Page 1

ΙΟΥΛΙΟΥ

ΒΕΡΝ

ο

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ LE MAITRE DU MONDE Διασκεvή Γ . ΤΣΟΥΚΑΛΑ

Ε!χονογριiφ-ηαη

ΕΙ<ΔΟΊΊΚΟΣ

Α Λ. ΟΔΟΣ

&

: OEOROE ROUX

ΟΙΚΟΣ

«

Α Σ ΤΗ Ρ

Ε. Π Α Π Α Δ Η Μ Η Τ Ρ Ι Ο Ι

Λl"KOrPΓOr

10-ΑθΗΝΑΙ-

1978


ΑΙΓ Α ΑΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ Ό ΗΚοσμοκράτωρ» πρέπει 1•aχη γραφτή τό

1898 -·

μa κυκλοφόρησε λίγους μijνες πρiν aπό τό δάνατο τού 'Ιου­ λίου Βέρν, τό 1904. Άπ' τ&ς aρχeς τού 1886, μιa σειρa ιiπό δραματικa γε­ γονότα εlχαν γίνει ιiφορμη ν' ιiλλάξη δ κεφάτος κι αίσιόδο­ ξος χαρακτήρας τοϋ συγγραφέα. Στiς 15 Φε6ρουαρίου πούλησε ξαφνικa τη δαλαμηγό του γιa 23.000 γαλλικa φράγκα, ένφ την εlχε aγοράσει δλοκαίνουργια, όκτώ χρό­ νια πρίν, γιa 68.000. Στl.ς 9 Μαρτίου, δ aνεψιός του τόν τραυμάτισε στό πόδι μέ μιa πιστολιa

- χωρiς νa μαδευτij ποτe τό γιατί. Κι ϋστερ, ιiπό λίγες μέρες πΜανε στό Μόν­ τε - Κάρλο δ έκδότης του, Χετζέλ. Στiς aρχeς τού 1887, δ 'Ιούλιος Βeρν χάνει τη μητέρα του. Τότε, δ εvi1υμος llνδρωπος, ό πνευματώδης δημιουρ­ γός τόσων περιπετειωδών καi ταυτόχρονα διασκεδαστικόJν μυδιστορημάτων, αλλ α ξ ε μονομιάς. 'Έγιν' lνας έρημίτης ποv δeν έκανε aλλο παρa νa γράφη, στι6άζοντας χειρόγρα­ φα πάνω στa χειρόγραφα. Κι έτσι ή aδιάκοπη παραγωγή του οχι μόνο κάλυπτε τa δυό μυδιστορήματα τό χρόνο ποv εl­ χε ύποχρέωση νa παραδίδη στόν έκδότη του -τό γυιό Χε­ τζέλ-, ιiλλa εlχε καi περίσσευμα. Τό 1903 εlπε, σέ μιa συνέντευξη μe τόν συντάκτη τοϋ ΗΖουρνάλ», ·πώς μπορούσε νa διαδέση, έτοιμοπαράδοτα, 20 μυδιστορήματα! Δηλαδη οσα ύποχρεώνονταν νa παραδώση μέσα σέ μιa δλάκερη δε­ καετία! Ή aπαισιοδοξία του γιa τό μέλλον τijς aνbρωπότητος έκδ.ηλώνεται μέσα στό στερνό μήνυμα ποv στέλJ•ει δ Κοσμο­ κράτωρ στην οίκουμένη, σε μιa τελευταία πρόκληση - aπειλή: <<Me τη μηχανή μου έξουσιάζω δλόκληρο τόν κόσμο, καi δέν ύπάρχει aνδρώπινη δύναμη ίκαν1/ νa τής aντιστα­ bή σέ δποιαδήποτε περίσταση ...». ι/Ο Παλαιός κι ό Νέος Κόσμος aς μάδουν δτι τίποτε δέ μπορούν νa κάμουν έναντίον μου, ένόJ έγώ τrι πάντα μπο­ ρι1J έναντίον τους».

Πώλ Μενεστρέλ


Ο

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

Ο ΑΣΤΛΛΗΠΤΟΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ

-

,~υπνατε, ... -

-

Φευγaτε δσο εΙναι καιρος άκόμα! Κι ό άν3ρω.11!ος :τrσu ελεγε τα λόγια αύτ:ά, f:νας γέρος

'

'

'

'Ι για τ:ο Θ '"'εο.

τ ι τρ•εχει; -Μα καλά, δεν το κατ:αλάδατε; ' - "Ο χι, κοιμομαστ:ε. ,,

τοίί χωριου Μόργκανταν, έτοψαζόταν να φύγη, για ν' άναγγ1είλη κι ά:λλοίί την τρομερή ταυ είδηση.

' -

1 'Α r. λ'

ακομα ν ,

I

'

'

~ χε 1' ' ' εκεινος, που ει ςυ:τrνησει, τον σταματησε::

,

,

Γ ια

-

!Πα1 σοιυ,

,

I

'

'

ετρο,

βλ'

,

ωτοσειση απο τα ,

Π,

μπαρμπα '

,

r_

εLJιε,

'

.c:t,

Jtροσ'παuωντας

εφαρα ταυ τον υπνο. tl

Τ"

ι συμ-

6αίνει λοιπόν; Ό μπάρμπα Πέτρος σιαμάτησε, κοίταξε περίεργος

'

λ

,

,,

,

'

,

λ'

το σ'Uνομι ητη ιαυ κι επειτα σηκωσε τα χερια τc~υ ψη1 α. , κυριε

-

-

'

'

τ , ' σταυρο , του. των δ υναμεων. ει.;τε, κανοντας το

' που- r' Δ' " 'Jι ' ' ' 1Μ α' κα λ' .α, συ -,ης, λ οι.πον; _ εν εχεις μαuει ακομα tιποtα;

- Τί &ες να μάftω; 'Έλειπα δεκαι&ντε μέρες καl δεν εχω τρείς (Ι>ρες πoru γύρισα! - Τότε εχεις δίκιο να μην τρομάζης. Λοι..-τόν, τζίμ, έ:δώ καl δέκα μέρες συμ6αίνο'UΙV στον τόπο μας δια6ολικα πρά­ γματα! ...

-

Διαοολικά; Τί είναι αύτα ποιU λές, μπάρμπα Πέτρο;


6

Ο

-

ΚΟ.ΣΜΟΚΡΑΤ!2Ρ

Την aλή&ε~α, παιδί μσυ. "'Ακουσε ΚΙαi &α με δικαιώ­

σης.

Κι ό μπάρμπα Πέτρος άρχισε να λέη με κομμένη φωνf} ΚΙα1 κοιτάζοιντας κά6·ε τόσο γύρω τ'ου με ϋq;ος -rρο­ μαγμένο, σα να φο6ότανε .μήπως τ'Οv άκουγε κανείς:

-

Εlναι ·δ~α μέρες -rώρα, Τζίμ, πού, κα{}οος σσU εbrα

καi πρίν, aρχισαν να συμ6ιαίνονν κάτι άλλώοοtα πράγ•μα­ τα στΟν τόπο μας. Βρον&ς άκοιύοντ'αι, ένώ ό ούρανΟς εlναι

, _(\

καtα.καυαρος,

'

-rις

,

νuχτες

,

φαινοινtαι

JGαρα ενες

λ,

φ .ογες

σt'I'-Jν κoρ'Uiq;i} τής Μεγάλης Φωλιάς κι άκούοινται κάτι βόγ~οι σάμπως ν' ά\-1α.στενάζη όλώι.ληρο το βοονό.

-

'Ο Τζiμ γέλασε. Παραμύ&ια! εlπ!ε ιμε ύφος περιφρονητικό. Αύτα "ου

μου λες -rα ξέρω. -Πως τα ξέρεις; - Μα καημένε μπάρμπα Πέτρο, t}μοιυν 8δώ, ~αν πρω, ι ' ' '.~...... ' τάρχισαν α.υrα τα «μυστηιριωvιJ!" σοιu φαινομενα.

Ό Ί'ζtμ εlχε δίκιο. τα παράξενα αύτα φαινόμενα, που εlχαν τρομοκρα­ τήσει τοiις χωρικοιύς, εlχαν άρχ~σει άπο καιρό. 'Αλλα τί fίταν, btl -rέλους, αύτη ή «Μεγάλη Φωλιά»; Δικαιολογεί, άρ•αγε, την όνομασCα πσU της εδωσαν OL κάτοικοι της περιοχfις; Εlνα:ι πραγματικα καιμια ·μεγάλη φωλια όρινέων; "Αν τα Κυανα "Ορη όνομάσ&ηκαν ετσι άπΟ -ro γαλάζιο χρώμα, Π'ΟV παίρινει οό ιμιεγαλοπρεπf}ς όγκος τους κάτω άπο ορισμένες άτ:μοσφαιρικΈς σνν&ηκιες, δεν εΙ­ ναι καftόλου nϊαράξ·ενο: 'Αλλα για να όνομ.αστfι ή κορuφη έκείνη «Μεγάλη Φωλιά», μήπως, πραγματικά, -rα άpστιακτι-

'

κα ΠiO'U

λ

, ,

,

,

,

1-J~., ' ια, αεtοι, γερακια η κuνυuρες, κα-rαφειJΙγσυrν κατα

προτ(μηση σ' αύτήν; Μήπως εlναι ή προτιμώμενη κατοικία τών μεγάλων πουλιών τής χώρας;

'Όχι.

Την όνομασία αύτη την πfιρε μόνο άπο το σχfιμα της, yια-rl ύπfιρχαν στην περwχη άλλες κοριuφες πολυ ψη-


7

ΤΑ Μη:ΤΗΡΙ&!ΔΗ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

λότεριες, ποιU ttα ·μ.ιτr.ορούσαν να χρησ~μέψσνν για φωλιες σrα Ορνιεα.

'Αλλά, -rΟν -rελευtαίο αύτον ~αιρό, μερικα παράδοξα I

"

Ι

'

-

φαινομενα εκαμαν τ:ους κα-rοι.κους της

-

περιοχης

\

να

προ-

σέξσυν τη Μεγάλη Φωλιά. 'Τπijρχαν μερικοι που άνέκαftεν ύJrοστήριζαν δτι ό ψηλΟς αύτος γρανίτινος βράχος, με τl}ν κωνοειδη κοριυφή, ητανε κάποτε ήφαίστ:ειο. Και άκιρι6ώς, σαν για να έπι6εδαιώσουν αύτη την ύπό{}•εση, ιμιερι.κα Ο'UμJι:τ'ώμαtiα,

Jt<YU πρόσεξαν τελευταία, έπρόδιναν την ύποχfΜνια ενέργεια. Παραδείγματ'ος χεJeη, •

,

'

'

,

'

"'

'λ εuαν στην ε 'ξ οχη, ακσuσαν ~ οι χωρι.κοι, που δ O'U μια φορα

ύπόκωφους κι άνεξήγητους βρόντους. "Α·λλ~ε πάλι θλαμ­ ψαν φλόγες στην ~ρrυψη τού βοννου, τη νύχτα. 'Αψοt άνέδαιναν ·σuχνα άπο -ro έσωτερι.κο της Μεγάλης Φωλιας, κι δταν ό άνεμος τοος εσπρωχνε πρΟς τ' άνα-cολι.κά, άφηr­ ναν άπάνω στο 8δα:φος ίχνη άπΟ τέφρα. Τέλος, μέσα στο ννχτερινο σκοτάδι, οί πελιιδνες έκεl'­ νες φλόγες, και6·οος τ:ις άντανακλοιϋσαν χαμηλα σύννεφα, φώτιζαν όλόκJληρη την περιοχη με &π1αίσια λάμψη. , , ' 'ξ , ' π ολλοι' προτειναν τοτε να Θ ερευνησουν το μυστηριώδες βσννό.

-

'Α~·~, I'Jo.α πως;

Σε άκτίνα πολλών χιλωμέτ:ρων, ψηλότερη κορυφη για να χρ.ησιμέψη ώς παρ•ατηρηrrήριο, δεν ύπάρχει κ.αιμιά. Κι δμως,

μια τέλεια κατόπτ:ευση τού έπικίνδυνσu

βουνού έπιδα:λιλόταν τώρα. ΠρΟς το συμφέρον της χώρας, f.πρεπε να έξακ.ρι6ω{}η άν ύπfιρχε έκεί πραγματι.κα κρα­ τήρας ήφαιστείσu, κ.ι άν δυτ1ι.κο έ!iGεi:vo μέρος της Βό­ ρει·ας Καeολίνας εlχε φόοο άπο καμια έκρηξη. "Επρεiτε

'to

λοιπΟν να γίνη μια άπόπειρα ν' άνέΟΟuν ~ί πάνω για να έξακριδώσουν την ·αί-rία τών φαινομένων έκείνων. 'Αλλά, πριν άπ' αύτη την άπόπειρα, ποiι ηξεραν τlς σο6αρες δυοχέρειές της, πα:ρουσιάσ'τηκε μια εκmκτη εύ-


8

Ο

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤS!Ρ

καιρία, που {}α έπέtρεπε ίσως να έξ·ερεννήιJIΟ'W το έισωτ'Ε­ ρικΟ τής Μεγάλης Φωλιάς, χωρtς ν' άνεΟΟύν έκεί. Τiς πρώτες μέρες τού Σεπτεμ6ρίου, ενα άερόστατ'Ο, ιrτο όποίο έπέt>αινε ό άεροπόριος Ούίλκερ, -δ·α ξεκινούσε άπο το Μόρ­ γκανtον. Έπωq;ελούμ~ενο άτrο τον άναtολικο άνeμο, το άε­ ρόσtαtο {}α τριαοοuσε προς τη Μεγάλη Φωλιά, κι ύπfΊρ'" χαν πιDανότητες να περάση άπο πάνω της. "Οt~αν, λοιπόν, ltα βρισκότα:ν έκεί, ό Ούίλκερ, μ' Ενα ίσχυρQ τηλεσκόπιο, il'α έξέταζε το βouvo ως τα 8γκατά του και -δα ειJλεπε, aν άνοιγότανε κανένα στόμιο ήq:αιστείου άνάμειrα ιrτους άπό­ κρημνοuς έκείνους βράχους. ~Η ά:νάΟια:ση εγινε δπως εΙχε άποφαιrιστή. "Ανεμος

μέτριος καt κανονικός, ούρανος αίDριος. Ή πρωινi] όμί­ χλη εΙχε διαλυltη άπο τtς ltερμες άκτίνες tού ηλιοιυ. "Αν το έιrωτερ·ικο τής Μεγάλης Φωλιας δεν ήτανε σκεπασμένο άπο πυκνους άτμούς, ό άεροπόρος Dα μπορούσε να το έξε­ ριευvήση σ' δλη του την εκταση. "Αν άναδίνονταν άτμοί, δεν ύπf]ρχε καμια άμφιοολία δtι Dα τους ειsλεπε. Το άερόστατο άνέδψGε, ιrτην άρχή, ιrε ύψος πεντα­ κοσίων μέτρων κι δμεινε άκίνητ!:) έπt f:να τέταρτο τής ωρ«ς. Ό άνεμος πσU f.πνεε κονtα ιrτην έπιcrάνεια τής γης δε γι­ νόταν αίσltηtος στο ϋψος έκείνο. 'Αλλά, ποιά ά:πογοήτευση! Το άερόιrτατο δεν άργησε να ύποστη την έπήρεια ένος άλλου άτμοιrφαιρικού ρεύμα­ τος και να τραδήξη προς τ' άνα-rολικά. 'Απομακρrυνόtαν ετιrι άπο την όροιrειρα καl δεν ύπήρχε πια κα~μια έλ."'tίδα

να ξαναγυρίση. Οί κάtοικοι τού χωριού το είδα"ε ιrε λίγο να έξαφανίζεται καί, άργόtερα, εμα{}αν δτι κατέβηκε σtα περίχωρα τής πρωτεύοιuσας τής Βόρ·ειας Καρολίνας.

'Όταν άπέtυχε κι αύτο το μέιrον, ή άγωνία του κό­ σμου crούντωσε. Τί άλλο μπορούσαν να έλπίζουν; Τlς πρώtες μάλιιrτα μέρες tού 'Απριλίου, οί άνησ'U­ χίες, που fιταν μάλλον άόριστες ως τόtε, μιεtαδλή-δηκαν σε tρόμο. τα περίcργα φαινόμενα γίνοινταν πιο συχνά.


ΊΆ ΜfΣΊΉΡΤQΔΗ ΦAil'iOME1'iA

9

Οί έγχώριες έφημερ~δες άρχισαν ν' άσχολοiινται με

τα φαινόμεvα αύτ:α κι όλόκληρη 11 περιοχ1Ί πίστευε δτι ή ;.-:rχταστρnφ1Ί i1τανε %οντά.

Τέτοια ηταν, λοι.:rτόν, ή κα:cάσταση τη σχοτεινfι έκεί­ νη. νύχτα της 4 πρΟς την 5 'Απριλίου, που ό μπάρμπα Πέ­

τρος πρσσπα&οιϋσε να πείσηι -ro· δύ·σ~τιστο Ί'ζlμ δτι ία πρά­ γματα εlχαν γίνει έξαιρετικα σο6αρά.


Ο

10

-

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤ!2Ρ

Παρα:μu6ια! f:λεγε ό Τζίμ,

JOOi>

έτοvμα:ζόταν να συνε­

χίση τ-Ον ϋπνο tO'U.

Ό μπάρμπα Πέtρ<)ς παρα:ξε~. τοίί Θεοίi! φώναξε -θυμώνοντας για την

- " Αv3·ρωπε

..., ,

,

,

• , _C\. λ' Pvv. • , ~ι.., απαu·εια τ'Ου' σιψJΟΟ ι τη τ'Ου. .:.ε.ρεις τι συνεuι ι· αΙΠΟψc;

-"Οχ ι! -"Ε, λοιπόν, άκουσε: Στην άρχή, εγινε ένας σεισμος πσU fκαμε δλα: τ-α σπίτια να χορ,θψοruν, ένώ συγχρόνως

άκοιuγόταν ένας δυνατΟς κρότος. Νόμιζε κανεις οτι, άπο στιγμη σε στιγμή, 8' άνοιγότανε κάτω άπΟ τα πόδια μας μια άπέραντη α&uσσος, μέσα στftν όποία -&α κιατα6αρα-θρό)­ νονταν χωρια και άγροικίες σε άκtίν>α δεχαπέντε μιλίων. Βαρια σύννεφα ιmεπάζουν τον κάμπο κι ο1ϊαν -θ·α ξη:μερώση άκόμα δε -θα μπορούμε να βλbtουμε τη μύτη μας. 'Όλοι άναστατ-ώ~αν κιαι συ μού λες πα)ς δλ' αύτα εlναι παρα­ μύθια; τη στιγμη έκείνη, σα για να σuμπληρώσοιυν τη φρι­ χτη είκόνα π:ου περιέγραφε ό μπάρμ~α Πέtρος, κραυγες

,

,,,

,

,

,,

-

τρομοιυ χ;αι απογνωσης α:ντηχησαν απο πανvοιυ.

'Όμιλοι ενrροιμοι, προσπα-&οοοαν, ·μέσα στο σκοτάδι, να βρσWε τ-ο δρόμο σπρώχνιοινtας και itοριυ6ώντας. 'Εδώ κι έΚέι άκούαν'τ'αν -τρομαγμένες φωνές : - Σε~σμός! -"Εκρηξη! -'Α:πο που· ' - ' Απο τη Μεγάλη Φωλιά! -tO Θεος να βάλη-το χέρι -roo! -"Εφτασε ή τελευταία μας ώρα!

Τό οpνεο τοϋ τpόμ.ου

to

μία του.

Ί'ζ~μ δεν μποροιUσε πια να κρατήση τrΊν ψυχραι­


ΤΟ

ΟΡΝΕΟ

TOf TPOMOf

11

Σ' ένα δευt'ερόλεπυο εlχ;ε βρε:6η στο δρόμο κι εlχε άνακατευτή με το ξ·εφρενιασμένο πλή&ος. Μέσα στους σκοrεινοiJς δρόμους τοιϋ χωριού βασί­ λευε τι1ν ωρα έκείνη μια άπερίγραπτη ταραχή. , Α ν6ρωποι κά-&ε ήλικίας και κάιflΙε τάξεως, γέροντες, νέοι, γυναίκες, παιδιά, ετρ·εχαν έδώ κι έκεί. Ιlοιϊι πήγαιναν; Οϋτ'ε κι αύτοl δεν ήξεραν. Θαροuσ'ε κανεlς δτι ενα πελώριο κύμα παραφροσύ­ νης είχε σκεπάσει δλσυς, κι οί κάτ!Ο•ικοι τοί1 Μόργκαντον, τρελλοι πιά, είχανε σκορπιστή Jυαντοϋ, οτι.ου &α μπορούσαν

να βροίιν τη ·σωτηρία. 'Αλλα τί ητ·αν έκεϊνο που τοiJς εκαμε να τρομάξουν τόσο; 'Όλοι έπαναλά6αιναν μια λέξη: -'Έκρηξη! Κι δλοι, άσυνα(σ{}ηια, είχανε τi}rν έντύπωση π.rος οί

_ιι,

υποχuονιισι

,

κροτΌι,

,

που

Ι

ε χαν

,

,

ακουσει,

_Q,

υα

συνεχι αντα:ν

κι Οτι &α γινόταν άσφαλώς μια τρσμαχτικη έχ.ρηξη, που &α κατα6αρά6ρωνε το χο)ριό rους κι αύvοiJς δλους &α '

'

~

'

'Jl

"/!.._ ~

'

*(\.'

τους καταπινιε η απίJ!u•μενη αuιuασο;, πoru u·

'

I

ι

ανοιγοτανε κα-

τω άπΟ τα πόδια τους. "Αν δμως ηταν f]ρεμό>τεροι, &α σκέπτοντ:αν δτι, στΎ]ν περίπtωσ'Υ] Jtou -&α γινόταν ε.χρηξη, οί ύποχ6•όινωι έ:κείνοι κρότοι &α έξωrολουftοιϊιιmν όλοένα καl πιο δυνατοί. Φλό­

γες f}•α tινάζονrαν ΜΟ τijν ΚOQV'<frfJ τού βουνού καl πύρινα αύλάκια 6α διέσ"ι.ιζαν τlς πλαγιές ταυ, φωτ'ίζσντας με τlς άνταύγειές τους τ'ο σκοτάδι της νύχτας.

'Αλλα κανένας δεν εκαμε αύτη τη σκέψη, κι ολοι ίσχυ-­ ρίζονταν δtι ·εlχαν ίδη τα σπίτια τ·ους να πηγαινοέρ.χννται ά:πο το σεισμό.

Ή δόνησΎJ δμω; ήτανε πι&ανο να προερχόταν ι.iπο το κύλισμα κανενΟς βράχου, ποv εΙχε ξεκολλήσει άπΟ τη γρανιτώδη κορruψη υοιϋ βοuνοίi.


Ο

12

KOΣMOKl'ATQP

Χωρlς να ξέρουν τί να κάμουν, πλημμυρισμένοι (bτο άγωνία, περίμ;εναν ολοι <rτο iJπαι{}ρο, ετοιμοι να έγκατα­ λείψουν για πάνtα το χωριό τους.

Πέρασε μια οορα χωρ·lς να ·<1llμ.6η τίποtε άλλο. 'Ένα έλαφρο άεράκι κουrνού<rε τα φυλλώματα τών δένtρων. "Οσο περνοu<JΙε ή οορα, τοοο ή γαλήνη ξαναγύριζε στα μυαλα των χωρικών. Δεν εlχαν να φο()rη&οϋν τίποτα πια - κι ομως ολοι περίμεναν με άγωνία να ξημερό)ση.

"Αρχισε να δημιουριyείται ή πεJΟΟί{}ηση δτι κάποιος βρ·άχος εΙχε ξεκολλήσει ά:πο· τη Μεγάλη Φωλια κι εΙχε κα­ τρακυλήσ·ει κι άπ' αύtον ε{χαν προέλθει έκείνα τα φαινόμε, λ,',,,,, λ..,.<ι-' να. π ι:;ριμεναν, οιπον, την' αυγη, για ν αντι .ηψυοιυν με τα ίδια τοιυις τα μάτια τί εlχε συμ6η. 'Αλλ' ifξαφνα, στlς τρείς το πρωί, καινούργιες φλό­ γες άρχισαν να βγαίνσυvι άπο τη Μεγάλη Φωλιά. Κα&οος άνt!ανακλοϋσαν τα σύννεφα, φώτιζαν τριγύ­ ρω την άψόσφαιρια σε μεγάλο διάστημα. Συγχρόνως άκούοινταν μ:u<rτηριώδεις κρότοι.

Πυρ:καγιά, λοιπόν, αύτόματη εΙχε άνάψει σ' έκείνο το μέρος; Καl σε ποιάν αίτία να όφειλόταν άραγε; Δεν μπο­ ροο<rε, βέ6αια, να τi]ν άναψε ούράνια φωτιά, άφοϋ κανένας κεριαυνος δεν άκούστηκε να πέφτη έκεί γύρω.

-

"Ε κρη<:,η.... 'ί: I "Εκρηί;η <.. I....

Οί κριαυγες αύτες άντήχησαν άπΟ παντού. 'Έκρηξη!. .. Ή Μεγάλη Φωλια δεν ήτανε, λαιπόν, παρα ό κρατήρας f:

'

("

,

'

'

ενος ηφαιστειου ποιυ <<Κο~μοταν»

-

tl

οπως

λ,

ενε

-

t:l

,

ως τοτε;

Σ6rησμένο έπl τόσα χρόνια, έπl. τόσοvς αίώνες, το ήφαί­ ι1τειο εμελλε να ξανανάψη ηί)ρα; ... Καl τlς φλόγες έκ:εϊ:-~,

,

νες να ιις

,

δ

δ

,

,

ια: εχσrαν, αραγε,

, '

ι:ι

, , ,

,

Jροχη απο πετρ•ες πυρακ.τω-

,

'

'ζ ι απο βλ, '12. -~' αρχι" μενες, χα λ α ηματα φ λο γερα; κ ι η λ αuα υ'

ζε να κατε6αίνη, χείμαρρος φωτιάς, που &α κατάκαιγε τα πάντ.α στο διάδα τοιυ, &α κατάσtρεφε χωρια κι άγροκτή­ ματ·α, δλη έκείνη την περιοχή, tοιUς κάμπους της, τα χωρά-


ΊΌ

ΟΡΝΕΟ

ΊΌr

]3

TPOMOf

φια της, τα δάση της καl πιο πέρα ιiκόμη άπο το Μόργκαν·ων;

Αύrη τη q:ορ·α τίποτα ·δε ttα μπορούσε να σταματήση τον πανικό. Μητέρ•ες, σέρνοντας τα παιδιά τους, τρελιλες άπο to φόβο, εrρεχαν για ν' άπομακρννf}'Οϋν δσο το δννατο γρηγορώτερα άπο κεί δπου πλησίαζε ή καvαιστροφή. "Αντρες,

'

,

'δ ·εια 'ζ οντ:ας τα σπιτια τους, α

' .,

,..

ε11!αιριναν β ιαστικα ο,τι

πολυtι•μότερο εlχαν κι &ι:ρηναν έλεύΟιερα τα κιατοικίδια ζώα, "λ

α ογα,

,

,

κα-υσικες, κοrτες,

'11. ' προuατα, πσu

, ζ σκορπι αν τρομα-

γμένα προς δλες tlς δ~ευ&ύνσεις. Κα&ένας φαντάζεται την άταξία που βασίλευε άπο κείνο το ξeσήκωμα άνΟ·ρώ·πων καl

'('' , '='ωων ·μεσα

'

''

,

,,

'δ'>-

στη σκοtεινη νuχτ"α, μεσα α:πο τα

αση, εκιεινα,

τα έκτ,εf)ειμένα στη φωτια τού ήφαιστείου, στlς οχ&ες τών

βάλτων έκείνων, που κινδύνευαν να ξεχειλίσουν!... 'Αλλ α μήπως κι αύτο το εδαq;ος δεν ύπηρχ_ε q;όοος να ύJΟΟΧωρήση

,

, '

'

'

-

,

'δων;... κ αι υα ~' προφτ:αιναν, κατω απο τα πόδ ια ίων φuγα

ι:ϊραγε, να σωΟαίrν, προ-rαu να ξεχυ3ij το φλεγόμενιο πο­ τάμι τijς λάβας καl προτοv σκεπάση μπροοτ:ά τσυς τη γij, φράζοντας το δρόμο καl κάνοντας άδιύνατη τη διαcριrγή; ... Μερικοί, ώστόσο, άπο τοiις κτηματίες τijς περιοχijς, οί πιο φρόνιμοι, δεν εlχαν άνακαtευτη με το ενtρομο έκιεί­ νο πλijΟος, πού, μ' δλες τους τlς προσ.1τά&ειες, δεν εlχαν _(l,

'

'

κατοριυωσει να το

,

συγκρατησουν.

Οί κτηματίες αύrοί, προχωρώντας σε μιαν άπόσταση ένΟς μιλίου περίπου άπο το βουνό, πρόσεξαν δτι σιγα-σιγα οί φλόγες λιγόστευαν κι δτι, πιΟηvιον aτο τέλος, να εσ6η­ ναν. Πραγματικά, ή πε.ριοχη δε φαινότανε πια ν' ά:πειλεί­ ται άπο εκρηξη. Κανένα λιΟάρ·ι δεν εlχε ~σφενδοινιιστij, κανέ·να αύλάκι λάδας δεν Κ>ατέδαινε άπο τlς πλαγιες του

βουνού, κανεlς ύποχΟιόνtοις κρόrος δεν άκσυγότανε. Κα­ νένα προμfrvuμα, ίέλος, άπο τlς ι:1ειι:1μικΕς έκείνες άναστα­ τώσεις, που μπορσW, σε μια σηγ•μή, να καταστρέψονν έν­ τελώς, όλόκληρη περιοχή.. Το συμπέρασμα αύτο ι:rαινότανε λογικό. ~Η ένταση


Ο

14

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

της φωτιάς λtγόστευε στο eσωτερικΟ της Μεγάλης Φωλιάς. Ή άνrανά'Κλαση rών σύννεφων σLγα-σιΎα έξασft·ενοϋσε, ή έξοχη 'ft·α βυ&Lζόtανε σε λίγο σε βαft-&vατο σκοτάδι ά')ς το πρωί. Στο άναμεταξύ, οί φuγάδες είχανε σrαματή,σ.ει σε άπόσταση, που τοος έξασq;άλιζε άπο κά'ftιε κίνδυνο. "Επει­ τια, παίρνσνrας &άρρ10ς, ξαναγύρισαν, κ;α\. μερικa χωριa ξανα6ρijκαν τοitς κατοίκους τοιuς προτού ροδίση ή α:uγή.

Κατα τiς τέσιrερες το πραιί, ή mρuφfι τής Μεγάλης Φωλιάς μόλις διατηρσϋσε μερικες rοχρες άνrα·uγεuες. Η πυρκαγιa θσ&ηνε, bt:εΙJδή, ά.σq;αλώς, δεν ύπf]ρχε n;ια καύσι­ μη ύλη· καί, μ' δλο πσU frrαν άκόμ:η άδύνατο να έξακ;ριι6ω~ &η ή προέλευσή της, μπορούσαν όπωσδήπσιε να έλπίζουν 1

.,

οτι

δ'

_<ι

'

"'

/2.,_

,

εν -υα ανα.υrι:-; πια.

'Εν πάση 1rεριπtώσει, έ:κείνο ποιU φάνηκε βέοοιο εΙ­ ναι οrι, στη Μεγάλη Φωλιά, &κείνη τη νύχτα, δεν παροru­ σιάστηκαν τί:ποτα ήφα.ισt'ειώδη φαινόμενα. "'Αρα, σιτfιν περιοχή της, οί κάτοικοι δε φαίνονrαν ν' άπε~λοννται άπο Εκρηξη η άπο σεισμό. 'Αλλ' Εξαφνα, κατα τiς πένrε το πρωί, ένώ ογκος τού βσuνοu ητανε βυ&wμένος στο νυχtερ:ινΟ παράξενος κρότος άκούστηκε. Ό κρόοος αύτος την άψόσφαιρα., πάνω άπο το βσuνό, κι εμιοιαζε λα.χάνι;ασμα. κανονικό, συνοδευόμενο άπΟ τΟν ηχο

άκόμα ό σκοτάδι, διέσχιζε σαν ένα ένΟς &u-

νατοϋ φτερουγωματος.

Κι οί χωρικοί, σηκώνοντας τa κεφάλια τοuς, είδανε, κατ-ατρομJα.Ύμένοι, ένα Ορνεο γιγαντι;αίο, ένα τ:έριας μακρ·u σαράντα περίπου μέrρια, πού, άq:ού σηκώ3η:κε .άπ(> τfιν κο­ ρυφfι τής Μεγάλης Φωλιάς, έtrέντωσε τlς ψcεροιUγες του κι άρχιοε να πετάη όλοτα.χώς πρΟς τ' άνατολικά. Ποιό ήrανε το κ;ατάμαuρο έκείνο ορινεο με τiς μυ&ι­

κες διαστάσεις, που δμοιο του κανένας άνftρωπος δεν εlχε ίδη πtοτέ;


Η

ΑΣΤrΝΟΜΑ

ΑΝΑΣΤΑΤ~~ΝΕΤΑΙ

15

Σ' αύτη την άπορία κανένας δεν μπορούσε να δώση καμια ώτάντηση. ..... , ' 12 ληrοι, οι< χωρικοι ' βάλ~·· .:.eφ(Ι'ενιασμενοι, π:ανικοu υ ιγ~οαν

να τρέχουν, κραυγάζσνtας μ' ολες tσυς τlς δυνάμεις: -Το Ορνεο τQύ Δια6όλου! -Ό ίδιος ό Σα-vανίiς!

Ή άστυνομ.iα άναστατώνεταt Στην Ούάσιγκrον, τf)ν πρωτεύοαια τών (Ηνωμένων Πολιτειών, ό κόσμος εlχ:ε κυριολεκτ:ικα άvαmατω&η. Το πρω.ι έκείνο, τρεϊς μέρες ύστερα ά:πΟ τα -rρομα­ χτικα συμ6άντ:α ποο διηγηDήκαμε πιο π:άνω, ό άστννομ.ικΟς Τζων ΣτρΟκ eμJtϊαινε γραφείο τού Γενικοϋ ΔιευΒνντοϋ της 'Αστυνομίας. (Ο προ·ίστάμενός το~ τΟν Π6Q•ίμενε Οχ ι

01to

'

,

~

,

χωρις κα.ποιιαν αwπομονησια.

Τζων Στρόκ, άρχισε να τοιϋ λέη μόλις τΌν εΙδε, έξα­ κολσυttείτε "α εtστ.ε ό ίm.νΟς κ:αl άιrσσιωμέ'Vος άσ~.ιι­ κός, ποιU σε πολλες εύκαιρ~ς ιμίiς eδωσε δείγματ:α ίκανότrr

-

tας κι άφοσίωσης; ...

-Κύριε Γουάρνt, ά:πάντησε έκεϊwς, δεν ·ε[μαι βέδαια ό άρμόδιος να σίiς πώ άν Εχασα η Οχι την ίκιανότητά μοιu... 'Αλλ' δσο για την άφσίωσή μου, μπορώ νa σάς δια&­ οαιώσω ότι μένει άναλλοίωτη.

-Δεν άμφιδάλλω κα{}όλου, εΙπε ό κ. Γοοάρινt, και σας κάνω άπλώς καΙ. μδνο αύτη την έρώτηση, 100iJ εΙναι πιο σuγκεκρυμένη: Ετσrε άκόμα ό άν{}>ρωπος ό τόσο περίεργος, ό τόσο πρό&ψ.ος να έJξ·ιχνιάζη τα μαιτήρια, οπως σας έγνώρισα ώς tώρα;

-

Εlμαι, κύριε Γσuάρντ!

to

-'Ώσtt ενσtικτο τijς ~ιέργιειας δεν έξασΒiνισε μέσα σας, .μ.' όλη τη συνεχη χρrήση 3t10'U τού κάματε; ... - Κα{}όλσu!


Ο

16

KOΣMOKPA'J'QP

-Τότε, λοιπάν, άκοϋστε ... Ό κ. Γουaρντ ήταν την έποχη έκείνη πενηντάρης, σ

δλη ιου τη διανοητικη άιψή, κι έκτελοίιaε ιa καθήκοντά mυ με τη μεγαλύrερη εύσuνειδησία. 'Επα·νειλημμένως εΙχε άνωltέσει στον Ί'ζων Στροκ έμπιστευrικες άποσιολές, πσu έκείνος τlς εlχε έκπληρ(ί)σει μ' έπιτuχία. Γι' αύτο τΟν έκτι­ μούaε πολύ. 'Αλλa τσUς τελευιαίοuς μήνες δεν εlχε παρου­ aιαστη εύκαιρία ν' άναλά()η ύπηρεσία κι ή άναγκαστικη αύτη άργία σ'Τενοχωροίισ'ε τον φιλότιμο άaτmιομικό. Φαν­ τάζεται, λοιπόν, καθένας με πόσο ένδιαφέρον περίμενε ν' άκούση την άνακοίνωση που θa -rοίι fκανε ό κ. Γουάρντ. Δεν άμφέ6αλλε άλλα)(J'τε διι γιa κάrι σπουδαίο ιΟν προό­ ριζε. Πραγματικά, i1 ύπόθεaη γιa την όποία τού μίλησε ό Διευ&uντης της 'Αστvνομ ία ς, ητανε σπουδαιότ'ατη καl tρα&οϋaε όλ.οένα την προσοχη ιοίι κοινοίι, οχι μόνο aτη

Βόρεια Καρολίνα καl στlζ γειτονικες Πολιτείες, άλλα καΙ. σ' όλόκληρη την 'Αμερική. - Θα γνωρίζετε βέ6αια, εL-τε ό κ. Γοuάρντ, τί συμ6αί­ νει τΟν ιελευτ'αίο καιρο af: κάποιο μέρος τών "'Απαλας, στf)ν ~εριοχη τοίι Μόργκαντον ... - Μάλιaτα, κύριε Γοuάρντ, καί, κατa τη γνώμη μου, τα φαινόμενα αύτά, ιοuλάχιστο παράδοξα, εΙναι ίκανα να έξάπτουν την περιέργεια Κ:αl άνθρώπων λιγ(οτερο περίερ­ γων άπο μένα.

- "Q τι

r ιειναι

'δ ο.,α, 't παρα

' και

πολ' υ

'λ ιaτα, μα

δ'εν

• '

υπαρ-

χει άμφιοολία. Το ζήτημα δμως εlναι να μά&ουμε, άν τα φαινόμενα έκείνα της Μεγάlλης Φωλιάς άποτελοίιν κίν­ δυνο για ιους καtοίκοuς τής περιοχής, liν εlναι δηλαδη προμηνύματα καμιάς εκριηξης ήφαιaτείου η κανενΟς κατα­ στρεπτικού σεισμοίι.

-

Πολiι το crο6άμαι, κύριε Γουάρνι.

Τόtε, Σtρόκ, πρέπει έξά.παντος να μά-θουμε περl. τίνος πρόκειται. Καί, άν πραγματικa ύπάρχη κίνδυ\10ς καtα-


Η

AΣTfNUMJA

ANAΣTATQNETAI

17

σrροφfjς, όφείλΟ'IJμε τοιυλάχιστο γιατl τί δ..λλο ttα μ.πο­ ρούααμε να κάμουμε; -να ειδοποιήσουμε έγκαίρως τοu;

• Τζwν ~τ pόκ,

Ξξακολοuθείτs νιΧ

εlστε

:Χσ τ •;νομικό ~ .. . »

δ

(σελ .

!καν ό;

καl

:Χφοσιωμένος

15)

κατοίκους τijς περιοχής.

2,

Αύτο εlναι το καθijκον τής άρχης, κύριε Γουάρντ,

Κοσμι:.κpi~ι·ιp


Ο

18

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΏΡ

άπάντησε ό Στρόκ. Πρέπει να έξιχνιάσουμε τί σuμ6αίνει έκεί πέρα ... -Άκρι&ος, Στρ~όκ. Φαίνεται ομως οτι αύτη ή έξιχνία­ ση παρουσιάζει σπουδα~ες δοοκολ~ες. Κα&rος λεν έκεί κά­ τω, ε{ναι άδύνατο να περάση κανεlς άπο τοiις βράχους -rης Μεγάλη; Φωλιάς και να έπισκεφ&η το έσωτερικό τη;. 'Αλλα δοκίμασε 100τ'ε κ:ανένας να το κάμη; Δεν το πι.στεύω , κατα ' τη ' γνωμη ' ' απο1ι1ειρα ~ , 1!... ' και ' ~α;λ' και, ιμου, μια οοuαρη α

διοργανωμένη {)'α μπορούσιε να φέ:ρη καλο ώrοτέλεσμα. -Τίποτα δεν εtναι ιάδίινατο, κύριε Γουάρντ, και νομί­ ζω πΟΟς αύτο ε{ναι ζήτημα εξόδων. -'Εξόiδων πολiι δικαιολογημένων, Στρόκ:· γιατι δεν πρέ­ πει να λυπη3οομε χρήμ:ατα, οτα.ν πρόκειται να m/}ησuχά­ ση όλόκληρος λα.Ο; η να προειδοποιη{}ή για ν' άποφύγη κάποιαν έπικεί-μενη κατ·ασtροφή. ., Άλλωστε εlναι, άριαγε, βέ6αιο πrος ή Μεγάλη Φωλια ε{ναι τόσο άπρόσιτη καl αδιαπέραστη οσο το tσχυρίζοrvtαι; Και ποιός ξέρtοι μήπως ΚJα.μια σuμμορuα κακούργων δεν εκαμιε έκείνο το βοονΟ κα­ ταφύγιο, λημέρι της, άνε6αίνοινtας και ΚJα.τε6αίνονtας άπο δρόμους JΙJaU μόνη αύτη γνωρ~ει; - Πώς, κύριε Γουάριντ; "Εχε;rε την ώrοψία δτι κα­ κοUργοι ...

-Μπορεί, Στρόκ, να γελtιέμαι κι ο, τι συμ6αίνeι έκεί

'

' '

'

'

"

περα να οφει'λ εtαι σε φuσικα α:ιτ:ιια.

'Α ΛJΙ. ".Ι. , ' αυτΌ ~ ' "ισια, "ισα

πρέJuει να έξακρι6ώσουμε και μάλιστα το γριηγορώrτιερο. -Μου έπιτρέπετε μιαν έρώ1."ηση, κύριε Γουάρνt; , - Ευχαριισrως. .

- ' Αφοϋ έπισκεφfl'Οιϋμε τη Μεγάλη Φωλιά, άq;ΟΟ μάftουμε την αΙτία. τ-ών φαινομένων έκείνων, αν βεtJαιιω.flοομε οτι ύπάρχει κραtήριας ήφαισtείσυ κι οtι έπίΚJειτ-αι fκρη,ξη, ftα μπορέσουμε να την έιμποδίσουμε; -''Όχι βέ6α.ια, Στρώι: άλλά, δπως σοϋ εf.πα., οί κάτοι­ κοι της ΠJερ,ιοχης -fl'α είδοποιη{}οιϋν έγκαίρως -&α μά{}οιυν

'

'

'

-

'

'

'

~-- ~~ τοιυς απει ~ λει, και -rα χωρια δ'εν να Ωι ' εγκατα" 3Ίiοιος κινuuνuς


Η

ΑΣΤΙΝΟΜΙΑ

19

ΑΝΑΣΤΑΤΏΝΕΤΑΙ

λειφ6Όϋνε ξ·αφvικά. Γιατί,

ποιός

ξέρει μήπως Κιανένα

ήφαίστειο ίών "'Απαλας δεν έπιφuλάσσει στη Βόρευα Κα­ ρολίνα τl.ς ίiδιες συιμφορ·ες τrou uπ:έστη κι ή Μαρrτινίκα άπο τη λάοα τ<οιϋ Φαλακροίι Β()υνοίι; -'Ελπίζω, κύρvε Γοuάρντ, δη ή περωχη δεν άπειλείtαι ~

'

ο

,

,

~--~-

απο εναν τεtοιο κινυυνu.

"'

,

!! 1 .~ --

,

,

, Jι

,

ίροκ· W'JΛmστε φαινεται απιuα:νο να το ευχομαι, uπάρχη ήφαίστειο σ' έκεϊνο το μέρος των Κυανών 'Ορέων. ,

-

Σ

(Η όροσειρα τ'ών "'Απαλας δεν εtναι ήφαισtειώδης... Κι

δμως, σύμφωνα με τις έκ:θ·έσεις που πήραμε ιiπο κεί, εvδαvε φλόγες να βγαίνουν άπο τη Μεγάλη Φωλιά. Σ:uγχρόνως

έλαφρ€ς δανήαεις τ'ΟU έδάφους έγιναν αt~τες ώς τα πε­ ρίχωρα τού Πληζενr- Γκάριντεν. Τα γεγσνότα αύτα εfναι πραγματικα η φα:νtασηκά; Ιlρέπιει να ίο έξακριΟώσοV'με. - Συμφωνώ μαζί σας, κύρ•ιε Γοιuάριντ.

-

'Α ποφασισαμε, '

λοι:π()νι, '

Στ-ροχ:, '

'

ε'ξ ετασοομ:ε

'

να

'

τα

φαινό;,ιενα της Μεγάλης Φωλιaς και να συείλουμε γι' αύ­ τη τη δουλειά, το γρηγορώτ•ερο, Εναν ά~ρωπο bοανΟν να σuγκεnρώ·ση έπιτόπια δλες ilς άναγκαίες πληροcρορίες, άνακeίνον-τας τοiJς κατοίκους τών τριγύρω χωριώιν. Δια­ λέξαμε εναν άστυνομικό, πσU ·μάς παρέχει κά{}·ε έγγύηση· κι αiΗ:Ος είσ'αστ'ε σείς, κύριε Στρόκ. -'Ώ, σάς εύχαρ·ι:στώ πολύ, κύριε Γοοάρντ! ·εl.πε έκεί­

νος. Καl να είσαστε βέδαιος οtι δεν ~α παραμελήσω τί­ ποτα, ώστε να μείνετε ά.Π'Ολύιως εύχαριnτημέ.νος.

-Το ξέρω, Στρόκ, καl προ~έτω οτι ή άπ()σtολη αύτη σ aς ταιριάζει...

-

'Ε ντε λως,

'

κυριε

Γουαρντ ' ...

Γιατl ·σάς δίνει μια καλη εUκαιρία να έξασκήσιετ:ε το πάfl-ος έκείνο, πoiJ άποτ8λεί τη βάση -rοιϋ χαρακτήρα σας.

_. -

την περιέργεια, ε; 'Α

e..•-...

κριvως.

(ο

~.:..-

,

· __ ~

,_Q..

,

Jtωi(Jvιt-ιOtε εισασ:tε εruι;υu·ερας να ενερ-

γήσετε σύμφωνα με τiς περιmάσεις. "Οσο για ια έ'ξιοδα, άν παροοσιιαστη άνάγκη να διορy'ανώσετε έκέι καμια δα-


Ο

20

ΚΟΣΜΟΚΓΑΤQΡ

Jlίανηριf] έξερ·εύνηση, δεν εχετε να ρωτήσετ-ε κανέναν. - Θa κάμω δ,τι χρειάζεται, κύρ~ε Γουάρντ· μπορείτε να βασιστfιτε σ' έμέvα. - Καl τώρα, κύριε Στρόκ, σας συνιστ& νa ένεργήσετε '

με

'_Q

καuε

δ

' επιq:υ , 'λ .ω;η, <;..,.

ιυναrη

t:l

οrταν

.Α..'

, συγκενrρωσετε

' τις

πληροφορίες έπl τ-όπου. Ta πνεύμαtα έκεί είναι πολiJ έξημ­ μένα. Μην πιστέψε:rε δλα δσα &α σας διηγη&οVν καί, προ πάντων, προσέχεrε να μη δημιοruργήισετε κανένα καινού'ρ­ γιο Jtϊανικό. - Αvτο έννοεί-rαι. - Θa σuστη&f]τε στο Δήμαρχο τοv Μόργκαντον, με τον όJlJoίo &α συνεννοη&f]τε για να ένεργήσετε άπο κοινου. Καl πάλι σάς συνιστ& φρόνηση καl έχεμύ&·ε~α. Μην ά:να­ καtέψετε στην ύπό&·εση παρ& μόνο τa πρόσωπα π:Ο'u &·a σας εΙναι άπολύτως άνσγκαία. Συχνa rμάς έδώ,σατε δείγμα:·rα της έξυπνάδσς σας καl της ίχανότητάς σας, κι εχουμε την πεποί&ηση δτι κι αύτη τη φορa {tα πετύχετε. -"Αν δεν έπιτύχω, κύριε Γουάρντ, &α πfι δτι &·α συναν­ τήσω έμπόδια άνθρωπίνως άνuπέρ6λητα, γιαrτί, έπl τέλους, μπορεί ή Μεγάλη Φωλιa νa εΙναι άπροσπέλαστη πραγμα-

,

'α, ,' υ τη την

,

τικα, και, σ

'

....

περιπrωση

- Σ' α:uτη την JUερίπrωση, &α ίδούμε -rί πρέπει νa γίνη. Ξέροομ·ε, σάς έπαναλα:μ6άνω, δτι κι αύτη είναι μιa περί­ φημη εύχαιρία για νa ίκανοποιήισετε την περιέργειά σας. Ό κ. Γουaρντ ε-λεγε τfιν άλή&εια .

.,,...,ι σ-rερ ' απο ' '

'

'

'

- Καl πότε πρέπει νa φύγω; -Αϋριο. '' _Q. \ I ' \ \ ο' I - Α υριο uα φvγω απο την υα:σιγκ-rον

_(\, .. uα ειμαι

,

στο

'

λ'ιγο ο Τζ' ων Σ τροκ τον ρωτησε:

\

__(\.

Ι

και μGuαυρι:ο

Μ'

οργκανrον.

-Θα με κρατάτε ένή:μερον με άναφορές σας η τηλε-­ γρ,αφικ&ς.

-Δεν &α το παραλείψω, κύρ~ε Γουάρντ. Τάψα έπι­ τρέψrε μοv να σας ά.ι"Ιοχαιρετήσω καl να σας εύχαρ~στήσω


Η

21

Α~ΑΧQΡΗΣΗ

καi πάλι, που με προrιμή·σατε στην ύπό&εση τής Μεγάλης Φωλιάς.

Και ό άστυνομικος Τζοον Στροκ θφuγ1ε ώτΟ το μέγα­ ρο της 'Αστυνομικ.f)ς Διευ&ύνσεως, χωρlς να φαντάζεται σε τί άπίστευτες J1jερ1ιπέτ'εt'ες Εμελλε να μπερδευτfι στi)ν έκ­ σtρατε(α του έκ.είνην, εκστρατεία που εΙχε σκοπο ν' άπο­ σπάση το μυστικο της Μεγάλης Φωλιιiς ...

'Ο Στρ,όκ, φεύγσντας άπο την 'Αστυνομία, επέστρε­ ψε στο σπίτι του', δπου έτοίμασε τlς άποσκευές του καί, την aλλη μέρα, πολυ πρωί, 8φωσε με το έξπρες στην πρω­ τεύουσα τfiς Βόρειας Καρολίνας. π έρασ:ε τη νύχτα τ συ έκεί καί, τηrν aλλη μέρα, ϋστερα

, '

'

,

'

'

'

~ τροχιο'δ ·ρομος, π10υ δ ιασχι'ζει το δ :υτικο απο το μεσημερ,ι, ο

μέρος τής πολιτείας, τον 8ογαλε στο Μόργκαντον. Το Μόργκαν-ων εlναι &να χωριό. 'Έχει ομως πολυά­ ρι&μα άν&ρακωρυχεία, κα&οος καl aφθ'ονα μεταλλικα νε­ ρά, που το καλοκαίρι τ:ραοοϋνε πολυν κόσμο. Γύρω άπο ιο Μόργκαντοιν άκμάζει ή γεωργία κι ύπάρχουν άπέραν1ία

χωράφια δημητριακών, άνάμεσα σΊους πολυάρι&μοuς βάλ­ ταυς με τους πυrκναUς καλαμιό}νες. 'Ο Δή·μαρχος τού Μόργκαντοιν, ό κ. 'Ηλίας Σμί&, ηταν Ενας aντρ,ας ψηλός, ε:Uρωστος, τολμηρός, φιλοπρόο­

δος, σαράντα χρονών το πολύ, ύγείας ίκανι;ς ν' άπελπί·ση δλους τους γ~ατρους και τ·ό}ν δοο 'Αμ:ερ,ικών, άντέχοντας

το ίδιο καl σt'α κρύα τοϋ χειμώνα καl στlς ζέστες τοϋ κα­ λοκαιριού, πού, κάποτε, στη Βόρ.εια Καρολίνα, εΙναι ύπερ­ οολικές. 'Ήτανε μανιώδης κυνηγός, καl κυνηγούσε Οχι μό­ νο το κοινο {}ήραμα, Jτου ά;φ{}ονεί Οlτους γειτσνικ:οiJς κάμ­ πους, άλλα κι άρκούδες, άκόμ,α καl πάν{}ηρες, που φωλιά­ ζουν στις aγριες χαράδρες της διπλης όροσειριiς τού, "Αλ­ λεγκαν.


Ο

22

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

Ό κ. 'Ηλίας ΣμΟΟ, μεγαλοκτηματίας, εlχε πολλε; άγρmJαύλεις στ-α ·JtΙερίχωρια τοιϋ Μόργκανtαν. Την καλλι­ έριγεLα τών κτημάtων του έπέδλεπε ό ίδιος ΠΊρQσωπικώς χ:αl JVOλu συχνα οί ένοικιαστές τοιu καl οί καλλιερ~ς δέ­ χον~αν τlς •έπισκέψεις του: 'Όλο τΟν καιρο δεν 8μ·ενε στο χωριό, στο σπίτι τοιu η ·Ο'το Δημ·αρχείο, άλλα τΟν περινοιίισε σ' έκδρομες ΚΙαL σε κ'\Νήγια. Το ά:πόγευμα, ό τζοον Στροκ πfιγε στο σπίτι τού

'Ηλία Σμί&. Βρ·ισκό-rαν έκεί την ήμέρ·α έκείνη, γιατl τον εlχε προε11δοποιήσει τη•λεγραφικώς. Τού 8δωσε το σuστα­ τικο γρά!μf.ΑJα τοϋ Γουαρντ: κι ή γνωρ•ιμί·α τους εγινε γρήγο­ ρα. "Α:λλωστ·ε ό κ. Δήμαρχος τοϋ Μόργκαντον τΟν ύπtοδέ­ χ{}ηκε με μ:εγάλη:ν άφέλει:α καl χωρlς χ:αμιιlν έπ:ιτήδεοοη, με τ1rν πίπα στο στόμ;α καlιμε την μποτίλΙJα τού μπράντu στο τρ•απέζι. 'Αμrοως ή ύπηρέτρια fq;ερε καl δεύτερο πο­ τήρι καl ό ΣτρΟκ ύποχρεώιιhpcε να πιij μαζί του, προιοίι ν' άρχίσονν τη συζήτησή τους. -~ο κ:ύριιος Γσuαριντ σάς στέλνει; τοϋ εf.πε γελαστός. Λοιπόν, liς πιοιUμε πρώ-vα στην ύy.ε(α τοϋ κυρίισu Γοιuάρνr.

'Ετοούγκριισαν τα ποτήρια τους καl τ' άδειασαν π,ρΟς τιμην τοϋ ΓενικΟΟ Διευ&uνmϋ της 'Ασ'τ'Wομίας. ,_a. - και τωρα περι τινο; προκειται; ρωτησε ο~ Σμιυ-.

' ,

' ,

,

,

~ο Ίrςοον ΣτρΟικ άνέφερε τότε στο Δήμαρχο τσϋ Μόρ­ ~ανtον την άφορμη καl το σκοπΟ της άποστ:ολijς του. Τοϋ &ύμιJσε τα γεγσνότα η μάλλον τα φαινόμενα, JWU εlχαν σuμ6ιη τΟν τελευταίο καιρό. του ύπέδειξε - καl συμφώνη­ σε ·μαζί τ'Ο'U- Οτι ήταν μεγάλη άνάγκη να κα{)ησuχάσουν οί κάτοικοι τής περιοχijς έκείνηις η τουλάχ~στο να προειδο­

ποιη{)υύν για να λά6ονν τα μέτρα τους. ΤοιU ·άνέφερε Οτι,

,

'

,

' '

,

'

~, Ηλλες 'Α ρχες, -rις απατοσο την 'Α στuνομ~α, οσο και τ'ις α

σχολούσε σοοορα ή κατάσταση αύτη τών Πϊραγμάτων, κι δ-τι έπι{)υμοϋσαν να τη δωρ&ώιrονν Οισο μποροϋσαν. Πρόσ­ Dεσε, τέλος, δτι ό προ~στάμενός του τΟν εlχε έξουσωδοτή­ σει να ένεργήση 000 το fu,νατΟ γρηγορώτερα κι δπως {)·ιl


Η

ΑΝΑΧQΡΗΣΗ

23

8κρινε πιο σκόπψα. Δεν Βπρε.πε να όπLσftοχωρήση μπροστa σε καμια &Jσ')Gολία και σε καμια δαπάνη κι δτι το ·τποιuρ­ γείο άναλάδαινε δλα τα εξοδα τών ένεργειών τοιu σχετ:ικa με τη Μεγάιλη Φωλιά. Ό κ. 'Ηλίας ΣμlΒ· τΟν άκουγε χωρtς να πeοφέρη λέξη, γeμίζοντας κά{}ε τόοο τα πσrήρ~α τους. 'Ανάμεσα σrοiις κα.τννσUς της πί.τοο.ς του, 8δλεπε το πρόσωπό τοu πσU κ:οκκίνιζε κά'6·ε τόσο και τ:α μάtια τοιυ

που aστραψtίαν κάτω άπΟ τα πυκνά του φιmδια. 'Ασφαλώς, ό Δήμαρχος τ<ΥU Μόρ~αντον εΙχε άνησυ · χήσει φοδερα άπο τα μοοτηριώδη φαινόμενα της Μεγάλης

Φωλιάς καί, Οπως ό &σαινσμιΚός, ήυαν κι αύrος άννπόμο­ νος ν' άνακαλύψη την έξήγηση 't'ών φαινομένων αύτ:ών. "'Ι στερα άπΟ λιyόλε.πτη σιωπή, ό 'Ηλίας Σμί{)ο, κοιτάζ οντας

,

'

'

,

, __

καταματ:α τον ·αστυνομικο, ει.m:;:

-'Ώστε, λοιπόν, έκεί στην Ούάσιγκ'tlον έπ:ι'6υμοw πο­ λ\ι να μάltονν τί μυσrήριο κρύ6ει ή Μεγάλη Φωλιά;

'

'

,

'Ο αστννομικο; εγν"'ψε cnιι καταφατικα. ,

-Και σείς έπίσης ·είσαστε περ~γος; τσ όμολοyώ. - Κι έγrο 't'o ίδιο, άγαπηrε κύριε Στρόκ! φώναξε ό Δή-

-

μαρχος.

Ό άσcννομικΟς εύχαριστήt)ηκε πσU ό ΣμΗ} εlχε την ίδ~α περ·ιέργεια. -Έννοεί"Vε, πρόσ{tεσε ά:δειάζοντας τη στάχτη της πίπας του, δtι κιαt σαν κτηματία μ' ένδιαφέριει. ή ίστορία τής Με­ γάλης Φωλιας, άλλα καt σαν Δήμαρχος πρέlreι να <wΟV­ τίσω για το συμφέρον τής περισχης.

- Για 't'οος δυΟ αύrσUς σπουδαωtάτοuς λ6γους, ά:πο­ κρί{)ηκε ό άσt'W()Ιμικός, {)οα φροιΥtίσατε να έξετάσετε την άφορμfι τών ϋπσπrαw αύτών φαιwμένων. Κι ύποWτω δη {}α σάς έφάνηοcαν Οχι μ6νον άvεξήγητα, άλλα κι άνησυ­ χητικα για τοiις κατοίκιοιuς της περιοχης. -ΠρΟ πάντων άνεξήγητα, κύQιε Στρόκ, yLατt δεν πι-


Ο

24

ΚΟ.ΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

σ-vεύω οτι ή Μεγάλη Φωλια εtναι κρατήρας, άφσu ή όρο­ σειρ~α τοu "Αλλεγκαν δεν εtνιαι κα&όλοv ήφαιστειώδης. Πισvεύω, λοιπόν, οtι το Μόργκα:ντ:ον δεν διατρέχει κανέ­ ναν τέτοιο κίνδυνο. -Αύτη είναι ή γνώμη σας, κύρ,ιιε Σμί&; -Μάλιστα. - Πώς έξηγείτε τότε -roUς σεισμσuς που εγιναν αίσ6η-

,,

,, to · συινο; Ν αι' ... οι' σεισμοι' ... οι' 'β,

tοι γυρω α:πο

-

' ... , επανε ' 'λ αuoc e.._

σειαμ'οι

' ο

Σ μιυ ,_ιι

κουνώντας το κ.εφάλι του. Μα πρώτα, πρώτα είναι βέ6αιο πως f;γιναν σεισμοί; 'ΑκριlJώς τη νύχτα έκείνη, ΠorU φά­ νηκαν οί μεγάλες φλόγες, i]·μουνα σ' fνα Κτfj'μ'α μου, στο Γουίλτον, ίtνα μίλι μόλις μακρια άπΟ τη Μεγάλη Φωλιά. Κάποιο i!όριu~6ό άκουαα στον άέρα, άλλα σας βε6ιαι& δτι δεν κατάλαδα κ.α6όλοιu' σεισμό. ~I ~(\ ''λ /!. < - κ ι σμως, συμφωνα με τις εκu-εσεις που ε αuιε ο κ. Γουάριντ ... - Οί έκ&έσεις γράφτηκαν ύπο το κράτος τοϋ πανικσU!.. φώναξ'ε ό Δήμαρχος tou Μόργκαντον. 'Εν πάση περιπτώ­ σει, στη δική, μσυ fκ-6·eση δε γίνεtαι λόγος για σεισμό. -"Εστ'ω. Οί φλόγες δμως έκείνες που φάνη~αν στΎ]ν κορυφή; -"Α, οί φλόγες, κύριε Στρόκ, εlναι άλλο πράμα! 'Γlς εlδα με -rα μάτ~α μου, καl τα σύννεφα φωτίσ'τηκαν άπΟ I

\

\

'

, ,

I

\

'

' ' ' ,

' ' I ' ' 'λη αποσvαση. 'Ε κτος απ αυτο, ης ανταυγειες touς σε μεγα

καl κρότοι άκούιοντια:ν στην κορυφ~ τής Μεγάλης Φωλιας, κάτι σφuρί γμαι-vα σαν έκείνα ποιU κάνει ή άψομηχανΎ) δταν ξεφεύγει ό ά-vμός. ' ' τ· ' ακοωατε ' , ' τ' αυτια ' , σας; - Α υτα με -Μάλισvα!

- Μέαα στα σφυρίγματα αύτά, δε σας φάνηκε πως άκοίJQ'α-vε και κάτι άλλοvς κρόιους, σαν άπΟ φtεροUγες ποο ,

.<ι

,

κουνιονταν ρυu·μικα;

-

Πρ·αγμα-rικά, κύριε Στόρκ. 'Αλλά, για ν' άκοrοοτούν


:Ε Ε Κ Ι Χ Ο Ι Ν

ΙΙ Ρ Ο Σ

Τ Ο

25

Α Γ Ν!.! Σ Τ Ο

τέτοια φτερουγίσματα, κάποιο γιγανηαίο ποuλl fuτρεπε νa διέσχισε τον άέρα, δταν' εσοησαν ΚαL Ο1ί τελευταίες φλό­ γες. Κι ενα τέτοιο πουλl -ιt·α εlχε άσφαλώς πελώριες, άπί­ &αvες φτεροuγες. 'Αλλα ύπάρχονν τέτο·ια τ.ερατώδη ορ­ νεα; Γι' αύτο άπορώ καl λέω δτι D-α Sπεσα μάλλον &ύμα της φα'\!τ:ασvας μου. ~π Μεγάλη Φωλια να καtοικείtαι άπο έναέρ~α τέρ,ατα! Μα δεν ιθ·α τα είχαμε ίδη άπο καιιρο να I ' ' τριγυρνουν .απανω στα

β ραχια; ' ~π

l

.,

'λ'-<ι α ηυεια ε ναι οτ'L,

σ

'

δλα αύτά, ύπάρχει κάποιο μυστήριο ποιU δεν διευκρινί­ στηκε άκόμα.

-- 11 ου'

_Q.' το ' υ·α

' " ·δ ~ευκρινuσουμε ομως,

'

κυριε

Σ μιυ, '.<ι

" "

αν ε-

χευε την καλωσύνη να με βοη&ήσετε.

- Πολiι εύχαρ(στως, κύρ~ε Στρόκ, έφ' δσοιν μάλιστα πρ·όκ·ειται νa χα{}ησυχάσουμε καl τον πληθυσμΟ της έπαρ­ χίας μας.

-

,

τοτε αρχι οvμε , ' ο' Σ υμ'q;ωνοι, απ ,

, '

,

απο αυρ·ιο;

Ν ' αυριο.

Ξεκtνοuν πρός τό &.γvωστο ~a άστυνομικΟς Στροκ άποχαιρέτησε το Δήμαρχο καt γύρισε στο ξενοδοχείο του.

'Εκιεί έτοίμασε τlς άποσκευές του, Jtϊαίρνοντας im' ο­ ψη του δτι μπορούσε καl να λείψη ~αιρό, άνάλογα με τlς

, ,

'

.<ι'

αναγκες ποv υ·α παρσuσια ονταν.

"Εγραψε έπ(σης καl στο Διευ6υντη κ. Γοιuάριντ.

Τοϋ άνήγγειλε τον έρχομό τοιu στο Μόργκαντον, τοϋ riνέφερε τ' ·άποτελέσματα της πρώτης του συνάντησης με το Δήμαρχο ,;οϋ χωρ·ιοο, κα-δοος καt την άπόφαση ποιU εί­ χανε πάρει να ξεκα&αρίσοινν έκείνη την ύπό&εση Οσο το Ιiυινα τΟν γρηγιορrοτΙερα.

"Αλλωστε, εlχε άναλά6ει να πληροφσρή τbν Διευ­ /hιντη της 'Αστυινομtας για δλες του τlς άπόπειρες, είτε


26

Ο

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΏΡ

γραπτώς είτε τηλεγραφικώς, για να ξέρη πάνιοτε σε ποια κατάσταση βρίlσ'κονται τα πνεύματα tών κατοίκων τής έ­ παρχίας έκείνης τής Καρολίνας. Το ά.πόγευμια, ό &στυνομικος &ντάμωσε και πάλι τον ~. \_Q. ~μιυ κι

'

'

'

'C

'

'

αποιφα:σισαν να ~εκινησουν κατ-α

' το

'

τα

ι χαραματα..

σχcυιο παυ Κ(]τ!εσ'τραι<JΙαν: Να Θ' άνέ6αιναν σtο βουνό, μαζ\. με δυο όδηγο\ις πεπει­ ,

.!ι~.

'

'

ραμένους, που εlχαν έπανεtλημμένως άνέοει στα Κυιανa 'Όρη, χωρ\.ς δμως ν' άνε6οϋν ποτ·ε στ-η Μεγάλη Φωλιά, γιατ\. fίξ·εραν δτι μια ζώνη. άδιάοατων βράχων έμπόδιζs

τiιν άνάδαση σ' αύτήν. Έ'ξ άλλου, προιοιu άριχί'σουν τα τε­ λιευτιαία άνεξήγψα φαινόμενα, ή Μεγάλη Φωλια δεν εΙχε δ~εγείρει κανενΟς τi}ν περιέργεια. Μποροιϋσαν δμως να sχοιυιν άπόλ:uτη πεποί&ηση. στσUς δυΟ όδηγούς, που ό ΣμΗ} ήξερε πrος ηιαν άνθ-ρωποι άιτρό-

,

' ,

μηmι, πιστοι και επιιδ'"" ε'Ι;ιοι.

Δε 8-α οπισθ-οχωρούσαν μπροστα σε κανένα θμπόδιο καί, ιόιrο ό άστυνομικός, 'ΟΟΟ κι ό Δήμαρχος, εtχαν τfιν ά­ πόφαση να το\ις πα.ρακολου{}ήσ'οuν. Ό κ. ΣμΗ}· eλπιζε δτι δε 8-·α ηταν άδύνατο να είσδύ­ σουν ·στο έσ'ωτερικο τ-ης Μεγάλης Φωλιάς. - κ α ι γ ιατι; ρωτηισε ο ασ'ϊννομ ικος τ-ροκ. ,

, ,

,

~,

Σ,

- Γιατl ένας μεγάλος όγκώiδης βράχος ξ·εκόλλη.αε άπο το βουνο π:ρlν λίγες βδομά.δες και ·μπορεί ν' άφησε καμιa δίοδο, άπάντησ'ε ·ό Δήμαρχος toιU Μόργκ:αντον. - Θα ηταν περvφημα τότε, κύριε Σμίit! ι_<l_ __ Θ α' το' μαuυυμ!ε, αϋροο. " λο ιπον ' .... I - Αυριο,

-

L

ι

κυριε

Σ

,

n

'

,

'

'

tρσκ, κι οχι αρ•γοτερα απο

Την αΝλη μέρα τα χαράματα, ό 'Ηλίας ΣμΗ} κι ό άστννομικος ΣtρΟκ ξ·εκίνησαν ·άπο το Μόργκανιοιν, άπΟ το δρόμο έκείνο· που ι&κολου&ί την ·άριστερΎι οχ-/}η τοο Σα­ ράουμπα - Ρωερ και όδηγεί <JΙriyν ιμικρiι κωμόπολη Πλη­ ζεντ - Γκάρντεν.


Ξ Ε Κ Ι Ν Ο

ο .ι

'

r

'

'δη ,γοι τ.οιuς σ

Ν

Π Ρ Ο Σ

Τ Ο

Α Γ ΝΏ Σ Τ Ο

-

'Χ' ο αριριu

'!1:-. σννοU'Ι5υαν

27 Χ' οριν,

'λ ιη

κίας τ'ριάντα έηu,ν, κι ό Τζαίημς Μπ;ρούκ, είκ.οσιπέντε έ­

τών, κι οί δuό τ<οuς κάrοικοι τού Μόργκανrον, ·άπΟ?<ιλειστι~ κοi σννοδοl τ:ών περιηγητών, έκείνων που πήγα:ιναν για να έπιιrκεφ8·οw τlς κυριώτερες τοπο8,εισί:ες -rών Κυανώιν 'Ο­ ρέων καl τ'orU Κωίιμ.περkανr, ποιU σ'χηματUζουν τη διπλη ό­ ροοειρ·α τώιν "'Αλλεγκαν. 'Ατρόμητοι όριειf>άtες, ρωμαλέοι, έπιδέ!ξωι καl πεπειραμένοι, ήξεριαν πολυ καλα -ro μέρος αύrο της έπαρχίας, ώς τοιUς πρόποδες της όρο01ειράς. Μια aμαξα με δυο άλογα Θμελλε να -rοιUς μεταφέρη ώς τα δυτικα σύvορα της Πολιτείας. Πηραν μαζί τους τρόφιμα για τρε·ίς μέρ~ες μόvο, γ~α:r:l ή έκ.δρομή τοvς δε &α ιβαστσUσε περισσότερο. την έκλογη τών τρσφίμων την " • κ. Σμιu', ι.cι που ' δ 'λ ξ ι e. βοδ ινες, 1 1 εκαμ'ε ο ια ε ε κσVΙσΈρ'Uες χοιρσμ~ ρια, ενα μπούτι ζαρκαδισίι καλοψημένα, ενα μικρο βαρ·εI I ~' ' ρσuμι ' κι αρκετη ' ' μ.πυρα, Π'Ο λλ' .ες μ:τrοιrι'λ ιες ουισκυ και λ ακι ποσότητα ψωμιού. ΔροοερΟ νερο {}ια ·εϋρισκαν άq;&νο σ-rlς βρύσ'ες ίοU βουνοίι, ποο τlς ίρισφοδοτοίιν οί ραγδαί'ες βρο­ χές, που δεν εlναι ·σ'πάνιες την έπ.οχη. αuτ:ή.

Εlναι περιτ 1 ιο να πρΙο<J18·έσουμε Οτ:ι ό Δήμαρχο; t'Ού .!l' " , ;, καu·ως ειπαμε, κυνηγος, πηρε μαΜ ζί τ'ΟU tO όπλο τ'ΟU ΚαL τον mνηtγιετικό τ'Ο'U σ'Κ.ύλο, tOrv Νίσκ, ΠorU εrρ~Χ;ε καl χοροπηδοιuσ'ε κοιντα στηιν aμαξα. Ό Νiσκ Θμελε να ξετριuπώ·σιη το κυνήγι, Οτ:αν {}α ήrαν στο δάσος η στον κάμπο, ά'Νλ' επρεπε να ·μείνη. με τον άμαξα σ'τiιν bι!αυιλη τοv Γουίλwν, ο~σοιν καιρΟ &α βαστοιUΙσε ή ά­ νά6αση. Δε {}'α ήtαν ·δννατο να τοιUς συνοδέ.ψη στη Με, 'δη οργκανrον, μανιω

'

γα λη

, ·Φωλ.ια,

' • -

'

' επρεπε "'

γι;αη υπηρχα\ 1 ·μ.εγ ά:λες ρωγμ.ες Jroυ

·

να τις πηδήση και βρ·άχοι οποu fπριεπε να <mαρφαλώση.

tO

,

κομα

.

ούρανΟς η,ταν κα&ιαρος κι ό άέρας δρ:οσερΟς ά-

~~

,

λ-

,_Q

~

I

'

'

n

.u'U'Wεφα κυ αuσαν γορΎα, ωuουμενα απο -rον ανε-

μο που Μνεε ·άπο τlς πλατειες έ~rάσ'εις τού 'Α τλανrικοίι. 'Α

'

,

:. ,

t- λ

,

ναμ·εισα τοrυς ανοι γfΥVτ:αν η ιο•φαιt1ι:σ'τα

'ζαν ο "λο', φωη τον καμπ:ο.

δ

·ιασ'τηματα, που I

'


Ο

28

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

Την πρώτη μέρα έπρόΚ>ειτο να φτάlσοιυν στο Πλη­ Γκάρινtεν, δστου {Μ περνούσαν τη νύχτα στο σπίτι του Δημάρχου, ·πρΙΟ'σωπικοιίι φίλου του Σιμu3. Οί άγροl δια­ δέχονταν τοιUς βάλτους κι οί βάlλτιοι τlς διπλες σειρες άπο κυπαρί·σσια. Πανt'ού ήων χωρ·ια κι ά:γροικ~ες.

ζεντ

-

(ο δρόμος, καλα διατηρη:μένος, τα διασχίζει η πη­ γαίνει παρά·λληλα προς αutά, χωρlς τcολλα στριφογυρί­ σματα. Στα κάπως βαλτώδη, μέρη, τα κυπαρίσσια είναι

'

.cι ' ' , 1. και' ο~λ' u·αυμασια, με' τ'ον ψη.ιw οισο κορμο τους.

"

(Η αυρα

που φuσούσε άνάμεσα στο ώχρηπράσινο φύλλωμά τους, κ:ου'\'Ο'Uσε τα μακρ,ιά τους κλαδιά, ποιu τα πιο χαμηλα άγγι­

ζαν τ'Ο θδαφο;. Κόσμος όλόκληρος ζωογονούσε τα δάση. αύτα τfις θπαρχ(ας. Μπροστ'ιχ σt'ΙΊν αμαξά τους sφευγαν παπαγά­ λοι με ζωηρα χρώματα κι έκνευριστικη φλυαρία, ~αl κατa

,

'

'δ ες ·σκορ·πιζ αν τα μυρΗt

' αναμεσα • ,

που λ ια

'

'

στις μπανανιες,

στlς λατάνιες, στlς ποριtοοcαλιες καl στα μ·εγάλα ρΙDΜ­ δενtρα.

Τό μ.uστ~κό της « Μεγάλης Φωλ~άι; » '~< ... εφtασαν " ' Πλ-r· ' ' με-' στο η.;εντ- Γκαρινtεν, μια το' βραυu tρ•ια κωμόπολη. ΤσUς ύποδέχτη~ κ:αl τ'οος φιλοξένησε ό

Δήμαρχος. Έδείπνησαν με μεγάλη εύ3υμία στi]:ν αί{}ουσα τfις κ:ομψης κατοικίας του. Φυσικά, συζήτησαν για τi]ν ά­ πόπειρα ποιU Θμελ/uαν να έπιχειρήο·ουιν, να έξ·ερεννή.σουιν δηλαδη το· έ·σωτερικΟ της Μεγάλης Φωλιaς.

-

"Εοcετιε δ'ικοο, εLJVε τ_ ο ' οικοuwποτης. • ~<-- ' 'Ε φ

' OιJIO'V' .,

"-'

δ'εν' ι;ε-

ρουμε τί συμ6αίνει η τί κρύ6εται έκεί άπάνω, οί χωρικοί μ ας δε {}α ήσυχάσονν...

'

'e.. τΊποτε ' "λλο , ρωτησε ' • αστυινΌ•μικος • ' κ αι δ'ε ·συινεση: α ο Σιρόκ, άπο τότε που φάνηκαν οί τελευιταϊ:ες φλόγες άπά­

-

,,

'Μ εγ άλη νω απο τη

Φλ' ω ια;


ΤΟ MfΣTIKO ΤΗΣ

Ι Τ ιποτε

-

'

I Στροκ. I κυριε

I καινουργιο,

29

«ΜΕΓΑΛΗΣ ΦQΛΙΑΣ"

'

'Α πο το Πλ-t η _εν't'

- Γκάρντ:εν εϋκολα μπορούμε να βλέπlοruμε τfιν ψηλότερη κορυφΥ] του βαυνο·υ δ)ς το Μαϋρο Θόλο, ΠοU εlναι άπάνω ~

απ

'

e.. uo·

~'λ

Δ'

ο ες. δ\

~

ι

'

1

_(l ι

εν ακουσαμ·ε τον παραμικροτερο υποπτο· υορυ<

λ

·ε φανηχε η παραμικροrερη I

I

.ιrνι

"

>

αμψ·ι· κι αν καχε υσ'ε εI

κεί aπάνω κανένα tάγμα δαιμόνωιν, φαίνεrαι οτι tΈλείω­ σαν τη διαβολική τους μαγειρικη κι εφuγαν για καμιαν aλλη σπηλια -rό1ν "Αλλεγκαν. -'Έ, λοιπόν, qχοναξε ό κ. Σ μ ω·, έγω πισυεύω οτι δε Il' ι ' ' uα φuγαvε χωρις ν

~

ι

ι

α:q;η1 σοιυν κανεvα

"

ιχνος

"

'

'

ι

απο το περα-

σμά τους, κα,μια aκρη τής ουρ,ας η κ-ανένα κέρατο! Θα

ίδουμε! την aλλη μέρα, στlς 29 τ'οιί'J μηνός, ι:L-το την αύγή, τ:οiις περίμ,ενε ή aμαξα. Ό κ. Σμuίt κά:ίtησε καl πάλι στη &έση του κι ό άστυνομικος •στη δική του. τη δεύtερη αuτη μέρα έπρόκ:ειτο να στα{}μ·εύσουν στην rnαυλη ταυ· Γουίλ­ tον, άνάμεσα στlς πρώtες διακλαΙδώ·σεις -rών Κυανών

,

'Ο ρεων.

'

, κι οι< β α, λτοι δ•ια δ,εχονr:αν το' ενα " τ, α"λ'Λο. οι< τ α δ αση βάλτοι δμως γίνον-rαν άραιό-rεροι, οσο το εδαφος άνηq;όρι1' σ:τα ' ι,ε χονrα

'

'

β ουνα. I 'Α ραια χωρια δ ιακρινσνrαν I που και'

;ιού κι aπομονωμένες ά:γρΙD1 LΚ(ες.

Ζωα και φuτα ~ταν τα ί!δια πανrο:U, ~δίως κυνήγι aρ­ κετο για να ε{,χαριΙστήση κ.α1 TOv ΠιΟ aΠαttητικ0 κυνηγό. 1' Ι"), " -c_ ' '"i::': ' ι ' , - Θ α' ειχα μεγαΛ.η ορει,η ν αρπαςω το νrοιυφεκι κ.αι να σq;υρίξω στον Νuσκ... Ιfλ:εγε ό Σμί&. Είναι ή πρώτη φορα που περνώ άπο δω χωρiς να νrοruφεκ(σω καμια πέρδικα η t

'

,

κανενα λ αγο. ι

κυνηγησουιμε...

-

'Αλλ, α \ το

...

I , "λλη. δο υ λ εια I σημερα εχαuμ:ε α

I

μυστηριο

...

' να

...

Κι ό Θεος να δώ·ση να μη γυρίσαuμε απρακ-rοι, κύ­

ριε Σμί{}! άπάντησε ό aσtυ'VΟμικός.

Το ά:πόγευμα φάνηκε ή όροσειρα τών Κυανών '().

ρέων, σ' άπόmαιση έξη μιλίων περίΠIΟ'U. Ή κοριυq;ή τους ~εχ(οριζε κα{}:αρα o'to βά-&ος του ο1ιρανου, ποιU το διέσχι-


Ο

30 ζ αν

'

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤ!;!Ρ

,

'

• ,

.,

'λα φρα συννε·φα. π ο'λ' '·~ε .υ συutνtρη σrις υπαιρειες, οπου

φύτρω~αν κωνσq:όρ·α, εΙχε σωuς ψηλοιύς της βράχους με-

, '

'

'

'

'

,

'~-ξ α στην εμφανιση. ρικα αραια με λ ανωπα δ' •εvtρα, παραuu

'Εδώ κι έκεί ύψώνονt'αν 'μυτ<ερες βου"'οκορφες με ίδιότρο... πα σχήματ:α.

-

'Α νεvιι,.;ατΈ f,,?,"''

' ποτε

d'

' ' τ'ην ' , αυτη κ:ορυφη,

Σ μιιι; IQ.

, κυριε

ρώτησε ό ασrννσμικό;. -'Όχι, άπάντησε έΚΙείνο;. ΚαΙ. λένε πrος εΙναι άρ?οtετa δύσκολη ή ά:νά6αση. Μόνο μερ·ικοl περtηγη&ς άνέ6rηΟ<:αν \

'

I

\

\

στην κοριuq:rη και, καtα τ·α

ρεί να Ι:δη τίJοο.τα Wτο

λε

I

I

\

I

γομrενα "WUς, το μαtι

-ro έσωτερικο

δ'

εν μπο-

τής Μεγάλη; Φωλιας.

- Αύrο εΙναι άλή:3•εια, εtπε ό όδηγος Χάρρυ Χόριν, το ξέρω άπQ πείρα. -'Ίσως, δταν άνε6ήκαι·ε, να μην ήταν κατάλληλος ό ,

f_

t

,

,

καιρο;, εΙJιΙΕ ο αστυνομικος.

