Issuu on Google+

Heit - Pake jaa r

23 januari 1919 - 27 januari 2009

Een bewogen leven

in vogelvlucht ...


Voorwoord Op 23 januari 2009 is Heit/Pake 90 jaar geworden. Het idee was om hem voor zijn verjaardag een mooi album aan te bieden met foto’s, verhaaltjes en leuke herinneringen. Nu is hij toch nog plotseling overleden en heeft hij helaas geen kans meer gehad om het album te kunnen bekijken. De vraag was in eerste instantie, moeten we er mee doorgaan of niet? Het leek erg jammer om er nu mee op te houden, en het voelde toch goed om het af te maken. Houd bij het lezen wel rekening met het feit dat dit album voor zijn verjaardag bestemd was. De teksten zijn zo gelaten.

3

Al met al is het een prachtig album geworden met bijdragen van vele familieleden. Het doet je lachen, het doet je genieten. Er komen allemaal herinneringen boven die je aan hem doen denken. Het is een mooi eerbetoon aan Heit/Pake, en een bijzonder familiebezit voor iedereen.


4


Lieve Heit, Pake, Met liefde bieden wij je dit boek aan ter gelegenheid van je 90e verjaardag. Hierin hebben we allerlei leuke momenten en herinneringen vastgelegd. Namens alle kinderen, klein- en achterkleinkinderen van harte gefeliciteerd en veel lees- en kijkplezier toegewenst.

Al die bĂŞrn.

23 januari 2009

5


Personalia Geboren: Volledige naam: Zoon van: Broers en zussen: Opgegroeid in:

Wijhe - 23 januari 1919 Johannes Gerardus Nijenhuis Johan Nijenhuis en Johanna Kemperman 5 broers, 7 zussen Kuinre

Johan ontmoet zijn Albertje (Groenendal) in de oorlog in St. Nicolaasga op het ijs. Ze zijn getrouwd op 27 juni 1946 in Langweer. De bruiloft was in St. Nicolaasga in �Het Witte Huis� 14 kinderen: 7 jongens en 7 meisjes, van oudste naar jongste: Johan, Albert, Hanneke, Sybrand, Gerard, Rika, Herman, Jannie, Alie, Bettie, Eduard, Marjan, Jos, Irene. Het werk: als boerenknecht in diverse plaatsen 1964: fabrieksarbeider bij de Houtmolen later overgegaan in Groot Houthandel. Tot zijn 63e Hobbies: Televisie kijken, puzzelen, lezen

6


Hoogte- en dieptepunten Hoogtepunten: •Na het zakken voor het rij-examen kwam er een nieuwe brommer: een Berini M21 Het monster reed zo hard dat hij zei: “It ding ryd sa hurt dat it hier my ut de kop skoart” De brommer stond in de gang onder een laken. •De eerste verkering van zijn oudste dochter: “Is ‘m dat, dat lytse mantsje?” •Vakanties: de eerste op de brommer naar oom Piet – wel om de beurt met zo’n groot gezin! •De eerste auto: FK-13-91 (een witte Opel)

Dieptepunten: •Reuma op 30-jarige leeftijd •Maagoperatie Mem •Zorgen om de kinderen •Hartblok gevolgd door hartoperatie in Groningen •Mem wil niet meer meerijden in de auto na laatste ongeluk •Overlijden Hanneke •Overlijden Michael •Overlijden Mem •Net voor 90e verjaardag verblijf in het ziekenhuis

“It ding ryd sa hurt dat it hier my ut de kop skoart”

7


Dagelijkse dingetjes Het gezin, groot maar gezellig! Werken, werken, werken…. Fietsen opknappen – banden plakken Brommers repareren en daarna kwamen de auto’s Na het brommertijdperk begon de auto in zicht te komen. Eerst de Opel Record, hierna nog diverse exemplaren die regelmatig slooponderdelen nodig waren. Vooral toen de jongens ook sloopauto’s kregen. Boodschappen bij de Aldi in Emmeloord – eerst wachten in de rij tot je naar binnen mocht. Dan levensmiddelen inslaan voor 16 mensen. Krantenwijk Tasja – de erfenis van Marjan Wat was het geval?

