Page 18

18

PITTACUS LORE

φωτογραφίες που κρέμονταν στο καθιστικό μας, αλλά αυτή η στιγμή είναι όπως ακριβώς τη φανταζόμουν πάντα. Έχουν περάσει χρόνια, κι όμως κάτω από τις βαθιές ρυτίδες αναγνωρίζω ακόμη αυτό τον άντρα, ιδίως όταν μου χαμογελάει. «Μ παμπά;» «Εδώ είμαι, Σαμ. Γύρισα». Το πρόσωπό μου πονάει και μου παίρνει μια στιγμή να συνειδητοποιήσω γιατί. Χαμογελάω. Χασκογελάω, στην πραγματικότητα. Είναι η πρώτη φορά εδώ και εβδομάδες που χρησιμοποιώ αυτούς τους μυς. Αγκαλιαζόμαστε μέσα από τα κάγκελα, το μέταλλο χώνεται ενοχλητικά στα πλευρά μου, αλλά δε με νοιάζει. Είναι εδώ. Είναι πραγματικά εδώ. Είχα φανταστεί τους Γκάρντι να έρχονται να με σώσουν. Ποτέ, ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα, δε σκέφτηκα πως αυτός που θα με έσωζε από αυτό το μέρος θα ήταν ο πατέρας μου. Μ άλλον επειδή πάντα σκεφτόμουν πως εγώ θα ήμουν εκείνος που θα τον έσωζε. «Σε… σ’ έψαχνα» του λέω. Σκουπίζω με το χέρι τα μάτια μου· αυτός ο παράξενος Μ ογκαντόρι σέρνεται ακόμα εκεί δίπλα και δε θέλω να με δει να κλαίω. Ο πατέρας μου με σφίγγει μέσα από τα κάγκελα. «Πόσο μεγάλωσες…» λέει, με ένα ίχνος θλίψης στη φωνή του. «Παιδιά» μας διακόπτει ο Μ ογκαντόρι, «έχουμε παρέα». Τους ακούω να έρχονται. Στρατιώτες που ξεχύνονται μέσα στην πτέρυγα των κελιών πιο κάτω, με τις μπότες τους να κροταλίζουν στον διάδρομο καθώς ανεβαίνουν τρέχοντας τη μεταλλική σκάλα προς το μέρος μας. Βρήκα επιτέλους τον πατέρα μου, βρίσκεται ακριβώς εδώ, μπροστά μου, κι όπου να ’ναι, όλα αυτά θα χαθούν βίαια. Ο Μ ογκαντόρι τραβάει τον πατέρα μου μακριά από την πόρτα του κελιού μου. Στρέφεται προς το μέρος μου, η φωνή του είναι προστακτική. «Στάσου στο κέντρο του κελιού σου και κάλυψε το κεφάλι σου!»

Profile for Μενέλαος Τσαλκιτζής

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Profile for 9221072
Advertisement