-

'

τ τοιJΙVαντων, ηrαν'

1

περ·ιφη:μιο;,

' κυρ'uε

Σrrρωc· '

'λλ'α α

το περίζωμα τf)ς Μεγάλης Φωλιας ·ε:Ινα:ι πολu ψηλο· κι έμ­

Jrοδ~ει το βλέμμα. -"Ας εΙναι, φώ~ξ·ε ό Σμv3·, δε {tα δυσαρ•εστηfiώ κα­ {tόλου να βάtλω έπl τέλους ro· πόδι μΟ'U έκεί, OJ'IIO'U κανένας ' ' , , ' ' δεν επατησ'ε ακομα. Όπωσδήπστιε, τfιν ήμέρα έκείνη, ή Μεγάλη Φωλιa φαινόταν έντ:ελώς flσυχη καΙ. δεν ίfογαζε οϋτε καπνό, ούτε φλόγες.

Κα:τα τlς πέντε, ή άμαξα σταμάτησε :μ.π:ροστa στiιν έπαυλη τοιϊί χ. Γοuίλτον, ΠΌrU οί ένοικιοί τη; fjρι&αν να προ-ϋ­ παντήσουν το Δή·μ·αρχό τους. 'Εκεί Β·α περιyοιUσαν τη δεύ­ τερη νύχτα τ·ους οί έξ·ερευνητές. Οί ένοικοι rijς mαυλη,ς τοuς διαοεδαίωσαν δtι τίποtα το έξαιριεtικο δεν εlχε συμ6ιη τiς τελευtαίες μέρ·ες στη Μεγάλη Φωλιά. Οί έξερεννητες έδείπνησ·αν μαζl με το προσωπικΟ της άγρ.έπαυλη; ΚΙαi κοιμή3'11%αν χωρtς χιανένα έπ.εlισ'όδιο να τοiJς άνησυχήση.


31

ΤΟ ΜrΣΤΙΚΟ ΤΗΣ •ΜΕΓΑΑΗΣ ΦΩΑΤΑΣ»

Το ά"J...')ιΧ) πρωί, ά:πΟ ια ξημερώμαliα {t' άρχιζαν τr'lν άναρριίχηση στο βιοννό. Το ϋψο; της Μεγάλης Φωιλιaς δεν ξεπερνάει -rα έ­ ξακόσια μιrρ·α. Μποριοvσαν, λοtπόν, να ύπολογίζοινν δτι δε

'

'

.!1.' ' ζ αν και πο λ' τ , _Q., τ • ' υ α κοπια υ. Μ ερικες ωρες μονο υα ηταν αρ~τες

για να φτάσουν σri}ν κορruψη τ'ΟU βοννοϋ. Πάντως δμως ύπi'jρχέ πuθ!ανότης να mαρσυσιασ-οοιίrνε

π:ροισκόμιμα:tα στο δρόμο t'Ovς, γκρψ:νοl άδιάοοτ'οι, έμπό­ δια που επριετr.ε να τα παριακάμψονν με ποριεία έπικίνδυνη η κΟIΠιασιική.

Α ύτ:ο frτ:αν ιο άγνωστ-ο μέρος -rης ριψοκίνδ·υνης έπι­ χείρ.η:σής των. Kα-&iliς ·ά\Ιαφέριαμε και Jυροηγουμένως, οί όδηγοι δεν ήξεραν να τιοιUς πούνε τ'Lmot'α.

'Εκείνο που άνησυχοϋσε ιΟν ·άοtτ'ιΝομtΚΟ ΣτρΟικ ηταν το δτι σ' δλη την τrεριοχη tl·εωροϋσαν ιο περf.φραγμα τfiς Μεγάλης Φωλιaς σαν άδιάοαιΌ. 'Αλλα το γεγσνΟς αύτο ποτε δεν εlχε έξακριοω&η έντελώς και ύπi'jρχε ή έλπ.ίδα r' ~ τερια:σιLιος ' R ' ' 1. λ' ' οtι ο 1_,ραχο;, π10ιυ ειχε κα"tριακυ ηaει τ:ις π.ρο'λλε

α

_Q.,

ς, υ·

.,

,

'

'

~

αφησε καπιοια ρωyμη στο περ·t~:.ωμα.

'Απο τη ρωγμη λοrπΟν αύri} tΙ·α μοοροϋσαν να είσχω­ ρήσουν στο οοωrεριικο της μυστηριώδοιuς Μεγάλης Φω­ λιaς, να την έξερε'Wήσονν και να λύ<J'Ο'\Ν Ετισι το αίνιγμα

'

'

,

που ιους β α!σανιζ ε. "Εχ

-

< 5;.~ ' > I ' >\'1.-.Μ~ ουμε, οπωσvιιΠΟtlε, την αποφαση να εςακΟΛουυ 1-

,

σουμε &ς το τέλος την έξερ•εύνηισή: μας; ρώτησε ό άστυνο-

,

μικος.

- Βέοαια, κύριε Στρόκ! άπάντησε ό Δήμαρχο; τοu Μόργκαντοιν. -Ό άριχηγό; μοιu με διέταξε να έξιχνιάσω το μ:υστικο αύτοϋ τού βοννοϋ.

' ε'ξ ιχνιασΌυμε, ' " με' -το' καιλο,I ειτε με ιο καΘ α' το ειtε κό! άπάντησε ό Σμί{t. Στην άνάγκη, {tα καιτεοοuμε &ς τa σ'πλάχνα τοu βουνοϋ, για να ί!δοϋμε περ·ι τίνος πρόκειται. -'Επειδη ύπάρχει πι{}ανότης να παραtαθη ή έκδρομή -

'JI

\

'


32

Ο

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤQΡ

μας, πρόσθεσε ό άσruνομικό;, καλο 3-α εΙναι να πάρουμε μπόλικα τρόφιμα. -Μην άvησυχείτε, κύριε Στ~ρόκ. Οί όδηγοί μας Εχουνε τρόφ~μα για δυΟ μέρες κι έμείς, έξ άλλσυ, δεν ξεκινήσαμε μ' άδεια χέρ~α. 'Αλλά, έκτος αύτοϋ, παίρνω μαζί μου το ντουφέκι μ(\'U. Το κυνήγι δε θα λείπη σ'tα δασωμένα μέρη τοu βουνοϋ καl μέσα στlς χαράδρες του. 'Α νάΟΟυμε cμοτια καl ψήνουμε το κυνήγι μας, έκτΟς άν, έκεί άπάνω, στη Μεγάλη Φωλιά, ύπάρχη φωτια ετοιμη ...

-'Έrοιμη φωτιά; Τί λέrε, κύριε Σμίι't;

- Καl γιαιί Οχι, κύριε Σrρόκ; Οί φλόγες αύtες δεν τρόμαξαν τόσο το\ις χωρικούς μας; Μήπως ξέρουμε aν ή φωτια δσδησε ένιελώς η αν ύποΜσκη κάτω άπο τη στά­

χτη; 'Έnειτα, αν ύπάρχη κανένας έσωrερικΟς κρατήρας, αύτο σημαίνει οτι ύπάρχει καl ήφαίστειο, κι ενα ήφαίστειο εlναι ΠΟΤΕ τόσο σ&η1σμένο, ωσrε να μη βρίσκη Κανεtζ λίγη χό&ολη; Το λέω σο6αρά, τtα εΙναι άξιοδάκρurο ήφαίστειο, αν δεν Εχη πια τη δύναμη να βράση ένα αύγο η να ψηση μια πατάτα. Έπl τέλους, τtα ίδοuμε, τtα ίδοϋμε ... -'Όσο γι' αύτό, όμολογώ οτι δεν Εχω σχηματίσει κα­ μια γνώμη. 'Έχω διαταγη να πάω να έξeτ:άσω τί εΙναι αύτη ή Μεγάλη Φωλια ποiι έμπνέει τόσο τρόμο. "Ε, λοι­ πόν, ό κόσμος τtα το μά:{}η καl τt-α πάρη ·θάρρος. 'Αλλά,

κατα βάθος- καl το αίσflημα αύτο ειναι πολiι φuσικο σε άν&ρωπο ποiι τΟν Εχει κυριέψει ό δαίμονας τijς περιέρ~ γειας

-

ι'tα ήμουν εύτυχής, αν άνακάλυπrα έγοο την αίτία

αύτών τών φαινομένων. Ή άνά6αση γινόταν ώς έξης: Οί

&uo

όδηγοl πήγαι­

ναν μπροστά, Εχοντας ένrολη να δ~αλέγουν τα στενα πε­ ράσματα. (Ο 'Ηλίας Σμuθ κι ό άστuνομικΟς Στροκ έοοδι­

ζαν ό ένας κοντα στον άλλον η πCσω άπΟ τΟν άλ'Λον, άνά­ λογα με το πλάτος τών ·μονοπατιών.


ΤΟ i\ΗΣτΙΚΟ ΤΗΣ • ΜΕΓΑΛΗΣ ΦΩΛΙΑΣ '

33

Στην άρχη ό Χάρρυ Χορν κι ό 'Γζαίημς Μπροi,κ

μπijκαν

c/ ενα στενο φαράγγι, Οχι πολυ άνώμαλο.

'Ολόκληρος κόσμος πουλΗl>ν έδινε ζωiι σrο δάσος έ-

Φ&.νηκε i) δpοσειρόι των Κιια.νων 'Ορέων ...

(σελ.

29)

κείνο τών 8-άμνων καl -&ορυδωδέστεροι άπ' δλα ήταν οί

'

'

' '

,

'

'

',

'λοι, που γεμιζαν με τη σttρι γγη τους q;ωνη τον αεπαπα γα

ρα. Οί σκίουροι μόλις άκοοονταν, κα-&ως γλιστρούσαν ά3,

1\ο:;μοΥ. piτωp


Ο

34

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΏΡ

νάμεσα σt' άγκάfi'ια, μ' δλο πσU ήtαν έκατοσταριες ά..ϊ' αύtούς.

"Τσtερ·α άπΟ πορεία μισής ώρ•ας, ή ·άνάοαση θγινε τόσ'Ο άπότομη, ώσ'τ:ε άναγκάστηκαν να προχωροϋνε λοξά, πόtε δεξιά, πότε άριJστ:ερά. Το φαράγγι γινόταν άλη3ι­ να άδιά6αvο και τα πόδια δε συναντούσαν πια κατάλληλο μθρο; για να ·στηριχτοίιν. Άναγκάζονtαν νa κρατιώνται άπΟ τις άκρες τών άγρ·ιόχορτων, νa μJWUσ'ουλίζσuν, καί, με τσUς δροιυς αύτούς, ή άνά&ασή τσυς δε {)-α τελείωινε πρlν άπΟ τη δύση τού i]λιοu.

Μά την πίiσtη μοu, φώνα!ξε ό Σμ1fi' λαχανιάζοντας, τώρα καταλια6αίνω γιατι οί έξερεννητες τ:fjς Μεγάλης Φωλιάς εlναι σπάνιοι... Τόσο σπάνιοι ·μάλιισtα, ώσt'ε έγω τουλάχιστο δεν ξέρω κανέναν!

-

-~Η άλή{)-εια εfναι, άπάντησε ό άστυνομικΟς Στρό-ιt. δτι &α ηταν πολuς κόπος σχεοοιν για το τίποτα, κι άν δεν είχαμ:ε ίδαίτερσuς λόγους να τελειώ•σουμε την έπιχείρη,

ση μας

I ....

- Πολύ σωστά! εlπε ό Χάρ·ρu Χόρν. ~σ σύντροφός μου κι έγώ, πσiι άνε6ήκαμε tόσες φορες ·στο Μαύρο Θόλο, ποτε δε συνανrήσαμε τόσες δvσκολ(ες. - ΔυσκJΟλίες, πσU στο τέλος μπορεί να καταντήοουν κι έμπόδια! ~σ&εσε ό Τζαίηιμς Μπρούκ. '

ζ I

το _ιι,

ρος υα

β

~

I

ητημα τωρα ψαν ν

,

...{

~~

ρισκανε uvvμo.

Δ

ξ

7

:t

I

:J

\

'

Ι

αποφασι;σσuν ωτΌ ποιο με-

, .,

, • ,

'ε ια, οπως κι αρι·στερα, υψώ-

νονταν πuκνες λόχμες άπο δέντρα και ·&ά:μνους. Το σωστο ηταν να ριψοκινδννέψουν Εκεί, δπου ή πλαγια τσϋ βοννοu ήτ.αν λιγώτ-ερο άπόmμη. "Ι·σως άν διέσχιζαν το δαισωμένο μέρος, πέρα άπο τΌ δάοος {)-α τοiις ήτ-αν δmιατο να βαδί­ ζουν με ά.σφαλέσvερο •βfjμα. 'Εν πά:ση περt.Πτ'ώσει δε {}a

,

'

λ,

πηyαιναν στα τυφ α.

Προτιμόt'ερο λοιπΟν η.tαν να έμπ~οϋνε στο εν.. στικτο των δυΟ όδηγών τσυς, και ίδίως του τζαίημς Μπρούκ. Ό λαμπρΟς αύτΟς νέος fl'α μπορούσε να συναγω-


ΤΟ MrΣTIKO ΤΗΣ «ΜΕΓΑΛΗΣ Φ!2ΛΙΑΣ"

35

νιστfί στην ·έπιτηδr .~τητα μ' έναν πί{}ηκ;ο καl στη~ εύκινη­ σία με τ-ο· έλάφι τών Πυρηναίων. Δυστυχώς, οϋιτ:ε ό 'Ηλίας ΣμΗ} οϋrε ό ·άστ'υινομικος ΣτρΟΟ<. μποροιϋσαν να ρ.ιψοο-Gινδυινέ­ ψονν έκεί &του ριψοκινδύνευε ό τ-ολ.f1ηρΟς αύtος ό&]γός. Με λίγα λόγια, κατ-άλαδαν πια καftαρα δtι ή ά:νά­ δαση στη Μεγάλη Φωλια -&' ιmαι-υοUσ.ε περισσότερο και­ ρο ά:π' δ,τι εlχαν ύπολογίσει. Νόμιζαν δτ.ι &α θφtαναν στlς έντεκα, κι ομως το μεσημέρι μόλις {}·α βρί•σκονταν σε ϋψος μερικών δεκάδων μέrραιν. Πραγματικά, κατα τl.ς δέκα, 8νας άπο t'Ovς ό&],γοιUς

'

'

'

"δ ωσε το συνυιι•μα ~ _ι:ι ' ε να σtαuμευσοιυν. wρο

, συ'Vορο

t'Oιu

' ' ' ' ' " ' " τωρα, αραιοτερα, ε-

ΕΙχαν φτασει σtο ανω-

δ' ασ:οu;. Τ' α δέν τρα

πέτρεπαν στο βλέ.μμα ν' άπλω-&η ως τfι πρώτα βραχώ&] περιζώματα τf)ς Μεγάλης Φωλιάς. -"Ε, ε, εΙπε ό Σμί&, άκουμπώντας σε μια μεγάλη λα­ τάνια, λίγη ξεκούρ·αση,, λvγη άνάπαυση καl μάJλΙJσm καl λίγο φαt, δε -ιtα η,αν aσχημα! ~ι ι ι ' ' - Μ ια' ωρ·α; ρωτηισε ο αστuνσμικος. - Ναί, άφού δούλεψαν tα πλεμόνια καl τα πόδια μας. τώρα fίρD·ε κι ή σειρα του 'σtομαχι.ΟΟ ·μας. 'Έμειναν ολοι σύμφωνοι σ' αύτό. ''Ήταν άνάγκη να ξαναδροϋν τlς δννάμ:εις τους. 'Εκείνο που τους άνησυ­ χοϋσε, ηταν ή οψη ποiι εδειχνε ή τιJλαγια τοϋ βοιurνοϋ ώς τοιUς πρόποδες της Μεγάλης Φrολιάς. Πάνω άπ' αύτούς,

άπλωνόταν 8να ά.πΟ τα γυμνα μέρη τών βράχων. 'Ανάμε­ σα σrους άπόκρημνοuς έκ:είνσuς βράχοvς δε φαινόταν κανένα

,

μονοπατι.

' rou: εϋκολο...

Α'' υtο

'

-

Δεν &α εlναι

'

το προσε ξ αν οι

ΧΟρν εΙπε στο σύντροφό

'

·~1 ,γοι, Οuι

κι

'

ο

Χ' αριριu

-''Ισως εlναι κι άδύναtο, ά:πάντησε ό τζαίημς Μπρούκ. ·~ σκέψη αύτη fκαμε τΟν άστννομικΟ να στιενοχωρη.­ &η. Ή έπuστρσφή του, χωρlς να κατορ&ώση ν' άνεδη στftν κορυψη της Μεγάλης Φωλιιiς, -&α ·σήμαινε όρισrικη άποτu­ χία της άποσrολης τtου, κι εκτος άπ' αύτό, δε -&α εtχε ίκα-


Ο

36

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤQΡ

·νοποιήσει και την περιέργειά του. Συλλογιζόταν πώς fta παρουσιαζόταν μπροστa στον Γουaρνt δειλος και νtρο­ πιασμένος ... "Τστερα άπο το φαt, κι &φοίΊ ξεκουράστηrκαν λίγο,

'

'λ αuαν e_ ' I επανε την πορεια τους.

~ο Ί'ζαίημς Μπροοκ πήγαιvε μ:ιτροaτa κι οί aλλοι -rον

&κολου3οϋσαν, φροντ(ζοντας νa μη •μένοιυν πίaω. Ή &νά6·αση 11ταν πσλυ δύσκολη. Μόλις ·ε1χαν προχω­ ριήσει κ.αμιa έδδομη:νtαριa μέτρα, ό τζαίημς Μπρουκ στάθηκε σ' εvα βα3υ κοίλωμα, που διέ·σχιζε το βραχώδες sδαφος. 'Ε:δώ κι έκεί ήταν σκορπ~aμένες ρίζες, ΠΙΟ'u είχαν πρtν &πο λίγο κοπη, κλαδιa aπαaμένα, πετρώδεις ογκοι που είχαν μετα6λη:3η σε σκόνη, σάμπως μιa %ειλλα νa εlχε

σαρώ.σει ι·ην πιλαγιa τού βουνού.

-

'

'Α πο

δω

.ιι' uα

' ' γκρεμ~στηκε. ο

β ραχος '

'

που

'l: 'λλησε <:,Ε"'ιιο

άπο τη. Μεγάλη Φωλιά, παρατήρησε ό 'fζαίημς Μπρούκ.

-

, ,

'

λΣ Ι_(\ ' ' λ, •σ'cρα ως, απαντησε ο κ. μιu", και το κα υτερο που

ίtχουμε εlναι ν' άκολου3ήσ'ουμε το δρόμο Jι!Ου πrjρε ό βρά-

'

,

'λημα του. χος στΌ κατρακυ

Ή &νά6αση τώρα γινόταν εύκσλώτερηι, ·σχεδΟν όλόι­ σα, οοσtε, κατa τις εντεκα και μισή, βρίσκονταν στο άνά)­ τερο δριο τοίι γυμνού μέροιuς τοίι βουνού. ΜJιiροστά τους, σε ϋψος τριάνtα μέτρων, ύψώνοιντ:αν οί βρ·αχό)δεις τοίχοι που &ποtελοvσαν το περίζωμα τής μuστηριώδοruς Μεγά­ λης Φωλιας. 'Α

' '

,

_, -

'

ίζ e...!.. ' ' I πο το μερος εκειm το ~ερι ωμα κοuuτ:α\ε σε αποτο~

μες κι αi.χμηρες έπάλιξεις, κι ό βράχος εΙχε ενα &λλόκοτο σχftμα: sμοιαζε με mελώριο άετό, ετοιμοιν νa πετάξη προς τa αίftέρια ϋψη. Φαινότανε, σ'τη:ν άνατολική του πλευρa mυλάχιστον,

δτι το περίζωμα αύtο fttαν άδιάδατtο. -"Ας ξεκοορ·α•στοίΊμιε λιγάκι, πρότεινε ό κ. ::Σμί-&, κι rnειτα 1Μ ίδοϋμε aν εlναι δυνατο νιa κάμουμε το γύρο της Μεγάλης Φωλιι'iς.


ΤΟ ΜΙΣΊ'JΚΟ ΤΗΣ «ΜΕΓΑΛΗΣ ΦΩΛΙΑΣ»

37

-'Όπως κι αν είναι, είπε ό Χάρριu Χόρrν, ό βράχος δεν μπορεί παρα να ξf;71.όλληισε άπ' αύtο το μέρος, κι δμως

δε φαίνεται ποuftενα κανένα άνοιγμα. "Ί'σ-vερ·α άπο δεκάλεπτη άνά:παυση, οί όδηγοι σηκώ8ηκ.αν Κι ολοι μαζL άρχ_ισαν ·να Πρ!ΟχωροίΝε προς τα χεί­ λη mίι οροπεδίου.

Θα περινούσανε σύρριζα σοους άπόκριημνοuς βρά,

'

~~

I

,

λ'

I

χους, που, σε υψος τριανt'α περιπο:u μεtραιν, π αtαιναν

σαν κανίσtρι. "Ωστε, Κιαι σκάλες ακόμη αν εΙχαν, 8α -rους fί·tαν άδύναtο ν' άνέδονν rος τfιν ψη·λόt'ερη κορruψη τού πε­ ρuζώμα-rος. 'Αφού εκαμαν το γύρο τοu οροπεδίου δουλεια που βάστ:αξε μια rορ·α ΠΙΕQ'ίπΟU έπέσtρεψαν έκεί άπ' δπ:ου είχαν ξ·εχινήσει.

tO

άJστυνομικΟς Στροκ δεν μπορούσε να κ.ριύψη· τη λύ-

, '

'

• '

πη του για την αποτυχια. αυτη,

άλλ' · α

'

κι ο

Σ μιu· '-ll. δ'εν J; .,ταν

λι γώτερο λυπημένος. -Ν α πάρη ό διάοολος! ιtώναξ.ε. Δε 8·α μά8ουμε ποrrέ, λοιπόν, tί κρύιJει μέσα στα σπλάχνα της αύtiι ή Κιαταραμέ­ νη Μεγάλη Φωλιά;

- Είτ:ε είναι ήφα(σtειο έκιεί μέσα, είτε Οχι, άπάντησε ό άστυνομικός, το βέ&αιο εlναι δtι δεν άκούεtαι κανένας κρό-rος, οιϋτε βγαίνουν άπο μέσα φλόγες η καπνός, που 8α ιuοοροuσαν να προμη:vί!Ουν μια μελλοινtικη fκρηξη.

Πραγματικά, βαι8·ύtατη σιγfι άπλωνότανε παντού. Τόσο ή γη, οσο κι ό άέρ·α.ς ηtαν f]συχοι. Τίποτα δεν άκου,

ι

I

ι

οtανε, κανΈνας κροrος, κανενας κ

λον

·

,

ισμος.

'Εννοείται δtι τα πέριξ ήταν έντeλώς ερημα, δηλαδη δε φαινότανε κανέν'α ζώο, έκτος άπο μερ•ικα ΠΙΕλώρια άρ"' πακτικα ορνεα, που πετούσαν γύρω άπΟ τη Μεγάλη Φωλιά.

'Ή τανε τρ·είς ή οορα.

- Κι rος το βρ·άδυ να μείνουμε έδώ, έlπε ό ΣμΗ} δυσα­ ρεστημένος, δε -&α ΚαtορΙftώ•σΟψε να μά-&οιuμε ΠlεQ 1LΟ'σόtερα


Ο

38

'

Πϊραγμαrα.

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤ2Ρ

'

'

'

'

"

'

Π ρεπει να φuγ<ΥUμε, Στροκ, αν υε _a.,λοuμε να γυ-

ρίσουμε στο Πληζεντ - Γκάριντεν ΠρortoU wχτώση. Κι έπειδη ό άστννομικΟς δεν ώτάντησε, ούτε μετα­ κινή-flηκε κaν άπο τη {}Έση του, ό Δήμαρχος τΟν πλησίασε και πρόσ&εσε:

-

"Ε , λο ιπσν, '

'

κυριε

Σ τροκ, ' δ'εν

'

-

απαντατε;

Πραγματικά, ό άσαινομικος βρ~σκότ>αvε σε μια φο­ δι::ρη άγωνία. Τοϋ κόστιζε πολiι να έγκαταλείψη την έπι­ χείρηση, να φύγη προrοϋ φέρη είς πέρας τfιν ώωστολή τ<ΥU ... Κι ένοιω&ε να διπλασιάζεται ή άνικανοποίηιτη πε-

,

,

ριεργεια του.

'Αλλ'α

' γινη; ' τι ιιι' ru·α μπορουσε να

'

Μ' ηπως

"'

'

'

ηταν στο χερι

ταυ να διαριρήξη το γιγαντιαίο έκείνο περίχωμα, να σκαρ, \ 3 I ' Ι β ' φα λ ω ση ·στους αποτομοιuς εκειwιuς ραχους;

'

"Επ

~

,

,

ρ1επε να υποκύψη και,

,

ριχνοντας

'

λ

,

μια τ;ε ευταια

ματια προς Πιν κορυψη της Μεγάλης Φωλιάς, άmλούDησε

'

τους

,

σιrντροφους

-rου,

' αρχισαν ,

παυ

''\ κιοΛΙας

'

να κατε-

δαίνονν... Ή έπισιροφή τους γινότανε χωρ1ς μεγάλες δυσκολίιες και χωρlς πολλους κόπους. Πρlν άπο τlς πέντε, εΙχαν ά­ φήσει πίσω rouς τα -rελευ-rαία ύψώματα τοιϋ βουνού κι ό κ. Γουuλ-rσν τοiις ύΠΌδέχ-fiηκε ·σ-rο σαλόνι της mαυλης, δ­ που -rοiις πρόσφερε άναψιmτικά.

-"Ωστε δεν κατορr&ι:ΟΟατε να μπητε μέσα σ-rο ooωtlfr ρικό; ρώτησε. -"Όχι, άπάντήσε ό Σμί&, και μού φαίνεται &ι {}' άρ... χίσω να πιστεύω πrος ή Μεγάλη Φωλια δεν ύπάρχει παρα μόνο στη φα:νtτ:ασ(α των χωρικών μας! Κατα -rlς έννιa -ro βράδυ, ή άμαξα σταμάτησε μπρο­ στα στο σπίτι -rοϋ Δημάρχου τοϋ Πληζεντ - Γκάρντεν,

u,,

',

,,

οπου ΜρΟΚειτο να περασονν τη νυχτα τους.

Ό άστuνομικΟς Στ:ρόκ, μη μπορώντας να κοφη{}η, συλλιογιζόταν μήπως επρεπε να μείνη άκόμη μερ·ικΕς μέ­ ρες έκεί καl να διοργανώση δεύτερη άνάδαοη. 'Αλλ' άρα-


ΤΟ

ΑΡΜΑ

TOr

ΣΑΤΑΝΑ!

39

γε ύπi}ρχε ~αμια ελπίδα να πετύχη αύτη περισσότερο άπο '

I

την πρωτη;

...

'Ο πωσδήποtε,

'

'

f ' κανη I Lψαν να' το κα λ' :Ut'εQO που ειχε να

έπιστρέψη στην Ούάσιγκτσν και να συμ00υλεu6ή τΟν κ. Γσuάρντ. Την άλλη μέρα λοιπόν, κατa το βρά~, άφοu πλήρω­ σε τοιUς δυΟ Οδηγούς rou, άποχαιρέτησ:ε τΟν κ. Σμl{} και πijγε στο στα{}μ.Ο για να πά.ρη το έξπeές.

Τό &ρμα τοu Σατανά! Το μυστήριο τής Μεγάλης Φωλιας 8μελ;λε, άραγε, ν' ά:πο~αλυφ&η μια μέρα, χά:ρη1 σε συμπτώaεις ΚαL Π1εQισtά­ σεις ΠΌιU δύσκολα -θ·α μποριοϋσε κανένας να τlς προιμαντέ­ ψη; 'Ίσως ... Ή άποκάλυψη αύτη {}α εlχε ένδιαφέρον; 'Α­ σφαλώς, έφ' Οσοιν ή άσφάλεια τού ιμiρους έκείνσu τής Βό­ ρειας Καρολίνας έξαριrιότ;αν ίσως άπ' αύτη την άποκά­ λυψη. Δεκαπέντε μέρες μετα την έπιστροφfι τού άστυνομι­

κοϋ ΣτρΟκ στην Ούάσιγκτον, ή κοινf] προσοχη στ~ προς άλλο σημείο, έξ αίτίας ένΟς άλλου παράξενοv γεγο­ νότος. Καl το γεγσνΟς αύτο θμελ;λε να μείνη τόσο μυστη­

ριώδες κι άνιεξήγητο,

000

καl τα φαινόμενα ποιU εtχαν

παρατηρη&η, τw τελευταίο καιρό, στη Μεγάλη Φωλιά. Κατα τα ·μέσα τού Μαίου, οί έφη~μερίδες τής Πεν­ σuλοονίας δγραφαν για το γεγσνΟς αύτό, οου εlχ;ε συμ6η έκέινες τις μέρες σε διάφορα μέρη· της Πολιτείας.

ΤΟν τελευταίο καιρό, στοιUς δρόμους ποιU διασχιζουν τα περίχωρα τής Φιλαδέλφε~ας, κυκλοφορούσε Θνα οορά­ ξ'ενο άμάξι, ποιU δεν μπορσϋσαν να διακριίνσνν ούτε το σχημα τσu, οϋtε το εlδος, ούτε καν τlς διαστάJσεις, έξ αί­ τίας τής μεγάλης ταχύτητας μΕ την όποία έrρεχε.

'Όλοι fιταν σύμφωνοι Οτι ~όκειτο για αύτ'Οκίνητο.


Ο

40

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΏΡ

'Αλλ' δσο για τ-ην κινητήρια δύναμή tαu, οί γνώμες 'ζ

ε ιχα ον'rαν

κι

"

~ Ω , οι υ.ποu·εσεις

' συγκρουονrαν

" , απ1εριορωrα.

οπως συμοαίνει πάνtοrε, οtαν σε tέτΌια ζητήματα άνακα­ tεύεtαι κι ή λα·ίκη φαντασία.

την έ.ποχη έκείνη, -rα τελειότερα αίrrοκίνηrα, όποιου,

S\ιtι.

,

'

"

,

,

'

vr 1 πotε συστημ,ατας, ειτε 1με ατμο, ειτε με πετρε αω,

,

ειτε

με οίνόπνεuμα, ε'ίτ:ε με ήλεκτρισιμό, δεν ξεπερνούσαν τα έκατ(w έΙξήVrα χιλιόμετρα την οορα, τ'αχύιτητ.α ΠOrU δε·v μποροw ν' άναπτίιξονν οί σι&ηρόδρομοι με τlς ταχείες t ~ ' , ~ ' ' ' I τους αμα.,οστοιχ~ες, ουrε ακομα και ~στις κα λ' :uτεριες γραμ-

μες της 'Αμερικijς καl ιijς Εύρώπης.

Κι δμως, το αυτοκίνητο αmο ξεπερνοοοε βέ&αια κα­ τα πολιU αύτη την ταχύτητα.

Εlναι περ'ιtτο να προσ1tέσοιuμε δτι τέτοια ίλιγγιώ­ δης ταχύτηtα άποτελοιUσε ισο6αρώταrο κίνδυνο στοιUς δρό-

.,

'

, ' , ' ' ' ι 'ξ μοuς, τοσο για κεινους που πη.γαιναν με αμα ια, οσΌ και

για w\Jς πεζούς. ~σ κυλιόμενος έκείνος ογκος εφτανε σαν κεραυνός, σuνοδευόμε~ς άπο φο6ερο κρότο, έκτοσrίζονlίας τον άέρ·α

' •

'

' ''

'

'

-

'

~. τ με ορμη, π.ου εσπαιζε τα κ λαuια των δ' ενtραιν που ηταν φυ-

τεμένα στlς 'δυο ·μεριΕς τοϋ δρόμου, ~ρομάζοινrας μέχρι

'

παραφροσννης

'

τα

ζωα

'

που

"I!.. εuοσκαν

' στους

" ' αγρους

' και

διασκορπίζοινtας τα Π'Οf\J1λια που δεν μποροίίσαν ν' άνtιστα­ &οιϋν σrους στροδίλους της σ'κόvης που σήκωνε στο πέρα­ σμά τ-ου.

Καl λεπLομέρεια παρ·άξενη, πorU την έτόνισαν ί­ διαιτέρως. οί έφημrερίδες - τ-ο '<JΚιρόστρωμα τών δρόμων μόλις χαραζόταν άπο τοιUς ιροχοος της μηχανi'jς, πσrU δεν άφηνε π~σω της βα:&ια ω)λάκια cJαν κι έκείνα πΟΟ κά­ νονν τ-α βαρια όχήματα. Μια έλαφρότατη ώτοτ'όπωση

μόνον, 8να άπλοιύσ'vατο ξύσφο. Μόνο ή τ:αχύτης έσή~<ωνε '

,

I

τη σκονη.

«Φαίνεται

-

εγραφε ό «Κήρυξ της Νέας "rόρκης»


ΤΟ

ΑΡΜΑ

ΤΟΙ

ΣΑΤΑΝΑ!

41

δτι ή ταχύτης με την όποία κινείτιαι έκιμηδενίζει το βάρος του». Ζωηρόταtες διαμ.αρτυρίες άρχισαν άμθσως να κατα­ φ6άνονν άπ' δλες τις έJταρχίες τfjς Πενσυλοονίας. Πώς μποροιϋσαν οί άν&ρωποι ·ν' άνέχοινται να έξα­ κολοv6ουν οί ίρελλοι αυτοι περ·ίπατοι μιας μηχανης, ΠΌ'U άπειλούσε τα πάνvα ν' άναtρέψη και τα .πάνrα να συντρί­ ψη. σrο πέρασμά της; Άλλα και με ποιο τρόπο -6α μπο-

-

'

'

,

ροuσαν να τη σταματησονν;

.

Δεν ήξεραν σϋtε σε ποιον άνηκε, οϋrε άπΟ ποίί έρ­ χόταν, οϋtε που πήγαινε... Δεν την ει>λεπαν .παρ α μόνΌ τη στιγμη .που περινούσε άσrραπιαία, σα βλfιιμα, σtΟιν ίλιγ­ γιώδη της δρόμο. 'Ή-rανε ·σα να δοικίμαζε κανεlς να σmματήση σφαίρα κανονιοίί, την rορα που έκσφενδονίζεται άπο ίο σtόμιό του! 'Όπως εί.παμε καl προηγουμένως, δεν ύπfιρχε καμια ενδειξη για ίο είδος της κινητήρως δύναμής τοv. Το μόνο

βέδα1ι0, το μόνο ΠorU Π~σtΙ(}ΠΟLή{}ηp.ιε, ήταν

OtL ή μηχανi] δεν

&q::ιη:νε ούτε καπνό, σϋτε άτμό, οϋτ:ε μυρωδια πετρελαίου η κανενος άλλου όρυικtοιU λαδιαU. 'A.Jr.' αύrό, ε&γαλαν το συμπέρασμα δτι έπρόκειτο vια μη~ανi] ήλεκτρσ?tίνητη, που οι συμπυκνωιrijρες της άγνώσrου τύπσu, περιείχαν ρευσ-rο σχeοον άνεξάντλητο. 'Αλλ' ή φαντ:ασία ίΟιu λαΟιίί, ή ζωηρη κι έξημιμένη, ε&λεπε άλλο πράγμα στ:ο μυστη·ριώδες έκείνο α'ίτοο%ίνηrrο: τ ' ~: ' ~:r ~: ' , ~ , , ηταν ίο υπερφuσικο αρμα ενος φαντασματος, ενος οντος

τfις Κ0ιλάσεως, ένΟς βρruκόλακια .που έρχόrαν άπΟ τΟν άλ­ λο κόσμο, ένΟς τέρατος πσU δραπέπευi(Jiε άπΟ κάποιοιν κό­ ιιιιο tεράτων η, έJτι ίέλους, α:ίπου τ:ού Δια6όλου, τοu Σn­ tανιi, που περιφρονούσε κά-6·ε άν{}-ρώπινη άντίδραση, για­

τl εlχε στη διά6ιεσή του τi]ν άόρατη καl άπειρη σατανική του δύναμη!

'Αλλα κι ό ίδιος ό Διάοολος άν fμαν, πάλι δεν εlχε το δικαίωμα να κυκλΟιφορfι με τόση τιαχύτηrα σtοιUς δρό-


Ο

42

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

μους τών Ήνωμένονν Πολιτειών, χωρl.ς είδικη άδε~α, χω­ ρl.ς αϋξονt'α άρ·ιitμό, χωρl.ς 8γγραφο έπι:κυρωμέm κανονι­ κά... Γιατl. ποια άρχη {}'α τοϋ έπέτρεπε διακόσια έξήνrα χιλιόμετρα την rορα; Καί, για χάρη της δημόσιας άσ'φά­ λειας, Βπρεπε βέδαια να βρε&η τρόπος, ωστ:ε να μετριαστή ή όρμη του άγνωστου αύtού κ;αl. μυστηρ·ιώδοιuς αuτοκινη­ τιστη.

ΚαΙ. δεν fίrt·αν μόνο ή Πενσuλοανία, ή πολιτεία πού χρησιμοποιούσε για στάδιο τών ύπερφu'Ο'ικών του δια­ δρΌμών ό άγνωσrος αύτός. τα άστuνσμικα δελτία ση-

,

,_,,

-

''

-~,

μειωναν την εμφανιση τοιu ·σ'ατανιΚiΟυ αυtοκινητοu κ;αι στις

άλ'Μς Πολιτείες, στο Κενrάκυ, στα περίχωρα της Φράγκ­ φουρτ, στΌ 'Οχάιο, στο Τέννεσι, σr.α περίχωρα της Νάσ­ ()ης, στο Μtζούρ•ι, σrα περ-ίχωρα της Τζθφφερσον, τέλος

στο Ίλλινόις, σroiJς διά<ροQους δeόμσuς πoiJ ό()ηγσϋν σrο Σι%άyο. ΤΗrαν κ;α&ηκον τώρα τ-ών άρχών να λά()ουν ολα τ-α δuνατ-α μέτρα ένανruον τ'Ο'ίί δημοοίσu αύτ'ού κινδύνοιu. Κι άφοϋ ε[χαν να κάνουν ·με μια σατ-ανικη μηχανή, που fτρε­ χε με τόση τ-αχύτητ-α, το άποτελεσμα-ηκώτερο -8-α frτ'αν να σηκώσσυιν σ' ολσuς τοιUς δρόμσuς ιiνuπέρολητα έμπόδια, στερεα όδοφράγμα!τ1α, άπάνω στα όπο~α, άργα η γρήγορα, το αύtοκίνητο ftα σuντ'(Πδότ'αν. - Δε βαριέστε! ελεγαν οί δύσπιστοι. ~Η μηχανi] τ-ου Σα~ανα {}<α μποιριέση μια χαρα να παρακάμψη ολα τα έμ­ πόδια!

-

,

κ αι,

' •,

στην

αναγκη,

' ' •

να

τα

υπεeσrη

δήσηΙ

.•

,

.!.\ προονεταν

άλλοι.

-Μην ξεχνάτε, ελεγαν πάλι άλλοι, πώς, άν εtναι ό Διάοολος, {Μ εχη ψτερα '>Gαl. δε ttα fwσκολεuτη κ;αiΜλου ναπετάξη!

τα σχόλια αmα ήταν, βέδαια, άντάξια .:λαδικών» και άνάξια κά{}<ε προσοχής! 'Άλλωστε, άν ό "A(l'fJYVτας της Κολάσεως εtχε πραγμαηκα φτ.ερσϋγες, yιατl να τρέ-


Η

Μl'ΣΤΗΡΙΩΔΗΣ

ΜΙΙΧΑΝΗ

43

χη πάνω στο 8δαφος τόσο χαμηλά, .με κίνδιuνο να σνντρί­ ψη τους δια6άτες, καl να μr)'VΙ πετάη στον άέρα, σαν έλεύ­ fi'ερο πουλί;

Ή μ.uστηρcώοης μ.ηχανή Τέτοια fiταν ή κατάσταση, ή όποία βέ6αια δε ·&α μποροϋσε να έξακολαu81}·ση και ή όποία άπασχολούσε σο­ δαρώtατα την 'Αστυνομία τfις (}Uάσιγκτ~ον, πο·u fj.tαν ά­ πσφασtσμένη να -&έση όπωσδήποτε ενα τέρμα. Ν ά tώρα τί (J'Uνέδη τiιν tελευταία έ6ιδομάδα ταυ Μα'ίου, Π'(>άγμα που έπέτρ:επε να σuμJtJεράνη κανεlς οτι οί (Ηνωμένες ΠολLτ'είες έλυτρώft'Ι'fΛαVΙ ά.πο το «tέρας», το

'

f!l ' ' " , " 'λλ ηπt~ο, και μα 'λ.ισtα οτι, ~' t!l ' ως -τη στιγμη εκεινη α;σu υστερ

' α-

πο τον Νέο- Κόσμο, ό Παλιος Κόσμος διέτρεχε τώρα tον κίνδυνο να δεχτη την έπίσκεψη τού μυστηριώδοιuς κι έ,πί­ φοΟΟυ αύτιοϋ' αύτοκινήίου!

την ήμέρα έκείνη ή άκόλουftη είδηση δημοοιεύτηια:

σ' ολες tlς έφημερίδες της ΣυμπολL-rείας- κι εlν' εύ-..tολο να φανταστή κανεtς πόσο σχολιάστηκε άπο -το κοινΟ.

Εlχε διοργανω&η ένας άγώνας αmοκινήτων ά.πο την Αuτοκινητικiι Λέσχη ίού Γοu~σκόνσιν, σ' έναν άπΟ tσUς δρόμους τής Πολιτείας αύτijς, ποιU ή ΜάντωΌν εlναι ή πρω·τεύουσά της. (Ο δρόμος αύτος σχηματίζει ένα μσναδι­

κο στίοο φ}κους διακοσίων μιλίων- 370 πgρ&οου χ~ω­ μέτρων - που άρχίζει ·άπΟ ίο Σκυλολίδα;δο, μια πόλη ίών δυrικών συνόρων, περιwJιει άπΟ τη Μάντισον ΚΙαl καίαλήγει λίγο πιΟ πάνω άπο το Μιλγουώκι, κσντα στlς Οχ&ες τής λίμνης Μί-tσιγκαν. Πολυάρι-&μα αύrοκίνητ'α δλων τών έργοστασίων, οί καλύuεeες μ~, γράφ!'η%-αν για να λάΟΟυν :μέρος στον άγώνα κι εlχε ά.ποq;ασιστij να γt\10W διεκrα δλων ίών εί­ δών τα σuστήματα. τα διάφορα βρα6εία fιtαν σημαντικά,


44

Ο

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤQΡ

γιατl εφταναν το .ποσον τών πενήντα χιλιάδων δολλαρίων. Οί έργοστασιάρχες αύτοκινήτων εtχαν ώταντήσει στi]ν πρόσκληση της Αύτοκινητικης Λέσχης κι είχανε στεί, 'λ - , , μοιντε α των εργοστασιων τους. λ ει τα' τελειοτερ·α Σαράντα περ{που αύvοκίνητα διαφόρων σuιστημάι-ων, κινούμενα με άvμό, πετρέλαιο, οίνόπvευμα η ήλεκτρ·~σμο "λ

ο

α

δο

,

'

,

, -

κ~μασμενα σε προηιγουμενους αγω<Vες

-

_(\, '

u·α συνα-

γωνίζονταν τώρα στο δρόμο τrov Γουοοκόνσιν. Κατa τσVς ύπολογι:σμσVς ποιU ·εlχαν γίνει με δάση· το άνώτ<α'tο οριο της ταχύτητας που ft·rαν :δυνατο ν' άναπτυ­ χ3η δηλ,αlδη έκατον έξήντα χιλιόμετρ.α τi]ν ώρα ή διε8νi]ς αύuοκινητσδρομία δε itα βαστούσε .περι<rσόtερο άπο tριείς ώρ,ες, άφοV ή άπόστα.ση, ΠοV f.πρεπε νa διανu­ {tij δεν ξεπερνούσε τα διακ.όσια μίλια. Για ν' άποφευχj8η, λοιπόν, κά-8·ε κίνδυνος, οί άρχες τού Γουvσκόνσιν άπαγόρ•ευσαν την κ'UΚλοφορ-ία κά-8·ε άλ­ λου όχήματος άνάμεσα στο Σκυλολίοοδο καΙ. στο Μιλγοιu­ ώκι τfιν ήμέρ·α της 30ijς Μαίου. 'Επομένως κανένα δυστύχημ,α δεν προδλεπόαιν, έκ­ τος άπο κείνα ΠIOiJ ιμποροιίισαν να συμοοϋν droUς σuναγωνι-

' t~ομεvσυς

'

'

κα-τ:α τη

δ ιαρκεια: '

- αγωνα. ' '

του

fιtαν δικός τΌ1Jς λογαρ,ιιαGμός.

'Αλλ'

{

αυrο

' '

πια

'

φο-

~' ...~ , τ " , δ' .ι ο σπουuαιοτερο ηταν ·οτι τιποτα εν ε χαν να

'

6ηitοίJιν οί άλλοι, οί πεζοl δηλ.α.δη κι οί έποχούμενοι, ϋστερια άπο τα μέτρα που εΙχαν ληφ{}ή. 'Η σuρρ'Οη τών περιέρ•γων ψαν άφάνταστη.

'Όχι μόνοιν οί κάτοικοι τιοu Γουuσκόνσιν, άλλα κι άρ­ κεtες χιλιάδες περίεργοι εΙχαν ·συρρεύσει άπΟ τl.ς γειmνι­

κες Πολιι-είες, άπο το Ίλλινόις δηιλαiδή, άπΟ το Μίτσιγ, Γ ιοuα, 'e. ' 'Ινrιανα ' και' την ' Πολ ιτεια ' της - Ν'εας κα:νι, τη την ~fY\'

,

,

.ι ορκης ακομα:.

'Εννσεί1ϊαι δτι άφ>ϋ ό άγώνας γινότανε στl.ς Ή­ νωμένες Πολιι-είες, τη ~αυμάσια διηλαδη αύτη χώρ•α τών μεγάλων στοιχημάτων εtχαν τε&η πολυάρι-8μα στοι-


Η

ΜfΣΤΗΡΙΩΔΗΣ

ΜΗΧΑΝΗ

45

χήματα δλων τών είδών, ποιU αvrιπροσώπευα:ν έκατιο:ντά­ δες χιλιάδων δολλαρίων. Οί είιδικοι «πράκτορες στοιχημά­ των» ένεργούσαν με δλη την άμερικανικη ταχύτητα και δραστηριότηυα καί, με τα στοιχήματα ποiι πετύχαιναν, ό δvεθνης αύτος αγώνας αύτοκινήτ'ων 11Ιαρουσίαζε μεγαλύ-

'

,

δ tερο εν ,ιαφεριον.

Το σύν3ημα τής έκκινήσεως έπρόκειτο να δοι8η στις όκτω το πρωι άπο εναν «άφέτη», ποiι {}α συμ6ουλευότανε

, \ ' ' ια ν αποφuγουrν '

'

το χρονομε-rρο -vου. ..,

~-··

~(\. \

Ι τα uιuστυχημαtα, ποο υα μ.πορου<Υαν να προέλftοuν ά.πο την όμαδικη αurfι έκκίνηση, τα αύ­ τοκίνη.τια {}α ξεκινούσαν, το δνα ϋστερ' άπο το άλλο, κάθε τρία λεπτα τfις οορας. Το πρό')το βραδιείο {}α δινόταν στο αύτοκίνη:τΌ πσu θ·α 'διήινυ1ε σε μικρότgριο χρόνο τfιν καftορι­ σμένη ά.πόσταση. I

\

I

\

-

Τα δέκα πρώτα αύτοκί·νητα, οου εΙχε ύπαδείξει ή κληρα~τ~δα, εlχαν ηδη ξεκινήσει, ανάμεσα στις όχτο) καl όχτώμωη. Χωρlς άλλο, aν δε συνέ6ιαινε κανένα δυστύχη­ μα, αύtα ·f}·α Ε'φταναν σtο τέρμα πρlν απο τlς έντεκα. τα aλλα, {}' ακολουθούσαν άνιάλογα με τη σειρα της κλήρω­ ο-ής t'<YUς. 'Α στuφu'λ ακες

'

'

'e.λ:επαν την τα'ξ η, τοποu-ετηιμενοι n ' ' επεu κα-

&ε πεντακόσια μέτρα. Οί -&εα&ς ήταν πολυάρι&μοι, οχι μονάχα σrfιν αρχη του δρόμου, αλλa καl σtη Μάνησον,

' '

-

'

'

'

'

'

που αποτε λ ουσε το μεσον, Κ:αι πο λ' υ περισσοτεροι στο

J:Μ ι λ -

γουώκι, το τέρμα δηλαιδr] το1) αγωνίσματος. , ΓΙ ερ,ασαν

"ετσι

~--'

..

υuο ωρες.

Κάθ·ε πέντε λMLa τηιλεφαινή/λ'αt'α πληροφοροϋσαν τοiις ένδιαφερομένους σε ποιο σημείο \βρ~σκότ:αν ό άγό)νας και σε ποια σειρα προχωρούσαν οί διαγωνιζόμενοι.

τη στιγμη αύτή, 111Q'OOtO έρχόταν ενα αύτΌικί"Υ'ηΤΟ Ρενω- τετρακύλινδρο ε'ίκοσι ϊππων- κι (iκολου'θοuσαν ενα Χάρδαρντ- Ουωτσον κι ένα Ντιον- Μποuτόν.


Ο

46

1\ΟΣJ\ΙΟΚΙ>ΑΊ'QΡ

Έννοείt1αι δτι είχανε γίνει κι άτυχήμα-vα. Πολλα αύ­ τοκίνητ'α 6μειναν στο δρόμο. Κατα πάc1αν πι3·ανότηvα, οχι :mε:ρισσότsρ·α άπο δώ-

δεκα

_Q '

...

,

u·α ηταν σε

_Q ,

'

'

'

'

υ·εση να φτασοιυιν στο τερμα.

ο· λ ι π ηγω-

'λλ' οχι ·σοuαρα. μενοι ·σωφερ η:ταν πο λλ.οι, α

e. ' "Αλλωστε και' αν3•ρωποι αν σκοτώνονrαν, αύτο -&α ft-vαν μια ένιτελώς ά­ σήμαντη λεπ'[Ιο:μέρεια σ·τη χώρ•α αύτη τών παραδόξων' που

'

'

...

'

"'

λέγεt~αι 'Αμερική. Ή 11εγαλύτερη περ•ιέργεια, ή μsγαλύτερη λύοοα τών πα-&ών -&α bdδηλωνόtαν προ πάντων κοντα στο Μ ι λγουώ­ κι. Στη δuτικη Οχ{)η: τf)ς λίμνης Μίrοιγκαν εtχ~ στη&η το σημείο mu τέρματος, ίfνας ψηλος δηλαδη ·στύλος στολισ:μέ­ ·νος με ολων τών σmιαγωνιζομένων έθνών τις σημαίες. Κατα τις δέκα, μα8'εύrψιε τέλος πάντωιν δτι το πρώ­ το βρα0είο είκοσι χιλιάΙδες δολλάρια το άμφισδη­ τοuσαν τέσσερ•α μόνον αύrοκί·νητα, δυΟ άμsρ·ικανικά, Ενα γαλλικο κι ένα έγγλέζικο. Οί άντίπαλοί -vους, έξ αίτίας άτυχημάτωιν που τοiις ε{χαν συμοη, •εlχαν μείνει π.ολυ πίσω. -'·~ φ αντ~εται,

~

-· ,

ιwιπον,

.Q.L.

καuc;νας

'

'

,

με ποια μαν~>α

.,

εμπαι-

ναν τα υελεuτ:αία στοιχήματα.

tO έJ3νικος έγωvσμος τών 'Αμερικανών ε{χε πάρει φωτιά. Μόλις και ·μfτα β~ας έπαρ?rοϋσαν οί πολυάρ·ι-D·μοι ,

'

,

'

.s

,

«πρακτΌρες» και μεσιτες στις α.ιτησεις.

' σε

Οί «στοιχηματιστες» εlχ;αν μοιρα:στfι σε δυό, σε tρ·ία, , ' ,_cι , δ τε<J'σερα αντιu·ετα στρατοπε α.

Οί άνrιπρόσωποι τών δι•αφόρων έργοστασίων, πσiι βρvσκονταν έπικεφαλης, ftτα\1 ετο~μοι να θρ81οW .στα χέ­ ρΙJα. Λίγο 6λειπε να βγσW ρ·εοολΟερ καi σ~δερένιες γρο8'ιές! , τροια ' για, το'X'e. - .,Ενα προς αρuαρντ - ο·υωtσΟΎ ....

'

· προς ' δuo ' για' το' Ν τιον' Μπουτον ' .... ' - .,uo_ .ι:.να - "'Ισα και' ,~σα, για' τοruς ' α'δελφοιuς ' Ρ·ενω''.... Αύtες οί κραυγες άντηχ_οuσαν σ' όλόκληρη τη γραμ-


Η

ΜΙΣΤΗΡΙΏΔΗΣ

47

ΜΗΧΑΝΉ

μή, έφ' οσον κατέφltανα:ν άλλ:επάλληλες οί τηλεφωνικες είιδήσ'εις. 'Αλλ&. νά τί συνέ6rη κατ&. τlς έννιάμιση: ΔυΟ· μίλια μ.ακριa άπΟ το Σκυλολί(),αδο, σ' f:να σημεuο της διιαδρομf)c:. άκούστηκε βροντώδης κρότος, άκσλοιυ&οιύμενο; άπο σφυρί­ γματα ομο~α μ' έκείνα mYU άq;-ιήνει ή σειρήνα των πλοίω'\-'. Συγχρόνως σηκώ{}ηκαν πuκνόtατα σύνΥεφα σκόνης. Μόλις έπρόφτασαν οί περίεργοι να ~άποτρα(}ιηχτοuν, για να άπσφύγtονν τη σύγκρσuση που ιfl·a άριft·μοϋσε έκα­ τοντά!δες &ύμα"tΙα. Το σύννεq:ο πέρασε μπροστά τους σaν σ(φ<wvα.ς καl μόλις άμυιδρa μπόρrοαν νa διακρίνου\1 τη ·μηχανfι πο\1 fφευγε με τόσο μ·εγάλη ταχύτητα. Χωρlς ύπερ·οολή, ή ταχύτης αύτη

{}a

θφτανε τa δια­

κόσια σαράντα χιλιόμετρα την ώρα! Μέσα σ' ενα δευτερόλεπτο, το μυστηριώδες αύτο ό­ χημα έξαφανίστη:κ.ε, .ά;φήν<wrας π(σω ταυ μι&. μακριa γραμ-

,

, , ' ,

~,

'

,

~

-

, ,,,,, ~

μη απο ασΠ1ρη σκονη, οπως η ατμομ:ηχανη .μιας -vαχεια.ς αμα-

,

~

ζοστοιχιας

,,

,

αφηνει πισω

της

'

μακρια

γραμ1μη

απο

ατμο.

Προφανώς, ή άμαξα fιrα:ν αύτοκίνητο έ!q:οδ~ασμi'V'Ο με μηκ_α:W] έ.ξ·αιρεtικijς δυνάμεως. Κι άν διατηροϋσε την ΊJδ~α ταχύτητα μόνο ιμιa ώρα, {}Q. 8φτανε τα αύτοκίνητα

που πριοπορεύονταν' {}Q.

't'a

ξεπερινσϋσε καl {}Q. εφτανε στο

τέριμα πρώτο! (Η ταχύτης του ήταν τουλάχιστον διπλάσια άπΟ τη,. τιαχύτητ-α των άλλων!

'Απο παντοϋ άκοιύστη~αν τότε &ορυδώδεις διαμαρ­ τυρίες, μ' ολο ποv οί {}εατές, άπσtραδηγμένοι κα{}οος i"ιταν

'

στις

"'

- 'δρόμοv,

ακριε:ς wυ

~~ ιυι:;ν

'

'

.

δ ιετρ~α:v κανεναν απολ' υτως

κίνδυνο.

-

ΕΙναι ή Vδια μήχανη που πέριασε έδω καl δεκαπέντε

μέρες!


Ο

48

Κ0!}10ΚΡΑΤ!2Ρ

- Ναί, ή ίδια που διέσχισ·ε το Ίλλινόις, το 'Οχάιο, το .Μίrσιγκαν. Και που ή 'Αστυνομία δεν μπόρε·σε νa η'jν σταματήση που&ενά!

Και γιa την όποία rδεν εΙχε γίνει πιa λόγο;.

-

Και που ·νόμιζαν ολοι δτι εΙχε χα&η, δτι εΙχε καταστραφη, δτι εΙχε έξαφανιστη γιa πάνtα! -Ν αί! ... Εlναι το {iρμα tοϋ Διαοολου ... ποιU κινείτω με τη φωηa τii; Κόλασης και που ό Σα·ωνaς ό ίδιος το

όδηγεί!. .. Μά την άλή3·εια, aν δεν ήταν ό Διάοολος ό ίδιος, ποιος 1jταν ό μυστηριώδης σωφέρ, που όδηγοϋσε με την ίλιγγιώδη έκείνη ταχύτηrα to δχι λιγιίΗερο •μυστηριώδες οχημά του; 'Ό,τι όπωσδήποτε φαινόταν έκτος πάσης άμq:ιδολίας, 1jτα\Ι δτι το αύωκίνηω, που fτρεχε όλοένα προς τη Μάν­ τισ'ΟΙV, 1jταν το ίδιο έκείνο ΠΟV ε{χε κάμει την έμφάνισή του πριν λίγες μέρες και που οί άσαινομικοl δεν εlχαν άνακα­ λύψει Εκτοτε κανένα ίχνος του. "Αν ή 'Αστυνομία πίστευε δτι το αύτοκίνητο δε", δμελλε πιa νa ξαναφανη, ή 'Αστυ­ νομία άπλούσταtα γελιόταν, δπως συμ6αίνει ~αl ιrτΎιν 'Α­ μερικη καl παντού.

Τότε, άqou πέρασε ή πρώτη οοληξη, οί ένδιαφερό­ μενοι εrρεξαν στο τηλέφ:ονο, γιa νa είδοποιήσονν τους διάφορους στα3μοiJς γιa τΟν κίνδυνο που άπειλοϋσι:. τa

αύτοκίνητα πtου Εκαμαν τη διαδρομή, άπο το έπερχόμεvο με τόσο ίλιγγιώ·δη ταχύτητα μυστηρΗοδες έκείνο άμάξι. , _cι, ' , t _Q, ' ' , Θ α' τα' σαρωνε, υα τα tσακι_ε, υα τα καταστρεφε· και, ά..ϊο τfι φοδερη αύtη σύρραξη, μόνον ό ι'iγwοστος σωφερ fl'a ει>γαινε σώος καl άδλαt>ής!. .. ·Ή μήπως ό βασιλιaς αύτος τών αύrοκινητιστών -ιta

1jταν τόσο έπιδέξιο; καl

Da

όδηγαUσε τη μηχανι1

wu

με

τόσο ι'itρεμο χέρι, ωστε νa μην προσκρούση άπάνω σε κα-

, ,

νεα εμπο

ιο;


Η

MfΣTHPIU~HΣ

49

ΜΗΧΑΝΗ

Οί άρχfς τ'ού Γοιυι'σ·χ6\ισιν εlχαν πάρει αύστηρότατα

~Ji:;:x ~~ Ε-.:ι; C,.z tJ:zr;.CιλεΠ'tG, iφ'ήνοντα; π!σω

τb μu;:,:-r,r;.ιιίJδs;

:ι;·J:δ ;jzyιμX Ξ;:ι.;:ι 'ιίσ:ΥΙΧC~

τοu μιιi μ:χχριιi γραμμ'ή ...

('ελ .

47)

{}α i1παιριναιν :μέρος στο διεθνfς άγώνισμα κι δμως νά ποiι δεν ήτ:αν πιά! Σύμφωνα ~με ταuς ύπολογ~σμοuς τών είδικών, τΟ μu4,

Κο,μοχp<iτωp


Ο

50

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤ!;!Ρ

στηριώδες αύtο?<.ίνηΙtΌ stρ•εχε με ταχύτητα μεγαλύτερη άπο έκατον τριάντα μίλια την &ρα. Αύτη τi]·v ταχύιιητα ε{χε τη ισηγμη ποιύ, έκμ:ηδεν~ζον­ τας τον άγώνα για το πρώτο βραδιείο της Αύrοκινητικης Λέσχης, εlχε προσπεράσει, χωρl.ς να σuγκρουστη, τα π.ρο,

I

!I

\~

1

I

\

πορευομενα αυtοκινηuα, που οι σωφερ τους μπορεσαν να

διακρίνουν το σχi]μα -rου, μεγάλο, μακρουλό, σαν άδράχτι, καi. ΠOrU το μi]κος του ιφαινόtανε να ξεπ!eρνάη τα δέκα μέ­ τρα.

Οί τροχοί τισυ έσtρέφοινtαν με τόση ταχύτη.τα, ώστε οί άκtv\1ες τ:σιuς σuγχέονtα:ν κι ή μη~,ανη δεν άφηνε πίσω

,,

'

,

"

,

"

'

δ'

της ουτε ατμο, ουτε καπνο, out'ε κιαιμια μ:uρω' ια.

Τον σωφέρ, ποv ήτανε κλει:σμένος μέισα ·στο αύτο­ κίνητό ταυ, δεν ·μπόρεσαν ν·α τον ίδοuν καftόλου, ώστε Θμει­ νε καΙ. τώρα τόσ'Ο άγνωστος, δσο καΙ. την πρώτη q;Όρά, τότε πσrU διέσχuσε τ1ο:Uς δρόμους της Συμπολιτείας.

Άπο τοος ένδιάμεσ'ους σtα!3Ιμούς, το Μιλγουώκι εlχε προειδοποιη{}η τηλεφωνικώς για την άφιξη τού άπρόοπτου αύτοϋ σπόρτμαν.

,

,

'

,

'

'ζ λ φ α\Λτα εται, οιπον, κανενα.ς, τη συγκινηση ΠJΟυ προ-

κάλεσε ή είδη·ση. Στην άρχή, σκέφτηκαν να :στήσοινν στη μέση τοu δρόμοιυ κανένα μεγάλο, άνuπέρδλη:τιο έμπόδιο,

άπάνω σt'ο όποίο το «'βλημα>> ·έκείνο -

καί, πραγματικά,

δεν ήrανε μάλλον βλήμα παρα αύtοκίνητο; -{}α :συντρι­ οοτανε ·σε χίλια κομμάτιια!

'Αλλ α εlχαν καιρό; Ό μυστηριώδης σωφερ δε·ν μπο­ ρούσε να έξαφανιστη άπο τη, ·μια σηγμη ·στi]ν άλλη; Προς τί, ά-λλω·στε; ... Μήπως, {}έλοντας καl μή, δε {}" άναγκα­ ζότα:νε ν' άνακόψη! έπl τέλους το τρέξιμό t'ου, άφού ό δρό, ' λ'φνη: Μ'ιτσιγκαν; μος τΈλε ιωνε στη Έκτος aν το μυστηριώδες άμάξι μεταδιαλλότα:ν θζα­ φνα ·σε ... πλοίο- ύπό&ειση: βέβαια aπαράδεχτη. Α ύτες τlς σκέψεις Sκαμε το πλ.η{}·ος τών {tεατώνι, ποιU


Η

ΜfΣΤΗΡΙQΔΗΣ

ΜΗΧΑΝΉ

51

συνωστίζονταν μπροστα στο Μιλγαuώκι, σε άπόσταση, έννσείtαι, μ:εγάλη ά'Jto το δρόμο, ωστε να μη δια.τρέχοιuν

,

,

~--

._ , '

'

,

,

,

κανεναν κινuυνu απο την αναμενομ:ενη· επε ασηι.

'Όπως στο ΣκυλολίΟΟiδο, δπως στην Μά.ντισαν, δτσι κι έδώ σχολίαζαν το γεγοrνος κι εκαναν τις παρ·αδοξότερες ύπο3έ.σεις. Κι έκείνοι άκόμα ποιU δεν ή3·ελαν να παρ·αδεχτοιίίν δη ό μ:ι:·στη;ριώδης σωφερ ήtαν ό ίδιος ό Σαrανάς, άρχι' ' l!....... ' , τ , , ' σα V1 να ο'κέπtονωι σουιuρα μ:ηστως ηtαν κ.α-νεvα τερας που

έδρ·απέτε:uσε άπο τl.ς φαvιτ·αστικες χώρες της 'Απακαλ~ ψεως!. ..

'

' r Ι _Q. ' Ι ' τωρα πια, οι κα-rατρομαγμενοι u1εατες περψεναν να έμφανιστη το ·μυστηριώδες αύτ:οκίνη:rο, δχι ά.πο λεmο σε λεπτό, άλλ' ά.πο δευτ<ερόλεπτο σε δευτερόλεπτο. Καινά, ΚΙατα τl.ς εντεκα, άκούγεται ένας κ.ρότος σαν άπο μακρ·ινη βροντή, κι ή σκόνη. τού δρόμου σηκώνεται σέ στροοιλιζόμ1ενα σύννεφα. Στριγγοl. 1jχοι .άπο κ.λάξσ~ διασχίζουν τον άέρα, εί­ δοποιά)νrας τοuς 13 1εατες να τραδηχτσϋν στις άκριες, για να περάση το -rέρας, παU δεν εlχε έλαττώσει καftόλοο τη φρενιτιώδη του ταχύτητα. Κι Οιμως, ή λίμνη τοϋ Μίτ.σιγκιαν άρχιζε μόλις μισο μίλι μακρια άπο κεί καί, •μΕ την όρμη παU εΙχε το αύτοκί­ νητο, άσψαλώς fM επεφτιε μέσα. στα νερά της. Μήπως, άραγε, ό .μυστηρ·ιώδης σωφΕρ· δεν μπορούσε να κυοερνή·ση τη μηχανή rου; > ' δ' ,,. ' ' ' 12..-..λ' Γ ι , α:utΌ ενι sμενε πια καμια αμφιuu ια.. Το αύτοκίνητο, τρέχοιντας πάντοτε με ταχύτητα ά­ στρα:πijς, εφτασε στο Μιλγσuώκι ΚΙαl. το ξ•επέρασε.

"Οταν περ~ϋσε τ:f]ν πόλη, ft·α βυ&ιζότ.αν άραγε στα νερ.α της λίμνης Μί-rσιγκαν; 'Ε

,

I ~' 'CC" , ν παση! 111ερ•ι.ΠτωΟ'ει, οταν εςαφανιστηκε

' , στο γυρι-

σμα -rοϋ δρόμου, δεν ξαναορέ{}ηκε πια ούτε ίχνος της διά­ οασής τσυ.


Ο

52

KOΣMOKl'ATQP

Τό τέρας τοu μ.uστηpiοu Την έποχη ΠOrU οι άμερικανικες έφημερίδες άνέγραψ αν

'

,

τα γεγονοτα που

.Q'

'

,

~

ιηγη:uηκαμε πιο πανω, ο

'

ασ'rονο~

κος Στροκ εΙχε έπιστρέψει πριν ενα μήνα περίπου σ'την εδρα του. 'Α'μέσως μόλις 8φτασε, ζή,rησε να παρουσιαστη στον

.. ,

,

προισtαμενο ταu.

Δεν κ.ατόρθ,ωσιε ομως να τοrν ίδη. Οίκσγενειιαml λό­ γοι tον εΙχαν ,άvαγκ&σει να λείψη μερικες βδομάδες. 'Ασφαλώς δμως ό κ. Γουαρνt εlχε μάftει fιδη την άποτυχία ιού ύφισταμένου ιου. 'Όλες οί Ε;φημερίδrες της Βόρειας Καρολίνας εlχαν δημοσιέψει λεπτομερείς ΠiθQL­ γραφες της άνά()ασής του στη Μεγάλη Φωλιά. Καθένας, λοιπόν, φαντάζεται την άπογοήτευση που τον κατείχε για την άποruχία ταu. Δεν μποροuσ'ε δμως να συνη3 ί:ση σ'ri}ν ιδέα δη δε &α πετύχα~νε, τουλάχιστο στο μέλλον. λ οιπον; ' σκεπτοτανε. ' Ν'α μην ' ε<:,ιχνιασω ·~ ' ' μυ«π ως, το στήριο της Μεγάλης Φωλιας; 'Όχι! Κι Ο.ν άκόμα έπρό­ κειτο δέκα, είκJοσι φορες να έπαναλά6:ω την άπάπειρα, έστω καl .με κίνδυνο να χα-δώ!» Το πρωl της 15ης 'Ιοwίου, ό κ. Γουαριντ τον έδέ­ χ&ηκε σrο γραφείο τ'αυ. Μ' δλο ποιU ηξερ•ε τi}ν άποτυχία της άποστολης ποιU τού εlχε άν~rέσει, τΟ\-1 έδέχftη~ε με καλωσύνη. - Καλώς τον Σιρόκ, έφώναξε μόλις ό άστννομικος μ.πfικε μέσ'α· καλώ; τον καημένο τΟν Στρόκ, ΠorU άπέτυχε ... - ' Αλλα τί ftέλατε να κάμω, άπάντησε έκείνος, άq;οϋ συναντήσ'αμε έμπόδια ώτολύτως άνuπέρδλη.τα; -Σας πιστεύω, Στρόκ, σας πυστεύω καl χωρlς να μου κάμενε δρκο! Το άποτέλεσμα ομως εlναι δτι δεν άνακαλύ­ ψατε τίποτε άπ' αύτα ΠorU συμ6αίνουrν στο έσ'ωτερικ0 της Μεγάλης Φωλιας.


53 τ 'tποτε, κuριε Ι,σuαρντ. ΔΕ:ν είδατε κα3όλου φλόγες; Οϋτε ίχνος. ' , , ~' κ αι δ'εν ακουσα-cε κανεναν υποπτο

-

I

I

'

,

κρmο;

-Κανένα. -'Ώστε ·δεν έξακριδιώaατε άκόμα αν ύπάρχη η Οχι έκεί πάνω ήφαίστειο;

-'Ακόμη, κύρuε Τhιuάριντ· άλλ' αν το ήφαίστεω αύτο ύπάρχη, πρέπει να πι·στέψοιψε O'tL κιοι:μάται...

Καl ποιός μάς βεδαιώνει, ψιftύριaε συλλογισμένος

-

'

.,

'

'

'

'

.ιι ' ξ υπνηaη;... Δ" ο κ. Γ ουαρντ, οτι μια μερ·α δ'ε u·α ε φτανει,

βλέπετε, άγαπητε κύριε Στρόκ, να κο~μαται ενα ήφαί<J'tειο·

,,Α ν αυτα , ' πσu' μας - δ ιηγη' , , uηκαν ·εν ειναι φανrασιες των κατ<οικω·v ... ' ' ' , Γ , ' δ ιεκοψε ο ασtυ'__, Δ εν το πιστεuω, κυριε οuαρντ, τον

' ' να ' ειναι r fvv, σ:μενο.... ' f ;rρεπ.ει και σ·υ, .ιι

δ'

1

~

I

νομικός. 'Ο Δήμαρχος τού Μόργκανοον, κα3rος κι ό φίλος -rου, ό Δήμαρχος τιο.υ Πληζενr - Γκάρινtεν, μ.f βε&αίωσαν δτι πραγμαηκα φάνηκαν φλόγες πάνω άπο τη Μεγάλη Φωλια κι οτι άλλόκοτοι κι άνεξήγητοι κρόωι άκούσ:τηκαν

, '

-

Δ' εν

απο κει. I

'

I

υπαρχει, -

'1"

λ

,

οιπσν,

'

καμια

'

I!. λ' αμφιuο ια,

tl

στ.ι

'

τα

I

φαινομενα εκεινα ηταν πρ·αγματικα.

-"Εaτω, άπάντησε ό κ. Γσu•άρντ. Παραδέχομαι δτι οί Δήμαρχοι κι οί κάτοικοι τών γύρω χωριών δεν έγελά<J'tη . . καν.

'Αλλ'

.

' '

'λ tl ~, ., ' I t επι τε ους, οπως κι αν ειναι το πραγμ.α, η μυ-

στηριώδης αύτη Μεγάλη Φωλια δεν άποκάλυψε το μυ­ aτικό της. -"Αν έπιμένετε να το μάftουμε, κύριε Γ•ουάρντ, δΕ:ν εχετε παρα να ένερ.γήσετ'ε να μάς έγκρι{}η ή άπαιτοιύμενη πίστωση. Φτάνει να fχουμε χρήματα, καl τότε ή δυναμίτις

ftα ύπ·ερνικήση τα τείχη έκείνα πολiι aύντομα.

- Αύτο έννοείται, άπάντηaε ό κ. Γουάρνr· μοιϋ φαίνε­ ται δμως δτι μια τέτοια ένέρyεια δε μάς έπιδάλλεται προ; το mαρον κι δτι εlναι προτψώτερο να περψένσu•με. Ποιός


Ο

54

ΚΟ.ΣΜΟΚΡΑΤΏΡ

ξέρει; «Η φύση μJΟΟρέι να προιδώση κάποtε μόνη της το

μυστικΟ της Μεγάλης Φωλιάς. "Ο

-

' , r

,

πως και να ειναι, κυριε.

,

Γ

,.ι....

ουαριντ, π~στεψ.ε

.,

με οιτι

λυπούμαι κατάκαρδα ποιυ δεν κατόρ&ωσα να q:έρω σε α.ίσιο πέρας την ύπόθ·εση ποιU μαίι έμπιισtΙειJΙ3ήκατε. -Μην άπελπίιζeστε, ?tύριε Στρόκ: καλύτερα να φιλο­ σοφείτε! Ό άν&ρωπο; δεν εΙναι πάντtα -αιχε;ρΟς στlς έπι­ χειρ·ήσεις τοιu καί, δπως δλες οί aλλες, ετσι κι οί άστϊJ'V'Οο-

'

μικες

δ'εν

'

'

πετuχαιν<wν παντσtΙε...

Σκεψυι ~1:\.v.1 τ.ε

' ποσοι

' κληεγ

·

ματίες μάς ξεφεύγονν- άν κι έγοο πιστεύω δτι δε -θα

κατορr&ώναιμε να πιάσοruμε ποτε οrϋτ:ε θναν, άν ηταν εξυπνό­ τεροι Κιαl μάλιστια άν ήτανt φρονιμώτ"εροι κι άν δε ριψο­ κινΜνεuαν με τόση ήλιι6ιότητα· μόνοι τ'ους προδίνονται. «Η δική μσυ ή γνώμη εlναι δτι δεν ύπάρχει τίποτα εύκο' , ' ' ' , , ~ ,, λ λωτερο απο το να πρωταρα'ΟΚευαση κανενα:ς εvα εγκ ημα, ένα φόνοι η μια κλοπή, να τΟ έκτ'ελέση χωρ\,ς .,.α έγείρη imο­ ψίες κι επειτα ν' άποφύγη κά&ε καrtα!δίωξη... 'Αλλ' έιννο­ είται, άyαπητε κύριε Στρόκ, δτι δε -θ·α πάω έγοο να δώσω -~ μα:υ ιιματ'α

,

,

σ.τους

κυριοιuς

,

' to

κακοιυργους;....

-~ πωυυιιi100t'ε,

010-ϋ το ξαναλέω, εlναι πάρα πολλοl έκείνοι που ή 'Αστuνο-

,

'

..{,.,.<\. ' λ, μια ποτε δ'εν κατ'"\'υωσε ν ' ανα:κα :ύψη ... '

. , , , ζ

Σ

, "'

,

Σ αυοο τΌ :ψημια ο αστuνοιμι.Μς τροκ ηιrανε συμφωνος μΕ t'Ov προϊσt"άμενό t'ου. Πρ·αγμα'τικά, στον κύκλο t:

,

,

t'ών κ·ακοιύργων καl γενικώς τών έγκληιματιών βρίσκει κα­ νεlς τους περισσότερους ήλι{Ηοιuς.

'Εκείνο ομως που τ'Ού φαινόrονε 3tίαράξενο ήταν δτι οί άρχές, η άσwνσμ.ικΕς η πολιιτικές, δεν εlχαν ">Gατ'ορr&ώ­ σει άκόμη να έ!ξηγήοοινν t'α γεγονότα πσiι σννέ&ηκαν σε

μιερικeς Πολιτείες τΟν τελεuτα:ιο ·έκείνο καιρό. Κί όταν ό κ. Γσυclρνr. τού έκαμε λ{yyo γι' αύτά, ό άστυνσμικΟς ΣτρΟκ ~~

,

'

uι::ν μποριrοε ιν

'

,

'

'

,

α:ποικρύψη την απσρια τσυ.

·~ιτο για το ιμuστηριώδες και άσύλληπτο έκείνο αύτοκίνητο, ποiι εlχε κυκ.λαpορήιrει σε τόσσυς δρόμους,


ΤΟ

ΤΕΡΑΣ

TOr

MfΣTHPIOf

55

δημιουργώντας εt'σι μεγάλοιuς κινδύνους στοιUς πεζούς, σt

'

'

"λογα και σ'τ' α

' α•μα'ξ ~α...

Οί άναγνώστες μας ξέροιuν ήδη με 1110ια ίλιγγιώδη tαχύτητια κα,;έρριψε δλα τα ρwρ των αύτοκινητικών άγώ­ νων!

'Απο τlς πρώτες μέρες, οί άρχές, πσU ε[χαν είδαποιη­ {}η στο άνα:μεt~αξύ, .ε[χαν δώσει τlς κα,;άλληλες διαταγές, ώστε να τε{}η τέρμα ·στις έπικίνδm.ιες τ:ρέλλες mυ άγνω­ στου σωφέρ, ό όποίος έJμφανιζότανε ξαφνικα και έξαφα~ι­ ζότανε με την ταχύτητα της άστραπijς.

Μολονότι όμως πολυάριΒ'μοι καΙ. δρασ'τ'ήριοι άσ't'U\'0>­ μικοl είχανε τειΒη σε κίνηση, κανένας δεν μπόρεσε να τον προφtάση. και να τΟν πιάση.

Κα:Ι. νά πού, τελευταίως, άνάμεσα σtο Σκυλολ~δαδο καΙ. στο Μιλγουώκι, κατ& τη διάQ%εια τών άγώνων πoiJ ε[χε διιοργανώσει ή 'Αμερwιιανικη Αύt'ΟΚίινητ.ικη Λέ:σχη, ό άπρόσκληrος κι άδήλω.-vος συναγωιν~στης διήνυσε σε μιά­ μιση ώρ·α μιαν άπόσrαση διακοσίωιν ·μιλίων! Τί άπέγινε δμως Μειτα ή μυστηριώδης μηχανή; Δεν ύπijρχε κα:μια ε~δηση! Μήπως, δταν aφτιασε στο τέρμα του δρόμοιu, ΠΙαρα.σu­ ρόμεW] άπΟ την ίδια της την όρμή, fπεσε στα νεeα της λί­ μνης Μίτσιγκαν;

Κι Μ:ρεπε άραγε να σuμ,π:εe·άνη κανένας δτι το αύ­ τοικίνητο κι ό σωφερ είχανε χα-&η κι δτι πcrcε πια δε -&α

,

,

' ' " , ' ' "λλο; γινοτ'αvε λογος ουtε για τον ενα, οιυtε για τσν α 31

πλειοψηφία δμως του κοινού δεν η-&ελε να παραδεχτη τη λύση αύτή, πoiJ {Μ ήτανε καl ή καλύτερη, και 3118Qίμsναν να ξαναϊδοίrνε το αύrοκίνηrτο να έμψανtζεrα:ι ά:πΟ τη μια

,

'

l!~λ

μερα στην ω. η

...

Κατα τΟν κ. Γουάριντ, το φαL'.ιόμενο frtiαν ύπερq;ruσι­ κό· ό άστννομικΟς ΣτρΟκ σuμμερtζότανε κι αύτος την άvtL­ ληψη τού προϊσ'τ'αμέ~ του.

Ν α:ί, έαν ό διαοολοσωφ€ρ έκεiνος δεν θμφανιζόrονε,


Ο

56

ΚΟ:ΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

είχανε άσφαλώς το δικαίωμα να κατ:ατάξονν την έμ.φάνι­ σή rou άνάμεσα στα μυστήρια έκείνα, τα όποία ό ά'VΙΒρωπο; δεν ε[ναι ίκανΟς να έξιχ:\4-άση. Συζήτη·σαν m>λλην ώρα για την ύπόft·οοη αύτή, ό προϊ­ στάμενό; τοο κι αύrός, καl νόμιζε δtι ή σv\Όμι:λία τοιuς εlχε τελειώσει πλέσν, δταν ό κ. Γουάρντ, άφοϋ περ'Πάτησε για λίγο άπά\"ω, κάτω στο γραq:είο του, του εlπε ξαφνικά: - Ναί ... Ή έμφάνιση έκείνη στο δρόμο τοϋ Μιλγουώ­ κι, δπου γtνόtαν ό διε6νης άγώνας τών αύtοκινήτων, εl­ ναι άπο τα πιο παράξενα πράγματα του κόσμου· νά δμω; καl κάτι άλλο, ποU δεν εlναι λιγώτερο παράδοξο! Κι ό κ. Γοuαρντ τ·οϋ θδειξε μιαν έι<:6·εση, .ποiι την εlχε στείλει ή 'ΑσrονομUα wίι Μπόστον, για ένα περιστα­ τ'ικό, για όποίο οί άπογευματι·νες έφημ.ερuδες τfις ίδιας ήμέρας ~αναν ηδη λόγο. 'Ενώ ό ΣτρΟκ ·διά6αζε την έκDεση, ό κ. Γσuαρ•νιr κά­ -{}ησε στο γρ·αφείο του καl τ'έλειωσε ενα γράμμα, ποiι εlχε άρχίσοει πρlν άπο την έπίσκεψη τοϋ ύφισταμένοu τοιu. Ν ά τί rλεγε ή εκ&εση τijς 'Αστυνομίας του Μ.πό­

w

σrον:

cΊ'tς τελευταίες μέρ-ες, στα παράλια της Νέας "Αγ­ γλίας, άπέναντι στlς άκτες τού Μαίην, οί κάτοικοι τού Κον­ νέκτικατ καl της Μασσαχοuσέτης ε[χαν άναστατωDη άπΟ μιαν έμφάνιση, για τη\1 όποία κανένας δεν ητανε σε ftέση

'

-

,

'

~

,

να πη τurοτα το ορισ'tικο.

"Ογκος κινούμενος, πλέονm.ς σε άπόσταση δυΟ η τρι­ ών μιλίων ά.πο την ·άκρσγιαλιά, έκανε μερικοitς γρήγορου; έλιγμούς, επειτα άποιμιακριννότανe, γλιστρώντας Μ\ω στην έπιφάνεια της ftάλαοοας, καί, τέλος, χανότα~ στο άνοιχτΟ πέλαγος. Ογκος αύτΟς μετακινιότανε με τόση ταχύτητα, ώστε καl τα τελειότερα τηλεσκόπια μόλις μπορούσαν να τΟν παρακολοιυΒ'Οϋν. Το μfικος τοιυ δε φαινότανε να ξεπερ­

tO

νάη τα δέκα η δώδεκα μέτρα. Το σχfιμα tOU ητανε σαν


ΤΟ

ΤF.ΡΑΣ

ΤΟ!"

