Page 283

Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤΕ

283

στιγμή, αμέσως μόλις καταλάβουν ότι η πρώτη ομάδα τους απέτυχε. «Πρέπει να φύγουμε από δω τώρα» λέω, βοηθώντας τη Σάρα, που κουτσαίνει. Διασχίζουμε βιαστικά τον διάδρομο. Εμφανίζεται ο Μ πέρνι Κόσαρ. Περπατάει βαριά, έχει ακόμα τη μορφή της αρκούδας. Δείχνει πληγωμένος, όλη του η δεξιά πλευρά καπνίζει από τα καψίματα των πυρών. Μ ε κοιτάζει σαν να θέλει να μου πει κάτι. Μ ακάρι να είχα την τηλεπαθητική ικανότητα του Τζον ώστε να μιλάω με τα ζώα. Μ ου φαίνεται κάπως θλιμμένος. Θλιμμένος, αλλά αποφασισμένος. «Είσαι καλά, Μ πέρνι;» ρωτάει η Σάρα. Ο Μ πι Κέι γρυλίζει και παίρνει τη μορφή γερακιού. Εκτοξεύεται προς το παράθυρο και βγαίνει, πετάει ψηλά. Θα πηγαίνει να συγκρατήσει τους υπόλοιπους Μ ογκαντόρι στην ταράτσα όσο εμείς παίρνουμε τον Τζον και την Έγια από κει όπου βρίσκονται. Τώρα συνειδητοποιώ τι σήμαινε το βλέμμα που μου έριξε ο Μ πι Κέι· με αποχαιρετούσε, για την περίπτωση που αυτή ήταν η τελευταία φορά που τον βλέπαμε. Παίρνω βαθιά ανάσα. «Έλα, πάμε» λέω ήρεμα. Μ ια αναποδογυρισμένη βιβλιοθήκη μπλοκάρει την πόρτα του δωματίου της Έγια. Είναι γεμάτη τρύπες από σφαίρες. Προφανώς τη χρησιμοποίησε ο πατέρας μου για κάλυψη. «Μ παμπά;» ψιθυρίζω. «Πεδίο ελεύθερο. Πάμε…» Καμία απάντηση. «Μ παμπά;» επαναλαμβάνω πιο δυνατά, με ένα τρέμουλο στη φωνή. Τίποτε ακόμα. Χτυπάω γερά τον ώμο μου πάνω στη βιβλιοθήκη, αλλά είναι καλά σφηνωμένη. Νιώθω ναυτία, απελπισία. Γιατί δεν απαντάει; «Εκεί πάνω!» αναφωνεί η Σάρα δείχνοντας. Υπάρχει ένα άνοιγμα αρκετά μεγάλο για να συρθείς ανάμεσα στη βιβλιοθήκη και στο κούφωμα της πόρτας. Σκαρφαλώνω ψηλά και περνάω, γδέρνοντας τα γόνατά μου στα ράφια που προεξέχουν, και

Profile for Μενέλαος Τσαλκιτζής

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Profile for 9221072
Advertisement