8


28-08-91

1976

“Heit kwam dan wel eens

De eerste verkering!

Toen de eerste verkering in huis kwam (Bouke) begon er ook voor Heit een ander tijdperk. Als Heit Hanneke weer eens een keer op moest halen (…...) Trouwens een borrel lustte hij zeker wel. Als er een coaster gelost was op het werk trakteerde de kapitein op een borrel. Heit kwam dan wel eens zeer vrolijk thuis. En dat gebeurde vaker dan eens.

9

zeer vrolijk thuis.”


Heit was ook wel inventief. Hij maakte van een oude stofzuigermotor een slijpsteen. Het schuurtje had geen elektriciteit dus Albert moest met een verlengsnoer verderop de stekker in het stopcontact stoppen; het volgende moment begon de motor te draaien en klapte de steen uit elkaar. Ut dat ding, schreeuwde Heit. De stukken slijpsteen zaten in de kastdeur – hij heeft het nooit meer geprobeerd.

“UT DAT DING!!!”

Rika Heit ging in 2007 naar de tandarts – dat is ongeveer 10 minuten rijden. Gewoon even kijken waar hij moest zijn, omdat hij een afspraak had voor de volgende dag. Hij besloot naar binnen te gaan en vroeg of hij gelijk geholpen kon worden. Dat kon, maar toen hij terug ging en eindelijk thuis kwam was hij helemaal buiten adem.

Hij had de verkeerde terugweg genomen en was helemaal om Sneek heen gereden: hij had geen idee waar hij was. Pas toen hij de weg had gevraagd, werd hem duidelijk wat hij fout had gedaan. Herman  Toen Heit nog de trotse bezitter van een Eend was, begaf de carburateur het weer eens. Een telefoontje naar de sloperij; deze had nog wel een carburateur liggen. de sloperij was in Emmeloord en Heit besloot met de fiets te gaan , Maar Herman had een ander idee; spring maar achterop de motor. zo gezegd, zogedaan. En Heit genoot volop. Jannie Het wel en wee van Heits gezondheid – daarvan kan Jannie meepraten. Heel onschuldig wordt er een afspraak gemaakt: de ene keer loopt het uit op 4 vervolgafspraken; de volgende keer ga je daar weer vanuit en dan houden ze je 4 uren vast in het ziekenhuis. Waarna we weer

10

naar huis worden gestuurd met het gezegde “meneer heeft geen klachten, dus verder onderzoek vinden we niet noodzakelijk”. Bijna een jaar is er niks aan de hand, vervolgens vindt de huisarts dat er maar weer een afspraak gemaakt moet worden en ja hoor: verscheidene onderzoeken en 5 uur! Later: Jannie gaat alleen naar huis en Heit blijft achter in het ziekenhuis. Wordt vervolgd….


Op

Spannenburg waaide het dak bijna van ons huis. Wij zaten allemaal beneden. Vader was bij z’n moeder in Kuinre. Toen de storm geluwd was kwam hij thuis. Hij ging gelijk ziek op bed En dat heeft bijna een jaar geduurd. Gewrichtsreuma. Dat was echt een rampnacht. 1-2-53 In 1959 bij de boerderij van Klaas Brandsma waren we aan het donderen in het hok bij de boerderij. Op een of andere manier kwam Sijbrand met z’n been in een mes van een maaimachine. Daar maakte vader zich zo kwaad om, dat hij met een noodgang achter Johan aanrende om die een afstraffing te geven. Johan kon hem niet voor blijven, dus liet die zich vallen en daar viel vader overheen. Die moest de achtervolging toen opgeven want hij kreupelde nadien. Toen we bij Wirdum woonden wilde vader een slijpsteen maken van een stofzuigermotor, er werd een steen opgeknutseld en een snoer door een muurrooster, een van ons moest de stekker in het stopcontact steken.