Ml"ΣTHPIOI

57

τού άδραχτιοϋ καl το χρώμα του πρασι:w.οπο - ένα χρώμα δηλαδη ποu τοϋ έπέτρεπε να συγχέεται με τη θ-άλασσα.

Ί Ι 1Jyxoζ ,;ι;ιίτό, μετ,;ι;χινιότGtνε μέ 't'Υjλε:;χόπι:ι

μόλt;

μτ:'.ipr;fιο:χν

τό(;η ·ι'ι.

:Gtχ•j-:ητGt ,

-:;,.,

ίόστε

xGt!

τi :ε λ ε :~-:: :-1.

τ::χpGtχ-:ιλοΙJθ'.Juν,(;:λ.

;,ιi).

Το μέρ·ος της άμερ·ιχανικϊ']ς άκτf]ς, οπου ε[χε έμφανισnϊ \

I

ΙΤ

,_'~λ'''

τι; περισσοτερε; φορε;, ηταν εχεινο που απ

ωνοrον αναμε-

σα στο Βόρειο 'Ακρωτήριο της Πολιτείας Κοννέκτιχ.ατ


Ο

58

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤ~Ρ

καΙ. στο 'Ακρωτήριο "Αμμος, πσlι βρίσκετ-αι στη δuτικ1Ί άκρη τf)ς Νέας Σκωτίας. Στη·v Πρόνο~α. σvο Μπόστον, στο Πόρrt<JΙμου&, στο Πόρτλαvτ, fΠανειλημμένως οί άτ:μάκατοι έπιχείριηισαν να πλησιάσουν το κινοιύμενο έκείνο σώμα και να το κννηγή­ ιrουν- άλλα ·δεν κα:τόρitωοον ποτε να to φtάσO'\JIVI. 'ΑνηJvαμ­ δάνοVτ'αν άμέσως δλοι δτι ή καταδίωξη ήτανε περ·ιττή. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπtα, ό ογκος έκιείνος χανότανε μπροστα .στα μάηα τ<ΥUς!

Δεν εlvαι, λοιπόν, π:αρ·ά·ξεvο το δτι 8γιναν πολλf:ς και διάφορες ύποftέσεις για to μυστηρ·ιό)Ιδη αύτον κινού-

.,

μενο ογκο.

'Αλλ'

.,

'

' •

'.!L.. ως tοτ'ε ~αιμια υποut>ση

δ'ε

.~' σ'τηρ\.-\:,οτανε

πάνω σε σίγουρη βάση. Στην άρχή, οί ·νΙα:Uτες κι οί ψαράδες έπίστεψαν δτι έπρόκειtο για μαστοφόρtο, τοϋ είδους tών κητοειδών.

'Αλλ' δπως εtναι γνωστό, τα κήτη γενικα βruθ·~ον, , , ':t-,

ται με

καποια

κανσνικοτηtiα και,

αφου

μεινονν

~'

αρκετα

,~ -, . ' ' , ξ ανανευιαιwνν e.. , ' • καtω· απο -το νερο, στην επιδευτεροΜJΠα φάνεια, έκ:σ'φενδοινιίζο'V'tας σε μεγάλο ύψος ·στf}λες νεροιU άνάμικrοιu με ·άέρα. Το ζώο δμως έκείνο άν έπρόκειτο πραγματικα για ζώο motε ώς tόlίε δεν εtχε «βουτήξει~, κα-τα την tκφραση tών φαλαινοfiηρών, ποtε δεν ε[χε ·διαιφύγει την καταδίωξη μ.f: «μακροδούtι~ και πσtε δεν to εlχ;ε Lδη κα­ νένας, οϋτε το ε[χε άκούσ'8ι να ξεφυσάη. 'Αφοϋ, λοιπόν, δf:·\1 ήτανε ~ανένα {}~λάσ<JΙιο μαστοφό­

ρο, Ε.πρεπε άραγε να ύποftέση κανεl.ς δtι έπρόκειτο για , , , ' :t ,...~...cι..., , ' ' :tfl._ .. _ t αυιοοοο λ'εα

κανενα αγνωσ't'Ο tερ•ας, 3(()1U αΥu.vυυιιΙΧε απο

βάθη mϋ ώκεαmϋ, σαν έκείνα ποο άναφέρσνν οί μυDολο~ γικες διηγήσεις -του παλισϋ κιαιρσϋ; · .,FJπρsπε να το mτατά.ξονν άνάμεο<α σ.τ:α -D·ριuλικa -D•α­ λάοοια φίδια, που ολοι τα εlχαν άκοιuστά, άλλα που κανέ­ νας δεν ta εlχε iδη ποτέ; 'Εν πάση περιπ-τώσει, άπΟ -τότε που το τ:έρας αύτό,


ΤΟ

ΤΕΡΑΣ

TOr

MfΣTHPIOr

59

ότtδήποτε κι άν ηταν, εlχε φανή σ'τις άκτες της Νέας 'Α γ­ γλίας, τα μ~ρα σκά'φη και τα ψαράδικα κα\κια δεν τολ­ μούσαν πια ν' άνοιχτοwε στο πέλαγος. Μ ο'λ ις

'

'

I " 5:..-. ' γυρισΟ'U'V στο ' εμφανι ζ οrα~, εσ'πευuuν να π λη,.. 1

1

'

σιεσ'τε:ρο λ ~μανι.

Βέ6αια αύrο ·ά:παιrοϋσε ή φρόνηση, κι άν το ζώο έκεtνΌ •ε[χε έπL{}ειικΕς δια{}έσ'εις, ήrο:vε Προtltιμ.όtερο W

μην έκtί3ενται οί ψαράδες και να μη ριψ(mινδννείιοrυιν χω­ ρlς ~αμιav άοολύtως άνάγχ;η. 'Όσο για τα μεγάλα ίστιοφόρα και τα μεγάλα άτμό­ πο~α. αύτά, βέ.6αια, δεν ε[χαν κανένα φόοο άπο το τέρα;,

"

τ ' ' ειτε " • .U.ποτε α "λλ ο. ειτε φ άλ αινα ηtαν αυtο, οτ:ι~u, 1

Πολλες q:ορ•ές, τα πληρώματά τους το διέκρινα:ν σε ΠιΟλλών μιλίων άπόσvαση. Μόλις δμως δοκuμrαζαν να το πλησιάσουν, έκείνο άπομακρννόtανε με τόση ταχύτητα, ώστε άμέσως άπελπίζσνrαν δτι -ιtα το εφταναν. Μια μέρα μάλιστα ενα καταδρομικο βγijκε άπο το

λιμάνι τού Μπόσrον, άν Οχι για να το κννη.γήσ'η, τοvλάχι­ στο για να τού ρtξη με.ρικΕς όοίδες.

'Αλλά, σε λίγο, το ζώο άπαμοκρW3ηκε έκτος βολης κι ή άπόmε.~ρα ματαιώ{tηκε. "Αλλωσtε, το μυστηρ•ιώδες ζώο δεν εCχε δείξει ώς τ'ότε καμια διά{}·εση να έπιτ'Ε3ij εναντίον τών ψαράδικων καϊκιών». Αύrα περίπου ελεγαν οί έκ%σεις. Στο σημείο αύτό, ό άστυνομ.ικΟς ΣτρΟκ διέκοψε την άνάγνωσή τ'ου καί, στρέφοντας πeΟς τΟν κ. Γσuάρrvτ, τού εf.πε: -tΟπωσ!&ήJ"CΟτε, δεν έπ.ροξένησε άκόμα κανένα κακο ή έμψάνιση αύτού τ'ού τ'έρατος ... Φεύγει μπροστα σ'τα με­ γάλα πλοία... Δεν έπιτί{}·εται έναντίοιν τώ~ μικρών... tH

άνησυχία τ'ών -&αλαισσι'Wί>ν καl τών κατοίκων τών παρα­ λίων δεν πιστεύω να εlναι μεγάλη ...


Ο

60

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤ&!Ι'

-Κι ομως, εί'Vαι, Στρώ<.· ή εκθιεση μιλάει καitαρα για τi]ν άνηισυχία αύτή.

-

'Αλλ α, '

'

Ι"' ' · ουαρντ,

κυριε

' '

'

-

αυτο το ~ ~:,ωο

'

δ'ε

'

φαινεται να

εΙ,~αι κα{}όλαu έπικίνδυνο. Έ'ξ aλλου itα συμ&η εvα άπο τα δυό: η {}α φύγη μια μέρα άπο κείνες τlς άκριογιαλιl:; η 8-α το πιάσουν κάποτε καl 8-α το ίδοιuμε στο Μουσείο τfι; >' ο υασιγκτον. -Κι αν δl:ν εlνα,ι 3ηλάσσιο τέρας; ξαναιρ(tltησε δ κ. Γουάρντ.

-

Τί aλλο μπορεί να εl\ΙJαι; άπάνrησε ό άστυνομικος

άπορώντας. -Έξ~ακολοuθ'ϊϊσrε το διάδασμα! τον συμδούλεψε ό Γοι'­ άρντ.

Ζώο η πλοίο; 'Ο κ. Στροκ σuμμοριq;ώ3ηκε καl νά τί εμαθε άπο το δεύτερο μέρος τfις εκ3εσης έκείνης, ΠΙΟ'U μερικά της ση­ μεία τα εlχε ύπογραμμίσει με κόκκινο μελάνι ό ΓΌ,υάρνr: «Για κάμποσο καιρο κανένα; δεν άμφέ6αλλε δτι έπρόκειτο για ενα τέρας itαλάσσιο κι ολοι πίστευαν οτι, με μια σuνεχη καl συστηματικi} κατ'αδίωιξη, {}' άπή~λλασσαν

\

άλ

τα παρ.

I

'

'

\

"

Ι_~~......

I

ια τιους ωιο την επικι:νvuνη παρου~σια ταυ.

'Έπειτα δμως ή πεποίitηση αύτi] aρχLσε να κλονίζε­ τ;αι κι οί σο6ιtριώ.τεροι aρχ~σ:αν να σuλλ:ογ~ζονται μήπως το μuστηρ:ιώιδες έκείνο ον δεν ήτανε ζώο, άλλ' άπλούισ'τ'ατα ένα πλοίο νέου εrδους! Καl τί εvδαuςr 'Ήτ'ανε, βέ6αια, τελειότερο άπ' δσα εlχε ίδη c'Ος τόrε ό κόσμος.

t'o

'Ίσως- γιατί δχι;- προτού άποκαλύψη το μυστικο

τijς έφεύριεσή; τοu, ό έq;ευρέτης προσπαJ3 1ούσε να τρα6t1ξη


ΖΩΟ

ΙΙΛΟΙΟ;

61

τηv προσοχη του κοινοu, κι άκόμα καl το φόtJο τών {}>αλασ­ σι:νών.

Τέvοια άχρί6εια στlς κινήσεις tου, τέτοια τα.χύ,της στους έλιγμούς ιου, τέιοιη εύχολία στο να ξεφεύγη ώι:ο τlς καταδιώξεις, χάρη στην ύπερ6ολικη ταχύ:τητα της μη­ χανi']ς του - δλα αύrδ. fι·rαν βέδ·αια άρκετα για να έξεγεί'

<

Ι

ρουν στον υπερτατο

(\ ' την ' αvruρωπινη '_ . . _(\ ' ·β αυμο

I

περιεργεια.

Την έποχη έκείνη είχανε πετύχει μεγάλες προόδους στην τέχνη τf1ς {}·α.λασσοπλο"ίας. τα ύπερωχεάνια fιταν έ'φοδια,σμένα με τέτοιες μη­ χανές, ωπτε τους εφταν'α:ν πένvε μέρ·ες για να διανύσουν την άπόσταση μεταξυ Εύρώπης καl 'Αμερικi']ς.

'Αλλ' οί μηχανικοl δεν είχανε πii άκόμα την τελευ­ ταία τους λέξη. 'Οπωσδήποτε, <iν 'έπρόκειτο για πλοίο και;\1ούργιου τύπου, δεν είχανε κατορ·Β'ώσει άκόμα να διακρίνουν κα.&-αρa το σ',(ήμα ίου. 'Όσο για το μηχανισμό του, άσφαλώς {}α εlχε διίwα­ μη τέτοια, που οϋrε να την όνειρεuωϋν μπορούσαν κι οί τελειότ'ερες ώς τη στιγμη έκείνη μηχανές.

Σε τί χρωατοϋσε αύτη την τεράστια ταχύτητα; Στον άτμο η ,στον 1iλεκτρισμό; Κανέ·νας δεν i)ξερε.

Το βέδαιο δμως ήταν δτι, άι:ροίι δεν εlχε πανια κ.αl κατάρτια, δε χρησιμοπ·οιοίισε τον άνεμο· καί, άφαu δεν εΙχε qουγάρο, {}α πii δτι δε χρηαυμοποιοίtσε aτμό». Στο μέριος αύτ'ο τfiς έχitέσεως ό άστυνομικος Σrροχ διέκοψε το διάδασμα κι άρχισε νa συλλογίζεται οοα εfχε διαοοσει. - Τί σκέπτεσαι, Στρόκ; τΟν ρώτησε ό προϊστάμενός του.

- Σκέπταμαι, κύριε Γουάρντ, δτι ό μηχανιαμΟς τού πλοίου αύωύ πρέπει να εlναι τόσο ίσχυρος καl τόσο άγνω­ στο;, δσο κι ό μηχανιαμος τοίι μuατηριό>δσυς έκείνου αύτο-


62

Ο

ΚΟΣ1tΙΟΚΡΑΤΩΡ

κινήτου, rrαu δεν ξανάγινε λόγος γι' αύτό, άπο την ήμέρα τών άγώνων της Α ύτοκι:νηtικfις Λέσχης ... - Αύτο το ουμ.πέρασμα ε6γαλες, Σtρόκ;

-. Μάλισtα, κύριε Γοιuάρνt. Το συμπέρασμά tσu' f1tανε πραγματικα φυσικό. "Αν δ μυστηρ·ιώδιης έκείνος σωφfρ εtχε έξαφανι.σtfι, αν εtχε χα!3 1 rJ με ιi] μηχανή ~ου στ·α νερα της λίμνης Μί­ τσιγκαν, έπρεπε ν' άποι<1πάσοιυν, με κά&ε f}υσία, to μuσηκο τού έπίση.ς μ:υσ·τηριώδοvς f>αλασσοπόροu καl να εύχη:ltαίΝ να μη β"tμ3'Lσtf] κι αύτος στlς ά6uσσ'ους τού ώκεανοο, προ, , ~-' ΊΌυ· να το παρα!ιιιu)dη

, ~ Α. , στην αν'uρωποτηtα.

,

Μ,

ηπως το συμ-

φέρον κά3·ε έq;ευρέτη δεν ε{ναι να παρiΟυσιάdη την έφεύ­ ρεσή τΌV; Καl μήπως σ'tijν 'Αμερική, δπως καl σε κά3ε άλλο κράtος, δε 3α εδιρισκε τt'τν τιμη ποiι ζητοιU<JΙε; 'Αλλά, αν ό έq;εuρέτης της χερσαίας μηχα!νlf]ς διετή­ ρησε ώς t'O τέλος το ίνκογΚ\ 1 ttό του, δεν ύπfj:ρχε φόοος μή­ πως κι ό έφευρ·έτης της 3αλαισ·σίας μηχανf]ς -&α ηι{}·ελε να κραtήdη το δικό tου; Κι αν άκόμη ύπέlt·εtαν δτι ό πρώτος ζοϋσε, νά, που δεν ·εfχε ξανακουστfι ποτ·ε πιά. Το tδ·ιο, λοιπόν, f}·α γινό­ τανε καl με το δεύtερο καί, άφού έ:μφανιζότανε -&αλασοο­ πtορώντας μτυροστα στο Μπόστ:οιν, <JΙτο Πόριrομουι3·, στο Πόριτλανt, -&α έξαιφανιζότα:ν θπειtα κι αύrός, χωρlς ν' άψή­ ση οιϋrε ίχνος;

•v .. .ι:.ιχεινο

'

-

'

δώ

που μποροuσε να

,

•dη• καποια

.

~ .4 , 1 .ιu:ση σε

'

μια

tέτοια ύπό3ε.ση•, ήτ:αν δτι, ά:πο τόυε ποiι ε{χε ληφ&η ή ~3'8<1η, δηλαδη έδώ κι ειίκοσιτέσσερες ώρες, ή παρουσία τοίί παράδοξον σκάφους δεν εlχε <1ημειωθη άπΟ κανένα ση-

'

-

,

~ μαtσγραq:ο tων παρα λ'ιων εκεινων

' ....

'Επ(σης δεν εlχε έμφανLΟ'tfι οϋτε σε άλλα παράλια.

Ή άλή3εια ομως ε~νιαι δτι 3α ητανε άκόμ.α πολiι τολμηρο να βε6αιώ•ση κα:νεlς την τ·ελειωτική tου έξαφάνιση. Πρέπει, άλλω<1τε, ν·α σημειώσουμε και το έξης σπου-


Κ Α Μ Ι Α

63

Ε Ι Δ Η ~ Η ...

δαιότατο: δτι δηλαδη ή σκέψη δτι έπρόκει-rο για κάποιο κητος, για ενα &αλάσσιο τέρας τέλος πάντων, εlχε έγκα­ ταλειφ{}η όρ·t>στικώς.

Καμιά είοηση ... Την ίδια μΒρα, οί διάφορ·ες θφημερίδες της Σιψ­ πολιτείας, σχολιάζοντας το περ~εργο ·έκείνσ γ.εγσvό;, συμ­ πέραιναν δτι έπρόχειτο για κάποιο πλοίο ίδιότuπο, ποιU μπο­ ρούσε να πλέη με κατ'α'πληκτικη ταχ;ύτητ-α. 'Όλοι σuμφωνοοοα:ν δτι το 11Jαράξ·ε"υ έκ.είνο πλοίο εlχε ήλεκτρ·ικtς έγκαταστάσ'εις, άλλα κανένας δεν ε;λεγε γιατΊ. ήτ:αν ·άδύναοο ·να το φαντ:οοτη -κι άπο ποια πηγη άντλούσε τον ήλεκτριισμό του. '&είνο δμως πσU δεν εlχαν 1ΙJQΟΟ'έξει οί έψηιμερίδες

-

,

,

β'Ι!..

_Q,

'

,

'

~'

,

πραγμ.α που, ·Jεu1αια, uα το π.ροσ·εχαν αργοtερα- ηtα-

νε μια Πiαρ·άlξενη σύμπrωση:, για τηιvι όποία μίλησε ό Γου­ αρνr στον άJστννομικό, τη σ'τ'ιyμη άκριδώς που κι έκείνος τη σuλλογuζόtανε :

Μόνο ά:φοιU έξα:φανtστηκε περίιερ:γο έκεϊ:νιο α-όt!Ο­ κίνηrο, εlχε κάιμει την εμφάνισή του το έπί·σης πειρ•ίερrγο πλοίο. 'Αλλα κι οί δυο αύτες μηχανΕς μπορούσαν να τρέχουν με τηv vδια καταπλψctική, φανt'ασ'τικη &α 8λεγε κανείς, ταχίιτητα. 'Ά ν καt έμφανuζονtαν το mα στην ξη:ρα κnl το fiλλο στη ·{}άλασσ'α, ό ίJδιος Κίvδιννος Ι/}•' άπειλοϋσε τα μικρα σκάφη, toitς πεζοιUς κ:αt τα όχήμα'tα. "Ώ-

J:ιll[ρrnε, ,

σtαtεuιση,

'

με

λ

,

' , , /{,.,., •

οιπον, να •επεμvιι η

<

δ'

I

οποιο ηποτ'ε τροπ.ο,

'Α '

,

'

'

στuνομι:α, για να προ-

τη

~Ν\.ι

Ι

vιιμοσια

'

''1.-

ασφαΜ:;ια,

τόσο στη σtερ·ιά, δσο καt στη {}·άλα:σσα.

Αύτα εlπε ό κ. Γουάρινt, κι αύrα άκριδώς ·σuλλιογιζό­ τανε κι ό άστννομι:κος Στρόκ. Πραγματικά, αύτο ήτΙανε το κα{}ήκΟIΥ της 'Αστυνσμί-


Ο

64

.ΚΟΣΜΟΚΡΑΤQΡ

ας. Άλλα με ποιόν τρόπο Dα μπορσϋσε να το έκπληρώση; "'Τστερ' άπο μια συνομιλία, πoiJ βάσταξε άρκετη ώρα,

ό Στροκ έτοιμάστηκε να φύγη, άλλ' ό Γουαρντ τον έστα­ μάτησε καΙ. πάλι για να τσϋ πη: - Κατάλαδες, Στρόκ, οτι iιπά(Ιχει μια παράξενη όμοιό­ τη; κινήσεως άνάμεσα στiς δυο αύτες μηχανές, το αύτο­ κίνητο δηλ α δη καl το πλοίο; -Μάλιστα, κύριε Γ10υάρντ. - Ποιό; ξέQ~ι. λοιπόν, μήπως κι οί δυΟ δεν άποτελοϋν ένα μηχάνημα, πoiJ μπορεί, άνάλογα με τiς περιστάσεις, άλλοτε να τρέχη στην ξηρα κι άλλοτε να πλέη στη {}ά­ λα<fσα; -'Ή καΙ. να πετάη στον άέρα! ·συμπλήρΟ)σε ό άστννο-

,

μικος

τt' Σ I I _ων τροκ, ·σκεπτικος.

I

'

ποχαιρ€τησε τον

Γ

\

\ ,

\

,

σuαρντ και γυριισε στΌ σπιτ.ι t!Ο'\.Ι.

'Εκεί ·μπορούσε να παραδοDη στlς οκέψεις του, χω­ ρiς να τον ένοχλήση κανείς, γιατl δεν ήτανε παντρεμέοος. 'Όλη του ή οίκογένεια ήτανε μια γρια imηρέτρια, ή όJrοία, άq;οο ύπηρ·έτησε τη μητέρα του ·δεκαπέντε χρόνια, ύπηρε-

-

,

~

,

τουσε τωρια. κι αυτον.

Πρiν ένα μήνα, ό άστuνομικΟς εlχε πάρει άδεια, πoiJ έπρόκειτο να βαστάξη δεκαπέντε μέρες άκόμα, άν, εννο­ είται, δεν παρουσιαζότανε στο άναμεταξυ κανένα ώτρόσ­ πτο, καμια άποοτολη πoiJ δεν μπορούσε ν' άνα6ληι3η. Δε {}α τοϋ άνέD·εταν άραγε την ενrολη να έξετάση τα παράξ·ενα γεγσνότα, που είχανε συμδη στο δρόμο τοίί Μιλγουώκι καΙ. στlς ·άκτες τοίί Μπόσταν; Πολiι πιδ·ανόν. 'Αλλα ποu Dα ξανά()ρ.ισκε τα ίχνη τοu αύτοκινήτου καΙ. τιοϋ πλοίου, ποu ·είχανε καΙ. τα δυΟ έξαφανιστη; Βέ6αια, το κοινΟ συμφέρον, ή άσφάλεια, τόσο των

{}αλάσσιων, οσο καl τών γήινων δρόμων, ώταιτοίίσε να προοοίίν άμέσω; στlς ι±wιγκαίες 8ρεuνες. 'Αλλα καt τί {}α μπορούσαν να κάμουν, αν δεν θμφανιζόταν που&ενα


Κ Α Μ Ι Α

)/

'

~

,

ουτ-ε ·ω αuτσκινητ-ο,

65

Ε Ι Δ Η Σ Η. . .

, ' '\ --

outt ro

.π:ιwιο;

κ

,"

·αι, αν π

άλ

'

ι εμφανι-

ζονταν, .με ποιό τρόπο ·3-α μποροuσαν να τα πιάσουν, άq:οίί

T:i

r;λσιci;:.ι:ι χοpε!)ουν, πέφτουν έξω, χιν~υνεuc.υν ν' ci·;ιχποδογυ:;ιστοiJν (σελ.

79)

Βτρεχαν .με δι.αοολιχη mχύτητα;

Ό άΟ'tWΟμικΟς ΣτρΟκ προγευμάτισε, &ναψε τήν π(5,

Κοσμοχριiτωρ


66

Ο

,

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

'

'

πα -rου κι ανοιξ ε την εφημερ~'δ α -rσu.

..

π ολ' :u λ'ιγ ο

'

'

τον εν-

διέφεραν ή πολιτι.κη κι οί αίώνιοι κομμ;ατ:ικοι άγώνες ... Γι' αύτό, άφη,σε τα κύρια άρ-3-ρα. ~αι πήδησε άμέσως στις εί­ δήσεις. Δε &' άπιορήση βέ6αια κανείς, αν ή πρώτη του φφν­ τ~δα 11mνε να βρη καμια πληροφορία, προερχόμενη άπο τfι Βόρεια Καeολίνα και σχετικη με τfyv ύπόΟεση της Με­ γάλης Φωλιάς. Πι{}·α,~ο να ύπfj~ε καμια άνrοπόκριση

' ' '

α:πο το

Μ οριγκα:νrον '

" ' ' ' ΣμuΟ -roo η α:πο τΌ

Πλ*· ' ,~εντ- Γκαριντεν.

"Άλλωστε ό κ. εlχε ύποοχε&η να τΟν κρατη ένήμερο. "Ε/να τηλεγράφημα {}·α τΟν είδοποιούσ'ε άμέσως, αν ξαναπαeσuσιάζοΙΥt'αν τίποm φλόγες πάνω κο­ ρυψη 1'00 βσννιm.

CJ'tirv

"Ήτανε βέοαιος ποος ό Δήμαeχος τού Μόργκανrον εlχε τfιν Vδια έπιJΟυμ~α να είσχωρήση μέσα στο άπ;ρόσιτο Π'ερ'ίζωιμα, κι δrι εύχαρίστως, άν παeουσιαζόtαν εύχιαιρία, .Q. ' ~ ' uα εκJανε μια

δε' " ' 'Αλλα, απο τοτε πσu ο~ υtερη αποπειρα...

'

' '

'

'

ΣτeΟκ εlχε φύγει άπΟ κεί, δεν έπfjριε κανένα τψ.εγράφημα. Ι \ Ι ~~ Μ _Q. ' \ \ ' 'δα το και;Υσuριγιο uιΝ ·Θμαuε αιπο την εφημερι .. Τ ιποrα "Επεσε άπο -rα χέρ,ια του, χωρις να το κατιαλά6η, κι ό άστ:u­ νομι.κΟς εμεινε βuDισ:μένο; ιnις σκέψεις τοιυ.

Στο μυαλό του γυρrνοϋσε μ' έπιμονfι ή γνώμη, έκείνη τού κ. Γσυά:ρνr, δτι δη~αδιη· ό σωq;€(.} τού αύrοκινήτου κι ό μηχανικΟς τού πλιοιίου ητα:νι ό f.διος άνΟ-ρωπος. Τό-cε, κaτα πάσαν πι-3-ανότηtα, τα m,o μηχανήματα -&α κατιασκιευάστη~ )Οαν άπΟ τΟrν ίδιο μηχανικό. Καί, χωρις άλλο,

-roo

ίδιου

συσ't'ήμ.ατος μηχανη τοiις 8δινε τη φαντ:αστικfι έκείνη. ταχύ­ τητα, πσU ξεπερ'Υ&ϋσε στο δΙJtλάσιο -rα ~ που είχανε πετύχει ώς τότε, στη στερ,ια και στη &άλασσα.

-'0

ίδιος έφευρέτηςr... έπανελάμοονε ό άστυνσμικός.

'Ασq;αλώς, ή imόθεση αύτη, ήταν πιστε:uτή. Κι αύτη άκόμα ή σύμπτωση, &ι -rα δ:uο μηχανήματα ποτε δεν εl­ χαν έμφαvιστη ταυrοχρόνως, έπέτρεσr-ε να βγάλη κανεις το


ΤΟ

ΊtΗΣΊΉΡΙQΔΕΣ

ΓΡΑΜΜΑ

67

συμπέρασμα, με κάποια βε6αιότη.τα, Οτι έπρόκειτο για ένα μόνο.

Κι ό Ί'ζων ΣτρΟκ σκεπτότανε:

-"Τστερ' ιάπΟ το μυστήρ·LΟ τfjς Μεγάλης Φωλιάς, εe­ χεται το μυστήριο -rou λvμανιοϋ -roo Μπόστον!. .. Θα σuμ6η, &ραγε, με το ·δεύt~ερο, ο, τι σuνέ()ιη και με το πρώτ-ο; ... Δε _Q. \

u·α

_(\. I

\

'~

I

κατορ·uωσηuμε να εr.,ιχνιάσ'οι\ψε

Ν

\

~f.

οιυιτε το ενα,

"'

ουτε

\

το

&λλο; ...

Πρέπει να σημειω·&fi έδώ, πrος ή νθα αύτη μ:οοτηριώ­ δης έμφάνιοη εlχε πρσξ·ενήσει -rρομrερf} έντύπωση. 'Ή τα'\18 σαν -rον κεραυνό, πΟΟ μπορεί να σάς βριη παν­ τοίι. Και πάλι, τw κερ.αυW μπορε:ί χιανένας όπωσδιήποτε να το·ν προμαντ~ψηΙ άπΌ την άψοσφαιρικη καιτάσταση καl να προφuλαχτfj. 'Αλλά, με κά!8 1ε καιρό, κά{}:ε ΠΌλίτης, βγαί·νον­ τας άπΟ το σπίτι -roιu, διέτρεχε τ-ώρα τ-Ον κίνδvν·ο τ'Ο'ίι άσύλ­

ληπτοιu ΚJαl. σχεδον άόρατου σωφέρ!. .. Πώς '"'α προφuλα­ Χιii κανεlς σ' ένα δρόμο, ΠΚΥU διασχίζεται άπο βλfjμα τηλειι.!.λ • ' σφαιρα. , "' απο • ' ου • e. ι'δ α; uυ οιuι, απο η Αύτα εγρ•αφαν και τόνιζαν οί Θφημερuδες, που τlς διά6αζε &πληστα -ro κοινόν.

Τό μ.uστηρtωaες γράμ.μ.cι Ό άστuνομικος ΣτρΟκ δεν παραξ·ενευότανε καΙitόλοιυ βλέποντας Οτι οί εt6ιήισεις αύτες συγκινοοοαν ολο τ-Ον κό­ σμο, και μάλιστα την ύπηρέtρ·ιά -rσu, που ήτ'α:\48 πρσ&υμό' ι ' ι ' υατη να πιστευη στα υπερφυσικα.

Την ήμέρα έΚJείνη., ύστερ' άπΟ το γεύμα, ή {)εια­ Γκρήντ, κα&ως σήο«οσε

,

,

-ro

τραπέζι, στά{}:ηκε μια στιγμη

' 'λ ' ενα ~ , ' χερ·ι και , ' "λλο ' , ξ λ, λ, ' ' , πιατα στΌ α , τον ;rοιτα ε κα α, κα α, και τον ρω·tησ'ε : , , , , - Λ οιπον, κυρ11ε; σuμε τιποτα νεωτερο; μπροστα τσu κρατωντας

"Εχ

μια μποτι ι.α στο


Ο

68

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΏΡ

-Τίποτα, άπάντησε ό άσt'IJ'VΟμικός, μανtεύοινvας σε tί άπέδλεπε ή έρώrτησή της. -Το άμάξι έκείνο δειν ξαναφάνηκε πια π~ά; -'Όχι, ΓκρήΙVt. - Οϋtε -ro πλοίο; - Οϋtε το πλοίο! Κα1μια έq;ημερίδα δε γράq;ει tίποτα ι

σχε-rικο.

-Ή 'ΑστuνομCα; -Ή 'Αστυνοιμία δεν ξέρει ΠJερισσότερ·α. -Μα τόtε, λοιπόν, κύριε Στρόκ, σε τί χρησιμεύει, σας .rι:αρακαλώ, αύτη ή 'ΑσtτιJινομία σας; - Εlναι ζήτημα ποιU πολλες φορ·ες με άπασχόλησε κι > ι εμενα,

'

'

'

'λλ' ι I α α χωρις να τ-ο λυισω

....

-"Εiξοχη, λοιπόν, ιάσφάλεια 8χοιuμε, κύριε! Φανtαmη­ τ·ε καμια μέρια να ξια:ναφανη ξαφvικα τ-ο κατ-αραμένο έκ·είνο

άμάξι, και να το ίδοιUμ:ε ·έ.δώ, στην Ούάσιγκτον, στο δρόμο ' τρ·εχη ι ' ' μας, να σαν τον...

'Εξ αποuω, ~-'"(

'

'

ι δυ νο να κιαταμε κιν

tσακίση ολους τοιUς δια&ά"t'ες, και σας tΟν tδιο, άν τύχη ,

'CC:''

\rf

κι εισαστιε ssω εκεινη την ωρ•α

...

-"Α, αiιτf] τη φορά, Γκρήνt, εχοομε μ:sγάλες έλπίδες ποος {)·α τ-ο πιάσ'ουμε. Δε rθ·α μας γλυτώση! - Πσtέ, κύριε, δε -θα -ro κα't'ορr&ώ.σετε! ι - Μ α' γιατι; - Γιατl ό σωφερ αiιrος εlναι ό ~διος ό Σαtανας καl μοιU ι ' φαι·νετιαι πως

'

~. Σ αtανας δ'εν πιανεται ι " λ .α I t::νας ευκο

.•..

Ό Διάοολος, συλλογuστη:χ:ε tότε ό άστννομικός, έ'φευ­ ρέθηκ·ε έπίτηδες άπΟ t'oVς άνftρώσtοιuς, για να έξηγη t' άν&­ ξήγητα! Πόσα δεν -rσϋ φοριtώνονν στη ράχη, τοιU καημέ­ νου! tO Διάοολος εt>αλε qxortια στη Μεγάλη Φωλιά· ό Διά­ δολος κατέρριψε το ρεκορ της ταχύτητος σtο δρόμο τιοιU Γοuισκόνσι'Ψ ό Διάδολος ταξιδεύει στα πελάγη ίΟV Κοννέ­ Κtικαt' κιαl της Μασσαχουσέτη.ς!. ..

'Αλλ' ή έπέμt>αση αυτη -roo ποrνηροιU πνεύμαtος ~α­ νο.rι:ο~εί σαν ·έξήγηση μόνο τ-α άκαλλιέργητα μυαλά. οι


ΤΟ

ΜrΣΤΗΡΙΏΔΕΣ

69

ΓΡΑΜΜΑ

μορφωμένοι, ιοί λογικοί, επρ·ε:πε να {}εωροϋνε γεγσνΟς άναμ­ φίοολο το δτι κάποιος άν&ρωπος εlχε στη διά-&eσή τοιu δυο μηχανήματα με κινητήρια δrύναιμη άπείρως άνώτερη άπ' ολες τις ως τότε γνωιστές, και τις "tiελειόrερες άκόμα. 3 , κ αι yε\•νιοτιανε το ερωτη:μα : Γιατί δεν ξανακούιrτη~ε ό άν&ρωπος αύτός; ΦοΟΟ­ τ'αν, άρ.α;γε, μήπως ΠιαiΟ'τή κιάποtΙε 7-όL άνα:γκαιrτή να φα­ νερώση τfιν έφεύρειrή του, πΟΟ η3·ελε να κρατήιιrη για τΟν

'

~

,

εαυτο .<\.!.~

wu "λ

,

,

'

,

, , ' • ' ' • , .Q. σ αυτη την υποu,eιrη-

το μοοτικο τη:ς; 'λ

υ1>11.σuν α οι κατε :ηιγαν .<L'J , ς:._. , u·uμα κα:J11οισu uuσ't'υιχηματος,

,

, ,

μ:ηπως- και χωρ,ις να το

, 1Dαιρνσντιας

ζ'

μια: ι

f .ll.;:;. ειχε χ;αuι 1 ,

toru,

'

στο

μνijμα του, το μυιrrwώ ταυ; Κι &ν πραγματικα εlχε χα,}η, είτε ·στα νερα της Μίwιγκαν, είτε ·στα πελάγη της Νέας 'Αγγλίας, πώς -&α βρ~σκότανε κώrο~ο ίχνος ταυ ποrrέ; Για άρQ-Cετον καιρο οί έφημερ-ίδες της 'Αμερικης κι έπειτ'α και της Ευρώvuη; άιrχολή,-&ηκαν ιμε το γεγσνΟς αύτό. "'Αρ&ρα πάνω στα άρ3ρα γρ·άq;ονταν κι οί ψευδολογίες διαδέχοντ-αν τις ψευδολογίες. Οί εuφάντ·αστοι δημοσιογρά­ φοι βρijκαν άφ&ονο ύλικο για π;ερίθργα ά!~αγνώσματα.. Και ,;ο κοινΟ των δύο ήμ~σφαιρίων έ:δειχνε πολu μεγάλο ένδια­ φέρον για ολα αmά.

Για πρώτηι q;ορα ιrτ'lς 1 ο Φε&ρουαρ·ίου ό «Κήρυξ της Νέας tΤόρκης» δημοσίεψε ένα σο6ιαρο άρrftρο γιa ,;ο ζήτημα ω)rό. Σ:uγκρίνονtας τfιν τ'αχύτητα τ'ών ταχύlτ'ερων καταδρομικών τοιU άμ,ε,ρ.ικανωωιU πολεμικού ναmικοιU προς τfιrν τ:αχύtη>t1α τ'ού μ:uιστηριώιδοrυις σtκά:φοιυς, ό ά~ριοιγρ~~ φος ώώδειχνε οtι, χάρη <rtfιν ,;αχύτηrrα αύτή, ή 'Αμερι­ κή, αν άγόραζε τfιν έq;εύρ·ε:ση, δεν&' άπεϊ:χε άπο· τfιν Εύ­ ρώπη, παρα μόνο τρείς μέρ·ες, ιένώ ή Ε\(,ρώπη -&' ·άπείχε άπο τfιν 'Αιμερ,ικη πένtε ως εξη. "Αν ή 'Αστυνομ.ία εlχε προο-.τrα-&ήσει να έξηγήση τα μυσtηρι.ώδη γεγcwόtα της Μεγάλης Φωλιάς, .rroλiJ περισ­ σόrερο τώρα i]ifl'ελε να διευκ.ριινίση τfι:ν ύπό{}ειση τοv μ~

r

,

'

'

' ς:._ , ' ίΟI\1 ' • δ'εν ε χε γινει πια λ .ογος. στηριω'Uσυς σωφερ, για οποιο

·


70

Ο

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΏΡ

τα πράγιμα-rα βρίσκοινrαν σ' αmο το σηιμείο, δταν το πραιl τής 15 'Ιοννίσu ή γρια Γκρηνr οοωσε σrΟν κύριό της ένα σuστημένο γράμμα, παU εlχε φέρει ό διανομεύς. Ό άστ'ιJν'ΟμικΟς Στροκ έκοίταξε τη διεύ&ννση, άλλ' t

'

-'1"

,

,

ο γραφικος χα:ρακτηρας -rου ητ:α:ν αγ:νωσrος.

tO φά-κελος ftταν ·σ'φραγισ.μένος με τι) σφραγUδα ιοιϋ Ταχυδρομείου 't'Οϋ Μόργκανrοιν. Δ~ άμφέ6αλλε πια κα{}-όλου δ-rι ιο γράμμα ftταν άπο τΟν 'Ηλ(α Σμί&. - Μοϋ γράφει ό Δήμαρχος, είπε σ't't}ν Uπηρέτρ·ιά του. 'Α π

'

•'

'

'

'

'

~::. ~ ξ'ερω κανεναν αυrον .Q.' ·υα ε Ι:ναι το γραμμα, γιατι m:ν

άλλJον έκεί κάτ-ω. Είχαμε μείνει σύμφωνοι να μου γράψη, αν συμ6ιη 'ttJ'OOrtlα.

- ' Απο το Μόργκα:νιrον; εf.πlε ή γρ1ια Γκρήντ. Δεν εlναι, παιδάκι μου, έκεί πoiJ βάλανε φαιτια οί 'Εξ αποδώ; - Ναί, {}-εία- Γκρήντ. Κάψανε πuροrεχνήματ:α για να μας ύποδεχτοιUνε.

tH ~ιιu·εια ' - Γκρηντ ' ανοιςε " ~ τα' ματια ' της: -Δεν πιστεύω να ξαναπaτε έκεί κάτω, κύριε... -Γιατί Οχι; ~ !.' τ ι, ιu:ιτε, κια λ' ε; Θ "" ε'λε:τε να' μεινε-rε καταρ·(ψένη τη Μεγάλη Φωλιά;

-

'

μεσα σ

' εκει:νrη ' ' την '

-(Ησύχασε, Γκρήνr· καί, πρώτα, πρώτα, ας δοϋμ:ε τί συμ6αίνει. Κι ό άσrονομικΟς Σιτροκ Θσπα.σε -rlς σφρ•αγίδες τοϋ φακέλου, που η.ταν άπο πολu χσντρο χαρτί. Οί σφραγίδες , ,

,

'

,

ι:?.......... ');,.,.,.,,~/..-

,

~

'"---

,

,

αυτες, ωοο κοκκινο vuuι\ΛJ'~·ι, παρu<trαναν ενα ε~UVΙ:ι οικοσημοιu, στολ

, ' ισμ.ε'VQ ·με

, , τρι;α αστρα.

'Ετρά6ηξε το γρ·άιμιμα άπο το φάκελο.

-.Ήταν ενα

άπλο φύλλο χαρ't'~οϋ διπλω.μέ:νο στα τέσσερα και γραμμένο άπΟ -rη μια μόνο σψη.

tH πρώτη τοο φρσνt~δα i}tανε να ίδη τfιν ύπογραψη τής έπισrολf)ς.


ΤΟ

ΜrΣΤΗΡΙΩΔΕΣ

rPAMMA

71

'Αλλ' ύπογραψη δεν ύπήρχε!... Μερικα κεφαλαία γράμματα μόνο, κάτω άπο τΎ]ν τελευτ-αία γραμ:μή. - Το γράμμα δεν εΙναι ·άπο το Δήμαρχο ~ou Μόργκαν­ τοιν! εlπε τότε.

'Α πο ' ποιον ' ειναι, ' λοιποv; ' ρωτηιcrε ' • υ·εια _Q ' ' η - Γκρηντ, ' , δ λ' , ' ' , ' ' , ... πσυ ητανε ιπ α ·πsριερΎη, και σ'α γνναικα και σα γρ•ια 'Ο αιστυνομικος ' ' Στροο<. ' ψιυϋρ:ισε n' ' ' υυντια s:..!.- τοιυ: μεσ'α σ'tα , ξ' " ' Μ' " .ιι ' α'λ- Δ εν ε.ρω, οιutε mo ο.ργκανrσν, ουτε πουυ·ενα

-

λοu, κανέναν πσU να λέγεται Κ.Σ.Μ.Κ.Ρ.Τ.Ρ. Ό γραφικος χαρακτήρας ηrαν άρκεtα δυνατός, με παχειες γρ•αJμιμες και με σrοιχεία ΠorU σννδέσνtαν ΜοιΥα μεταξύ τοιuς. Ν ά τί εγραφε

, ο περίεριγιο

αίtτο γράμμα : Μεγ&.λ'Υj Φωλι&.,

13 Ίοuνίοu

Προς "ΟΟΥ κ. Στρόκ, &.ρχι·ιχmuνόιμιο, Μα:κ.ρ« Όοδς

34 -

Ού:lισιγκ:οον

Κύριε, 'Αναλά6ατε τfrν άποστολη να έπιχειρήσεπε μιαν ερ.ευ­ να σrο έσ'ω.τερικο της Μεγάλης Φωλιιiς.

"Ηρ&ατε σrις 28 Άπρ-ιλWυ, σ'WΟδευόμενος ά.πο το Δήμαρχο τοιϋ Μόργκαντοv κι άπΟ δυο όδιηγούς. 'Ανε6ήκατε ώς το περίφραγμα και το τριγυρ·ίσατε, έπειδη fιταν άροcετa ψηλό, ώσrε να μη μποιρείτε να m<ιαρ­ φαλώσε-rε. 'Ε;ητήσαt"ε να βριfjτε •μια δίοδο, άλλα δεν το κατοριlΜ>σ'αtε.

ΜάD·ετε αurό: κανένας δε ιmαί:νει στη Μεγάλη Φω­ λιά, κι &\Α μπη, δε -Da ξανα6γη πιά! Μην τολμήσετε νa έπαναλά&-rε την άπόπειρά σας, γιατι αut'o ft·a εlχε γιa σας σο6αρ•a Μακόλ01.1&α...

'Επωφελη-&η-rε, λοιπόν, άπ' αuτη την προειδοποίηση, για-rί, άλλιώς, άλλοίμανό σας!

Κ.Σ.Μ.Κ.Ρ.Τ.Ρ


72

Ο

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΏΡ

"Ενcι καtνούργtο μ.υστiιρtο Στην aρχή, ή ΟΟληξη τοιϋ ιiστruνομικοϋ ήτ-ανε μεγά­ λη. Η γρ·ια ύπηρέτ'ρ·ιά ιου τΟν έκοίταζε, χωρtς να ξέρη κι 1

άύτη τί να ύπο&έση.

-

,

κuριος

,

"λα.Ιl.·-

ε

,

"ji\~.......

ut> καιμια καο-ι.η ειvψι 1 ;

,

ρωτησε

,

περι-

εργη.

Στην ·έρώτηση τής Γκρψι-, ό άστννομικΟς που δεν ·εlχε σχε!ΟΟ~ μυσιικα ώτ' αutην- τής άπάντησε δια-

, ,

,

,

,

/l. 'ζ ~~._-ι uα οιννας uιυνατα το γρ•αμ.fΑJα που ε χε παρει. ~π Γ

'

:JI ' ..!Λ' ' I %ρηνt ωtοuγε με •μεγUJΙ.η ανη•σuχια.

- Κάποιος φαρσερ -&α εlναι χωριtς άλλο, εlπε ό άστυ­ νομικός, .σηκώιwντ:ας τοιUς ώμοιuς, και {}έλει να μοιϋ κάμη μJτλόφα... -'Εκtος αν εlναι ό ... 'Εξαποδώ, aq;σίl ·το γράμμα εe­ χε:tαι ·άπο τη χώρα του Σατανά! ψι{}ύρ:ισε συλ:λσγι<JΙμένη· ή Γκρrήντ, που δεν .μ1100ροωε ν' άπαλλ;αγη ·ά.πιΟ την ίδέα τών διαοολικών «συνεργιών». "Οταν εφυγε, ό ιiσ't'WΟμικΟς διά6ασε για τρίτη φορα ιο ά.προσδόκηrrο έΚείνο γράμιμ·α, κι ύστ'ερι' άπο πολλες σκέ­ ψεις, κατέληξε πάλι σιο πρώτο του σuμπέρmrμα, δηJ..αδη δτι έπρόκειτο περt φάρσας. Δεν .μ.πυροι&σε να i}τανε τίποτ' άλλο. Οί πsρι.πέτειές tσu είχανε γίνει γνωστ-ές ... Οί έφη­ μερίδες δλες εlχαν διη:μοοιέψει τtς πληροφορtες τής έκ­ στραΙτεCας του στη Βόρ•εΙJα Καρολίνα και τiJv άπό.πειρα που ., 'Ι ' ' Σ ηι. ' ' ' , ' ' ειχαν καμει .με τ:ον κ. μιιu, για να ειJΟχωριησσuν στΌ εσω-

τερικΟ τής Μεγάλης Φωλιάς. "Όλος ό κόσμος ηξεριε την άποτυχLα rouς καl τους λόγσυς της ... ΚάΠοιος λοιπΟν φαρσέρ, ιiπο κείνοvς πισU ύπάρχουν παντού, και σriιν 'Αμερικη ιiκόμα, πrjρε την Πιέννα κι 8γραψε έκείνο το γράμμα για να τ-Οιν Jαιιρ·άξη.

Κι αν άκόμα ύπέιθετε κανεtς πrος ό ~~ας έκείνος


ΕΝΑ

ΚΑΙΝΟtΡΓΙΟ

73

ΜtΣΤΗΡΙΟ

χρt1σίμευε γιa λημέρ:ι, για καταφύγιο σε καμια συμμορία κακούργων, αutoi βέ:δ<αια {}α είχανε συμφέρον να μην ιiνα­ καλύψη: ποτε ή 'Αστυνομία το καταφύγιό τους κ.αί, γι' αύ, , sι~ _cι ' '~ ' ' ' ' ' δώ το, κανεν•ας τους οο υ·α εκανε την ανοιη1σια να το προΙ ·ση μόνος του. Μ' αύτον -rον τρόπο, {}' ιiνάγκαζαι\-1 τοιUς ιiστυνομι­ κοiις να κάμουν• ίfρευιvες στα Κυαvα "Οριη. Κι οταν πρό­ κειται να Ο'U'λληφftη μια συμμορία, ή 'ΑστυνομLα δχει πάν­ τοτε τρόπους να φιάση στο λημέρι της.

Ή μελα:νίηδα η ή δ-νναμίηδ:α ft·a κατόριftωιvαν, έ:πi -rέ­ λους, ·ν' aνοίξουν μιa δίοδο στο ά.πρόσιτο έκείνο περ•ίφρα­ γμα

... 'Αλλα καi πάλι, οί κα:χούργl()·ι αύτοt {}α κατόρ.ftωναν

νa εισχωρή:σουν στο έ·σω:τερι:χο τής Μεγάλης Φωλιάς, αν δεν ύπ.ηρχ'ε καμια δίοδος, που οί έξερεuνητ.ες δ:μως δεν μπορ·~σαν να την ανα:καλ•'niV\ vψvυν;

'

'

'VΙ....

'

'

'

,

.αν παση περιπτω•σεt,

...

'"

,

'

ι

λ

,

, '

κι αν ακομ.α η -rε -ευταια αυτη

ύπόlΊ'εση fjταν ιiληftινή, κα:νένας άπΟ τ'οvς κακούργους δε {}α είχε ποτε την τρέλα να στείλη σrον άσrυνομ.ικΟ ενα ' , rετοιο γραμμα.

'

'

'

'Η •μονη, λο ιπον, έ'ξ ηγηση ψαν τ ~, ' γρ.αμμα ' οτ:ι το προ-

ερχόταν άπο κάποιο·ν φαρ·σέρ, η ίσως- ίσως, κι ·ιiπο κάπηιοιν τρελό, καί, καrα τη γνώμη 't'oV άστυνοιμι:χού, ούτιε ν' άvη­ συχήση Μ:ρεπε, ούτε κΟ:ν ν' ·ά!σχοληfiη μ' αύτό. κ.

Κι εt'σι, ένώ :στην άρχη εlχε .σκε;φ{}η να το δείξη Ο'τον ' , , , '' '' Γοuαρ:ντ, καrοπιν αποφασισ'ε να μην τΌ καμη.

Βέοαια, καμια ση·μασία δε ,fi·α εδινε ό προϊ'Ο"tάμενός t'Ου Ο'' αύτο -ro γράμμα.

Για κά-&ε έν&εχόμενο οιμως, φύλαξ·ε σrο γρ•αφείο tO'U.

oov το

δσκισε, άλλα το

Πέρ:ασαν ετσι πολλες μέρες, κι ό άστυνοιμιοΟΟς Σ-rροκ πή.γαινε, οπως πάντοτε, ιrτη δ~εύΙ6'\.ΝG'η τΙfι.ς 'Ασ't'U'ν'Οiμίας, oJOO'IJ εΙχε να τελειώιση μερ·ικΕς έκftέ:σεις, χωρ·iς να ίον


74

Ο

ΚΟ:ΕΜΟΚΡΑΤ!.!Ρ

κάμ:η τίποτα να μ.αντέψη δτι ·σε λίγο {}α sφευyε ά:πΟ την Ούάσιγκ-rον.

Εtναι άλή&ια πrος ~ας άστννομιοΟΟς ποτε δεν εΙναι βέδαιος για την έπ:αύρ·ιο. Ξαφνικα παρσuσιάζονται περι­ στατικά, ποο -rav ύποχρεώνΟ'W να διασχίση όλόκληρη τη Συμπολιτεία, άπο -ro 'Όρεγκοιν ώς τη Φλωρίδα κι άπο το Μαίην ώς το Τέξας. 'Όσο για την ύπό{}εση

-roo ·σωιφέρ,

κανένας λόγος δεν

εγινε πιά.

~Η Κυδeρνηση. ·εΙχε δ~ατάξει να έπι6ιλέπσνrαι .σιί δρό­ μοι, τα πmάμια, οί λίμνες ~αι δλα -rα άμιερικανικα παρά­ λια. 'Αλλ' εΙναι δυνα-rο να ·έ:ξασκη&η άπο-rελeσματικη Ε.πί6λεψη σε μια -rόσο άπέραντη χώρα, με τοv 'Α-rλαντικο άπο τη μια μεριά, με τΟν Ε'ίρηνικΟ άπο την άλλη και με τον εύ­ ρ{rrατο κόλπο του Μεξικού, ποiι περιδρέχει τlς ·μεrσημ:&ρινές της άκτές; Το ·μυστηριώδες πλοίο δεν εΙχε ·άπέρανrο πιεδίο

δράσεως και ·δεν ήταν Ετσι πραγματικα άσύλληπτο; Άλλά, το έπαναλαμοοWΙJ'με, οιϋrε το πλοίο, ούτε το αύτοκίνη:rο δεν ξαναφάνψeαν πιά, κα1 ξέρουμε Οτι, σ-rlς -rελευταίες τους ·εμφα\1ίσεις, οί έφευρέτες η ·ό Θφευρέτης­ αν -l}ταν ενας μόνο εΙχαν διαλέξει ηχ περtσσότερο σ'\J'­ χναζόμενα μέρη, άφοιU -ro μεν αύτοκίνητο διέσχισε το με­ γάλο δρόμο τού Γουινσ'κόνσιν ήμiJρα των άγώνων, -ro δε πλοίο Sκ:αr.uε τοος έλιγιμούς -roιu στη ιfΜ:λασσα τσϋ Μπόστιον, που τη διασχίζΟ'W χιλιάδες καρά6ια.

't'fJY

"Αν, λοιπόν, ό έφευρέτης αύrος δεν ·εΙχε χα&η- ύπό­ {}1εση πι-&ανώτατη η βρισκότανε μακρια άπΟ την 'Αμ& ρική, στις {}άλασσες ίσως του παλωU κόσμου, η βρισκότανε

'uενα μερος '

σ

''

γνωστΌ μ&νο ·σ '~' αυτσν.

~ο άσrυνομικΟς ΣτρΟκ συλλοιγιζότ:ανε συχνά:

Ό μΟΟ't'r]Qιιώδης αύτ:Ος άν&ρωΠJΟς δε {}α μποριοΟΟε, πραγμα-τικά, να βρη άσφαλέστερο καταφύγιο άπο τη Με­ γάλη Φωλιά, την τόσο άπόκριυφη, Οσο και ·άπρόσιτη. 'Αλλ'


Ε:ΝΑ

KAJNOrPΓIO

75

ΜrΣΤΗΡΙΟ

Ενα πλοίο δμως η Ενα αύτοκίνητο πώς -&α μ..ϊοροUσε '\!α μπfι έκεί μέσα; Μόνο τ&. μεγάλα ορνεα 3α εδρισκαν καrαφύγιο στΟν κρατήρα Εκείνον τοιU ήφαιστείου... Στις 19 'Ιουνίου, κατ&. τlς έννια το πρωί, ό άστυνο­ μικος Στρόκ, κα3-οος sογαινε άπο το σπίτι του για να πάη ιrτο γραφείο του, εlδε δ-υο άνΟρώπους που τΟν έκοίταζαν προσεχτικά. " ο urε

'

τους η

~ Ω. ' ' ' .,, ιr ~ ' ερε, αuτε uα τους προοεχ,ε, αν η uεια-

Γκρήντ, ή ύπηρέτριά του, δεν τοο μιλούσε γι' αύταύς. Πραγματικά, έδό') και λίγες μέρε;, rJ ύπηρέτ-ρια εδλε­ πε τοιUς διυο αύrοιUς άνΟρώπους να τριγυρίζιονν σrο δρόμο, ιrα να κατασ"ι<.όπευιαν το σπίτι και να παρακολΟ'U'Οοϋνε τον , , '

-

,~,

αστννσμικο, 11'ου επηγαινε στο γραφειο ταυ.

-

ΕΙσαι βε6αfα γι' αύτό; την ρό)τησε ό Στρόκ. 1!.

,

,

'

χ

, ,

~

,

''-.ι..«:\.

'

Β εuαιοrατη, κυριε. τε; ακομα οι αvuρωποι αυτοι σάς παριακολΟ'U'f}ιοιUσαν δτ-αν έρχόσασrε καί, μόλις εκ?.ειιrε ή πόρ•rα εγιναν aφαντ'ΟL. -Μήπως κάνεις κανένα λά:3-ος, Γκριήντ;

-

,

"Ο χι, κυρ·ιε.

-"Αν rοιUς εδλεπες αύwtις τους άν&ρώπους, 3·α τους άναγνώριζες;

-

Μά:λ~σ'ΟΟ.

Μπράοο, .Ο•εια - Γκρήντ, εf.πε γελώντας ό άσrονομικός. Βλέπω δτι εχεις γίνει ντ'έτεκτιδ! Θέλεις ·νt<l σΕ πά,

ι

ρουμε στην υπηρεσια μας; ,

,

,

,

Δ'

, ,

,

~

Μ ην ασmιευεσtε, κυρ·ιε. εν τα εχω χα:μενα, οπως ίσως νομίζετε. Εlμαι βεοοιότατη &τι σάς κατ-ασκοπεύουν

'

-

ι

'

_Q,

ι

--~ι

και μου φαινεται πως υα κανατε ΚΙ.ΜΙ.α,

.,

αν

., · · ατε ενια.ν -

βάζ

δυΟ άν&ρώπους σας να παρα:κολοv3ήοονν αύωιUς τους κα­ τ-ασκώrους, για να μά{}-ουιμε έπι τέλους ποιοί εlναι και τί γυρεwιΝ.

-"Εννοια σου, 3εια - Γκρήν, και -ιtα πάρω τ-α μέτρα


Ο

76

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤ&!Ρ

μου, άπάντησε ό άστuνομικΟς για να την κα{}ησuχάJση. Πραγμ.ατ.ικα όμως αuτος δε φο6ότ'ανε κα&όλοιu. 'Αλλ' ή Γκρήνt, που άλλω01τε εύκολα άνησυχοϋσε, αύτη τη φορα δεν •έννοοιυσε να κα{}ησuχάση. -"Αν -rσUς ξαναϊδώ, {}-α σάς

πώ ΠΙρο-rοϋ βγητε, εlπε.

-ro

-Καλά, Γκριήντ, άπάντησε ό άσαινομικός, κ66οιντας τη συζήτηση, γ~ατί, αν την έξακολου&ουσε, ή Γκριη:ντ {}•a ίσχυριζότα:νε, στο τέλος, δτ'ι ό ίδως ό Σατ:ανας η -rουλά-

,

χισrο κανενας

,,

,

'~

,

\

απο τους υποτακτΊ.κοιuς του,

τον κατασκο-

πεuε.

Ίίς δυΟ άκόλοοθ•ες μέρες έξακρί6ωσαν δτι κανένας δεν τον παρ·ακολοιύ3ησε, οmε όταν βγηκε, οϋτε οοαν γύ­ ριισε. 'Απ' αύτο σuμπέραvε πως ή Γκρηνr {}-α ~α"Vε λ6Jtroς.

Το πρωί, λοιπόν•, της 19 'ΙουνίJου, ή Γκρiι:ντ άνέ6η­ κε τη σκάλα οσο γριηγορώτερα της το θπέτρΜε ή ήλικία της, ΟΟπρωξε την πόρτα τιού δωμαιίοο τοϋ άστuwμικοϋ, μπiiκε μέσα κJαt τσU εΙπε λα:χανιάζοιντας: Κύριε! Κύριε! Τί τρ·έχει, Γκρήντ; ... -'Εδώ ε[ναι! I I > ~ - ποιος; ... ρωτη·σε εκεινος,

-

εκεινη τη

-

I _<ι,

'

>I~ ~

I

που καu·ε αfi.JI.o σκ:επτοιαν

, καχασκοποιuς.

''' σιτι γμη παρ·α τους

~,'

Οί δυΟ κατάσκοποι!

, οι• ψεutοικατασκοποι; ... -Μάλιστα... Εlν' έ'ξω, στο δρόμο... 'Αντίκρυ σιο παρά{}-υρό σας ... Στέκονται, κοιτάνε το ·σπίτ'ι και περφ.ένουν "'Α

I

νa βγητε! ~ο

'

Σ

,

λ

I

,

I _cι

,

I

-rροκ π ησιασε στο παρ·αuυρο με -rρωrο,

Ι

Ι

'

μην κινηση την προοσχη, κι ε

Ι

ε, πραγματ'Lκα,

§:._Δ uuv

,

,

για να > Jl. Ι

·άνluρω-

πους στο ά.πένανtι πsζοδρόμιο. ΤΗ

§:._Δ

I

'

I

'λλ'

-rαν κι οι υuu μετριοι σιο ·ανασ-rημα, α

α ρωμια-

λrοι, με πλJατ'ισUς ώμοιuς, ήλικί.ας -rρι.αν'ΟΟ.71iντ:ε πιερ,fiπου με σαράντα χρονών, φορώιντας, οπως σuνηι&ίζονν οί άν&ρωποι


Ε ΝΑ

ΚΑ ΙΝ Ο

r

Ρ Γ Ι Ο

Μ.

r

77

Σ Τ ΗΡ Ι Ο

τής ~ξοχης, πλατύγυρο καπέλο, ποiι τους έσκίαζε το πρό­ σωπο, πα:νrελόνι ά:τΟΟ χοντρο μάλλινο ύφασμα, βαρ·ια πα-

,

'

-

' ,

'

e.._δ'

πουτ:σια, και κρατ·ουσαν σrο χερι χοντρο ραυ ι.

Κοι-rούσαν μ' έπιμονJι την πόρτ:α και τ:α παρά{}υρ·α της κα:rοικίας -roU άσrονομικσίι. "ΕπειτΙα, άq:οο tiλλι:ι.:ξαν λίγες λέξεις, έκαναν καμια δεκαρια βήματα στο Π1εζο­ δρόμιο και ξαναγύριζαν στlς {}fuεις rouς.

- ΕΙναι οί ίδιοι άνttρωvrοι ποiι εΙδες και την άλλη φορά, Γκρήνr; ρώτησε ό Ί'ζι:Ον Σtρόκ. Οί 'tδιοι, κύρ•ιε, τοιUς γνωρ~rο καλά.

-

Δεν μποροi)σ'ε πια να πιστεύη. πrος ή γρια ύπηρέτρια εκανε λά8'0ς, κι ώmφά:σι.<JΙε να θξιχνιάση αύτη τη:ν ύπό­ &εση. Βέ6ιαια, δεν έσκόπε:uε να παρακολοuθ'ήση ό ίJδιος Ι

\

\

_(\ \

\

'

ι.1-

I

"

Ι

τους κατασκσπους, για,τι U"α ·ιον αναγνωρ~~αν αμεσως, κι

αύrο .δεν τ'ον σuνέφεριε. 'Αλλ' άπο τfιν ήμέρα έκείνη {}α τοποfl'ετlοVσ'ε ε'Vαν ·άσαιφύλακα με πολιτικα ιμπρος στο σπί­ τι καί, aν ξαναγύριζαν το βρ·άδru η την άλλη μέρα, {Μ τοiις παρακολαυι&αίισε rος την κατοικία τοιuς και -&α έξακρ.ίl)ωνε τJιν ταυτότητά :rouς. 'Αλλ' ' επεριμ:εναν, ~ " ' ' ' .._ ~-- ~ α ταν αραγε, για να τον υυvuιυεψοιυν 1

1

στ"fιν 'Αστυrνομία; "Αν τ·ο Θκα~αν', &α ήταν Ί;σως μια κα:λη εύκαιρία για να τοος προσφέ.ρη μια φιλοξιενία, για την όποία δεν &α εΙχαν λόγους να το·ν εύχαρtσtήσονν...

'Επηριε λοιπΟν το καπέλο του καί, έΝώ ή Γκριfιντ στε,

ΚΟταν

'

,

'

ακομα στο

'Jι

Πaρα:uυρο,

'fvv..,

ΚαtεvιιΚΕ

'

τη

.!.J"),

σ'ΚUΙΛα,

,.

'C

αν'Οt<:,Ε

την πόρ<tα καl βγfίκε σ't'ο δρόμο. Οί δυΟ άιν8ρωQ11οι δε βρ,(σκονr:αν πια έκεί.

'Αλλα τα χαρακτη;ρι.σ"τικά τους, που είχανε χαραχttη σrη μνήμη του, δε fl·α εσδιηιναν πιστέ.

Μ' δλη τη:ν πρσσοχη ΠorU καrέδαλε, δεν μπόρεσε να τους δη. "Αλλωστιε, ~άπο την ήμέρα έκείνη, ούτε ή Γκρ·ήνr, υϋtε αύrος roi1ς ξαναεvδαν πια μΠ!ροσrα στο σπίτι κι 0'\Jτ!ε '~, 'δρό τους ανταμωΙσαν στο μο.


Ο

78

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

Κcίτω άπό τci νερci

' και

Στο άνα:με11α:ξ\J ή περιέργειια τσϋ κοινσU φσύντωσε

' '

1!~ ~ ' ' ~ , π άλ ι, απο UJ\J\.iα ·πραγματικα μυστηρ.ιωvιι γεγfΥWΥτ:α.

Στο φύλιλο τής 22ας 'Ιοννίοιu, ή έφημερ{δα « Ψnπερι­

νΟς 'Ασ'Πιρ~ δημσσίεψε το έξης ά~fi-ρο, πσU δλες οί έφη­ μερ(δες της Συμπολlιt'είας το άναδιημοσίεψαν την άλλη μέρα:

«tH λ'ιμνη Κ'ιρνταλ,

'

που

β ρισκεtαι '

'

στο

Κ ανσας, '

σ

άπόσταση όyδόνtα μιλίων άπΟ τ:f]ν Τοπέκα, τi}ν πρωτεύου­ σα της Πολιτείας, εtναι πολ\J λίγο γνωστή. 'Αξίζει δμως να γίνη, και {Μ. γίνη, ·άσφαλώς, γΙJατt ή πφσοχη τού κοινού

στρέφεται τώρα προς αύriιν για λόγους πραyματικα πολ\J παράδοξους.

»tH

λ'ιμινη. αmη ' ' ·βρ'·ισ'χ:εται σε' χωρα ' ' ' και' δ'ε ορεινη

ro

φαίνεται να εχη καμια fπιχοινωινία με ύδρογραφικΟ δί­ χτυ της Πολι-rεLας. 'Ό,τι χάνει ~ν ·8ξάτμιση, το ξανα­ κερδίζει άπΟ τις βροχές, JOOiJ πέφτονν ά:φ{}ονες στο μέρος έκείνο τού Κάνσας. » tH έπιιφάνεια τής Κίρνταλ εlναι έΟδιαμηνrαπέντε πε­ ρίπου τετ~αyωνικα χιλιόμε-rρα και το ύψος της ύπερ6αί­ νει το ύψος των πεδιάδαιν. Κλεοομένη ·μέ;σα σε πλαίσια

,

• ' ~Μ~ r ' ' απροσιτη. ' ι Δ ι α:πο μvvvu., ειναι 'αρκJετα ύσ'κολ α πηγαιvε.ι κα-

νεl.ς έκεί μrοα

' •

ώrD φαράγγιια: και χαράδρες. tΩστόοο,

,

' χωρια UJταJQΧOW ι ' " J1 ' πολλ α σιtιις οχυιες της. π ερ,ιεχει .ι~ Ψ'-"".ια: σε

μεγάλες ποσότητες και τ' άλιευτικ:α πλοιάρια τη διασχί­ ζουν πρΟς δλες τlς διευ3Wσtεις. »"Ας προισιtέσοuμε δη το βά-6ο; τής Κίρνταλ εtναι ποικίλο: Κσνrα στlς Οχ~ες ξεπερνάει τα ·δεκα.πέvtΈ μέτρα. Βράχοι σχε.ΟΟν κά-6·εmι .άJrοτελσ&ν τα χείλη τής άπέραν­ της αύτης λεκάνης. Κύματα ttράστια χwJ'ΟΟ'ίrνε κάποτε με , ' παραλ'ια, και' τα' σπιτιια, , ' ειναι ι: ' στις ' λυισσα "ι'r}Ύ πσu κοιντα οχ!{}>ες, βρέχοινtrαι τόσο πολυ άπΟ τοος άφρσUς τών κυμά-


KATg

ΑΠΟ

ΤΑ

ΝΕΡΑ

79

ταιν, δσο !{}•α βρέχον~αν κι άπΟ μια ρσ.γδαία ~χή. Το βάιt-ος, ι]eκε,;α ·μεγάλο στiιν περιφέρειια, αύξάvει έφ' δ<rον ΠQΟΧ.<ΟQΟ&με πρΟς το κέντρσv, &τ!ου σε ·μερικα σημεία, φτά'

~

'

ι

νει τα εκαrο μετρα.

:. Το

νερΟ της λίμνης εlναι διατηιες κ.αl γλυκό. Φuσι­ κά, δε βρίmιεται έκεί κ.ανένα. εfιδος -3-α~ω ψάρι, ά:λλd μάνσ πέροcες, π:έΟ'τρΟ<fες, κ:υ.πρWσι, κω6ιοί, χέλια κt'λ., μΕ άσuνή&ιστες δια-rάξεις και σε μeγάλη ·άφfl'Ονtα. 'Εννοεί­ ται, λοιπ6ν, Οτι τ'Ο ψάρeμα στη λίμνη ά;)φάζει.. :.Χιλιάδες εlναι οί ψα.ραδες κι έκατοντάδες τα πλοι­ άρια 31!0iJ χρησιμαιrοι.οϋ~. ΣτΟ στολίσκο αύrο πρέπει \'Ο πριοσfi·έοουμε είκο·σι μικρ€ς γολέw; κι άτμ.ά:κατσυς, πΟΟ έ­ ξυπηρεt'οϋνε τη στηικοιναινία άνάμεσα στα δι~ χωριd της λψνης.

:. tH περιyριαφf) τής Κίριννα.λ -lfrαν άναγκ.αία, για να γίνοον κατανοητα τα yεγσνfπα που -3-α διηγηθ'Ο'ϋμε:.. Κι ύστερα άπ' αύτο τ<νν πρόλογο, ό άιρι6-ρογρώ:fος τοϋ «(Εσπερινού 'Αστέρος~ θγραιpε τα έξης:

«'Εδώ καί λίγσν καιρό, σί ψαράδες της Κίριyταλ πρόσεξαν δtι κάπσια άνεξήγητη ταρ·αχη σuμ6αίνει. στην έπιιφάνεια τής λ~μνης. ΚάΒε τόσο q:tαu<JΚόννει, σ:ιhι ά:1ΟΟ άν­ τίκαιπο θσrοτιερικσϋ κύμαrος. 'Ακόμα κι δtαν δε φuσάη ό παραμικρΟς άνεμοι;, με νηινεμία, με αί-θ-ριο ούρανό, με κα­ λοκαιρία, ή άνόψωση αύτη τής έπιφαιείιας γίνεται <J'ΚΟQ­ πώντας τQ-ιγύρω ·άφριοιύς. τα πλοιάρια τότε χορεύουν, πέ­ φτουν εξω, σuγκρσύσνtαι, ρ.ίχνοινται το εvα πάνω 0"00 άλ­

λο, κινδννεύrι:wν ν' άνα.π:Οδογυριστσ&ν ~αl παι&αίwνν σΟΟα­ ρες ζημιές.

»Το βέ6αιο ε{ναι πΟΟς ό άνα()ιρα:σμ.Ος αύτών -rών νε­ ρών ΠQΟέ,ρχεται ά.πΟ κάτω, άπΟ τα βα&ύτερσ. σ'τ'Qώματα τής λίμνης, φαινόμενο πσU πφσπά{}ησαν να Θξηγήσοον κατα πολ!λοiις και διαq:όριαυς τρόποιυς.


Ο

80

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤs:!Ρ

»ΣτΥ)ν άρχή, ύπόθ·οοαν μήπως ή -rαραχi) όφΈιλόtαν σε σεισμικη δόνηση, πσU άλλοίωvε -ro βυ{}·ο της λ~μνης. 'Αλλ' ή ύπό8·εση αuτη έγκαταλεuφ8ψι:ε, δταν βε&αιώ8ηκαν πι:Ος ό άνα()ρασμος δεν f)ταν έντοπισμένος, άλλ' άπε>JαντCας πε­ ριέτρεχε δλ:η την έΚτ-αση τής Κίρινταλ, προς -r' άνωrολικa κα8ι:Ος καl προς τa νότια, στο κέντρο κα8ι:Ος καl στΥ)ν περι­ φέρεια- καvονι:κa 8-a 'μ'ποροϋσε νa πη καινεlς- π;ράγμα που άπέκλειε την ίδέα ιοιϋ σε~σμοϋ η τής ήφαιστεLακf]ς έ~έργειας. »Μιa άλλη ύπό8εση, διαφορετική, διατυπώ8ηκε έ­ πειτα. Μήπως ή παροοσία κανενος 8-αλάσσιοu τέρατος ά­ νασrάτωνε -ra νερa tfις Κίρινταλ με τόση όρμή; ... Άλλά, έκτος άν το τέρας αύrο γεννήf}ηικε μέσα ιrτη λίμνη ΚJαi πijριε έκεί μέσα διαστάσεις γιγαντιαίες ύπό8-εση πολυ λίγο πιiJ·ανi} πρέπει νa παραδεχηwμε δτι ήρ8·ε ,άπ' Θ'ξω κι δτι κατόρ8ωσε νa είσχωρήση .σrη λίμνη. 'Αλλa πώς, άφοϋ ή Κίρν-cαλ ',δε" εχει καμιa ·έ'Πικο'Lνωινία με τ' άλλα νερά: (Η ϋ.mαρξη ύπογείων διωριίιγων, πσU τρέφονται άπο 't'a Π()­ τάμια τού Κάνσας, κι ώς ύπόθ·sση άκόμη, -8-a fίταν πολυ τdλμηρή. Κι eπi τέλους, liν ή ΠολιτεCα βρ~Ο!Κόtανε στa παράλια tού Ά-rλανηκσίι η τού Είρηνικσίι, 8a μπορούσε

'

'

,

'

,

"

'ξ, κανεις να προτεινη μια τετοια ε: ηγηση. 'Αλλ' οχι.I Τ'ο κ, αν-

σας εlναι ·δλως διόλσu μεσόγειο καl βρίσκεται σε μεγάλη άπόσvαση άπο κά8ε άlμιερικιανικη 8άλασ'σα. »'Αλλ' άφοίι ά:.ττοδείχτηκ:ε δτι εtναι άδύνατη ή Jυαρ<>υ­ σία {}αλάσσιοο τέρατος στη λίμνη Κίρνταλ, δεν πρέπει

μάλλον νa παραδεχtοϊιμε δτι πρόκειται γιa κάποιο ύποδρύ­ χιο, που κινείται σra βά8η της λίμνης; Μήπως δεν ίmάρ­ χσυν σήμερα πολυάρ·ι8μα τέmLOU είδους πλοία; Κι άκρι­ δώς στο Μπρ·ί tσπ.ορ -rοϋ Κοννέκτικια:τ δεν κα8ελκύστηκ:ε,

,

πριν

λ'

,

"

~

,n.J!.,,,.....,

t

ιγα χρονια, ενια υπvuvυχω, ο

,

«tτπερασπιστης»,

,

που

μπορούσε νa πλέη κάτω άπο -ro ·νερό, πάνω στο νερό, καΙ. νa τρέχη άκόμη καl στην ξηρά; ... Κα-rασκευάο'τηκε άπο ε­ vαν έψεuρέτη ·πσU λεγόtανε Λάικ κι ήτ'αν θq:οδιασμένο με


KATQ

ΑΠΟ

ΤΑ

ΝΚΡΑ

81

~υ(ι μηχανές , μιa rιλεκτρικη ΗSδομηνταπένrε ί;τπων, πο\Ι χινοi•ι:τ ι:: δι;τλοtJ ς Ω. ιΧΙ' ς . xu.l μ ιav cυ.λη )"[ (_)\J δοl·λευε με :τε-

Τό έριξε μόνο~ τοu στό γρσιμμcιτοκι6ώτιο τ'ij~ 'λ

τρε

αιο,

δ

Άστuνομίcι~.

(σελ .

99)

Ι I tl, 'f ' Ι ' ιακοσιων ~ενηντα ι;πιπων, κι ειχε επισης: )O(lt τρο-

χοiις έξωttερικοiις διαμέτρου ένενήνtα έκατοστών, πού τού 6,

Κοομοκpιi τ ωρ


82 '

() Ι

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤS".!Ρ

Ι

\

\

\

επετρεπαν να τρεχη και σvους

δ

~I

I

\

\

ρομους, οπως και στους

m'-

3μένες τών &αλασσών. »'Αλλ' αν παρ·α:δεχτοuμε ο τι οί άναστατώ·σεις η οί τρικυμίες όφείλονtαι πραγμαηκα σε ύποορύχιο· σuστήμα, ' tt λειοποιημε:νο Λ αικ,

τος

"

'

• ,

εστω στ.ον υπερτατο

β

n

,

wu'μo, γενL

νατ·αι πάλι το ζήτημα: Πώς μπόρεσε να μπη μέσα στη λί, ' , , , , ' , μνη.,

ωω ποιον

~

υπΌγειο

δ

ρομο

_cι

κατορ•υωσε να

cρτα.ση.;

...

'Επαναλαμοάν()Ιυμ.ε δη ή λίμ:νη αύτη εΙναι άπο πανταί' κλεισμέ·νη άπο πλαίσιο βοιυνών, εΙναι τόσο άπρό·σιτη σ' ενα πλοίlο, δσο καl σ' ε\Αα -&αλάσσιο τέρας, αν το πρώτο δεν έγεννήt}ηικε μέσα στα νερά της.

»Κι ομως! Η μόνη πιftανf] έξήγηση, ή μόνη άλη­ {}οφανflς ύπόftεση ·εlναι δτι μια -rέτ:οιου είδοιuς συσκευη κυκλοφορεί κάτω άπΟ τα νερ·α της Κίρνταλ, JOOv aλλωσtε 1

-

I

\

.Q. Ι

πρεπει να προονεσουμε

-

\

ποτε

δ'

εν

I

παρου•σιαστηκε

στην έπιφάνεια. Νομίζουμε δτι δεν μπορεί να ύπάρχη πια οϋrε ή παρια:μικρi} άμφιοολία, ϋσrερ' άπ' οσα σuνθδηκαν στlς 20 'Ιουνίου. »Την ήμέρα έκείνη, το άπόγευμα, ή γολέτα «Μάρ­ κε·λ», ποu Μ-λεε μ' δλα της τα πανια πρΟς -rα βσριειοδυτικά, συγκροιύιrτψc:ε με κάτι το στερ·εό, κάτω άπ' το νερό. Κι ο­ μως, στο μέρος έκείνο, καμια ϋφαλος δεν ύπάρχει καl το '_<ι λ' r , • ' • ' , βαυος της ιμνης ειναι πανω απο εικοσι:πενrε μετρα. »~Η γολέτα τρυσιήιt}ηικε στο πλευρ(> καl κινδύνεψε να

γεμίιση νερα καl να •βυ{}ιστ·η μέσα σε λίγα λεπrα της ώρας. Κατόρι&ωισα~ ομως να φράξΟ'UV' την τρύπα έκε~νη, κιαl το πλοίο μπόρεσε να φτάιση στο πλησιέστερο λιμάνι, ποιU άπεί­ χε άπο κεί περίπου· τρία. μίλLα.

»'Εικεί ή γολέtα ξιεφοριτώ&ηκε, τρα6ήχτηttε στην ξη­ ρά, κι ή πληγή της έξετάστηκ:ε έlξω·tερικα κι έσωτερικά.

~Η έξέτ:αση αύτη άπέδει!ξε οτι -co σκάφος εlχε χτ:υ~· στο πλεuρο άπο άληftινΟ εμοοιλο. "Τστερα άπΟ την- πιστο­ Ποίηση αύτή, εlναι άδύνα:το ν' άρνη&οιϋμε την παρουσία


KATQ

ΑΠΟ

ΤΑ

ΝΕΡΑ

83

ύπο6ρυχίου μ8σα σ·τa νερa της Κίρνυαλ, δπου κινείται με ταχύτητ·α έξαιρετική. ' ' ' καμοrυμ:ε ' ' ' την ' παρατη' » 'Αλλ'α τοτε πρεπει να αυτη ρηση:

'

'

"Α ν πραγματιχ.α ε:vα ι:, ' ' "δ ους μπομηχανημα τετ:οιου ει

ρεσιε νa είσ<χωρή.ση στη λίμνη, τ:ί πηγε νa κάμη έκεί; Μή~ πως το μέρος είναι κα:τά.λληλο γιa τέτοLα πειράματα; ... ''Ε7t1ειτα, γιατί δεν άνε6ιαίνιει πο& στην έπιφάνεια, και ποιο συμφέρον {}'α εtχε νa μένη κρυμμένο;»

' '

Και το ιlρ:3ρο τιοv «Έσπερ·ινοίr 'Αστέρος» τε:λείωνΙΕ

'

'δ ο., 't: η αυτη ' ' σuσχετ:tση , με την πραγματικα πιαραι

:

«Μετa το μυστηριώδες αύτοκίνητο, το μυστηριώδες πλοίο! »Μετa το μυστηριώδες πλοίο, το μυσ<τηριώ&ες ύπο6ρύχιο! »Πρέπει, &ριαγε, νa συμπεράνουμε δτι και τΟ: τρία όφείλονται στη μεγαλοιρυία ένος καl μόνον έφευρέτη, κι δτι και τα τρία άτιοιτελοϋ·ν εvα μόνο μηχάνημα; ... »


Ο

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

ΜΕΡΟΣ ΔΕfΤΕΡΟ

ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΑΣΊΎΝΟΜΙΚΟΤ

τ ό πpόt)λrιμ.a

,

,

ΤΗταν σαν άποχ.άλυrψη καl προξένησε γενικα μεγάλη Κ ανεις ' πια' δ'·εν ειχε " την ' παρ•αμιικρη' αμφωο, e

ενrυπωση.

λ ,ια:

,

~

'1'

)/δ

,

'λλ'

χι μοναν ηrαν ο ι! ιος εφευρετης, α I

' '

Ηδ

α και το ι ιο

μηχάνημα. Κι δμως, πώς fla μπορούσε πρακτικα να κατορ.f!ωflη μεταμόρφωση ένος' αύrοκινήτ·οru σε πλοίο, και Επειτα του πλοίου αύrοίi σε ύπο6ιρύχιο; ... Μιa συσκεm'ι που μποραίi­ σε να κινείται με την ϊδια εύχlσλία Ο'τη Ο'rεριά, πάνω σ·τα νερα και κάτω άπο τα νερά! ... Τόrε δεν της ελειπε παρa

ll

'

,

,

'

J

'

και να πεrαη ·στον αερα

I

....

