Page 232

232

PITTACUS LORE

συναρπαστικό γι’ αυτήν. «Τι θα γίνει μετά, όμως; Θα πας πίσω στον Λόριεν… Έτσι δεν είναι;» «Αν όλα πάνε καλά. Πρέπει ακόμα να βρούμε έναν τρόπο να γυρίσουμε. Και πρέπει να ελπίζουμε πως ο Μ άλκολμ έχει δίκιο γι’ αυτά τα φοινικοπράγματα που υπάρχουν στα Σεντούκια μας, πως έχουμε αρκετά από δαύτα και πως είναι ικανά να ξυπνήσουν τον πλανήτη μας». «Και θες να έρθω μαζί σου;» «Και βέβαια!» απαντάω στη στιγμή. «Δε θέλω να πάω πουθενά χωρίς εσένα». Η Σάρα μού χαμογελάει με μια νότα θλίψης που δεν την περίμενα. «Είσαι γλυκός, Τζον, αλλά δεν το εννοώ όπως το παιχνιδάκι που κάναμε στην αυτοκινητάδα με την Έξι… Μ ιλάω σοβαρά. Θα γυρίσουμε ποτέ πίσω;» ρωτάει η Σάρα. «Στη Γη;» «Ναι, βέβαια» λέω, επειδή ξέρω πως αυτό πρέπει να πω σ’ αυτή την περίσταση, όσο κι αν δεν είμαι σίγουρος πως είναι αλήθεια. Κατεβάζω το βλέμμα στα πόδια μου. «Είμαι βέβαιος ότι θα γυρίσουμε πίσω». «Σοβαρά; Μ ιλάμε για χρόνια ολόκληρα μέσα σ’ ένα διαστημόπλοιο, Τζον. Μ η με παρεξηγείς, ένα μέρος μου θέλει πραγματικά να πάει. Δεν έχουν όλα τα κορίτσια ένα αγόρι που τους ζητάει να τις πάρει σε άλλον γαλαξία. Αλλά έχω οικογένεια εδώ, Τζον. Ξέρω ότι δεν έχει την ικανότητα να επαναφέρει έναν ολόκληρο πλανήτη στην πρότερη δόξα του, αλλά είναι σημαντική για μένα». Συνοφρυώνομαι τώρα, η καλή μου διάθεση αλλάζει και γίνεται κάτι άλλο. Είναι μια αίσθηση θλίψης· μια αίσθηση χαμένου. «Δε θέλω να σε πάρω μακριά απ’ την οικογένειά σου, Σάρα… Η επιστροφή στον Λόριεν υποτίθεται πως είναι κάτι καλό, κάτι θριαμβευτικό». Διστάζω, προσπαθώντας να βρω τις λέξεις για να εκφράσω αυτό που αισθάνομαι. «Πάντα το σκεφτόμουν σαν αυτό που συμβαίνει στο τέλος. Κατάλαβες; Μ ετά απ’ όλες τις μάχες θα επιστρέφαμε εκεί και θα βρίσκαμε έναν τρόπο να αρχίσουμε απ’ την αρχή. Είναι σαν πεπρωμένο.

Profile for Μενέλαος Τσαλκιτζής

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Profile for 9221072
Advertisement