Dat ging knallend, de steen spatte meteen uit elkaar en heit schreeuwde: UT DAT DING! Bij Wirdum werd toen de vierbaans aangelegd. Dat was leuk voor ons. Daar kon je nog wel eens wat beleven. Wij klommen op een tractor en starten dat ding met een spijker, maar toen ging dat ding rijden. Dat was paniek, we konden helemaal niks van een trekker. Hij rolde schuin weg de sloot in en daar bleef hij staan te draaien. Toen moesten we het thuis vertellen, dus vader er naar toe. Hij stopte de motor maar kon er verder ook niks aan doen. Met de kranten bezorgen ben ik wel een paar weken kilometers omgefietst omdat ik bang was voor de wegenbouwers… en vader maar zeggen dat ze me zochten. Op de Lemmer werd ik een keer wakker van de rook op de vliering waar we sliepen. Was de deken van Johan in brand geraakt. Hij had liggen te lezen met een schemerlamp onder z’n deken. Vader had er geen last van, die zat kotsmis-

11

selijk op de w.c. En dat ging toch voor. Moeder lag in Wolvega Er was een baby op komst, ik denk Jos. Dus moest er geregeld naar Wolvega gebromd worden. Dat ding wou niet erg dus moest er gesleuteld worden. Het vliegwiel moest er af,maar een vliegwieltrekker was er niet. Maar vader is niet voor een gat te vangen en pakt een hamer .Een paar ferme klappen en daar vloog het vliegwiel door de schuur. Maar er was een stuk op de krukas blijven zitten. En dat moest er toch ook af. Dat lukte uiteindelijk ook maar het vliegwiel was niet meer te gebruiken. Een ander vliegwiel kwam uit een kist te voorschijn. Maar dat asgat was groter. Met een stuk tuinslang werd geprobeerd om dat aan te passen. Hele nacht aan het sleutelen en toen maar niet op bezoek. Albert


Het was omstreeks 1970 toen ik mijn eerste transistorradio kocht Dit moderne apparaat was beduidend kleiner dan de exemplaren die men toen had Tijd om eens een geintje uit te halen. Vader had de hele dag gewerkt en was erg moe. Toen hij thuiskwam stond de radio keihard aan. Vader beende op hoge poten naar de radio en wilde hem uitschakelen, Maar het ding bleef keihard doorspelen. Sybrand had de transistorradio achter de gewone radio gezet en het was deze die speelde. Vader keek of hij water zag brandden, maar kon er later wel om lachen .

12


We woonden in Heeg in 1957 Heit werkte op de zuivelfabriek. Hij wilde van baan veranderen want finanacieel zaten ze erg krap. Er stond een vacature voor een baan in de Mauritsmijn in Limburg. Bij de medische keuring werd hij afgekeurd omdat hij hartruis had, een gevolg van de reuma. Hierdoor kreeg hij de baan niet. Enige tijd later (maart 1958) las hij in de krant dat de mijn was ingestort.Er waren dodelijke slachtoffers gevallen! Een geluk bij een ongeluk? Hieronder een officieel krantenbericht. Mauritsmijn in 1958 3 maart 1958. Vijftig jaar geleden. Op de staatsmijn Maurits in Geleen voltrekt zich in een ondergrondse leerpijler een ramp. Het dak van een ontkoold gedeelte gaat schuiven en stort in. Zeven mijnwerkers vinden de dood. Hieronder een aantal reacties van lezers naar aanleiding van de oproep in de krant.

Ing. Frans DIeteren (Sittard): Zeven mijnwerkers vinden de dood: L.F. Blommaert uit Sittard, B. Grootkarsijn uit Geleen, E. Hipwood uit Born, Silvo Lindri uit Leyenbroek, J.D. Noort uit Stein, V. Pintus uit Leyenbroek en F. Zitarski uit Geleen. Drie Nederlanders, twee Italianen, een Pool en een Engelsman.