Τέλος πάντων, εχονrας κανεlς ύπ' οψη τ'ου καl μό­

νον δσα είχαν μαflιεuτη, δσα είχαν βεδαιωflη, οΙΟ'α εΙχαν πισ'τοποιηif}η i]δη άπο άναρί·Οιμψους μάρτυρες, f]ταν ύπο­ χρεωμένος νa παραδεχτη δτι έ.πρόκειτ'ο γιa ενα πράγμα άπολύτως άλλόχ.οτο. Γι' αύτο ή περιέρ•γεια -rσU κοινοίi εlχε φουντώσει καl q:ούντωνε όλοένα περ~Ο'Ο'ότ'ερο.

Πρώτα, πρώτα οί έφημ:ερίδες 8καμαν riιν έξης λογι­ κώτατη παρατήρηση: ' , '1" , δ' , Στην περιπtωση που ηταν τρια ιαq:ορα μηχανηματα, 1Μ έπρεπε να κινοuνται καl τ'α τ'ρία με σύσ'τημα νέο, άνώτερο άπ' δλα τα μέχρι τότε γνωστά. Το σίmτημα αύτο

δοκιμάστηκε ήδη κι εδαισε τα ίκανοποιητικώτερα, τα κα­ tΙα:πληχ.τικώτ'ερ·α άποτελέΟ"ματα, άφσU άπσδείχτηκε δτι Ε'δι-


ΤΟ

ΠΡΟΒΛΗΜΑ

85

νε ταχύτητα ένενή;ντα μίλια την ώρα. 'Επομένως έπρεπε ν' άγοραιrtf) άπο τΟν sφευρέτη το νέο αύtο σύστημα, με κά{}Έ &υσία.

'Αδιάφορο αν το σύστημα αίιτο έφαρμοζότw\iε σε τρία διάφορα μηχανήματα η Ο"ε ένα μόνο, ίκ:ανΟ να κινείται παν­ τού. Το συμπέρασμα η.rα:ν οτι ή έφεύρεση f.πρ·επε να γίνη κtf)μα κοινό, κtf)μα τού κράtους, κτήμα τfις άν&ρωvτότη­ τος.

,

νατα

'Ασφαλώς, τα άλλια κράτη, {}Ο; ίfκ.αναν τ' άδύνατα δυ-

'

για ν

' αποκτη:σονν , '

,

,

λ'

'

μηχα:νηματα tοσο πο υtιμα και

για το <rτρατ·ο και για το στόλο τ1<ΥUς. Φαντάζεται κανεlς εύκολα ποια ύπεροχη {}·' άποQοtτοίί­ σε μ' αύτο μια Δύναμη, τ:όσο στην ξηρά, δσο καl στη itάλασσα. 'Αλλ' ή Δύναμη αύτη. bτρεπε να εΙναι οί 'Η­

νωμένες Πολιτείες. Με κάft-ε '3'Uσία! 'Έστω κι αν brρό­ κειrο να δωτανηftούν, γιΟ; την έξαγορΟ; και γιΟ; τη·VΙ έκμ,ε­ τάλλευση της έφε.ύρεσης, ολα τα δισεκατομμύρι.α τοιίί Δη­ μοσίου Ταμείου!. .. "Ετσι σιιεπτότανε κι ό στρατιωτικος κόσμος κι ό λαός. Uί έφημερίδες δημοσίευαν κάit·ε μέρ·α άρ{)ορ·α πάνω στα άρftρα για το ζήτημα αύτό. Καί, φυσικά, δεν ψ-αν μόνσ στην 'Αμερική, άλλα και στi]ν Εύρώπη το ζήτημα της ή­ μέρ.ας.

Άλλά, για ν' άγοραστη ή έφεύρεση, έπρεπε πρώτ' άπ' ολα να βρε3•η ό έφευρέτης. Κι έδώ άκρι6ώς ήταν ό κόμπος!

Τοϋ κάκου έξερευνή·ftηκε ή λ~μ νη Κίρνταλ καl βολι­ δοσκοπή{}ηΚΙε σ' δλη της την εκταση. Ούτε ίχνος ύπο&ρύ-­ χιου πουft-ενά!. .. Μήπως δf βρισχότανε πια O't<X νερά της; Άλλα τόtε πώς εlχε φύγει; ... Βέ&αια, οπως εlχε ερ·ft·ει 'Αλλα πώς;

Πρό6λημα άλυτο!

Μήπως λοιπον {}Ο; έξαφανιζόυανε για πάνtα, δπως


Ο

86

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΏΡ

και το αύτοκίνητο ά.πο τοiις δρόμους τών 'Ηνωμένων Πο­ λιτειών δπως και το πλιοiο άπο τ' άμερικανικα πιαράλια;

wΕτοφ.ος γιa άναχώρηση 'Επαw:ιλημμένως ό άστυνσμικος Σ-rρΟκ συζήτη~ε με

τΟν κύριο Γοοαρντ για τfιν ύπό&εση αύτή, ή όποία δεν ε­ παυε να τ-Ον άπασχολη aο6αρώ·τατ:α. Θα έξακολοuθΌϋσε η οχι τlς ερεννές της ή 'Αστυ­ νομία;

Στις 27 Ίοuνίοιυ, ό Ί'ζrον ΣτρΟκ προσκλή·δηκε στο μέγαρο τη~ 'Αaτuνομίας, κι ·εύ8\Jς μόλις μπηκε μέσα aτο γραφείο -rου, ό κ. Γουαρνt -rοϋ εlπε: - Τί λες λιοιπ.όν, Στ-ρόκ; Δεν εΙναι μια καλη εύκιαιρία για να ίκανοποιη&ητιε και 'νtα μάς ίχιανοποιή·σετ'ε; -'Εννοείτε τi]ν άποτυχCα της Μεγάλης Φωλιaς; -Ναί. I > Ι .1 f > /2. 'λ - κ αι για ποιαν ευκαφια ·μι:r.ατ-ε; ρωτησε αμφιuα λσντας άκόμη αν ό προ~σ'tάμενός τ'ο:υ μ~λούaε σοοαρά. -Θα -Β-έλατ-ε ν' άνακαλύψε-rε τ-ον έφεuρέτη της τρι­ πλijς μηχανfiς; - Και το ρωτάτ-ε, κύρ~ε Γουάρντ; Δια-rάξτε με μόνο, και aάς δίνω 1'0 λόγο μου δtι {}α κάμω δ,τι εfvιαι δυινατο για να πετύχω. Ή άλή8'εια εΙναι δμως, δτι το πράγμα εlναι πολU δύσ'Κιολο. - Πραγματικά, Σ-rρόκ. Εrύχηλώτερα {}α μποροuσε κα-

'

'

' ' • I ' Μ εγάi 'λ η φ ω λ ιαI νεις να εtσχωρηση aτη

...

Τσυ ΓοuαρΙΥt τοιU άρrοε να τον πεφάζη για την άπο­ τυχία της προηγούμενης άποσrολijς. Πάντ-ως δμως το εκανε χωρ·lς κακία και μάλλον για να τοϊι κενtάη το φιλότιμο. Τον γwί:ιριζε άJλλωστε καλα κι i}ξερε δτι {}α {}υσίαζε τα πάντα για να tiou έπιτ-ραπij να έπαναλά()ιη την άπόπειρα. Δεν περ·Cμενε παρα μόνο μια διατ-αγή...


ΕΤΟΙΜΟΣ

ΓΙΑ

ΑΝΑΧΏΡΗΣΗ

87

Κι ό Γουαρινt τού εtπε ,με φιλικο τόνο: - Ξέρω, Στρόκ, πrος έκάματε δ,τι περιν&uσε ά:πο το χέρι σας καl δεν fχω, να σας κατηγορήσω σε τίπlοτ:α. 'Αλ­ λα δεν πρόκειται τώρα για τη .Μεγάλη Φωλιά. "Οτ:α·v το Κογκρέσσο άποφασίση να παρ,αδιάση το μυστηριώδες πε­ ρCζωμα, φτά,jει να μη λυπη&η τα Ε'ξοδα καί, με λίγες χι­ λιάδες δολλάρια, {}'α πετύχη το σκοπό του....

Αυτη Πιν ίδSα Βχω κι έγώ. Μοιυ φαίνε11αι δμως, πρόσ&εσε ό κ. Γσuαριντ, δτι το καλύvερο 1t'ιOiJ Βχσuμε να κάμοιuμε εlναι να Ι'Gατ:αδιώξουιμε και να σuλλάδαuμε το μυστηριώδη αuτΟν τρομοκράτη, που τόσες φορες ώς τώρα μας ξέφυγε. ΕΙναι ή ,δουλειά, το κα8ηκοιν μιας 'Αστυνομίας καl μάλιστα μιας καλης

-

-

,

στυινομιας.

-

Οί έκ&έσεις ΠIOV λάβατε δε γράφουv άν ξαναφάνηκε

που8·ενά;

-

"Ο χι.I Κ αι, '

μ

'

'

"λο που ο

τ ηταν

~ γι:-uαιο

' ,.,..Jt,{.,. πως κl!vvv•αν

κάτω άπο tα νερα tijς λίμνης Κίρνταλ, ώστόσο στά{}ηκε άδύναrο να ξαναδροϋν τα ίχνη του. Τί διάδολο; Μήaτως μπορεί να γίνεται i'Gαl άόρατος δποτιε {}·έλει αmος ό άν­ {}ραιm>ς;

Κι αuτο άν δεν κάνη,, το βέοοιο εΙναι Οτι δε φανε­ ρώνεται, παρα μόνο δταν {}έλη, άπάντησε ό άστυνομικός.

-

-

Μάλιστα, Στρόκ. Και μοϋ φαίνεται δτι μόνο ένα μέ­

σον ύπάρχει, για να τeλειώνουμε μ' αuτΟν τΟν παράξενο έφευρέτη: να τοο προτείνΌυμε δηλαδη για Πιν έη;εύρεσή του ένα τόσο μεγάλο, τόσο ίκανοποιητικΟ ποσό, ώστε να μη μποριiί ν' dρνηι3η να μας τl]ν παuλήση. Τί λέτε καΙ. σιείς; Ό κ. Γσuαρινr εΙχε δίκιο.

Μ' αύτον τον τρόπο σκεπτόταν ή Κυδέριvηση τών tΗ­ νωμένων Πσλιτειώνι να προοπαf}ήση να εριt}η σε μια συνεν­ νόηση μl τΟν fίρωα τής ήμέρας τίτλος ποο άσφαλώς ποτε δεν εΙχε δσ&η δικαιότερα σε άνθρωπο.

Με τη βοή&εια των έφημερίδων, ποιU

-&'

άνέγρ·αq:αν


88

Ο

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΏΡ

την είδηση, ό έφευρέτης δε {}·' άριγοι&σε να πληροq.;ορη8ή tί ζητούσαν άπ' αύtΟν και τί τ'ού εδιναν για ά~άλλαγμα. Μ' άλλα λόγ~α, {}α μά3ηινε με ποιους έξαιρετικο~ όρους mu πρόrειναν να πουιλήση το μυστικό τσu. '-- ο• κ. Γουαρινt, ' δ'·ε βλ'επω - κ αι, μα την α'λ'.!\ ηu'εια, ειm;

'

'

' ' '

για ποιο

λ'

_(l' ~q. 'l_ ' ' , ' ' ~ , ογο να •ιυ'εΜ να το κ.ρατηση για τον εαmο του

'

'Ο σκοπος τοιu· υιι,;ν ~~ τ " ' ωφε ' ληυ .<ι;;; ειναι, αραγιε, να

,,,

·va

' να

...

"""~$\' ~ι-

ση; ... Δεν πιστιεύω εtναι κανένας κακούργος, ό άγνω­ σιrος αύtός, ΠIΟΟ {tέλιει με τLς μηχανές τ:ου να διαφεύγη ψ 'I' 'λλη,~'""'

τη σ'U

'

Κα{tώς, λοιπόν, τού άνακοίνωσε ό προϊστάμενός του, εlχαν ά:ποφα:σίσει να μετ:αχειριχrrοUν άλλον τρόπο, για να ,

tf

~.~

,

_,q.,

,

~

'

'

λ

,

31Jετ'UX.OW ο,τ:ι ·uι:;ν κιατοl:!'υωσ:αν ως τοτε με τ'οος πο :uαρι-

&μοιuς

άστmισμικούς, που έπέ6λεπαν τοiις δρόμους, τα

ποτάμια, τις λίμνες και τις άκτες της 'Αμερικής.

"Αν ό έφευρέτης δεν έμφανιζόταν καl πάλι, αύτο itα σήμαινε δη δεν if8'ελε να γίνη γνω·σtός. Έκτος άν εlχε χα{}η με τη μηχανή του σε κανένα έ:πικίνΟΟνο πείραμα. 'Αλλ' άπο την ήμέρα ποιU συγκρού01τηκε ή γολέτα «Μάρικελ» στη λίμνη Κίριm-αλ, καμια είδηση δ.εν εtχε φτά­ σει στην άστυνομικη διεύ8ννση, κι ή ύπό&εση δεν εΙχε

προχωρήσει οιϋ-tε βημα. Αύtο έπανελάμδανε συνεχώς ό κ. Γουάριντ:, χωρLς να κρΟΟη κα{tόλου τiιν ·ά:πογοιήτευσή του, γιατι τόσο σιπου­ δα~ες, τόσο άνυπέρολητες δυ,σκολίες {}α παροrυ'σιάζονταν τώρα σtο ζήτημα της δημόσιας άσφάλειας.

Το μέλλον, πραγματικά, προδλεπότανε για τοιUς ά' ~....f!...~ ' στυνομικους ψυ~ρο.

'

'

'

Μ'ε 100ιαν -cροπο υ·α _Q' καtα δ'ιωικαν στο

έξης κακJούργοuς άσύλλψcτσuς καl στη σtεριια καΙ. στη -&άλασσα, έγκληματίες που {}α μποροίίσαν να τρέχουν ά-

,

' ,

~

' '

,

κομα και κατω απο τα νερια;...

'

• ,

ταν σιtον υπεριtατο

β

_Q'

'

αu·μο κ:αι τ

κ

rf _Q., _'ι_ ι οταν υα τΜειοποιοιυν-

' ,αεροπιwια, , ~_Q,"" uα ειπριεπε

'

να

τοiις κυrνrryήσσurν και στΟν άέe·α! Κι ό Τζων ΣτρΟκ συλλογιζότανε: ποιΟς ξέρει μ.ήπως,


ΕΤΟΙΜΟΣ

ΓΙΑ

Α~ΑΧ2ΡΗΣΗ

89

μιa μέρα, οί συrνάδελφοί του κι αύτος δε {}Ο; κ.αταδικάζον­ ταν σε πλήρη άδράνεια καl άπραξία, μήπως ολοι ο·ί πόλι­ σμαν της γης δε .fl·a ή-rαν πιa άχρηστοι, δε ita άναγκάζον­ ταν ν' άποστρατευftοw όρισηκά!. .. τη στιγμη έκείνη {}υμή.ftηικε το γράμμα που εlχε λά­ δει πρlν δέκα μέρες το γρ·άμμα το γραμμένο άπο τη Μεγάλη Φωλιά, που τΟν άπειλοvσε πrος ita χάση την έ­ λευ8·ερία του καl τη ζωή του, αν έπανελά.μδαν~ τi]ν άπό-

,

πειρα

του

'....

Θuμή8ηκε έπίσης τους μυστηριό)δεις έκείνους κατα­ σκόπους ...

'Απο τότε δεν εlχε λάΟιει κανένα aλιλο γράμμα καl δεν εlχε συναντη&ί'Ί ποτε με τα ·δυο έκείνα ϋmοπ.τα πρόσωπα. Ή γριa ύπηρέτριά του, αν καl πάντοτε προσεκτική, δεν ,τα εlχε ξα:ναδη ·στο δρόμο τους. Δεν ήξιερε αν Θπρεπε ν' άνακοινώση το πράγμα στον Γαuάριντ.

'Αλλ' άφου σκέφτηκε άρκετά, συμπέρανε δτι ή ύπό­ &εση τijς Μεγάλης Φωλιιiς δεν εlχε πιa κανένα ένδιαφέ­ ροιν. Ή «άλλη» την εlχε έκμηδενίσει έντελώς. Πολυ πι&ανΟν νa μην τi]ν f}υμόνταιν πιa οϋrε οί τδιοι ι κατοικοι Ι οι των

' ' μερων εκεινων

-

" - ' ' αφου τα φαινομενα,

ποiι -roUς είχανε προξενήσει τόσο φόοο, δεν παροιuσιάστη­ καν δκτοrτε - καl νa κατ:αγίνοινταν τώρα, ήσυχοι κι άφο­ δοι, στlς συνη•&ισμένες τους δο-υλειές.

Σκέφτηκε, λοιπόν, νa μιλήση γιa το γράμμα έκείνο στον προϊστάμενό του μό\ΛΟ αν οί περιστάσεις το ά:παιτοίi­ σαν άργότιερα . ., Άλλωστε, φοδότανε μήπως ό κ. Γουaρντ itεωροuσε το γράμμα αύτο σα μιa φάρσα κά.ποοου άστείου.

Σννεχίζοιντας τόtΈ τη σuνομvλία ιους, ό κ. Γοιυaρντ τοϋ εlπε:

- Θa προοπα{}-ήσουμε να ερ.&ουμε σε κάποια έπαq;η μ' αύτΟν τΟν έφευρέτη καl να διαπραγματεu&οϋμε μαζί του... ΔυΙστιJιχώς, εlναι άλήitεια ο'tι έ~αφαν(στηκε· άλλa


90

Ο

ΚΟ.ΣΜΟΚΡΑΤ!.2Ρ

δεν ύπάρχει λόγο; νια μην ξα:ναeμφανιστή, σή:μερα η αϋ~ ριο, :να μη σημειω{}η καl πάλι ή παρουσία του σε κάποιο μέρος τών 'Ηνωμένων Πολιτειώ:ν... Σείς, Σ-vρόκ, πο:U σας δι.αλέξαμε γι' αύτη τηv ύπό6εση εύ6.Uς εξ άρχης, σα; πα­ ρακαλώ να εlστ-ε ετοιμος :ν' άvαχωριήαετε χωρlς να χάσε­ τε ούτε οορα. Μη φεύγετε ώτο το απίτι αας, παρ·α για να ερχεαrε ατο μέγαρο της 'Αστνναμίας, Οπσυ -ιtα λάοοτε τlς τελευωίες μας ό·δηγίες ...

Θα συμμορψο.ιtώ με τlς όδηγίες αας, κύριε Γοιυάριντ, άπάντησε ό άσαινομικός, καl -Βα εlμαι ετοιμος vα φύγω άπο την Ουάσιγκτον, για όπουδήποτ.ε, ατο πρώτο σας νεϋμα. 'Αλλα να μού έπιτρ·έψετε να σας κάμω μιαν έρώ­ τηση: ftα φύγω μόνος μου η ·μήπως πρέπει να σννεννοη-

-

.ι:ιυω

' με' και

"'λλ συς; α

...

Δεν εlναι φρόνψο να ξεκt~σετε μόνος αας, άπάν• n , Δ ,.1~ s:. .. ~ 'λ ' • , ιu..ιι.c.ι.-rε uιοο πο ιaμαν, στσuς οποιους

-

τησε ο κ. ~ οιuαριvτ.

να μ;πορεί-rε να fχμε κά-6-ε έμπιατοσ'ύνη ...

- Α ύτο εlναι εύκολώτατο, κύριε Γσυάριvτ. Καl τώρα 00 άλλο: αν σήμερ•α η αύριο βρ·εftώ άντίκρυ ατΟν άγνω­ ατο, τί πρέπει να κάμω;

Πρώτα, πρώτ:α ,1α μην τον χάαετε πια άπο τα μά-

-

,

,

• '

, ,

τια αας και, στην αναγκη, να τον συ

,

λλ 'e._~

_Q '

τ

'

·

-

ασι-.τε, γιατι u·α ε

ατ<ε έφοδιασμένος με Sνταλμα συλλήψεως. ~<---λε ' κ αλ:η, uuιu · ια,

-

, , τοκινητο

'

κυρ~ε

Γουαρντ. ' "Αν

πη δ' ηση στο αυ-

,, , ', '' , τiO'U και αρχιση να -rρεχη με την τ:αχυτηrrα "-' ' πια:σετε , "' , n ' φεuγει , Ι;ερε-vε ... , ε'λατ'ε να εναν ανu•ραιπο που

' κοοια

'

'

που

δ·ια-

.,

χιλ' ιομετρα την ωρια ι....

- Γι' αύτο δεν πρbrει vα -r<w άφή<rεtε να σtiς φύγη,! "Αμα τΟν πιάαετ'ε, στείλτε μας ένα τηλεγράφη.μα. Τ' άλ­ λα εlναι δική μας δουλειά, Στρόκ! -

Β;ααιστητε

σ

' εμενα, • I

κυρ•ιε ,

Γ

,

οιυαρντ.

tΟπ

~-~

οιαιv,t'wτε

οορα της ήμέρ•ας καl της νύχ-rας, ftα ε{μαι έmιμος να ξ·ε­

κινήσω με τοος άνftρώποvς μου. Σtiς εύχαριατώ ποiι με


ΤΟ

ΑΧΑΙ\011\'ΩθΕ]\'

91

προτψήσ'ατε γι' αύτη τi}ν άποσ'τολή, ή όποία, αν πετύχη, fi·α εΙναι μια μεγάλη τιμi} για μένα. - Καl μεγάλο κέρδος! π.ρόσ&rοε ό προϊστάμενός του άJιοχαιρετώντας τον.

τ ό άνακοtνωθέν 'Επέστρεψε στο σπίτι του κι άσχολή3ηκε με τlς προε­ τοιμασίες ταu· ταξιδιοιϋ, αν καl δεν i]ξερ•ε οιUτε ποϋ 3α πή-

"

'

'-<ι'''λ γαινε, ουτε ποοσν κα~ρο uα ε ειπε.

Ή Γκρηντ φανταζό't1ανε ίσως δτι ό άφεντιικός της έπρόκειm να έπιστρέ.ψη. ·στη Μεγάλη Φωλια καl ξέρουμε τί ίδέα εΙχε για τον ~ατ:αρ•αμένο έκείνον τόπο ... ·ο

5\~

πωσuι 1 ποτε,

- ,

δ'

, , ,

, ,

ε-ν του εκ<ψε καμ.ιαν ερωτηση κι απε-

φυγε κι αύτος να τής έμπιστευ&η τα δσα i]ξfρε, μολονότι

' '

τ β'll·-· '!ι , της. ηταν εuuιος για την εχεμ:ίJΙu'εια

"Οσον άψ<>Q·ά τους δυΟ ·άστmιομικσiις που ttα τΟν συνόιδευα:ν, ή έκλογή τους εΙχε γίνει πρωτύτερα. 'Ανfικαν κι οί δυο στο Τμ'fι!λJα Είδικfις 'Ασφαλείας κ;αl σε πολλες περιστάσεις, ύπηρετόννrας ύπο τlς διαταγες του Ί'ζοον Στρόκ, εΙχαν δώσει ύπέροχα δείyιματα έξυπνάδας, τόλμης

'

και

,

'νδρ·ειας. α

Ό ένας όνομ.αζότανε τζοον Χάρt, 30 χρσνών, <iπο το Ίλ!λινόις, κι ό άλλος Ν α6 Γουώλκερ, 32 χριανών, <iπο τη Μασσαχουισέτη. Δεν fίrαν δuνατΟν να γίνη έπιτυχέστερη έκλογή. Πέρασαν ίfτ<1ι λίγες μέρες.

Καμια είδηση, οϋτ·ε για το α:Uτοκίνητο, ούτε γιa το πλοίο, ούτε για ύποδρύχιο. Είχανε κάτι πληροφορίες Ο'ιψ διεύ3ννση τής 'Αστυ'νομ.ίας, άλλ' άποδείχτηκαν ψεύ­

t'o

τικες. "Ο

,

,

,

,

,

,

ζ

σο για τα «Ιαναγνωοvατα>> που κατασκεuα αν κα-

{tημ.ερινώς οί δημοσιογράφοι, αύτα δεν εlχαν καμ.ιav άξία,


92

Ο

KOΣ.l\fOKPAT!.!P

γιατl εlναι γνωστο δτι κι οί σο6αρώτερες έφημερίδες δε δημοσιεύουν πάνrοrε είδή•ιrεις ένιrελώς έJξακριοωμένες. ~Ωστόσο, fjιαν έκτος άμφιοολίας δτι δυο φορες ό <ψυ­ στηρ·ιώδης τρομοκράτης» έμφανίστηκε και πάλι, την πρό)­ τη φορα σ' f:να δρόμο τού 'Αρκάνσας, στα περίχωρα τοϋ Λlτλ - Ρόκ, καl ιi}ν άλλη κοvτα στlς μεσημ6ρινες άκτ!:ς της

.., Ανω Λίμνης. · 'Αλλα - πράγμ.α ένιτ:ελως άνεξήγητο -

11 πρcοτη

Θμφάνιση εγινε το άπόγευμα της 26 'Ιου•νίου κι ή δεύrερη το βράδυ της ίδιας ήμέρας! Έπειδη. ομως ή άπόσταση τών δυο αύτών σημείων της άμερικανικf]ς ήπείρου ξεπερνάει τα όχτακόσια μίλια, αν το αύτοκίνηrτο μJτοροιίισε να διανύση την άπόστη:ση σε τόσο μικρο διάστημα, πάλι mρεπε ·vα φανf] Οταν διέσχιζε το 'Α ρκανσας, '

'

το

Μ ισσουιρ.ι, '

'

τη

Γ ιοuα, '1!.

' το

Γοuισκοινσιν. ' Π ρα-

γματικά, μόνο δια ξηράς ό μυστηριώδης σωφ~ρ &α μπο­ ρούσε να κάμη αύτο το ταξίδι- κι δμως το πέρασμά του δε ση•μειό)&ηκ:ε ποιι.t&ενά! τ ' ι ' ,nι ' ' , Θ α' η-vαν μα-rαιος κοπος να προαπαυηση καvεις να ε-

ξηγήση ένα ιέ-rοιο άνεξήγηιο φαινόμενο! "Αλλ ωστε,

"

υσιερ

' απ ' '

'

τη

διπλη'

ιοu

'

'

&μφανιση,

'

στο

δρόμο· -rοιίι Λl-rλ - P<m καl σιlς άκτες της "'Ανω Λιμ:νης, ό <ψuστηριώδης -rρομοικ:ράτης» δ!:ν ξα"Vαφάνηrκε πιά. ' ' δ Τζ'ων Σ τροκ ' κι οι• ανuρωποι " .n ' του mν s;.~ ε" Γ ι ' αυτΌ,

'

,

σπευ<rα\ft να ξ εκινη,ιrονν.

Είπαμε διτι ή άμερικανικη Κυ6έρινηση έσκόπευε να ερ·θη σε διαπρα:γματεύαεις μ!: το μυστηριό)δη έq;ευρέτ:η. 'Έπ.ρεπε δμως να έγκαταλειφθη κά&ε ίδέα για σύλλη­ ψη η για την έπιτυχία -rοιίι σκοπσϋ με άλλα μέσα. τ ' ' ' ' _, .... ~ ' τ ο' ζ, ητημα :ηταν- και γι αυτο ε~ιαφερmανε κυρίως το Δημόσιο δτι οί 'Ηνωμένες Πολιτείες mρ·επε να γίνονν κύριες μιάς έφεύρεσης ποiι &α τοiις έξασφάλιζε την ύπεροχη άπένανιτι σε δλα τα άλλα κράτη, καΙ. μάλιστα σε περίπτωση πολέμου.


ΤΟ

93

Α'\ΑΙ\01\'"ΩθΕ~

Έπίστευαν &λλωστε δτι ό έφευρέτης &α ήταν 'Αμε­ ρικανός, άφού μόνο σε aμερικ.ανικο 8δαφος n:ειραματιζό­ τανε, κι δτι &α προτuμούσε βέ·βαια νa δ~α.ι-τραγματε:ιrftη την n:ώληση της έq:ιεύ·ρεσής του με την 'Αμερική. Ν ά λοιπΟν το άναΚ'ο-ινω3εν ποιu δημοσίεψαν δλες οί fiμερικανικΕ:ς εφημερίδες της 3 'Ιουλίου: «Τον 'Λ:τρίλιο του τρέχοντος ετους, ~-να αύτοκίνητο κυΛλοφόρησε <1τοuς δρόμους της Πενσυλδανίας, τού Κεν­ τάκυ, του 'Οχάω, του Τένεσυ, τού Μισσοιύρι, τού 'Ιλλι­ νόις καί, στlς 27 Μα'ίου, κατα τη διάρκεια τών άγώνων τ·ης Λύrοκινητικης Λέσχης, σταuς δρόμους του Γουισκόν­ σιν, κι <bto τότ·ε έξαφανίστηκε. »Την πρόηη έ6δομά-δα του 'Ιουνίου, ενα πλοίο, κι­ νούμενο με ταχύτητα, διέσχιοJε τiς 3·άλασιrες τfις Νέας 'Αγγλίας, άπο το Βόρειο 'Ακρωτήριο rος 'Ακρωτήριο "Αμμος, και tδίως άπέναντι ιrτο Μπόστον, και κατόπιν fξαq;ανίιrτηκε. »Τ'tς τ·ελευταίες μέριες τού ίδιου μή1να Ε:να ί;,πο6ρ{1χιο έγινε άντιληπτο μέιrα στa νερα της λίμνης Κρίνταλ, στο

to

, Ι( ανσας,

"

κι εn:ει τα ε

,

αφανιιrτηκε.

nx

»Κατα πάσαν πιδ·ανότητα, τρία αύτα μη~ανήμα­ τα όφείλονται α' εναν έφεuρέτη, κι ίσως μάλισία ά.ποτε­ λουν μια μηχανή., ίκανη να τρέχη στην ξηρα Κ'αι vα πλέη, τόσο στη δάλασσα, δσο καl κάτω άπο τα κύματα.

»π ροτεινεται

,

''

I

,,

,

στον εφευρετη, ' '

'u

,

l

οπ'οιο01ur 1ποτΈ κι αν ε-

I

ναι, να εκχωρηαη την εq;ευρηση του.

»Προσκαλείται να έμφανισrη και συγχρόνως Π•αρια­ χαλείται να κάμη γνωστο το Πϊοσόν, για το όποίο δ 1α W..(όταν να πουλήαη την έq;10ύρ.εσή ταυ ιrτi)ν Κuδέρνηιση των 'Η­ νωμένων Πολ~τειώ'V" Κ!αi να ιrτεuλη την άπάντησή του, δσο

το δννατ·Οιν γριηγορώτερα, ατη διεύ&u"1αη τijς Άσ'τυνο­ μίας, ατi)ν Ούάσιγκτον, Κολομοία ~Ηνωμένες Πολι­ τείες 'Αμερ~ικης».


94

Ο ~ ' Α Uto

'1"

'

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤQΡ ~

...Q '

'

_cι'

'

, .Q

~

,

ηταν το ιανακοινωv'εν, που uα το μαuαινε ο εν-

, ' δ'ηποtε κι αν " βρισκοταν. , δ ιαφερομενος, οπου Καί, άφσίι το διά6αζε, άσφαλως {}' άπαντοίiσε. Καl γιατl τάχα δε Dα δεχόυαν μια τόσο συμq;εριτικη πρόταση; 'Επ;ερ(μεναν, λοιπόν, την άπάντηση τοιϋ~ έ·φευρέτη. Ή άπάvτηση τοu Κοσμ.οκpάτοpος Δεν εlναι δύσκολο να φανταστij κ.ανεlς την περιέρ­ γεια ά:πο την όποία κυριεύτηκε το κοινόν. 'Απο το πραιl ώς το βράδιu, άπειρο πλf)-6'0ς συνωστι­ ζόταν μπροστα στο μέγα:ρ'Ο' τf)ς άστυνομικf)ς διιεύιflννσης, περιμένον~ας να ερ{tη το γράμμα η το τηλεγράcρημα του έφευρ·έτη. Οί συντάκτες των έφη·μερίδων δεν άφηνιαν οοrε στι­ γμη τη -Ιtέση τοιuς. Τί τύχη χριuσή, πραγματικά, για την έφημερίδα παύ, πρώτη αύτή, {}α δημοσίευε την είδηση, που την περίιμε:ναν δλοι με τόση, άγωνία! Πέρασε μια μέρα. Καμια άπάντηση! Outε γράμμα, οϋιvε τηλεγρ·άφημα! Το άλλο βρ·άδu, τίποrα πάλι! Κι ή σιωπi] αύτη βάσrαξε τρείς όλόκ.ληρες μέρες!

Και τότε συνέ6η δ, τι είχανε προ6λέrψει: Τα ύπερωκεάνια καλώ·δια δ~ε6,ί6ια<JΙαν στην Εύρώ­ πη τα δσα συνέοαιναν στi]ν 'Αμερική. Καl τα διάφορα κράτη τ'ΟU παλιοίi κόσμου έτοιμά­ στηκαν να διαφιλJανικήσουν τη,ν κατάκτηση τf)ς πολύιτιμης έφεύρ·εση.ς.

ΣτΟν άγώνα αύτον των έκατομμuρίων, Dα mαιρναν μέρος οί Μεγάλες Δυνάμεις, ή 'Αγγλία, ή Ρωσuα, ή Γαλ, λ ια,

!I'

'

'Ι τ αλ'~α, η' Γ ερμανια.


TOf

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΟΡΟΣ

95

Μόνο τa μικρότερα κράτη. δ€ -&α τολιμαUσαν νa συνα­ γωνισrοϋν, γιατl οί πόροι τους δεν τοiις έ:πέτρε:π:αν να πλειοδοτήοοuν. ... Εrσι, ήταν πια στην ώrοκλει:σtικη διά{}·εση του άγνω­ στου θφεuρέτη, ταU μυστη:ριώδοιuς τρομοκράτη, να γίνη μέσα σε λίγο πάμπλουτος, άντ~ηλος τών Μόργκαν, τών 'Άστορ, τών Βάνrεριμπιλνt, τών Ρόrσχιλδ της 'Αγγλίας καl της Αύσtρίας. Κι έπειιδη ό άν3-ρωπος δεν 8δινε σημεία ζωης, του γίνονταν όριισ1μένες ;ιροτ'άσεις, για να τΟν έξαναγκάσουιν να έξιχνιάση το μυστήριο π:ου τΟν π.ερ·ιέοολλε, τόσο άπο

'

την

,

,

'Α μερ·ικη, οσο ο ~ ' ' Ε' tΟλόκλ:ηρος ο Ί κο-. , κι απο την υρωπη:.

σμος ε[χε μεrαδιλη:{}η σε χρηματισ:τήριο η μάλλον σε δη­ μοπρατήριο, οπου μυθώδη ποσό: προσφέρονrαVΙ για την έφεύρ.εση. Δυο φορΕς την ήμέρα οί έφημερίδες δη.μοοίευαν τlς τελευταίες προσφορές, οί όποίες διέφεραν όλοένα άπο τlς προηγούμενες mτα όλόκληρα έκαmμμύρ·ιια δολλαρ{ων. 'Επl τέλους οί tΗνωμένες Πολιτείες ένίκησαν στiιν πλειοδοσία. Σε μιαν άξιομνημ.όνευτη συνεδρίαση·, το Κογ­

κρέσσο (ή άμερικανικη δηλα:δη Βουλη) έψήφισε προσq;ο­ ρa άπΟ είκοiο'ι έκατομμύρια δολλάρια! Κι ομως δε βρέθη~ κανν:lς 'Αμερ•ικανΟς πολίτης, ά-

,

'

'

'

~ ~,'ξ _η , ' ' πο οπσιαvιfιιΟtε κοινωνικη τα η,, που να νεωρηση το ποσον

αύrο ύπερ·οολικό. Τόση σημασία δινότ1ανε στiιν άπόκτηση τi'jς &αυμάσιας έκείνης μηχανijς. Βέοαια, τα άλλα κράτη δεν ητ.αν της ίJδιας γνώμης, γιατl οί προσφορές του; δεν ξ·επέριασαν το άνωτέρω ποσόν. "Τστερ' ώr' αύτό, άκούστηκαν χLλι;ες- δυΟ κακολογίες άπο τοiJς ήττημέ\Λο'Uς άντιπάλους.

Ό έφευρέτης, 'ελεγαν, δε φανερωνόrαvε. Δεν ύπάρ­ χει ... Δεν ύπηρξε ποtέ. .. Κάποως άστείος -&έλησε να κο­ ρο·ίδέψη τον κόσμο ... "Ητ•ανε μια τεχνι;κώτατη φάρσα, πσυ

, ,

ψ

την εχα

ε η

, ...

μεριικη

"Έπειτα ό έφευρέτης μπορ·εί να χά{}ηρ<ε μ' ολη τη μη-


n

96

Κ Ο Σ :Ίf Ο Κ Ρ Α Τ Ω Ρ

χανή του, είτε πέφτοντ-ας σε κανέvα βάραι&ρο, είτε βου­ λιάζοντ-ας μέσα στlς θάλασσες... Οί έφημιερίδες τοϋ πα­ λιού κόσμου προσJταθ·ούσαν να έκδικη&οϋν, γράq;σνrας τέτοια κι αλλα παρ·όμοια. Δυστυχώς, ό καιρος περνούσε, χωρlς να ερχεται κα­ μια είδηση άπο τΟν άγνωστο, καμια άπάντηση έκ μέρ'Ους του!. ..

'Εξ άλλου δεν εlχε ξαναφανη πουθ·ενά. ΆπΟ την ήμέρα έκείνη, πού, δπως είπαμε, παρουσιά­ στηκε στlς άκτες τfις "Ανω Λίμνης, κανένας δεν τΟν εΙδε πιά. 'Όσο για τΟιν 'fζων Στρόκ, μη ξέροντας τί να ύπο­ θέση, άρχισε να χάνη κάθ·ε έλπίδα Οtι θ•α κατόρθωνε ΠΟΤf να φτάση στη λύση τού παράδοξου αύτού αtνίγματος. Άλλα το πρωl της 15 'Ιουλίου, ένα γράμμα χωρl; γραμματόσημα βρέθηκε στο γραμ•ματοκι6ώτιο mύ μεγά­ ρου τfις Άστυvομίας. 'Αq-ού το διά6ασαν πρώτα οί άρχές, το άνεκοίνωσαν στlς έq:ημερίδες της Ούάσιγκτον, πσU το δημοσίεψαν σε εκτακτο παράρτημα. "Εγραφε τα έξης: «'Επl τού «Τρόμου», 15 'Ιουλίου. Προς τον ΠαλαιΟ καl Νέο Κόσμο. »Οί διαρκείς προτάσεις τών διαφόρων κρατών τfις Εύρά}πης, κα&ως κι έχ.είνες πσU έγιναν τελευταία άπΟ τlς

'Ηνωμένες Πολιτείες τfις 'Αμερικής, δεν πρέπει μένουν άλλην άπάντηση, έκτος άπ' αύτην έδώ:

'W1

περι­

»'Α ρ ν ο ϋ μ α ι άπολύτως καl όριστικώς να πουλή­ σω τη μηχανή μου σε όποιαδήποtΙε τιμ ή!

»Ή έφεύρ.εσή μου δε θα γίνη ούτε γαλλική, ούτε γερ­ μανική, ούτε αύσrριακή, ούτε ρωσική, ούτε άγγλική, ούτε άμεριικανική.

»Θα μείνη δια παντος ιδιοκτησία μου καl θα κάμω όποιαδήποτε χρήση της ·3'έλω.


Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ

TOr

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΟΡΟΣ

97

τη μηχανή μου έξουσιάζω όλόκληρο τΟν κόσμο, χαl δεν ύπάρχει άν&ρώπινη &ύναμη ίκανfj να της άντιστα­ θη σε ι'>ποιαδή:τοτ·ε :τερί1σταση.

»Mt

Ό

Ξί.νφο;

ZltZOZ ολω;

διόλοu κι δμω~ τιχριχγμένrι.

ij

(σελ.

έr:ιφάνει~ τη;; λιμν'%

ε!νιχι

118)

»"Ας δοκιμάσουν να την πιάσοιw! ΕΙναι ΚΙα1 {}-α εtναι άσύλληπτη κι άπρόσ6λητη. Το κακο ποu θα ηθελαν να 7,

Κοομοκράτωp


Ο

98

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤ&!Ρ

μοu κάμοιuν, εlμα:ι σε -flέση να ιο άν-rωτοδώ.σω έκαωντα­ πλάσια. »"Οσο για το χρijμα που μοv προσφέρουν, το περιιφρο­ νώ, δεν το έχω άνά-γκη! "'Άλλωστε, τη σ'tιyμη που {}·α μου άρεσε να έχω έκατομμύρια η δισε.κα:τ:ομ,μύρ~α. 8α μ,ο:U θφτα­ νε ν' άπλώ·σ'ω 1'0 χέρι μοu για να τα πάρω.

»Ό ΠαλαιΟς κι ό Νέος Κόσμος άς μά8ονν δτι τί­ ποτε δεν μπορούν να κάμονν έναντων μιΟ'U, ένώ έγοο τa πάντα μπορώ έναντίον ιους.

'.

»κ αι

,

υοογραφομαι:

ΚΟΣΜΟΚΡΑΊ'ΩΡ»

Έκτός νόμ.ου

I

Α ύτο ήιαν το γράμμα, ΠΙσU άπευ&uνότιανε προς την ΚυΟέρνηση τών Ήνωμένων Πολιτειών και ΠΟ't! βρέθηκε σιο γραμματοκι6ώτ:ιο ιοίι ιμ:εγάρου της Άστννομίας. 'Ό­ σο γιa τΟν άν6·ρωπο ΠΟU ιο εφεριε, τη νύχια τijς 14 πρΟς τη 15 'Ιουλίου, κανένας δεν ιον ε{χε tδij.

Κι δμως, άρκετοl περίεργοι κι άνuπόμ.()ΙV'()ιι περίμε­

ναν άκόμ.α, ϋστιερ' άπΟ το βαισίλeμα tou f\λιοιu κι ώς το άλλι.> πρωί, παραφuλάyοντ:ας γύρω άπο το μέγαρο. ~Η .!ι 1'. '' α'λ' ηυε~α ειναι οιι

δ'εν ηταν τ ' τ'οσο ' "' λ ο να ' διακ.ρινουν ' και εuκο

τΟν άν&ρωπο που θφερ'ε ιο γράμμα, κα:~οος γλισιρούσε τοίχο, τοίχο κα:l

ro

ε.ριξe σtο γραμματοκιδώτιο. ~Η νύ­

χτα -fr'vαν σ'ΧΟitΙεινή, ι:Wέληνη. Δεν μ.ποροΟΟε νa δι.ακρίνη κανεlς έναν άν8ρωΠΙο άπο ιο ένα πeζοδρόμοο στ·ο άλλο. ΕίπJαιμε δtι ιο γρ&μιμ.α αύτ:ο δημοισιεύ~ε σε φω:τοτυπία σ' δλες τlς έφημερ,ίδες. Κανένας δμως δεν εlπε:

«θa εΙναι φάρσα κανενΟς άσtείου!» τη σκέψη αύτη τ·ην fκαμε μό~ ό άστuνομικΟς


ΕΚΤΟ:Σ

NOMOr!

99

Στρόκ, Οταν, πριlν πέντε βδομάδες, εlχε πάρ·ει το πρ·ώτο γράμμα άπο τη Μεγάλη Φωλιά. Ό έφευρέτηζ, ποiι εlχε έξαφανιστή για λίγο, νά που <-

,

'

άλ

ι;αναφαινοτ:αw και π

ι.

Δεν εlχε κα{Μλου χα{}f], {}{,μα κάποιου δυστuχήμα­ τος, άλλ' εlχε άποσuρ~η σε κάποιο μέρος, οπσu ή 'Αστυ­ νομία δεν κατόρι6·ωσ.ε να τΟν άν~αλύψη. 'Απο κεί, για ν' άπαvτήση στ:lς προτάσεις τής Κυ6ερw}σεως, sγραψε το γράμμ.α του. ~

'Αλλ' άντι να το παραδώση στο Ταχυδρομείο όποιου, ~,~, .n'" ' ,

υψιΟtε μερους, απ

οποιu υ'α εφτανε στον προορ·Lσμο του,

fιρ·&ε ό ίδιο; στi)ν πρωτεύουσα τών 'Ηνωμένων Πολιτειών καl ίtριξε μόνος του στο γραμματοκιδώτιο τοu μεγάρου τf)ς 'Αστννομίας . .. Αν ό άν&ρωπος αύτος εlχε έλπίσει, Οτ:ι ή νέα αύτη άπόbειξη τής ϋnαρξής του tM δημισυργοuσε κάποιο ftό­ ρυδο στοιUς δυο κόσμσυ;, το πέτυχε στην ένtέλεια! Την ήμέρα έ:κείνη, έκατοιντάδες χιλιάδων άναγνω­ στ;ών καταδρόχ&ωαν την έψημερίδα τους για να μ.εrα χειρ·ισrούμε τΥι·ν κα3 ιερωμένη φράση καΙ. δεν μποροv­ σαν νa «Πιστέψουν ίa μάϊ~α τους» για κείνα ποιU διάδαζαν καtάπληκτοι.

m

Το γράι.uμα, ποιU δεν ~αυε να το έξετάζη ό Ί'ζrον

, τ , 'β ', Στροκ, ηταν γριαμμενο με αρεια πεννα. 'Ασφαλώς, ένας γραφολόγος fta διέκρινε στ\.ς γραμ­ μες έκείνες τα δείγματα ένΟς χαρ.ακτήρα όρμητικοιϋ, ένΟς άν6ρώπσu άσννή3ισtου. Μια κραυγη τού διέq:,vγε τότε μιa κρ·αυγή, ποιU εύτuχώς δεν την άκουσε ή γριa Γκρήντ.

Πώς δεν εlχε JιΙροισέξει πρωτύυsρα Πτν όμοώτητ:α τού γραφικού χα:ρακtήρα τοιίι γράμματος αύτού κι έκείmυ που εlχε λάδει αύτος άπο το Μόργκ.αντον; "Άλλωστε χαρακτηριστικfι

-

κι ή σύμπtωση αύτη ήτιαν άκόμη πιΟ τα άρχικά, πσU χρησίμευαν άνrι γιa


Ο

100

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤι.!Ρ

ύποyραφή, τα κεφαλαία έκείνα Κ.Σ.Μ .... Κ'τlλ., δεν ήταν δλα τα σύμφωνα τής λέξης ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ; , τ ~~ δ, ' « π ανω στον ρομο», εγραφε τΌ ευτερο γραμ:μ:α. «Τρόμος», άρα, Da όνομαζότανε -ro τ:ριπλΟ 'μ~άνημα, JOOIU το κυδερινούιJΙε ό αίνιγματικλς αύrΟς έφεuρf-της. 'Ώστε άπ' αύτ:Ον ttα προήρχετο κ.αι το γράμμα έκείνο, ΠοV τΟν άπειλούσε, αν τολμούσε έπαναλά()ιη τηιν άπό­ πειρά -rου. (Ο τζrον ΣτρΟκ σrpGώfiηκε, εψαξε στο γραφείο του,

'

,

,

'\la

βρήκε τ:ο γράμμα τής 13 'Ιουνίου και τ~ο 111αρέ6αλε με τη φω-rστ:uπ(α τής έφημ:ερ~δας. Καμια άμφιοολία! τΗταν ό ίδιος γραφικλς χαρακτήρας. Και -rόt~ε άρχισε να σκέπτετ:αι, μήπως i] σύμπτωση ctύti) δεν έπέοολλε, άραγε, την έπανάληψη των έρε'U'V'ών με δρους εWο'ίκώτερους τώρα. Με το γράμμα στην -rσέπη, πήγε ~μέσως στη διεύ­ ttννση τής 'Αστυνομίας. Ρώτησ<ε αν ό κ. Γοuaρνιτ ητ:αν μέσα, δριμησε O"ri}ν πόρ't'α, τη χτύπησε κάπως &Ναtώιερα άπ' ο,τι συνή{}'ιζε καί, μόλις άκουσε «έμπρός», μπ'ijκε λαχανιάζοντας μέσα σrο γρ·α:φείο. (Ο κ. Γουaρνr κιρατοϋσε την ώρα έκείνη στα χέ.ρια -rου το γράμμα roo μυστηριώ·δοuς Κοσμοκράτορος.

-'Έχετε τίποτα νεώιερο, Στρόκ; ρώτησε tΟν ύφιστάμενό τ'ΟU μόλις τον εtδε. -Μάλιστα, κύριε Γουάρνt! άπάντησε έκείνος. Κι 66γαλε ά.ιτο τfιν -rσέπη του το γράμμα. ___ , , , ,

to ,

,

•ασtnΝσμικος

δ

ιι

ξ

,

ι•ι:;uvνντης το πηρε, το κοι-rα ε και.

πρστ'ού το διαοοση, τΟν ρώτησε: __. Τί εlναι αύτ:ό;

-'Ένα γράμμα, κα-&rος βλέπετε. -'ΑπΌ πσU ·στάλ{tηκε; --' Απο το Μόριγκαντ<W της Βορείου Καρολίνας. - Πότε το λά6ατε;


ΕΚΤΟΣ

101

NOMOrl

., μηνα ' π.εριπου, ' ' 13 - 'Εδω κι ενα στις - Τί σκιεφτήκαtε στην άρχή; -" Οτι κάποιος 'Cραρσερ {}έλησε να με , " Σ , - τωρ·α, ομως, -cροκ;

'

'Ι συνιοιu.

πειράξη.

-Τώρα, κύριι;ε Γουάρrνt', σκέπτομαι δ,-cι {}α σχεφτf)τε καi σέις, &μα -co διαδάσετ-ε. Ό άστuνομικος διευθννriις διάδασε τότε το γράμμα

,

πριοισ:εχτικα.

- ' Ανtι για ύπογραψη εχει μ.ερικα άρχικα γρ.άμμ:ατα, εfπε.

- ΠοιU δεν εΙναι όμως άρχικά, άλλα τα σύμφω·~α της λέξης «Κοσμοκράτ-ωρ», άπάντησε ό τζrον Στ-ρόκ. Και τα δυΟ γράμιμαtα γράφτηκαν άπΟ το ίδιο χέρι. Καί, κα{}rος βλέπ.ετ:ε, μ' άπειλοw, αν τύχη κι έJ'Ι1αναλά6ω την ά.:τόπειρά μοιu στη Μεγάλη Φωλιά. - ΜάλlιΟ'τα, σάς άπ:ειλοw με {}άνα-rο ... 'Αλλα το γρ·άμ­ μα αύτό, Σtρόκ, το λάοοτε πριν ένα μήνα. Γιατί· δε μου το δείξατε νωρ·ίτ'ερα; ... -ΓιατΊ. δεν εδωσα καμια σημασCα... Σήμερα μόλις συλλογίστηκα δτι μπορεί να εlvαι σοΟΟρό.. . -'&ηδοκιμάζω τη. σκέψη σας, Στρόκ... Το γεγσνΟς μοu φαίνεται σοδαρώταrο, και νομίζω Οτι ·εlν<χι άρικετο για να μάς βάλη πάνω σtα ίχνη τού •μυστηριώδους αύτοϋ άν­ {)Ιρώπου. • 'λέω κι εγω, • ' κυριε ' Γ ουαρrνt'. ' - Α mo - ' Αλλα πάλι ... ποια σχέση μπορεί να

ύπάρχη. άνάμιεσα

στΟν «Τρόμο» καl στη Μεγάλη Φωλιά;

-

Σ' ·αmο δεν ξέρω τί ν' ~αντήσω και δεν μπορώ να

φαντ:αmώ ...

-Μια μόνυν έ.ξ.ήγηση ύπάρχει, ψι{}'ύρισε ό κ. Γσuάρrνt', άλλα κι αύτη εlναι .πολυ λίγο πι{}ανή., για να μην πω ά:πα­ ράδεχτη ... -Ποιά;

-'Ότι ή Μεγά:λη Φωλια εlναι ά:κριδώς τρ μέρος που


Ο

102

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

διάλεξε ό έφεuρέτης για να φuλάη τlς μηχανές του·... Σa να λέγαμε, το γκαράζ τ<ΥU! -'Όχι δά!... q;ώ~αξε ό Ί'ζrον Στρόκ. Καl με ποιό ' Jl ' μπαινοογαινε 'e.· ' - μεσα; ' 'Α π ' ο<1α ., 'δ α, κυρ·ιε ' τροπο να εκει ειι

Γοuάg.ντ, α1πο· μού φαίνεται άδύναm! ' Σ τ'QΟΚ ' ... - 'Ώ-. .ι:Dι.τΌς' -'Εκτός, παρακαλώ; -"Αν ή μηιχανfι αύtοϋ• τού «Κοσμοκράtορα» εχη καl φτεροίιγες, που της έστι-rρέπονν ν' άνεδαίνη καl να κοιuρνιά­ ζη <1τi) Μεγάλη Φωλιά. Ό ά<1-cυινομικΟς δεν 'μπόριεσε να σuγκρατήιση μιa ζωη­ ρη κίwrση: δυσπισ'τ'ίας. Πώς ό <<Τρόμος» {}·α ήtαν ίκανΟς να συναγωνίζε-ται

'τα ' με

'

'

'

'

'

γερακ~α και τους αεtους;...

Κ. ι ο

κ.

Γ' ουαρνt ο'"δ ι ιος

δεν Wμει:νε περισ'σόυερο '<1τ''fιν τολμηρη αύτη ύπό{}εση.

r

'

'

, ξ' ' , Στο, αναμεtΙα u, ε χε παρει τ'α ·δ, υο γρ·αμμαtα, τα παρ·έδιαλε ξανά, έξέ't'α:σε το γράψιμό rους μ' ενα μικρο φακΟ κι έπείστψι;ε για τfιν τέλεια όμοιότηtά τους. 'Όχι μόνο το ίδιο χέρ:ι, ιάλλa κι ή ίδια πiννα -rα εlχ;ε γράψει. Κι έκείrο τα γράμιμ:ατ'α τ'ΟU πρώτου, Κ.Σ.Μ ... Κτ'λ., έσήμαι­ ναν άσφαλώς τ'ο «Κοσμ:οκράτ'ωρ» τού δευtέρου. "Τσtερ' άπο λίγες <1τ'ι)ψ.Ες σιωπης, ό κ. Γουαρrνr εf.πε:

- Κρατώ to γράμμα σας καl σ'Uλλογvζομαι οtι ά<1φα­ λ&ς ε,[ΙJ'τε προορισμένος να παίίξε-rε σ'πουδαίο ρόλ.ο στην πα.ράξ'ενη αύτfι ύπό{}·sση η μάλλον <11'1ς δυΟ αύtΕς ύπο.1\ ' υεσεις.

'

'

. '

-

'

'

π οια σχε:ση υπαρχει μιεtαι ξ υ τους δ'εν μ.πορω να

μανtέψω. Κατα τη γνώμη μοο ομως ή 11χέ<1η ύπάρχει. 'Α-

,

'

'

'

"δ η <1την πρωτΊγ δ' _!\' ηταν τ δ ιοιwυ '~ναι<:ατ'ευτηιχατε η• ·ε υ'α :π:αραr-

ξ ενο

,, αν

, ανακαtε:υοσα<1τ'ε ~

' και

' στη

δε'

υτερη.

- Το εύχομαι, κύρ•ιε Γουάρνt, κι αύτfι ή εύχfι δεν πρέ­ ;ττει να σάς παραξενέψη,, άφαί} ξέρετ:ε οτι προέρχεται άπο !Ναν περίερrγο ... ' και' σας, - Σ τροκ.... ' I π ολ'υ καλ'α. Λ οιπον, ' <1ας - το' - Σ αν


ΕΚΤΟΣ

NOMOr!

103

ξαναλέω: Να εί01αστε έτοιμος να φύγετε άμέσως μόλις λάδεαι διιαταγή. Σrο άνα.μετα:ξiι τα πνεύματα εlχαν έξαφDη περισ­ σότερο άπο την άρινηrικη άπάντηση τοϋ κυοορνήτη τοιϊi «Τρόμ10υ» προς τl.ς προτάσεις της άμερικανικfjς Κυδιέρ-νησης.

'

'

"'Επρ επε να γινη κα.ποLα I , ' 'Αλλ' ενεριγεια. α

'

ποια;

Ποϋ να βρεDη ό Κσσμοκράrωρ; Κι άν έμφανι;ζόtανε ποv­ {}-ενά, πώς να ιruλληq;ιθη; Ή μ:η~ανή τιου ήταν προικισμέ­ νη με τ:εράιστ:ια ιαχύτηια, δεv ύπfjρχε καιμια άμφιοολία. 'Αλλα πώς κατόρ:Dωο'ε να εtσχωριήση στη λίμνη ΚLρινταλ, ποiι δεν εχει καμια έπικ:οινωιvία με τη -&άλασσα, και πώς καrόρD·ωσε να βγη άπΟ κε'ί; Τελzuuαια εlχε φαινtfι στην έπι­ φάνεια τής "-Α νω Λίμνης. 'Αλλδ. πώς δεν φά.~ε στο άναμεταξiι παu&ενά, στο διάστημα ιών όχιακοσίων μιλίων ποiι χωρίζει τl.ς διΟΟ λιμνες; ... ~ο έφευρέτης δεν πσuλσϋσε

την έφεύρεσή ιο:u, κι είδαμε με ποιες περ~φρονηrrικες κι ά­ πειληrικες φράσεις διετύπωσε την άρινησή mv... "'Εσrω! Θα ιΟιv {}-εωρ<Wσαν λοιπΟν έναν κακοσrοιό, έ­ ναντvον tOU όποίοv κά&ε μέσο, που -Dα μπορούσε να TO·V κατασrήση άνίκανο για να βιλάψη, {}·α ήταν νόμι;μο... Ή άσφάλει.α &χι μάνο τής 'Αμερικής, ά;'λ;λα κι όλό­ ?-σληρσu τοϋ κόσμσu το άπαιτοϋσε. Ή ύπό{}-εση δτι χάD~ε -&ύμα κανενος δuσιτυχήμαmς eσ()ηνε όριιστικά, ύστερ' άπο το περιΟΟητ:ο γράμμα τής 15

'Ιουλίου. ~ο έφευιρ·έτηζ ύπfιρχε, ζοUσε κι ή ζωή του άπο­ τελούσε δημόσ~ο κίνδυνο. Κάτω ωτΟ την έπGδρισ;ση, τών Lδεών αύτ'ών, ή Κυ­ οέρινη:ση δημοσίεψε το άκόλου6•ο άνακοινω-&έν:

«'Επειδη ό κυ6ερνήτης τοϋ «Τρόμου» άριvείιαι να διαπραγμ:ατ.ευDη την έκχώρrηση του μυσιικοιϋ wu άντl. οί­ αισδήπσvε ιιμfjς, έπειδη, ό τρόπος με τΟν όποίο χριησψαιτοιεί Πι μ~ανή το:u ά.ποτελεί κίνδυνο, έναντίον τού όmοίου εlναι άδύνατη κά6ε προφύλαξη, ό a:ν&ρωπος αύrος τ ί {}- ε τ α ι


Ο

104 •

'

ε κ τ ο ς

I

ν ο μ ο υ

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤαΡ

.I

-

'τ"- S:..--'ζ I I χm;ιυυχ.ιμ.α ·εται εκ των προτεeων κα-

{}-ε μέτ'ρο, που &·α εlχεν ώς άποτέλεσμα την κατ'αστροφιi} της

μηχ;ανi'jς τσu καl την έξόντωση τσίΊ μυστηριώδους αύτοv έφευρέwu».

τΗ1!αν ή προγραφή, ή έπικήριuξη! Πόλεμος έξοιντωτικΟς ·εlχε κηριuχ&η έναντίον τού Κο­ σμ.οκράτορος αύtοϋ, που -&εωροϋσε τον έαυτό του άροreτα uσχυρό, ώστε να πρ0%αλη ΚJαl ν' άψηφάη όλόκληρο 'Έ&νος

-

'

' •

'λ ισtα το αμερικανικο. 'Ι και μα

'Απο την ή μέρα έ%είνη, μεγ~λες άμοιοος προκηρύ­ χτηκαν για Οποιοιν 3-' άνακάλυπτε το κρησφύγετο τού έπιι­ κίνδιυινσu αύtοιϋ άν&ρώπου, για δποιον 3-α ~ατόρ·&ωιvε να τΟν σuλλά6η, ά:παλλάσσαννας τη χώρα άπΟ το διαρκη κίν­ ~ ποiι την άπειλοUσε.

Έν(Χντiον τοϋ άγνώστου Το τέλος τού Ίουλί'<ΥU πλησ~αζε. Οί eφημ;ερίδες δεν Μαοον να κάνουν λόγο για την •

L_Q.

υπυu·εση.

κ

I

51.~

I

I

'

λ

ωrοτε, κwrοτε uιtμοισιεοοtανε καμ.ια π ηροφο·

ρ(α, 31JO'U α~α6ιε την περιιέριγεια τοϋ κοινού, άλλα χωρlς να έπι6ιε6αιώνεται. \ fl. \ \ \ β Ι Vf > I "λ Τ Ιιποtα το σΌυιαρο και το ασιμο. r..ιναι ευνοητο α λωστε δtι οί μεγάλες άμιοuοος ύπέ&αλπαν την πλάνη, tlς ~~IIC' Ι

'δ Ι

\

ι

\

ψ~.:ιrrικει; ει ησεις, τις καποτε και κα

λ6

πιστες.

Σήμερα eλεγαν δtι το αύtοκίνηtο εlχε περάσει κάπου σαν ·σίφουνας. Αύριο λεγόταν δtι το πλοίο φά'\Ι'Ι)Χε σε κά­ ποιαν ά:πο τlς πολυάρι3-μες άμερ·ικανικkς λίμνες ... "Άλλο­ τε τη)-ιεγρ•αφοιUσαν δtι το ύποοριύχιο εκα.με -γυμ:νιά'σια σε κάποιο πέλαγος .•Όλα αύtα tα 8ολεπε ή φανtασ(α έξημ­ μένων άν&ρώπων, με το μεγε&υνtικΟ φακΟ τοο τρόμοιu και τών μεγάλων άμοιΟών... 'Αλλ I I.... . α,I τε'λος παντων


ΕΝΑΚΤΙΟΝ

Στlς

TOr

105

ΑΓΝΏΣΤΟr

29 'Iouλίoru ό τζrον ΣτρΟκ πijρε δtαταγη άπο

τΟν προ"ίστάμενό ίΟ'U να πάη στο γραφείο του•, χωρlς να

χάση, ούτε στιγμή. "Τστερ' άπο είκοσι λεπτα της ώρας, fίταν έκεί. -Να φύγετε. σε μια ώρα, Στρόκ, του εlπε. - Για J110iι; -Για το Τολέδο. - Φάνηκε ποιυ:&ενά. - Ν αί. .. Κι έκεί {}α λάοιετε τlς τε;λευταίες πληροq:;ορ·ίες. - Σε μια ώρα, οί άν3ρωποί μοu κι έγrο ξεκινσίιιμε... ___. Πολυ κιαλά, Στρόκ. Καl σaς Μ·νω ρητη διαταγή ...

-

, ,

π οια,

Γ

κυριε

,

σuαρντ:;

-Να πετύχετε! Αύτη τη φορα να πετύχετε! 'Ώστε λοι.;τον ό μυστηριώδης Κοσμοκράτωρ έμφα­ νιζότανε ξα:να στην 'Αμ·ε;ρικανικη Συμπολιτεία. Δεν τον εlδαν άκόμα ούτε οί σtεριές, οϋtε οί {}άλασσες της Ειύρώ, ' ' 'Ατλ αντικο,' μ' ο"λο ποu' υα .Q' τ πης. Δ εν περασε τον ηταν •ικανΟς να τΟν διασχίση, σε τέσmρες μέρες. 'Ώστε μόνο στην 'Α μερικη '

"

'

'

'

εκαιμε τα πει.ραμαtα τοιu;

Κ·αι' υα _<ι'

μποροοοt κα-

νεlς να σuμπερ·άνη ·άπ' αύτο πο)ς η·τtαν 'Αμερικανός; Το μυστικο της έπανeμq;άνισής τιοu το fίξερ·αν μόνον ό διευ3υντi]ς τής 'Αστυνομίας κι ό <ΧΟ't'WΟμικΟς ύπάλλη­ λος που εlχε φέρ1ει την είδηση καl μΕ τΟν όποίο {Μ σ'U'Υεν­ νοείτο ό Ί'ζrον Στρόκ.

:Καμια έφημερίδα δε δημοσίεψε την εί:&ηση αύτή, γιατl καμια δεν την εlχε μά-6-ει. '~'Ηταν άπόλυτη άνάγκη να μ η δια;δο{}η τίποτα, προτοιU τελειώση ή έκστρατεία ποιiι έτοίμαζαν. ·ο

·

'

