Page 269

Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤΕ

269

τα δάχτυλά του, και η λάσπη βγαίνει ζουληγμένη από τη σφιχτή λαβή του δέντρου. Ο Πέντε γονατίζει κάτω από έναν κόμπο από ρίζες, ένα μέρος όπου σχηματίζουν σωρό, σχεδόν σαν άρθρωση. Απλώνει το χέρι κάτω από τις ρίζες, όπου περιμένει ένας απαλός θύλακας από λάσπη. «Εδώ κάτω είναι» λέει ο Πέντε ψαχουλεύοντας. «Το έπιασα σχεδόν». Η λάσπη κάνει έναν υγρό ήχο αναρρόφησης όταν ο Πέντε τραβάει και απελευθερώνει το Σεντούκι, σαν να είναι απρόθυμη να παραδώσει το τρόπαιό μας. Γονατίζει μπροστά του και σκουπίζει τη λάσπη από τη γνωστή ξύλινη επιφάνεια. Ο Οχτώ με χτυπάει απαλά στον ώμο και δείχνει προς τη μεριά όπου το ψηλό γρασίδι χωρίζεται. Βλέπω το επίπεδο κεφάλι και τα κίτρινα μάτια ενός αλιγάτορα· ίσως είναι αυτός που είδαμε νωρίτερα. «Σαν να πεινάει κάποιος…» αστειεύεται. «Μ ας ακολουθεί;» ρωτάω λίγο στα αστεία, αλλά και αρκετά φρικαρισμένη. Πλησιάζω περισσότερο τον Οχτώ. «Έχει πολλούς αλιγάτορες εδώ» λέει αφηρημένα ο Πέντε σηκώνοντας το Σεντούκι του. «Εσύ μιλάς με τα ζώα… Έτσι δεν είναι;» ρωτάω τον Εννιά. «Πες σ’ αυτό το κτήνος ότι δε θέλουμε φασαρίες». «Ίσως το πάρω για κατοικίδιο. Ή ίσως κάνω ένα και γαμώ τα πανωφόρια με δαύτο» απαντάει ο Εννιά, μισοκλείνοντας τα μάτια καθώς εστιάζει στο ζώο, το οποίο πλησιάζει. Κάτι στο πρόσωπό του αλλάζει ξαφνικά. «Μ ισό…» Το κεφάλι ενός δεύτερου αλιγάτορα εμφανίζεται δίπλα στο πρώτο, κι έπειτα από μερικά δευτερόλεπτα αναδύεται κι ένα τρίτο κεφάλι μέσα από τη λάσπη. Στην αρχή νομίζω ότι μας καταδιώκει μια αγέλη από αλιγάτορες, αν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο. Αλλά ύστερα τα τρία κεφάλια βγαίνουν από το νερό σαν ένα· ένας παχύς καλυμμένος με φολίδες λαιμός τα συνδέει όλα σ’ ένα και μοναδικό σώμα. Οι φολίδες εξαφανίζονται κάτω από ένα μαύρο και λιπαρό μουσκεμένο τρίχωμα στον θώρακα του τέρατος, ενώ σταγόνες νερού τινάζονται βίαια έτσι όπως

Profile for Μενέλαος Τσαλκιτζής

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Profile for 9221072
Advertisement