Page 50

50

PITTACUS LORE

αυτά τα φρικτά δόντια. Εγώ είμαι κολλημένη εκεί, στέκομαι σαν ηλίθια όσο αυτός έρχεται προς το μέρος μου και αγγίζει το πρόσωπό μου. Το χαϊδεύει με την ανάστροφη της παλάμης του. Το άγγιγμά του είναι παγωμένο. Και μετά μου μιλάει». Βασικά αισθάνομαι κι εγώ να ανατριχιάζω. Η σκέψη του Σετράκους Ρα να πηγαίνει έως την Έγια και να ακουμπάει το αηδιαστικό του χέρι πάνω της μου ανακατεύει το στομάχι. «Τι λέει;» ρωτάω. «Χμμμ…» κάνει και σταματάει, χαμηλώνει τη φωνή της. «Λέει: “Εδώ είσαι λοιπόν”. Και μετά: “Σ’ έψαχνα”». «Και τι γίνεται ύστερα;» «Πέφτει… Πέφτει στα γόνατα». Η φωνή της γίνεται ένας παγωμένος ψίθυρος. «Κρατάει το χέρι μου μέσα στα δικά του και με ρωτάει αν έχω διαβάσει το γράμμα…» «Ποιο γράμμα; Ξέρεις τι εννοεί;» Η Έγια σφίγγει την κουβέρτα πιο πολύ γύρω από τους ώμους της. Δε με κοιτάζει. «Όχι». Από τον τρόπο με τον οποίο απαντάει καταλαβαίνω ότι δεν είναι απόλυτα ειλικρινής. Υπάρχει κάτι σχετικά με αυτό το γράμμα –ό,τι κι αν είναι αυτό– που την ταράζει σχεδόν όσο και τα οράματα με τον Σετράκους Ρα. Από την περιγραφή της δεν καταλαβαίνω αν αυτά τα όνειρα είναι σαν και τα δικά μου, όπως εκείνο όπου ο Σετράκους μού έδειχνε τον Σαμ την ώρα που τον βασάνιζαν, για να τσιμπήσω και να ριχτώ στη μάχη μαζί του, ή είναι όπως τα λέει η Έξι, ότι δηλαδή αυτοί οι εφιάλτες είναι απλώς το αποτέλεσμα όλων των πραγματικά φρικτών καταστάσεων που πέρασε τελευταία η Έγια. Δε θέλω να την πιέσω περισσότερο· φαίνεται κιόλας έτοιμη να βάλει τα κλάματα. «Μ ακάρι να μπορούσα να σου πω ότι μπορώ να διώξω αυτά τα όνειρα» ξεκινάω να λέω, ανακαλύπτοντας ότι μιμούμαι όσο καλύτερα μπορώ τον Χένρι, «αλλά δεν μπορώ. Δεν ξέρω τι τα προκαλεί. Ξέρω μόνο πόσο οδυνηρά μπορεί να είναι». Η Έγια κουνάει το κεφάλι της, δείχνει απογοητευμένη. «Εντάξει».

Profile for Μενέλαος Τσαλκιτζής

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Profile for 9221072
Advertisement