' .,

'

~~~ αστuνομικος που εστε ιλε την ειvιrnι

-

"'Α ρrοuρ

Ούελλς λεγότανε- ttα mιUς περ·ίιμε:νε στο Τολέδο. Ό Τζων Στρόκ, δ Ναδ f'οruώλκερ κι ό τζων Χ<lρτ πijραν άμέσως το t'ραίνο καl στlς όχτω το πρωl θφτασαν

σ-cο Τολέδο, που βρίσκεται στη νοτιοδυ-cικη οχ{}η της λί­ μνης '~'Ηρ·ι.


Ο

106

'

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

'Εκεί rοiις περ·ίμενε ό Ούέλλς. Εlχε προειδοοοιη{Η'j για τον έρχομό τους κι θσ;οcυσε

,

'

να τους συναντηση.

Ό Ί'ζοον Στροκ τον έμάνtεψε, πρΟt'ού άκόμα κατε6fι άπΟ βαγόνι, άπο τον τρόπο ποv κοιοοvσε τοιUς επι6άιες. , κ ι αμεσως τον π λησιασε. -Ό κύρLος Ούέλλς; ... ιΟν ρώ.τησε.

to

.'

-

'

, ... απαντη'σ'·ε · ,

· ,

·ο κ. Σ ιροκ;

αυως.

-'Εγοο εlμαι! - Στlς δ~αταγές σας. ΜπορσUμε να μείνουμε λίγες ώρες στο Τολέδο; ρώτησε ό Στρό·κ.

-

"'Ο

,

,

:J'δε

χι, ·με την α

,

,

ια σας, κυριε

Σ

,

τροκ...

t''Ώ-..

,~

t'

.ι:.ιvα αμαζι

με δυο καλa άλογα μiiς περιμένει σ"dtν αύλη τοϋ στα-3-μ.οϋ. ΠρέJt!ει να φύγουιμε άμέσως, για να είμαστε έκεί ποiι πρέ­ πει προτού βραδιάση!

-

Σας ~ολοuttούμιε, ·άπάντησε ό Σ:tρόκ, κάνιονιτας νευ..

'

,

' • .<\ , ' ., !.\ ζ' κ μ:α σtους ανu·ρωποιυς τΌυ να ερuου\1 μ:α ι mυς. αι πηγαι-

νουμε μακριά;

Καμια είκοσαρια μίλLα. Καi πώς λέγε-vαι αύιο το μέρος; -Μπλακ - Ρόκ.

-

Τό μ.υστηptώοες uπotSpuχto Ή άμα'ξα εΙχε ιέσσερ·ες {}έσεις. Πήρανε μαζί τους τρόφφ.α για πολλες μέρ,ες, γιιατi J11ρώτ.α, πρώ-vα δεν i]·ξeραν πόσο {}α διαραωύσε to -vαξίδι "

'

,

τους, κι ε:mει-tα το μερος,

'

t'

-

,

στο οπιοιο πηγαιναν,

'1"

t'l!

η:ταν ενας

ερημος μικρος δρμο;, JfoV δεν τον έσύχ.ναζαν ούτε οί χω­ ρικο1 της π:εριοχfις, οιUτε οί ψαράδες καί, έπομένως, δεν μπορούσαν τίποιτε να προμη&ευτοιUν έ:χ:εί. Εύτυχώς, η·τιαν καλοκαίρι, Ίοιύλιο; μήνας, ώστε δεν


Τ Ο

Μ

r

Σ ΤΗ Ρ ΙQΔ Ε Σ

r

Π Ο Β Ρ

r

107

Χ Ι Ο

εΙχαν να q;οδιη3ούν άπο την ύγρασία, αν άναγκάζονtαν να περάσοvν μιά, δvο νύχτες στο ϋπαι-3'ρο.

Πι3·ανώτατα, άλ:λωστε, αν ή άπόJ!Ιειρά tΙΟ'υς εμελλε να πετύχη, να γύρι~ζαν σε λίγες ώρες .•

'Ή ό κuδιερνήτης το{r «Τ ρόμοu» ttα πιανόταν έπι τό­ ποv, προtού προφftάση να ξεφύγη, η ttα το οοκαγε - καl τότε mρεπε να παραιτη{}οϋν άπο κά-ftε έλπίδα πως {}α τον

επιαναν. Ό "Αρτουρ Ούέλλς, ήλικίιας σαράντα περίποv χρο­ νών, 1]τιαν ένας άπο τΟΟς καλύτερους \!;ταλλήιλοvις της ά­ μιερικανικης 'Αστυνομίας. Ρωμαλέος, tολμηρός, ψύχρ-αι­ μος, εδειξε τα προτ:ερήματά ταu σε JΥJΟιλλες περιστάσεις καl σε μερικες μά•λιστα με κίνδυνο της ίδιας t'O'U της ζωης. Ένέπ:νεε μεγάλη έμπιστοσύνη σtαuς προ'ίσταμένου; του,

οί όποίοι τΟν έκτιμοϋσαν πολύ. Στο Τολέδο βρΨσκότl(ινε για άλλη ύπό3εση, δταν, μια σύιμπτωση, τον ε3·εσε σια ϊχνη τού «Τρόμου». Ή liμαξα κυλlοιϋσε γρήγορα κατα μf}κος της άκτf}ς tf1ς τΗρι διευfhινόμ:ενη προς τη νοτιοδυtική της άκρη. ~Η μεγάλη αύτη λvμνη βρrσκει'αι άνάιμεσα στ·ον Κα­ ναδά, πρΟς βορράν, και στις πολιtείες 'Οχάιο, Πενσυλ6ά­ νια και Νέα ~Τόρκη. Συγκοινωνεί .άπο τ:α βορεωδuτ:ικα με

'

'

λ'tμνη ~τρων,

τη

'

τη

λ'ιμ:νη Σαιν ' Κλ αιρ '

' '

'

και τ:ο ποτα;μι

Ν τη-

τρόιτ. Οί έκ6ολές της γίνονται κατα τα βορειοανατολικά., στη λίμνη 'Οντάριο, άνάμεσ:α στ:lς οχ-ftες τού Νιαγάρα με '

I

ι

τοvς περιφημους κα-vαρραχτες τοο.

'Ενώ τα άΊ.χηα ετρεχαν με καλπασμό, ό τζων Στροκ συνομιλοίiσε με t0ry ""Αρrτοιuρ Ούέ:λλς, κι εvσι θμα~'ε τί

1]ταν αύtο πσU τΟν άαμε να στείλη το τηλεγράφημα έκεί­ νο προς τη διεύ{}wση της 'ΑσcuνομCας της Ούάσιγmον.

'Εδώ Κιαt σαρανtαοχtω ώρες, το ·άπόγευμα τfις 27 'Ι­ αυλίου, ό Ούελλς πήγαινε καδάλα πρΟς την πολίχνη Χάρλ. 'Απείχε άπ' αύτi}ν περl τα πένtf μ~λια καl διέσχιζε ενα


Ο

108

J{OΣMOKPATQP

μικρΟ δάσος, δταν, ξαφνικά, εlδε ένα ύπΟΟρύχιο πΟΟ θπλεs στη~ έπιφάνεια της λίμνης. Σταμάτησε, ξεπέζεψε, προχώρησε στην άκρη του δά­ σους κι άπο κεί, κ,ρυμμένος πwω άπο μια λόχμη, εΙδε με t'&. tδια του τα μάτια το ύοο6ρύχω έκείνο να σταματά στη μέση τού όQμίσκσu Μπλακ - Ρ όκ. τΗταν, άρ·αγε, ή άσ{ιλληπτη. μηχανfι t'ών παραλίων του Μπόσtοιν και τής λίμνης Κίρινrαλ, αύtο ποιU άναδυό­ ταν για να προσορμιστή; '''Οtαν το ύποορύχιιο εφτασε κάτω άπΟ τσUς βράχους, δυΟ άν/}ρωσrοι πήδηο'αν στην άκτή. "Ε,,

:νας

απ

"'τ"

αυτους ηταν,

αραγε,

ο

ι

οσμοκρατωρ,

'

ε-

κείνος για τΟν όποίο δεν ·εΙχε άΚJ()!U(}'τή τίποtοα πια άπΟ την τελευταία τοιu έμφάνιση στην "Ανω Λίμνη; ... Το σκάφ>ς έκείνο, ποο εΙχε άναδυltη άπο τα βάJ8η της ΤΗρι, ftταν ά­ ραγε ό μ:οοτηριώδης «Τρόμος»; -"Ημοιννα μόνος, wyε ό Ούέλλς, μόνος σε μιαν άκρη τού όρμίσκου... "Α ν εtσαστε και 01είς έκεί με w\Jς άνθ-ρώ­ πους σας, κύριε Στ:ρόκ, τ'έσσ'ε.ρες ένανtίον δvό, fi&. μπο­ ρούσαμε να τοος έπιτε8ιοuμε και να t'oVς συλλά6σuμε, προ­ rού προφτ.άσονν να έπιδιοοσιτσϋν και να μάς ξεφύγουν. - Βε6αιόtαtα, άπάντησε ό τζrον Σt'ρόκ. 'Αλλ&. μ~ πως ύπηρχιαν κι άλλοι σtο πλοίο; 'Αδιάφορο! "Αν πιάνα-

'

,

_n,

_Q.

ι

'

r

με αmους, u·α μα:υ·αιναμε ποιοι ειναι

...

-Και προ πάντων, πρόσitεσε ό Ούέλλς, άν ό ένας άπ' αύrοiις ftταν ό κυ&ρινήτης τοιϋ «Τρόμσu»! - Το μ6νο ποiι φΟΟαμιαι, Ούέ'λλς, εlναι μήπως t'O ύ­ πο6ρύχιο αύtό, όποιοδήποτε κι άν εΙναι, θφuγε άπΟ τΟν δρμο, ύστερ,' άπο την άναχώρησή σας.

- Αύτο -&.α t'o μά{}οομε σε λίγες ώρες, και μακάρι να δώση ό ΘεΟς να t'o ξανα6ρούμε, Σtρόκ, έκεί. .. Τότε, ά-

,

μα νυχt'ωση

...

-'Αλλά, ρώτηιrε ό Στρόκ, δεν έμείνα-οε ώς το βράδυ στο δάσος;


Τ Ο

-

χι...

Μ

r

r

Σ Τ Η Ρ Ι Ω Δ Ε Σ

......ψv ,.,.,...r α .L..

' ,

Π Ο Β Ρ

,

κατ α τις πεντε,

"

r

109

Χ Ι Ο

'

εφtοοα σ't'Ο

τ ~.!δ

ΟΙΙ.G ο

κι ά.ι-το κεί, τ'ο· ίδιο βράδυ, τηλεγράφησα στην Ούάσιγκ-rον. - Χτές, ξανα!πήγαίε στο Μπλακ - Ρόκ; -Μάλιστα. ιι.......:"" β , ' , ' ~ - το' υποuvvι.ιο ρισκοταν ακομη. εκει; - Στην ίδια {}·έση. Κι οί δυΟ άν&ρωποι θπίσης. Κατa τη γνώμη μου, κάπισια βλά&η της μηχανης ταUς άνάγκασε

.

'

,

' ,

~

-

,

να Κ!αtαqΛJΙγουν στο εριημο εκεινο μερος

...

-'Όπου Ί'Μ μείνουν ώσ.πσu να τη διοριtώσονν. Πολiι

π11θ·ανόν! Κι αύτη ή βλά&η :&a τοiις έμπόδισε να πάνε σtο συνη:&ισμέ'\-"0 τοvς κρησφύγετο... - Το πισtεύω, γιαίl ·εlχαν ξεqχ>ρtώσει διάφορα ύλιχα O'rijν ά.κρογιαλια καί, οσο μπόρεσα να ίδώ, χωρlς να κινή­ σω u1:ν πρισσοχή τοιυς, μου φάνηκε δτι κάίι μαστόρευαν Ο'ίο πλοίο... , ' • ς:_ •.! - Μ σνο εκεινοι οι uuu; -Μόνο. -'Αλλά, παρατήρη!σε ό Ί'ζrον Στρόκ, δυΟ άνιtρωποι φτάνουν για να δ·ιευ&ύνουν μια μηχανi} τόσο γρ·ήγορη, πόtε σαν αύτοικίνητο, πόtε σaν πλοίο καl πό-vε σαν ύπο'6ρύχιο; , ' πι<rτευω, ' κυριε ' Στροκ. ' 'Αλλ'α, την ' ημερα • ' ' - Δ εν ίο εκείνη, δεν ξανάειδα παρa τοιUς δuΟ άνιtρώπ.ους ΠIO'U εlχα ίδη καl τi]ν προηγοίιμ:ενη.. 'Επ:ανειλημιμένως πλησίαιrαν τη λόχμη, δπου ήμουνα κριυιμμένος, κι εκοψαν λίγα κλαδια για ν' άνάψονν φωτια πάνω ιrτi]ν άμμο. Ό δρμος έκείνιος εlναι τόοο έρημικός, οοσ'tε δεν ·εlχαν φόοο δτι μποροUσε να τοiις ίδη κανείς.

____,Θα ίΟUς άναγνωρίζαrε, αν ίους ξαναδλέπατε; Εοολώταrο! Ό ένας ηταν μέ-rρ·ιιος στο άνάστη·μα, , ' 'δ ' , , , ~ο "λ ρωμα λ εος, με α ρα χα:ρακτηρι.Ο'ίικα, με γενεια... α -

-

λος πιΟ κονtrος καl πιο παχύς ... ..,~ιία λοιπόν, δπως την προηγούμενη μέρα, θφuγα κα-rα τlς πένtε... 'Όταν εφrα­ σα στο Τολέδο, μου εδ(Ι}(J'αν ένα tηλιεγράφημα -rοϋ κ.


Ο

110

KOΣMOKPATSlP

Γουάρντ, που με είδοποιοϋσε για την άφιξή σας, κι ηριDα

va σάς ύποδεχτώ σrο σmi}μό. Το βέ&αιο λοιπον ηταν αύτό: 'Εδώ και τρ·ιαντηέξη ώρες, το ύποδιρύχι!()Ι εΙχε προοορμιστ:fi σtο Μπλακ - Ρόχ., _<ι_,

' ,

' , '

πιuανωτατ.α για καποιιαν α:π:αρ·αιtητη

'

για κ

αλ,

,

η τοιυς τ:uιχη,

' "/!..,...

_cι'

,

επισκευη,

'

,

'

κ:ι

,

ισω;,

-

uα το ε"'-'·ισκαν ακομα εκ:ει.

"Οσο για ιljν παρουσία tού «Τρόμου» Ο'τftν. τΗρ·ι, αύτη μποροιϊισε να έξηγη.{}η φuσικώιvατια, κι ό "Αρtοιυρ Ούελλς συμφώ·νησε με τον Σ-rρόκ: Την τελευταία φορά, ό «Τρόμος» εlχε έμ:φανιστij στην" Ανω Λίμνη.. 'Α"Νλα την άπόσι<αση άνάμεσα στη λίμνη αύτη και την ΤΗριι μπορσUσε να τιη διανύση, είvε δια ξηράς, άκολου{tώνrαις τοiις δρό­ μους τού Μίτσιγκαν ώς τη δυτ:ικη δχ{}η της λuμνιης, είτε άπο το ποrάμι Ντηrρόιτ, πι{tαινώτατα ύποδρυχίως. ~οπωσ­

δήποτε, στfιν ξηρa το πέρασμά τσu δεν εlχε σημειωDη ποιu­ l}ενά, μ' ολη την άστυνομικη έπίδλεψη ποιU γινόταν έδώ αύσιηρόιε.ριη πιαρα όποuδή~οτιε άλλ.ου.

Δεν εμενε λοιπΟν ΠΙαρα ή ύπό3'εση δτι το αύtοκίνητο εlχε μετ:αδιληιDη σε πλοίο η σε ύποδρύχιο, κι 8τσι ό κυ&ρ­ νήτης και -το πλήρωμα μπόρεσαν να φ'tlάοουν, ά&έα-ται, στη λίμW] τΗρι.

Και τώρα, αν ·ό «Τρόμος» εlχε έγκαταλείψει τΟν δρ­ μο η αν -οοiις διέq:εuγε, τη στιγμη που {)-α έπιχειροίισαν να τΟν πιάσουιν, ή ύπόD·εσή -τους ήτιαν χαμένη. ΔυΟ καtαδρομι:κα βρίσκοινtαν ύπ' άφον στο λι.μάνι του Μπούφφαλο, στην άκρη της τΗρι. Πρmου ό Τζων ΣτρΟκ φύγη άπο -τfιν Ούάσιγκτον, ό κύριος Γουdρ·ντ τΟν εlχε ειδοποιήσει σχετικά. 'Ένα τηλεγράφημα προς τοiις κυ6ερνίiτες -τών κατα­ δρομικών αύtών 1Μ 8φτανε για να καταδιώξουν, στην ά­

νάγκη τΟν <~Τρόμ!Ο».

'Αλλα πιDς fM τΟν έφταναν με τη διαοολεμένη tαχύ-

' .,

τητα ποιu ανlέΠτu•σσε;

κ

..

,

ι αν yινοτ.ανε,

ξ

,

~

f-....'

·α:φνικα, υπο"'-'ιιιχιο,


ΑΠΟrΟΗΤΕr.ΣΗ!. ..

111

πώς {1-α τΟν ΚWJftοιϋσαν κάτω άπο τα 'VSQ'α τής ~Ήρ·ι, δ­ που, άσφαλώς {Μ ζητούσε καταφύγιο; Ό .,Αρτσuρ Ούελλς ήταν σύμφωνος μl τον τζων ' οτι, ~, ' , ' ' L."2.. ~ , ~~ .a' τ ' ' Στροκ στην ανιση αuτη ΠWΙ.η, η νι;<.η υΙό 1 u'α ηταν με το μέρος τών καταδρομικών. 'Ώσtε, άν Φ έρχόμενη νύχτα άποτύχαιναν, όλόκληριη ή έκστ'ρια:reία -θ·α ναυαiγούσε ... Ό Ούελλς εΙχε πη δtι ό δρ,μος Μπλακ - Ροκ συχνα­ ζότανε πολυ λίγο.

tO δρόμος μάλιστα Π1Οiι όδηγεί ά.πΟ -ro Τολέδο στη Χαρλ είσχωρεί σt'α ένδόrερα, οϋτως ώστε ή &μα'ξα, q;Ιrά­ νονvας κονrα σ'tΟν δρμο, δε ftα φαινόt1αν άπο την ά:κτή. 'Εκεί {1-α ήrαιν εύκολο να πλησιάση, κρυμμένη μέσα στα δέντρα της λόχμης, και τότε, •Otα'V νύχ.τωινε, ό Ί'ζων Στρ{>κ κι οί ~σ<rοί του -θ·α προχωρούσαν ώς την άκρη της λόχμης, πρΟς το μέρος τής λ~μνnς, κι ιάπο κεί, άD·έα­ τοι, Dα μπορσUσαν να παρακολοοfiοιϋν τα δσα σuνέ6ιαιναν στΟν δριμο.

Περικuκλωμέvος άπο βράχους άπόκριημνσuς, σχεοον κάD·ετους, ό δρμος αύrός, ποiι τΟν χτ'Uπάνε διαρο-ιώς τα κύ­

μ,ατ:α της λψ:νης, θχει βάιθο; δέκα περιίποu μέτρα σ' ολη

rou

τiιν περίμετροι.

tO <<Τρόμος» λοιπΟν ftα μποριοιϋσε, είtε πλέοντας στfιν έπιφάινεια τών νερών, εί-rε κά.rω άπο -rα νερά, να πλψηάζη ' βραχω' δη· ακρσγια • λ ' , ' ι;:._ ...ι , , τ • τη ια JOOrU, σε uuυ, τρια μεριη, ηταν ανοιχτή, άφήwνrας μερικα μέτρα άμ,μοιυδιάς, ποο 8φτανιε: ώς την άρχη τής λόχμης, δηλαδη σε άπόσταση έ6δομήντα μ' έΚJατο μέτρων. 'Α πογο7ϊτεuσ7ϊ ,

!...

ΤΗταν έφτα ή ώρ:α βρά&υ, όταν ή aμαJξα 8φtασε στο δάσος. "Εφεγγ:ε ά.κόμη άρκετα κι έπομένως δεν μπορούσαν


112

Ο

ΚΟΣΜΟΙ\ΡΑΤ2Ρ

να πλησιάσουν στο δρόμQ χωρlς να εχουν φόδο να του; δουν, εστω κι {iy περπατσίJΙσαν 'άνάμεσα στα δέντ:ρα. "Αν το ύποδρύχιο ήταν άκόμα στη ftέση τσυ και ταUς t6λεπαν, εϋκολα ftα μπορσUσε να ξεφύγη στi]ν περί­ πτωση, δηλαδή, που ή έπισκευή τσυ εlχε τιελειώσει. -'Εδώ ftα στ~θμεύσουμε; ρώτησε ό Ί1ζοον ΣτρΟκ τΟν Ούέλλς, οrαν ή άμαξα στά8ηκε στα πρώτα δέντρα τού δάσους. -'Όχι κύριε Στρόκ, άπάντησε έκείνος, )tαλύτ'ερα να

προχωρήσσuμε πιο βαθιά. 'Έτσι ftα είμαστε βέδαωι Οτι δε {}α μας ίδη κανείς.

-Ή άμαrξα μοορεί νιΧ προχωρήση κάϊω άπΟ αύτα τα δένtτρα; .

-

Μπορεί, ώτάντησε ό Ούέλλς. Πολλες φορες διέσχι­

σα αύτο το δάισος πρΟς δλες τις διruf}ύνσεις. Σ' ένα μέρος

άνοιχtό, πεντ:ακόσια ώς έξακόσ'ια βήματια άπο δώ, τ' άλο­ γά μας ftα βρούνε να ιβοσκήσουν... Μόλις μας το έπιτρέψη το ~tάδι, -Gα κατeοοuμε στην άκρογιαλιά, ώς ταUς βρά­ χσuς παU κυκλώνουν τΟν δρμο. "'&ρεπε ν' άκολου{}ήσουν τις ,συμΟΟυλες τού Ούέλλς.

Ό άμαξας εσυρε τ' άλογα ώτο τα χαλινάρια, οί ά 4 στυνομικοl άκολού8ησαv πεζοl καl μπήκανε βαftια στο δάσος. Πεϋκα, βαλαν~διες και κυπαρίσσια άπιοτιελοοοανι το δάσος αύτό, ποu το εδαcρός του το σκέπαζε ένα παχu χαλl άπο χόρτα και ξερα φύλλα.

Τόσο ηταν πυκνα τα ψηλότερα q;υλλώματα, ό'>στε οί άκτίνες τού f]λισυ, ποο βασίλευε την ώρα έκείνη, δεν κατόρftωσαν να τα διαJσΧ.ίσοον.

Οϋrε δρόμος φαινότανε ποοlt'ενά, Ο'ίίn: καν μονοπάτι. Κι δμως ή άμαξα κατόρr8ωσε να φτάση στο άδεντρο μέ~ ρος τοϋ δάσσuς σε πέντε λεπτα τής ώρας και χωρlς πολλα έιμπόδια.


Α Π Ο Γ Ο Η Τ Ε

r

Σ Η

! ...

113

Το μέρος αύrό, παU το τριγύριζαν ψηλa δένrρα, fιταν Ενα κατωrράσινο λιοοδι.

ΆφοiJ

τούζ Ιlφ"Ιjνοtν νόι έπι!S ι6οtστοiJν, θόι πεp!μενοtν τ-ήν κοtτιiλλ"Ιjλ"Ιj στιγμή γιιΧ νι); 7.1)~-ήσουν πιiνω στό δποδpόχιο . ΤΗ

,

, ,

' '

(σελ .

126)

'δ δ' ~tι' ταν μερ-α ακομα και το σκοrα ι ε υ

λω

απ

,

νοτανε

προrού π:εράση τσuλάχιστο μιa ώρα. Εlχαν λοιπον καιρο 8,

J{ο:;μ-:J κpcίτωp


Ο

114

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤQΡ

να διοργανώσουν την κατασκήνωσή -uοιuς καi ν' άναπαυ­ DοϊΊν άπο το ταξίδι, το άρκ.ετα έπίμανο. Βέδαια, ή έπι:Dυμία τους ηιταν να παν άμέσως στον δρ,μο, για να tδοuν aν ό «Τρόμος» βρισκόταν άκόμα έκεϊ. 'Αλλ' ή φρόνηση τους συγκράτησε. ' 'δ ι 5.\.' ' , , ' υπομονη, και το σκοtα u·α mυς επετρεπ,ε να Λ ιγη φτάσαυιν στον δρ·μο χωρiς κίνδυrνο νια τοιUς ίδοιϋν. Αύτη η.ταν ή γνώμη τοιU Ούέλλς, κι ό Τζων Στροκ νόμισε καλο να συμμορφω{}η. Πει:νοιUσαν καi διψοvσαν. "'Εφαγαν λοιπον κι ήπιαν δσο ήrft-ελαν. "'Επειτα &να­ ψαν τlς πίπες το:uς, περιμένονrας τη σ'τιγιμη που fM ξεκι­ t:

'

'

'

ναUσ'αν.

Σιγη άπόλυτη βασίλευε σ'τα ένδότερα τοu δάσους. τα τελευ"Vαί:α κελαηδήιμ.αtα τών ~υλιών είχι:wε πάψει. 'Όσο πλησ'ίαζε το βράδυ, ή αϋρα επεφτε σιγά, σ'ιγα καl τα φύλλα μόλις έσείονων στlς &κρες τών ψηλότερων κλαδιών. ·ο

) ,

,

,

tl

ουρανος σκοτεινιασε γρηγορα, υστερ

τοίί ήλιοιu, καi

-ro·

,

,

,

,

απο τη

δ

,

uση

νυχτερινΟ <JΙΚοτ·άδι διαδέχτηκε το λυκ~

φως.

Ό Τζων Σιρ<m κοί·ωξε το ρολό·ί "Vου. όχιώμιση. - Εlναι &ρ'α, Ούέλλς ... -'Όποτε {}έλετε, κύριε Στρόκ.

-

, Λοιπον,

''

'Έδειχνε

'

ας πηγαινουμε.

' αμα ' ξ α' να' μην ' αφηση ' , τ' ' α''λογα' υου ν' Ε ,ιπανε στον άπομακρ·υνθοϋν άπο τ·ο λι6άδι στο· διάστημα της άπου'

'

σιας των και

ξ εκινησαν. '

Ό Ούελλς πήγαινε μ.ιrροσrά. Ό., Τζων Στροκ βάδιζε άπο· πίσω του, άκολοrυ/}οιύμε­ νος ά:πο τον Τζων Χαρτ κα.l τον Ναδ, Γοuώλκερ. Μέσα σ'το· σκοτάδι Ι}·α διυσκολεύονtαν πολυ να βροuν

'

το

δ ρομο, '

"

αν

δ'·εν

t δ ηrγος ο τ·οruς εχρησιμευε για ο

'

'

,.

'

'

'

'

ο υε'λ λ ς.


ΤΑ

ΝΕΡΑ

ΠΟf

1\5

ΑΝΑΤΑΡΑΖΟΝΤΑΙ

Τέλος, θψrασα:ν σdjν άλλη άκρη του δάσοrυς. Μπροστά τ'ους άπλωrνόταν ή άμμουδερη άκ:ρογια-

' λ ια,

νο.

.,

'

.,

ως τσy οριμο

Μ π λ' ακ

-

Ρ' οκ.

' κι εριημια. ' , Σ ιωπη, Μπορούσ'αν να προχωρήσοvν χωρlς ~ανένανι κίν()υ-

· «τρομος» ,

ν ο

1

β

'

, ,

, -

,~

~

ρισκοταν ακομα εκιει, ε.πρεπε ασφα-

λώς να εlναι άγκυρο6ολημέ~ος πίσω ciπo τortiς βράχους. 'Αλλ' ' α β ρισκοταν

' '

Α' ' ηταν· τ ιnο

' -

ακομα εκ.ει;

' το

ζ' ητημα ...

Τη στι.γμη έκείνη, ΠOrU έ.πρόκιειτο να κρ&Υj ή τύχη τής έπι­ χείρ•ησής τους, ή κ.αριδια τσU 'Γζοον Στροκ χτυποuσιε σα

' , _(\ελε '\!α' σπαση. , tO σuελλς νεύει

να ηυ'

να προχωρήισονν.

tH

άμμος της

άκτης τριίζει κάτω ά.πο τα πόδια τ·οιυς. "Τσrερ' άπο διωtόσια άκόμα βιήματ:α, σε λίγες στι­ γμές, φτάνσνν σ' Ενα ά"VΟιγμ:α τώ·~ βράχων, σε μια δίοδο ποiι όδη;γεί στην οχ1}η της λίμνης ...

'

τιπσvα.... ,

tH

Τ'ιπσrα .... '

.<\..{......... ., • Ο' uι:.υιf, οπου ο υε'λλ ς,

'

'

'

...

πρ·ιν εικιοσιτεσσερες ωρ·ες,

εΙχε ίδη τον «Τρόμο», ήταν αδειανή.

tO Κοομοκράτωρ

δε βρι:σκόtαν πια σ-rον ορμο Μπλaκ

- Ρόκ!

τ~ νερ~ πού άvαταpάζοvται Βέ6αια, ύπijρχαν πι-&ανότηtες δτι ή μηχανή ποιU ζη­ τοιϋσαν να βρουν δε -&α βρισκότανε πια σ' Εκείνη τη 1}έση, δπου ό Ούέλλς την εlχε ίδrη ν' άναδύεται το· ώτόγευμα της 27ης Ίοuλίου.

"Αν κ.άποια βλάδιη τοϋ -ι1ρι:πλσϋ κινηrτηρίου της σuστή­ ματος την ε{χε εμποδίσει να φrάση, δια ξηράς είτε δια {}αλάσσης, στ:ο σ:υνη{}ισμένο της κ:αταιφύγιο και τi]ιν εlχε ' ' ' αγκυροuο ' e._ ληση: ' σιτον ' ορμ:ο ~, Μ π λ .ακ ' - Ρ οκ, ' τι' ε" αναγκασει να πρεπε να σκεφτονν, άφu δεν τfιν ε&λεπα:ν πια έκ!εί; ... "0-


Ο

116

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

τι ίσως εlχε έπισκευαστf] κι εlχε έξακολοιυ&ήσει το δρόμο της, έγκαταλείποντας τη λίμνη "Ήρι. Κι δμως, έκείvη την ήμέρα, οί aστυνομικοl δεν 1]θε­ λαν να παραδεχθούν, να λάοουν ύπ' οψη τους και ηΊν , .~ι , • , , , .~ι ... Η , β , e.

τοσο πιuη·νη

αυτη

υποuεση.

ταν,

τουναντιον,

ευωοι.

δτι, οχι μόνιο έπρό?-UΞιτο για τον «Τρόμο», δ.λλα κ,αι δτι θα τον ίf6ρισκαν ciκόμα στη itέση ποιU τΟν εlχε άφήσει ό Ού­

έλλς. 'Απ' αυτο λοιπον μπορεί κ.αvεlς να φανrαστη την απογοήτευσή wruς, την απελπισία τους! 'Ολόκληρη ή έκστρατεία rους έκμηδενιζόrαν σε μια Ί σrιγμη.

"Αν ό «Τρόμος» έξακολαυθοu<JΙε την πορ•εία του πάνω στα νερa η κάτω ιiίτο τα 'Jερα τ'ης ... Ηρι, το να τον φτά,,,,

τ

,

σουν και να τον πιασοιυν ηταν πραγμα

,,

ανω'tερο

,

...

α:το

,

τις

δυνάμεις τους, κι άκόμη γιατί ν' αυrωt'ατώνται; ά­ πο κάθε άνθρώπινη δύναμη! Κι δμως είχανε λά6η καλα τα μέrρα τους. ΕΙχ αν δλε; τlς πιit-ανότηιrες της έπι τ'uχίας. "Αν, τη σ'τιγμη ποιU sφταναν έκεί, αί δυο ι:ϊντρες έ­ χείνοι, τσuς όποίους εlχε ίδη ό Οuέλλς, βρίσ"..tοντα'ν άκόμα σ'την άκτή., /}α μπορο<Uσuν -- ερπονrας -να ταUς πλη,σιά­ σ'ουν, να πέσουν &πάνω τους χ.αl να τους πιάσ'ουν, προτού προφτάσονν να έπιο·ιοωrrοUν. "Α ν aπεναντίας βρίσκοινr·αν aπάνω στο ύπο&ρύχιο. 3α περίμεναν πίσ'ω ciπo τους ·βράχοvς ν' άποοι6αστούν στη στερια καl {}α το~Ίς fj1ταν εύκολο να μην άφήσουν να ξα­ ναγυρίσουν σ·το καράοι ταυς. Κι Jίταν μάλιστα πι{}ανΟν δτι

--- άφοϋ ό Ούέλλς, , ' ' ' ' δ ' , , ' Α , ' λ' ους, εκτος απο τους ιυο εκεινους ανιιρωπm.ις ---το π ηλ ρωμα τοu «Τρόμου» δε it·α {rταν πολυάρι3μο ... ' ' I και την πρωτη

I .\\ ' ' ' μερα καuως και τη

δ ευτερη, I δ'εν ε [δ 'ε α "λ

Νά τί λογάριαζαν, νά κατα ποιον τρόπο σκέπτανταν να δράσουν ... 'ΑΛΛά, δοοτυχώς, ό «Τρόμος» δε β·ρισκό­ -rανε πια έκεί!


ΊΆ

ΝΕΡΑ

IIOr

117

Α~Α'ΓΑΡΑΖΟΝΤΑΙ

'Ο Τζων Στροχ. σrεκότα:νε στην aκριη της διόδ01υ κ:αl δ!:v άλλαξε με τον Ούέλλς σχεδΟν ούτε μια λέξη. 'Αλλ' fιrrαv άvάγκη να μιλήσουν για να συινε:ννοη­ &οίiν; ... "Τσιερ' άπο την ά.ττογ>οή,rευση, τοiις κυρίευε σιγά, σιγα ή όργή ... Γιατl 156λεπαν ν' άποrογχάνη ή έκστρατεία τους, γιατl δεν αίσ·θάνονιαν' πια τη δm1 ιψη να έξακολου­ Jήσουν η να έ..ταναλάδουν την άπόπειρα. Π fραrΟ'ε μιcl &ρ α. 'Αλλ α δεν ι:'χ.,-τοφάσιζαν να έγκαταλείψουν τη 3έση

,

'

' το

'

"

,

'

β1Λεμμαrτα τους δ'εν επαυαν να εςερευ'\ι'Οιrνε ''Ε: -

εκεινη, και τα 1

'

' , πυκνΌ εκεινο

'δ σκοτα ι.

κ, αποτε,

,

καποτε

'

μια

λ, ψη αμ

' . ο-

φειλόμενη στο crωσφορισμο των νερών, έτρεμόφεγγε στην έπιφάνεω τϊjς λίμνης καl πάλι εσδηνε καl μαζί της ή ελπίδα πο\1 γρήγορα iΞ6γαινε ψεύτικη. , 'λ , , ~ η δ ιεκριναν , κ αnοπ πα ι ενομι~:,αν οτι τον ογκο rνος πλοίου ΠΟ'U πλησίαζε.

-

,

'

μεσα στο σκοτα

ι

Κάποτε άκόμα ε6λεπαν, στi]ν έπιφάνεια τώ'ν σκοτει-

-

\

'

\

I \ νων νερων, μια ρυτι'δωσΎJ, καποια ε'λ αφρη δ ·ινη, σα ν'

' ανα-

ταραζόταν ό δρμος στα βά3η του ... ''Ήταν βέ6αια ψευδαίσθηση, τής έξημμένης φανrασίας t'ων.

όπτικη

ά:πάτη, πλάνη

Στο άναμεταξύ, έπέστρεψαV' κι οί σύντροφοί τους

JOOiJ

είχανε πάει για ·άνίχνευση.

Μόλις ταuς εlδε, ό 'Γζcον ΣτρΟκ εσπευσε να ταuς ρωτήση: - τ ιποτα καινουργιο; , I ' , ' '1"r , Χ , - τ ιπσιτα. α.ίταντησε ο .ι. -,ων αριr. -ΈG.ι.άματε το γύρο τού ορμου; ~Μάλιστα, άπάντησε ό Ν α6 Γουώλκερ, κι είδαμε καl μερικα ίχνη. ,

,

- ΤότΈ aς περιμέ:νουμε! ψι3ύρω•ε σuνΟ1fQ'1.Jωμένος ό Στρόκ, ΠΟ'U δεν άίτοφάσ~ζε άκόμα να έπιστρέψη <ft'O δάσος.


Ο

ιιs

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤgΡ

τη στιγμη έΧJείνη τρ·ά6ιηξε τηιν προσοχή τους ενα τά­ ραγμα των νερών, ΠΟ'U Θφτανε ως τ:αuς βράχοιuς. - ' Α1υο ποJϊj' να προιέρκε~αι, aιραγε, αmος ό σάλος; ρώ­ τησε με άποριία ό Ουέλλς.

'

' απαντησε , '

' περιεργο. ο υ

,- π λ , ενστικτο, τη

, φωνη

~

του ο

χαμη, λ, ωνοιντας,

, """' , ~:ιων """τροκ.

~

.1.

~ο

'

, '

σαν ωτο

, , ανεμος εwεσε

δλως διόλου κι δμως ή έπιφάνΗα τής λίμνης εlναι τα­ ραγ.μέ'ν1η!

___.Μήπως συμ6αίνει τίποτα στα βά3η της; εlπε ό 0'\Jέλλς, σ?<.ύ6οντας για ν' άκούση καλύτ·ερα. Πραγματικά, μποροοο-ε κανεlς να ύποι3έιση δτι κά­ ποιο πλοίο διιευ3υινόιτ'αν ύποδρυχίως προς τον οριμο κι δτι ή δλικά τοιu προξενοιίjισε την άναστάιωση. έκείνη. Σιωπηλοl ολοι σί aστυνομικοί, .άκίνητοι, προσπα'3ού­ σα:ν να διαοχίσοιυν με τα βλέμ.ματα το πuιχ:\ΛΟ σκιοτάδι, ένώ ό σάλος διαρκώς δυ~νάμωινε ϊeαl μικρα κύμαtα χτυπούσαν ηδη τΟ'uς βρά:χ;ους. 'Ο Ί'ζ<Ον Χαρ,τ κι ό Ν aδ Γου&λκερ, είχανε σ:καριφαλώ­

σει σ' !Wα βράχο, έν& ό τζων Σtρόκ, σ?<.υμμένος πάνω άπο τα νερά, παρακολουιftοvσε τη δί,η που μεγά·λωινε. Σε λίγο, τού φάνη:ΚΙε δτι διέκριινε κι ενα ρυ3μικο

κρότο, σαν έκείνοrν JOO<iJ κάνει ή ελικα. ' r ι ' ' 12. ~λ'ια.! μουριμοuρισε ' - Δ εν υπαρχει καμια αμφωu ο' Ο' υελλς σκύ6οντ:ας κοντά του. Πληισι~ζει ενα ύποδριύχιο! -'Εκτος ι'iν ή ''Ήρι Θχη κή.τη,, ά.πάντησε ό άστυνομικος

τζων Στρόκ.

-

___

"Ο χι, ειναι " ' e ' ' 'επ.ανε'λ αi.Jib e_'ο Ο''λλ QJ. υ.τrουρυκιοι. υε . ς. Δ uεuυυ-

νεtαι, aραγε, προς μακρύtερα;

to ορμο η σκοπεύει γ.' άγκυιρο&ιλήση

-Έδω to ε'ίδα,τε καl τlς δυο φορές; -'Εδώ άκριι6ώς, κύριε Στρόκ.

- Τόvε, λοιπόν, ι'iν είναι - καl δεν μπορεί πα:ρα να εΙναι- το ίδιο ύιποδρύχιο, δεν πιστεύω να ύπάρχη κανένας λόγος να μην ξ ανάρ·3η στην 'ίδια itέ.ση.


ΤΑ

ΝΕΡΑ

ΠΟr

ΑΝΑΤΑΡΑΖΟΝΤΑΙ

119

- Νά το! Νά το! εlπε τ·ότ.ε ό Ούέλλς, δείχνσντας μΙ: το χέρι ri):v ιεrσοδο τού δρμοu. Οί σύντροq::οί τ'ους ε{χαν έπισtρ·έψει κοιντά -rους. Μισοξαπλωμένοι κι οί τέσσ'ερες στην άκρογιαλιά, 'ξ',, ''''δ κοιτα α\-' προς τ-ο μερος ·που τ-ους ε ειχνε.

, _(\. ' ., λ ' "' ' κια:uαρα ενας με .ανος ογ~;. που κιΔ ιακρι:νοτανε νιότανε μέσα στο σκοτ:άδι. Προχωροοσε πολυ άργα κι ό κρότος τής ελικάς του μόλις άκουόtανε τ-ώρα. '''Ισως να ·ε[χε σταματ-ήσει ή μηχα­ νη καl το ύποδριίιχιο '\ια κινιότανε .μόνο με τ-ην κεκτημένη tου ταχύτητα. 'Όπως κ.αl την προιηγοιύμενη μέρ,α, το ύπο6ρύχιο, λοιπόν, εμελλε να διαννκτ:ερεύση μέσα στΟιν ορμο! 'Αλλα γιατί έπθd.tρεφε στο μέρος άπο το όποίο εtχε φύγει; Εlχε, άραγε, ύποστf], στο άνα.μεtαξύ, κι άλλες βλάδες, ποiι τΟιν έJμπ,όδιζαν ν' άνοιχτή στο πέλαγος; 'Ή μήπως βρέ{}ηικε στην άνάγκη ν' άναχωρήση, προ~ τού τελειώσουν έ\ίrελώς οί έπισκε.υές του; Ποιος λόγος τότε το άνάγκασε να ξαναγυρίση στΟν ορμο; Κι άν εtχε σκοπο να μιεταδληι6η άξαφνα σε αύτοκί­ νητο καl να φύγη άπο τ-ους δρόμους tοϋ 'Οχάιο; ... 'Όλες αύτες οί ώτορ·ίες παρουσιάστηκαν σtο· μυαλο ιού άστυνομ.ικοιίί Ί'ζrον Στρόκ, πού, έννοείτ-αι, δεν ~ταν ' ..(\.'

'

'

' ' αυτες. ' ,

σε uΒση οvα λ' uση κα:μιαν απ

'Άλλωσιτε, βασίζονταν Jtάντοτε, ό Οuελλς κι αύtός, στην ύπό6·εση Οτι το πλοίο, που είχανε μπροστά τους, {rταν πρ·αγμα:τ·ικα ιού Κοσμοκράτ'ορος, ό «Τρόμος», έκείνος άπο τον ό:τrοίο εΙχε σταλη τ-ο γράμμα που ά.Π!αντ:ούσε άρνητικα στlς προtά.σεις της Κυ6ερινήσεως.

Στ-ο άναμεταξύ, το· ύποδρrύχιο έξακολου6σUσε να προχωριfj, να πλησιάζη· καl φαινόταν ·Οtι ό κυοορνήτης τ:συ i]ξερε -&αυμάσια τ-ον κολπίlσκο τού Μπλακ - Ρόκ, dιφού διευ{}'ιJ'Vότιαν άσψαλώς μέσα στο σκοτ:άδι. Κανένα φανάριι πάνω στο πλοίο, οuτ<ε καμια έσωτε­ ρικη λάμψη, ΠοU να διακρίνεται ΜΟ το\ις φεγγίτες.


120

Ο

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤQΡ

~Η μηχανl} δούλ:εuε σιγά.

Λίγα λεπrα άκόμα, κι ό «Τρόμος» {}α .προσορμιζό­ τανε στο μέρος έκείνο της άκτης, δποιu οί βράχοι, σε δυο μέτρα περbwu ύψος άπάνω ά.πΟ την έπιφάνεια της λCμνης έσχημάτιζαν ένα μικρΟ έπίπεδο σαν άποt>άι3ρα. - Ν α μη μείνουμε έδώ! εf.πε ξαφνικα ό Ούέλλς, άρ­ πάζοντας άπο το χέρι τΟν άσt'\JVQμικό. -"'Οχι, άπάντησε ό Τζων Σ;τρόκ, γιατl κινδυνεύουμε ν' άποκαλυφτοϋμε. Πρέ.πει να κρυφτούμε σ' ενα μέρος κα­ τάλληλο καl να περιμένουμε. - Σας άκολουθΌυμε. -'Εμπρός! Δεν επρεπε να χάσουν σϋτε στιγμή. Σιγά, σιγα ό δγ­ κος έκείνος πλησίαζε καί, πάνω στο κατάσ'τρωμά του, .που μόλις θξείχε άπο την έπιφάνεια τών νερών, διακρίνονταν δυΟ άν3ρωποι. ·Ώστε, λοιπόν, &uo μόνο άντρες βρίσκονταν στο πλοίο;

Ή ένέδpα Ό Ούελλς κι ό Ί'ζων Σ-rρόκ, ό Ί'ζων Χaρτ κι ό Na6 Γοο&λκερ, w3·ανε πGσω ά.πΌ τη δίιοδο κι άQχισαν νa σέρ­ νονται μΕ την κοuλιa σύρριζα στσiις βράχους. 'Εδώ κι έκεί άνοίγονταν κοι~, μικρa σπήλαια. Σ' ένα άπ' αύτα κριύφτη~ ό Ί'ζων ΣτρΟκ με τΟν Ούέλλς, κι οί άν3ραιποί -rους σ' ένα άλλο. ·Όταν σοί άντρες τοίi «Τρόμ.ου» -&' ά.πο6ι6άζονταν στην άκτη, δε -&α ει>λεπαν τους άστuνομικούς, άλλ' έκείνοι {}a μπορούσαν νa δράσ'Ο'UVΙ άνάλογα με τ'Lς περιστάσεις. 'Απο το ι3·όρrυ00 ποιU γιν6tαν πρΟς το μέρος της λί­ μνης, άπa μερικες λέξ·εις που άκούστηκαν, ήτ<αν φανερο δτι το πλοίο ε[χε άγκυιροοολήσει. ΣχWΟν άμέσως ενα σχοινl ρίχτηκε σ' έκείνο άκρι6ώς


Η

ΕΝΕΔΡΑ

121

το μέρος τής διόδου άπ' &του, πρlν ώτο λίγο, εlχαν ά.πομα­ κ~υν&f] οί άστυ-νομικοί.

· ο χu6ερνήτ'Ιj ς Υjτσ\ν δpθιος στ'ήν πλώρη Χα\! πupο6ολοίJσε.

(σελ.

128)

Προχώρησε τότε ό Ούελλς οος τη γωνία, κι εΙδε δτι το σχοινl το fuεριw, ό _ένας ά.πο τοιUς δυΟ έκιείνους άντρ•ες

'

.

Ι δ, "'C ' , 'λ I που ε χε πη ησ:ει ε'='ω, κι ~ουγοτανε μα ιστ;α κι ο κρστος


Ο

122

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

της μικρ,ης άγκυρας, που εξννε ιο εδαφος. "Τσιερ' άπο λίγα λεπτ·ά, ή άμμσς της άκτης ετρ,ιζε

, '

απο

β,

ιημαια.

Οί άγνωστοι πέρασαν τη δίοδο καΙ. τρά:6rηξαν προς τη

λόχμη. Βάδιζαν ό ένας κονtα στον άλλον, στο φώς ένος κλεφτοφά:ναρου. Τί ζψσυσαν σ' έΚΙείνο ιο μέρος; , ' ορμο; " Μ π λ' ... ' το' Μ ηστως ο ακ - Ρ'οκ ηταν, πραγματικα, όρμητήριο τσίι «Τρόμου»; Μήπως δ κυι6ιεριvήτης ιου διατηρούσε έδώ άπο1Dήχη τροφίμω'ν καΙ. ύλικών, κι έρχόrτα:νε να παραλά6ιη δ,τι χρει­ α:ζόtαvε για ια ταξίδια ταu, ξέροντ:ας καλα την έρημια τού τόποιu, οΠ'σu δεν κινδrύνευε ν' άνα:καλυφ{}η ά.πΟ κανένα; - Τί -8α κάμσuμ:ε:; ρώ.τησε ό Ούέλλς. -Θ' άφήσοvμ·ε αύτΌVς τοιUς άνDρώσrους να έπιστρέ-

' ,

.ι.......

ψvv•, και τοtε

...

Σταμάτησε τη φράση ταu καιά.πλιηκτος. Οί άντρες δεν άπιείχαν αϋτ·ε τ·ρι.ά~τα βήμα't'α άπο το ,

- '

-

t!l

t:t!l

,,

μερος ίων ασtυνομικων, οταν ο ενας απ

"\

,

αυtους σιραφιηκε

καΙ. ιο φώς ιού φαναριού ποιU κρατοιUσε έπεσε στο πρόσωπό του.

Το προοωπrο αύτο το ηξερ,ε ό 'Γζrον Σtρόκ. "'Η

~

, ,

,

,

,

't'αν ενας απο tους αγνωστους,

' ,

,

π:σu τον κατασκο-

πευαν και ιΟν πα.ραφύλαγανt έ'ξω ά.τ11ο το σπίη 't'O'U, στi)ν Ούάσιγκτονι! Δεν Sκανε λά'ΒΌς!

,

ΤΟν άναγνώρισε, &τως

,

fM

τον άναγνώ(.)ιζε κι ή ύπη'"

ρετρια t'σu •

,

ιχνη

... Ηιαν ένας ά.πΟ τους κατασκόπους που εtχε χάσει τa τους ....

'

, ' ' ' {!_-λ'ια οτι ., το' γραμμ.α ' ' εΙ.χε λ'{!_ Δ εν υπαρχει αμφιuu οου αυει ~αι ποU ό γραφικός 't'ov χαρ·ακτ'ήριας ητ~αν ό ίδιος με 't'oίi κ οσμοικρατορος - 't'O ε χε φερ·ει αmος. Εtχε λοιπ:Ο~ γραφτή κι αύτ'ο πάνω στw «Τρόμο»; ...

,

'{,

,,


Η

123

ΕΝΕΔΡΑ

Άλλα δεν άνάψορε παρ·α μόνο τη Μεγάλη Φωλιά. Στη Μεγάλη Φωλια -ro>ίr άπαγόρεuε, με ίόσες άπειλές, να ξαναπάη ... Κι άκόμα μια q:;ορα συλλογίστηκε ποιά σχέση μπο­ ρούσε να ύπάρχη άνά,μεσα στη Μεγάλη Φωλια καl στον «Τρόμο» ... Με λίγες λέ.ξ'εις τα εbrε δλα στον Ούέλς, που του άπάντησε:

-

'Α κατανοητα ,

'

,

'

πραγματα.

Στο άναμεταJξύ, οί δυο άντρες έιξακολοιύ6ησαν την

\

\

δ Ι

πορεια τ'συς προς ίο

I

ασος και,

κάτω άπο ία δένtρια. I I \ - Φτα-vει μmι'Ο να

\

σε

"), I

Λ.ιγο,

'CC.

I

εςα:φανιστψιαν

,

\ ' λύψοιυν I μην ανακα τ'

"λογα μας α

' ....

ψι{tύρ,ισε ό Ούέλλς.

Δεν το πιστεύω ... Δε θα προχωρήσουν πολiJ Οιαιθ'ιά ...

-

-"Αν ομως ίδοw ίο άμά:ξι; -Πάντως τt·α ξαναγυρίσουν για να έπιοιοοστοϋν, καl Ο<α Εχουμε τον καιρο να ίαuς κόψουμε τη~ ύποχώρηση. "'Άλλωστε, προς ίο μέρος τής λίμνης, έκεί οποu ήίαν άραγμένο ίο ύπο6ριύχιο, κανένας τtόρυ6ος δεν άκσυόtανε.

Ό τζοον ΣτρΟκ βγήκε άπο τf}ν κρύπτη -vου, προχώ­ ρησε μέσ' άπΟ τη δίοδο καl σταμάτησε στΟ μέρος δπου ή μικρη άγκυρα δάγκωνε την άμμο. Το ύπο()ρύΊιο σ-vεκόταν έκεί, ησυχο, δεμένο μi. το σχοινC του. Κα:νιένα φώς, κανένας άνθ-ρωπος, οϋτιε πάνω

'

,

,

,

'

'

στο καταστρω~, σuτε πα:νω στη γειφuρα.

Ή εύκαι;ρία δεν ψανε κατάλληλη; ... Να πη:δήσ'ο·urν I·

\

I

\.

\

I

\

πανω στο σκαq;ος και να περφ.ενοιuν την

δυο'

'

,

αγνωσ'tων;

-- Κύριε

'

\

επισtρσφη

-

των

...

Στρόκ!. .. Κύριε Σ-τ:ρόκ! Wν φώναιξε ό Ούέλλς.

'Επέστρεψε τρέχιwτας και κριύφτη~ και πάλι στη σπηλιά, κοντά τσu.

'Ίσως i}tανε πια πολiJ άργα για να καταλά6ονν ίο


Ο

124

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

πλοίο, ίσως άκόμα ή άπόπειρα ν' άJωtύχαινε, &ν βρίσ"Λσν­ ταν οί aλλοι aν~ρωποι πά:νω στον «Τρόμο». (Οπωσδήπουε, ό aν8·ρωπος ΠJΟιU χρατοϊισε το κλεφτο­ φάναρο κι ό σύνrροφός του εΙχαν ξαναφανη στην άκρη τού δάσους καl φαίνονrαν να κατε6·αί·νουrν προς την (iκτή. 'Ασφαλώς τίποτα το ϋποπτο δεν εΙχαν άνακαλύψει. Κι οί δυο κρατοϊισαν ίfνα δέμα. "Οταν ίfφrασαν κονrα στην aγκυρα, άΧοίισrηκε μιι'l q;ωνή: -"Ε! Καπετάνιο ... -'Εδώ! τοiJς ά:ποκρίftηκε κώrοιος. (Ο Ούελλς ψι8ύρισε:

ΕΊ:ναι τρείς!. .. -'Ίσως τέσσερ-ες ... , παρατήρησε ό Ί'ζων Στρόκ. ίσως

-

' .,, ~ιr- ' πενrε η ε.;:;η

....

Τα πρ·άγματα μπερ·δεί1ονταν. "Αν ε{χαν ν' άντψετω,

"'

,

Q.

,

λ'

-

'

'

("

πισουν ποΛ:uαριιιμο π ηρωμα, τι μπορουσαν να ΚΙ"ψουν οι

άσ't1J'VUμικοί;

'Εν πάιση περιπτ<οσ•ει, ή παραμικρrf) dσυνεσία {}·α ταuς εσωίχιζε dκριδά. Καl τώρα; Οί δυΟ έκείνοι aνrρeς -&α έπι6ι6άιζονταν με τα δέμα­ τά τους. "Έπειτα {Μ ελυιναν τ:ο σχοινί, κι ό «Τρόμος» 8α εφευγε άπο τον δρμο η 8α θ!λJενε έκεί ώς ίο πρωί. 'Αλλ'

'' ,,

εαν eφευγε,

δ'

_(l'

,

'

,

ε υα χανοτανε για παντα;

π

- ' '

~

ου να ίον '='ανα-

δρούν πάλι;... Οί σκέψεις αύτες πέρασαν σαν άστραπiJ άπ<':ι το μυαλο τοϋ dστυιmμικο& Ί'ζ<Ον Στρόικ. Καί, ξαφνικά, π'ηρ·ε την άπόφαση: -'Απάνω τους! ... εΙπε προς τ(Ν ΟUέλλς. Είμαστε τέσ­ σερες. Σείς, έγά), ό Χαρτ κι ό Γουώλκερ. 'Εκείνοι δεν ύπο-­ πτεύονται τίπο:tα. Θα πέσουμε άπάνω ίους ξ'αφvικα καl {}α τα χάσουν. 'Εμπρος κι ό Θεος βοηftός!. .. - ' Ακοι\)τε; εΙπε ό Ούελλς καl τοιν aρπ.αξε ά:πο το χέρι, ένώ έκείνο; fίταν εωιμος να φωνάξη τοος άνΒ-ρώπου; του.


Η

125

Ε;ο.;ΕΔΡΑ

Τη σηγμiΊ Ακείνη, εvα; ~το τους δυο ρυμού·λκησε το πλοίο, ποu πλησίασε στοiις βράχους .

....,.., .... ε

,

_(\

' '

,

_(\

λ'ιγο ακουσαν πο λ' 'λ αuuo δ ια 'λ ογο υ καuηρα τον ακο

άνάμεσα στον κυο•ερνήτη καl στΟν σύντροφό του: _.,.Ηταν δλα i:ν τά:ξει εκεί πέρ·α;

-"Ολα, καπετάνιιο.

-'Ακόμα δυο δέματα μένουν;

-Δυό. -"Ενας δρόμος φτάνει για να μεταφερ{)οϊtν κι αύτQ.

,

σrον

τ

«

,

ρομο>>;

(.,Ηταvε, λοιπόν. ό <<Τρόμος», iΊ μηχανr1 τοί1 Κοσμο­ κράτορος! ...

--

)

Μάλισ·τα ...

tΊL_,~.

.ι:.JV'ας

μονσ

δ

'

ρομος

Ι

φτανει

...

-Καλά. Θα φύγουμε αύριο το πρωl με Πιν άνατ·ολiι τού flλιου.

Τρεiς ήταν, λοιπόν, άι"Ιάνω στΟν «Τρόμο», μόνο τρε\;, δ κυοερνήτης κι οί δυο έκείνοι &νrρες; Τά>ρα, βΗ)ωα, αύτοi !Μ πήγαιναν πάλι στο δ&σο;, γιa να φέρουv και τ' &λλα δυο δέματα. 'Έπειτα, γυρίζοντας 3α έπιδιδάζονταν, 3α κατέβαι­ ναν στiς καμπίνες τους καl 3·α επεφταν να κοιμη3ούν ως τi'ι πρωί ...

,,

Δε οα ήταν τότε ή κατάλληλη στιγμη για να πέσουν

απανω τους

'''

και να tΌυς

,

πιασουν,

-

προτοu

,

πρσφτασουv

ν

'

fiμ υ·νfil()ιύν;

Βέοαιοι

πιά,

άq;οϋ

α.κοuσαν άπο

το

στόμα

τού

ϊόιου τού κυ6ερνήτη, δτι ό «Τρόμος» δε 3·α εφευγε πρlν cίπο την αύγή, ό (){,ελλς κι ό Τζc1>ν Στροκ συμφώνησαν

πρ6ηα να επιστρέψαυν οί δm> aντ:ρες και νa κοιμη3ούν κι i!πειτα vα προσπα'firrσουν να κυριέψουν το ύπο6ρύχιο.


Ο

126

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤQΡ

Αlχμάλωτος (Η ώρ·α ήτανε δέκα καΙ. μισή.

τη στιγμη έκιείνη άκούστηκαν βήματα πάνω στijν άμμο. Οί δuο άγνωστοι q:άνηκαν καΙ. πάλι τρα6ώντας προς το δά<JΙος. Μόλις έξαφανίι1τηκαν κάτω άπο τα δένrρα, ό Ούελλς

εσπrευισε να συνεννοη{}η με τοiις άν&ρώποvς τ'Ο'U κι ό Ί'ζοον Στροκ σύρ3ηκε ώς τη δίοδο. (ο

,

«τρομος»

'

τ

,

ηταν ακομ:α

,

δ

, -

ειμενος

εκει.

'Όσο μποροιϋσε να διακρίνη, ό Ί'ζοον Στροκ άντελήJ\ f!ι τ f!ι , φuη οτι. η:ταν εvα οκαιι;ος

'

λ,

,

,

δ

μακροιu ο, σαν α ραχτι,

,

χωρις

φουγάρο, χωρlς κ.ατάρτια, χωρlς έξ·αρτήμαtα, δμοιο άκρι6&ς μ' έκεί~ ποiι εlχε φανη σιτα 1ταράλια της Νέας 'Α γ­ γλίας. Κρύφτηκαν καl πάλι στα κιοιλώματια tώ\Λ βράχων, άφοiι πρώτα κοίταξαν -rα πιστ·όλια nwς αν Ιjταν γεμάτα, αν και ύπηρχε πι-θανότης να μην τα μ:ετ:αχειριστοrϋν. , 1...... ' ' ' ' ' 'ξ , π ερασαν πεντε 1\.it:πtα απο τοτε που ε αφανισrtηκαν οί δυο άντρες καί, ά.πο στι.γμη σε σ'tιγμή, π.ερ{μεναν να τοuς ξανα'ίδούν να γυρί:ζοuν με τα δέμαtα. ΚαΙ. τότε, άφοu τ:σUς &φη:ναν να έπι6ιδα,ι1τοw, fM πε­ ρίμεναν την κατάλληλη σ'tιγ·μη για να πη:δήσουν πάνω στο ύποδριύχιο, οχι δμως προtοίι Π!δράση μια ώρα, για να εlναι βέ6αιοι δτι ό κυ6εριvήτης κι οί σύντροφοί του 1Μ κοι.μόντ·αν βα3·ιά. 'Έπρεπ~ε ·να μην τοiις άφήσουιν τον καιρό, ούτε να βά­ λοι"'~ σε κίνηση τη μηχανή τους στην έπ.ιq:άνεια της λί.μνης. οrϋτ:ε να βυrfi'ίσαuν to πλοίο τους στα βά{}η της παρασ·ύ·ρον­ τας μαζί ταuς καl tσUς άι1τννομικούς.

,

'

Εtναι άδύrνατο να περιγρα:φf] ή συγκ.ίνηση Π'οV κατ·εϊ,

,

,

,

,

, '1'1r'

χε τη σηγμη εκεινη τον α:σ'tυvομικο

.L

~ων

Σ

,

·tροκ.

Ποτέ, σ' δλη του τη σταδιοδρομία ώς άστυνομικοϋ,


ΑΙΧΜΑΛ!2ΤΟΣ

127

δεν εlχε νοιώσει .τrαρ·όμοια άνuπομονησ~α. Τού φαινόταν δτι οί δυο έκείνοι άνtρες είχανε μείνει για πάντ.α μέσα στο δάσος, δτι κάπσια περιπέvε~α tαUς θμ:πόδισε να βγουν άπο κεί.

'Έξαφwι άκούστηκε {}όρυΟΟς, ποδοοολψο άλόγων, ενας τρ·ελλος καλπασμΟς εξω άπο το δάσος.

,

ΤΗτ·ανο τα άλογα της &μαξας tών άσtυνομικών,

,

, ' ' ,ιiuιu. e.. 'L κα:ι, , ' ' • λ , προς την α.κρογι:α ια.

ειχανε φuγει απ:ο τlο σαν

λ

.!.δ

, _) απο , ' το'

μεσ

δ,,

JlOU

t:l

ασος, ορμη.-

Συγχρ.όνως .σχεδόν, φάνφιαν κι οί δυΟ &γνωσηπ, παU ετρεχαν αύτη τη φορα μ'δλη τσuς την -vαχύτηtα. Δεν ύπijρχε άμφιοολία δτι εlδαν τ' ά'λσγα καl q;οδιή­ {}ηκαν. 12.. t:ι , ' τ ι ι κ αtα'λαυαν οτι αστ:ννομικοι ηrαν κρυμμενοι. μεισα στο δάσος, δτι τοιUς παραφύλαγαν κι έmφάζοντα.ν να τοuς πιάσουν. Γι' αύτο εtρ·εχαν προς τη δίοδο κι έκεί, ξεκολλώντας την άγκυρα, {Μ πηδούσαν άπάνω· <JΙto ύπΟΟριUχιο. ~ο «Τρόμος» {}α έξαφανιζότα!νε τόtε με την ταχύτητα της άσtρ·α.πf]ς κι ή ύπόft·εση ήτανε χαμένη όριστικά. -'Εμ:πρ·ός! φώναξ.ε ό 'Γζοον Στρόκ. κ ι οι ασruνοιμ.ικοι ορμησαν απο τ.ις κρυ.πτες τοιuς, για να Ο't'αματήσονν touς δvο άγνώστους καl να τοuς κό­ ψοvν την ύποχώρηση. Μόλις τοιUς εlδαν έκείνοι, πέταξαν ά:μθσως -rα δέματά τους κι άρχισαν ιvα πυροβολούν με τa περίστροφά τους. ~ο τζοον Χαρτ Επεσε, πληγωμένος στο πόδι. 'Ανtιπuροοολιοοσ:αν οί άστννομικοί, άλλα χωρlς έπιτυ­ χία. t:

,

'

t:l

,

'

'

,

Οί δruo άγνωσrτοι οιϋτε πληγώνονται, ούτε σταμα­ τούν.

' καιρο

Φτάνουν στην άκρογιαλια κι έκεί, χωρiς νa χάσουν

'

'

!!11 να λ' :υσουν την αγκυρα,

, πεφτουν

' ιrτο

' νερο κι

, αρ-

χίζουν νa κολυμπάνε, διευftννόμενοι προς τΟν «Τρόμο».


Ο

128

ΚΟΣΜΟΚΡ_.\ΤQΡ

Ό κυδερνήτης ήταν ορ3ιος σrijv πλώρη καl πuροδο­ λοοϋσε. Μιa σφαίρα του χτύπησε έλαφρa τΟν Ούέλλς. Ό Νaδ Γουώλκερ κι ό Ί'ζων ΣτρΟκ άρπαξ·αν το σχοι­ νi της άγκυρας καl προσπάι1ησαν νa ρυμουλκήσουν τον «Τρόμο», χωρiς νa σκεqΛtοϋ~ δτι άρικοϋσιε νa κόψουν το σχοινi άπο το πλοίο οί διωκόμενοι, για νa ματαιώσουν κι αύτη την άπόπειρά τους. 'Έξαφνα ή άγκυρα ξεκόλλησε άπο την άμμο καί, ένώ ό Γουώλκερ άναποδογυρίστηκε ώrο τοv κλονιο~ιό, ένα ώrο τ' άγκίσrρια aρπαξε τον Ί'ζων Στροκ άπΟ τη ζώνη καl τον παρέσυρε χωρlς νa μπορέση αύτος ν' άπαλλαγη ... Την ίδια στιγμή, ό «Τρόμος», ώ-ftούμενο; ώrο την ελικά του, ξεκίνησε κι εφυγε όλοτα.χώς μέσ' άπο τον δρμο Μπλaκ- Ρόκ.

Πάvω στόν «Τρόμο» 'Όταν ό Ί'ζων Στροκ συνηλ8ε, i]τανε πια μέρα. 'Απο το παχu τζάμι τοϋ φεγγίτη εμπαινε εvα ώχρο φώς ιrτη στενη καμπίνα, ΟΠΟ'U τον ε{χαν μεταφέρει. Πρlν ώrο πόσες ώρες; Δεν η ξερε. "&ρινε ομως, άπο την κλίση τών άκτίνων του, δτι ό flλιο; δεν εlχε σηκω8i'j πολυ πάνω ά:πο τον όρίζοντα. "Ήτανε ξαπλωμένος σ' ένα ναυτικΟ κρεδάtι, σκεπα­ σμένος με μιa κουδέρtα. τα φορέμαrά τtoru, κρφασμένα σε μιa γωνία, εlχαν στεγνό)σει. Ή ζώνη του, σχισμένη λίγο άπο την άγκυρα, τ

ι

'

,

ηταν πεταμενη στο πατωμα.

Δεν αίσ&ανόταν δμως καμια nληγή. Λίγη κόπωση μόνο. "Αν λιποθύμησε, καταλάδαινε δτι αύτο δεν προfjλfiε άπο καμιa αίμορραγία.

Έπειδη το κeφάλι του βu{tιζότανε σuχνa στο νερό, δλο το διάστημα που τον εσερνε το σχοινl στ1rν έπιφάνεια


ΠΑΝQ

-

τη;

~ΤΟ~

« ΤΡΟΜΟ »

λ'

.Q ' , .Q , ' , 'C: , " φνης, υα πευαινε απο ασφu'='ια., αν

129

'

δ'

e.

•εν τον τραuο1J-

σαν έγκαίρως στο πλοίο.

Ό χιιβερν'ήτ'Ι]' χο(τ~ε γύρω τόν δρ(ζοντC7. ...

με τΟν

τανε

'

τωρα,

κu6ερ1 'ίήτη

;,

αραγ:ε,

'

·μσνος

, ,

απα.νω

Κοαμοχριiτωρ

,

137)

στον

,

«τρομο:ι>,

και τους δυΟ άνtρες τσϋ πληρώματος;

"Η αινε ΠΙΟ. λ' .n ' " οχι " β'e.. u πιu'αΎσV, αν εuαιο.

9,

(σελ.


Ο

130

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤ!2Ρ

~Ολόκληρη ή σκηινl] ξανάρ3ε στο νου του ό Χαρτ πληγωμένος άπΟ σφαίρα f;rεφτε σtην άμμο τής άκτής ό

·

e. λοιuμενο;, ' ' ' απο • ' nυ'α:uι..ια· • Γουσωνοταν σαν ο ο υε'λλ ς, πuρουο ώιλ%ερ άναποδογυριζότανε, τη στιγμη ποiι ή άγκυρα γράΤζ' ' απο · ' τη'ζ'ωνη. · ων Στροκ "Αραγε. οί σύντροφοί του δε Dα εΙχαν τώρα την ίδέα

'

πω·νε τον

rι ' νερ·α ' οτι πνι' γη~ στα της

'I"Hρ·ι;

τη στιγμη ·έκείνη, με ποιές συν&ijκες ταξίδευε ό «Τρόμος»; Μήπω; εlχε μιεταδλη{}η σε αύτοκίνητο κι εφυ­ γε στους δρόμους τών Πολιτειών πσU δια6ρέχει ή ΤΗρι;

.. Αν σννέδαινε αύτο κι αν εΙχε μείνει πολλες ώρε; λι­ ποftυμισμέvος, ό «Τρόμος», τρέχαντας όλοταχώς, ·lM βρι­ σκόταν ηδrη μακριά, πολυ μακρια άπο τw δρμο Μπλακ Ρόκ.•Ή μήπως εγινε καΙ. πάλι ύποδρύχιο κι έξακοιλο·ιr3οίί­ σε τον ίλιγγιώ·δη mv δρόμο κάνω άπο τα νερα τής λί­ μνης;

...

·Όχι· ό «Τρόμος» έκινείτο όλοένα πάνω <JΙτΥ)ν άπέρα:ν-

'

'δ' τη υ ατινη, ·επuφανεια.

Τ'ο

-

' ·

'

'S:.-- στο' ..!\υ·αλαμισκο φως, ποv εισεvU'δ

του, μαρτυρούσε δτι το σκάφος δεν {)τα:ν βυ:&ισμένο. 'Ε·ξ άλλου, δεν αίσ{}ανότ:ανε κανένα τίναγμα, &τως σuμοοίνει δταν ένα αύrοκίνηit'ο τρέχει. "Αρα ό «Τρόμος» δεν εlχε βγη στfινξηρά. "Αλλο ζήτημα τώρα, αν έξακολουθούσε να πλέη <J'tΎ}ν τΗρι η αν εlχε φτάσει, είτε στη λίμνη ιΤρών, είτε στην

'

'

' e·ξ ακριwωση .e.-'.

"'Ανω Λ'ιμνη. Α. "' λο να το 'ΟtΌ δ'εν :ι:. ,,ταν ευκο '

ι

~

'

'

αμεσως ο ασt'WΟtμικος.

~Ωστόσο άποφάσισε ν' άνεδη στο κατάστρωμα. 'Απο -.Q' οιe.~---

'Α'.,

κει υ'α ευ/Ι,.Νι.ι:; Κϊαι υα εκρινε.

Σηκώ{}η~ άπο το κρ·εδάτι του, πfiρε τα ροϋχα του Κϊαi ντύ6ηκε, χωρiς να ξέρη άκόμα αν δεν ήταν Κϊαi κλει­ δωμένος σ' έκείνη την καμπίνα. ΔοκCμασε τότε να σηκώση το δίσκο, πσU &pραζε το κuκλιΚiΟ άνοιγμα πάνω άπΟ το κεφάλι τοο.


ΠΑΝQ

ΣΤΟΝ

,

~ΤΡΟΜΟ•

,

131

..,

,

~σ δ' ,q, • ~' Σ ισκος υποχωρησε στην ωuι 1 ση κι ο ~':ιων τροκ

εδγαλ:ε το μισο κορμί τ'Ο'U θξω.

'

~Η πρωτη του q;ροντι'δ α ηtαν τ ' κοιτα 'ξ η μπροστα, ' να

,

πισω,

δε,

δ'i-'

,

εςια κι αρ,ιστ:ερα.

Πανrοιίί, όλόγυρα, ή ιiπέραντη ύγρη bGταση. 'Ακτη ' n , ·ο ρι"'ονιτας 't , , ζ, μ.ονο, που σχηματι οταν

φαινοτ:α:νε π.οιuuενα.

άπο τη yραμμη τοϋ ούρανοϋ. "Αν δ,τι ε(')λεπε i]τανε λίμνη η {}άλασσα, δε {}' άρyοίι<σε να το μάitη.

'Ενώ επλεαν όλοταχώς, το· νερό, καitrος σχιζόταν άπο την πλώρη, άναπηδοοσε ώς την πρύμνη κι ή άχνη τον χτυ-

-

,

'

πουσ'ε στο προσ'ωΠIΟ. ΤΗ

'

ταν νερο γ

λ

'

,

_Q

,

-

υκο και, πι;uανωτατα, της

λ' φνης

... Ηρι.

Δε ita πέρασαν περισσότερο άπΟ έqπα η όχτrο ώρ·ες, άπο τη στιγμη ποιU ό <<Τρόμος» βγfίκε άπο τΟν δρμο Μπλaκ, ' ο• η.,λ ιος βρι.mωτανε , 'λ • ' ψηλ,α. Ρ οκ, γιατι μο ις λ'ιγες οργιες Έπεuδη το μfίκος της λίμνης ... Ηρι εlναι 220 μίλια και -το πλάrος της φτάνει τα 50, δεν ήταν παράξενσ αν ό

'

"Ι!Λ!\ '1 -·· αστυνομικος δ'εν εuιw::πε κ~uΌιwιι

• ' ακτες,

"' ' ' ουτε τις προς τΙ

άνατολικα της Πολιτείας -rης Νέας ~τόρκης, οϋtε τις προς

τα δυτικα τοϋ Καναδά. ς:_··' "' n β , ' τη' στιγμη εκεινη, σuο ανu·ραι·ποι ρισκοvrαν στο κατάστρωμα, ό εvας στην πλώρη, έπι:61λέπσντας την πορεία, κι ό άλλος Ο'την πριόμνη, κρατώvrας το πη.δάλιο προς διεύ­ &ννση βορειοανατολική.

'• ,

Ό πρώτος, ηταν έκείνος που άναγνώρισε σαν έναν άπο 't'OIUς καt'ασκόπους της Ούάσιγκτον. Ό δεύτερος, ήταν ό σύντροq;ός του που κρατούσε το κλεφτοφάναρο. Τοϋ κάκου άναζή.τησε τον τρίτο, ποιU τΟιvι εlχαν άνο­ μάσ'ει «Καπετάνιο» Οτ:αν έπέστρεψαν στο 3Μ.οίο. Δεν τον εtδε. Φαντάζεται κα~νας πόση έπι{}υμία ·εlχε νa βρε{}η άπένανrι Ο't'Ον θq;ευρ·έτη τf)ς -6-αυμάΌ"uας έκείνης μηχανijς, στον κυ6εριw1·τη τοίί «Τρόμου», φαν-ταστικΟ έκείνο πρό-

O't'o


Ο

132

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

σω.rοο, πσιu άπασχολούσε κι άνησυχούσε τον κόσμο όλόκλη­ ρο και που aφο6α προκαλοϋσ'ε σε πόλεμο την άν&·ρωπότητα κι εδινε σt'Ον έα:urό t'O:U ίΟ'V τίt'λο: Κοσμοκράτωρ! ~ο τζοον Σίρ(ικ προχώρησε πρΟς τον άνθ'ραιστο που στεκότανε στην πλώρη καΙ. ίΟν ρώτησε: - Ποϋ εΙναι ό καπεt'άνιος;

,

,

,

,

.!\ , , , ξ λ ανuρωπος εκεvνιος τον κιοιιτα ·ε με μισοκ εισ'τ'α μα-

~ο

τια. Θα ελεγε κα:νεlς δτι δεν καίαλάtJ.αι'\Λε τη γλώσσα τοϋ άστιΝομικοϋ, κι ομως τον ε{χε άκοιύσει το πραηγούιμενο βράδυ να μιλάη έγγ λέζικα. Όπω·σδή,πατε, δεν 8δειξε την παραμικρη άνησυχία ' εuι "e.λ 'ΕΠε ίο~ ' rnr ' Σ τροκ ' εsω ·~ ' ' την ' καμπινα ' του. ποιυ ~'=>ων απο Καί, γυρίζοrντας τi]ν πλάτη του, Θξακολοrύftησ'ε '\' 1α παρατη­ ρη τΟν ·όρ,~ζονrα. / ~ ξ I ' I ' τ οτε ο αστυrνομικος αναγυρισε στην πρυ'μνη, απιοφασισμένος να κάμη τi]ν ίδια έρώτηση σ'τ'Οv πηδαλιοUχο. 'Αλλά, μόλις βρέftηκε άπέναντί t'oru, ό άv{}'ρωπος έκεί­ νος τ·Οιν παραμέρισε με το χέρι καΙ. δε'ν τΟν καταδέχτηκε t:

,

'

'

ουτε για μια

'

λ'ξ ε η.

Ή μυστηριώδης σuσκεu'l) Δεν εlχε να κάμη τ'ίποτ' άλλο, παρα να περιμένη την έμφάνιση έκείναυ που τον ύ·ποδέχτηκε με πυρο6ολιιrμούς, οtαν ό Ί'ζοον Χαρ,τ κι οί Cίνθ'ρωποί roru έπιχείρησαν να κα­ ταλά.6ουν τΟν «Τρόμο».

Βρfικιε τότε καιρο νια έlξετάση τ·ο έξωτερικ.Ο τοϋ πε-

,

,

,

,

,

''

',,

ριεργου εκεινου σκα:φοιuς, ΠΟ'U τον παρεσυρε προς το αγνωστο

... το'

,

' ,

κατασrρωμα και

t:

γυρω η

'

κου.rοασ'τη

";"

ηταν

φτια-

γμένα άπΟ ενα είδος μετάλλου Cίγνωστοu στον άστυνομι­ κό. Στη μέση σ'χεοοrν ύπfιριχε Sνα κυκ:λικο Cίνοιγμα με μισό­ κλειστο δίσκο, πάνω άπο το {Μλαμιο ΟΠΟ'U λει-τοιuριγοϋσαν οί μηχανες με κανοrνικότηt'α σχεδοv ά{}όριυ6ιη.


Η

ΜΙΣΤΗΡΙΩΔΗΣ

ΣΙΣΚΕΙΗ

133

Κα3οος είπ-αμε καl προιη;γοιuμέ:νως, οϋ-cε κατάρτι ύπ:ηρ~

'

, ~ξ ουτε ε; αρτημαvα,

.5:\. , χε ποuυενα,

~~

οrυτε

'

'

καν κον-ως

,

σημαιας

στην πρύμνη. Προς το μέρος της J1Ιλώ.ρης φαινόταν ή άκρη ~

,

,

,, ,

'

ενος περισκοπιοιu, που επετ'ρεπε ιJΙτον

τ

«

,

ρομο» ν'α

_(\,

ιευuυνε-

ται με σιγουρια καl άσφάλεια, δταν sπλεε ύποδρυχίως. 'ΕΜεί ~οντα ύπf]ρχε καl τ'ρίτο άιvιοιγμα, ά:πο το όπο:ϊο

βέδαtα κατέ6αινε κα:νεlς στlς καμπίνες, οJτου κοιμόνταν οί δυο άντρες τού πληρώματος δταν ό «Τρόμος» έστά3μεuε. Στην πριύ'μνη, ενα δμοιο άνοιγμα όδηιγούσε, κατ·α πάσαν π~ftανότητα, στfιν καμπίνα τοιίι κu&ερινήτη, που έξα­ κολοιu&οuσε 'vα εΤναι άit·έατ'ος. τα κυκλικα αύτα άνοίγματ'α, ποιU τα πλαίσιά 'tiOrtJς

'

'

Τ· ' 1 ' ' :::ιι λ ειναν με δ' ηταν σκεπασμεν α με καοruιτσΌυκ, εκ ωΚ;αυς, που

εφάρμοζαν τόσο έρμηηκά, &στε το νερΟ f]ταν άδύνατο να είσχωριήση στο έσωτερtχο οισες φορες τ'ο πλοίο μιετα6ιαλλό,

~

12.

,

τ'ανε σε υποuριυχιο.

'Όσο για τΟν κινητήρα, που sδινε την τ:εράστια εκείνη ταχύτητα στη μυστηριώδη συσκευή, τίποτα δεν μπόρεσε νια ίδη ό Στρόκ, καit·οος ούτε κα,l την ελικα.

Το μ<Wο που πρόσεξ·ε f]ταν δτι το πλοίο άφηνε άπο πίσω του ένα μακρινο καl ίσιο αύλάκι, πράγμα που sδει­

χνε οτι τα {)φαλά τοο f)ταν τόσο λεπτα φτιαγμένα, rοστε τού έπέτρεπαν να σχfζη άνάλαφρα τα κύματα άκόμα κι δταν 1]τανε τρικυμία. 'Όσο για τη δύναμη με ri]ν όποία κιινιόταν ή μηχανή του, δεν ύπijρχε καμια άμφιβολία ποος fjταν ό ηλεκτρι­ σμός.

Καl παροrυσιαζότανε το πρό6ιλημα: 'Απο που' να προ­ ερχόταν ό f]λεκτρισμος αύτός; 'Απο στη λες, ·άπο συμJΙ'ΙJ­ κνωιτfιρες; Άλλα πώς έγέμιζαν οί μπαταρvες, οί συμπυ­ κνωτfιρ·ες αύτοί; 'Απο ποιάν άνεξάντληrτη πηγή; Πού λει­

ιοιuρ)'Όϋσε ιο έριγαστήριο που παρήγαγε ένα τέvοιο ρεύμα;


Ο

134

ΚΟ:ΣΜΟΚΡΑΤQΡ

'Ή μήπως άντλοιUσαν τΟν ήλεκτρισμο ά.πΟ τον άέρ·α η το νερό, με μεfΜδσuς άγνωστ·ες ώς τότε; Κι ό άστννομικος ΣτρΟκ άναρωτιόταν, άν, ύπο τlς σuινΒfικες ποιU ·βρ.ι.ισκότ:ανε, 1}·α κατ-όριθ·ωιvε ποτε να έξιχνιά:-

"

,

'

\

ση αυτ:α τα μυσιτηρια

.

.,Έπειτα συλλογίστηκε τΟ'uς συντρόφΌυς του, ποιU εΙ­ χαν με~~ι έκεί πέρα, στfιν άκρογιαλια τού Μπλακ-Ρόκ. tO ένας ά:π' αύrοiις i)τανε πληγωμένος. Οί άλλοι, ό

Ούελλς κι ό Ναι> Γσυώλκερ, πι-6-ανΟν κι αύτοl να είχανε πληγω&η. tl σtiαν εlδαν τον άστuνσμικΟ να παρασύρεται άπο την άγκυρα καl να πέφτη Ο'τ'α νερα τijς λίμνης, ύπέ&εσαv, άρα' _a., ζ' , , τ γε, πως υ·α σω οταν πανω σταν «' ρομο»;

,

.., Οχ ι

βέ6αια.

'Ίσως ό κύρuος Γοοfιριντ να εΙχε λά6ει ηδη τηλε­ γραφικώς ά:πο το Τολέδο την ε~διηση τοu -6ανάτοιu τοϋ ύφι­ σταμένοιu τσu... _ll\ ~ ' • λ't!-. ' κ αι τωρα ποιος υα τοιφουσε ν ανα αvιι' μια καινσύργιια έκστρατεία ένανrίοιν του Κοσμοκράτορος; Οί διάφορες αύτες σκέψεις στριιφογυρινούσαν μέσα στο μυαλο του Στρόο<., ένrο περ(μενε να φανfι στο κατά-

' , •

,

e._

,

στρωμα ο Κ'Uυιt;ρινηtης.

'Αλλ' έκιείνος δε φαινότανε! .,Τστερ' ά:πο λίγο άρχισε να α:ίσ-6άνεuα~ νuγμοvς πεί-

, ' '

l

'

'

n'), 'l " - ε χε να φαη νας και με το δ'ικιο του, αΙWΙ.ωσtε, αφου • , χ Τ' β'e. 7: ., • , ., εικοσιτεσσερες ωρες. ο εuαιο ει;vαι οτι η πεινα του ητανε

-

τόσο ι-uεγάλη, ώστε άρχισε να συλλσγίζεται μήπως εΙχε έπι6ι6αστij στΟν «Τρόμο» πρlν δυό, ίσως και περ·ισσ~ρες

.,

ημερες.

Εύτυχrος γι' αύτόν, το ζήτημα τοϋ άν {}α 8τρωγε, καl πώς, λύ{}ηκε άμέσως. ιϊν{}ρωπος πσU στεκότανε σri}ν πλώριη, κατέ6ιηκε μια στ:ιγμη στην καμπίνα και ξιανανέ()ηκε.

tO

'Έπει1'α, χωρlς να προφέρη λέξη, 86αλε λίγα τρόφιμα


Η

ΜΙΣΤΗΡΙΏΔΗΣ

135

ΣΙΣΚΕΙΗ

μπροστα στ<νν άσαινομικο και ξαναγύQισε στη i}έση τισυ. Το πρόγευμα, πσU ό ΣtρΟκ κuρωλεκτικα το ~ατα6ρό­ χ8'ισε, άπεtελέιτο άπο κρέας καπνισtό, παστο ψάρ·ι, γαλέ­ τα καΙ. ρακί, τόσο δννατό, ώστε άναγκάστηκε να το νερώση.

'Όσο για τους άντρες τοϋ πληρώμαtος, αύtοι βέοοια itα εlχαν προγευματίσει ~ροτ!Οιϋ ό άσt'WομιικΟς βγη ώτο 'tην καμπίνα mυ, για'tι δεν τοϋ Sκαμαν σuνtροφιά. Δεν μποριοϋσε να -ro-Uς πάρη λέ.ξη καί, ώr.ελπισμένος, R..nl\' ' .,ι,~ ' 'ψε ις -rσu. 1Jvu ιO't'l'pCε και πWΛ.ι στις σκε

. c:ι' . υα

Πώς itα 'tελείωνε αύτη ή περιπέτεια; Θα ε6λε1τε έπι -τ-έλους 'to μυστηριώδη κυδερνήτη και ' αφηναν ~ ''λ-~.<ι. ' ' εσκαγε, ' ' να' τονt π01τε ε ευuερο; ,,H.n.' υα το για

γλυtώση άπΟ -rα νύχια του; έξαρτιόtαν &πο τις περιστάσεις . ... Αν ομως ό «Τρόμος» έξακολουitουσε να πλέη μα­ κρια ά.πο τις άκτες η ύπο()ρυχίως, πώς itα κατόρi}ωνε να ι ''L"'-. ' ~ ~ ' ' , ' δραπεtευση;... .ι:.ιιttος αν η μηχανη. γινmαν ·αυτοκι-νη'tο ...

Amo

,

'

'Αλλ' α πρrnει να

< Ίn...' ομο,ΙΝ' yησοιuμε,

., δ'εν οτι

- .,

του αρεσε

κα&όλου ή ίδέα να δραπετεύση, χωρl.ς να έξιχνιάση καrνέν'α ά.πο τα .μυστήρ,tα 'tού «Τρόμου». Γιατί, επιτέλους, μολονότι πρΟς το παρΟν δεν μπορού­ σε να καυχη{}η για την Επιτυχία της έκστρατείας του ποο λίγο ελειψε να τού στοιχίση καΙ. τη ζωή -μολονότι οί ΚΙακοτυχvες ήταν ώς 'tώρ>α περ·ισσότε;ρες άπΟ τις καλο­

τυχίες και το μέλλον ά:οοδαιο, ώστόσο ή ύπό6·εση εΙχε κά­ μει ένα βfιμα. 'Αδι&φορο άν δεν μπορούσε να έπικοιονωνήση με τσUς συναδέλφους του κι άν, Οπως ό Κοσμοκρά-rωρ, 1ί­ tαν κι αύτΟς ifξω της άν&ρωπότητος.

Ό «Τρόμος» έξακολοο&σUσε να διευιh1νεται πρΟς τα βορειοανατολικά, πλέοιντας κατα μfικος της 'Ήρ·ι. tH τα­ χύτης του ήτανε -rώρα μετριασμένη, άλλα το βέ6αιο ήrαν Οτι, αν την αύξαινε στο άνώ-rατο ·οριο, {)-α μπιορσUσ'ε να φι:άση στη βορειοανατολικη άκρη της λίμνης μέσα σε λίγες

