Page 276

276

PITTACUS LORE

εμπιστευτεί τον εαυτό του, μπορεί να ανησυχεί πως η μνήμη του τα ’παιξε ή δουλεύει εναντίον του. Δεν έχει σημασία. Αποφασίζω εδώ και τώρα. Τον εμπιστεύομαι. «Θυμάσαι τότε έξω απ’ τη βάση Ντούλτσε, όταν ήθελα να γυρίσω πίσω τρέχοντας για να βοηθήσω τους Γκάρντι στη μάχη τους; Μ ου είπες ότι θα έρχονταν κι άλλες στιγμές όπου θα μπορούσα να φανώ χρήσιμος στους Λόριαν. Νομίζω λοιπόν ότι τώρα είναι μια απ’ αυτές τις στιγμές. Σε εμπιστεύομαι, μπαμπά. Δεν μπορώ να το κάνω αυτό χωρίς εσένα». Συγκατανεύει με σοβαρό ύφος. Χωρίς άλλη κουβέντα, απλώνει το χέρι κάτω από το κρεβάτι του, τραβάει το τουφέκι που χρησιμοποίησε για να σκοτώσει το τέρας στο Άρκανσο και το γεμίζει. «Σου είπε ο Άνταμ πόσο χρόνο έχουμε;» ρωτάει. Αντί για απάντηση, το κτίριο τρέμει, όλα τα φώτα τρεμοσβήνουν. Ο θόρυβος μιας μηχανής δυναμώνει απέξω, έρχεται από πάνω μας και επικίνδυνα κοντά, και ακολουθεί ένα οξύ μεταλλικό σύρσιμο. Κάτι προσγειώθηκε μόλις στην ταράτσα. «Απ’ ό,τι φαίνεται, καθόλου». Ριχνόμαστε στον διάδρομο, όπου η Σάρα βγήκε μόλις από το δωμάτιό της. Τα μάτια της γουρλώνουν μόλις βλέπει πως ο πατέρας μου κρατάει τουφέκι. «Τι ήταν αυτός ο ήχος;» ρωτάει. «Τι συμβαίνει;» «Ήρθαν οι Μ ογκαντόρι» απαντάω. «Οχ, όχι…» λέει η Σάρα και οπισθοχωρεί προς το δωμάτιο όπου ο Τζον και η Έγια κείτονται ανυπεράσπιστοι. Από τον διάδρομο έχω πλήρη θέα προς τα μεγάλα παράθυρα από το πάτωμα έως το ταβάνι που καλύπτουν όλο το καθιστικό του ρετιρέ. Μ ισή ντουζίνα σκοινιά γλιστρούν από τη στέγη, και οι Μ ογκαντόρι κατεβαίνουν με ραπέλ από το πλάι του κτιρίου. «Πρέπει να πάω στον Τζον!» συνεχίζει η Σάρα. Την αρπάζω από τον καρπό. «Δεν έχουμε καμία πιθανότητα αν δεν πάμε να πάρουμε τα όπλα». Τα παράθυρα θρυμματίζονται από μια ομοβροντία

Profile for Μενέλαος Τσαλκιτζής

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Profile for 9221072
Advertisement