Page 197

Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤΕ

197

είχα ετοιμάσει μια καλύτερη ατάκα. «Ήθελα να σε ρωτήσω κάτι». «Ναι;» «Τι συμβαίνει ανάμεσα σε σένα και στην Έξι τώρα που η Σάρα δεν είναι… εεε… προδότρα;» Ο Τζον γελάει. «Βασικά το συζητήσαμε πηγαίνοντας στο Άρκανσο! Νομίζω πως είμαστε μια χαρά τώρα. Ήταν κάπως αμήχανα για λίγο. Πάντως είμαι με τη Σάρα. Εκατό τοις εκατό». «Εντάξει, τζάμι» αποκρίνομαι, τάχα αδιάφορος. Αυτό βέβαια δεν εμποδίζει τον Τζον να μου δώσει μια αγκωνιά. «Είναι όλη δική σου» λέει, και το πρόσωπό μου παίρνει αμέσως φωτιά. «Δε ρώτησα γι’ αυτό». «Ναι, καλά…» λέει ο Τζον και πιάνει ένα χύμα μπουλόνι από το γραφείο και μου το πετάει. «Θα κάνεις τώρα ότι τάχα ξέχασες τι είχε συμβεί προτού πάει στην Ισπανία; Που είπε ότι σαν να της αρέσεις; Που σε φίλησε;» Σηκώνω τους ώμους και πετάω πίσω το μπουλόνι προς τον Τζον. «Χμμμ… Κάτι μου θυμίζει αυτό, αλλά δεν το είχα καθόλου στον νου μου». Τη στιγμή που το ξεστομίζω, σκέφτομαι τον τρόπο με τον οποίο με αγκάλιασε η Έξι όταν ξαναβρεθήκαμε στο Άρκανσο. Το πρόσωπό μου καίει ακόμα περισσότερο. Ευτυχώς, πριν προλάβει ο Τζον να με δουλέψει κι άλλο, μπαίνει ο πατέρας μου. Μ ας χαμογελάει καθώς σκουπίζει τα λιγδιασμένα χέρια του σ’ ένα παλιό κουρέλι. Δείχνει κουρασμένος από τη δουλειά στα μηχανήματα της Αίθουσας Διαλέξεων, αλλά έχει κι ένα χαμόγελο ικανοποίησης στο πρόσωπό του. Το να ψαχουλεύει τεχνολογία φτιαγμένη από Λόριαν είναι σίγουρα καλύτερο από το να αργοσβήνει κανείς σε μια μογκαντοριανή φυλακή. «Πώς πήγε;» τον ρωτάω. «Το ανθρώπινο μυαλό είναι καταπληκτικό πράγμα, Σαμ…» λέει σκεφτικός ο πατέρας μου. «Όταν έχεις κενά στη μνήμη σου όπως εγώ, εκτιμάς περισσότερο τα πράγματα που θυμάσαι. Αυτό

Profile for Μενέλαος Τσαλκιτζής

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Profile for 9221072
Advertisement