...

ωρες.


Ο

136

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤS!Ρ

ΣτΥιv άκρη έκείνη,, ή τΗρ·ι δεν εχει άλλη διέξοδο, παρ α μόνον τΟν ποιtαμο Νιαγάρα, ποiι την ένώνει με την λ(μνη 'Ονrάρω. 'Αλλ' ό ποrαμος αύτ-0ς διακόπτεται άπο τον περ-ίφη.μο καταρράχτη, δεκαπέντ:ε περίπου .μίλια ψηλό­ τερα άπο το Μποιύφφαλο, μια μεγάλη πόλη της Πολιrείας της Νέας (Τόρκη:ς.

'Αφού ό «Τρόμος» οο'ν' άκολουθούσε τον ποταμο Ντη­ τρόιτ, πώς l<tα εtJιγαινε άπ' αύτ-α τα νερά, αν δε γινόταν αύτσκίνητο; Ό καιρΟς ήταν ώραίος, ή ζέστη μεγάλη, άλλ' άνεκrfι χάρη στfιν αύρα ποu δρόσιζε την ά-vμόσφαιρα. Οί άκτες της λίμνης δε φαίνονtαν άκόμα, ούτε προς το μέρος του Καναδά, οϋτε προς το άμερικανικό. Εlχε λοιπΟν ό κυ&ερνήτης άποφασίσει όρω'μένως να μην παρουσιαστή μπροστα στΟν άσαινομικό; Εlχε κανένα

λόγο να μη 8-έλη να παρσuσιαστη ·μπροστά του; Εlχε κανέ­ να λόγο να μη 8-έλη να γνωριστη; ... Κι αύ..:η ή προφύλαξη σήμαινε, άραγε, δτι σκόπευε να τον έλευ&ερώση τη νύχτα, τ Α'~ ' , , Α', , οτανι ο « ρομος» u'α εφτιανε στην ακτη; ... υτο φαινοταν

" ,

·

,

,_<l

'

'

,

...

απιu ανο στον αστυνομικο

'Αλλ'α

'

να:

Κ ατα '

'

τις

δυο '

'

'

το μεσημερι,

'λ.αφρος ενας ε

"

'

κρόtος άκοίιεrαι, ό κενrρικος δίσκος άνuψώνε-rαι καl το πρόσωπο, πσu περίμενε τόσο άνυπόιμονα, έμφανίζε-rαι σtο κατάστρωμα. ΙΏ_,

.ι:.σιι

τ

έλ

οιuς

.I

(Η άλήl<t·εια εtναι δτι δεν πρόσεξ-ε τον άστυνομικο πε­ ρισσότερο άπο τοiις άνftρώJτους του καΊ. προχώρησε κατ'

εύθΈία'V στον πηδαλωιίιχο καl πfjρε τη l<tέση τtov σrfιν πρύ­ μνη. (Ο πηδαλιούχος, άφού άντήλλαξε μ' αύtΟν λίγες λέ­ ξεις σε χαμηλη φωνή, κατέ6rηκ:ε στlς μηχανές.


Ο ΜΙΣΤΗΡΙQΔΗΣ ΚΙΒΕΡΝΗΤΗΣ

137

Ό κwερ-νήτης κοίταξε γύρω τον όρίζοντα καί, άq;οϋ συμδοιuλεύιη·κε την πυιξίδα, Cίλλαξε λίγο τη διεύθυνση κι

Τότε μόνο τον κοιτ~~ε μέ το λ~μπεpο σ~ν φλόy~ βλέμμ~ τοu.

αύξησε τi)ν ταχύτητα. ΤΗ

.,--<ι

ταν αvuρωπος

λ'

,

ιγο παραστανω

' '

(σελ.

139)

,

απο πεvηντα χρο-

νών, με μέτριο άνάστημα, με πλατιοiJς ώμσuς, στητΟς


Ο

138

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤQΡ

άκόμη, με μεγάλο κεφάλι, με μαλλια κσuρεμένα σύρριζα σχεδόν, χωρlς μοιuσtάκι, χωρ,lς φαlmρίτες, με πuκνο μούσι

,

'

μονο,

'

,

,

κατα την αμερικανικη ·μο 'α,

'

μυω ης

,

στα μπρατσα

καl στlς κνi'jμ1ες, με Ο'αγόνια δυνατά, με στfιitος πλαt'u καl με τοuς μϋς τών φριυδιών- δείγμα μεγάλης δραστηριότη­ τας- διαρκώς συνεσπα~η.ιένοιuς. ~Ορισμένως ε{χε όργανι-

'

σμο

,

δ

~

,

,__, ,

σι ερενιο, υγεια αϊWΙ.σν'ηitη,

t

"

'

' ,

-

α μα ισχυρο και ακμαιο.

"Όπως κι οί σύrνtροφοί ταυ, ό πλοίαρχος φοροuσε ναυτικα ρούχα ΠOrU τα σκέπαζε Ενα. άδιάtJροχο Π:ανωlφόρι καl φορσUσε στο κεφάλι μάλλινο πιλήκιο. ~ο άστυνομικος τον κοίταζε. '&είνος δεν άπέφευγε τα βλέμματά τοο, ίfδε.ιχνε ομως τη μεγαλύτερη άδιαφορία, σα να μην ύπi'jρχε ξένος άπάνω στο πλοίο του. ~ο κυδερνήτης ταυ <~Τρόμου» ήταν έ~ας άπΟ τοiJς δυο

έκείνσuς ΠorU κατασκόπευαν το ΣτρΟκ μ.προστα στο Ο'πίτι του. Καί, άφού τΟν άναγνώριζε αmός, άσφαλώς iM τον άναγνώριζε κι έ:κ:είwς. 'Εινώ τΟν έκοίταζε, τΌιU ηριf}rε ή ίδέα πρ~άγμα ποu δεν εΙχε συλλσγtιστfι τότ:ε Ο'τfιν Ούάσιγκτον- οτι την τόσο χαρακτηρισtικη αύτη ιμορφη τJιινι ε{δε κι άλλοτε. Ποϋ; Σε κανένα τοιχοκόλλημα κανενΟς γραφείου πληροφορ~ιών η, άπλοιύσtατα, σε φωτογραφία, σε καμια βιτρίνα; 'Αλλ' ή άνάμνφή του αmη i}τανε τόσο άόριστη, ώστε δεν μπορούσε να βασιrστi'j ... "Αν οί σύντριοιφοί του δεν εtχαν την εύγένεια να του ' ' " ' t:.J ' ''ι απαντησονν, ισως- σκεφτηκιε ο αστυνομικοςαuτος ο

_Q,

e.. υαιος

θα μιλοVσε τη γλώσσα του, μολονότι δεν ήταν βέ' L ., • , 'Α ' ' πως ψαν, οπως αmος, ι-uερικανος την κατ'αγω-

-

,

'

,

,

...

ι ιος υ·α τιμοιuσε πε.ρισσοτερο τ'ις ερωτησεις του

,

γη

... Φτάνει μόνο να μην ηταν άποφασισμένος να π:ροσ­

ποιη:&η Οτι δεν τΟν κα-rαλα6αίνει, για να μη βρε&η στην

' ,

'

-'

,

αναγκη να τ'ου ααταντηση

...


Ο

''V-' r..ιnι

Μ

r

.Σ Τ Η Ρ ΗΗ Η .Σ

,

,

Κ

r

139

Β Ε Ρ Ν Η Τ Η .Σ

' '

·

,

'λ ους, τι σκο.JιΊευΙε να τον καμη; Μ, τε ηπως ειχ_ε απο-

φασίσει ν' άσταλλαγη άπ' αύτΟν χωρις κ~μια διαδικασία και περιμενε να ννχτωση για να τον ρv'ξ η στη

'

'

'

'

'

' '

'

λ'ιμ:νη.; "'Ι σως

να τΟν ftεωροϋσε Επικίνδυνο μάρτυρα., για τα λίγα που εΙχε , .n , ~ , ~ , Σ' ' , , ~c:ι.' , μαu·ει ηurι γι

αυτον...

ε μια τε,;οια. περιπτω·ση, υα ητανε

προτιμότιeρο νa tο'ν άι:ρη;νε στην άκριη t:ού Ο'χοινιοϋ! Αύτο

' '

'

,

'

'

,

,

n.' τον ' "€!.. υα εuιγαζ ε απο τ<W κοπο να τ<W κα-rαποντιση τωρα

' ....

(ο άστuνομικΟς σηκώ-3ηκε, πήγε στην πρύμνη και σrά­ ftηκε ορftιος μπροσrά τ'ου. Τόtε μόνο t:Ον κοί-rαξε με το λαφrερο σα φλόγα β,λέμ­ μα τσυ.

ΕΙστε ό κυδερινήτης; ράγτησε. Σιωπή. -Το πλιοίο αύτο ... εΙναι ό «Τρόμος»; Καμια άπάντηση'. - Δε μαϋ άιπαντατε; Τίποτα. Προχώ·ρησε τόtε ό τζοον ΣτρΟκ και Wλησε νa τον , ' ' ' , πιαση απο το χερι.

-

'Εκείνος τον εσπρωξε χωρις όριμή, άλλa με μια κί­ νηση που πρόδινε &'Ναιμη ά<J't1νή&ιστη. Ξαναγύρισε και για δεύvερη φορα μπροmά του. - Τί σκοπεύετε να με κάμετε; ρώτησε με ζωηρόt:ερο

,

τονο.

Τοιυ φάνηκε δτι κάποιες λέξεις ξέφυγαν άπΟ τα χείλη έκείνα., πσU τα rοφιγγε ή όργή. Καί, σα για να σuγκρατη­ .ιtη, θστριεψε το πρόσωστό mυ. 'Έπει-rα τ'ο χέρι του στηρί,

., ...<\...

,

χτηκε στο ρ·vυ μ.ισrη.

, 'Αμέσως

ή μηχ;ανf] άρχισε να κινείτ.α.ι .με μεγαλύτερη

ταχυτη;rα.

θύμωσε τότε ό Ί'ζι:Ον ΣτρΟκ και λίγο ελειψε να τοϋ φωνάξη:

cΠολυ καλά! ··Όσο κι αν σωσrοίνετε, έyοο ξ~ω ποιος ε(στε και ποιο εtναι το πλοίο σας!. .. Εtναι ή ίδια μηχανη


Ο

140

Jtoru'

'

'

φαvηQ{ε στη

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤQΡ

Μ' αντιισοrν,

'

σtο

Μ ποστον, '

'

ατη

λ'.ιμνη Κ'ιρ-

νtαλ! Πότιε σαν αύτοrκίνηΙtΟ, πότε σαν πλοίο καl πότε σαν ύποοριύχιο!. .. Είναι ό <(Τρόμος»! Καl σείς, ,-τoiJ τον κυ·Όιερ­ νatε, εΙστε ό ίδιος ΠΟ'U γράψατ:ε το γράμμα εκείνο προς την e.' ' που,,,, ''ξ' ''β'λ ' τον ' και εχετε την α ιωση να tα α ετε με K υuερνηση

κόσμο όλόκληρο!. .. Σείς!. .. Ό Κοσμο<Κράtωρ!» Εύτυχώς, κατόρ.&ωσε να συιγκρατη&η καί, κα'τ'αλαJl

~~

I

υαινοινtηας οτι

δ'

~

I

\

I

'

,

'

:J

εν επρο<Κει:το νια παρη απανtηση στις ερω-

τήσεις του, γύρισε καl κά1tησε κονrα aτο δίσκο της καμπίνας

ίου. 'Επl ιbρες όλόκληρες κοιτούσε ίΟv όρίζοιντα, με την έλπίδα να ίδη αε λ(γο να έμφανίζετ:αι ή ξηρά ... Αύτη τώρια fjιτα'\-' ή μόνη τουι έλπίδα ... 'Αφού άλλωστε ή κατεύ&υνση τού «Τρόμου» Θξακολου·&ου'σε να μένη ή ίδια, δεν ύπf)ρχε άμφιοολία δτι, προrτ:οίι νuχtώση, &α Θφτα­ ναν ατην aκτη της "'Ηρι.

Ή καταδίωξη

'

' .,.

-

'

'

'Ω στοσο, Όιι ωρες περνοvσαν χωρις να μεταuα. e. 'λλεται

ή κατάσταση·. Ό πηδαλιούχος εΙχε έ.πισ:τρέψει στο πηδάλιο κ.ι ό κυ­ ο·ερνή'της σtlς μηχανές, JtiO'iJ έπέδλεπε τη λει1/οιυργία του;. Κι δταν δμως ή ταχύτης μεγάΙλω'V'ε, -to πλοϊ:ο κwιόταν ά&όρυοα, με &αυμάισια κανονικότητα. Κανένας aρυ&μος Ι

' '

κροτος, καν'ενα σταματημα αιφνι ω, απο τ I

I

'

'1

'

αναποφευκτα. I

'Απ' αuτα συμπέρ,ανε ό τζοον Στροκ δτι ή με-tακίνη­ ση τοιύ' «Τρόμοrυ'», αε κά&ιε μ:εταμόρφωσή τοrυ, γινόταν με ' περιστριοΙφικες , α, λλ α' δ'εν ηταν ... ' βεοαιος. , e. μηχανες και

'Εξ aλλου, ifδλεπε ο·tι ό προσανατολιaμος δεν aλλα­ ζε: το πλοtΟ έξακολοιuΙflοvσ'ε να πλ.έη προς τα βορειοανα­ τολικa της λίμ:νης, κι έπομένως προς τη διεύ&υιvση toίr Μπούφφαλο. «Γιατί, aραγε, ό κυδερνήτης dκολου&εί αύτο το δρό-


Η

ΚΑΤΑΔΙQΞΗ

, ,

,

μ ο; συ λλ 'Οιγ~ζ οταν ο αστυ:νομικος. ,

141

,

Δ'

,

,

εν πιστευω να σκοπευη

ν' άράξη στο λιμάνι έκείνο, μέισα σε στολίσκο άπο έ'μπο­ ρ•ικά»!

"Α ν η,&·ελε να βγη άπΟ την ,.Ηρι, ό Νιαγάρας βέ6αια _ιι α ' τον ' αφηνε, " ' καταρραχτης ' ' ' 6λ, ηδε, υ γιατι' ο του ε Ιναι ανυπερ τος, ·άκόμα κα.l με μηχα"1η σαν τη δική· τοο. Ό μόνο; δρόμος &α f1·ταν ό ποtαμος Ντητρόιτ, άλλ' ήτανε φανερο πως ό ~ ιλ οενα ' " ' αυτον " ' ... «τρομος» απομα:κρυνσταν ο απ «'Ίσως ό κυιδεριvή.τη; περuμέ:νει να νuχτώση, για να προσεγγίση σε καμια Οχδη της ,.Ηρι, κι άπο κέι, μετα­ δάλλονrας το πλοίο τοu σε αύτtσ~ίνη.rο, να διασχίση ταuς δρόμοιυς των γειτ<Νικών Πολι:τειών'. "Αν δεν κατορ&·ώοω να δραπιετ>εύισω κατα το διάστημα τοιU ταξι•διού αύτου στrιν ξηρά, κά&ε μου έλπuδα για γα έλευδ·ερω&ω εlναι χα'μένη ... » Α ύrα σκεπτόταν ό άσ"τυνΏμικος Στρόκ.

'

'

,

'λ, .<ι " r Υ. ' β _Q τ ' α ηuΈια ομως ειναι vτι, κατα ·αuος, ηταν ευχαρι-

στημένος, γιατl {Jοα μάit"αινε έπi τέλοιυς πού κρrύι&ετ'αι ό μιυ-

'

~ς στηριωuι 1

,

κ ασμοκραtωρ,

'

και

,

,

'λ ισ'τα τοσο κα λ α, μα

"

ωστε

νa μη μπορέσουν Ποτε ν' άνα~αλύψοιυ·ν το κρψrψίιγετό ίΟ'U.

'

' "

' '

'

'

r.

' - •

'Εκτος πια αν, στο αναμεταξ' e..'e. 'λ ιστα υ, τον απεuωαι;ε, και μα'

,

,

,

'

e. ,

καtα τον τροπο ποιυ q;οuοτανε-

δ

~

δ'

ηιvα: η προτου ο

,

«τ ρο-

μος» προσεγγίση σε καμιαν οχ{}η. τη βορειοα:νατολικη άκτη της λίμνης την ήξερε κα' "Α ν λ οιπον ' τοιυ- παροοσια:ζ'οταν ευκαι' λ α' ο' 'l"j-' _._ ~:οων Σ τ·ροκ. ρί.α ·να δρωτιετεύση, δε &α βρισκόταν σε Cίγνωστη χώρα. 'Αλλ α &α ταυ παροιυ·σιαζόταν, Cίρ-αγε, μια τέτοια εύ, , , , .ιι , β 'ι:! Γ ," _ιι

καιρια- και την επιuυιμοruσε κατα

αuΌς;

tατι ενοιωu·ε

μεγάλη περιέργεια για τη μυσrηριώδιη αύτη ύπόft·εση, στην όποία ή καλή του τύχη- ίσως κι ή κακή tου- τΟ>v άνα-

,

κατ'

εψ

, γαρα

,

λ' ε τοσο πο υ.

Το δtι μπορούσε να φτάιση σε καμιαν Οχ{}η του Νια-

'

δ' "λ π. ιζ ε ~αuο J\'λου. •εν το ε

.,, εμπαινε

, μεσα

' σ'το

~.~.

·αuιε

δ

ο ιο

B'l!.. • εuαια, ο

, ' , αuτο ποταμι,

,

<< τ ρσμος» δ'ε _ιι, uα κι

,ι<1ως ουτε , καν '

νa πλησία~ε τlς Οχ&ες της ,.Ηρι. Στην άνάγκη, &,α γινόταν


Ο

142

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΙ2Ρ

ύπο6ρύχιο, -8-a περνοοοε -rον ποrαμο Ντητρόιτ, 'lM μετα6αλλόvαν πάλι σε αύrοκίνητο και ·6·0: θφευγε στΎ]ν ξηρά. Λύτες οί σκέψεις σtριφσγυρνούσαν στο μυαλό -rου, βλέμιμα τσu περιέtρ·εχε τού κάκου τον όρίζ<Wt'α. Και το πρό6λη·μα ποιiι τον άπασχολσυσε θμενε πάντο­ τε άλ:urοι: Γιατί ό κu6ερινήτης του «Τρόμου» τού εγραψε το άπειλητικΟ έκείνο γράμμα; Γιa ποιό λόγο τον κατασκό1reW στην Ούάσιγκτον; Κι έπl. τέλους, τί σχέση εlχε με τη Μεγάλη Φωλιά; Κι άν άκόμα μπόρ·εοο να είσχωρήση, μέσα άπο ύπό­ γειες διώρυγες, στη λίμνη Κίρνtαλ, ·άσφαλώς δε {}0: τοϋ

έ\~

-ro

ήτανε δυνατο να κατορι{}ώση να ·διασχίση το γρ•ανιτώδες έκεi:νο περίφραγμα. Αύrο ήταν άπολύτως άδύνατο! Κατa τις τέσσερ·ες το άπόγευμιi, παίρνοντας ύπ' οψη την ταχύτητα τοu «Τρόμου» κιαι τη διεύθυνση ποιU κρα­ τοϋσε, ό άσrονομ!ΚΟς ΣτρΟκ ύπέfi-εσε Οτι δε -8-' άπείχανε

'

'

''δεκ' ''·~Μ' ;τερισσοτερο απο απενrε μι;'λ ια απο τυ πουφφα λ ο, Πfου

ή σιλουέτα του δε {}ι' άριγοοοε να φανii στα βορεωδυτι.κa τοο όριίζσντ:α.

Κατα το διάστημα τοϋ 1ία:ξ~δισU -rους, φάνηκαν μερι­ κα πλοία, άλλΟ: σε μεγάλη, άπόσταση, πού, άλλως τε, την κανόνιζε Οπως ηttιελε ό κutJιερ,ν'ήτης. ΈκτΟς αύtοϋ, ό «Τρό­

μος», καttοος επλεε στην έπιφάV1εια της λί:μνης, ητανε πολiι λίγο όρ·ατός, κι ά:πο άπόσtα:ση ένΟς μιλίου δε διακρι:νόταν σχεΟΟν καtt·όλου. Στο άναμ:ετα:ξύ, άρκισαν ν& δι<ΧΚQ{Wιν"Vαι τα ύψώμα­ -rα, που ά:πστελούσαν την έσχα:rιa της ... Ηρι και πού, πέρα άπο το Μπούφφαλο, σχηματίζοιυν μια πελώρια χοάνη, μέ­ σα άπο την όποία ή ... Ηρι χύνει τa 'νιερά της στ'i]ν κοίτη τoit Νtαγάρ•α. Μερ~ς άμμώδεις σύριtεις έξιείχαν δεξιά, με­ ρ~ς συστάδες δέντρων φαίνονtα:ν έδώ κι έκεί. tO ΣτρΟκ Ε6λει-τε στο ποτάμι Μλλa έμΠΟQ•ιΚa πλοία fι ψαράδικες βάρ-

'

' "

' '

,

κες με πανια η με α:τtμο.

Ποιά "lταν, άραγε, ή ίδέα τοϋ κυ6ερνήτη. και τρ·α-


Η

ΚΑΤΑΔΗ~:Ε:Η

143

ΟΟ:ϋσε πρΟς έκείνο το λιμάνι;... τΗ φρόνηση δεν τού ·άπα-

,

'

λ

,

γορευε να π ησιαση;...

Γ'

ι

, ,

'Α-

,

αυτο, καυc; στιγμη,

~

,

ο αστυι\~ο-

μικος ΣτρΟκ 31Jερuμενε να τΟν ·δη να σrρίδη το πηδάλιο γιο να ξαναγυρίση στη δυτικη δχ{}η της λί:μνης, έκτΟς άν έσκό­

πευε να βιu8'ιστi), για να διαwκτερεύση στο ·~ο της ΤΗρι. 'Αλλα έκέινος έπέμενε να κρατάη την J1!λώρη tσα πΦ; το Μπούφφαλο και τοϋ 'l\;αιν άδύνατο να καταλάδη γιατί το

.,

' ,

εκανε αuτο.

τη στιγμη έκείνη ό πηιδαλιοiιχος, ποiι έξερευνοUσε με το βλέμ.μα το βορειοο.νατολιικο όρίζοντα, εκαμε νεϋμα προς το σύντροφό του. Αύτος σηκώθηκε, πλησίασε το με­ σαίο δίσκο, κι ,άπQ κεί κατέ6ψιε στο i}άλα:J!!ο τών μηχανών. ΣχεΟΟν άμέσως ό κώερινήτης άνέδηκε στο κατ-άστρω­ μα καί, πηγαίνοv-vας κονrα στΟν πηδαλιούχο, Ο'ιΜ)ιμίλησε μαζί του με χαμηλfι φωνή.

Αuτός, άπλώνσντας το χέρι πeΟς το Μπούφφαλο, εδειχνtε δuΟ μαυιρ·ειδε:ρ·α σημάδια ποιU μετακινιόνταν σε άπό­ σταση πέντε ώς θξη μιλίων άπΟ τΟν «ΤρόμΟ». το κΟΟερινή.της τα κοίτα'ξε με πρσσοχfι κι 8πειτα, ση­ κώνοντας τσUς ώμους, πfίγε και στάi}ηκε στην πρύμνη, χω­ ρις ν' άλλάξη τη δvεύ6ννση τοιϋ «Τρόμοο».

"Τστερ' άπο ένα τέtαριτο της ώρας, ό Στροκ διέκρινε

δυο σ'tfjλες κιχπνσU προς τα βορt;ιοανατολικά. Σε λίγο, το σχf}μα τών δuΟ ~ίνων ση.μείων φάνηκε καi}αQά,: ΤΗ­

ταν διΟΟ άτμόπλοια ποiι ε&γαιναν άπο το λιμάνι τοιϋ Μπρύφ­ φαλο και πλησίαζαν με μεγάλη ταχύτητα.

Ξαφνικά, τοu ήρi}ε ή σκέψη ότι τα άηιόπλοια αma {]τα:ν τα καταδρομικά, για τα όΠIΟία τού ε[χε μιλήσει ό Γοuάρντ, πσU εlχαν άναλά6ιει τον τελευταίο καιρο να έπι­ ολhοοruν το τ-μi)μ.α έκέινο της λίμνης.

τ α καταδρομικα αuτά, νεώτατσυ τύπου, ήt;αν άπο τα πw γρήγορα σκάφη, ά.π' δσα ναυστηγή{}ηκαν ώς τότε στις (Ηνωμένες Πολιτείες. Κινούμε~ με ί<tη,υιρ€.ς και τε-


()

144

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤQΡ

λειόrατες μηχανές, μπορούσαν νa διανύσουν είκοσιεq;τa μίλια την &ρα. ΕΙvαι άλή3,εια δτι ή ταχύτης tού «Τρόμου» ή·ταν άσυγ­ κρLτως άνά)τερη· άλλ' έν πάση περιπτώσει, αν έπl τέλους τον σrενοχωροϋσαv noλu κι ή ύnοχώρηση τού ήταν άδύνα­ tη, Ε:q;τανε va βυ3ισrη, γιa ν' άποφύγη, σaν ύπ0'6ρύχιο, κά3ε καταδίωξη. τα καταδρομικa fta rnρε11'ε νa ήταν κι αύra ύnοδρύχια, γιa ν' άνrαγωνιστ<οϋν με κάποια έλπίδα έπιτυχίας καl nάλι ήταν άμq:ίδολο αv ό άγά)νας {}a ήταν ίσος.

'Ό,τι φαινόταν άναμφίδολο, εlναι δτι οί κυδ·ερνητες τών δυο αύrών nολε:μικών -3a εlχαν είδοποιη:-3rι γιa την παρουσία τοϋ «Τρόμου», ίσως άπ' αύτΟν τον ίδιο τον Ούέλλς, nou έnιστρέφοινrας στο Τολέδο 3a τηλεγράφησε άσφαλώς ά'πο κεί.

"Αλλωσt'ε η τανε φανερο ποος εlχαν ίδη τον «Τρόμο» κι εnλεαν όλοrαχώς έναντίονΙ του. Μ' δλο τοϋιrο, ό κυβερ­ νήτης, χωρlς νa δώση την nαραμικριfι προσοχή, έξακο­ λου3οϋσε νa διευθύ·νεται nρος το Νιαγάρα!

Τί {}a εκαναν τa κaταδρομικά; ... Βεδαίως fta προσ­ πα{}'Οϋσαν ·ν' άναγκάσουν rον «Τρόμο>> νa μπfι στον άγκώνα τής τΗρι, άq;ήινονrας δεξιά -roιu to Μποίιφq:αλο, άq;οϋ ό

Νιαγάρας δεν τοϋ παρείχε καμιa διέξοδο. Ό κυδιερνήτης εlχε ερ{}ει στο πηδάλιο· ό ενας άπο τσuς aνrρ·ες τού πληρώματος βρισκότανε στιfιν ΠΙλώρη, ό ίiλλος σrο 3άλαμο τών μηχα>.1ών.

Θa τοϋ έδιναν, ίiραγε, διαrαγιfι νa κατέδιη στιfιν καμ-

, πινα του;

Ν'

I

I

ΓΣ

α τι σ'κεπ:rοrαν ο

,

τροκ.

Προς μεγάλη του εκ:πληξη ~αl χαρa συγχρόνως -ένα τέιοιο πράγμα δεν εγινε· άπεναντίας, κανεlς δε φαι­ νόταν νa δί\η προσοχiι σ' αύτόν, σa νa μην ύπfιρχε κaν πάνω στο πλοίο ...

"Οχι χωρlς ζωηριfι συγκίνηση, ει>λεπτε νa προσεγγί­ ζουν τa καταδρομικά. Σ' άπόσrα.ση μικρό11ερη άπο δυο μί-


Η

ΚΑΤΑΔΙΏ:ΕΗ

145

λια, π.ροχωροϋσαν εmι, οοσt'ε να κριατ'σϋνε τΟν «Τρόμο» ' , ' ~-~~ , ανα:μεσα σε υuu πuρα.

·πτα.vε φα;vεpό πω, εtχιχ.vε δij τόν • Τρόμο • ...

(σελ

144)

'Όσο για rτav Κοομσκράαιρα, ή φυσιογνωμία του δεν 'ξ:.r...,..J

I

ε C>ψ\.'u.~ε τι:ποτ

1 Ο, Κοσμοκρci.τωp

!

_!!11-

'

I

IJJVIλJ, παρα μονο

.!\ 'βαuυtατη I

I

περιφρσνιηση.


Ο

146

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΏΡ

'Ήξερε, βέοοια, οtι τα ποιλεμικα έκ:εϊνα τίποτα δεν μπο­ ρσϋσαν να κ&μοινν ένανtίοιv 'tO'U. "Εφτανε να σιτείλη μια διατ:αγη στη ·μηχα:νή, για ν' άπομακρw6η ά.π' αύτα ΟΟσ γρήγορα κι άν ήtα~ν. Με λίγες mροφες της ελικάς του, ό «Τρόμος» f}α βρισκόταν εξ ω άπο τη βολη των τηλεοολών τους. Καί, βέδαια, τα β~λήμu-rα δε ft'α μπορούσαν να φτά­ σουν στο βιυtrο της λίμνης το ύπο6ριύχιο! Σε δέκα λεπtα τής ώρας, μόλις θνα μίλι -rοιUς έχώριζε

' '

'

~-Δ πιwια -~ -- πσυ ' -rοιuς ' απο -τα υuu κα-rαδ'ιωκαν

ιο κυ()ερινήτης

...

aφηισε rάκόιμα να προχωρήσουν. "Ε-

-r'

'

, .!1 ' ' ' ~ ..ι~ , με' δ ιπλασια.σμεπειτια σ:τηριχ:u'η:κ.ε επανω στο πη'UUJI.ιo και,

νη τη δύwχ.μη τώrν Π(IΟ'<ΟΟ'τήρων mιu, ό «Τρόμος» άναπήδη­ σε πάνω· στην έπιφάινεια της λuμνης.

'Εκορόιδεuε, λοιπόν, τά καταδρομικα έκείνα καί, άντ\. να όπισ&οχωρήση, έξaκολοο&οιοοε την πορεία -rσu; Αύτο ήταν! Καί, ποιός ξέρει μήπως δε {}α εlχε το ft'ράσος να πε­ ράση άν&μgσά rους και να τα κάμη να τον κυνηγοο~. μέ­ χρις Οτοιu, δτα\-1 -ιtα νύχτωrνε, {}' άναγκάζονtαν να έγκατα-

'

,

' ,

~_, ~ 1\..CLψorW την ακαρπη εκεινη κατα δ'ιωςη

'....

Το Μποιύφφαλο διαγραφόταν ηδη ο'τ'i}ν Οχ{}η της '~'Ηρι. Διακρίνο~ι<αν Κία~αρα σί οίκοδομες της πόλης, τα

σπίtια της, τα καμπαναριά της. 'Απο κιεϊ, προς τα βορειο­ δuτιικά, άνοιγ όταν ό Νιαγάρας σε άπόιοταση τεσσάρων η πέντε μ~λίων. Με τέτοιοvς δροvς, πσιάν άπόφαση Βπρεπε να πάρη

..

,

ο αστmισμικος;

'Αφού i]τανε καλος )~ολυ1μδητής, δε {}<α ψα:νε κατάλ-

"

,

,

,

\ ,

'

,

λ:ηλη,, κι ισως μοrνα ικ:η, η ευκαιρια να :ιtεση στο νερο, οταν ~α βρ·Cσκσνι<αν σε λίγο πλάrγια η μάλλον άνάμεσα στα δυο κα-ταδρομικά; ιο κuδερνήrτης 00 ~α εlχε καιρΟ να τον συλλάt>η. "Ε_<ι,

τσι υ·α

ξ,

εφευγε...

δ

~

, "" α, τον

Θ

ο

"12: "'l _ __. , , , ~ " , , , εu11.€Παν απο το ενα η απο το


Η

147

ΚΑΤΑΔΙg:Ε:Η

άλλο πλοίο. '''Ισως μάλιστα οί κυ&ερνi'j:t'ες τοιυς να εtχαν προειδοποιηfiή για την ΠLit'α:Vη Παρσuσ~α τ()cU πάνω· στον «Τρόμο». Και it·α έρχότανε κιαμια ·άτμάκατος ινα τον σώση. 'Ασφαλώς, οί πιit·ανότη:rες της έπιτυχίας it·α 1J·tαν με­

γαλύτ-ερες, άν ό «Τρόμ'ος» προχωροuσε άνάμεσα στlς Οχit·ες τού Ν ιαγάρια.. Στο νησl. Ν άtJru, Dα μστοροίισε ό Σtροκ να Πιατήση ' ' ε"δ·αφος που' το' γνωρ~ ' ζε καλα.' 'Αλλ' οτι " ο• κ:uuερ~-.e. πανω σε νήτης τού <<'Τρόμου» it·' άποφάσιζε να μπfι σ' ενα ποτάμι, (]διέξοδο έξ α:tτίας του καtαρράχτη τoru, αύτο τού· φαινό-

'

ταν α'δ •ννατο...

,

'Αποφασισε ' λοuποιν '

'

'

'

' πλησια' ' ' ,

'

να JΊJερ.~μετη να

,

'

σουν πε.ριισισσrερο• τ:α κ:αιτ:α δριοιμικα και, τη στ'tγμη εκεLνη,

Dα ε&λεπε τί D-α ~ανε. Πρέπει δ.μως· να το· όμολογήσοιυμε, δτι ή άπόφασή S:.l ;[., • , "'Ο I τoru uι:;ν •rtαν ορΟΟ'tικη. χι

....

Δεν άποφάσιζε τόσο εύκολα., ξεφεύγοντας άπο το ύοο6ρύχιο, να χάση με μιιiς κάJ3ε έλπίδα έξιχνίοοης ταίί

.,

,

μαιτηρ·ιοιu' εο<εινοιu

•.•

Το άστννομικό του evmιmo έξεγειρότανε στην tδέα δτι έφτιανε ν' άπλώση το χέρ·ι, για να συλλά&η έκείνον τον άν3·ρωπιο, τΟν έπικηριυιγμένο, τον έκτος νόμοru... "'Οχι, δε D-α δραπέτεuε! Θα fγuαν σα να έγκατέλειπε για πάνrα τi)ιν Uπόfi'εση. 'Αδιάφορο άν δεν fJξ·ερε ποια τύχη τΟν περ·Cμ:ενε κι ώς πού D-α τόν Παρ·άσερινε ό «Τρόμος», αν

"

εμενε σ'

,

'

' ,

αυrσν.

Ή ό)ρα ηταν θξη και τ:έt'αρτο. Τα κ:ατ1αιδρομικα πλη...

• ,

ζ

ξ

,

, ,

t

'

σια αν, αφηνοντας μετα υ τους α:ποσιτ:αση· ενος μ

ιλ'

ιου πε-

ρίπου. ~ο «Τρόμος», και χωρις ν' αύξήση τf}ν ταχύ:τη:τά του,

δε-&' άργοοσε να βρεDη μευαJξiι δύο πuρόw. Ό άστννσμικος δεν εtχε άφ~~ει τη Dέση, ταυ. ~ο ναύτης,

,

που

β

,

'

-~

,

τ

,.Q

'

, ,(\,.,

QLO'ΚOt'α:Vε <Πην ΠΙΙ.ωριη, ηρru•ε και Καυ ιιισε ΚJΟιν-

τά του.

'Ακίνητος κwτα στο πηδάλιο, με μάτια που λάμπανε


Ο

148

'

' '

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

'

,

κατ:ω α:πο τα σμιχτα του

~

φρυ ια,

e..

,

,

ο κυuερνητη; περφιενε

ίιrως τftrν κατάλληλη στιγιμη για να ξεφύγη μ' εναν άπότο~ μο χειρισμό. "Αξαφvα, άντήχηιrε μια κανονια άπο το προς -rα δεξ ια'

'

'

'

'e. 'δα, _ιι, τοιuς κατ:α δ ροιμικο. ~Η οuι υι γΟ\Itας ·rJ'XfΊ δ'ον την επι-

φάνεια -rών i•δάτ:ων, πέρασε κσνrα στi}ν πλώρη του «Τρό­ μσu» ΚL έξαJφα:VVΟ:tηχJε ΚΟiνltα <rτην πρvμνη 'tοίι προς τ:' άρ·ι­ στερα καταδρομικοιU.

,

'

~ο Στροιχ; σηκωu~ε. I .!\ "Ο ρu'ιος .ιι , πλευρο tου ο ναυI ·σtο

της φαινόtαν σα

wJ.

ΠΙερίμενε

m

νεuμα τ:οϋ κυδερνήτη.

Πάνω άπό τοuς καταρράχτες

!

'Εκείνος δμως δεν θστ:ρεψε καν τ:ο ~εφάλι του - καl δεν ύnάρχουν λέξ•εις να ζαιγρ•αφίσουν την Εκφραιrη της πε-

,

'~

f:λ

Ι

\

I

I

ριφρονηση:ς, πσιu ητ:αν αn ωμενη, σrο προιrωπο του.

'Αμέσως, καl χωρlς να προφτ:άJση να το κατ·αλάδιη, ό J

Ι

\

\

\

αστυνσμικος σπρωχτηrι(ε :τι:ρο; το

δ'

-

I

·ιΟ'Κο της καμaτινας του,

κλε~σ'τηκε άπο :τι:άνιω του, ένώ συγχρόνως κλείνονrαν κι οί άλλοι δίσκοι.

" . Μ ο'λ ις ενα I

λε.πτ'ο

\

\

,

' ' /' αφανιιrτηκιε

'λλ ηλη πρ•ο χρ•ειαιστηικ:ε για τη:ν κατ α

~ ,..,ΛJ?...'ιr\ I

ετοιμ.ασtα, κιαι το υvi.VV\!vχιo ε

I

J

\

..

\

κατω ωτο τα

νερα της λίμνης.

"Ε:τι:ειrαν άκόμα κι άλλες κανονιές, πoiJ σί ύπόκω•ψ}ι I >f > I nv,_ < λ I .<\..,.. β βρσνtοι rouς εψtαναν ως αυτtοιuς. .ι:nι:ειτ:α απ ωuψlίε ' α<I

.ιι

'

,

υεια σιω•πη.

'Ένα Ο.μuδρο !fώς ψ:τι:αινε άπο το φεγγίτη της καμπί­ να;. Το ύποδριύχιο, χωρlς ·καιμια ταλάvτευιrη, διέσχιζε ά{}·ό­

ρruδα τα βα1tύτ'ερια: ύιδά:ηνα σrρώματα τ:ης λCμνης. Με πόση ταχύτητα, με πόση εuκολία eγινε ή με:τα­ μόρq;ωση τιοϋ «Τρόμο:u» ά:πΟ πλοίο σΕ ύJ1iο6ριύχιο! Με τi)ν ίδια τ:αχύtηtα {}'α μΠ'οιρούσ•ε, στi)ν άνά.γκη, να μετα.μορ­ φω{}η καl σε αύrοκίνηιτο!


149

ΠΑΝS2 ΑΠΟ ΤΟfΣ ΚΑΤΑΡΡΑΧΤΕΣ!

τωρα τι'-<\'"" u·α ΘΚα:νε κ αι''

'

'Κοσμοικρα;tωρ; ο

Π-ιι' ινανωτα-

τα {}·' aλλαζε δuεύ&uνση, έκ>tος άν ό «Τρόμος», άφού aραζε στην άκτή, έπρόκειτ'Ο να μεt:αμορφω3η σε αύτοκίνηrτ'ο. Οί σκέψεις αvtες περινοιϋσ'αν .άπQ το μυαλΟ τηϋ ΣΙtρόκ, "Οrι:.αν οκεπtότανε ομως καλύtερα, Θ6ρισΙΚε πιftηνιώτερο OtL Ιfl•α σtρ•εφόlτ'α'Vε προς τα δυtικά, ·μόλις ξέφευγε ά:π0 τfιrν κατ'αδίωlξη τών καταδροιμικώνι, και -&α έφτ-ανε πάλι στο σtόμια τοu :rnοταιμού Ντητρόιτ".

'

'

• '

'

-

'

(Η πορεvα τοιu καιtω ·απο τα νερ·α δ'ε u·α _ιι.' β ασ·τοοοε

Jrαρα μόνο δσο χρειαζότανιε για να βρει3η έκτος βολijς, άq::oii έ!ξ aλλαυ ή ΚΙαltαδίω•ξη: δε {}·α γινότανε τη νύχτα. Δε συνέ6η ομως εtσι. Μόλις Jt'έρασαν δέκα λεπtα -

t:l

,

,

,

,

,

'

'

,

'

-

της ωρας, καιποι·α: κινηση ακοιuστ:ηκε α:πο το εσω,tερ.ι:κο τοιu

dto·

πλοίου. Δια:tαγες άκαύστηκαν -&άλαιμο τ:ών μηχανών, συνοδευόμενες άπ.ο κρόtαuς χειρισμών. Ό ΣtρΟκ hιόμιJσε Ot'L κάποια βλά()ιη. άνάrγκαζε το ύπΟΟρrύχιο ν' άνεδη σtfι:ν έπuφά:νει:α. Δεν εlχε γελαστη. Σε λίγος το ήμίφως της καμπίνας· τιου τ"ο διαδέχτηrχ:ε mα ζωηρΟ. φώς. (Ο «Τρόμος» εlχε άνα­

δυ3η άπΟ "t'o βυ3·ό. ., Ακουσε τότε βημ:ατισμοιUς πάνω σ:το κατάστρωμα, ποιU ολοι του οί δίσκοι εlΧ;αν άνοιχτij, άκόμα κ;ι ό δικός του. (ο

/!.

,

..

κυu 1 ερ'\tητης ειχε

ξ

,

, uJl,εση

αναπαρει τη

, δ, του στο πη α-

λιο, ένώ οί ·δυο ναmες ήταν ά!παισχολημένοι σ'tο· έlσωτεριι~ τοϋ πλοωv. (Ο ΣtρΟκ έκοίτ:αξε να ίδii άν φαίνονtαν ΠΌ'U'&ενα τα

Κίατ"αδρομι:κά. τα διέκριινε σε άπόσ't'αση ένος τεtάριτοιυ τού μιλίιου. Εtχ1αν Lδii τΟν «Τρόμο» κι aρχισαν πάλ!ι να τ'Ον κα-

'

τα δ ιωκοιυν.

'Αλλ' • ' τη' cρορα, ' προς ' το' μερος ' - Ν ια. . αυτη του

γάρα. 'Ο

·

Σ

'

τροκ

δ' _Λ , /!. , εν καχur.αuαινε τLJΊIΟτ'ε

• ' α:π

• ' αmη

' , τηινι κι-

νη·ση.! Μπαίνονttας στον άδιέξοοο ποταμό, μη μπορώινrrας πια να βυtt~στη θξ α~ίtuας της βλά()ιηις -rου, ό «Τρόμος» -&α


Ο

150

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤ!.!Ρ

ε6ρισκε το δρόμο του ά:πωι.λ'εισμένον άπο τα κα-r.αδρομικά,

'

.. ' '

-

"

rι _(l ' :IJI J\ λ :!J ,.-~..<ι ι Θ ο-τ:αν να ηuει ε να οπtσuοιχωρηση. α επιχειροοιJΙε, αραγε,

να βγfj σrrilrν ξηρ·α καl να ξεφύγη, με τη μορψη αί1tωι.ιvήτου,

,

ειτε

'

'

προς τη

Ν'εα 'Τ' ορκη,

"

'

'

ειτ'ε προς

τον

Κ ανuuα; --'~ '

Ποιό; ξέρει! Ό «Ψρόμος» προη,γείlτο τ·ότε μισο μίλι! Τα κατrαδρο­ μικα -rον καταδίωΚ!αν μ' ολη τη δύν~μη -roo άτ;μού, με συν3ηκες πάVτ'οτε διuσμενείς, εlναι ιάλή.Jtεια, για να τον φτά­ σουν. Ό κυδε:ρrνή:της ομω; περιοριζότανε να διαrτηρη αύτη την άπόσ-rαση άνάμεσα ιJΙτ'ο πλοίο του καl στ:α πολεμικά. 'Ωστόσο, ttα τού η.τιαν εύκολώ.-uατο να -ri}ν αύξήση καί, &μια

,

,,

'

'

νυχτωνε, να ε:πιστρέψη προς τα

,

υτικα.

'Ήδη το Μπούφφαλο έξαφανυζότανε πρΟς τα δεξια καί, λίγο ύιJΙτ'ερ' άπο τlς έφτά, φάνηκε το στόμιο τοιU Νια­ γάρα. "Αν ό κυοορινήrτη; εμπαινε σ1τον ποτrαμό, ξέροντας οτι δε -&α μπορσίrσε να βγη, αύτο έσήμαινε πrος εΙχε τρε:λλα­ {}η.~. Καl μήπως δεν ή-τανε πραγματικα τρελλός, έκείνος moiι άπΟΚJαλοιίιι:rε κnl πίστευε τον έαιtrό τοιu Κοσμωι.ρά­ τορια;

...

Ό ΣτρΟικ τον δ6λmε έκεϊ i]ρφον, άπα8η, χωρl; σUτιε

'

'

,

'

'

,

'

'ξ η τα καιτα δ ρομικα. καν να στρεφε:ται για να κοιτα

"Άλλωστε, το μέρος έκείνο της λ(μ:νης -1)-rαν ά:πολύτως ερημο. τα πλοία, πσU διευ&ύινοινταν πρΟς τα χωρια που βρίσκσνται στl; οχ&ε; ιτοίί Νιαγάρα, δεν frταν πολuάρ·ιD·μα κ:αl κανένα δε φαινό-rαν έκεCνη τi]ν ώρα. Οϋτ:' ένα ψαρά­ δικο δεν άνtάμωσε στο δρόμο του ό «Τρόμος». 'Εν πάση· πε­ ριmώσει, αν τα δυΟ καταδρομικa τον άκολοu&οϋσαιν καl

'

crτo

Ν ιαγαρα, ' .!l.' u· ,

,

'

' 'ζοντ:αν, σε αναγκα

Ν

,

λ'ιγο,

, ,

'

'

να ·σύαματησουν. ~

,

,

Ε ιπαμ!ε πως ο ιαγαρα; ανοιγε-υαι αν~μsσα στην 6ιμερ·ικάνικη άκτη καl στΟν Καναδά. 'Εδώιδε εΙναι. το Μmύφφαλο, έκεί{}·ε το φρΟΟρ·~ο ΤΗρι. Το πλάιrος τσu, τρία τέταρ:τα τοο μ.ιλίοιu περί3οοιυ, έλατ:τώνε:ται κοντα στΟν κα­ ταρράχτη. Το μηκος tov, άπο την τΗρι ώς την 'Οντάριο,


ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΠJ ΚΑΤΑΡΡΑΧΤΕ.Σ!

151

εΙναι περίπου δεκαπέντε λεύγες καί, κυλι:ίwτlας προς τ&. βόρεια, χύνει, μέσα στη δεύτlερη αύτη λίμνη, τα νερ&. -rών 1 λιμνών "'Ανω, Μίtσιγκαν και Τρών. ~σ κατ-αρράχτης εχει ύψος περίπου Π'ενή:νtα ·μέ-rρα, εχει σχfιμα πετάλου, κι οί 'Ινδιάνοι τΟν Ονομάζουν «βρσνtη -rών νερών», για-rι εr,~αι πραγμα-rικ&. μι&. βροντf} άδιάκοπη, συνεχής, παu οί κρότοι της &κούονται σε πολλών μιλίων απόσταση. ~σ

,

«τρσμQς»

r • ,

,

'

,

ε χε αφη.σει πισω του το φρουρισ

..

Η

ρι.

Ό flλιος προς τη. δύση, βρισκό-rανε άκόμη ά.πάνω ά:πΟ τον καναδικΟν όρίζοινtα, κι ή πα:νσέληmς μόλις διακρ·ιν6tαν άνάμeσα σ-rοiις άτιμούς- σε μι&. ώρα -&α νύχτωνε. τα καταιδρσμικά, έ-Vrε~wwrας -rlς δννάJμεις τοuς, άκο­ λοu{}·οϋσαν σε ά.πόσταση ένος μιλίου, χωρlς να κερδίζουν τίποτα. "'Επλεαν άνάμεσα στlς δεvrρόφuτες έDreίνες Οχ-&ες, τις κατα:σπαρμένιες μ' άγροτικα σπιτ-άκια, μέιm σε άοτέραν­ tους καταπράσινους κάμπους.

~ο «Τρόμος» δεν μ:ποροϋσε πι&. ν&. όπισ&οχωριήση. Τα κα-rαδρομικ&. {}-&. τΟν έοο6ιζανι άσφαλώς. Εlναι άλή&ια οτι οί κυ6ερινi'jtες -rouς άγνοοιίJΌΙαν δ;tι 1}ξερε ό Ί"ζΟΟν Στρόκ, δτι bη/wαδιη κάποιια βλά()ιη της μ~ανfις του WY άνάγκοοε ν' άνεΟη στην έπιφάνεtα της λίμνης, την ώρα ποiι 1}-rανε τόσο ·σ(γοuρος στα βάJ&η της, κι &ι ή ίδι;α βλάδη τΟν eμπό, , δ , , , ~,.!ι ~σ δ, δι ζ ε τωρα να ια:φυγη με νεα καταuuυ·ιση. •πω<JΙ ησαιιτε, τά καταδρομικ&. eξ·ακολουιftοϋσαν αittη τη δι;εύ3ννση μέ­ χρι τοϋ εσχα'WU όρ,ίοu.

'Αλλ' άν ή Sπίμονη ·αύτη κ.α-vαδίαιξη τσϋ φαινότανε φυ­ σική, ·δεν μποροϋσε με κανένα τρόπο να έξηγήση την Πορεία

tou «~Τρόμου».

"Οσο τέλει.α κι αν frrαν ή συσκευή, δεν i]τα­

νε πάλι -rόση, ώ<fτ1ε ν' άψηφήοη τσUς φο&ρσυς καταρρά­ χτες- κι άν επέμενε να περάση, ό κιttαρράχιης

fi'a την πα­

ράσερινε στο βάρα-ftρο έκΈίνο tών πενήνtα μέrραιν, πσ\1 το εσκαψαν τ(t νερ&. κα-{}·οος γκρeμίζονtαν. 'Ή μήπως έσκόπευε

να πρσ<JΙεΎΎίση σε καμι&.ν Οχ-&η, κι άπΟ κεί ν&. φύγη σαν


152

Ο

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤ!;2Ρ

αύrοκίνηm, ά~α.πτύσσοντα.ς ταχύτητα διακοσίων σαράντα μιλίων τiιν ώρα; ~αl τώρα, ποιάν ώώφαση ΕπρΘΠε νa πάρη ό Στρόκ; Ν α δοκίμαζε νa δραιτsτείιση κovra στο ~ τού νη­ σιού Ν άδιu, ΟΠΟ'U {}-(ι τού fιtα·v εϋχσλο να φτάση κολυμπών­ τας; ''Ίσως, άν δέν έ.πωφελεί-rο αύτης τής ε'όκαιρίας, ποτε ό Κοομ'οκράτωρ δε 3a τ'Οϋ ξα.νά~Ι:\Ιε την έλεu&ερία, έξ αί­ τίας τών μυστικών πο\ι γνώριζε. Τόrε δμως, γιa πρώτη φσρa άντελήφ3η m{}·~a ποος

ή φuγη D-a 1Όύ ήtα:ν άπαγορεuμένη. Δεν tiw ΠΣρ-ιόριζαν στην κα,μπίνα του, άluλa το"' έπιτηροοσαν αuστηρά. 'Εινώ ό κυ&ερινήτης στεκότανε κovιra <J!t'o πηδάλιο, ό σ:ύντροφ)ς του δε σήκωνε τa μ.άnα του ·άπο τΟν Στρόκ. Σιτην πρώτη του κίνηση, {}<(ι τΟιν έπιανε καl {}(ι τΟν φυλάκιζε. Τώρα πιa ή τύχη τοο ήταν δεμένη μΕ τiιν τύχη τού «Τρόμου:.. Στο ιάναμεταξύ, ή άπόσ'tαση πσU τΟν χώριζε άπΟ τa κωrαδρομικa εlχε έλα:ηωι&η αίσ{}ηtά. Τί σuνέ6αινε άραι­ γε; Μήpτως ή μηχανfι τοu «ΤρόμΟV», έξ α:ίτίας τi'jς βλά6ης, δεν -μπορούιre ν' άναπτύξη μεγαλύτερη ταχύτητα; Κι 0μαις ό κυ&ερνήiΠ)ς δεν sδειχνε καμιaν άνησuχία, ούτε ζη­ τούσε κω&όλου νa ;Πjλησιάση τηrν Οχ{}η. 'Α~αν τa (fφυρίγματα τtοϋ άηιοϋ, πΟΟ ξέφευγε

άπο τl.ς βα.λl)ίδες τών κατιαδρομικών άνάμεσα σε σίΜιεφα μελανού καπνοιU. 'Αλλ' άκοιύονοον έπCσης κι οί μυκηfi.μοl

roU κατ:αρQιάχτη, σε .άπόσταση μικρότερη ά:πΟ τριία μίλια. Ό «Τρόμυς~ έπλεε στον άριστερΟ πορ8-μό, κα't'a μfί­ κος τi'jς νη.σ~ας Ν άδιu, την όποία ita ξεπερrνσUσε σ€ λίγο. Σ' ένα τέτ'αQrrο τής ώρας {}(ι θμφανίζονrον τa πρώ­ τtα δέντ-ρα τi'jς Γκόατ - "Αvλανr. Το ρεύμα γίVοVrα.ν όλοέ­ να όριμητικώτερο καί, άν ό «Γfρόμος:. δεν έννοοίιισε να στα­ ματήση, τα κατ~ικα δε {}Ο; μσwροϋσαrν να συνεχίσσυν την κατtαδίωΙξη. Κι αν ό καrα.ραιώνος έκείνος κυ()qwήτης ε{χε διά{}rοη να κατ'αοορα3·ρω8η σtiw ΚJαταρράχτη, οί άλ­ λοι βέ6αια δε {}(ι τον άκολου3σ00αν σιήν άδυσσ"ο!. ..


ΠΑΝ!;! ΑΠΟ ΤΟrΣ ΚΑΤΑΡΡΑΧΤΕΣ

153

!

Πραγμcιτικά, ήχοι σφυρίχτρας ώοούστηκαν καl τa

'

,

'

'

'

-

'

~ κατα δ ρομικα σταμαιτηu'αν, τη σcιγμη παu δ'εν απειχα:ν πια

Πετ!iει στόν ιiέριι χιιι (ιπεpπ'Jjδιiε: τό βρυχώμενο χιιτιιρρ!iχt'Jj .. . '~'

,

"δ,

παρα εοrο.τον πενrrνοο. ως , ραχτη.

"τ"'-

.ι:.areιτα,

,

(σελ.

154)

~''

ιακοσια μετρα απο τον καιταρ-

'

'

• , . -'!..-·λ ανt'r}'Χηοαν κανονιuυv ισιμοι και

~~ ~ ΠΟΙΙJΙ.t;ς


Ο

154

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤ!2Ρ

όδ·~δες πέρα!σαν πάνω άπο τΟν «Τρόμο», χωρlς να τον άγ­ γίζονν.

,

,

'

,

'

το η "λ ιος ειχε τ β ασιλ' εψει κιαι, 'μεσα στο λ:uκοφως, το

φεγγάρ·ι ε:χuνε τlς άσημένuες του άχτίνες.

tH

ταχύτης

του ύποδρυχίου διπλασιαζόtαν άπΟ την ταχύτηrrα του ρ·εύ_"'_,

,

ματος, πιοιυ ητ:αν ~ατUΠΛ.η;κτιικη.

'

πι:Ιφτε στο

β

, ___

(l

'

Σ'

u , , ')·-·---' _cι,, ενα ακομη ΙΙι1όΠτΟ, uα ε-

'

δ

,

'

__

ς;_

αραιυρο, ποιu χαινει μαυρΙει ερο στ:ον ~ανu:uι-

κο καΊ1αρράχτη. το τζrον Στροκ κοιτούσε τρομαγμένος τlς Οχ{}·ες της

' - "'Α ιλ ανt κι επειτα, " ' της, τα' νη.σακια ' ' Γκοατ: μπροσtα τα <<Τρία 'Αδέλφια», ποο καταδρ·έχονrαι άπο τlς ψεκάδες τών πολυΒόρuδων νερών... _,__(l ΤΗ " ' - ' , ' Σηκωuηκιε. τ·α:v εtοuμος να ριχτη σrro ποταμι για '

,

,

λ

'

,...

να φτα!ση κο :uμπωιm-ας στο νησι

'Αλλ' ' επιασΙε "" ' β αρu' χερι ' ο• αΎu·ρωσοος .,_ -ll , στεα τον με που

, κ0t1ανε

'

,

λ

σ'τΌ π ·ευρο του.

'Έξαφνα, ίοχυρΟς κρότ'ος μηχανvσμου κινσύμενοιu στο έσωτερ~ο τού πλοίοιu ·άντηχεί ... Στα δυΟ πλεuρα του «Τρό-

,

'"'

,

μου» φυτρωινσνν, σαν α:πο μαγει:α,

-

",

φtεροιuγες κι ανοιγον-

ται τεράστιες I ,' ' 'ποιu . l lυα ' παριασuροτ·α:νε , 'β' .Q. κ αι, τη στιγμη στο αραυρο, ό «Τρόy..wς» ση~νεται ψηλά, πετάει στΟν άέρα κι uπερ­ πηδάει το βρυχώμενο καταρeάχτη, στεJφανωμένος άπΟ την ίριδα που σχηιματίζσνν οί άχτίνες του φεγγαριοίι!

Την άλλη μέρα, Οταν ό άστuνομικΟς σηκώ{tηκε άπο έναν ϋπνο άρικετα βαριύ, ή μηοcανft δεν Βκανε πια κιαμια κίνηση. '

το

'λ e._ , , s;.~. , ' , ς;_~ , κα:τ:α αυιt; αμεσως UbV επρεχε σε σ't'ερια· Ubν ε-

πλεε πάνω σε νερό, οϋttε ύπΟΟριuιχίως δεν πετουσε ·(J!'t'Oν άέ-

'

,

" ' αυτο, ",

ρα... "Επ.ρεστε να συμqreρανη ·απ

tl t " , ' οτι ο εφευρ·ετης ειχε


Η

ΦQΛΙΑ

TOf

155

•ΤΡΟΜΟ)-.

ηδη φτάσει στο μυστηριώδες κρησ-φύγετό του, &του ποτε '

~

πρ.ιν rοι:

'

, ' ' ~ J ~~ ~~ f ' , αυτον ανu·ρωπινο ον rn::ν ειχε ·nα:τησει.

'

'

"'Ι σως να φαινεται παρα.,ενο 'CC ' ' I ' ~' σtον αναγνωστη τΌ οτι 'Σ'

ο

~q.

tρω( κοφψηrκε

,

τοσο

,,,,

βn'

ιαiu'ια κια-rα το εναεριο

,,

αυrο

<...'δ ιι. ταΙςι

'Αλλ' α

• '

κι αυτος

'

ο

"δ ~ ιος

'

;ιυαραξ ενευτηκ:ε

κι

'

υποπτευ-

τηκ:ε μήπως ό ϋπνος εlχε. πρσκληθη σκόπ~μα με την έπενέ.ρ­

γεια κώvοωυ ναρ~ω'tικού, ποιU το άνακάτεψαν σtο -τελευ­ ταίο του φαγψό, έι-τε~δη ό κυ6ερνήτης τσU «Τρόμσu>> ήrθeλε μ' αύτον τ'Οιν -rρόπο να τον έμποδίση να μάθη το όρμηιτήριό του.

Το μόνο ποiι μσrοροϋσε να βε6αιά>ση ό άστυνομικος εlναι ποος Uπηρξε φο6ιερη ή έντίmωσή του, τη στιγμη που ή μηχανή, άντι να πα.ρασυρ{}η στη δίνη τ'οϋ καταρράχτη, άννψώ{}ηχε σανι ποοιλί, ποiι οί μεγάλες του φ-rεροιϋγες έκι­ νούνrαν με κατwcληκηκiι δύναμη ... Τετραπλή, λοιπόν, -1]τ~αν ή rθ-αυμάσια έκείνη συισκευη τοίί Κοομοικράτορος: ήτανε συγχρόνως αυτοκίνητο, πλοίο, ύπο()ιριύχιο κι άεροπλά.νο! Γη, νερό, άέρας! Καl σ-rα τρία αύτα στοιχεία μπορούσε να κινείτ'αι- καl με Jτοια δύΥαμη, με ποια ταχύτη,α!. .. Λίγες σttyμες τού sφι;αναν για να έκ­ τελfί τ'lς {}<αυμάGιες αύτ€ς μεταμορ·φώσεις!. .. tH ίδια μηχανfι μποροιϋσε να 'tρ·έχη με -rόσους διαφ­ ρ>ετικοiις τρόπους κι ό άσ'τ'Wσμ.ικος ύπηρξε αίJtόπτης μάρ-

-

,

,

rος -rων ιtετ:αμσρφωσεων της. 'Αλλ'

.,

-

• '

.,

"

,_ιι ο,τι αγνοουσε άΚόμα κι ο,τ'ι uσως Α' υ·α μαuαινε,

ήτ'αν αύτό: άπο Π'Οια πηΎiι ·&Νάμεως άνrλοίίσε ή μηχανfι καl nοιΟς ήταν btl. -rέλους ό μεγαλοψυης έφευρέτης της, οού, άφοϋ την κατασκεύασε στ1rν έντ-έλεια, την διηύ&υνε με τόση έπιJδεξιότητ:α κι άφο6ία; Τη σ-rιγμη ποο ό «Τρόμος» πετοιίJισε πά.νω άπό τΟν κα­ ναδικΟ καταρράχτη, ό Ί'ζοον Στ'ρΟκ στεκό-rανε κοντα σ-rό cp!θΎγίτη της καμπίνας τσu. ιΗ αί{tρια έκείνη έσπέρ·α τ'οίί έπέτριεJrε να παρατηριfj τη διεύ&ννση. που άκολουrθσϋσε ό πι-


Ο

156

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

λότος. Πειοιίjισlε πάνω· ά.πο το ποtάμι. Στο μέρος αύτο άρ­ χίζοιυιν τ' άδιάοιατα μέ.ρη τού Ν ια:γάρα, :ιυαU κάνει κα.μπή, για να χυ6η στη λ~μ,νη Όντάρ:ω. 'Απο το μέρος λοι;ΟΟιν, αύtό, τα\} φάνηκε τοu ΣτρΟκ πrος ή μ.ηχανf} έλόξευιε προς τ' άνατ:ολικά. tO κυοερινήτης ·στεκόtανε πάνωυε σri)ν πρύμη. Δεν τού εfπε πια σϋtε λέξη. Προς τί, άφοίι fyταν β~έ&αιος οτι δε -&α τοιU άιπα:ντ'οιΟΟε; cc , {!._ , ' π ρσσε'='ε τοt'ε οτι ο « ρ.σμος» κυuερrνιοtανε με κατα-

,

, ·

:ιυ ηκτικη ευκο λ'ια.

λ

~

τ

,

,

,

·ο ρισμενως- &>.λ5γε ?!.~• Σ τρωt- κι σι ο

άέρινοι δρ·όμσι τ'οu fjrrαιν τόσο γνώρuμ!()ιι, δσο κι οί 1tαλασ­ σι·νtοl κι οί γήινοι.

Μπροστα σε τ·έτσια ώοοτελέσμα-οα, δf.ν ήταν πολ\J δικαιολογημένη ή άπειρη άλαζοινεί.α του αύtοωτ:οκαλού­ μενσu Κ!οσμσκρ&rορος; Μήπως δεν εlχ:ε στα χέρια ταυ: μια μηχανfι άνώ·t'ερη, , tlλ tl , ' , n. , τελ ειστΈρη αστ: οι ες οοες καωσκεuα01ε ποτε χερ·ι ανuρωπου και πoit ένανtίον της δ€ν μπορούσαν να κάιμαurν τίποvα οί άν&ρωοτοι; Καί, μα την άλή{kuα, γιατι να την πουιλή.ση, γιατί να δεχτη τα έκατομμύριια πσu rού πρόσφεραν; Ν αί, τώρα έξηιγοιUσε ό Σχρi>% την άπόλuτη' έμπιστο~ σύνη' π:οιU ό πρα:γματικα ύπέρσχος αύτ.ος άν&ρωπος Θtρεφε .J

'

.J

προς tW έα:υtό τ'Ο'U και Π:OiJ κα6ρΘφtιζότ'ανε σtη φuισιο­ γνωμία mυ, σtο έξωrt~ερ,utό ταυ γενικά... Κι rος π:συ, άρα­ γε, ttrα τον εσπρωχνε ή φιλοοοξ (α l!O'U, αν βέδιαιια δεν έγύ~

\

ριζ ε μια μερα σε παραq;ροσιwη; I

\

I

...

Μιση rορα με~τα τη:ν ά:νύψωση τοϋ «Τρόμοο», ό 1 1 \ εrοεσε 'J/1 ' ' ' /!.rιn , σε ' ναρQ<.η. Τ' ' Στροκ χωρ•ις να το καιt αλ αvι ην κατα1 σtαση, αύτη πρέπει να την προικάλε<m κάποιο ναρ~~ικό. Χωρις όλλο, ό κυ6~νή.rtης δεν ηf}ιελε να τον άφήση να ίδη ποια διεύ6ννσrη ·tt·α έπαιρνε.

'ΕΙξ·ακολοrύ{}ησε, άραγε, το πέταγμά του έναέρια, ε­ πλευσε πάνω σε 1tάλασσα η λίμνη, ετρ.εξ·ε σε στεριά; Το άγνοοuσε ένrελώς. Καμια rά:\ΙάJμνηση δεν τοϋ άπέμεινε άπ'


Η

ΦΩΛΙΑ

τοr

157

•TPOMOr•

οσα συινέ~αν τη νύχτα έχιείνη τής 31 'Ιουλίου Jtρος τi]ν 1 Α ύγούσΙτίου. Και -rώρα, ποια 1Μ. ήταν ή συνέχεια αύτης της πι.εριο, , ' , ' ~' , , , ' ~(\' δ·ειιας και, προ πα:ν'των, σ ο;τι αφορΟΊJ<JΙε αυτσν, ποια uα τ

η-ταν η

λ'

Α"'

.υση της;...

,

,

υτο σκ:επτοτ:αν ο αστυνομικος f!

,

,

Σ

,

τ-ροκ.

Ε.ιπαμιε πιο πα:νω οtι, τη σιtιγμη που ο παρα οςσ; ϋπνος τοϋ άσ·αινιοιμιοωrϋ ιτιeλείωσε, ό «Τρόμος» εlχε μείνrει 3/

'

,

f!l

'

'

'

f!

~

έντελώς άκίνηιτος. 'Ότ·αν ό Σtρο% ξύυtνησ.ε, βρέltη~ σri}ν καμπίνια τ-ου, ι>Ι \ , •• ,'1 _Ι '\ \ \ λ I f!...nι'\.. οποο την ειχα:νε Μ.bωει χωρις να το κατ:α αurr,

f!l

\

οπως και

την πρώ•τη νύχια, ποu την πέρraιJΙε πάνω <JΙtον «Τρόμο», στα νερια τής λίμ:νης ΤΗρι. τ , ' , ,(\.,.., " .Q' , το' ζ, ητ.ηιμα ηιtα:ν' tωρrα να μαur 1 , αν uα τοιυ επιτρεπότανε ν' άνέ6:η σrο κα:rάJσ:τρωΙμα, άcροrϋ ή ·μηχανft εlχε πια στα:ματήσει. Δοκίμcrο:ε ν' άνaσηκ.ώ·ση τ:ο δίσκο tοϋ φεγγίτη toιu, άλλα δεν to κατ-όρ{}ωσε. «Διά610λε! εΙπrε μέ01α tοιυ. Μήπως δε {}-α μoii ξα:ναδώ­ σαυν την έλευflερ-ία προ:τοrϋ ξεκινήιση κα:ι πάλι ό «Τρόμος», συνεχίζοντας τη δια:δρομή tou στη, {)·άλα:σ<JΙα η στΟν άέρα»; Μόνο, πραγματικά, στις &uo αuτες περιπτώσεις ή φuγή τ-ου {)oa fι·rαν άδύrνωrη. Μα:νtτεύει πια ΚJαttένας την άνυπομονησία του, την άνησuχία τοιu, άq;ΟΟ δεν ηξ,ερ·ε πόσσν ~tαιρο {)oa βαrστοίίσε αίιτό.

Άλλα δεν τΟν άφησαν να JΙΙεt>rvμένη παρα μόνο ένα

..

τέταρτο της οορας. 'Έπ:ειτα ό δCσκος άνασηκώr&ηοre άπ' ε ξω·. Το φώς κι ό άέρας είσόρμησαν συγχρόνως στην καμπίνα t'ου.

1\:!.'

ένα Π.ή·δηΙμα βρέt}ηκε ε'ξω, ΟΟtάνω στο Κiαtάστρω­

μα, στη συνηt}ισμένη τ~ {)οέση. Καί, σε μιa mιγμή, το βλέμμα t'O'U περ·ιέτ:ρrεξε ολο 't'Ov όρίζοντα.

Ό «Τρόμος», Οπως εlχε ύποflέσει., άναπ:αuόtανε σε στεριά, στο βά/}ος έν0ς φuσικοο, κUΚΙλικοu περίfιιολου, ποιU


Ο

158

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤQΡ

εΙχε περίμετρο πενήrντα με έξήντα μέτρα. Μια κιτρινωmι άμμος τΟιν έκ·άλυπrε σ' δλη του τη~ εκταση, χωριlς ίχνος χλόης. Περιστοιχιζότ-αν άπο Πlλαίnιο βράχων, ΠΌiι άπο πάνω 'ΟΟ'Uς ύπηρ,χαν πuκνότ:ατοι άτμοί. Οί άκτίνες τού flλιου δεν το\ις εΙχαν διαλύσειάκόμα.' Ασφαλώςή μέρα ήταν στLςπρώ­ τ-ες της ώρες, κι ή ·όμί):λη αύτη δε {}ι' άργοϋσε να 'διαιλvιtη. (Η '&ερμσκρασία έκιεί μέσα ηταν άροοετα χαμηλή, σχε­

ΟΟν ψυχρή, μολονότι ήταν ·άκόμα ΠQώτη Αύγοιύστ-ου. 'Απ' αύτο σuμπέριανε ό ά:στννομικΟς δτ-ι βρισκόt1ανε σε κάποιο ύψίπεδο τοϋ νέου κόσμσυ... Ποιό; 'ΑδυνατσUσε να σχημα­ τίση σαφη γνώμη. 'ΕΝ πάση, περιπτώσει, δσο γρήγορη κι άν ήταν ή πτή­ ση ταυ, τ-ο άερισσrλάνο δε ftα εΙχε τον άπαιτοιύμενο καιρο για να διασχCση τΟιν 'ΑτλαντικΟ η τον Είρηνικό, άψΟ'u, :. ' , ' n ' ' ' Ν ιαγαρ·α, 1 απο τοτε που εφuγε α:πο το

δ'εν ειχαν f 1 περα.σει

Τ περ~ισtσΌτερ·ες ωrο δώ~·--· υtΚα ωρες. >

I

'

τη στtγμη ~ίνη, ό κυ6ερνήτης eδγαινε άπΟ κάποιο !~ ' I ' > I ' β I ί κοΙJΛ,ωιμα, μια σπψ~ ια, που ανοιγοτανε ο-τη αση του περ·-

..

οολου

-roU σικmαομένου με δμίχλη. !r

κ αυ15 τοσο, αναιμεσα στην καταχνια, εμφανι~ονταν οί σιλουέτες μεγάλωιν ό(!Υέων, που οί d:γρι:οι κρωγμοί Ι_Q_

I

>

'

I

>

τ-ους διέκοοταν τη βα-3εια σιγή. ΠοιΟς 'ξέρει μήπως δεν τα εΙχε τρομάξει ό έρ?ιομος τοιϋ τέρατος έκείνου με τlς πελώ­ ριες φt1ερΟ'Uγες, που δε -ιtα μποροοοαν να το σιwαγωνι­ στοϋν ούτε στη διύνα:μη, οιϋτ.ε σtΠιν ταχύτητα!

'Εδώ λοιπόν, συμπέρανε ό άσαινσμικΟς τζrον Στ'ρόκ, ψαν, κα&' δ~α τ-α φαινόμενα, το κριησφύγ:ετο τcύ Κοομο­ κράτορος, δποιu άναπαυότανε κάι3·ε φΌρα που τελείωνε το ταξ~δι του .... Ηταν το γκ:αρaζ τού αύtοκινήτου του, το λι­ μάνι τοϋ πλοίου του και το άεροδρόμuο του άεροιπλάνου

του. Σωσrtο όρμητήριο. ·και τ-ώρα δ «Τρόμος» ήσύχαζε

άκίινιηrτος, στο βάftος τού μυστηριώδους αύtοϋι περιι.Οόλου. Μπορούσε λο~πΟν να τοιν έξετάση1 ό άστmιοιμικός, κι


Η

ΦQΛΙΑ

τοr

cTPOMOf»

159

εlχε τfιν έλπ~δα δτι δε aα σκέπτονταν να τΟν έμποδίσονν.

tH

.!.,~ , .!ι 'I' ., • • ,Jι,p,. , uJΛ.ηu 1εια ψα:ν οτι ο κ\J'VC>\!νητης

δ'

,

.,

,

ε φαινοταν οιυτε τωρα

ν' άνησυχη για την παρουσία τσϋ αίχμαλώτ:ου του. Οί διuΟ σύντροφοί του τον πλησίασαν κ;αι δεν άργησαν να μποϋνε και οί τρείς στη σπηλιά. Μποροϋσε λοιπ<w να έξειτάtση τη μηχανή, τοολάχι­ στον έξω'tεριικά. "Οοο για την έσωrτεριική της διάταξη,

fr

..!ι. ' ., ..!ι' .~' ' ' ι τ:αν π:ιιuανσν οτι 'U'α .11'8Q'ιορ"'='οτ:α:νιε σε ει:χιασι;ες.

Πραγμαη.κά, έκτος άπΟ το δίισκο της κα:μπίνας τσu, οί άλλοι ηταν κλειστοί, και τού κάκου δσκίμα:σ:ε να τΌiις άνοίξη. Μ' δλ' αύτά, το σπουδαιότερο ίσως 8 α fyroν να μά&η ποια κινητήρια δύναμη μεταχειριζόταν ό «'Τρόμος:., κατα τις διάφορες ·μrετιαμορφώισεις του. tH σuσκευη ·εlχε, κα-&οος εί.τι:αμε και πριοηγσυμένως, σχήμα άδραχτοοι&· το μπροστινο μέρος ψ!αv όξύrερο άπΟ το πίσω· το σκάφο; της {ιταν άπο άλσυμίνιο, κι οί φt'εροιϋ­ γες άπο μιαν ύλη που δεν ~οροϋσε να την προσ'διορ·ίση. Στεκόταν πάνω σ'ε τθοοερες τροχοιUς διαμέτρου όγδόντα , ' ' , e. --, '\ , ,

ποντων, που τ<Υυς περιευα/\JΙ..αν παχυrατ.α κ.ασυτσοιυκ, φου-

σκωμένα μi άέρα για να ·έξασφαλίζονν τη:ν όμαλότητα rοϋ τροχαομου και σ'τfι μ~εγαλύτερη 'tαχύτη:τ:α. Οί άκτίνες τους 1Ιiλάιται'Vαν πeος ιτα άκρα και φαίνεται οοι, δσες φορες ό «Τρόμος» Μ:λεε πάνω στο νερΟ η κάτω άπ' αύτό, οί τρο­ χοι έn;ετάχυναν τηιν πορεία του.

'Αλλ' οί τροχοι αύτοι δεν ήτα:ν ό κυριώτερος κινηrτή­ ρας . ... Η t'αν και δυο άλλοι τ'ροχοι με κά-&ετιοος άξοινες, συ­ στήματος Πάρισοrν, τ'οπο&ετημένοι κατ'α ·μfίκος κά8-ε πλευc. ράς της τ'ρόπιδος. Κινούμενοι με μεγάλη tαχύτητα άπο τη μηχα:νή, προ­ καλοfuαν τ-fι μεταιτόπιση., σχίιζοιντ:ας tα νερά, και φαίνεται ποος ·αύτοι οί tδιοι έχρησιμοποισWτ:αν κι οτ'α:ν ή συσκευη πετοUσ'ε σtΟν άέρ·α.

'Εν πά~ πιεριιπτώσει, αν ή συσκευfι κ.ραιtJιότα'Vε και πετοιUσε στΟιν άέρα, αύtο το χρωσιrοuσε στις μεγάλες της


160

Ο

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤQΡ

έκείνες φrεροϋγες, ποiι ήταν τώρα κλειστέ-ς, διπλωμένες στ-α δυο πλεuρ·α τοϋ όχήματtος. Ό έφευρέτης λοιπΟν εlχ;ε έφαρμόσει τΟ σύστημα τοίι <~βαρύvεριου τuϋ άέρο;» σύστημα ποiι τού έπέτρεaτε να πετάη σiτ-ον άέρα .με ταχύτηtα μεγαλύτερη κι άπΟ την τα­ χύτητα τών όρνέων ά:κόμα. 'Όσο για τη δύναμη, ,με την όποία λειτουριγοϋσαν οί

διάφορες μηχα:νιές του, δεν ·μ:οοριοίκrε 11ϊαρα να {ιtαν ό 'i1λεκrρισμός. 'AJ..!J...' ά:πΟ ποια πηγη άνtλοίισαν σί συμπu­ κvωτf)ρες;

'Τπf]ρχε, άραγε, έικεί πουθιενα κανένα έργοστάσιο ή­ λεκτρισμ'οίι, ποiι τροq;οδοτοϋσε τη μηχανf) τοιϋ «Τρόμου»;

Τίποτα ·δεν μJΊοροίι<JΙε να καταλά()η ό τζrον Σrρόκ. 'Αλλα καl σε τί {}α χριηα(μευε ή άπσκάιλυψη τοίι μ:uσ'τικοίι αύrοιϋ;

'Έπρεπε να ήων έλεύδερος, άλλ' Μ-ειτ' ά.π' δσα εlχε

μά{}·ει -

οοο λίγα κι άν ήταν αmα- ό Κοομοκράτωρ

άσψαλώς δε {}>' άπσq:άσιζε να τοy ά:πελευitερώσ'η. Τοιϋ eμενε, εlναι άλήlθ'εια, ή πι{}'ανότης να δραιπετεύση.

'Αλλα {}α τοίι mαρΟUΟ'ιαζότανε πmε μια τέτοια εύ­ καιρ·ία; Κι άq:οϋ ιδεν το κα-rόρ{}ωΟ'ε κατα το διάστημα τοϋ ταξιδιού τού «Τρόμου», πώς {Μ το πετύχαινε τώρα; 'Οπωσδήποτε, το πρώ.-rο προολημα ποiι επρε:πε να λ-ί!­

ση ήταν: ποϋ βρισκόταν ό περ.ίοολος αύτ'ός; Συχνα περινοwε σrο μυαλό rου μια ύποψ(α: Μήπως

ό «Τρόμος» εΙχε για κρφφύγεm τη Μεγάλη Φωλιά; Μή­ πως -ro άεροπλάνο δεν εΙχε κά-ltε εύκολία να μπιαινΟΟγαί­ νη έrκεί μsσα; Ή άπρόσιτη έκείνη κοριuφiι δεν έξοοq;άλιζε

στΟν Κ001μοκράτ'ορα ένα μυστηριώδες όρμτιτr}{)ιο, ποiι ή

'

..

'Α στυνσμια uιΝ s.~ εΙ'l_ε καιtορu<ιJισ'ει .ιι ' ' τ' ' ανα:κ ' αλ..'vψ•ι ι.... και' με' να

σα στο όποίο μποροϋσε να {tεωρfι τΟν έιαuτό τοο ά.Jte006λη-


Η

Φ

'

'λλ ηπτο; το κι ασv

Q .\ Ι Α

τ ο

r· • τ f' ο Μ ο r ,

161

"Αλλ ' ' ' . ω·στε κι η' ωτοστα:ση αναμ εσα στον

καταρράχτη τοίι Νιαγάρα καl στο όροπέδιο τι'tlν Κuανιϊ>ν

.. .Ti;

στιyμΥj πο•)

ij

μΥjχσ.νij, ιiντ\ ν!Χ πσ.pσ.σupθΎj στ'ij δ!νΥj τr/ί ι<σ.τσ.pp:iχ~r,.

ιiνuψιίΙθΥjκε σ!Χν ποuλ!.

(σελ.

155)

'Ορέων δεν ξεπερνάει τα t'ετρακόσια πενήντα μίλια, διά­ , '). , , « ρομος» uα ιμ(ΠοραVΟ'ε κι.tΛ.Λιστα να το δ~αvύση σε δώδεκ.α d>ρες.

,.

στημα που ο

11,

Ko~μ,~xpi:ωr.-

τ

,

~<.\.

.~... ιιι


Ο

162

CH

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

ίδέα αύτη μεtαδαλλότανε σιγa- σιγa σε πεπΌ~-6η­

ση στο μυαλ.Ο τού άσtυνομι.κιοϋ. Τώρα έξηγοϋσε το άπειληrικο γράμμα με τ' άρχικa Κ.Σ.Μ. κλπ. κ:α.l την κ:ιttαiΟ'ίΟΟπεία: κι ολα. 'Αλλ'α

'δη φαινσμενα, που εΙ μηπως κ:αι τα μυστηρ·ιω

'

'

'

'

χαν παρα:τηριηι3η στη Μεγάλη Φωλιά, δε ν' άποδο6~w στ:Οιν «Τρόμο»;

'

-fta

-

μποριοιίιlσαν

Ναί. 'Ήτα:~ στη Μεγάλη Φωλιά! Το πίστευε πιά. Περ·ίμενε μόνο να διαλυιΒη ή όμtχλη, γιa νa βιεδαιω3fι άκόμα περισσότερο.

Στο άναμετ:αξύ, έπειδη ήtαν έλεύ&εQος νa πηrγαι­ νοέριχετ:αι γιατl οί τριείς άντρες του cΤρόμοm ήtαν μέσα στη σπηλιa- ό άσαινιομ.ιικΟς ΣτρΟκ άρχισε να κάνη το γύρο τού περιιτ'ειχίσμαιτος.

Διάιq;ορα ΟWtQίμ:ματ:α: ftτ:αν ΠΙΒτtαΙμένα έδώ κι έκεί, κσμμάτtΙJα ά:πο ξύλα κ:αt σωροt άπο ξερο χόρτο. Καί, στο θσωτεριικο τιοϋ σπηλαίοο, διακρ·ίνσνιταν ά:χόμια τ:a ίχνη τών βημάτων τ-ού κυδερνήt:η κ:αl τώ:ν ά.ν&ρώπων rou. Δε φαίνονταν άκόμα. 'Ασφαλώς

fta

είχανε πολλ.η

δσυλειa στην σπηλιa έκείνη,, πσU στfιν εiσσδό τη; ljmν το­ ποftετημένα διάq;ορια δέματα. τα ·δέματ:α αύτ:a έπQόκειτο,

,

αραγε,

, ,

να τα

,

q;οριτ:ωσουν

,

στον

τ

~

,

ρσμσ»;

Ν'ε\_

___ .

~ναν,

,

να

ποίίμε θοοι, μεταιώμιση., με το σ'χ.οπο να έγκαταλε~ ό­

ρυσ.τικa το άσυλο έκείw; Ό άστννοιμικΟς δεν μπ.ορσϋσε νa κα:τ:α:λά6ηι.

τη στιγμη έκείνη, ό άνεμος dρχυσε να πνιέη ά:πΟ τ' άναΙτ:ολικά. 'Έξαφνα ό οιύρανΟς καιttάριοοε ά:πΟ τσUς άη.wUς κι ό περ~ίοολος qχοτίστηκε άπΟ τtς άκτίνες rοϋ ijλισυ. Χωρtς να το -68λη, ό Ί'ζrον ΣτρΟκ 86γα:λε μιa κραυγή. Kαftroς ξεσκεπάστηκε ή κοριιιψογραιμμη σε ύψος τρι­ άντα περ·ί.ποο μέτρων π:ρΟς το μέρος της άνατολfις, εf.δε ξα­ φνικa τ<νν τόσο γνώρψο έκείνο βQάχο, 31100 ε[χε σχη­ μα άετοιϋ...


Η

ΦΩΛΙΑ

τοr

cTPO.MOr•

163

τΗταν, όρισμένως, ό β(.)άχος ποιU εlχαν ίδη ό 'Ηλ(ας Σμlfl' κι α:Uτός, τότε που ά.νέ~ν στη Μc;γάlλη Φωλιά! "'Ωσre θτσι λοιπόν! Την πριοrηγούμενη νύχτα το άερο-

'

-~ •mανο εΙ:χ,ε

δ ·ιαιτρ€ςει '~

'

' '

' t

'

'

την αποοταιση m>υ χωρι ~ε το

'

Ν ιαγα-

ρα άπΟ τη Βόρειια Καρολίνα!. .. Στο βάJ8'0ς τοv κρα.τήρα ά·νωrαυότ:ανε τώρα ή μηχανή ... τΗτ~α:ν ή ά.ντάξια φωλιa τού «Τρόμοιυ». 'Έι'<rι έξηγιότανε το πρώτο γράμμα, 31'0'U ελαοο ά.πο τη

Μεγάλη Φωλιa καt πιου τΟν ά:πειλούσε με -ιtάwxrro!. .. Κι άν κατ'όριfl·ωσαν τότε να είσχωρήσοινν στον κρατή­ ρα αύτόν, ποιΟς ξέρει μήπως τα .μυστικα mϋ Κωμοκρ·ά:το­ ρα δε {}' άνώ<!αλύπrοινταν, πρ<Υrοϋ προφτάση να τοος δια­ φύγη; ... Σ-vεκόταν άκίνηrος, μΕ τ'α μάt~;α καρφωμένα στον πέτρινο άετό, κuρ.ιιευμέ\α; ά:πΟ ά\iέκ!φραστη συγκίνηση, τη σtιγμη έκείνη συλλογιζόtαν:ε μήπως δεν οq;ειλε ΙJ:ι

'

_Q.

,

~'

~

'

I

Ιι.ν\

'

'

με κα:u·ε 'UWLα, ο,τι κ:ι αν επροιχ.ειm να ·Ο"Uμιvι 1 ,, να κατ:α-

σtρέψη τη μηχανή, προτού να π:ετάξη κιαι πάλι πάνω ά:πο

'

,

στον κοσιμο

'.•..

'Ακούστηκαν βήματ'α. 'Ε στραφηκε '· ... τΗταν ό κυβερνήτης. Προχώρησε πρΟς τΟ μέρος τοϋ άσt'U'ΥΟiμικοιϋ, σrά8ηκε μπροστά τσu κιαι τΟν κηίταιξε κα­ τάματα.

-Ή Μεγάλη Φωλιά!. .. Elwπ ή Μεγάλη Φαιλιά! ψι-/}ύ­ ρισε δ Στρόκ..

-

Ν αι,,,, οοτuνόμε

Σ't

τροκ

...•

Και σείς ... εfσrε ό Κοσμσκράτωρ;

Ναί... 'Απέ&ι.ξα τοολάχιστον Οτι ε1μαι ό ίισχυρότερος άπ' δλσuς τους m-&ρώπσυς!

-

-

Σείς; qχόναξ1ε κιαιτάπληκrος ό άστυνομικός.

' - 'Εγω,

μ άλ ιστα.

' απανtησε ' '

'

με

~ uπερ:ηφανεια

'

"' -

εκεινος.

'ΕγόJ, ό ΡΟΟUρος!. •. ΡοlΥίιρος ό Κατα:κτητfις -rοϋ κόσμου!


Ο

164

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤQΡ

Ό κατακτητής τοu κόσμ.οu ~Ηια:ν πραγ'ματικα ό ΡοΟιυρος, ό περίφηιμος Κατα­ κτητης του κόσ:μου., που το ονσμά τσu είχε γίνει περιλάλη­ το λίγα χρόνια πρίν. Μηχανικος περίq:ημος, προικ~σμένος μΙ: γν(δσεις d.πέρα·ντες και με τεράσ:ι:ια ιδιJονιαμη 3ελήσεως, εί:χ:ε έφεύρει μια ίπtάμεv'η μηχανή, ΕVα ΠραγιμαtιΚΟ «Πλοίο που Πετά».

