pasta’s, eenpansgerechten, stoofpotjes: ik maak het allemaal even graag. Soms heb ik spijt dat ik nooit een koksopleiding gevolgd heb. Wie weet in een volgend leven!

Bourgondiër in hart en nieren Bij lekker eten hoort een glaasje wijn. Op vakantie ga ik wijngaarden bezoeken en mijn wijnkelder mag er zijn. Ik heb een opleiding tot wijnproever gevolgd en ben ooit bijna ‘wijnproever van het jaar’ geweest.

Stoom afblazen De voetbalmicrobe is lang blijven kriebelen. De grasmat ruiken en ik moést dat veld op. Tegenwoordig fiets en wandel ik vooral. Elke dag fiets ik van en naar het werk. In weer en wind. Zalig: je staat niet in de file, je beweegt en je hoofd komt tot rust.


Fantastisch team Begin januari ga ik met pensioen. Ben ik er klaar voor? Eigenlijk niet. Ik ga veel missen: de patiënten, mijn collega’s. Vooral de collega’s! Ik heb echt een fantastisch team.

In mijn stoutste dromen Dan woon ik in een huisje tussen de wijnvelden in Italië, wijd ik mijn dagen aan fotografie en schilderen, en leef ik als God in Frankrijk.

La dolce vita Ik heb mijn hart verloren aan Italië. Samen met mijn vrouw ga ik er zo vaak ik kan naartoe. Het landschap, de steden, de taal, het eten, de muziek, ... ik smelt bij àlles wat een Italiaanse stempel draagt.

Say cheese Ik ga zelden zonder fototoestel op pad. Fotografie is al 20 jaar een grote passie! De schoonheid van een moment vastleggen, daar doe ik het voor. De natuur is mijn grootste inspiratiebron.

Woeste landschappen Van de fotografie ben ik de schilderkunst in gerold. Ik schilder vooral landschappen in olieverf. Niet de klassieke vergezichten, ik maak er mijn eigen interpretatie van. Ik werk graag met een paletmes, dat geeft een ruwer resultaat.

MAGGEZIEN 01 | DECEMBER 2017

15


EYE ON THE JOB Wat spookt je collega uit?

Technicus met biolabel B I OT E C H N I C U S G I N O VA N LO M M E L M A A K T H E T E L K E DAG Sinds 18 september hebben we een echte biotechnicus in huis: Gino Van Lommel. Weet jij wat zijn job inhoudt? Hij legt het graag uit. “Als medewerker op de (bio)technische dienst sta ik in voor het onderhoud en de herstelling van elektronische, medische en verpleegkundige apparatuur. Pannes en problemen oplossen, is een belangrijk deel van mijn taak. Want in een ziekenhuis moet natuurlijk alles tot in de puntjes werken zoals het hoort.

Gino Van Lommel

MAGGEZIEN 01 | DECEMBER 2017

Naast sleutelen, herstellen en onderhouden, rolt Gino ook de mouwen op voor administratief werk. “En tussendoor hou ik de contacten warm met onze leveranciers.” Gino komt van het UZ Leuven. Daar­voor nam onze ver­ant­woordelijke elektriciteit, W im Tielemans, deze taak op zich. Het func­tie­ profiel van ‘biotechnicus’ is er gekomen omdat we patiëntveiligheid hoog in het vaandel dragen.

Gemotiveerde technieker voor beheer en technisch onderhoud van medische toestellen

Precies daarom is regelmatig onderhoud essentieel. Ik controleer de toestellen volgens vastgelegde procedures. Via Ultimo krijg ik een melding

16

wanneer welk toestel een onderhoud nodig heeft. Handig!”


IN DE GANGEN Kunst in de kijker

Stijn Verbruggen in de kijker Als gepassioneerd concert­ fotograaf slaagt Stijn erin om zijn voorliefde voor muziek en fotografie met elkaar te combineren. Wanneer hij fotografeert, lijkt de wereld rondom hem weg te smelten. Enkel het moment tussen hem en het perfecte beeld blijft overeind. Vier jaar geleden startte Stijn als concertfotograaf. Ook in vertederende familie­ portretten laat hij zijn oog voor schoonheid spreken.

Benieuwd naar meer? Check zijn portfolio op www.sv-photography.be. Omdat één beeld meer zegt dan 1000 woorden.

Rock-‘n-roll in de gangen van het Heilig Hart Hij ruikt de adrenaline, proeft het zweet en hoort haast het hartkloppen van nerveuze muzikanten... Als concertfotograaf staat Stijn Verbruggen steevast op de eerste rij op grote en kleine festivals en concerten. Met een fijngevoelige neus schept hij het perfecte kader om de juiste milliseconde te vereeuwigen op beeld. En zo de puurheid, rauwheid en doorleefdheid van de muzikant te vatten. Door zijn lens wordt de mens achter de artiest zichtbaar.

MAGGEZIEN 01 | DECEMBER 2017

17


FACE TO FACE 2 Collega’s confronteren elkaar

H I G H F I V E VO O R N I A Z

TIM VS Ons ziekenhuis bereidt zich voor op het behalen van de Niaz-accreditatie. Hoe ervaren we dit? Welke voordelen zien we? Waar lopen we tegenaan? Een face-to-face met Cyriel en Tim. project en het is een hele uitdaging om iedereen mee te krijgen. We doen het voor de patiënt, en dat is het belangrijkste.”

Merk je er iets van in je dagdagelijkse job?

