Page 94

94

PITTACUS LORE

Αισθανόμουν δειλός. Οι μόνες φορές που παύω να νιώθω ντροπή είναι όταν κοιτάζω εσένα, Έγια, και βλέπω τι έσωσε αυτή η δειλία. Ό,τι έγινε έγινε. Δεν ήσουν μέρος του σχεδίου των Γηραιών. Αυτό δε σε κάνει λιγότερο Λόριαν ή λιγότερο Γκάρντι. Οι αριθμοί δεν έχουν σημασία. Είσαι ικανή για σπουδαία πράγματα, Έγια. Είσαι από αυτούς που μπορούν να επιβιώνουν. Μια μέρα, το ξέρω, θα κάνεις τον λαό σου περήφανο. Σ’ αγαπάω. Για πάντα ο πιστός σου υπηρέτης, Κρέυτον Σταματάω να διαβάζω φωναχτά το γράμμα του Κρέυτον και το χαμηλώνω με τρεμάμενα χέρια. Τα μάτια μου είναι γεμάτα δάκρυα. Δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα ένιωθα αν μου αποσπούσαν τόσο βίαια ένα τεράστιο κομμάτι της ταυτότητάς μου. Όλοι είναι σιωπηλοί, ακόμα και ο Εννιά. Η Έγια αφήνει έναν μικρό ήχο σαν ρουθούνισμα, τα χέρια της είναι τυλιγμένα σφιχτά γύρω από το σώμα της. «Είσαι ακόμα μία από μας…» της ψιθυρίζω. «Είσαι μια Λόριαν». Η Έγια αρχίζει να κλαίει με λυγμούς, πνιχτές λέξεις βγαίνουν από το στόμα της σαν χείμαρρος. «Είμαι… Είμαι μια απατεώνισσα. Δεν είμαι σαν και σας. Είμαι απλώς η κόρη ενός πλούσιου που την εκτόξευσαν από έναν πλανήτη επειδή ο μπαμπάς της ήταν ένα κάθαρμα!» «Δεν είναι αλήθεια αυτό…» λέει ο Οχτώ αγκαλιάζοντας την Έγια. «Δεν ήμουν απ’ τους εκλεκτούς!» φωνάζει η Έγια. «Δεν είμαι – ήταν όλα ψέματα». Ο Εννιά παίρνει το γράμμα από τα χέρια μου και το κοιτάζει. «Και λοιπόν;» ρωτάει αδιάφορα. Η Έγια τον κοιτάζει με γουρλωμένα μάτια. «Και λοιπόν;»

Profile for Μενέλαος Τσαλκιτζής

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Profile for 9221072
Advertisement