13

De kolenpijler was pas korte tijd in productie. Het was een zogenaamde breukpijler. Dat wil zeggen dat het dak van het ontkoolde gedeelte - zogenaamde vulling moest instorten. Dat was in deze ramppijler nog niet gebeurd en baarde zorgen. De voortgang van de pijler had de bijzondere aandacht van de bedrijfsleiding van de Stsm. Maurits. Op 3 maart 1958 werd de pijler ‘bevaren’ - mijnbouwkundige term voor controleren - door de chef ondergronds bedrijf Nikkela Poulsen van de Maurits. Hij werd vergezeld door een lid van het Staatstoezicht en de veiligheidsdienst. Er werden geen bijzonderheden geconstateerd. Alleen het dak wilde maar niet breken. Geen reden nog om maatregelen te nemen om bijvoorbeeld het dak van het ontkoolde gedeelte met springstof te bewerken.


Vakantie 1999 Het was zomervakantie 1999. We lagen met de boot in Sneek Een mooie gelegenheid om Heit en Mem te bezoeken. Het was een mooie zonnige dag zodat we lekker buiten konden zitten. Onder het genot van een biertje‌‌..even lekker bijpraten. Het lijkt net echt zo. Sybrand en Yvonne

14


Lieve Pake, Hier een paar foto’s van ons voor in het boek. Carmen is thuis met Kerstmis en Joey zit op het strand in Spanje. Janneke staat bij een stuwmeer in Duitsland: We waren daar een lang weekend naar vrienden gegaan. Mijn foto is gewoon thuis gemaakt. 90 jaar alweer Pake, dat is een hele leeftijd. We wensen je nog vele jaren toe, op naar de 100! Groetjes van Tom, Janneke, Joey en Carmen Nijenhuis

15


Lieve Pake, 90 jaar; wat een bijzondere leeftijd! Van harte gefeliciteerd met het bereiken van deze mijlpaal en we wensen je nog vele gezonde en gelukkige jaren toe. Peter van ’t Zet en Marieke Nijenhuis

16


Ingang Aquapark Bodrum, een dag in het waterpretpark. Er waren 20 Glijbanen, die dag was het heel warm wel 39 graden Celsius, we hadden een mooi plekje waar we konden liggen. Er was 1 glijbaan waar Marcel in wilde, maar de rest niet, hij heeft tot het laatste moment geprobeerd iemand mee te krijgen maar het is hem niet gelukt zelfs niet met omkoping. Marjan, Chantal, Marcel & Youri.

Beste Heit

Turkije 2008.

Jaar 2008. Veel gebeurd, mooi en minder mooie momenten. Mijn moment in 2008 was Fc Twente – Arsenal in Arnhem, uiteraard onder het genot van een pilsje en een goede sigaar. Groetjes ik hou van je. Jou meest rare en eigenzinnige schoonzoon Marcel de Tukker.

17


1 van mijn beste momenten uit 2008‌ een strandwandeling tegen de nacht‌ Met paps en altijd een smile of een lach... Greetz. Youri.

Lieve opa,

Dit was op vakantie in Bulgarije in 2007.We waren op excursie naar het platteland waar we te gast waren bij de mensen die daar wonen en konden zien hoe ze leefden. Ik mocht meedoen met een feest,in traditionele kleding. Ik moest een blaadje spelen. Ik vond het een beetje eng maar wel leuk. Ik wens je nog hele mooie jaren toe. Kusjes Chantal

