Page 174

174

PITTACUS LORE

ένα λεπτό!» Η Έγια τραβάει γύρω της την κουβέρτα και κουλουριάζεται στο κεφάλι του κρεβατιού, πιέζοντας την πλάτη της στον τοίχο. Τα μάτια της είναι ακόμα ορθάνοιχτα και τρέμει σαν το φύλλο. Προσπαθώ να την αγγίξω και τινάζεται μακριά μου. «Μ η!» λέει απότομα. «Κι αν σε στείλω πάλι εκεί;» «Ηρέμησε, Έγια…» της λέω παρηγορητικά. «Τέλειωσε πια. Τα όνειρα δεν μπορούν να σου κάνουν κακό, ιδίως όταν είσαι ξύπνια». Μ ε αφήνει να της κρατήσω το χέρι. Δεν ακολουθεί κανένα τηλεπαθητικό τίναγμα τώρα, και νιώθω ευγνώμων γι’ αυτό. Όποια παράξενη επίδραση κι αν είχε ο εφιάλτης στην τηλεπάθεια της Έγια, τέλειωσε πια. «Πόσα… πόσα είδες;» ρωτάει, και το βλέμμα της εκτοξεύεται εδώ κι εκεί στο δωμάτιο, σαν να υπήρχαν ακόμα περισσέματα του εφιάλτη που παραμόνευαν στις σκιές προκειμένου να την πιάσουν. «Δεν ξέρω καν τι είδα ακριβώς» απαντάω. «Ήταν η πόλη. Σαν να είχε συμβεί κάτι τρομερό». Η Έγια γνέφει καταφατικά. «Είναι μετά τον ερχομό τους». «Ποιων;» τη ρωτάω, αλλά έχω κιόλας μια ιδέα για το ποιους εννοεί. «Των Μ ογκαντόρι. Μ ου δείχνει τι συμβαίνει αφού έρθουν. Μ ε… με ανάγκασε να του πιάσω το χέρι και περπατήσαμε μέσα απ’ όλα αυτά». Η Έγια ανατριχιάζει και αποτραβιέται από τον τοίχο, πέφτει στην αγκαλιά μου. Ανατριχιάζω κι εγώ. Η σκέψη να πρέπει να περπατήσω μέσα σε όλο αυτό το μακελειό χέρι χέρι με τον Σετράκους Ρα είναι αρκετή για να με ταρακουνήσει. Προσπαθώ να δείχνω δυνατή για χάρη της Έγια. «Σσσσς…» ψιθυρίζω. «Όλα καλά τώρα. Τέλειωσε». «Θα συμβεί!» φωνάζει η Έγια. «Δεν μπορούμε να τον σταματήσουμε». «Δεν είναι αλήθεια αυτό» λέω και τη σφίγγω γερά. Προσπαθώ να σκεφτώ τι θα έλεγαν ο Τζον ή η Έξι σ’ αυτή την κατάσταση.

Profile for Μενέλαος Τσαλκιτζής

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Profile for 9221072
Advertisement