Page 136

136

PITTACUS LORE

«Όλα καλά» του λέω, κάπως ξαφνιασμένος από τη συγγνώμη. Ο Εννιά γυρίζει ανάποδα το χέρι μου προτού με αφήσει, προσέχοντας τις φρέσκιες ρόδινες ουλές στους καρπούς μου. «Ώστε σε βασάνισαν, ε;» ρωτάει με σοβαρό ύφος. Από τον τόνο του είναι σαν να συνειδητοποιεί μόλις τώρα πως έχουμε κάτι κοινό. Φαίνεται ότι μπήκα πια κι εγώ στη μυστική αδελφότητα των θυμάτων των μογκαντοριανών βασανιστηρίων. Δεν ξέρω τι να πω. Κουνάω απλώς το κεφάλι μου. «Τα έβγαλες πέρα» λέει ο Εννιά χτυπώντας με δυνατά στον ώμο. «Μ πράβο σου, αδέρφι!» Ο Τζον μάς οδηγεί δίπλα από τον Εννιά, που στην ουσία στεκόταν ακριβώς πάνω στον δρόμο μας. Μ ου θυμίζει κάπως εκείνα τα μεγάλα σκυλιά που πηδούν σε όλους τους επισκέπτες αμέσως μόλις οι τελευταίοι περάσουν την πόρτα. Όταν επιτέλους κάνει στην άκρη, προσέχω τους άλλους τρεις Γκάρντι για τους οποίους μας μίλησε η Έξι – την Εφτά, τον Οχτώ και τη μικρότερη, τη Δέκα. Περιμένουν στην είσοδο του καθιστικού, λίγο περισσότερο υπομονετικοί από τον Εννιά, αφού αυτοί τουλάχιστον μας αφήνουν να περάσουμε μέσα. «Αν αναρωτιέστε τι είναι αυτή η φρικτή μυρωδιά, είναι το χορτοφαγικό φαγητό που ετοιμάζει η Μ αρίνα για βραδινό» λέει ο Εννιά. «Ε!» αναφωνεί με καλή διάθεση η μελαχρινή Εφτά – η Μ αρίνα. «Θα είναι καλό, το υπόσχομαι!» «Βραδινό…» αποκρίνεται ξεφυσώντας ο Εννιά. «Τέλος πάντων. Ποιος νοιάζεται; Καταφέραμε να ενώσουμε όλη την ομάδα! Είναι πιο τροφαντοί και πιο βλαμμένοι απ’ ό,τι περίμενα, αλλά δε με πειράζει. Πάμε να ανατινάξουμε καμιά μαλακία στον αέρα». «Πρέπει να χαλαρώσεις, φιλάρα. Δώδεκα ώρες οδηγούσαμε» αντιγυρίζει η Έξι στον Εννιά, πετώντας του μια τσάντα με εξοπλισμό στο στήθος. «Ορίστε. Κάνε καμιά δουλειά». Η Σάρα ακολουθεί αμέσως, πετώντας και τη δική της τσάντα στον Εννιά. Πολύ σύντομα βρίσκεται φορτωμένος με σχεδόν

Profile for Μενέλαος Τσαλκιτζής

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Profile for 9221072
Advertisement