18


Hoi Pake,

  U weet dat uw kleinzoon Johnny vorrig jaar getrouwd is met Esther, maar wat u niet weet is dat wij na onze trouwdag ontzettend veel reacties hebben gehad over u, om het feit dat u erbij was en zo ontzettend genoten heeft op ons feest bij Lange Piet in Lemmer. Voor ons is het iets om op terug te kijken en zeker om te zien hoe u genoten heeft, dit doet ons goed. Nu we getrouwd zijn willen we ook gaan denken aan gezinsuitbreiding, alleen wil dit helaas nog niet lukken, we zijn inmiddels al 2 jaar bezig om in verwachting te raken. We zijn al in het ziekenhuis geweest en alles is onderzocht gelukkig is bij ons alle 2 in orde.   Onze wens voor u is dan ook om u het zoveelste achterkleinkind te kunnen schenken, maar het laat nog even op zich wachten.   De familie Nijenhuis is een sterke en hechte familie en dit komt allemaal mede door u, al uw kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen.  Het is een mooi boeltje bij elkaar en het is allemaal bij u begonnen, wij weten niet of u zich dat realiseert, maar daarvoor willen wij u wel even een dikke pluim voor geven.   Wij houden van u en we denken veel aan u.   Johnny en Esther  

19


20


Lieve pake, Van harte gefeliciteerd! 90 jaar is een respectabele leeftijd. Vroeger kwam ik af en toe wel eens logeren. Wat ik me goed herinner is dat om 22.30 uur de televisie aanging. Want u wilde ‘Hart van Nederland’ niet missen. Ik zat ondertussen met beppe te keuvelen en u kletste er, als u vond dat er wat interessants te melden was, heerlijk doorheen. Dit leverde dan vaak een licht geĂŻrriteerde blik van beppe op. Ik wist niet wat ik er van denken moest, maar erg grappig is het wel als je er aan terugdenkt!

21


Lieve Heit en pake In 1991 stond op de achterkant van de foto. Heit en Mem zitten lekker in het zonnetje in ons kleine tuintje van ons huis in Amsterdam. Ze vonden Amsterdam een hele mooie stad en hebben tijdens een van onze vakanties een paar weken op ons huis gepast.

18 december 1992 zijn wij getrouwd. Alie was zwanger van Rianne. Heit en Mem waren uitgenodigd om het huwelijk bij te wonen.

22

5 maart 1993 is Rianne geboren. Heit en Mem heel trots op de foto met hun kleinkind.


In de doos met foto’s kwamen we deze foto tegen. Heit en Mem op bezoek in Vught in aug 1995 . Hildo is hier ongeveer vier weken oud.

Nog een recente foto van ons hele gezin. We hebben dit jaar kerst en oud en nieuw in Polen doorgebracht. We hebben heerlijk genoten van het skieĂŤn.

23

Heit en pake van harte gefeliciteerd met je 90 ste verjaardag! Wij hopen dat we jou nog heel veel jaren mogen feliciteren. Veel liefs van Alie, Wietze, Rianne, Emira en Hildo


Deze foto is in Griekenland gemaakt, in het jaar 2008. Het was in Griekenland heel erg warm, dus wij denken, wij gaan er even lekker bij zitten, wij hebben heel erg mooi uitzicht op dit punt waar we nu zitten, je kan heel erg ver kijken als het goed is zie je verderop deze foto zelfs de zee. Het was een hele leuke vakantie, ik heb heel erg genoten, Deze foto is genomen in het plaatsje Athene. Gefeliciteerd Pake, -X.x.X- Hildo,

24


Heey Pake, We zijn vorige zomer naar Griekenland (met de auto) geweest. Op de foto staan Wietze, Alie, Emira en ik op de akropolis. Hildo heeft de foto gemaakt. en Gefeliciteerd al 90 jaar, en ik wens je nog vele jaren. Groetjes Rianne

25


Heeee pake! Deze foto is genomen toen we op skivakantie waren in Polen. Het had die dag gesneeuwd en ’s avonds gingen we nog even snel naar buiten om in de sneeuw te gaan spelen. We hadden een sneeuwpop gemaakt en hier ben ik bezig met het hoofd van de sneeuwpop. Het was een hele leuke skivakantie. Nog van Harte gefeliciteerd met uw verjaardag Kusjes Emira

26


De eerste vijf kinderen: Sybrand, Hanneke, Albert, Johan en Gerard

1948 - Aaltje, Albertje, Janke, en Johan jr op de arm

27


1948 van links naar rechts: vriendin Aaltje, Aaltje, moeder en vader Groenendal, Oom Jan, Tante Janke. Op voorgrond: heit/pake (Johan) en mem/beppe (Albertje) met Johan jr.