Vind jij het een goed idee dat we accrediteren? Tim Lachi Leeftijd: 26 jaar Logistiek-administratief medewerker in het niet-chirurgisch dagziekenhuis Werkt 6 jaar in ons ziekenhuis

18

MAGGEZIEN 01 | DECEMBER 2017

Cyriel: “Zeker! Dankzij Niaz zorgen we ervoor dat de zorgkwaliteit en -veiligheid in ons ziekenhuis top is, en dit op alle niveaus. Bovendien gaan we allemaal op dezelfde manier en volgens dezelfde regels werken. Dat zorgt voor eenheid, ziekenhuisbreed. Dat is ook een belangrijk voordeel.” Tim: “Ik denk ook dat we dit gewoon moeten doen, want hiermee zetten we ons op het niveau van veel andere ziekenhuizen. Het is wel een enorm

Tim: “Op vlak van patiëntidentificatie en handhygiëne zijn er nu strengere regels. Vooraleer ik mensen hun polsbandje omdoe, laat ik ze zelf hun naam en geboortedatum zeggen en ik check of dit klopt met de gegevens op het bandje. Wat handhygiëne betreft, moet ik tussen twee patiënten zeker mijn handen ontsmetten.” Cyriel: “Ook op vlak van aankoop zijn er nieuwe regels, bijvoorbeeld rond onderhoud van apparatuur. Daarnaast merk ik als interne auditor dat Niaz steeds meer leeft op alle afdelingen.”

Welke voordelen zie je? Tim: “Ik werk vooral met oncologische patiënten. Zij zijn erg gevoelig voor besmettingen. Door een betere handhygiëne werken we veiliger. Ook qua identificatie van patiënten heeft


Als we Niaz halen, dan bewijzen we dat we tot veel in staat zijn.

CYRIEL Niaz zijn nut, want vroeger gebeurden er gemakkelijker fouten. Er is nu ook een verbeterbord op de afdeling waarop telkens een ander thema in de kijker wordt gezet, zoals extra controle van medicatie of nieuwe regels voor het plaatsen van karren in een afgebakende zone in de gang. Gedaan met de wirwar van karren!”

Is het niet allemaal heel erg veel, al die extra regels en procedures? Cyriel: “Niaz vraagt een extra inspanning van iedereen. Het komt bovenop het dagelijks werk en de vele andere projecten. Er is massa’s goede wil om te slagen, maar je hoort ook dat het zwaar is. Als we Niaz halen, dan bewijzen we niet alleen dat we een hoog niveau van kwalitatieve zorg bieden, maar ook dat we als groep tot veel in staat zijn.”

De proefaudit in december is een belangrijke test. Hoe kijk je daar tegenaan? Cyriel: “Ook al is iedereen intussen meer vertrouwd met het auditgebeuren, zo’n bezoek van externe auditoren blijft natuurlijk heel spannend. Iedereen wil graag zijn beste beentje voorzetten.”

Tim: “Ik heb er geen problemen mee als een auditor me vragen stelt. Ik ben zeker van wat ik doe en hoe ik het doe. Ze mogen dus gerust langskomen. Als ik een antwoord niet weet, dan verwijs ik naar mijn hoofdverpleegkundige.”

En als we het halen? Tim: “Een vat!” Cyriel: “Het goed blìjven doen, wordt dan de uitdaging. Het Niaz-certificaat is geen eindpunt, maar de start van een continu verbeterproces. Maar inderdaad: laat eerst die champagnekurken maar knallen.

Cyriel Smits Leeftijd: 60 jaar Aankoper, vertrouwenspersoon en interne auditor Werkt 38 jaar in ons ziekenhuis

MAGGEZIEN 01 | DECEMBER 2017

19


ONT­­­SLAGEN Met een goed gevoel naar huis

Blij met mijn nieuwe knieën “Ik had een nieuwe knie nodig. Twee zelfs”, zo vertelt Gilbert Van den Brande, 78 jaar. “Mijn echtgenote heeft 10 jaar geleden al een knieprothese gekregen en ook enkele mensen uit onze vriendenkring ondergingen dezelfde operatie. Bij mijn echtgenote ging alles vlot, maar mijn vrienden waarschuwden me: ik zou zeker zes maanden afzien. Ik had me dus mentaal voorbereid op een lange revalidatie en was er niet gerust in.”

knieoperatie te ondergaan. “Mijn eerste prothese kreeg ik begin juli, mijn tweede in september. En daar heb ik nog geen moment spijt van gehad! De dag na mijn eerste operatie vroeg ik zelfs aan de dokter wanneer de pijn ging komen”, lacht hij. “Maar ze kwam niet. Zelfs niet na mijn tweede ingreep.”

Heel vriendelijk verpleegpersoneel, behulpzaam en begaan met hun job.

Gilbert nam contact op met dr. Verheyden, arts in ons ziekenhuis. Na de nodige uitleg over de vernieuwde techniek die onze orthopedisch chirurgen toepassen, besloot hij de

Over het hele ziekenhuisteam heeft Gilbert niets dan lof. “Heel vriendelijk verpleegpersoneel, behulpzaam en begaan met hun job. Ook de mensen van het transport, het operatiekwartier, de kinesist en de poetsdame. Het is echt een hele goede ploeg, en dat merk je meteen.”

V.U.: HEILIG HARTZIEKENHUIS LIER, MECHELSESTRAAT 24, 2500 LIER

G I L B E RT VA N D E N B R A N D E ( E X- ) PAT I Ë N T