Page 182

182

PITTACUS LORE

«Ήταν ο ήχος του ανέμου στον Λόριεν» λέει ο Τζον, και το βλέμμα του γίνεται απόμακρο. «Δεν ξέρω πώς, αλλά ξέρω πως ήταν αυτό…» «Κάν’ το πάλι» προτείνει ο Εννιά, και με ξαφνιάζει η ειλικρίνεια στη φωνή του. Πραγματικά, όμως, θέλω κι εγώ να ακούσω πάλι τον άνεμο. Είχε κάτι το παρήγορο. Ο Τζον περνάει τα χέρια του από τα φύλλα, κι αυτήν τη φορά ο ήχος είναι πιο γεμάτος. Το δέρμα μου ανατριχιάζει· είναι λες και αισθάνομαι το δροσερό λοριανό αεράκι πάνω του. Πανέμορφο. «Καταπληκτικό!» αναφωνεί ο Οχτώ. «Ναι. Αλλά πού χρησιμεύει;» ρωτάει ο Εννιά, επιστρέφοντας στη συνήθη του τραχύτητα. «Είναι μια υπενθύμιση» απαντάει ο Τζον. Η φωνή του είναι χαμηλή, σαν να πνίγεται κάπως και να προσπαθεί να το κρύψει. «Μ ια υπενθύμιση για το τι έχουμε αφήσει πίσω μας. Για ποιον λόγο πολεμάμε». «Ενδιαφέρον…» Ο Μ άλκολμ γράφει μια σημείωση στο ντοσιέ του. «Θα χρειαστεί περαιτέρω μελέτη». Ο Μ άλκολμ στέκεται πάνω από τον ώμο μας καθώς ένας ένας αδειάζουμε τα Σεντούκια μας. Καταγράφει τα πάντα, κρατάει σημειώσεις για τα αντικείμενα που ξέρουμε με ποιον τρόπο δουλεύουν και υπογραμμίζει εκείνα που δεν ξέρουμε. Από τα σκούρα γάντια που αχνοφέγγουν όταν τα αγγίζω έως την κυκλική συσκευή που θυμίζει κάπως πυξίδα, στην ουσία κάθε αντικείμενο της Κληρονομιάς μου υπογραμμίζεται. «Τι λέτε να κάνει αυτό;» ρωτάει ο Οχτώ δείχνοντάς μας ένα κυρτό κέρατο που μοιάζει σαν να το έσπασαν από το κεφάλι μικρού ελαφιού. «Είναι το μόνο πράγμα εδώ μέσα που δεν ξέρω να το δουλεύω». Πέντε δευτερόλεπτα αφότου ο Οχτώ μάς έδειξε το κέρατο, ο Μ πέρνι Κόσαρ ορμάει από την πόρτα του εργαστηρίου με το ρύγχος του στον αέρα. Είναι γεμάτος έξαψη, κουνάει την ουρά του. Πηδάει κατευθείαν πάνω στον Οχτώ, τον σπρώχνει με τις

Profile for Μενέλαος Τσαλκιτζής

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Profile for 9221072
Advertisement