Gerard, Hanneke en Sybrand

28


1963 bovenste rij: Jannie, Herman, Sybrand, RIka. Daaronder: Gerard, Alie, Albert, Hanneke. Onderin (de kleinsten): Marjan, Bettie, Eduard. Foto rechts: Bouke, Hanneke met hun dochter Bettie.

29


De familie ging op vakantie in een boerderijtje bij Oud Leusden. Heit zei zelf altijd Dalfsen. Heit en mem gingen met de jongste kinderen. Jannie en Alie in hun nieuwe blouses , dezelfde maar in roze en blauw en sexy korte broekjes. Het was een fijne vakantie. Na een paar dagen kwamen Johan en Agatha. Agatha ook in sexy blouse en broek. Heit en mem stonden hun bed af. Ook Sybrand kwam een dag aanwaaien. Er werden reuzenvliegers voor Jos en Eduard gemaakt van vuilniszakken en opgelaten. Boven: Oud-Leusden 1973; van rechts naar links: Johan en Agatha, Gerard met Bettie T., Jos, Marjan, Hanneke, Jannie, Bettie N., Mem/Beppe, met Irene.

Vervolgens kwamen ze in de hoogspanningskabels terecht en kwam de hele buurt zonder stroom te zitten.

30


Foto links: 1973 Heit/Pake met Mem/Beppe en Akke. Foto midden: 1976 In de Schans. Heit/Pake met sigaar en Beerenburg. Foto rechts: juli 1977.

31


Bruiloft Sybrand en Yvonne. 11 november 1977 Foto rechtsboven: Herman, Eduard, Heit/Pake, vader Hanstede, Irene, Bouke, uiterst rechts Akke

32


1976, Rika

1976, Gerard, Hieke, Herman

33


Bruiloft Gerard en Hieke 1978. Foto links: Hanneke links tegenover Heit/Pake rechts, Albert rechtsvoor en Hieke staand. Foto boven: van links(boven) naar rechtsonder: Marjan, Irene, Hanneke, Bettie, Mem/ Beppe, Gerard, Hieke, Rika

34


1978. Terschelling, Heit/Pake en Mem/Beppe met Nienke, geboren 16-12-78, rechts Silvia.

1980 Bruiloft Bettie en Jelle

35


Foto linksboven: Akke, Mem/Beppe met Bettie op schoot en Heit/Pake. Foto rechts, Heit/Pake op bezoek in Sneek, met Akke. Rechtsboven: Jannie, Mem/Beppe en Heit/Pake.

36


Foto links: soep eten tijdens sk没tsjesilen: links Eduard, Herman en Jos. Zittend: Heit/Pake en Johan. Foto rechts: bij Heit/Pake en Mem/Beppe thuis in de Fregat, Lemmer. Jos links op de foto.

37


Foto links: Oom Jan, Tante Janke, Mem/Beppe, Heit/Pake, Foto rechts en rechtsonder: Heit/Pake en Sybrand zijn aan het klussen bij Alie en Wietze in Amsterdam, circa 1978.

38


39


Op vakantie in Oostenrijk

40


41


42


27 juni 1991 - 45 jarig jublieum

43


Foto links: Kerstdiner, links op de foto Richard. Foto rechts: Bouke en Hanneke op een buurtbarbecue, 1998

44


Foto links: 2000; op kraamvisite bij Akke en Tim voor de geboorte van de tweeling op 17 februari. Links Heit/Pake met Emile, rechts Mem/Beppe met Ingeborg. Foto rechts: Heit/Pake in zijn huis in Sneek, de Prins Mauritsstraat

45


Kerstdiner in 2005, links Heit/Pake met Jannie, rechts Heit/Pake met Rika

46


2005, april. Heit/Pake, Tom met Joey en Sybrand. Vier generaties bij elkaar.

