Page 153

Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤΕ

153

«Τα κατάφερες καλά σ’ αυτό» λέει η Έξι. «Λυπάμαι για τον Άλμπερτ…» προσθέτει η Έγια. «Ευχαριστώ» αποκρίνεται ο Πέντε. «Ήταν καλός τύπος και μακάρι να τον άκουγα περισσότερο. Αφού πέθανε, ήταν εύκολο για μένα να κάνω ό,τι κάναμε και πρωτύτερα. Συνέχισα να πηγαίνω από νησί σε νησί, κρατώντας τις αποστάσεις μου απ’ τους πάντες. Ήταν… χμμμ… μοναχικά, θα έλεγα. Οι μέρες περνούσαν μέσα σε μια θολούρα. Τελικά αναπτύχθηκαν και τα άλλα μου Χαρίσματα και ήρθα στην Αμερική ελπίζοντας να σας βρω». «Τι απέγινε το Σεντούκι σου;» ρωτάει ο Τζον. «Α, ναι, αυτό…» απαντάει νευρικά ο Πέντε, ξύνοντας το πλάι του κεφαλιού του. «Ταξίδευα κυρίως με πλοίο. Ο Άλμπερτ με είχε μάθει να βρίσκω το είδος των πλοίων όπου δε θα… ξέρετε… δε θα μου έκαναν πολλές ερωτήσεις. Όταν έφτασα αρχικά στη Φλόριντα, υπήρχαν πολλοί περισσότεροι άνθρωποι απ’ όσο είχα συνηθίσει. Ένα μοναχικό παιδί που κουβαλούσε αυτό το αναθεματισμένο το Σεντούκι – ένιωθα λες κι όλοι με κοιτούσαν. Σαν να είχα μόλις βρει έναν θαμμένο θησαυρό σε κάποιο νησί, κάτι τέτοιο. Ίσως ήμουν παρανοϊκός, αλλά σκεφτόμουν ότι όλοι προσπαθούσαν να το κλέψουν». «Και τι το έκανες λοιπόν;» τον πιέζει ο Τζον. «Σκέφτηκα πως δε θα ήταν έξυπνο να συνεχίσω να το κουβαλάω εδώ κι εκεί. Βρήκα ένα απομονωμένο σημείο στα Εβεργκλέιντς5 και το έθαψα εκεί». Ο Πέντε κοιτάζει γύρω του όλη την ομάδα. «Κακή ιδέα;» «Έθαψα κι εγώ το δικό μου για τους ίδιους λόγους πάνω κάτω» απαντάει η Έξι. «Όταν πήγα να το αναζητήσω, κάποιος το είχε πάρει ήδη». «Ω…» Ο Πέντε φτύνει. «Σκατά!» «Αν η ικανότητά σου να κρύβεις Σεντούκια είναι τόσο καλή όσο και η ικανότητά σου να κρύβεσαι, είμαι σίγουρος ότι είναι ακόμα εκεί!» λέει αισιόδοξα ο Οχτώ.

Profile for Μενέλαος Τσαλκιτζής

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Profile for 9221072
Advertisement