Page 133

Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤΕ

133

βλέπει. Αν ήταν στο χέρι μου, δε θα την άφηνα ποτέ – θα μέναμε αγκαλιασμένοι ώσπου να έρθουν οι ντόπιοι μπάτσοι να μας συλλάβουν. Η Έξι αποτραβιέται κοιτάζοντάς με στα μάτια. Προσπαθώ να κρατήσω την έκφρασή μου αδιάφορη και ψύχραιμη, αλλά μάλλον δεν τα καταφέρνω. «Να σημειωθεί» λέει «ότι ποτέ δε σκέφτηκα πως ήσουν ο Σετράκους Ρα. Σε κατάλαβα αμέσως». «Ευχαριστώ…» αποκρίνομαι αξιολύπητα, ψάχνοντας να βρω να πω κάτι καλύτερο, όπως πόσο μου έλειψε ή τι καταπληκτικό είναι που τη βλέπω τώρα. Πριν προλάβω να βρω κάτι, η Έξι έχει καθίσει στο πίσω κάθισμα. Είναι έτοιμη να δέσει τη ζώνη της, όταν βλέπουμε τον Πέντε να έρχεται τρέχοντας προς το μέρος μας. Ξεροβήχει. «Εεε…» κάνει. «Τι ήταν εκείνη η πέτρα που μου πέταξες;» Γυρίζουμε όλοι και τον κοιτάζουμε. «Εννοείς την πέτρα Ζιδάρις;» ρωτάει η Έξι. «Ναι» απαντάει ο Πέντε. «Αυτή. Να… μου έπεσε».

Profile for Μενέλαος Τσαλκιτζής

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE  

Pittacus Lore - Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤE

Profile for 9221072
Advertisement