47


2001

48


In dankbare herinnering aan ûs heit JOHANNES GERARDUS NIJENHUIS geboren 23 januari 1919 te Wijhe. Sinds mei 2003 weduwnaar van Alberta Groenendal Heit was de oudste zoon uit een gezin van 13 kinderen. Zijn vader werd al vroeg invalide, waardoor de kinderen al jong aan het werk moesten. Heit ging aan het werk als boerenknecht. Toen de oorlog uitbrak werden jonge mannen naar arbeidskampen en fabrieken in Duitsland gestuurd. Dit heeft hij kunnen ontlopen door op het platteland in Friesland te werken. Min of meer beschermd doordat hij in loondienst bij een boer werkte en de bezetter ook wel begreep dat er geoogst en gemolken moest worden, is hij goed door de oorlog gekomen. Ook in de oorlogsjaren was er toch nog wel plezier en met name ijsplezier. Tijdens deze schaatstochten op de ijsbaan ontmoette hij Alberta. Deze relatie verdiepte zich en toen de oorlog ten einde was besloten ze in het huwelijk te treden. Heit was een temperamentvolle man en in

de agrarische sector was er geen ontslagbescherming. Dit had tot gevolg dat er regelmatig rond de 12e mei weer een verhuizing op stapel stond vanwege onenigheid met zijn werkgever. Daarna heeft hij gesolliciteerd bij de Mauritsmijnen in Limburg. Hiervoor werd hij afgekeurd vanwege een ruisend hart. Naar later in zijn leven bleek, heeft hij dit opgelopen door een acute reuma in zijn jonge jaren. Na een aantal jaren in de zuivelsector werkzaam te zijn geweest, waarin hij het gebracht heeft tot eerste kaasmaker, is hij toch weer teruggegaan naar de agrarische sector. In de loop der jaren groeide het gezin voorspoedig tot een kindertal van 14. In dit gezin was mem de spil, maar heit werkte keihard voor de benodigde financiën. Omdat het boerenleven hem toch wel zwaar begon te vallen werd er besloten op een vacature van een houtfabriek in Lemmer te solliciteren. Tijdens zijn werkzaamheden op de houtfabriek verslechterde zijn conditie zienderogen, wat uiteindelijk resulteerde in een hartoperatie. Hierdoor kwam hij in de WAO terecht op 63 jarige leeftijd. Door zijn harde werken is hij nooit aan hobby’s toegekomen. Ver-

49

wacht werd dat hij hierdoor in een gat terecht zou komen, maar het tegendeel was waar. Hij kreeg tal van hobby’s, waaronder lezen, puzzelen, wandelen met de hond en dagtochtjes met mem. Hij kreeg meer tijd om te genieten van zijn kinderen en kleinkinderen. Zo beleefden ze mooie jaren samen. In december 1995 verhuisden ze naar Sneek, naar een seniorenwoning. Hier hebben heit en mem, genietend van de kinderen en kleinkinderen, nog een aantal fijne jaren gehad. Na het overlijden van mem in 2003 verwachtte iedereen dat heit doodongelukkig zou worden zonder mem, maar mede door de opvang van Rika en Jannie heeft hij tot het einde nog een vrij gelukkige tijd gehad en zelfstandig gewoond zoals zijn wens was. Vlak voor zijn negentigste verjaardag werd heit opgenomen in het ziekenhuis waar hij vier dagen na zijn verjaardag is gestorven. Nu zijn ze weer samen.


51


Ontwerp en vormgeving A.A.J. Klaasen-Thijsseling Januari 2009


Fotoboek pake