Page 203

Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤΕ

203

τα πουσάπς… Τι λέγαμε;» Κάθομαι δίπλα της στο κρεβάτι και περνάω τα δάχτυλά μου από τα φρεσκοχτενισμένα της μαλλιά. Μ ου χαμογελάει και ξαφνικά δεν αισθάνομαι πλέον τόσο κουρασμένος. Θα ήμουν ψεύτης αν έλεγα πως δεν είχα σκεφτεί τι θα μπορούσε να γίνει έτσι που μοιραζόμαστε το ίδιο κρεβάτι. Η κατάσταση ήταν ξέφρενη από τότε που ήρθαμε στο Σικάγο, με την Έγια και τους εφιάλτες της, το κάλεσμα του Πέντε για βοήθεια και τις δικές μου αϋπνίες. Επιπλέον, με τους άλλους να κοιμούνται όλοι στα διπλανά δωμάτια, δεν το έβρισκα σωστό. «Για τη Φλόριντα» της θυμίζω. «Α, ναι» λέει η Σάρα. «Έζησες κάποιο διάστημα εκεί… Έτσι δεν είναι;» «Ναι, μερικούς μήνες. Γιατί;» «Προσπαθώ απλώς να γεμίσω μερικά κενά. Υπάρχουν ακόμα πολλά που δεν ξέρω για σένα, Τζον Σμιθ». Βάζει το χέρι της στο μάγουλό μου, τα δάχτυλά της κατεβαίνουν τον λαιμό μου και ύστερα στον ώμο μου. «Επίσης, η κουβέντα μού αποσπά την προσοχή απ’ αυτό που θέλω πραγματικά να κάνω». Το χέρι μου γλιστράει μέσα από τα μαλλιά της, κάτω στον αυχένα της και χορεύει αργά αργά κατά μήκος της ραχοκοκαλιάς της. Η Σάρα ανατριχιάζει λιγάκι, κι εγώ την πλησιάζω και γέρνω το κεφάλι μου προς το δικό της. «Ξέρεις, όλα είναι πολύ ήσυχα απόψε. Νομίζω πως όλοι κοιμούνται…» Και ακριβώς εκείνη τη στιγμή κάποιος μας χτυπάει την πόρτα. Τα μάτια της Σάρας γουρλώνουν και βάζει τα γέλια, το πρόσωπό της κοκκινίζει. «Μ ήπως ο φρικτός συγχρονισμός είναι ένα απ’ τα Χαρίσματά σου;» Ανοίγω την πόρτα και βρίσκω την Έξι να περιμένει. Φοράει το πανωφόρι της σαν να γύρισε μόλις απέξω. Κοιτάζει πάνω από τον ώμο μου τη Σάρα, κατόπιν αντιλαμβάνεται τη φουρκισμένη μου όψη και σκάει ένα διαβολικό χαμόγελο. «Ουπς!» λέει. «Διακόπτω;» «Όλα καλά» απαντάω, σαν να μη συμβαίνει τίποτα. «Τι

Profile for Μενέλαος Τσαλκιτζής

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Profile for 9221072
Advertisement