Page 172

172

PITTACUS LORE

KEΦAΛAIO ΔΕΚΑΕΝΝΙΑ

ΞΥΠΝΑΩ ΚΑΙ ΤΙΝΑΖΟΜ ΑΙ αμέσως μόλις η Έγια αρχίζει να ουρλιάζει. Ήταν η σειρά μου να μείνω τη νύχτα μαζί της, και το βράδυ είχε περάσει γαλήνια. Μ είναμε ξύπνιες έως αργά μιλώντας για τους νεοαφιχθέντες κι αυτά που μας είπε ο Μ άλκολμ Γκούντι για τον Πίττακους Λόρι και την πιθανότητα να υπάρχουν Μ ογκαντόρι που θα μας βοηθούσαν. Τελικά η Έγια αποκοιμήθηκε, και ήλπιζα πως οι εφιάλτες που τη βασάνιζαν από την εποχή του Νέου Μ εξικού θα είχαν επιτέλους εξαφανιστεί για πάντα. Δεν είχε δει κανέναν από τότε που διάβασε το γράμμα του Κρέυτον. Ίσως τελικά είχε να κάνει με το άγχος. Τώρα που ξεπέρασε την αγωνία για κείνο το γράμμα που δεν έλεγε να ανοίξει, ίσως τα πράγματα ξαναγίνονταν φυσιολογικά. Πού να ήξερα… «Έγια. Έγια, ξύπνα!» της φωνάζω, προσπαθώντας να αποφασίσω αν έπρεπε να την ταρακουνήσω. Νιώθω να πανικοβάλλομαι λιγάκι, ιδίως όταν δεν ξυπνάει με τη μία. Η Έγια σκάβει τις κουβέρτες με τα δάχτυλα, χώνει τις φτέρνες της μέσα στο στρώμα, ενώ ταυτόχρονα αφήνει όλο και πιο τραχιά ουρλιαχτά. Κουνιέται τόσο πολύ, που παραλίγο να πέσει από το κρεβάτι. Απλώνω το χέρι να την κρατήσω. Αμέσως μόλις αγγίζω τον ώμο της Έγια, μια εικόνα σκάει στο μυαλό μου. Δεν είμαι βέβαιη από πού προέρχεται. Το αισθάνομαι όπως όταν η Έγια μού μιλάει τηλεπαθητικά, μόνο που δεν

Profile for Μενέλαος Τσαλκιτζής

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Profile for 9221072
Advertisement