με το όπσίο κυριιαρχοϊJσε σιον κόσμο όλόκληρο. Τολμηρος μέχρι παραφροσύνης, είχε κατ'έλfi•ει στi1 Φιλαδέλφεια κι εΙχε συλλά·διει ·δυο έ,.,-τιστήΙμονες, που είχαν άντίf}ειες γνώμες μ' αύτόν, και τοιUς ά:π.ήγαγε με το άερο­ πλάνο τoru σε μια &αυμάισια περuοδεία άπάνω άπο τlς π:είρους, τοiις ώκεανους και τlς πόλεις. Όλόχληρος ό κόσμο; εΙχε συγκινη3η τότε με rijν τρο­ μαχτικη αύτη περιπέτεια και με την ί<JΙτορία τού μυσ:τηριό)­ δους καl παράδοξου άν,ftρώπου, τσίJ· Ρο6ιίιρου αύτου, που εΙχε"' ά100κλη8η «ό Κατακτη,της του Κόσμου»* .

1l-

.Με την ίπτάμενη μηχανή του, παiJ την είχε όνομάσει (('Αλμπατρός», ό Ροουρος κυριαρχούσε στσuς αί&έρ,ες.

'Αλλ&. το έφευρ'ετικό του δαιμόνιο δε σταιμάτησε &ς έκεί. Of'V'\

.ι στερ

'

,

'

απο

,

,

α.π~στευτες

,

περιπετειες,

'~

,

ες.aφανιΟ'τψ(f

τόσο μυστηριωδώς, &στε ολοι νόμιζαν πως εΙχε .πεftάν'ει η πως εΙχε καταστραcρη με tiO· ίπτάμενο πλοίiο τoru. 'Αλλ&. δε συνέ6η τίποτα τέτοιο. 'Ο Ρο6ϋρος σοφίστηκε να κατασκευάση μι&. μηχανή, πσU να μπορ η να κινείται το ιδιο στην ξηρά, κάτω άπο τα νερό. και στον άέρα.

Στη ·μυστηριώδη ν'ησο Χ, &-του είχε τα συνεργεία του

*

Ή πεpιπετειώ/1-ης,

γρά.φετcχ,ι

στο

ίιπέpοχο

ΚΑΤΑΚΤΗΤΗΣ•

ιiπίθcχ,ν'η

κιχ,!

μuθιστόp-ημcχ,

(!κ/Ιοσ-η •'Αστέρος•).

1\pcχ,μcχ,τικ'/j ζωij

τοίl

Ίοuλίοu

τοίl

Βέpν:

Ροβόpοu

πεpι­

«ΡΟΒfΡΟΣ

Ο


ο

κ Α τ Α κ τ Η τ Η Σ

τ ο

r

κ ο Σ Μ

o·r

165

καl προσωπικο διαλεχτό, ίκανΟ να διαφuλάξη το μυιrτικό του, κατόρ,3ωσε νa κ.ατ:<~σκΙευ~ση ·την καινούριγια του τε­ τρσπλη μηχανή. 'Έπειτα, ό «'Αλιμπαrρος» καταστράφηκε πι;3•ανώ­ τατα μέσα στον κρατήρα τfις <<Μεγάλης Φωλιιiς», ποιU η_ ταν ά.-τρόσι τη σε δλους. 'Ο «Τρόμος», διάδοχος τοϋ <<ίπτάμενου πλοίου», fκα­ με τότε τiJν' έμq;άνισή του στους δρόμους τών Ήνωμένωιν Πολιτειών, στlς γειτονικες {}άλασσες καl σ'τa αί&έρια ϋψη.. Καl ξέρουμε πώς, άq;οίί τοίί κάκου τΟν καταδίωξαν στην έπιq;άνεια τfις λίμνης ... Ηρι, ό <<Τρόμος» διέφυγε

'

,

,

'

,

'

ζ' I!. , ' ' εναεριως, σερνοιντας μα ι του, ακουσιο επιυατη τον αστυ-

ναμικο Στρόκ, αίχμάλωτο, που άγνοο·ϋσ'ε δλως διόλου την τύχη που τον περίμενε. Ποιa {}'a ηταν ή λύση τfις περιπέ.τειας στηιν1 όποία εΙχε μπερδευτfι; Καl τη λύση αίιτή, σύντομη η άπομακρυσμένη, μπο­ ρούσε, άραγε, νa τΎιν προκαλέση αύτός; Δεν έξαρηότανε μόνον άπο το Ροδύρο; Πραγματικά, ή πι.&ανότης ηταν δτι δε fta τοrϋ παροιυ-­ σιαζότανε καμιa εύκαιρία νa δραπετεύσ'η:. 'Έπρεπε να περιμένη. 'Αλλα πόσο fta διαιρ~ίrσε αύ­ τη ή άναμοινή; 'Εν πάση περ,ιπηί>σει, άν ή περιέργειά του ηrrαν τώρα '

καπω;

r

,

ικανοποιημενη,

_, ' '1!.. αυτο συνεuωνε

' ' μονο σ

~~ ' ο,τι αφοc.

ροίmε το μυστήρω τής Μεγάλης Φωλιιiς.

Εlχε έπισχ'εq::τή, έπl τέλους, τον κρατήρα της, κι εlχε μά&ει τi}ν αίτία τών φαινομένων, ποιU εlχαν παιρα,τηρη{}-η προ καιρού κα&·οος &υμοϋνται οί άναγνώσrες μας στην περ:ιοχi} αύτη τών Κυανών 'Ορ~έων. τΗταν τό)ρα βέ6αι:ο; δτι, σϋrε οί χωρικοt τού μέρους /'κείνου τfι; Βόρειας Καρολίνας, ούτε οί κάτοι;κοι τού Πλη­ ζεντ-Γκάρνrεν καl τού Μόρ,γκανrον εlχαν νa φο()η&οϊrνε τί:rοτε άπο έκρηξη η άπο σ'ει:σμό. Κα\!ένας πραγματ:ικΟς


Ο

166

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ

κρατήρας ήφαιστείου δεν ύπf}ρχε στην κορυφrfι έκείνη τών "Αλλεγκαν.

tH Μ εγα'λη

Φω λ.ια '

'

'

' •

'

'

χρησιμεuε μονο για ορμηιτηρ·ιο στο

ΡοδύρΙο τον ΚαταΚτητή. Το άπρόσιτο έχ:είνο κρησφύγ~:rο. μέσα στο όποίο άποDήκευ·ε τα ύλικά τοιu και τις προμ.ή&.ιές _Q'

'

του, υα το

• , εΎαερuα

• .!Λ' .. ι, β, 12 ' , • ' ' ανακu:Λ;vψε εuιαια τuχαια σε κανενα απο τα

'

' δ ια 'λ .εζε <' , • τα:ξ'δ ι ια τ:ου και "<l' υ·α το για καταφυγιο α-

σφαλέστερο ·ά.πΟ το νησl Χ τού ΕίρηνικοιU 'ΩκεανοU. Ναί, άλλ' αν το μuστικο αύτο το εlχε άνιακαλύψει ό άστυνσμικ:ός, τί i}ξερrε ώς τώρα για τη '3αυμάσια έκείνη μηχανrfι καΙ τ:οuς διάφορσuς τρόJΟΟιuς τf)ς λει~οuριγίας της; ... Κι αν ύπ.οD·έσοιuμε Οτι ό πολλαπλος μηχανισμΟς τοιίi «τρόμου» δούλευιε ·με ήλεκ'τ'ρισμό, κι δτι τΟν ήλεκtρισμΟ αύτόν, Οπως κι ό <<'Αλιμπατρός», τΟν άντλοοοε με νέες

μεft'όδους άπο τΟν άψοοφαιρικΟ άέρα, πώς fιταν αύτος ό μηχανισμός; Δεν τονΙ άφησαν κι ούτε &α τirv άιφη.ναν τον Στροκ να Lδη τίπσtε. 'Όσο για ϊο ζήτημα τf]ς έλεu&ερίας του, συλλογιζό.­ t1αν ώς έξης:

-Βέβαια, ό Ρ'Οοορος {}έλει όπωσδήστοτε να μείνη άγνω­ σrος ... "Εχοντας ύπ' Οψη τ'lς άπειλές του, φοοομαι ΠΙσλu μήπως σκοιπεύει να κάνη μάλλον κακη παρα καλη χρψJη τf]ς ·m>λύτuμης, άλλα κι έπικί-νδννη:ς συγχρόνως μηχανf)ς 'Ε ν παση ' ' ' ~tνΙΚογκνιτ:ο ' ' δ vατηρrησε ' περιπτωσει, το Jl10'1J

του...

στο παρ'ελ-ftόν, δεν Uπάρχει κα!μια άμφιοολία δτι ση

δ ιατηρrηση '

' το' να

' και

' στο

,

--- 'Αλλ' με'λ~ ·llλYV...

" εινας

{td 1tελήr' " μ.ονον αν-

&ρωπος εlναι ίκανΟς να βε6αιώση την τιαυτότψα του Κο­ σμοκριάτορος, δηλαδη iov Ρο6rύροιu τισrU Κατακτητή· κι ό άνD'ρωJtJος αύ-cος ε~μαι έγώ, ό αίχμάλωτός του, έyro ποιU

.,εχω το'

κον

δ

,

'

'

ικα.ιωμα να τον συ

rva το κάμω

λλ '12...

• ' ' .. ' .\\Μ αuιω, εγω 100υ f!J.ω το καv 'Γ

εν όνόματι τοο Νόμοιu!

'Εξ άλλου, πώς μπορούσε να ΠΙερuμένη βοή&ειια άπ' ~ξ

tJ ω;...

"1Λ.

'

,

τ

.!.\:._,_.

.ανα τετοιο πρ'α'γμα. ηταν αυυναιrο.

Οί άρχες δεν άγνοοϋσαν πια τί:nοtα ιm• δσα σuνέ-


Ο

ΚΑΤΑΚΤΗΤΗ.Σ

167

ΚΟ.ΣΜΟf

TOf

δηκαν στο Μ1τλΟ.Κ- Ρώι. Οί οοrοwμικοι Ί'ζ<Ον Χαρτ κα1 Ν αδ Γσuώλκερ ~α επέστρεψαν ηδη στην Ούάσtγκτον με

τΟν Ούέλλς. Ό κ. Γου~t, μα-6-αίνοντ:ας τα δσα εlχαν συμ6η, δεν μποροίισε ν' ά:μφιδwλη πσλυ για την τύχη τού ύφmαμένου του και το προολημα Η-α ε[χε τε&η ώς έ·ξijς : 'Ή ftα πνίγηιχε Ο'τα -vερα της λtμνης ~Ήρι, τη στιγμη

πού, φεύγοντ:ας ό «τρόμος»' τΟιν παρέσυρε στiιν άκρη τοιίί σχοινιού της aγκυράς τοιu, η σώ6η;cε πάνω στο πλοίο ~αι βρισκότανε τώρα στα χέρ·ια τού μυστηριώδους κυδερινή~ τη tου.

Στην πρώτη περίπτωση, πώς να έλπίση οτι ftα τΟιν

' ...

<'ll.·λεπε ι; αναu

ποτε;

Οί άναγνώιστες μας &υμούν-vαι οτι, την ύπόλοιπη έ­ κείνη νύχτ:α καi την άκόλουfiη μέρα, ό «Τρόμος» ταξίδεψε σtfιν επιq;άνεια της λvμνης ΤΗρt.

Κατ·α τις τέσοερ'ες ή ώρα, κοντα στο Μπούφφαλο,

' καwδ'ιω ξ αν uuu s:.•• l καταδροιμικα, , απο ' ' τ:α' οποια, • ~ ποτε , ανα' τοιν πτύσοονtτ'ας μεγαλύτερη ταχύτητα, πόt~ε βυDιζόμmος στη λίμνη, κατόρι{tωσε τέλσuς να δι~.

rnl

'Εκείνοι τον ακολούθησαν πρΟς το Νιαγάρα και τον

'

' ,

'

'

'

, ξ αν ακομα, άλλ' αναγκαστηκ.αν να σταματησουν, ~ατ:α δ ιω

Οταν κινδύνεψαν να παραισuρι&οϋν ά.πΟ το ρεϋμα τού κα­ ταρράχτη. ήλιος τη σ"tιιγμ.η Θκε~νη, βασίλευε και τί άλλο μποιροιΟΟαν να ύπσ300Ό:νν ά:π:άνω στα ΚJα1Jαδροιμ.W(ά, παρ& οτι ό «Τρόμος» ε[χε ΎΚQεμιστη στfιν aοοσσο τοο καταιρρά­ χτη; ... "Αλλωστ~ε, ο-rαν νίrχ,τωσε, το πιftανώτερο εlναι οτι δεν πρόσεξαν τΟν «Τρόμο», π<W εlχε γίνει άεροπλάνο τώρα

to

πιά, ούτε οταν ύψώι6ηικε πάνω ,άπQ τΟν καταρράχτη., ούτε

οταν έξακολο{,{}ησε το έναέριο ταξ~ι τοο ώς τ:η ΜεΎάλη Φωλιά.

to άσαινομιχ.Ος δεν ηξ·ερε τώρα άν θπρεπε να ρωτήση

το Ρ οδυρο για την τύχη ποιU τΟν πιερίμενε. \

Θα

δε

,

31

~

\

\

\

~

I

χfΥtαν αραγε ΟΟ'tω· mι να τον ακουση;

...


Ο

168

1\ΟΣ"ΟΚΡΑΤΏΡ

Δf-ν rq;τανε {)τι τοϊι εfχε ηδη πή το Ονο,.ιά του καl δε δη το ονσμα αύτο ητα.ν άρκετο για να τΟν πλη­

3a νόμιζε

ροq;ορήlJη για δλα; ...

Ή πupκαγtά ΊΙ μέρα προχωρuίι·ιτε, χωρlς να σιψ6αίνη καμια μετα6ολ η -στην κατάιτταση.

·ο Ρο6ίΙρος κι οί aνθρωποί του ηταν άπασ"Χολημένοι μi: τη συσκευή, ποiι οί μηχανFς τη; χρειάζονταν διάcrορες έπιδιορ3ώσ<εις. Ό άστυw,μικος συμπέρανε ώτ' αίιτο δτι δε

3' άργοϋ-• σιε να ξαναq-ύγη κι δτι θα iΕ.παιρνα:ν κι αύτον <J'το νfο τους ταξίδι. Ε.1ναι άλΊΊΟεια δη μποροϊισαν να τον έγκαταλεί­ ψονν στο βάΟος τού κρατήρα έκείνου, άπο τον όποίο 3& τ'ού l}ταν άδύνατο να βγη κι δπου ή διατροφή του 3& ήταν έξα<J'φαλιαμένη για πολλες μέρες. Με μεγάλη προοσχη έξέταζε την ψuχικη κατά(Παση τού Ροδύρου, ποiι τού φαινόταν κυριευμένος άπο διαρrκfι

,

πα.ραq;ορα.

Τί σήμαινε αύτη ή εξαήnΊ καl τί να σκεπτόταν άραγε, τί να σ"Χεδίαζε για το μέλλον; ... Προς ΠΟιfς χώρες 3& τραοοίtσε; ... 'Ε.σκόπευε, άραγε, να .Π(Ιαγματοποιήση τlς άπειλες που άνέq:fρε στο γράμμα του- ώτειλfς ένΟς τριελ­ λοϋ άσq;αλώς; ... Τη νύι.τα, ό τζων Στροκ κοιμήttηκε <J'E στρώμα άπΟ χόρτα ξερά, σ' ενα άπο τα σπήλαια τfι; Μεγάλης Φωλιάς, δπου τού εfχαν άq;~σει διάq:ορ~ τρό;rιμα. Στlς

2 καl 3 Α ύγούσrου οί έργασίες έξακολοu3ηισ-αν,

κι ό Ρο6ϊιρο; με τοv; ·συντρόq:ου; του, άπασχολημfνοι κα.(l'

τ

'

'

'λ ις και μετα β'ιας α "λλ α~αν <~ , ~ !."Μγες Λ.t:ζει;.

uως ηταν, ·μο

'Εφρόντισαν έπίση; ν' άνανrώσουν τlς .πριψή-&ειες, εχοΙV'τας lσω; ύπ' οψη τους μακρΟ"ι.ρόνια ά.ϊοι~σία.


Η

τι

ι· Ρ

1\

Α Γ Ι Α

169

Ποιος ξέρει μήπως ό «Τρόμος» δε·ν έ.τοιμαζότανε νa hια'\-wη άJτέρανt'α διαστήματα. μήπως ό κυβερνήτης του

Ό Τοσρνερ χαι!

δ

σ•jντροφό ;

<:ι:ιυ

συν-:p!μμαιται . . .

έστ.:ρωχν:χ.ν

(σελ .

τιρό~

τ'ij

φωτιil'.

τ αι

173)

δεν έσκόΠ'ε'Uε να ξαναγuρ•ίση στο νησι Χ, ποο βρ-ισκότανε στη μέση τοv Είρηνικοϋ 'Ωκεανοϋ; Κώτοτε ό Ί'ζrον ΣτρΟκ τΟν rολεπε να τριι γυρνάη σκε-


Ο

170 '

,

ΚΟ:ΣΜΟΚΡΑΤΏΡ

'

'I!. -λ

'

,

φτικος μεισα στσν περιuυ ο, να σταμα.ταη

,

'

ξ αφνικα, 'V:α ση-

κώνη το χέρι πρΟς τΟν ούρα.νό, σα ν' ά.πειλοοσε και να προ­ κα.λ;ο\;σε το Θεό, με τΟν όποίο φανrαζότ:αν Οτι σuμ,μερίζε,

, I

ται την κοομοικ:ριαmρια

....

Ναί!

tH

ά:μέτeιη·τη άλαζσνεία του δε '8'α τw όδηyσϋσε, ά-

,

"

ραγε, στην 111αρ:αφQΟΟ"ιΜΊ

-

,

'~,

~ που οι

O"f..t

πε-

ρ~σσόtt.ρο φρόνιιμοι σύντροφοί του δε -ιtα μnJΟρούσαν να

'

,

τη χα λ ιναιγω,γησοιυν;

...

Ποιος ξέρει σε ποιες φανταστικες περιπέτειες ftα παριασύρονrαν ά:πΟ τΟν τ~λμηρο κυ6ιερινήτη wuς! Ποιος ξέρει μήπως δεν ένόμ.ιζε τΟν έαυτό του ίσχυ­ ρότε;ρον άπΟ τα Ο"ΟΟιχεία της φύσεως, πσU τ' άψη.q;Ο'Uσε

ηδη με τόση &ρασύτηrtα, δ-vα:ν δε·~ εlχε άκόμ.α στη διά-θ-εσή ,

του .mαρα

~

ε:να

,

1..-'1-

'

αερσπιwιο.

τ

,

ωρα,

~

η

, ,

σwρια,

,

τα νερα,

~

η

άτμόσφαιρα f}ταν έvα ά.πέeαντο πεδίο, Μου κανένας άν­ -θ-ρωπος δεν ήτtανε &Νατο να τΟν κατ:αδιώξη κα.i να τΟν ,

φταση

I ....

τα πάvτΙα λοιπΟν μπορσίm να φοδάται ό άστυινομι­ κΟς ά.πο το μ.έλλσν, και τις q;οδερώtερες κα-rαmροφ€ς ά­ κόμα. ·Όσο για να δραJtε"tεύση άπο τη Μεγάλη Φωλιά, προτ'σϋ παρασυριftη σ·ε νέα ταξίδι.α, αύτο ψαν ώrολύtως Ο:δύναχο. ·Έπει-τα πάλι, όταν ό «Τρόμιος:. -ιtα πετοι&σε στΟν άέρα η -ιt-α ·έπλεε στη -θ'άλαιrσα, πώς να δραπεreύση; Το μόνο nm, ε[χε να ελπίζη, ήταν Οτι -ιtα τ:οιϋ δι:vόtαν ή εWGαιρία, αν ποτε ό «Τρόμος:. ετρεχε πάνω στη γfj με μέtQ·ιια -rαχύ­ τηrα. 'Αλλ' ή έλπ:(δα mυ αύτη fyrαν -τόσο μικρή!. .. 'Απ'ο

'

' .,

'

τοτε πσυ εφτ:ασε στη

Μ·εγα'λ:η Φω:λ ια, '

· •

ο ασrονο-

μικΟς πολλες q;ορες δοκίμασε να πάρη μιαν ·άπά:ντηση ά:πΟ το ΡΟΟϋρο για δ,τι τΟν άq;οροϋσε, άλλα τ:σ& κάκου. Την ~,

"'

g

,,

,,

ημερα εκεινη εχαμε κιαι νεα αποπειιρια.


Η

ΠΙΡΚΑΓΙΑ

171

Το άπόγευμα, περπατσίισε ~άπάνω, κάτω, 8ξω άπο τη σπηλια της Μεγάλης Φωλιάς.

~ο ΡοfmρΌς, ποιU στεΜtιiνε κοντα στf]ν είσοδο, τον ~αρακολουι6-οuσε με κώrοια έπιμονή. Μήπως σκόπευε να τού μιλήση; ΤΟν πλησίασε. - Καπετάνιε, του ιεfπε, σας έκαιμα ήδη μιανι έρώrτηση, στην όποία δε Ιfl•ελήσατε να ιμοο άπανtήσει'ε. την έρώ·tηση , , , , , . . . . e. .L.. Τ' , , , , αυτη σας την επαναΛUμuuνω

Καμια άπάντηση.

...

Η

~

τ:αν ο

, ,

~

ενας ·απεναντι

:

ι σκοστευετε να με κα:μετε;

,

στον

!!, ., ΙJ.ΙΙ,Λ(Υ\1,

, , απ.εχοvτ.ας

~- -~

uuu

μό-νο βήματα. Με σιτ:αυρωμένα τα χέρια ό έJφιευρέτης κοί-

t

'

.

'

τα _ε τΌν αστuινσμ.ικο.

Το β~λέμ.μα του τΟν έτρόμαξ•ε! Ν αί, τΟν έτρόμαξε· αυτη εlναι ή λέξη. Δεν ήτ>αν βλέμ­ μα έκ:εϊνο άνDρώπ:οιu που :εtν'αι στα λ·ογικά του - Jiταν εvα βλέμμα πσU ~δεν εlχε πια τίποτα το άνD'ρώ:π.ινο. 'Έι-vσι του φάνηκε τουλάχtm'ο! 'Επανέλα6ιε την έρώτησή του με φωνi) πιΟ έντοινη : _Q.\ ' ' θ' - • ς;._ι,~~ ' ·~---Ιι ' - τ ι' u·α ·με κιαιμετε; "" α μου απ.oUI.J.J'O'bτε την ε:~uιu'ερ ι α μσu;

Ό Ρο6ϋρος εμεινε καl πάλι σιωπηλός. 'Αλλά, για μια στιγμή, φάνψGΕ στΟν άστuνΌμικο δη πijγε να μ tλήση. ' κ αι πα'λ ι ρωτησε: - Λοιπό-ν, καπετάνιο; θα μ' έλ~ώΟ'θτ'ε;

'

'Ασφαλώς ό Ριο6υρος ήτιαν κυριεuμ.ένος άπΟ κάποιαν θμμονη tδέα, ποιiι δεν έννοσϋσε να τΟν άφήση. Την κίνηση έκείvη, την όποία mλλες ι:rορες τΟν ε~ε ό 'Ρςrον ΣτρΟκ να κάνη, κα-&rος τρ.ιγυρινοιϋσε στΟν περίοολο, την Εκαμε και τώρα: ύψωσε το χέριι του πρΟς τον οορανό!

θα ελεγες δτι κάπ:οιια άκατ:ανίκητη δύνα:μη τΟν τρα­ οούσε. πρΟς τiς άνώτερες ·σfφαίρες τοϋ ο\ιρα'VΟ'U, δεν ά­ νηκε πια στη γη, δτι fιταν προορισμένος να ζη στο διά-

ot'L


Ο

172

KOΣMOKI'A'L'QP

στημα, διαρο·οΊς κάmικος τών άψοοφαιρικών στρωμάτων. Ό ιiστυmμικος έτόλ,μηι:rε καl τέτ:αρcτη φορα να έπα' , , ν αλ αuη την ερωτηιση tου : ,e.

~

Σας παρακαλώ, καπετάνιο... ΔΕ:ν εlναι, λοιπ.όν, bυ-

,

'

, _Q

,

να το να μαuω τι

.<l'

u

'

'

απογινω;

Χωρlς να τού άπαντήση, χωρlς να δ·εeξη δτι τ()ν ά­ κουσε, ό άλλόο.ωtος άνltρωπος μ.πήκε μθσα στη σπηλιά, δ­ που ήταν κι ίfνας άπο τους άνθρόJπους του, ό Τοϋρν'ι:ρ'. Πόσον καιρο -&α βαστούσε αύτη ή διαμσνη η μα.λλοιν ή στάfiμευση ίοιU «Τρόμο'U'» στη Μεγάλη Φωλιά; 'Ο άστυνομικος το άγνοοϋσε. Πρόσεξε δμως δη, το άπόγεuμα της 3 Αύγούσ'τΌ'U, οί έ.ργασίες της έπισκευής καl της φόρτωσης είχαν τελειώ·σει. Το κύτος τοι\Υ άεροπλά­ νου εlχε γsμίσει μΕ: τρόφιμα άπο τ' ·άπο1tηκεuμένα μέσα

'

'

στις σπη λ ιες.

Τότε, ό Τοϋρινερ κι ό σύvvρσφός tσu, μετέq;Ιεραν στο κένtρ'Ο τοϋ περίδολου δ,ίι ύλικο εf.χε μεί-νει, άδειανα κι­ δώιτα, ξύλα σπασμένα, κομμάτια που προέρχονταν άσφα­ λώς άπο το παλιο «'Αλμπ-ατρός», που εlχε itυσιαστη για χάρη της νέας συσ'Κε'υijς.

Κάτω άπο το σωρο αύτο τών συντριμμάτων άπ.λωνό­ τανε παχiJ <rτρώ·μα άπΟ χόρτ:α ξερ·ά. 'Ο 'fζοον Στροκ συλ­ λογίστηκε δτι πιitηνον ό Ρσδvρος να σκεπτόtανε να έγκα­ ταλείψη όρι;στικώς το κρησψύγετό του.

'Ασφαλώς, "δΕ: &' άγνοοϋσε δτι ή κοινi} προοοχη εlχε στραφη 1τρος τη. Μεγάλη Φωλιά, οΠ'Ο'U εlχε γίνει μια άπ~ πειρα άνα:δάσεως. ΔΕ:ν ύπήρχ·ε λοι.."tον φόδος δτι ή άπό­ πειρα αύτη {}α έπαναλαμ&ανόtανε ·μΕ: μεγαλί,τερη έπιτuχία κι δrι &α καtόρ&ωναν έπl τέλους να παραδιάσουν το κα­ ταφύγιό του; Γι' αύτ'ό, φαίνετ·αι, bΕ:ν ήΒ-ελε να βρrοw έκεί ούτε το παραμικρο ίχνος t'flς δΗψΟVflζ του.

'()

ήλιος εlχε βασιλέψει πίσω άπΟ τις κορυφες τ<ον

Κυαν<ον 'Ορέων. Οί άκτίνες του πυρποιλοuσαν μόν•ο την


Η

173

ΗrΡΚΑΓΙΑ

κορυφη Μαύρος ("")όλος, που ύψωνόtανε προς τα βορειο­ δυτικά. Κατα πaσαν πιfiανότητα, ό «Τρόμος» περίμ;ενε να

,

νυχτωση

' ' ,

για να φuγη.

κ

'

αv,εις

δ' "'C tl ' ' " I εν η~ερε οτι απο αυτοκι-

νητο η άrι:ο πλοiο μπορούσε να μετα6άλλεrαι σε άεροπλάν'Ο. "Αλλωστε, μέχρι την i1μέρα έ'χείνη, δεν τον εΙχα:ν ίδη ποτε (}τον άέρα.

Μήrι:ως, aρ·αγε, &α έμψανιζόtανε καl με την τέ.ταρτη έκείνη μορq:;ή -rou μC.vo τ1ιν ήμέρα που ο Κοσμοχράτωρ Ε­ μελλε να πραγματοrι:οιήση τiς τ:ρελλfς άπειλές του; Κατα τiς έννιa το βράδυ, βαftυ σκοτάδι σκέπαζε το-ν Ιf!.

λ

περιuο ο.

' .

κ

,

1

ανενα

t

αστρο

δ'

ε

' ,

;

\

φαινοτ·ανε

'

'

'

;

στον ουρανο, J~

~

\

ποιυ

'

τον εσκοτεινια,_αν πυιχνα νεφη, ποιυ τα εσπρωχvε ο ανατΟ>-

λικος άνεμος. Το πέτ·αγμα τοϋ «Τρόμου» δε fi·α ήταν δυνατο να γίνη άντιληπτό, αuτ'ε άJτο τi1ν άμερικ·ανικη στεριά, οιϋτ:ε ά­ πο τη γειτονικη ftάλασσα. Τη στιγμη έκείνη ό Τοuρνερ πλησίασε το σωρο τa συντρ~μματα κι εt>αλ'ε q;ω,τιά. τα πάνtτα πυρπολήθηκαν σε μιa στιγμή. 'Ανάμεσα σε σύννεφα πυκνοu καπνοί,, φλόγες καi σπί3ες πετά.χτη(<αν σε ϋψος ποu ξεπερνοίΊσε τa τείχη τής Μεγάλης Φωλιάς. 'Ακόμα μιa q;oρa οί κάτοικοι ωυ Μόργκαντσν καί τού Γlλη·ζεντ-Γκάρντεν fiα πίστεψαν κατατρομαγμένοι. δτι ά­ νοιξε καl πάλι ό κρατήρα; το{'· tΊq;αιστείου κι δτι οί φλόγες έκείνες ήταν' προμηνιίψατα Ε'κρηξης.

'() ' \. εκοιτα ' , ζε την· ' · αστυνομικος

'

''

'

πυρκαγια κι ακουγε τον

3όρυ6ο που Ε'καν'αν' τα ξίιλα καfiως καίγανε. "Ορftιος ά­ πάνω στο κατάστρωμα rοϋ <<Τρόμου», ό Ροmφος την κοί­ ταζε έπί,σης.

'() Τοϋρνερ κι ό σύντροφό; rου Θσπρωχναν πρΟς τη q;ωτια τα σνντρίμ,ματα, που ή δννατη φοnια τα εσπερινε

'

στο ε"δ αq;Qς.

,

' '

,

'

"Επε.ιτα, σιγα, σιγα οι φ λ' αγες κα:τεπε(}α:ν, η


Ο

174

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤQΡ

λάμψη έλαττώ6ηκε. Τέλος, ·δεν ά:πόμεινε έκεί 31Jαρ·α μια άνftρακια σ6rησμένη, κάτω ά.πΟ πυκyα στρώματα στάχτης, κι ή σιγη άπλώ{}ηκε καl πάλι Ο'τη μαύρη έκείνη Wχ.τ:α.

"Εξαφνα ό 'fζΟΟν Σ-r:ρΟκ ένοιωσε να ,;Ον πιά'V'Ο'UV άπο τ:ο χέρι. «ο Τούρνερ τ:Ον τ:ρ-αΟΟιϋσε πρΟς τη ·μηχαιν'ή. Κά~ άνtίσ'τ'αση &α ήταν μάταιη... Αλλωσtt ό ώτu­ νομικΟς προτι;μοΟΟε τα πάντα, παρα να 6γκαταλειφ6η ιtό­

νος και χω~ις τρόφι;μα ·στΟν άγριο έκείνο κρα-τήρα. Μόλις πάτησιε ,;ο κατάστρωμα, ό Το&ρινερ κι ό σύν­ τρισq:ός του έπι6ι6άσιτηκαν κι αύτοί. «Ο Τοϋρινερ στά. κσντ:α στην πλώQη κι ό άλλος κατ:έ()τpGε στΟ &άλα.μο τόνν

μπι~ανώrν, πσU φωτιζό't'αν άπΟ ήλεκτρι:κιοιUς λαμπτtηρες,

' •

που η

λ,

,

~~

• '

α:μψη, τοιuς uι:;ν φαινοτανε ωι:

~ _<ι,~ esω καuΟΛΟ'U.

«Ο Ρο6υρος στεκότανε κσντα ιrτην ΠQψνη,, κσντα στο ρυ&μιο'τήρα, ώστ-ε να μJW()fj να κn'\ΑΟνίζη την ταχύτηrtα

' '

και τη

δ

.'.<\...,_r•

l.εuιυ V VV I

'Όσο για τΟν άσrοvσμικό, ώrοχριεώ{hpcε να ΠC{)LΟQι­ στfι στην καμπίνα: του, ποU ό δΟΟκος της κλείκrτηκε. τη νύχτα έκείνη

Οπως &αν θφuγαν ά:πΟ τΟν κα­

-

ταρράχτη rοϋ Νιαγάρα- δε 3-α rοϋ ·έπιτ'ριεπότανε βέ6α.ια να ίδη τις κινήσεις τοιϋ cΤρόμσυ:.. «ο·--~-----

.,

-

~~

,

:.ι..wυv•tιιvΗ>, εαΎ uι:;ν μποιρουσε να

, • , · τιποτε απ

βλέπη

οοα γίνσνταν στο ~οίο, μπορο\ισε τουλάχι.σm ν' άκούη τοiις κρότους τών μηχανών.

Αίσftανότανε μάλι<Jιtα Οτι ή ~ ε[χε άννψω3η σιγά, σιγα και δε βρ'Lσκόταν πια σ' θπαφη με το εδα<rος. Στην άQχη αίσ3-άν3ηκε μερtκες -rαλαντ'εύσεις, θπειτα οί κατώτεροι ελι.κες ά:πέκτ.ηιrο.ν τεράστw ταχύτητα, ένώ οί μεγάλες φτεροιίηrες χτ'UΠΟί'Jσ.αν Wν άέρια με τέλεια καwνι-

,

κοτηm.

• «·rρομος» '

"Ε τσι ο

·

·-·,

-'ψε ι ειχε εγκατ~t

-

'

_q και πLυ'α-


Η

νώτατα γιd πάντα

' και

π

175

ΑΝΑΧS2ΡΗΣΗ

τη Μεγάλη Φωλια κι εlχε πετάξει

-

' αερα. ., · ι στον

άλ

Το ά.εροπλάνο m;τ~ πάνω άπλ τη διπλη όροοειρα τών "Αλληπι:ν και ~μφίβιολα, δε 3'α κα.'ι'έοοινε 3UX(Iα δταν fioα περινΟΟσε την όροοειρα της χώρας έκείνης. 'Αλλα ποια διεύ&uνση ώrολου3σ&σε; Πεrοϋσε, άρα­ γε, πάνω άπΟ τlς άπέραντες πεδιάδες της Βόρειας Καρο' λ ινα.ς

e._,_

'

'!Qαυωνtας

'

π.ρ<)ς ΤΟΎ

'

'Α .~

't'~~oα'Yt'I'W'

•n.__ ' ~~~ανο;

Πεναντίας, δι.ιευ6vνόtανε πρΟς τα &Jtικά, για

W

. , α-

διαιrχίση

τΟν Είρηνικό; ... Μήπως fioα θφτ:ανε στα νότια rοϋ Κόλπου τοϋ Με­ ξικοιϋ; Κι Οταν ξημέρωνε, με ποιΟν τρόπο ό άστ:υνομικΟς 3α καταλά:6αινε πάνω ώτΟ ποια &άλ'(ΧI(JIΟ'α ταιξ&>αν, άν f1 γραμμ.η τοϋ οιύQ·αwϋ και 'OOij ύδατος την ~ινε άπο παν­ τού; ...

Πέρασαν πολλες ώρες και κα{}-ένας φανtάζεται πόσο τοϋ φάνηκαν ά.τέλιε~. ΔΕ-Υ προοπάΒησιε κα.&όλοο να τlς Ο'uνt'ομέψη με τΟν ύπνο. "Ενα πλη&ς ά:πο σκέψεις, μάλλοιν ά.σννάρτητες,

κυρίεψα.ν το μυαλό τσυ. ΑίσΒ-α.νότιανε τΟν έα:υτό του νa παρασύρεται πρΟς το άγνωσ't'Ο, ΠQΟς το άπρόσιτο, ~ το

,

,

,

',

,,~

αχανες, απο ενα εναεριο τερας.

Με τfιν ταχύτητ:α που άνέπτuο'σε, ώς πσϋ 3·α Εφαινε '

»

, , --

'

,

,

την ατ:ε'Μ'ιωτη εκεινη νυχτα;

...

Θψόtανε το ·άφάνtασrο αιξ ίδι τοϋ «"Aλfmαt'QOς:., για το όποίο εlχε δημοοιέψει μιαν έκ6'εση το 'Ιν<J!τ'ιτοίιτο

Γουέλντον έπι τη βάσει τόνν άν~μνήσεων τοϋ μπάρμπα­ Σννsτοϋ καΙ. τού ΦΙ.λ "Ε6ανς, τών δuΟ δηλα.δη έποοτημ6νων, ποU όΡΟΟϋρος τοιUς εlχε πιάσει αιίχμα:λώrους ... "Ο,τι ε'καμε ό ΡΙο6υρος ό Καταmηtiις με ιrο «"Αλμπατρος~, μπορούσε να το κάνη μΕ τΟν «Τ~, καΙ. μάλιστα με σuν6η~ες πολ\ι πω εύνοϊκ:ές, κύριος τώqα συγχρόνως της Α.!Λ -- ~~ ' •' I σt'εριιας, της υu:ιw.συας καιι του αερια:

....


Ο

176

KOΣMOKI'ATQl>

Τέλος, οί πρώτες λάμψεις nϊς ήμέρας έq:ώτισαν την καμπίνα του. Θα τοϊ' έπέτρεπαν, άραγε, να βγη στη συινη~ 3ισμένη του &έση, σrο κατάστρωμα, δ.;τως τού το έπέτρε­ ψαν δτανt επλεαν σ:Πιν έπιq:άνεια της-λίμνης ΤΗρι;

wv._ c:. LIOΠQ(J)'I;E

'

το

δ'

"

<-

ισχο κι ανοιι;ε.

Γίιρω άπο τον «Τρόμο», παΗοϋ, ήταν fi'άλασσα. Ι Ιετούσε πάνω ά.;το τον (ΟΚεανό, σε ϋψος ποu μπορσίι­ σε κανεlς να το {;πολογίση σε τριακόσια με τετρακοοια

μέτρα. Δεν εlδε τον Ροδύρο, γιατl τη στιγμη έκείνη ήταν ά­ :τασχολημένος στην αίθουσα τιϊw μηχανδ·Jν.

'Ο Τούρνερ βρισκότανε στο πηδάλιο κι ό σύντροq:ό; του στi]ν πλώρη. Μόλις ό άστuνομικΟς άνέδηκε στο κατάστρω·μα, εΙδε κά.τι που δεν μπόρεσε ·να το ίδη κατα το διάστημα τού νυ­ κτερινού ταξιδιού, άνάμε·σα στΟν καταρράχτη τού Νια­

γάρα καl στi] Μεγάλη Φωλιά, δηλαδη πώς δούλευαν οί ίσχυρες έκείνες φrερούγες, που χτυπούσαν τον άέρα άπο τα δεξια καl τ' άριστερα τού σκάq:ους, έ:νώ συγχρόνως οί έλικες γυρνούσαν κάτω ά.;το τα πλευρα τού άεροπλάνοv.

'Απο τη fi'έση τοο ηλιου, κατάλα6ε δτι τρ·αοοϋσαν :τρος τα νότια. Έπομέvως, άν ή διεύ&υνση αύτη δεν εlχε άλλάξει άπο τη στιγμη ποiι βγf)καν άπο τα τείχη της Με­ γάλης Φωλιάς, άπο κάτω τους άπλωνότ:αν ό Κόλπος τσϋ Μεξικού. Ή μέρα προμηνυότανε {}οεριμή, ·μΕ πuκνα μαύρα σύν­ νεφα, ποiι κυλούσαν ά:πο τα δυτικά. τα σuμπrώματα αύτα τf)ς έπsριχόμ;ενης {}ύελλας τα πρόσιεξε ό Ρο6ύρος, δταν, κατα τlς όχτώ, άνέ6ηιχε στο κα­ τάστρωμα καl ά~r[D{.αtέστησε τ<w Τουρινερ. 'Ίσως να {}uμή&ηκε το q;ο6ερ0 έκείνο σίφοννα, στον όποίο ό <" Αρμπα-rρος~ λίγο έλειψε να χα3η, κα.l Wν τρο­ μ·ερΟ κυκλώνα, άπΟ τΟν όποίο εΙχε σω{}η σαν ά:πΟ ·&αϋμα, δτ.αν πετοίιισ'ε πάνω άπΟ τ:Lς άνται;.mτικfς 'fi'άλασσες.


Η

10'

ΑΝΑΧΏΡΗΣΗ

177

ΕΙναι άλή3εια ο-τι έκείνο που δεν ηταν.ο σε δέση νa , το' « "'Α λ μπατρος» υα ~' ' " Α , το εκαμε Ιιηι:μασιrι. ο

,

καμη τοτε

1\ :χ: έ πεσε

ιiπό ψηλιΣ στιi βι:iθ'tj τ1j~ μ:χινόμεν'tj~ θι:iλιrοσσι~ .. .

'

' '

ι

_Q'λ

στρωματα, οπου u ·α

182)

' ανωτ.ερα ' ' ' ' ατμοσιφαιρικα ' _Q., :ι"σσομανοuσαν τα σι'οιχεια, υα ιχατε-

Θ '"'α εγκατε'λε · LΠ1ε

«τρομο;»:

(σελ .

τα

ι

δαινε στirν έπιφάνε~α τής fl·άλι:wσας καί, αν κι έκεί ό σάλος 12,

Κοσμοχρι:iτωρ


Ο

178

Κ'ΟΣΜΟΚΡΑΊ'!.!(>

fιτανε παρα πολ.U δυνατός, ttα ξανά6ρι·σκε τη γαλήνη καl

τ1Ίν άσφάλεια σται;ς βυDούς της ... tΩστόσο, άπο μερικα σημά!δια, ό Ρο6<ίιρος, πού, κα­ θ'rος φαίνεται, ε{χε ολα -rα προτε.ρήμαt'α ένος ttαλασ'σινοu γερόλυ·χου, συμπέρανε οτι ή Dύελλα δε ttα ξ·εσποu·σε την ήμέρ·α εκείνη.

'E't''='·ακο

λ

, ,!\.,

ουυ , 1.σε,

1.-1 , ιw ιπον,

, την

, πτηση

t'O'U

, και

, μονο

, το

άπόγεμα ΚατέtJαι:\ΙΕ για να πλεύση Πάνω σ'την έπιφά.νεια της fΜ.λασ:σας. 'Αλλ' " απο • , α οχι

'"q;ouo

'

κακοκαιριας.

'

to «τ ρομο;» , ., ' '

,

ητα-

' ' _(l λ ασσοπου 'λ ι- το γ λ' 'λ κυανα Υε σαν το uα αρο η την α

'

,

_,,,

που μ.πορει ν

,,

-

\,'

αναπσυεται πανω στα κυματα, με ·μονη τη

rι ' •δ' ' Ω. Ι Ι ' " ποτε 'Ε'\' α~σluηναντ:αν κοστο τα μετα'λλ ι να οργαδ ιαφορα' οτι νά τ'Ου, πΌ·iJ λειτουργούσαν με -rον άνεξά~τλητο ήλεχτριισμό. tH άπέρ·αν•τη έχ1είνη ύγριf) Εκτ.αση ήταν f.ρημη. Οϋτε ε~α παν{, οϋτε μια στήλη καπνοu, άκόμα και στα βάDη τοϋ όρίζοντα. Το πέρασμα, λοιπόν, -rou άεροπλάνου δε" ητανε

δυνατο να ε{χε παρατηρη{}·η άπο κανένα.

το'

'

f

απογεμα

δ'

12._.

I

·Ε συ'\ιιεuη ιιποαι

t'o \

"

εκ.tακυο.

Ό «Τρόμος» εξωωλουDοιϋσε να πλέη με μέτρια ταχύ-

'

'

-

'

'

τ τητα.. tΟ ασtυνομικος μποροοοε να μαντε'ψη ποιοι ητανι οι•

σκοποl. τού κυδερινή'τη του. 'Ακολουθ·ώνvας τη διεύ·Dυνση έκείνη, ttα συ'\'αντσUσε καμιαν άπο τl.ς Μεγάλες Άντ~λλε; κι επειτα το μυχο τού κόλπου, την άκ'tη της Βεν'εζουέλας η της Κολομδίας.

'Αλλ' ίσως τη νύχτα ό Ρο6ϋρος {}' άνuψωνότανε πάλι καΙ. D·α σιΝέχ~ζε το έ·ναέρrο τ:αξίδι του για να περάση τΟν ίσflμο της Γουατεμάλα; καΙ. της Ν ικα:ράγούας και να q;τά­ ση εvσι στο νη·σl Χ ιοu· Ε.ίριηνικού 'Ωκεανού.

"'-· το' βρα:υιυ

.

"λ ιος ο η

β ασL'λεψ•ε

σ

' εναν ., • 'ζοντα κοκκινο ' ορt

σαν μαt1ο6,αμιμ1νο. Ή &άλα.σσα φεyγοοολοuσε γύρω άπο

,

τον

τ

«

,

,

,

, ,

,

,

,

"'ll. ζ ρομο», Π()υ φαινοτανε σαν να εuγα ε ·στο περασμα

του τοuφες άπο σπίftες. tH &ύελλα άσφαiλώς εμελλε να ξeσπ~ση σε λίγο.


179 Αύτfις τfις γνώμης ήvα:νιε κι ό Ροδvιρ'Ος. 'Α ντι' να' μεινη ' πα:νω ' ' κατα·σ·τρωμα, ' ' Σ τροκ ' σ'τΌ ο~ ~ ~~ων

ύποχριεώftψιε να κατέδrη σ'την καμπίνα του. Σε λίγο, άπο τ·οiJς κρότους που άκουσε, καrάλαδ·ε δτι

'

το π

λ-

.Α.'

~

,

/2._

,

οιο υα γινοrαν υποuρυχιο...

π

,

~'

., , '

ρια:γματικα, υστ.ερ

απο

πένtε λΜτα ηϊς οορας, επλεε flσυχα λ(γα μέτρα κάτω άπο \

'

I

-

την επΙ.Jc:ρα:νε:ια της

'λ u·α :ασ'σας.

.(\

Καταχσακ~σμένος, τόσο άπο την κούραση τοϋ κορ­ μιοιU, δσο κι άπο την ά>\ftrJσυχία της ψυχijς, 8Π1ε:σ'ε σ' ενα .Α.' ~' λ ' , ' ' , β1αuυ υπνο φuσιο ογικο αυτη τη q:ορ·α. 'Όταν ξύπνησε μ:ετ.α πό<1ες iliρες δεν μποροϋσε να πij ό «Τρόμος» δεν εlχε άνέ&ει ·άκόμα στην έπιφάνεια. Δεν άργη<1ε διμως ν' άνε()η. Το φώς της ήμέρας πέρασ'ε άπο τους φεγγίτες, ένώ συγχρόνως το σκάφος άρχιισε να ταλαντε~~εται άπο την έπuδρασ'η· τού άρκηα ίσχυροιϋ σάλσu. Ό ~Τρόμος» εlχε άναδυftη. (ο άστυινομικος μποροϋισε να βγη και να στα:θη στη συνηrθισμέ"η -voιu ft·έιση. Κοίταξε προς τον όρίζοιντ:α. Θύελλα έρχότ·αν άπ.ο τ·α βορειοδυrrικά, βαριa σύννε­ φα κυλοϋσαν, που τ' αύλάκ.ωναν οί άστρα:πές, κι άντηχοϋ­

σαν i)δη οί κρότοι τfις βροντης, ποιU τtοvς έπαναλά6αινε ή ήχc:t) τοϋ άπείροru. <ο Τζων Στροκ παραξεVΙεύτηικε, τρόμαξε μάλλον άπο την ταχύτηtα, με την όποία ή ftύελλα αύτη πλη.σίαζ1Ξ στο ζενίft-. Μόλις και μεrα βίας ένα πλοίο ft·α εlχε κα:ιρο ·va μα­

ζέψη τα πανιά του, Ύια να μη·ν το προφτά<1η πλησίστιο. Τόσο ήτ:ανε γρήγορη κι όρ·ισ't'ική...

rH

καταστροφή

Ξαφνικά, ό άνsμος έξωrολύθ'Ι'1Ρ'ε με τρομαχτικη μα­ ν~α, σα να εlχε διαρρήξ·ει έκείνο το φραγμο tών σύννεφων.


Ο

180

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤ2Ρ

,,

,

e.,_ ,

,

,

κ ι αμεσως ση<Χω•uηκ·ε φοucρη τρ.ικυιμια. γρ·ια, αq;ρισμένα κύμαrα σκέπαζαν άλλεπάλληλα τον «Τρόμο». -~

"Α ν ο' Τ'-' ' δ'εν πι·ανοtαν ~ ' ' τα' ι,ιανι Σ τροκ απο ,εσαρω:ναν ' ' λ λ' ' ' , τα υισισα εα αυ·tα κυμαtα.

'

'

~' τον καγκ.ελ α, υ'α

'Ένα μόνο μέσο σωτηρuας ύπfιρχε: να μεταδλη{}·η το πλοίο σε ύ·ποδ.ρύχιο. Θα ξανάδιρισκέ τη γαλήνη καl την

,

'

' '

'

,

'

'

'

'λ ~ ',Q. λ' ασq;α εια κατω απο τα νερα, σε 1 ,αuος ιγων μονο μετρων.

Το ν' άψηφ1ση τη μανία της τρικυμισμένης έκεί:νης itά~<\ ' .,, ' ' ., <... ' , λ ασσας, υη ητσνz σα να εΠιl:,ηtο>υισε την ;cαταστρrο•q;η του. Ό Ροcύιιος στεκόtανtε πάνω στη γέcρuρα καl δεν εδινε

'

καμια

δ ιατ:αγη '

'

'

'δ:υση. για κατα

'

'

, '

'

'J\. α "λλη φορα φλ οΜ ε' τα ματια πΈρvσσοτ·ερο απο καuε

γισμέν'α, άπαlt1'-ις μπροσίa στη &ίιελλα έκείνη, ό ΚυC•ερνή­ ιης κοιτού·σε όλόισα μπρασtά τ:ου, σα να την f:6λεπε με

'

περιφρ·ονηση,

' '

αυτην.

"

ξ'ερονιας

'

'Ω ..στοσο,

οtι

τ ητ'αν

'

δ'Έ δ ιετρεχε

' 'λυτη απο

'

'

, ' ' καrα δu-~' να uη ο

κανενα κιν διυνο απ

' '

αναγκη

«Τρόμος», χωρlς νa χάση στtγμή, κι δ·μως ό Ρο6vρος δεν φαινC.τανε καit·όλου άποφασ'~σμέ\•ος να δvαtάξη τοιuς άναγ­ καίους χειρ•ισμούς. 'Όχι! Διατηροιύσιε την περιφρονηηκή του στάση, σaν aν/tρωπος ΠΟύ, με τη•νΙ ύπερcολική τΌυι άλα.ζονεία, νόμιζε '

ι:

ι

ι

'

τον εαυτο τΌυ πανω απ

'

rιλ

'

.,

,Α.

ι

f

ο η την ανuρωποτητ·α:.

Βλέ,ποντάς ταν στη σ'τάση έκ.είνη, ό άστυνομικΟς συλ­ λογιζόταν, οχι χωρlς φρίκη, μήπως ό άνltρωπος αύτος '' 'ι:'~' ιιι Ι.Α_

ητανε

πραγματικα

ενα

ον qιανται1τικο,

ενας

t

υπερανuρω-

πος, ενας δρα,πέτης τοιίι ύπεριφυισικοι& κόσμου ... 'Απο το ι1τόμα του βγήκανε τότε κάτι λέξ·εις, ποu άνιήχη•ι1αν παράξενα άνάμsσα σια σφυρίγμαtα τού άνέ­ μου καi ι1τοuς βρόνwuς τ'οv κεραυνού :

-'Εγώ, ό Ροδϋρος, ό Ρο6ϋρος ό Κσσμοκράτωρ! 'Έκαμε ένα νεuμα, παU ό Τοuρνερ κι ό σύντροq;ός του το ιιιαtάλα6αν... ΤΗτανε διαταγη ιιιαί, άδ~dtαχ"rα, οί δυσ­ τυχισμέ"Ο'L έχείνοι, τρελλοl 000 ΚL ό κοοερvήτης τοιυς, την έξετέλεσαν.


ιs ι

Άπλώνοντας τό·τε τlς μεγάkες του φτερούγες, ό <<Τρό­ μος» άνυψώ{}ηκ:ε, δπως εlχε άνυψωθη ~αl πάνω άπο τον

κα rαρράχτη τοιϋ Νιαγάρα. 'Αλλά, αν την ήμέρ•α έκείνη είχε άποφύγει τους στροοιλ~σμαuς τού καταρράχτη, α1Υτη τη φορα βρέθηκε μέσα στους στροδιλισμοvς της τρικυμί­ ας, δπου τον εφερε το τρελλο πέταγμά του. Το άερόπλανσ JUετοιϋσε άνάμειrα σε μύρvες άστραπές, σε ούρανΟ πυρπολούμενο, δια.σχ(ζο~τας τlς έκτuιφλωτικες εκείνες λάμψεις με κίνδυνο να κατακ:εραυνο&ολη.3·η! Ό Ρο6ί)ρος δεν εlχε άλλάξει κα{}όλοu στάση καl ϋφος. Με το πηδάλιο στο fνα χέρ.ι, με τη λαtJη τσU ρυθμι­ ιrτήρα στο aλλο, θσπρωχνε τη μηχανή του προς το κινδυ­ νωιδέσ·τερο σημείο της -3ύελλας, έκ:εί δποu οί ήλεκτριικες κενώσεις άνταλλάσισονταν ζωηρότ·ερα άπο mJ\1Vεφo σε σύν­ νeφο.

Το άεροπλάνο άν·έ6αινε. Οί φτερούγες -vου χτυπού­ σαν τον άέρα με τόση λύσσα, ώστ'ε κινδύνευαν να έξαρ­ ftρωftούν.

'Έπρεπε να ριχτη κ·αονεlς πάνω σ' έΚ'είνο τον τρ~λλο καl να τον έμποδίση να φέρη τη μηχανή τοιu στο κέντρο της έναέριας έκείνης πυρο-ιαγιiiς!. .. 'Έπ.ρεπε να τΟν έ'ξαναγ­ κάση κανεlς να κατε6η καl πάλι, να ζητή•ση κά:τω ά.π:Ο τα νερό. τη σωτηρία, ποv δε·ν ήτανε π.ια δυνατή, ούτε στα άνό)­ τερα στράψα'τα της άτμόσφαιριας!. .. '&εί, μονάχα bαιί μποροϋαε να περιμένη μi: σιγοuριa το τέλος του q;ο6ιερ·οιϋ έκείvου πολέμου τών στοιχείων. Τότε δλα τα ένσηκτα τοιU άστυνομικοu έξεγέρθηκαν

καl τον Κυρίευσε το πάθος τοιU καθ·ήκοιντος. Ν αί, ήτανε

κ.αftαρη παραφροσύνη· άλλα πώς να μη συλλάtJιη τον κα­ κοϋργιο αύ1 τόν, που ή πατρίδα του τον εΙχε έπικηρύξει καl ό όπ.οίος άπιειλοϋσε τον κόσμο όλόχληρο με τη φοδερή του έφεύρεση, πώς να μην τον παραδώ·σ'η· στη δικαιοσύνη; ... "Η

, ,, ,

τανε, ·ναι η οχι,

r

ο

Σ

,

τρσκ,

t:

ο

,

,

αρχιαστυνομος;

...


Ο

182

ΚΟΣΜΟΚΡΑΤ9Ρ

Καί, ξ'εχνώνrας πού βρισκότανε, μόνος έναντίον τρι-

'

,

'

'

'

,

ων, πα\-'<.0 απο ΊΌV ωκεανο,

,

ftl

'

'

μανιασμεwς ορμηισε προς την

πρύμνη καί, με φωνη uσχυρότερη άπο 1·0 3όρυοο της 3ύελ­ λας, φώναξε όρμώνrας πάνω στον Ρο6vρο:

-

'Εν

' '

-

ονοματι του

Ν' ομου,

' ...

σε

Δεν πρόφτασε να τελειώση τη φρά.ση -roιu. ''Έξαφνα, ό «Τρόμος» συγκλονίστηκε σα να τον· χτύ-

,

πησε η' εκrρικο.

"Ολ

· ος

t

'

I

,

tl

ο οργα:νισμος -του σηστηχ.ε, οπως

σείεται ό άν&ρώπι·\ιος κάrω άπο τiς κενώσεις τού ήλεκτρι­ χοϋ ρ'εύμαrος. Στο κέντρο τού έξαρτυσμοu της, ή συσκευη

διαλύ&ηκε παντσϋ ... Ό «Τρ·όμος» εΙχε κεραυνοιJιοληl}·η καί, με τlς φτερού­ γες του έξαρ&ρωμένες, με τ'αuς έλικές του σπασμέ·VΙους, κατέπεσε άπο τριακόσια μέτρα ψηλα στα βάfiη της ~αι:νόμε­ νης {}·άλα,σσας ...

Έπiλογος 'Όταν ό τζοον Στρ{>κ σννιϊλfiιε άq;οο sμεινε ~άναί­ σ&ητος άρκετ:ες ώρες- κάτι ναϋυες, :rnoiι με τις q;ροντίδες \ >I τους τον ε.ιχανε

ξ' 'ζ'Τ Ι''' α:νιαφερει στη ωη, ηταν γυρω απο το

κρε6άτι τijς ~αμπίνας τοv, &οουι ήτανε ξαπλωμένος.

Κοντα στο πρσσκέφαλό του, ενας άξιωματικος τον άνέκρινε, κι &ταν ξαναοριf)κε τη μ:νήμη του, μπόρ·εσε ν' άπαντήση στlς έρωτήσιεις τ:ου.

Τα εΙπε δλα, ναί, δλα... 'Αλλ' έκείνοι 1ταU τον άκο~ σαν, νόμισαν άσφαλώς δτι εlχαν να κάμουν με κανένα δυστυχι.σμένο παU εlχε χάσει το λογικό του. ' ' ατ'μοJτ ' ' λοιο «'Οτταuα», ''ι ' δ' ~ Β ρ~ιισκοτανε στο που ιεσχι~:,ε το Μεξικα:νικο Κόλπο πηγαίνοντας στη Νέα 'Ορλεάνη.

Την ώρα ποιU έφευγε μπροιστα στη fiύελλα το πλή­ ρωμα βριf)~ τη σα:νί,δα- λείψανο τοιϋ ναυαγίου τού «Τρό­ μσu» - πάνω στfιν όποία ό άυτυνομικος ήτανε κολλημένα;


ΕΠΙΛΟΓΟ.Σ

καl πάλευε με τα κύματα

183

και τΟν άνέδασαν άναίσ3ητο

-

π.ά,νω στο πλοίο. ~σ aστυινομικος σώθηκε, άλλ' ό Ρο6Uρος ό Κατακ,τη­

της και οί δυο σύντ'ροφοί του είχανε τελειώσει, σ'rα νερa τού Κόλπου, την τυχοδιωκτικ,ή τους ζωή. ~σ Κοσμοιχράrωρ ι n, ' παντα, ' ' ~ ' τον ' 1 κεραυνο, ι που ' το'λ χσ.ιιηκε για χτυπημενος απο

-

μησε να τον άψηq;ήση στον aέρα, πα(ρνοντας μαζί του, στον ύγρό του τά,q;ο, ιο μ:uστι;κο της άξtοθ'αύμασ'τη; μηχα­ νfις του.

"1στερ' aπο πέντ'ε μέρες, ή <<'Οτtάδα» εφτανε aντίκρυ στις aκτες της Λαuιζιάνας καί, το πρωl της 11 Α ύγού­ σιοu, άγκυρο6'ολοuσε στο λιμάνι. Ό aσrυνομικΟς άποχαιρέτησε τοιUς σωτf)ρες του, άξι­ ωματικσUς καl ναurες του 'atμοπλοωυ, και πf)ριε το τρ•αίνο για τiyνι σύάσιγχrον, την aγαπημένη τιου πατρίδα, ποιU τό­ σες φορες ε[χε άπελπιστη οτι fi'α την ξανάδλε:πε... Πρώτα,, πρώτα, δτ:αν εφτασε έκεί, πf)γε στο μέγαρο της 'Α·στυν()μίας, έπει:δη ήθ·ελε να έπισκεφτfι τΟν κ. Γου­ άρvr. Φαν"Ρrnστήτε την άπορία, την Εκπληξη και τη χαρ,α του προϊ,σταμένου του, δταν ή πόρτ:α τοϋ γραφεVοιu του άνοί­ χτηκε μπροστά του!. .. Μήπως δεν εlχε κά&ε δικαίωμα νa πιστεύη, ϋσrερ' άπο την έκθ"εση -rών σιηιαδέλφων του, δτι ε[χε χαιθη στα νερa της λίμνης ΤΗρι; ... Ό Στροκ τοϋ άνέφερε δλα οσα είχανε συμt>rη· την καταδίωξη τών καταδρομικών :στη λίμνη, την aνύψωση τοϋ «Τρόμου» πάνω άπο τον καταρράχτη τοϋ Νιια:γάρα, την πτήση του οος τη Μεγάλη Φωλιά, τi]ν έκεϊ διαμονή του και την καταστρ·σφή του στ·ον Κόλπο τού Μεξικοϋ, δπου επεσε κεραννο6ολημένος.

Τότε μόνον εμαθ'ε ό κ. Γοuάρντ, δτι ή μηχανή, που εΙχε δημιουργήσει ή μεγαλοφuία του Ροούροu, μπορσϋσε '

,_

'

'

~~

'

'

'

'_Q_ι

·να κι·ν'ειται και στον αερ·α, οπως στη σ'tϊερια και στη uα-

λασσα.


Ο

184

ΚΟΣΜΟΚΙ'ΑΤQΙ•

Καί, μα την άλή6·εια, ή άπόκτφη μιάς τέτοιος μηχα­ νfις δε δικαιοιλογούQ1ε {}'αυμάσια. τον τίτλο τσϋ Κοσμοκρά-

,

,

'"δ '~ ~δ τορος, που ε ινε στον εαυτο του ο ημωuργος της;

Το βέδαιο εΙναι διι ή δημόσια άσφάλιεια Dα μπορ•οίi­ σε ν' άπειληDη άπ' α\ιτόν, γιατ\. τα άμuvτικα μέσα -ttα της !!Ί ' tv\'ειπαν παντΌι'ε.

'Αλλ'

'λαζ σνεια που κuριευε τον παραη α

'

'

'

'

'

'

ξενο έκείνσν άνθρωπο τον Θσ·πρωξε στο τέλος να παλέψη, στα ϋψη της άtμόσφαιρ•ας, με φοδερώ·τερο άπ' τα στοι­ χεία, κι ήτανε {}·αuμα πώς ό άσrυνοιμικος κατόρθ(ΟΟ'f νa βγη σ'ώος καΙ. ά6λαδιης aπο την τρσμcρη κατασ•τροφή. Μόλις καΙ. μετα βίας έπίστευε τη διήγησή του ό κ. Γουάριvτ. - Τέλος πά\ιrων, aγαπηrέ μ:ου Στρόκ, εlπε, γυρ-ίσατε. κι αύτο εΙναι το κυριώτερσ .. "Τσtερ' άπΟ τΟν περfi:ρη-μο έκείνο Ρο6ιϋρο, νά ·που έσtείς είσαστε τ:ό)ρα ό άν&ρωπο; της ήμέρ-ας. ΈJ.πίζω δτι ή Diση αύτη δε &α σα; κάμη να χά:σε­ τε το μυαλό σας άπο ματαιοδοξία, δπως ό τρελλος έκείνο;

to

έφευρέτης ... -"Οχι, κύρtε Γουάρντ, &πάντησε ό 'Vζοον Στρόκ. Δεν εΙμαι ματαιόδοξ·ος. Όπωσδήποι·ε, Dα όrμολογήσ·ετε δτι πο~ \

Ι

t1

\

\

"

λ

~

IQ

\

t

I

τε ενας περ·ιεργος, Π'ου τον ·εq; εγε ο πο'U'ο; να ικανοποιηση

'

'

'

I ~ την περιεργεια του, δ'εν ι:πεσ·τη τετοιες περιπετεtες και\ δ ο1

1

κιμαισίες.

- Συμφω·νώ, Σrρόκ... Τα μυσ·τήρια της Μεγάλης Φω­ λιaς, τlς με:ταμορφώ·σεις του «Τρόμου·», σείς t' άνακαλύ­ ψατε δλα ... Δυστυχώς δμως, τα μιvστ:ικα τού Κοσμοκρ·άrσ­ ρος έχά-6ηκαν μαζί του. Το ίδιο βράδυ, ιοί έq;ημερίδες της Συμπολιτ·είας δημο­ σίεψαν τη διήγηση τών περιπεtειών τσU άστυνομικού - κι δπως προιεϊπε ό κ. Γουάρντ- ό ΣιρΟκ εγινε ό άνθρωπος της ήμέρας.

Φανtάζεται έπίση,ς καDiνας ποιa ύποδοχη τοιU εκαμε δταν έπέσ'τρεψε στο σπίτι του.

1i γρια ύπηρέtρ'tά τσυ,


ΕΠΙΛΟΓΟΣ

185

Ή καημένη ή Γκρfιντ τον πήρε γιΟ: βρυκόλακα καi λίγο ελειψε νι& πε{Μνη άπο το φόοο της! 'Έπειτα, άφου τον άκουσε, με μάτιια δακρυσμένα, εύχαρίστησε τη Θεία

,

π ρονοια,

' ' ,

,' ,

-.ι~-'-·που τον εσωσε απο τοιrους κι·νuυνuυς.

Σ το τέλος τΟν ρώτησε:

- Λοι.;'tόν, κύρ·ιέ μοιu, εlχα άδικο έγώ; -"' Αδικο, καλή μου Γκρήντ; 'Και γιΟ: τί πράγμα; - Νά, ποιU σας ελεγα πrος ή Μεγάλη Φωλιa ηταν

ή

κατοικία τοϋ Διαδόλου. -"Α, μα οχ ι! tO Ροδιϋρος αύτος δεν ηταν ό Διάβολος ... - Ναί, άπάντησε ή γρι& Γκρήντ, άλλΟ: 60: τού άξιζε να εΙναι!. ..

ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ "ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ,


ΙΟΥΛΙΟΥ ΒΕΡΝ

Η ΜΟΙΡΑ ΕΝΟΣ ΑΘΩΟΥ <LA DESYINEE DE JEAN ΜΟRΕΝΑΣ >

Μ«ιiφροιcτη

:

ΠΩΛ ΜΕΝΕΣΤΡΕΛ


Η

ΜΟΙΡΑ

ΕΝΟΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΑΘΩΟΥ

Π ΡΩΤΟ

Mta επίσκεψη στά κάτεργα 'Εκείνη τη μέρα -πλησίαζε το τέλος τού Σεπτέμ6ρη­ ενα πολυτελέστατο άμάξι σταμάτησε μπροστa στο μέγαρο τού 'Αντιναυάρχου διοικητού τού φρουρίου τής Τουλών. Κατέδηκε ενας γεροδεμένος σαραντάρης, με πολu κοι­ νa χαρακτηριστικά, καl παρέδωσε στον 'Αντιναύαρχο, μα­

ζl με την κάρτα του, κάτι συστατικa γράμματα. --"Εχω την τιμη νa μιλώ με τον κύριο Μπερναρντόν, τον γνωστότατο έφοπλιστi} τής Μασσαλίας; ρά)τησε ό Άντι­ ναύαρχος. - Αύτοπροσώπως. - Κα{}·ηστε, παρακαλώ. Σέ τί μπορώ νa σας εξυπηρετήσω; - Σας εύχαριστώ, κύριε Ναύαρχε, είπε ό κ. Μπερναρν­

τόν, μa δεν πιστεύω πώς ή αίτησή μου εΙναι (mo έκείνες που συναντούν δυσκολίες γιa νa γίνουν δεκτέ.ς. - Τί έπιitυμείτε; - 'Απλούστατα, νa έπισκεφ&ώ τa κάτεργα. _τΗταν όλωσδιόλου περιττο νa φέρετε δλες αuτες τlς συστατικf-ς έπιστολές, άπάντησε ό 'Αντιναύαρχο;. Το ονο­ μά σας ηταν ύπεραρκετο γιa νa λάδετε την εγκριση. Ό Μπερναρντόν, άφού εύχαρίστησε το διοικητη τού φρουρίου, ρώτησε αν χρειάζονταν aλλες διαtυπά)σεις. - Καμμιa άπολύτως, ηταν άπάντηση. Με αύτο το σημείωμά. μου ό Γενικος 'Επιτελάρχης &a ίκανοποιήση ά­ μέσως το αίτημά σας.

1i


190

Η

ΜΟΙΡΑ

ΕΝΟΣ

ΑθΩΟf

tO κ. Μπερναρντον έπισκέφ3ηκε τον άξιωματικΟ καi πijρε άμέσως την εγκριση. Εύχαρίστησε τον έπιτελάρχη,

προσ-&έτοντας οτι η&ελε να έπισκεφ{}'η τα κάτεργα μόνος του, χωρiς συνοδό. -'Όπως έπι&uμείτε, κύριε.

Θέλω να κυκλοφορήσω έλεύ-&ερα στο έσωτερικΟ τών κατέργων, πρόσ{}εσε ό έφοπλιστής. Μήπως ύπάρχει κανέ­ να έμπόδιο σ' αύτό; Κανένα άπολύτως.

-

Μπορώ να έπικοινωνήσω με καταδίκους; Βεδαίως. Θα είδοποιήσω τοuς φρουρΟ'uς καΙ. δε &α συναντήσετε την παραμικρη δυσκολία. Θα μοίί έπιτρέψετε, ομως, να μά&ω το λόγο αύτής της έπισκέψεώς σας, ποu εΙναι κά&ε aλλο παρα εύχάριστη; Μήπως εlναι άπΟ περιέρ­ γεια; 'Ή άπΟ φιλαν&ρωπία; - tO σκοπός μου εΙναι φιλαν&ρωπικός, άπάντησε ζωηρα ό έφοπλιστής. - Λαμπρά. Είμαστε συνη&ισμένοι σε τέτοιες έπισκέψεις, πoiJ ή Κυδέρνηση τiς ύποστηρίζει, γιατi με τiς ύποδείξεις τών έπισκεπτών δελτιώνΟ'νται οί συν{}'ηκες διαδιώσεως τών καταδίκων. Φυσικα πάντοτε άκολουDείται μια μέση λύση. tH αύστηρότης τών νόμων δεν πρέπει να ξεπερνα τα ορια τοίί άν&ρωπισμού, μα και πρέπει να φυλαγόμαστε άπ' τοuς εύαίσ{)-ητους κριτικούς, ΠοU ξεχνοιίiν όλότελα το ifγκλημα, άντικρύζοντας μοινάχα την τιμωρία. tΟπωσδήποτε, έμείς έ­ δώ ίfχουμε πάντα ύπ' οψη μας ποος ή δικαιοσύνη δεν πρέπει να καταφεύγη σε άκρότητες. τα αίσ{}ήματά σας, ΠοU εΙναι τόσο εύγενικά, σας τι­ μούν, άπάντησε ό κ. Μπερναρντόν. Κι &.ν οί παρατηρήσεις μου εΙναι άπΟ έκείνες ΠοU μποροίίν να σας έξυπηρετήσΟ'W, εΙμαι πρό&uμος να τiς &έσω ύπ' Οψη σας μετα την έπίσκεψη. ΚαΙ. με την aδεια έπισκέψεως, προχώρησε προς τη δι­ εύ3υνση τών κατέργων. 'Εκείνους ταUς καιροiις -στο πρώτο ημισu τοϋ 19ου αίώνα- το πολεμικΟ λιμάνι της Τουλοον το άποτελοϋσαν

-


ΜΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ

ΣΤΑ ΚΑΤΕΡΓΑ

191

κυρίως δυΟ τεράστια πολύγωνα, πΟΟ ή ΟΟρειvή τους πλευ­ ρa στηριζόταν στfιν προκυμαία. Το ένα, ή Νέα Δεξαμενή, δρισκόταν στα δυτικα τού άλλσu που όνομαζόταν Παληα Δεξαμενή. «Η περιqέρεια αύτών τώιν περιφραγμένων χώ­ ρων, πΟΟ άποτελοϋσαν πραγματικες προεκτάσεις τών άχ.υ­ ρά)σεων της πόλης, περιλάμδανε μώλσuς άρκετα εύρύχω­

ρους ώστε να ύποδαστάζουν μεγάλες οίκοδομiς, μηκανουρ­ γεία, στρατώνες, άπο&ηκες τσU Ν αυτικοίί, κτλ. Κα&εμια ά­ πο αύτες τις Δεξαμενές, πΟΟ σώζονται μέχρι σήμερα(*), ε­ χει, στfιν νότια πλευρά της, ένα. άνοιγμα άρκετα εύρύχωρο ώστε ν' άνοίξη δίοδο σε μεγάλα πολεμικα σκάφη.

Την έποκi) πΟΟ σuμδαίνονν αύτα τα γεγσνότα, ή Νέα Δεξαμεvη κατέληγε, στα δυτικά, στις 'Απσ&ηκες και το π υροοολοστάσιο, καί. στα νότια, δεξ ια άπ' τfιν είσοδο ποιU άνοίγει στΟν μικρο κόλπο, σε κάτεργα πΟΟ σήμερα 8χO'U'J καταργη&η. Αύτα περιλάμδαναν δυΟ οίκοδομες ποιU ένώνονταν σε όρ&η γωνία. «Η πρώτη, ~οσrα άπ' το μηχανουργείο, 8δλεπε στα νότια. «Η δεύτερη άντίκρυζε τfιν Παληα Δεξα­ μενfι και συνεχιζόταν με τοιUς στρατώνες καl το Ν οσοικομείο. 'Εξόν, δμως, άπ' αίιτες τlς οίκοδομές, ύπi]ρχαν τρία πλωτα κάτεργα, δπου δμεναν δσοι κατάδικοι εlχαν ενα δριο καταδίκης, ένώ οί ίσοοίτες εlχαν διαμσvfι μόνο στη στεριά. "'Αν εlναι μια γωνια της γης δπου δεν πρέπει να έπικρα­ τη ή ίσότητα, εlναι σίγουρα τα κάτεργα. 'Ανάλογα με το δα{}-μΟ τού έγκλήματος καl της πνευ­ ματικης διαστροφfις, ή ποινι.κη διαδά{}-μιση {}-άπρεπε να έπι­ δάλλη καl διαχωρισμοιUς σε τάξεις. Κι ομως, οϋτε λαμδά­ νονται αύτα ύπ' οψη. Κατάδικοι κά{}-ε ήλικίας καl κά{}-ε λο­ γης δρίσκονται φρικτα άνακατεμένοι. 'Απο αύτο τΟν άξιοκατάκριτο συγχρωτισμό, ποiι κατα­

λήγει σε μια φρικτfι σαπίλα, ή μετάδοση τού έγκλήματος έξ(*)

Πpίν ιiπ' τό

1860.


192

Η

MOIPA

ΕΝΟΣ

AθQOf

ασκεί τη φθ-ορά της άνάμεσα σ' αύτες τις γαγγραινιασμένες μάζες. τη στιγμη που άρχίζει ή διήγησή μας, στα κάτεργα της Τοuλοον ηταν φυλακισμένοι τέσσερις χιλιάδες κατάδι­ κοι πάνω - κάτω. Οί Διευ6ύνσεις τού Λιμανιού, τών ναυ­ τικών κατασκευών, του Π υρο6ολι.κου, της γενι.κfις 'Απσ8-ή­ κης, τών ύδραυλι.κών κατασκευών και τών πολιτικών Οί­ κοδομών άπασχολουσαν τις τρείς χιλιάδες, και μάλιστα στlς πιο έξοντωτικfς έργασίες. 'Όσοι δε μποροiίσαν νιi δρουν Wση στα πέντε αύτιi μεγάλα τμήματα, χρησιμοστοι­ ούνταν στο λιμάνι, στο σαβούρωμα, στο ξεσαδούρωμα καi. στη ρυμούλκηση τών πλοίων, στη μεταφορα κατακα3ιών τοiί πλοίου, στο φόρτωμα και στο ξεφόρτωμα πυρομαχικών καi. τροq;ίμων. "Αλλοι ηταν νοσοκόμοι, με ίδιαίτερη ά.ι'τασχόληση, η ά­ λυσοδεμένοι δυό- δυό, γιατι άποπειρά3ηκαν να δραπε­ τεύσουν. "Ως τη μέρα της έπισκέψεως τοϋ κ. Μπερναρντόν, και­ ρο εlχαν ν' άκουστούν τέτοιες άπόπειρες, και πολλοuς μf]νες εlχε νιi δροντήξη το κανόνι τοiί συναγερμοϋ στο λιμάνι ηϊς Τ ουλών. ··Όχι ποος εlχε έξασ8-ενίσει ό πόftος γιιi τη λευτεριιi μέ­ σα στις καρδιες τών )tαταδίκων. ή άπογοήτευση q;αίνε­ ται ποος εκανε πιΟ 6αρειες τις άλυσίδες τους. Κάτι δεσμο­ φύλακες ποU εlχαν κατηγορηftη γι' άμέλεια τσϋ καftήκοντος η προδοσία, εlχαν άπολυftη άπ' τα κάτεργα. Κι ετσι οί άλ­ λοι έξασκούσαν τώρα πιο αύστηρα και πιΟ προσεκτικα την παρακολ.σύ&ηση τών κινήσεων τών καταδίκων. Ό κομισάριος τών κατέργων ηταν πολiι εύχαριστημέ­ νος άπΟ αύτο το άποτέλεσμα, χωρις να πάψη να έπαγρ~ πνη, ομως. Γιατι στην Τοuλοον ηταν πολu πιο εύκολο ν' ά­ ποδράση κανεi.ς άπ' τα κάτεργα, με τlς μεγάλες εύκαιρίες που παρείχε το λιμάνι της. Το ρολόι τοϋ Ν αυστά3μοu εδειχνε δώδεκα και μισή,

Ma

δταν ό κ. ΜπερναρντΟν εφται;rε στi]ν άκρη της Νέας Δεξα-


194

Η

ΜΟΙΡΑ

ΕΝΟΣ

AθQOf

1i

μενης. Ί:-Ι προκυμαία fί-rαν ερημη. Μιση &ρα νωρίτερα, καμπάνα εΙχε συγκεντρώσει μέσα στlς φυλακες τοiις κατα­ δίκους ποiι έργάζονταν άπ' τα ξημερώματα. Κα&ένας τους εΙχε πάρει -ro σιτηρδσιό -rου. Οί ίσοδίτες εlχαν σκαρφαλώ­ σει πάνω σ-rοiις μπάγκους, δπου οί δεσμοφύλακες τοiις άλυ­ σόδεσαν δυό - δυό. 'Όσο για τοiις ύπόλοιπους καταδίκους, μπορούσαν έλεύ&ερα να κυκλοφορούν σε δλο το &άλαμο. Με -ro σφύριγμα τοίί άν&υπασπιστοίι, εlχαν σ-rρω{}η γύρω άπ' -rlς καραδάνες. Θα ξανάπιαναν δουλεια στη μία καl &α σταματοίίσαν στlς όχ-rοο το δράδι. Τό-rε &α όδηγοίίνταν οί κα-rάδικοι στlς φυλακές τους καΙ. με λίγες ώρες ύπνου &α εlχαν έπιτέλσuς εύχέρεια να ξεχάσουν τα δάσανα της μοίρας ηmς.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕrΤΕΡΟ

tO κ. Μπεpναντόν ζ1Jτά π λ1Jpοφοpiες Ό έφοπλισ-rης έπωφελή{)ηκε άπ' την άπουσία τών κα­ -rαδίκων για να έξε-rάση -rα κατα-rόπια τού λιμανιού. Φαί­ νεται δμως ποος το &έαμα αύτο δεν -rΟν ένδιέφερε πολύ, γιατι ηχ κανόνισε ε-rσι ποiι να δρε{}η κοντα σ' εναν άνftυ­ πασπι.στη καl τσϋπιασε κου6έν-rα. - Ποιά &ρα, σάς παρακαλώ, οί κατάδικοι ξαναγυρί­ ζουν σ-rο λιμάνι; - Στη μία, fί-rαν ή άπάντηση. - Συγκεντρώνονται δλοι μαζi καl έκ-rελοίίν -rα ίδια εργα; -"'Οχι, κύριε. "'Αλλους χρησιμοοτοισVμε σε 6ιοτεχνίες, άλλους σε 6ιομηχανικη παραγωγή. 'Έχουμε πολiι καλοiις

έργάτες: κλeι&ράδες, σχοινάδες, χαλυΟΟυργούς. - Καl κερδίζουν -ro ψωμί τους; ρώτησε με άπορία ό κ. Μπερναρντόν.


Ο κ.

ΜΠΕΡΝΑΝΤΟΝ ΖΗΤΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

195

Βέοοια.

Τί 6γάζονν πάνω - κάτω; 'Εξαρτάται άπ' την έργασία. "Αν πληρώνονται με την ώρα, κερδίζουν μεροκάματο άπο πέντε ώς είκοσι λεαtτα τσU φράγκου. Κατ' άπωωστήν, 6γάζονν ώς τριάντα λεαtτά. -'Έχουν το δικαίωμα να ξοδεύουν αίrrα τα χρήματα για να 6ελτιώσονν τις σνν&ηκες της ζωfις τοιuς; - Ν αί, άπάντησε ό άνflυπασπ~στής. ΜπορσUν ν' άγορά­

-

σουν καπνό, γιατι πα,ρα τη σχετικη άπαγορευτικη διάταξη, τοiις άφίνουμε να καπνίζουν. Μ' έλάχιστο ποσο μπορσUν ν' άγοράσοιυν μερίδες κρέας η λαχανικά. - Οί ίσο6ίτες εχουν τα ίδια μεροκάματα με τοiις ύπο­ λοίπους καταδίκους; -'Όχι. 'Όσοι πρόκειται άργότερα ν' άποφuλακιστσίιν πληρώνονται ενα tρίτο παραπάνω άπ' ταuς ίσοοίτες και τοirς το φυλάμε για νάχουν ενα μικρο ποσο δταν 6γούνε άπ' τα κάτεργα. -'Ώστε ετσι ... rχανε ό κ. Μπερναρντον σκεπτικός. - Μα την άλή-&εια, κύριε, συνέχισε ό άν&υπαισπιστής, μην ταuς νομίζετε για τόσο δυστυχισμένους. "Αν με την ά­ πει-&αρχία τους η τtς άπόπειρες δραπετεύσεως, δε μάς ύ­ ποχρέωναν να είμαστε πιο αύστηροί, -&α ηταν σε κάπως κα­ λύtερη μοίρα άπο πολλοuς έργάτες της πόλης. - ~Η παράταση -rης ποινijς, ρώτησε ό έφοπλιστής, ποiι ή φωνή toιu εδειξε κάποια συγκίνηση, δεν εΙναι ή μόνη τιμω­ ρία ποiι έπι6άλλεται σ' έναν ποiι άποπειράται να δραπε­ τεύση;

-'Όχι. ΕΙναι καl το ξυλοκόπημα κι ή διπλη άλυσίδα. Το ξυλοκόπημα; ... ξαναείπε ό κ. Μπερναρντόν. Δεκαπέντε ώς έξηντα καμουτσιες στοος ό>μους μ' ε-

-

να κατραμόσκοινο.

-

Φυσικά, δ-rαν οί κατάδικοι εlναι δεμένοι δυό

'

,

- δυΟ -&α

~ 'δύν δρ ~ ~' ει ναι α ατο να απετευση ο ενας;

-

Πάνω- κάτω, άπάντησε ό άν&uπασπιστής. Τότε τοuς

καταδίκους τοiις άλυσοδένουμε στο πόδι -rου μπάγκου -rου;


Η

196

ΜΟΙΡΑ

ΕΝΟΣ

ΑθΩΟr

και δε 6γαίνουν ποτέ. Στην περίπτωση αύτη δεν εlναι εύ­ κολο να δραπετεύσουν. -'Ώστε δραπετεύουν πιο εϋκολα κατ&. τi]ν (ορα τη; έρ­ γασίας; - Χωρiς καμμιaν άμφι6ολία. Τα «ζευγάρια>>, aν και τα παρακολου&η ενας δεσμοφύλακας, εχουν μια σχετικη έ­

λευ&ερία που άπαιτεί ή έργασία τους. Κι εlναι τόσο μεγά­ λη ή έπιδεξιότητά τους πού, παρ&. την άγρυπνη παρακολοιύ­ {}ηση, μέσα σε πέντε λεπτα κό6ουv και την πιο γερη άλυσί­ δα. 'Όταν το άσψάλιστρο της κα6ίλιας που είναι καρφωμέ­ νη μέσα στο κινητο μπουλόνι εΙναι πολυ σκληρό, φυλάνε τον κρίκο που ε[ναι περασμένος στο πόδι τους, καt σπάνε τον πρώτο δακτύλιο της άλυσίδας τους. Πολλοl κατάδικοι, που έργάζονται ατlς κλειδαριές, 6ρίσκουν εύκολα τα έργα­ λεία που χρειάζονται. Πολλf:ς φορες τους ε{ναι άρκετη ή τενεκεδένια πλάκα που εχει τον c'ιρι-&μό τοιuς. "Αν κατορτtώ­ σουν να 6άλοιuν χέρι σ' ενα έλατήριο ρολογιού, να είστε σί­ γουρος ποος δε {}' άργήση ν' άκουστη το αύντtημα ταϋ συν­ αγερμοιϋ. 'Έχαιrν ίfνα αωρο με-&όδους. 'Ένας άπ' αύταuς ταuς καταδίκους, για να γλιτώση άπ' το καμουτσί, άπακά­ λυψε αε μάς είκοαιδυο τρόπους άπαλλαγης άπ' την ά­

λυσίδα.

- Μά ... πού εlναι δυνατον να κρίrψσυν τα έργαλεία τους; άπόρηαε ό Μαρσεγιέζος έφαιτλιατής. - Παντού και παυ-&ενά. 'Ένας κατάδικος εχοντας (lVΟί­ ξει χαραμάδες κάτω άπ' τlς μαΟ",.(άλες του, εκρυ6ε κομμα­ τάκια άπο άτσάλι άνάμεσα στην έπιδερμίδα καi στ1Ί σάρ­ κα. Τελευταία 6ρηκα σ' εναν κατάδικο ενα καλάttι άπο χυρο που σε κά-&ε κλαράκι του ήταν κρυμμένα πριόνια καi λίμες μικροακοπικά! "Ολα εlναι δυνατά, κύριε, γιΟ. έκεί­ νους που θΈλουν ν' άνακτήαουv την έλευίtερία ταιtς. 'Εκείνη τη στιγμή, το ρολόι χτύπησε μία. 'Ο άνitυπα­ σπιατi]ς χαιρέτησε τον κ. Μπερναρντον καl πf]γε στο πό­

a-

στο του.

Οί καrάδικοι !f6γαιναν άπ' τοuς τtαλάμους, aλλοι μο-


Ο κ.

l\IIIEI'~AI'l\'1'0:\

ΖΗΊ'.\

197

Ι!λl!ΡΟΦΟΡΙΕΣ

νάχοι, aλλοι ζευγαρωμένοι δυό- δυό, ύπο η1ν έπιτήρηση ηον δεσμοφυλάκων. Σε λίγο, σε δλο τ(ι λιμάνι άκούγονταν φωνές, κλαγγf.ς σιδήρου. άπειλfς τών έποπτών. Στον περίγυρο του πυροοολικου. δπου κατα τύχη 6ρέ­ &ηκε ό έφοπλιστή;. ηταν τοιχοκολλημένο; δ ποινικος κώδι­ κας τών κατέργων:

ιι'Τπόκειται στi]ν ποινη τοί1 &ανάτου ό κατά­ δικος που &α κτυπήση εναν φύλακα, ποu &·α σκοιtό)­ ση τον συγκατάδικό του, που &α στασιάση η &·α προκαλέση στάση. Τιμωρείται με στριφτη διπλiΊ άλυσίδα ό ίσο6ίτης που &' άποπειρα{}η να δραπε­ τεύση. Με τριετη παQάταση της ποινij; κά&ε cί.λλος κατάδικος που ηilελε ύποπέσει στο ίδιο εγκλημα. Καl μΕ παράταση ποινης κα&οριζομένην κατόπιν έκδικάσεως ό κατάδικος ποu η&ελε κλέψει ποσο ά­ νώτερο άπο πέντε φράγκα. Τιμωρείται με μαστίγωση δ κατάδικος ποι, &ελε σπάσει τlς άλυσί.δες ταυ η μεταχειρισ&η όποι­ ανδήποτε τρόπο για να δραπετεύση, έκείνος που κρύ6ει πάνω του μεταμφιέσεις, που κλέ6ει ποσο κά­ τω τών πέντε φράγκων, ποu με&οκοπa, ποi' παί­ ζει τιr;.ερα παιχνίδια, που καπνίζει στ() λιμάνι, πσU &α πουλήση η &α καταστρέψη τα ρούχα του, πoru &aχη έπάνω του παραπάνω άπο δέκα φράγκα, ποu &α χτυπήση το συγκατάδικό του, ΠοU {}' άρνη{}ή

il-

έργασία η &α δείξη άπει&αρχία ». Δια6άζοντάς τα αύτά, ό κ. Μπερναρντον στά&ηκε συλ­ λογισμένος. Ή άφιξη δμως ένος συνεργείου καταδίκων τον τρά6ηξε άπ' τiς σκέψεις του. Το λιμάνι ήταν σε πλήρη δραστηριότητα. Σε δλα -τα μέρη γινό-ταν καταμερισμΟς της έργασίας. Οί άρχιεπιστάτες φώναζαν: Δέκα ζευγάρια για το Σαiν- Μαντριέ! - Δεκαπέντε σκοινάδες στο έργαστήρι!


198

Η

ΜΟΙΡΑ

ΕΝΟΣ

Aθ!JOf

Είκοσι ζευγάρια στa ξάρτια! -'Έξη εργάτες σ-τη δεξαμενή! Οί κατάδικοι πήγαιναν σε δποια εργασία τοος ύποδεί­ κνuαν οί φύλακες που τους χτυπούσαν με τlς μαγκούρες δ­ ταν άργοποροϋσαν.

Ό ΜαρGεγιέζος κοίτ;αξε με προσοχη τοuς καταδίκους παU περνούσ'αν μπροστά του. "Αλλοι τραfιοιϋσαν καροτσά­ κια &αρειa φορτωμένα. "Αλλοι κουfιαλοιϋσαν στlς πλάτες τους κάτι άσήκωτα μαδέρια. "Αλλοι ρυμουλκοvσαν σκάφη με παλαμάρια. 'Όλοι οί κατάδικοι fjταν ντυμένοι όμοιόμορφα, με κόκ­ κινη καζάκα καl γιλέκο καl παντελόνι άπΟ γκρίζο καραfιό­ πανο. Οί ίσοfιίτες ξεχώριζαν άπο ενα πράσινο μάλλινο σκούφο που φορούσαν στ:ο κeφάλι. Χρησιμοποιούνταν σε 6αρειες χειρωνακτικi:ς εργασίες, αν δεν ε{χαν καμμιa ερ­ γατικη είδικότητα. Οί ϋποπτοι κατάδικοι, έξ αίτίας τών δι­ εφ{tαρμένων ένστίκτων τους η άποπείρας άποδράσεως, φΟ'­ ροιUσαν τον πράσινο <J"ΛOrUφ<) με μιa πλατειa κόκκινη μπορν­ τούρα. ΣταUς καταδίκους ό)ρισμένου χρονικού διαστήμα­ τος, ε{χε κα&ιερω&η κόκκινος σκούφος παU είχε πάνω του

μιa τενεκεδένια πλάκ.α με τον άρι&μο τοϋ φυλακισμένου. ΑύταUς τους τελευταίους παρακολου&ούσε ό κ. Μπερ­ ναρντον μi: περισσ'ότερη προσοχή. "Αλλοι, δεμένοι δυό- δυό, εΙχαν άλυσίδες που 6άραι­ ναν άπο όχτοο ως είκοσιδυο λίμπρες. Ή άλυσίδα άπ' το πό­ δι τοιU ένος καταδίκου άνέfιαινε ως τη ζώνη του, δπου fjταν

στερεωμένη καl δενόταν στη ζώνη και το πόδι του άλλου. ΑύταUς ταUς δυστυχισμένους ταUς εΙχαν παρατσούκλι: «'Ι π π ό τ ε ς τ η ς Γ ι ρ λ ά ν τ α ς». "Αλλοι εΙχαν μόνο μιa κρικέλα καl μισi] άλυσίδα 6άρους όχτοο ά')ς δέκα λίμπρες, η καl μονάχα μιa κρικέλα που ζύγιζε δυΟ ως τέσσερις λίμπρες. Τών έπικινδ-ύνων καταδίκων εκλειναν το πόδι Gε μιa τριγωνικη σιδηροπέδηση που fjταν άδύνατο νa τη σ'πάση κανείς. (Ο κ. Μπερναρντόν, Wτοντας έρωτήματα πότε στους


Ο

ΚΑΤΑΔΙΚΟΣ

ΑΡΙθΜΟΣ

2.224

199

καταδίκους, πότε στους δεσμοφύλακες, έπι{}εώρησε τα διά­ φορα συνερ yεία τού λιμανιού. Μπροστά του διαγραφότ'αν μια άπογοηtευτικη είκόνα, καtάλληλη δμως για να συγκι­ νl1ση ια αίσ&ήματα ένΟς φιλαν{}ρώπου. Μα δε φαινόταν νa προσέχη την είκόνα. τα μάτια του άνίχνευαν δλες τις γωνιές, μελετώνtας εναν- εναν ιους καταδίκους, σαν ν' άναζητούσε μέσα σ' αύ­ το το {}λι6ερο πλij-θος κάποιον ποu δε φαινόταν. Μάταια δμως ή άναζήτηση τρα6ούσε σε μάκρος. Και κάπου- κάποιυ ό άνήσυχος έπισκέπτης φανέρωνε την άποιγοήτευσή του. Τυχαία, 6ρέ{}ηκε κοντα σια ξάρτια. Ξαφνικά, σταμάτησε καi ια μάτια ταυ καρφώ{}ηκαν σ' εναν άπ' ιους έργάτες που fiταν δεμένοι στο 6 ί ν t σ ι. 'Απ' το μέρος που στεκόταν ξεχό)ρισε ιον άρι{}μο τού κατα­ δίκου, το 2224, χαραγμένο πάνω στην τενεκεδένια πλάκα αύtών που εlχαν φυλακισ{}η για ώρισμένο χροrνικο διά­ στημα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΤΡΙΤΟ

Ό κατάοικος άpιθμ.ός 2224 Ό καιάδικος άρι-θμος 2224 fjταν ενας γεροδεμένος τριανtαπεντάρης. Το πρόσωπό του φανέρωνε είλικρίνεια μαζι μ' έξ'UΠVάδα κι έγκαρτέρηση. 'Όχι δμως την έγκαρ­ τέρηση τού κτήνους παU μια έξευτελtστικη έργασία τού εl­ χε έξου{}ενώσει το μυαλό. 'Αλλα την ύποταγη σε μιαν άνα­ πόφευκτη συμφορa παU δε συμ6ι6αζόταν κα{}όλου με τη δύναμη τής ψυχijς, δπως φανέρωνε ή στα{}ερότηtα της ματιάς -rου.

τΗtαν ζευγαρωμένος μ' Ενα γέρο κατάδικο, σκληραγω­ γημένο άλλα και ζωώδη, ποiο άποτελούσε ζωηρη άνtί-θεση μαζί του.


200

Η

MOIPA

ΕΝΟΣ

AθQOf

τ α ζευγάρια Εστηναν τις κολόμπες ένος νεότευκτου πλοίσυ, καί, για να δmιαμώσσυν τραγσυδοϋσαν το τραγού­ δι τής cΧήρα.ς». Χήρα λiγαν τη λαιμητόμο, ποu εlναι χή­ ρα ολων οσων ~ανατώνει: 'Ώχ! 'Ώχ! 'Ώχ! Ζάν- Πιέρ μου, ώχ! Καλλωπίσου! Νά! t•ά! ό μπαρμπέρης! 'Ώχ! Νά τό κάρρο! 'Άχ! ό.χ! ό.χ! Νά! Ό {)εριστής!

Ό έφοπλιστης περίμενε ύπομονετικα να γίνη διάλειμ­ μα. Το ζευγάρι πσU τΟν ένδιέφερε πf]γε να ξεκουραστi). ~ο γεροντότερος άπ' τσUς δυΟ καταδίκσυς ξεπλώ~κε άνάσκε­ λα χάμω. Ό πιΟ νέος άκουμπισμένος σε μιαν άγκυρα στά­

~κε Ορ~ιος. Ό Μαρσεγιέζος τον πλησίασε. - Φίλε μου, τοϋ εΙπε, Μλω να σοϋ μιλήσω. Για να προχωρήση πρΟς τον συνομιλητή του, ο αρι3-μος 2224 άναγκάστηκε να τεντώση την άλυσίδα, ένο­

χλώντας τον γέρο κατάδικο που τον εlχε μισοπάρει ό ύπνος. -'Έ! Κάτσε flσ'U"t.α! Θα μας μετρήσουν τα παίδια τa καλa παιδιά! - Σώπαινε, Ρομαίν. Θέλω να μιλήσω με τον κύριο. - Κάτσε στ' αύγά σου, σοϋ λiω! -'Αμόλα λίγο άλυσίδα. -''Όχι! Τεντώνω τη δικιά μου! -" Ακου έδώ, Ρομαίν! εΙπε ό άριfi'μος 2224, ποu άρχισε να ~μώνη. - Ν α την παίξουμε στα χαρτιά! πρότεινε ό Ρομαίν, 6γά­ ζοντας άπ' την τσέπη του μια λιγδιασμένη τράπουλα. - 'Εν τάξει! εlπε ό νέος. ~Η άλυσίδα τών καταδίκων περιλάμ6ανε δεκαοχτοο κρίκους. Κα&ένας τσυς δικαιούνταν έννιά. ~ο κ. ΜqτερναρντΟν πλησίασε τΟν Ρομαίν.


Η

202

ΜΟΙΡΑ ΕΝΟ.Σ

ΑθΩΟr

Σσίί άγοράζω το μeρίδιό σου της άλυσίδας, εfπε. Πόσα δίνεις;

to εφοπλισ'τ'i]ς εδγαλε ένα πεντόφραγκο άπ'

την τσέ­

πη του.

Σύμφωνοι! φώναξε ό γέρος. "'Αρπαξε το πεντόφραγκο, το εξαφάνισε μt t'αχυδακτυ­ λουργικο κόλπο. Κι ϋσt'ερα ξαπλώ{)ηκε πάλι άνάσκελα, ά­ φίνονt'ας ελεύθ-ερη t'i)ν άλυσίδα t'ου. - Τί %λεt'ε άπο μένα; ρώτησε ό άρι{)·μος 2224 τΟν Μαρ­ σεγιέζο. tO κ. Μπερναρντόν, κοιτάζονt'άς τσν κατάματα, εfπε: - 'Ονομάζεσαι Ζ&ν Μορενάς. Καταδικάστηκες σε είκο­

-

σι χρόνια καταναγκαστικa Ε,ργα γιΟ. άνfiρωποκτονία με κλοπή. Βρίσκεσαι δέκα χρόνια σιa κάτeργα. - Αύτα εlν' άλή&εια, εlπε ό zαν Μορενάς. - Εlσαι ό γυιος της 'Ιωάννας Μορενάς, που εΙναι άπ' 'Μ' t'o' χωριο'Σ' αιVt'- Μ' αρι - Vt'ε - ωρ. - τη δυσιυχισμένη t'η μητέρα μοο! εlπε {)λιμμένος ό κατάδικος. Μη μσίί μιλάτε γι' αύτήν! 'Έχει πε{)άνει! -'Εδώ κι έννια χρόνια, συνέχισε ό εφοπλιστής. - Κι αύτο εlν' άλή&εια. Μα ποιός εlστε εσείς, κύριε, ποiι ξέρεt'ε ολα τα οικογενειακά μου; - Τί σημασία μπορεί νάχη για σένα ποιός εlμαι; Το οιύ­ σιώδες εlναι τί &έλω να κάνω για σένα. "Ακουσε, καl να­ χουμε t'o νσίί μας, μην Π{Jοσέξουν πως μλοuμε μαζl. πολλη &ρα. Σε δυο μέρsς, νδ.σαι ετοιμος να δραπετ-εύσης. Κοίτα­ ξε να κλείσης με λεψrα t'o στόμα του σuγκαταδίκου σοιu. 'Ό,τι του ύποσχεft·ης, ftα το έκτελέσω εγώ. Μόλις έτοιμα­ στης, &α λάδης όδηγίες. Καλη άVt'άμωση! Ό Μαρσεγιέζος συνέχισε flσυχα - flσυχα την επι{)εά)­ ρησή του, άφίνοVt'ας κατάπληκt'ο το συνομιλητή τοιu άπο tΊ

'J'

~

'

οσα ειχε ακοιuσει.

"Εκανε μερικες Μλτες μέσα σt'ο Ναύσταfi'μο, έπισκέ­ φ{)ηκε διάφορα έργασt'ήρια καΙ. δεν άργησε να μπη στο ά­ μάξι του, που ξεκίνησε όλοταχώc..


ΠΡΙΝ ΑΠΟ

ΔΕΚΑΙΙΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ

ΚΕΦ ΑΛΑΙΟ

203

ΤΕΤ Al:>TO

Πpίν άπο δεκαπέντε χρόνια Δεκαπέντε χρόνια πριν άπ' τη μέρα ποιU ό κ. Μπερναρν­ τον συνάντησε τον κατάδικο 2224 στα κάτεργα της Ταυ­ λών, i1 οίκογένεια Μορενάς, μια χήρα με τα δυΟ παιδιά της, τΟν Πιέρ, tότε εΙκοσιπέντε χρονών·, και τον Ζάν, πέντε χρό­ νια πιο νέο, ζούσε εύτυχισμένη στο χωριο Σαlντ- Μαρι­ ντε- Μά)ρ.

Οί δυο νέοι f}ταν ξυλουργοι κι ή δουλεια δεν ταuς ελει­ πε είτε στο χωριό τους είtε στα κοντινα χωριά. Κι οί δυό τους f}ταν πολυ ίκανοι στην έργασία ταuς καl με μεγάλη πελατεία. Ή έκτίμηση τού κόσμου δμω; δεν f}ταν έξ ίσου μοιρα­ σμέ'Vϊ] καl ιrτοιUς δυό. Γιατι ένό) ό Ζάν, άκούραστος δαυ~

λευτης ποu λάτρευε τη μητέρα του, μπορούσε να {}εωρη&ϊΊ σαν ενα ύπόδειγμα νέαυ, ό π ιερ είχε πάρει τον κακο δρόμο. 'Απότομο; ιrταu:; τρόπους, με{}οκοπουσε, γινόταν πρωτα­ γωνιστης σε καυγάδες και συμπλοκες κι ή γλώιrσα του ι'ι c~αρμεκερ1Ί τον ζημίωνε παραπάνω κι άπ' τα καμ(fψατ6 του. Καταριόταν -rη ζω{] του ΠorU f}ταν κλεισμένη σε μια μι­ κρr] γωνιά, ιrτα 6ουνά, και διαλαλοuσε το μεράκι tου να ξενητευτη για να κερδίση γρήγορα λεφτά.

Οί χωριάτες ετ-σι είχαν άρχίσει να τον παίρνουν άπ<'> γακο μάτι, με την παραδοσιακη φιλυποψία τους. Πάντως,

τα παράπονα παδχαν για τα λόγια καl τα εργα ταυ, δεν η­ ταν καl πολυ σο6αρά. Γι' αύτό, ένώ ιrυμπα{}οιuσαν πολu τον

άδελφό ταυ, δεν επαυαν να {}εωρούν τον π ιερ ιrαν άι-τλώ:; {}ερμόαιμο νέο, ΠΟ'U κατα τlς περιστάσεις, i]ταν ίκανος να (i)φελήση η να 6λάψη. Ή οΙκογένεια Μορενας ζούσε λοιπον εύτιrι.ισr1ένη παρ' δλα τα έλαφρα αύτα ιrυννεφάκια. Την εύτυχία τη; τη χρω-


204

Η

l\IOJPA

Ε~ΟΣ

AΘQ(JI'

στούσε στο γεγονο; δτι fίταν όλότελα μονιασμέ.νη. Τα δ'υο άδέλφια άγαπιόνταν παραπολύ, κι δποιος τr16αζε μi: τον ενα i]ξερε πω; &aχη ν' άντιμετωπίση δυc> άντιπάλαυ;. Ή πράηη συμφορα που f'πληξε την οίκογένεια ΜορF­ νιΧ; fίταν 1Ί έξαφάνιση τοϋ Πιέρ. Τη μέ.ρα ποu πάτησ'F τα είκοσιπέντε, πηγε να έργαστf] σ'' ίΞνα χωριό. Το 6ράδι, aδι­ κα μητέρα του κι δ άδελφό; του περίμεναν το γυρισμό του. 'Ο Πιερ δε γύρισε. Τίνα τοϋ είχε συμ61] aραγε; Μήπως είχε πληγω1~rΊ σr καμμια συμπλοκή; Μήπως Fίχε ΠCσ'ει -&ϋμα άτυχήματος έγκλι1ματος; Μήπως είχε φύγει μακριά, άναζητώντας την τύχη του; Σ' δλες αύτες τlc; έρωτήσει;, καμμια άπάντηση δε δόfiηκε ποτέ. Ή ά.πελπισία της μητέρας fίταν συγκλονιστική. Σιγά­ σιγά, δμως, δ χρόνο; γιάτρεψε τrjν πληγi] της καρδιάς. Κι 1Ί ζωη σ'υνεχίστηκε ΎΊρεμα. 'Η χήρα Μορενιlς με τη στοργι­ κη άγάπη του zαν ξέχασε το οα&ύτατο πόνο της. Πέντε χρόνια πέρασ'αν ... 'Η άφοσίωση ταυ zαν Μο­ ρενας δυνάμωνε με το πέρασμα τού χρόνσu. Στο τέλος, δμως, τοϋ πέμπτου χρόνου, δταν ό zαν πα­ ταίtσ'ε τα είκοσιπέντε, μια δεύτερη -καl πιο φριχτη- δο­ κιμασία Επληξε τη συφοριασμένη οίκογένεια. Σε μικρη ά11'όσταση άπ' το σ'πι-rάκι τών Μορενάς, ό ά­ δελφος της χήρας, ό 'Αλέξανδρος Τισσ'εραν εlχε το μονα­ δικο πανδοχείο τοϋ χωριού. Με το -&είο Σάντρο, δπως τον ονόμαζε ό Ζάν, ίfμενε ή 6αφτωιμιά του, ή Μαρία. 'Αρκετα χρόνια πρίν, ό 'Αλέξανδρος την εlχε περιμαζέψει, δταν πέ­ -θαναν οί γονείς της. 'Εκείνη 6οη-&οϋσε -rον εύεργέτη καl νο­ νό της στις δσuλειες -rοϋ πανδοχείου. "0-rαν ό Μορεν<Χς πάτησ'ε -rα είκοσ'ιπέντε ή Μαρία η-rαν μια δεκαοχ-rάχρονη κοπέλα, δλο γλύκα, -rρυφερότητα κι ομορφιά. Μαζl με -ro Ζaν εlχαν μεγαλώσει κοντά- κονrά. Τα

1l

ri

Zav

J

παιχνίδια τους τijς παιδικijς ήλικίας ηταν ξεaτερασμένα πιά. Και CJ'ri] {}έση τijς παιδικijς φιλίας, ή καρδια τ'ΟU zαν


ΠΡΙΝ

ΑΠΟ

ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ

205

εΙχε άρχίσει να νιώ&η κάποιο άλλο αίσ-θημα, πσU ζητούσε aνταπόκριση. "ΕφτασΈ ή μέρα πσU ό Ζαν άγάπησε σαν άρρα6ωνια­ στικια έκείνην πσU -ttεωρσUσε πρlν σαν άδελφή του. Καl την άγάπησε με δλη την ψυχή του.

Κράτησε δμως το μυστικΟ κ.αl δεν άπεκ.άλυψε τα σχέ­ διά του σε έκείνη που πσDούaε να την κάνη σ'ύντροφο της ζωfις του. Γιατl άντιλαμ6ανόταν πrος ή αίσ&ηματικη -cρυ­

aw

φερότητα της νέας δεν εlχε έξελιχ{}η καl τη δική του. Εlχε άκόμα την άρχικ.ή της μορφή, σαν άδελφικη φιλία. Το άδολο, κα{}άριο γαλανο 6λέμμα της δεν εlχε άκόμα κα-ttρε-

,'-

~

,

-~'

φτιαει ης πρωτες ανησυχιες της αγαπης.

Γι' αύτό, ό zαν δεν έκδηλωνόταν. Κι αύτο στενοχω­ ρούσε πολυ το -ttείο Σάντρο που έκτιμούσε -cον άνεψιό του και {}d-cαν εύ-cυχιαμένος να τ'ού έμπιστευ{}η καl τη δαφτιαι­ μιά του καl τα λίγα λεφτα πσU εΙχε έξοικονομήσει με μόχftο σαράντα χρόνων. Κι δμως, ό {)είος δεν εχανε κά-ttε έλπίδα. 'Όλα fta μπορούaαν να τακτοποιη-ttούν, γιατl. ή Μαρία ~ταν άκόμα πολυ νέα. Με τον καιρο -ttα έκτιμούσε τα προ-cερήματα καΙ. την άξία τού zα.ν Μορενάς. Καl τότε, παίρνοντας κουράγιο, ό άνεψιός τ'Ο'U -ttα ενωνε την τύχη του με τη δική της. Ξαφνικά, δμως, μια -cραγωδία άναστάτωσε το χωριο Σαl.ντ - Μαρί - ντε - Μώρ. 'Ένα πρωινό, ό ftείος Σάντρο δρέ&ηκε στραγγαλιαμένος μπροστa στο ταμείο του, με ά­ δειανο το συρτάρι δπου φύλαγε τa λεφτά. Ποιός να ~ταν άραγε ό φονιάς;

Ή δικαιοσι'Μ]. δε χρειάατηκε νa έρευνήση για να τον άνακαλόψη. Στο χέρι τού πτώματος δρfικαν ένα τααλα­ κωμένο χαρτl. δπου ό Τιααεραν προτού ξεψυχήη εlχε πρ(}­ λάδει νa γράψη αύτες -cις λέξεις: «Εlν' ό άνεψιό; μου πού .... ». Ό {}άνατος τΟν εΙχε έμποδίσει να προσ{}έση τα ύπό­ λοιπα. Μα δε χρειαζόταν κι άλλη άπόδειξη. Ό 'Αλέξαν-


206

Η

ΜΟΙΡΑ

ΕΝΟΣ

ΑθΩΟr

δρος Τισσεραν ενα και μοναδικο άνεψιο εlχε- σ' αύτο δε χωρούσε καμμια άμφιδολία.

Ή άναπαράσταση του έγκλήματος f!γινε εϋκολα. Το περασμένο δράδι κανένας δε δρισκόταν στο πανδοχείο. "'Α­ ρα ό δολοφόνος εlχε ερ&ει άπ' εξω καl &&ταν πολυ γνωστος άφοίί το -ιtύμα, που ηταν έξαιρετικα καχύποπτο, τοίί εΙχε ά­ νοίξει. "'Ηταν δέδαιο ποος το θγκλημα εlχε γίνει νωρίς, γιατΊ. ό 'Αλέξανδρος Τισσεραν δρέ&ηκε ντυμένος. Πηγαί­ νοντας ν' άνοίξη, εlχε πάρει μαζί του, μηχανικά, το μολύδι που έγραφε και που του χρησίμεψε για να καταγγείλη ϋ­ στερα το δολοφόνο του. Μπαίνοντας, ό φοινιας εlχε άρπάξει το {}ύμα άπ' το λαιμό. Το δράμα πρέπει να εγινε μέσα σε λίγα λεπτά. Για­ τι δεν εlχαν δρε&η ποιu&ενα ίχνη δτι μεσολάδησε πάλη. Κι ή Μαρία, άπ' το δωμάτιό της, πσU δρισκόταν άρκετα μα­ κρια άπο κεί, εlν' άλή&εια ποος δεν εlχε άκούσει τον πα­

ραμικρο &όρυδο. 'Αφίνσντας τον ξενοδόχο για πεftαμένu, ό φονιας είχε άδειάσει το συρτάρι κι ϋστε.ρα έψαξε τnν κρεt>δατοκάμα­ ρα, κα&οος μαρτυροίίσαν το άναποδογυρισμένο κρεδδάτι κι οί ντουλάπες που ηταν άνω - κάτω. Κι άφοίί μάζεψε τα κλεμμένα εσπευσε να φύγη, χωρlς ν' άφίση ίχνη που {}α τον ένοχοποιοιίiσαν ένδεχόμενα. Μα ό κακοίίργος εlχε λογαριάσει χωρlς τη Θεία Δίκη. Το ftύμα του, έτοιμο&άνατο, εlχε προλάδει, με μια στερνι'-ι προσπά&εια, να χαράξη τlς λίγες λέξεις που &α κα&οδηγοίί­ σαν τη Δικαιοσύνη να δρη τον ένοχο. Στο χωριό, ή είδηση προξένησε κατάπληξη. Ό Ζαν Μορενάς, ό καλΟς αύτος έργάτης, ό καλΟς γιός, να εlναι φονιάς! Κι ομως, το «Κατηγορώ» τοίί {} Uματος δεν έπέτρε­ πε την παραμικρη άμφισδήτηση. Αύτο στά&ηκε και το πό­ ρισμα της Δικαιοσύνης. Παρ' ολες τlς διαμαρτυρίες του, ό zαν Μορενας συνελήφ&η, δικάστηκε καl καταδικ.άστηκε σε είκοσάχρονα καταναγκαστικα Ε,ργα.

Αύτη ή φοδερη τραγωδία στά&ηκε ή χαριστικη δολη


ΠΡΙΝ

ΑΙΙΟ

ΔΕΚΑΙΙΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ

207

για τη μητέρα του. 'Απ' τfιν πeώτη μέρα aρχισε να μαρα­ ζώνη. Πριν περάση χρόνος, άκολού&ησε ατον τάφο το δο­ λοφονημένο άδελφό της. Ή σκληρfι μοίρα της εστειλε το Χάρο πολiJ νωρίς. Πέftανε λίγο πριν της τύχη ή εύκαιρία να νιώση λίγη χα­ ρά. Μόλις την εlχαν ftάψει, ό μεγάλος γυιός της, ό Πιέρ, ξαναγύριζε ατο χωριό. 'Απο που έρχόταν aραγε; Τί εκανε έ'ξη όλόκληρα χρό­ νια που διαρκοίίαε ή άπουαία του; Σε ποιές χώρες εlχε ταξι­ δέψει; "'Αραγε τοίί εlχε δείξει την εύνοιά της ή Τύχη; "Ο λ' αύτα τα έρωτήματα εμεναν χωρις άπάντηση, &α­ που μια μέρα οί χωρικοι επαψαν να ένδιαφέρονται γι' αυτόν.

Κι aν δεν εlχε κάνει ομως περιοιuσία, δε γύρισε πάν­ τως με άδειανα χέρια. Γιατ-ι έξακολουftοίίσε να έργάζεται έδώ κι έκεί, σαν ξυλουργός. Μα εζησε δυο χρόνια αχεοον σαν είσοδηματίας ατο χωριό, ταξιδεύοντ'ας, άραια μσνάχα, στη Μασσαλία, οπου -καftοος ελεγε- πήγαινε για ύπο­ -3έσεις του. Αύτα τα δυο χρόνια, τΟιν περισαότερο καιρο δεν τον περνοίίσε στο σπίτι ποu εlχε κληρονομήσει άπ' τη μητέρα τ-ου, άλλα ατο πανδοχείο τοϋ ftείου Σάντρο, που ήτ-αν τώ­ ρα κτημα της Μαρίας, κι άπ' την έποχfι τ-οίί τραγικαϋ ftα­ νάτου ταϋ νονοίί της, το διαχειριζόταν έκείνη με τη δοήftεια ένος ύπηρέτη. ·Όπως ήταν φυσικό, ένα είδύλλιο ένωσε σιγά- σιγα ταiις δυΟ νέους. ·Ό,τι δεν εlχε έπιτύχει ή ήρεμη καλωσύνη του Ζάν, το κατόρftωσε ή ε\Jφρ.άδεια κι ίσως ό κάπως ά­ πότομος χαρακτήρας τοϋ Πιέρ. Ή Μαρία άνταποκρί{tηκε στα αίσftήματά του. Δυο χρόνια ϋστερ' άπ' το ftά.νατο της χήρας Μορενας και τρία ϋστερ' άπ' τΟιν φόνο τοίί -ftείου Σάντρο και τfιν κατ-αδίκη τοίί δολοφόνου, εγινε ό γάμος τοίί Πιερ με τη Μαρία. Έφτ-α χρόνια κύλησαν... Στο άναμεταξυ γεννή-3ηκαν τρία παιδιά, το τελευταίο εξη μf)νες πρlν άπ' τη μέρα που


Η

208

ΜΟΙΡΑ ΕΝΟΣ

ΑθΩΟr

άρχίζει ή διήγησή μας.Εύτιrt,ισμένη σύζυγος, εύτuχισμένη μητέρα, ή Μαρία fl;ησε έφτa χρόνια άσuννέφιαστης χαράς.

θa ~1'αν, δμως, λιγώτερο εύτuχισμένη, άν μπορσϋσε νa διαδάση μέσα στην καρδιaτ'οίι Πιέρ, άν μάίtαινε τη ζωη της άλη1'είας πσU εlχε ζήσει ό άνtρας της Εξη όλόκληρα χρόνια, με κλοπές, ληστείες, άπάτες - και προ πανtΟς άν μάftαινε τί ρόλο εlχε παίξει στο ftάνατ'ο t'oU νσνσϋ της. tO 'Αλέξανδρος Τισσερ&.ν δίκαια εlχε καταγγείλει γι&. δολοφόνο του τ'Ον άνεψιό του. Δεν ε[χε προλά6ει δμως να προσδιορίση π ο ι όν ά π' 1' ο ς δ υ ό! Φσνιaς δεν ~1'αν ό Ζάν... άλλα ό Πιερ Μορενάς! Κακομοιριασμένος, χωρlς φράγκο στην τσέπη, ό Πιερ

u

ε[χε γυρίσει νύχ1'α στο χωριό, με σκοπο να οολη χέρι στις οίκονομίες τοίι ftείου 1'ου. Συνάντησε δμως άνtίσταση κι ε­ τσι άπΟ κλέφτης fγινε και φονιάς! 'Αφού Εκλεψε δ,τι 6ρηκε πρόχειρο ό κακσϋργος χά{}η­ κε μες στα σκοτάδια της νύχτας. Εlχε ύπσ8iσει πως ό -Dεί­ ος τ'ου λιπσfhJμησε και δεν εμαftε ούτε τη σύλληψη ούτε την κατ'αδίκη τ'ού άδελφοϋ τ'ου. 'Ήσuχα - ησυχα, Ενα χρόνο ύστερ' άπ' το fγκλημά του, δλέπσντας νa λιγοστεύη 1'ο προϊΟν της ληστείας του, ό ΠιΕρ ξαναγύρισε στο χωριο 6Wαιος ποος ό ftείος του -3-a 1'0v συγ­ χωροίισε, μετ&. άπΟ 1'όσον καιρό. Τότε πληροφορή{}ηκε το ftάνατο τοίι -Dcίου και της μητέρας τσu, κα{)-οος και την κα­ ταδίκη t'οίι άδελφοϋ του. Στην άρχή, καt'ασuγχίστηκε. Είκοσι χρόνια εlχε ζή­ σει κοντa στο Ζάν, τοUς εlχε ένώσει Ενας τόσο στεvΟς ά­ δελφικΟς δεσμΟς κι οί τύψεις τΟν 6ασάνισαν σκληρa μονο­ μιάς. mί>ς μποροίισε ν' άνtιδράση; Μόνο άν όμολογαU­ σε την άλήftεια, ποος αύτος ό ίδιος ~ταν ό Ενοχος, και παίρ­ νονtας στα κάτεργα τη Wση τοίί ά{)-ώσu ποiι εlχε καταδικα­ σ{)-η άδικα! Με τΟν καιρό, οί τύψεις άρχισαν νa γίνονται λιγώτει­ ρο δασανιστικές. tH άγά:πη της Μαρίας μπαίνοντας στην

Ma


210

Η

ΜΟΙΡΑ

ΕΝΟΣ

AθQOf

καρδιά του, ίtδιωξε τη σκοτεινfι είκόνα της περασμένης ζωης. Οί τύψεις ομως ξαναγύρισαν οταν άρχισε ή γαλήνια οίκογενειακη συμδίωση. 'Απο μέρα σε μέρα, ή άνάμνηση του άfi'ώου καταδίκου δασάνιζε όλοένα καΙ. πιο πολυ τη σκέ­ ψη του άτιμώρητου ένόχου. 'Έδλεπε στ' ονειρό του, μ' έ­ φιαλτικη έπιμονή, τα παιδικα χρόνια τους. Κι ίtφτασε 11 μέρα ποiι ό Πιερ Μορενας άρχισε να ψάχνη να δρη τον τρόπο ν' άπελευ&ερώση τΟν άδελφό του άπ' τtς άλυσίδες τών κατέργων, που εlχαν καταστρέψει τη ζωη τοϋ zαν­ έξ αίτίας δικης του! Το κάτω- κάτω της γραφfις, ό Πιερ δεν ηταν πια ό άλήτης που εlχε ξεκινήσει άπ' το χωριό του για να δρη την τύχη του. Τώρα ηταν ίδιοκτήτης, είσοδηματίας, προύχοντας στο χωριΟ Σαίντ- Μαρί - ντέ - Μοορ κι είχε μπόλικα λε­ φτά. Αύτα άραγε δεν ηταν δννατΟν να τον άπολυτρώσουν άπ' τ\.ς τύψεις του;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΠΕΜΠΤΟ

Καταστρώνεται τό σχέδιο Ό zαν Μορενι1.ς παρακολού-δησε με τα μάτια τον κ. Μπερναρντόν. Δυσκολευόταν να καταλάδη τί του συνiδαι­ νε. Πώς αύτος ό άν{tρωπος ήξερε τόσο καλα δλες τlς λε­ πτομέρειες της δικf}ς του ζωf}ς; Το πρόδλημα αύτο δμως ηταν χωρtς λύση. Πάντως, είτε ίtδρισκε είτε οχ ι την αίτ'ία,. ίtπρεπε όπωσδήποτ-ε να δε­ Χτii την προσφορα ποιU τοϋ γινόταν. 'Αποφάσισε λοιπον να έτοιμαστfι για να δραπετεύση. Πρώτ-' άπ' δλα ηταν άναγκασμένος να είδοο:οιήση το συγκατάδικό του. Δε μπορούσε να γίνη άλλιώηκα. Πώς

'

'

'

'

' ...

' κόψη ' ' ~'δ ενε και τους δ υο να την αr λ υσι'δ α που τους ε

'

χωρις


ΚΑΤΑΣ'ΓΡΩΝΕΤΑΙ

ΤΟ

ΣXE.1f(J

211

νa το άντιληφ&η ό aλλος; ''Ισως ό Ρομαiν νa ζητοuσε να έπωφελη&η της εύκαιρίας κι ετσι ita λιγόστευαν οί έλπίδες επιτυχίας.

Σε δεκαοχηο μηνες, ό γέρο- κατάδικος {}' ιiπολυόταν άπ' τa κά.τεργα. Ό Ζaν προσπά-&ησε νa το:U δώση νa κατα­ λά6η πως γιa ενα τόσο μικρο διάστημα δεν επρεπε νa ρι­ ψοκινδυνέψη μιa παράταση της ποινης του. Ό Ρομαίν, δ­ μως, που ύποπτευόταν πως ύπfιιr.ι.αν λεφτa σηΊ μέση, δεν έν­ νοούσε νa συμφωνήση καl δε δεχόταν νa άνακατευitη στlς κομπίνες τού συγκαταδίκου του. Ma δταν ό Zav Μορενας τού ύποσχέ-&ηκε χίλια φράγ­ κα πληρωτέα τοίς μετρητοίς κι άλλα τόσα πoru ita το:ίJ δι­ νόταν δταν άπολυόταν ό γέρος άπ' τa κάτεργα, ό Ρομαlν επαψε νa κάνη τον κουφο καl συμφό)νησε. Δεν εμενε πιa παρ α να 6ρε{}η ό τρόπος να γίνη ή άπό­

δραση. Το κυριώτερο ήταν πώς νa 6γη ό Ζαν άπ' το λιμά­ νι χωρlς νa τον άντιληφ&ούν οί φρουροl κι οί δεσμοφύλα'

J'

\

I

J

I

κες, που ειχαν τα ματια τους ανοιχτα.

Μόλις εφτανε στην ϋπαι-&ρο, προτού άκόμα είδοσrοιη­ {}η ή Χωροφυλακή, ita ήταν εϋκολο να περάση άπ' τa χω­ ριά, 6ρίσκοντας κά-&ε φιλοξενία- με πληρωμή, έννοείται. "Αν σtο άναμεταξύ, μα-&ευόταν, δμως, πως ήταν δραπέτης, οί φιλοχρήματοι χωριάτες -&α τΟν παρέδιδαν στις άρχές, γιa νa είσπράξουν τη σχετικη άμοι6ή. Ό Ζaν Μορενaς άποφάσισε νa δραπετεύση νύχτα. "Αν καl fίταν «προitεσμιακΟς» κατάδικος, δεν θμενε σ' ενα άπ' τ'α παλιa καρά6ια ΠorU ε{χαν μετασκεuαστή σε πλωτα κάτεργα. Κατ' έξαίρεση έμενε σε στεριανi} φuλακή. Ν α 6γη άπΟ έκεί μέσα, fίταν πολiι δύσκολο. πιο εύκολο -&α ήταν νa μη γυρίση, το 6ράδι. Το λιμάνι fίταν σχεδΟν έρημο έκείνη την ώρα κι ίσως δε -&α δυσκολευόταν πολυ νa ξeφύγη κο­ λυμπώντας. Μόνο άπ' το μέρος της -&άλασσας ύπηρχε ή δυνατότης να δραπετεύση. Κι δταν εφτανε πια στο συμφω­ νημένο μέρος ό προστάτης του -&α ήταν έ'τοιμος να τον οοη­ {}-ήση.


212

Η

~IOIPA

Ε~ΟΣ

At+QOI

Ό zαν Μορενας περίμενε άνuπόμονα την έπίσκεψη τοϋ προστάτη του, για να τΟν σuμδουλευ&η και ταυτόχρονα να τον πληροφορήση για τη συμφωνία ποvχε κλείσει με τον Ρομαίν. "Τστερ' άπο δυΟ μέρες, ξαναφάνηκε ό μυστηρι<ί>δης φίλος του. -'Εν τάξει; ρό>τησε ό κ. Μπερναρντόν. -'Όλα κανονισμένα, κύριε, κι έφόσον με δοη&ήσετε, σ(iς δε6αιό>νω άπο τώρα πrος δλα {}α, πάνε ρολόι. - Τί χρειάζεααι; - 'Τποαχέ-&ηκα δυΟ χιλιάδες φράγκα στο συγκατόδικό μου

... τα'

'

,

'λ ια στην αποφυ λ ακιση f f του.

χι

Θα τα πάρη. Τί aλλο; - Καl χίλια προκαταοολικά. - Πάρτα, εΙπε ό έφοπλιατi1ς στ(ι Ρομαίν, πού μlο ιιtχυδακτυλουργικο πάλι τρό;το, έξαφάνισε ι1μέσως το χαρ­ τονόμισμα.

-

,, ,

κι

εσυ

παρε

,, ,

cωτα

τα

λ

,

εφτα,

,

,

σ'\rνεχισε

ο

κ.

1ν τσρ-

ναρντόν, δίνοντας στο zαν ενα ποιυγγl με χρυσα να:ωλε-

,

ονια.

Ν

,

,

, , ' τις ,

α και μια απ

1 ,

καr.υτερες

λ'

ι.;,.

,

,

,

ιμες. \':'Jα τα κατηφι'-

ρη:; να λιμάρης ηΊν άλυσίδα σου; - Ναί. 1Ιοϋ -&α σάς ξαναϊfu'ϊ), κύριε;

στο

Στο άκρωτήρι Μπρέν. Θα δρίσκουμαι στο περιγιάλι,

6ά&ος

τού

άγκυροδολίου

Πόρ- Μεζάν. Ξέρεις το

μέρος; - Ναί. Σύμφωνοι.

-

Πότε, με το καλό, -&α ξεφύγης:

'Απόψε, κολυμπώντας. Ξέρεις καλο κολύμπι; - Πολυ καλό. - Λαμπρά. 'Απόψε λοιπόν. -'Απόψε!

Ό έφοπλιστi)ς εφuγε. Κι οί δυο κατάδικοι ξανάπια­ σαν τη δουλειά τους. Ό Μαρσεγιέζος συνέχισε την περιοδεία του, πότε μι-


Π Ε

l'

Ι

fi

Ε Τ Ε Ι Ε Σ ...

'

'

213

'

'). ' ~ I δ ικο, ποτε με τον α "λλ ο. ' r.ωντας με τον ενα κατα 1

' '

κ αι

σε

λ'ι-

γο εφυγε άπ' τΟν Ναύατα&μο χωρlς να τον προσέξη κανείς. ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΕΚΤΟ

Πεptπέτεtες. Ό Ζαν Μορενας προοπα&οϋσε να δείχνεται σαν ό πιο i]συχο; άπ' δλους τσUς καταδίκους. "Αν τον παρατηρούσε δμως κανεtς με μεγάλη προσοχή, άντιλαμ6ανό-rαν ποος ό νέο; ενιω{}·ε μιαν άσννή-3-ιστη ταραχή. Ή λαχτάρα για τη λευτερια εκανε την καρδιά του να χruπa πιο δυνατά. Και παρ' δλη τη δύναμη της irέλησής τοιu δεν κατόρ{}·ωνε να δα­ μάση τον πυρετο της άννπομονησίας ιου. Πόσο άπί{}ανα μακρισμένη ιού φαινόιαν αύτη ή φαινομενικ.η ύποταγη στrι μοίρα, πσU δέκα όλάκερα χρόνια σιάi}ηκε ή άμυνά ιου έ­ ναντίον της άπελπισίας! Για να κρύψη για λίγα μόνο λεπτα την άπΟ'llσία ίΟU άπ' το 6ραδιν0 γυρισμό, σκαρφίστηκε να ιον άντικατα­ σιήση ενας άλλος κατάδικος κοντα σιο Ρομαίν. 'Ένας άπ' αύτσUς που φορούσε μόνο μια λεπτη κρικέλλα στο πόδι -ενας έλαφροποινίτης- που γιa ιρία χρυσα ναπολεόνια δέχτηκε να περάση στο δικό ιου πόδι το δεύιερο σκέλος της άλυσίδας Ρομαl.ν

- Μορενάς.

Λίγο πρlν άπ' ιlς έφτά, ό Ζάν, στην ό)ρα που ξεκου­ ράζονταν οί καιάδικοι, άρχισε να λιμάρη ιο σίδερο. Χάρη στrΊν έξαιρειικη ποιότητα της λίμας, ή δοιuλεια τέλειωσε γρήγορα. τη στιγμη τού γυρισμού, ό πρόitυμος έλαφρΟι­ ποινίτη; πf]ρε τη Wση ιοιu κι ό zαν κρύφτηκε πίσω άπο μια στί6α ξύλα. Σε μικρη άπόσταση άπο κεί 6ρισκόιαν ενα πελ(J)ριο καζάνι ποiι το προόριζαν για ενα μισοτελειωμένο πλοίο. "Ή­ ταν τοποitειημένο πάνω στη 6άση του. Μόλις 6ρηκε την είJκαιρία, ό Μορενας χά)i}ηκε μ!:.ς σιο φούρνο ιαίι καζα-


214

Η

ΜΟΙΡ Α

ΕΝΟΣ

AθQOr

νισυ, παίρνοντας μαζί του ενα κομμάτι άπο μαδέρι, που το πελέκησε στα γρήγορα σε σχf]μα σκού(J)ιας καl "t'σ\J άνοιξε όλόγυρα τρύπες. "Τστερα περίμενε σ' έπιφuλακη με τεV"t'ωμένα "t'O. νεύρα. Νύχ"t'ωσε. ~ο συννεφιασμένος ούρανος δκανε πιΟ δα­ &U το σκοτάδι κι εύνοούσε "t'O. σχέδια "t'σ\J δραπέτη. 'Απ' την άλλη πλευρΟ. τσυ λιμανισυ, ή χερσόνησος Σαlν- ΜαV"t'ριε χανό"t'αν στα σκο"t'εινά. 'Αφσυ έρημώ&ηκε ό Ν αύσταttμος, ό ΖΟ.ν δγf]κε άπ' τον κρυψό)να "t'O'U και σύρ&ηκε με χίλιες προφυλάξεις ως τΟ. ναυπηγεία. Μερικοl φρΟ'U{>οl πηγαινοέρχοV"t'αν άκόμα έ­ δ(ο κι έκεί. Είrτυχώς ποιU ό κα"t'άδικος εlχε άπαλλαγεί άπ' τα σίδερα καl μπορσ\Jσε να προχωρη ά~'όρυδα. 'Έφτασε έπl "t'έλους σε μια προκυμαία της Νέας Δε­

ξαμενf]ς, κοντΟ. στο άνοιγμα προς το λιμάνι. Με την ψευ­ τοσκούφια στο χέρι, κρεμάστηκε άπο ενα σκοινi καl δού­ τηξε στη {}άλασσα. 'Αφσυ άνέ6ηκε σ"t'ην έπιφάνεια, πέρασε την παράξενη σκούφια πάνω άπ' "t'o κεφάλι του κι ετσι δε μπορσ\Jσε να τον διακρίνη κανείς. 'Απ' τlς τρύπες που εlχε άνοίξει, εδλ&­ πε πσυ να κατευttυν{}η. 'Έτσι που fιταν, ttα τΟν fπαιρναν για καμμιΟ. σημαδούρα, που την παρέσυραν τα κύματα. Ξαφνικά, άκούστηκε μια κανονιά. «ΘΟ. εlναι γιΟ. το κλείσιμο του λιμανιού», συλλογίστηκε ό ΖΟ.ν Μορενάς. Σε λίγο άκούστηκε δεύτερη κανονιά ... Κι άργότερα, τρίτη ...

Δε χωρούσε πια καμμιΟ. άμφιοολία: Χ τυπουσαν συν­ αγερμό! Ό ΖΟ.ν κατάλαδε πι:Ος εΙχε άνακαλυφ{}η ή άπό­ δρασή του. 'ΑποφεύγΟV"t'ας με προσοχη να πλησιάση τΟ. πλοία και τις άλυσίδες άπ' τις άγκυρες, κολύμπησε μέσα στο λιμάνι προς το μέρος της μπαρουταποttήκης. ΓιΟ. να μην τον έμποδίζουν τα ροUχα του, γδύ~ηκε κο­ λυμπώV"t'ας καl τΟ. παράτησε στη ttάλασσα. Φύλαξε μόνο


Π Ε Ρ Ι Π Ε Τ Ε Ι Ε Σ ...

215

το πουγγ\. με τα ναπολεόνια, με το κορδόνι περασμένο στο λαιμό του. 'Έτσι εφτασε χωρ\.ς να σνναντήση έμπόδιο ώς τη μέ­ ση τού λιμανιού. 'Εκεί πιάστηκε σε μια μεγάλη πλωτη σι­ δερένια σημαδούρα, πσU χρησίμευε για να δένουν τα πλοία, εδγαλε τη «σκούφια» του, κι άνάσανε λιγάκι. Σκέφτηκε: «ΑύτΟς ό περιπατάκος δεν εlναι τίποτα μπροστα σε δσα. μου μένουν να κάνω. Στ' άνοιχτά, δε φο­ δάμαι μη συναντήσω έμπόδια, μα -ttα πρέπει να περάσω το κανάλι. 'Εκεί, ενα σωρο πλεούμενα πάνε κι ερχονται άπ' το Μεγάλο Πύργο η το Φρούριο. Θα πρέπει νάχω διαδο­ λεμένη τύχη για να τοιUς ξεφύγω ... Στο άναμεταξύ, άς δώ πού δρίσκομαι, για να μην πέσω στο στόμα τοιϋ λύκου». Παίρνοντας σημάδια τη μπαρουταπο&ήκη τού Λα.γ­ κουμπραν καΙ. το Φρούριο Σα\.ν- Λουί, ό Ζ&.ν ξανάρχισε το κολύμπι. Με το κεφάλι προφυλαγμένο κάτω άπ' την ψευτο σημαδούρα, προχωροιϋσε με πολλη προσοχή. Γιατ\. το δού­ ισμα τοϋ άνέμου ποιU δυνάμωνει μπορούσε να τΟν έμποδίση ν' άκούση άλλους πιο έπικίνδυνους {}ορύδσυς. Δεν ίfπρειτε κιόλας να φανi) ποος ή σημαδούρα παρασυρόταν άπ' τα κύ­ ματα μέ άπίttανη ταχύτητα. Πέρασε μιση ώρα. tO zαν ύπολόγισε πΟΟς πλησίαζε το κανάλι. Ξαφνικα του φάνηκε ποος άκουγε στ' άριστερά '

τσυ το

.<l , I! ' , uΌρυuu πσυ κανουv

' ' τα κσυπια

' uu.!:ι.!.

ίζ σκι οντας τη

λασσα. Σταμάτησε καi. τέντωσε τ' αύτιά.

-

,

,

• '

'

τ ι νεα; φωνα αν απο μια uαρκα. Τίποτα, άπάντησαν άπΟ μι&.ν άλλη, στα δεξια του ,

ξ

I! ,

δραπέτη. - Δεν πρόκειται να τον δρούμε ποτέ! - Μα εlναι σίγουρο ποος ξέφυγε κολυμπώντας; - Δε Wλει ρώτημα! Ψάρεψαν τa ροιϋχα τσυ. - Μ' αύτη την «πήχτρα» μπορεί να χάσουμε τον μπούσουλά μας.


Η

216

MOIPA

ΕΝΟΣ

Αθ!2Οr

Καλο ξεμπέρδεμα! 'Αφού άφισε τlς 6άρκες να ξεμακeήνουν άρκετά, ό zαν κολυμπώντας με άπλωτές, προχώρησε προς το κανάλι. 'Όσο πλησίαζε, πολλαπλασιάζονταν γύρω του τα ξε-

-

,

φωνιτα,

',

''~γιατι σ εκεινα τα μερη

'

'

συγκεντρωναν την προ-

σοχή τους οί διώκτες. "Αφοδα, ό Ζaν έξακολου8-οϋσε νa κολυμπa με δλη του τη δύναμη. ΤΗταν άποφασισμένος άκόμα καl να πνιγη πα­ ρ& να τον συλλά6ουν ζωντανό. Σε λίγο, φάνηκαν ό Μεγάλος Πύργος καl το Φρού­ ριο να ξεχωρίζουν -6-αμπά. Το κανάλι κι ή παραλία φωτιζόταν άπΟ δαυλσUς ποiι πηγαινοέρχονταν 6ιαστικά. οι χωροφύλακες ~ταν κιό­ λας στο πόδι. Ό δραπέτης επαψε να κολυμπα κι άφισε να τΟν πα­ ρασύρουν τα κύματα κι ό γαρμπης, πρΟς το κανάλι. Ή λάμψη ένος δαυλού φώτισε ξαφνικα τη -6-άλασσα κι ό zαν εlδε τέσσερις ΟΟρκες ποiι τΟν κύκλωναν. Δεν κοννή-6-ηκε, γιa να μην τον άντιληφ{)-οϋν. -'Έ, σείς άπ' τη 6άρκα! φώναξαν. Βρήκατε τίποτα; , 'Ι - κ αναμε μια τρυπα στο νερο. - Καλη δύναμη!

'

·ο

z, · '

,

αν ανασανε.

'

ο· ι

e.uαρκες ,

,

,

κσντευαν να

ξ

,

εμακρη-

νουν. ΤΗταν σε άπόσταση άπΟ δέκα όργυΕς κι ό δραπέτης επρεπε νa κολυμπa κά8-ετα. -'Έ! έσείς! Τί εlν' έκεί- κάτω; φώναξε ένας ναύτης. - Ποϋ; - Aίrto το μαύρο σημάδι ποiι πάει μπροστά. - Πηραν τα κύματα καμμια σημαδούρα. - Τί περιμένετε; ψαρέψτε τη! Ό Zf:ι:v ~'t'αν ετοιμος να πάρη ΟΟυτιά. Μα ή σφυρίχτρα ένος διόστου τΟν έμπόδισε: - Τραδaτε κοuπ~ παληκάρια! Δεν εlν' ώρα να ψαρεύου­ με μαδέρια καl σημαδοίίρες ... Πίσω όλοταχώς!


Η

218

ΜΟΙΡΑ

ΕΚΟΣ

ΑθQΟΙ

Τ α κοιυπια χτύπησαν τη itάλασσα με πολiι &όρυ6ο. Ό δραπέτης ξα.ναπfιρε κουράγιο. Δεν εtχαν άνακαλύψει το κόλπο του! Με καινούργια δύναμη, που τοϋ χάριζε ή έλπί­ δα, συνέχισε το κολύμπι προς το Φρούριο που όρitωνόταν μπροστά του. Ξαφνικα δρέitηκε σε δαW σκοτάδι. "Εινα άδιαπέρα­ στο άπ' τα μάτια σώμα τοϋ εκρυδε τη &έα τοϋ Φροιuρίου. ... Ηταν μια 6άρκα. ποiι εσκιζε τη &άλασσα με μεγάλη ταχύ­ τητα καl. τον τράκαρε στα πλάγια. Στο τράνταγμα, ενας ναύτης εσκυψε άπ' την κουπαστή.

Εlναι μιa σημαδούρα, εlπε κι αύτός. Ή 6άρκα συνέχισε το δρόμο της. Τί άτυχία, δμως, γιa το δραπέτη! 'Ένα άπ' τα κουπια χτύπησε πάνω στην ψευ­ το - σημαδούρα και την άναποδογύρισε. Προτοϋ προλάδη νa δοuτήξη ό Ζάν, το ξουρισμένο κεφάλι του φάνηκε στην έπιφάνεια.

-

-

Τον πιάσαμε! φώναξαν οί ναϋτες. Πάνω του ολοι!

to

δραπέτης πηρε 6ουτιά. 'Ενώ τα σφυρίγματα κα­

λούσαν άπ' ολες τ\,ς μεριtς τ\,ς σκορπισμένες οορκες, Κ()­

λύμπησε κάτω άπ' την έπιφάνεια της &άλασσας, προς το μέρος της άμμουδιάς τοϋ Λοιμοκα.&αρτηρίου. 'Έ-rσι ξεμάκραινε άπ' 't'Ov τόπο της συναντήσεως ποiι εΙ­ χε όριmη για't'i -ljταν δεξια άπ' το κανάλι, ένώ 't'o άκρωτήρι Μπρεν -ljταν στ' ιiριmερά. Μα Ιfλπιζε πrος το κόλπο &α ξε­ γελούσε τους έχ&ρούς του. "'Επρεπε δμως να γυρίση πίσω όπωσδήποτε γιa να πάη έκεί που &α τΟν περίμενε ό προσ't'άτης του. 'Αφσυ κολύμ­ πησε άρκετά, ό Μορεν<Χς εκανε άπό-rομα μεταδολή. Οί δάρκες διαmαυρώνσνt"αν όλόγυρά 't'ου. Κά&ε mιγμη Επαιρ­ νε δουτια για να μην τΟν δοϋν.

Zav

Έπιτέλοιuς οί έπιτήδειες μαwϋδρες του ξεγέλασαν τοος διώκτες καΊ. τ:α κα-rάφερε να ξεμακρήνη προς το μέ­ ρος της συναντήσεως. Μήπως l)ταν πια πολυ άργά; Κατακουρασμένος άπ'


ΕΛΕrθΕΡΟΣ!

219

την πολύωρη μάχη με τοιUς άν&ρώπους καl τa σrοιχεία της φύσεως, ό zαν ενιωσε πrος εχανε τlς δυνάμεις του. Κάπου - κάπου τa 6λέφαρά τοιu 6άραιναν σa μολύ6ι κι άρχισε νa νιώ&η ζάλη. Πολλες φορες τa χέρια του ξε­ τεντώ&ηκαν καl τα πόδια του, τσακισμένα άπ' την κούρα­ ση, τον τρά6ηξαν προς 't'a 6ά&η της {}άλασσας. Μέ ποιό {}αυμα άραγε τ'α κατάφερε νa φτάση ώς τη στεριά; Ξαφνικa ενιωσε ΠΟ)ζ πατ'ούσε στην άμμουδιά. 'Ορ­ {}ώ&ηκε, προχώρησε λίγο τ'ρικλίζοντας καl σωριάσrηκε ά­ ναίσ{}ητος, έκεί που "Οτ'αν συvfιλ{}ε, ΠοV fχωνε άνάμεσα νος παγουριού. Κι λιάς κονιάκ.

δε {}a τ'ον εψτ'αναν τ'α κύματα. εlδε Εναν άν&ρωπο σκυμμένο πάνω τοιu, σrα σφιγμένα χείλια τ'Ου το στόμιο έ­ ενιωσε τη γ λυκεια ζεστ'ασιa μιάς γ~

ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΕΒΔΟΜΟ

'Ελεύθεροι;! ~Η χώρα, σr' άνατολικα της Τοιuλών, εlναι γεμάτη δάση, 6οuνά, χαράδρες καl ποταμάκια- το καλύτ'ερο κα­ ταφύγιο γιa Ενα δραπέτη. Τώρα πoiJ εΙχε άνακτήσει μιa προσωρινf] έλευ{}ερία, ό Ζaν εlχε έλπίδες πrος {}a την έξ­ ασφάλιζε καl όλό't'ελα. ·Ένιω{}ε ομως μια μεγάλη περιέργεια: ποιός ηταν ό γενναιόδωρος εύεργέτης του; Ποιός ηταν ό σκοοτός του; Μήπως ό Μαρσεγιέζος χρειαζόταν κανέναν άν&ρωπο ρι­ ψοκίνδυνο, γερό, άποφασισrικό, πoiJ νa 't'o λέη ή καρδιά του και πηγε να τΟν ()ρη μέσα σrα κά't'εργα; Στην περίπτ'ω­ ση αύτη {}α εlχε πέσει έ'ξω. Ό Ζ&:ν Μορενaς ηταν άποφα­ σισμένος ν' άρινη{}η κά{}ε ϋποπτη πρόταση ποιU {}α τ'ού γινό­ ταν μελλοντικά. - Αίσ{}άνεσαι καλύτερα; ρώτησε ό κ. Μπερναρντόν, ά-


Η

220

ΜΟΙΡΑ ΕΝΟΣ

Αθ!2Οr

φου τον άφισε να συνέλ6-η. "Εχεις τη δύναμη να περ­ πατήσης;

-

Ναί, άποκρί{}ηκε ό zαν κι άνασηκώ6ηκε.

Τότε φόρεσε αύτα τα χωριάτικα ρούχα ποι) σοϋφερα για πιο κατάλληλα. Και δρόμο! Δεν πρέπει να χάσοut-ιε λεπτό. ΤΗταν εντεκα τη νύχτα δταν οί δυο άντρες τράδηξαν κατα τΟν κάμπο, άποφεύγοντας τα πολυσύχναστα μονοπά­ τια, ετοιμοι να χω6-οuν μέσα σε χαντάκια η στους &άμνους, μόλις&' άκοuγόταν ό &όρυδος 6ημάτων η κανενος κ.άρρου μέσα στην άπόλυτη ήσυχία τής νύχτας.

"Αν και ή μεταμφίεση τού δραπέτη τον εκανε (ίγνό)ρι­ στο, q;οδόταν μην τυχον καl 6ρε{)η κανένας πoiJ ν' άνακα­ λύψη κάτι το ϋποπτο στο ντύσιμό του. Γιατι ό zαν δεν εΙχε να φοfι.η&η μονάχα τη Χωροφυ­ λακη που f)ταν σε συναγερμο άπ' την πρό)τη κανονιά, άλλα και τον κά&ε δια6άτη. που -ιtα συναντοίiσε στο δρόμο. Οί χωριάτες εχοντας το νοϋ και στην άτομική τους άσφάλεια και στο ποσο της aμοι6ης για τη σύλληψη κά&ε δραπέτη, δρίσκονται πάντα σ' έπιφυλακή. Το δραπέτη τών κατέρ­ γων τον ξεχωρίζουν προ παντος παρακολΟ'U&(.Οντας στlς κινήσεις ίΟ'U αν σέρνη λίγο το πόδι του -συνή-Ιtεια ποiι τοιϋ μένει άπ' την άλυσίδα- η αν δείχνη το πρόσωπό του κά­ ποιαν άνησυχία.

'Αφού περπάτησαν τρείς ώρες, οί δυΟ άντρες σταμά­ τησαν. Ό ~t Μπερναρντον εδγαλε άπο Ενα ταγάρι τρόφι­ μα και ξεγέλασαν την πείνα τους κρυμμένοι πίσω άπο ενα q;ράχτη. - Τώρα κοιμήσου, εΙπε ό Μαρσεγιέζος. 'Ακόμα εχεις

να περπατήσης πολύ, και πρέπει να ξεκουραστfις. Ό

Zav ξαπλώ&ηκε χάμω και τον πηρε άμέσως ενας

ϋπνος.

Εtχε ξημερώσει δταν τον ξύπνησε ό έφοστλιστής. Ξεκίνησαν άμέσως. Τώρα πια άλλαξαν σχέδιο. Δε 6α προχωροίiσαν άνάμεσα στα χωράφια. Θ' άκολου&οuσα'


ΕΛ[fθΕΓΟΣ!

221

φανερa τσVς πολυσύχναστους δρόμου;, φροντίζοντας μο­ νάχα να μη ζυγό)Vουν τοVς περαστικοίις. (Ο Μαρσεγιέζος με το zαν Μορενα; περπατοίισαν κάμποση rορα, δταν ξαφνικα άκουσαν πίσω τους ποδοδολη­ το πολλών άλόγων. Ό δραπfτης ξαπλι\y{}ηκε χάμω κι ά­ φουγκράστηκε. Προτοu προλά6η δμως να σηκωftfι, ό κ. l\Ιπερναρντον δρμησε, τον !Ξδεσε μ' ενα σκοινί, καl τον φίμωσι:. την ίδια στιγμή, δυ(> χωροφύλακες φά,·ηκαν πάνω στ' άλογά τΌυς. 'Έφτασαν κοντa σtον έφοπλιση'j, ΠΟl' κρα­ τούσε γερα τον σαστισμένο αίχμάλωτό του. -- Τί κάνεις έκεί; ρ<ί)τησε ό f!νας χωροφύλακας. - ΕΙν' ενας δQαπέτης ά,η;' τα Κfiτεργα, κυρ' χωροφίJλακα, ΠΟ'U τον επιασα. '' ''\, - Μ ηπω; ει1ν' αυτος πσυ ςεφυγε χτες ίl] νυχτα: - Μπορεί. Τί σημασία δμως εχει αν είναι αί,το; Χανένας άλλος; Έγrο τον κρατώ. -- Θα είσπράξης μια γερη άμοι6ή, φίλε! - Καλώς δεχούμενη κι αίrrή. Μα καl τα Qοίιχα του ;'ι;~ν c.ίνήκουν στα κάτεργα. Θα μαU ια δώσουν κι αύτά. - Μήπως μας χρειάζεσαι; ράη:ησε ό ενας χωροφύλακα;. - Τίνα σας κάνω; ΤΟν έχω δεμένο γερα καl {}(ι τον πrι.ραδό>σω μόνος μου! , r~ λ' , ' - τ οσο το κα λυτερο. εια σου και κα η τυχη. Οί δυΟ χωροφύλακες ξεμάκρηναν. Μόλις χά{}ηκαν ά..-τ' τα μάτια τους, ό κ. Μπερναρντ(>ν έλευfliρωσε τΟν δραπέτη άπ' τα δεσ'μά. - ΕΙσαι λεύτερος, τ'ού εL"'tε, δείχναντ'άς τ'ου το δρόμο προς τα δυτικά. "Αν 6άλης τ'α δυνατά σου, μπορεί άπόψε να φτάσης στη Μα<1<1αλία. Στο παλιο λιμάνι 6ρί<1Κεται το ,

,~,

i\

,

,

,

,

't'o

φορτηγο «Μαρία Μαγδαληνή» πσU έχει φορτίο για Βαλ­ παρέζο της Χιλijς. Ό καπετάνιος εΙναι μιλημένος. Θα <J'E πάρη μαζί του. Τ' ονομά σ'Ου άπο δω καl πέρα εlναι zακ Ρενώ. Ν α τα χαρτιά <1ου. Χροοάφι έχεις. Κοίταξε να ξα­ ναφτιάξης τη ζωή σ'ου. 'Αντίο.


222

Η

ΜΟΙΡΑ ΕΝΟΣ

AθQOf

Προτοο προλάδη ό Ζαν Μορενας ν' άπαντήση, ό έφο­ πλιστης εlχε χα{}η μέσα στα δέντρα. (Ο δραπέτης 8μεινε μόνος στΎ]ν άκρη τοϋ δρόμου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΓΔΟΟ

Το μuστtκό του πα.νδοχείοu Για κάμποση fl>ρα, ό zαν Μορενας στάt}ηκε άκίνητος, κατάπληκτος άπ' το τέλος που Επαιρνε αύτη ή άνεξήγητη περιπέτεια. Γιατί, aφοιϋ τΟν δοή{}ησε να δραπεtεύση, τώρα, ό προστάτης τO'IJ τον έγκατέλειπε; Γιατί αύτος ό άγνωστος να ένδιαφερ{}η τόσο ζωηρα για την τύχη ένος καταδίκου; Ποιός ηταν αύτος που γνώριζε τόσο καλα την περασμένη ζωή του; Ποιό ηταν τ' ονομά του; Τότε μόνο σκέφτηκε ό zα.ν ποος δεν εlχε προλάδει να ρωτήση τ' Ονομα έκείνου ποiι τον εlχε σώσει. Αύτο φuσικα δεν εlχε μεγάλη σημασία. Το κυριώτε­ ρο ηταν να γλιτώση πια άπ' τlς άλυσίδες που τόσα χρόνια τοϋ πλήγωναν τα κόκκαλα. τα ύπόλοιπα η -3-α τα μά-3-αινε άργότερα η δε -3-α τα μά-3-αινε ποτέ. Το μόνο σίγΟ'IJρο ηταν ποος δρισκόταν όλομόναχος με χρυσα ναπολεόνια στην τσέ­ πη, με κα:νονικη ταυτότητα, καl ποος ά:νάσα.ι:νε τον άέρα της λεmεριaς. (Ο ΖU:ν Μορενας ξεκίνησε. 'Ακολου&ώντας τlς όδηγί­ ες τοϋ προστάτη του, τράδηξε για τη Μασσαλία, παύοντας να 6ασα:νίζη το μυαλό του με άπορίες. Μόλις δμως εκανε μερικα 6ήματα, σταμάτησε ξανά. Μασσαλία ... το φορτηγο «Μαρία Μαγδαληνή» ... στο Βαλπαρέζο της Χιλijς ... να ξαναφτιάξη τη ζωή του... 'Όλ' αύτα ηταν κουταμάρες! Μήπως εlχε λαχταρήσει τη λευτε­ ρια μόνο καl μόνο για να ξαναφτιάξη τη ζωή του σε μιa μακρινi} χώρα; 'Όχι δά! Σ' δλο το διάστημα που ηταν


ΤΟ ΜfΣτΙΚΟ

TOf

ΠΑΝΔΟΧΕΙΟΓ

223

φυλακισμένος, δεν εΙχε στον νοϋ παρα ενα χωριο μονάχα, το Σαίντ- Μαρί- ντέ- Μώρ, και μια γνναίκα, τη Μαρία! Ή νοοταλγία του χωριού κι ή άνάμνησή της Μαρίας fiταν Π-Ο'U του εΙχαν κάνει τα κάτεργα να φαίνονται τόσο δα­ σανιστικα κι οί άλυσίδες τόσο 6αρειές! Και τώρα, -&aφευ­ γε χωρις να προσπα-&ήση να ξαναδη το χωριό του καl τη Μαρία; 'Όχι δά! Καλύτερα να ξαναγυρίση στα κάτεργα, εστω κι άν οί δεσμοφύλακες τον ύποδέχονταν με καμου­ τσιές!

"Οχι! Να ξαναδη το χωριό του, να γονατίση μπροστα στΟν τάφο της μητέρας του- καl προ πάντων να ξα:να­ δη τη Μαρία ... αύτα η-&ελε να κάνη με κά&ε -&υσία! Μόλις -&α 6ρισκόταν κοντα στην άγαπημένη του, -&aδρισκε το &άρ­ ρος που του εΙχε λείψει aλλοτε. Θα της μιλούσε, {}α της έ­ ξηγοϋσε, &α της άποδείκνuε πrος ήταν ά-&&ος! (Η Μαρία δεν ήταν πια παιδί. "Ισως τώρα να μπορούσε να νιώση κι άγάπη παρ' δλα αύτά. Κι ετσι &α την επει&ε να τον άκο­ λου&l1ση. Τότε μονάχα &α εlχε ενα σκοστΟ ή ζωή του καl {}' άντιμετώπιζε το μέλλον μ' αίσιοδοξία. "Αν δμως δεν τον άγαπούσε, τότε πια δεν εlχε καμμια σημασία τί &α έπακο­ λου-&ουσε. (ο

z,

, νοντας απ • • το ' αν, 1!. uγαι

'λ ο μεγα

,

δ ρομο, ακο λo'ft υuη-

σε το πρώτο μονοπάτι ποu σννάντησε, με κατεύ{}uνση το 6ορρά. Σε λίγο, δμως, πάλι σταμάτησε, για να κανονίση την πορεία του. 'Απο παιδl η ξερε καλα δλη την περιοχή. Σε δυο ώρες μπορούσε να φτάση στο Σαίντ- Μαρί- ντέ­ Μό}ρ. Δεν Επρεπε δμως να 6ρίσκεται έκεί πρlν σκοrτεινιάση, γιατl κινδύνευε να τον δοϋν καl να τΟν συλλά6ουν. Γι' αύτό, ό zαν ξεκίνησε το σούρουπο άφοϋ γευμάτι­ σε καl λαγοκοιμή-&ηκε λιγάκι σε μια ταβερνούλα. (Ο δραπέτης εφτασε στο χωριό του στις έννια ίο δρά­ δι. Χώ-&ηκε μέσα στοος Ερημους δρόμσιuς, ωσπου δρέ&ηκε εξω άπ' το πανδοχείο τού -&είου Σάντρο. Πως να μπfi μέσα; 'Απ' την πόρτα; 'Όχι δέδαια. Ποιός ξέρει ποιΟν -&α σνναντοuσε έκεί- μFσα; "Αν fjταν


Η

224

ΜΟΙΡΑ

ΕΝΟΣ

Aθgor

κανένας πο\ι -Βα τσϋ φερνόταν έχ-8-ρικά; Πώς μποροίίσε ό zαν να ξέρη αν το πανδαχείο ~ταν άκόμα ίδιοκτησία της Μαρίας; "Τστερ' άπΟ τόσα χρόνια, ίσως να εΙχε άλλά ξ ει ίδιοκτήτη. Πάλι καλα πο\ι ό Ζιlν ηξερε Εναν πιΟ σίγουρο τρόπο

'

'

-

,

για να μπη μεσα.

Πολλα άπ' τα παλια σπίτια της Προ6ηγκίας εlχαν μυ­ στικες έξόδοuς, για να μπαινο6γαίνουν οί κάτοικοι στα κρυφά. Γιατl την έπσχη τών -θ-ρησκευτικών πολέμων(*),

είχε αίματοκυλισ{}η ή Γαλλία. Κι άπΟ q:όοο, καftiνας γύ­ ρευε νaχη κάποιο τρόπο για να γλιτώση, σε ώρα κινδύνου. Το μυστικΟ τσϋ πανδοχείου δεν το γνώριζε οϋτε ό -8-εϊ­ ος Σάντρο. Ό zαν με τη Μαρία το εlχαν τυχαία άνακαλύ­ ψει, παίζοντας. Καl περήφανοι γιατl τοξεραν μόνο αύτοί, δεν το εlχαν άποκαλύψει σε κανέναν. "Οταν μεγάλωσαν, το ξέχασαν. Κι ό zαν ηταν 6έ6αιος ποος 8-α λειτουργοuσε ό μηχανισμος άκόμα. Στο 6ά8-ος τσϋ τζακισϋ της κεντρικf]ς σάλας ηταν δυΟ μεγάλες σιδερένιες πλάκες παράλληλα τοποfl-ετημένες, ποiι τlς χώριζε ένα διάκενο. Οί δυΟ αύτες πλάκες ηταν κινητες καl με μια μανού6ρα μποροϋσαν να περιστραφούν. 'Όποιος γνώριζε λοιπΟν το μυστικΟ της κρύπτης, μποροίίσε να χωftη άνάμεσα στlς πλάκες, να κλείση έκείνην άπ' την όποία εΙ­ χε μ.πη άρχικά, να μισανοίξη τη δεύτερη καl να t>γη στο δρόμο η να μπή στο σπίτι. co Ζαν εκανε το γύρσ του σπιτιού. Το χέρι του ηρftε σ' έπαψη με την έπιφά.νεια τοίί τοίχου κι εϋκολα t>ρηκε την έξωτερικη πλάκα. "'Εt>αλε σε κίνηση το μηχανισμό. Τίπο­ τα δεν εlχε άλλάξει. cH πλάκα άνοιξε άμέσως.

co

zαν χώ6ηκε μέσα στο άνοιγμα κι ύστερα, άφοϋ το

ξανάκλεισε, άνάσανε. "'Επρεπε να ένεργήση δμως με μεγάλες προφυλάξεις. Μια άχτίδα φωτος ξεγλιστροίίσε άπο μια χαραμάδα κάτω (*)

1562 - 1598:

Κcιθολιχο\ iνcιντ!ον Κcιλi'Sινιστ(οl"


226

Η

ΜΟΙΡΑ ΕΝΟΣ

AθQOf

άπ' την έσωτερικ.η πλάκα, κι άκοιύγονταν φωνες στην κεν­ τρικ.η σάλα. Φαίνεται πrος δεν εlχαν άκόμα κοιμη&η στο πανδοχείο.

Προτοο, δμως, προχωρήση, 1jταν άνάγκη να μά{}η ποιοί δρίσκονtαν έκεί μέσα.

"'Αδικ.α ό zαν προσπα-thmσε να δρη ένα μικρο άνοιγμα, μια τρυπίτσα, για να ρίξη μια ματια μέσα στη σάλα. 'Αφού

δεν rορισκε άλλη λύση, άποφάσισε να ριψοκινδυνέψη, μισα­ νοίγοντας την έσω't'ερικ.η πλάκα ... 'Εκείνη άκριΟΟ>ς τη στιγμή, άκούστηκε δυνατος {tόρυ6ος στην κενrρικi) σάλα. Πρώτ' άπ' δλα ένα ξεφωνητο γε,. μάτο σπαραγμο κι άγωνία. Κι ϋστερα ή λαχανιασμένη ά­ νάσα ένΟς άν{tρώπου ποιU πάλαι6ε κι ό κρότος ένος έπίπλου πσU εlχε άναποδογυριστη άπότομα. (ο δραπέτης, άφού δίστασε μια στιγμή, πάτησε το έλα­ τήριο. (Η πλάκα περιστράφηκε και φάνηκε όλάκερη ή κεν­ τρικ.i) σάλα τσϋ πανδοχείου. Τη στιγμη ποιU {tα όρμσϋσε μέσα, ό zαν εκανε πίσω, γιατΊ. τΟν mvιγε ό καπνος του τζακιού. Αύτο πoit εlδε, σε λί,

I

γ ο, τον κατατρομα

ξ

ε

...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑΤΟ

Ή μοipα έvός άθώοu Στο τραπέζι 3'tO'U 6ρισκόταν στο κέντρο της σάλας, η­ ταν κα{tισμένος ένας άν{tρωπος, ένώ ένας άλλος, δρ{tιος πί­ σω του e6αζe δλα τα δυνατά του για να τΟν στραγγαλίση. Πάνω στην πάλη, εlχε άναποδογυριστij μια καρέκλα. Μπροστα στον κα{tιστο άν{tρωπο, ένα μελανοδοχείο κι έπιστολόχαρτα εδειχναν πrος ό άντίπα.λός του εlχε όρμή­ σει ξαφνικά, τi)ν ώρα ποiι ό άλλος εγραφε. Κοντα στο χέ-


Η

MOIPA

ΕΝΟΣ

AθQOf

227

ρι του, πάνω στο τραπέζι, μια δερμάτινη τσάντα fιταν άνοι­ χτή, γεμάτη χαρτιά. 'Ένα λεπτο εΤχε διαρκέσει αύτη ή σκηνfι δλο - δλο καl τέλειωνε κιόλας. Ό κα&ισμένος άντρας εΤχε πάψει την άν­ τίστασή του κι άκουγόταν μονάχα ή λαχανιασμένη άνάσα τού φονιa.

"'Άλλωστε, fιταν άδύνα.το να πάρη παράταση το δρά­ μα. Ή φωνfι τού &ύματος εΤχε γίνtι άντιληπτή. 'Έξω ά­ κουγόταν κάποια κίνηση. Σ' ενα δωμάτιο τού πρώτοιu πα­ τώματος του πανδοχείου, δπου ανέ6αινε κανεlς ιiπο μια σκά­ λα, ό Zav άκουσε 6ήματα. Κάποιο άτομο εΙχε ξυπνήσει. Καl σ' Ενα λεπτο -&άνοιγε ή πόρτα, {}1άμπαινε κάποιος. Ό φονιας δνοιωσε τον κίνδυνο. Ό κλοιος που σχημά­ τιζαν τα δυΟ χέρια του ξεσφίχτηκε, κι ένώ το κεφάλι τοϋ &ύματος δγερνε αναίσ&ητο πάνω στο τραπέζι, &ρπαξε μέσα άπ' την τσάντα ενα μάτσο χαρτονομίσματα. Κι ύστερα, δρμησε πρΟς τα πίσω καl χώ{}ηκε μέσα στην πόρτα, δπου 6ρισκόταν ή σκάλα που κατέ6αινε στο ύπόγεw. Για ενα δευτερόλεπτο, φωτίστηκε το πρόσωπό του. Αύτο fιταν άρκετο δμως για να τον άναγνωρίση με τρό­ μο καl σύγχιση ό zαν Μορενάς! Το άτομο αuτο fιταν ό άγνωστος που εΙχε ΟΟη&ήσει να δραπετεύση τον ά-&ώο κατάδικο, που τΟ'δχε δώσει το πουγγl με τα ναπολεόνια, που τον εΙχε προστατεύσει, ποiι τΟν εΙχε όδηγήσει σε μικρη άπόσταση άπ' το Σαίντ- Μαρί ντέ - Μώρ. "'Ασχετα άν εΙχε 6γάλει την ψεύτικη γενειάδα καl την περρούκα με τlς όποίες εlχε προσπα-&ήσει ν' άλλά­ ξη την οψη του. Ό Ζαν αναγνώριζε τα μάτια, το μέτωπο, τη μύτη, το στόμα καl την κορμοστασιά του! ΤΗταν αδύνα­ το να γ.ελαστfί! Βγάζοντας δμως την ψεύτικη γενειάδα κα.l την περ­ ρούκα, ό άγνωστος εΙχε ά.ποκαλυφ{Jή! Καl τί φο6ερη άπο. κάλυψη! Στο πρόσωπο τού σωτήρα του καl δολοφόνου έ­ ''ος άλλου, ό zαν αναγνώριζε κατάπληκτος τον αδελφό του Πιέρ, που fιταν άφαντος έδώ καl δεκαπέντε χρόνια!


Η

228

Ε~ΟΣ

l\toll'A

ΑθΩΟr

Για ποιά μυστηριώδη αίτία, δμως, ό άδελφός του να τον είχε φυγαδεύση; Για ποιό λόγο καi κατa ποιά σύμπτω­ ση ό Πιερ Μορενας δρισκόταν έκείνη άκριδώ; τη μέρα στο πανδοχείο του &ε ίου Σάντρο; 'Τπο ποιά ιδιότητα Ύ)ταν ~κεί; Γιατί είχε διαλέξει έκεϊ:νο το μέρος γιΟ. να διαπράξη το εγκλημά του; Αmες δλες οί έρωτfJσεις &ασάνιζαν έφιαληκα το μυα­ λο του zαν Μορενάς. Την άπάνηση την εδωσαν τα γε­ γονότα. Μόλις χώ{}ηκε σn1ν πόρτα τού ύπογείου ό δολοφόνος, στο κεφαλόσκαλο του πρώτου πατώματος φάνηκε μια νέα

,

γυναικα.

κ

,

'

' '

,

~ δ δ' οντα της t]ταν υο παι ακια με τα νυχτικα -cους,

ένώ στην άγκαλιά της κρατσUσε ενα μωρό. Ό Ζαν άναγνό)ρισε άμέσως τη :Vlαρία! τα παιδια iι­ ταν σίγουρα δικά της! 'Ώστε είχε άπαρνη{}η. εfχε ξεχάσει τον ά{}·&ο που &α­ σανιζόταν στα κάτεργα, μακριά nις; 'Ο δυστυχισμένος κατάλα&ε μονομιάς πόσο μάταιη στά{}ηκε ή έλπίδα του! - Πιέρ! ... Που εΙναι ό Πιέρ μου;! φώναξε ή Μαρία μΕ-

'

' ,,

'

φωνη παυ ετρεμε απ

' την '

'

,

αγωνια.

Ξαφνικά, εΙδε το κορμl ποu fιταν γερμένο πάνω στο τραπέζι. Ψ ιftύρισε: «Θεέ μου!». Καl κατέ&ηκε &ιαστικα τΟ. σκαλοπάτια, μαζi με τα παιδιά της που εlχαν ()άλει τα κλάματα. 'Έτρεξε ώς το τραπέζι καΙ. στέναξε άπο άνακούφιση, &λέποντας πι:Ος έκείνος ποiι κειτόταν άναίσftητος δεν fιταν ό άντρας της.

την ίδια στιγμή, χτύπησαν την έξώπορτα κι άκού­ στηκαν πολλες φωνές. Κατατρομαγμένη, χωρlς να ξέρη το γιατί, ή Μαρία εκανε πίσω προς τη σκάλα, σαν ενα άγρίμι ποu νιώ&ει τον κίνδυνο καl ζητά καταφύγιο. Καl στά{}ηκε ορ&ια, στο πρώ­ το σκαλί, με τα δυο παιδάκια γαντζωμένα στη φούστα της και το μωρο στην άγκαλιά της.


Η

MOJPA

ΕΝΟΣ

AθQOf

229

'Απ' το μέρος που σϊεκό't1αν, ή Μαρία δε μπορούσε να δη -ci)ν πόρrr1α. τού ύπογείου. Κι ε:τσι δεν άνrrιλήφθηκε να μισανοίγη, καl να φαίνεrrαι το nρόσωπο τοϋ Πιερ Μο­ ρενάς, πράσινο άπ' rro φόδο του. (Ο Ζάν, δμως, άντί&εrrα εδλεπε δλη τη σάλα: το {}{,μα, τη Μαρία καl τα παιδιά της, τον Πιέρ, τΟν άδελφό του -ενα φονιά!- σ' έπιφuλακή, νιώ3οντας ποος σαν ά:π:ειλη­ τικη Νέμεση ή τιμωρία στεκόταν πάνω άπ' το εγκλη­ μά του! 'Όλες αύτες οί σκέψεις fίρ&αν σαν άνεμοστρόδιλος μέ­ σα στο μυαλΟ του Ζαν Μορενάς. Καl κατάλαδε. - tH παρουσία -rσϋ Πιέρ, το σημερινό του εγκλημα, η συγκεχυμένη καταγγελία τού &είου Σάντρο, Ερριχναν φώς στο φόνο τού παρελ&όντος.

(ο

σ η μ ε ρ ι ν ο ς

φ ο­

νιας fίταν έκείνος που σκότωσεκαl τ ό τ ε! κ ι ό z ά ν, ό ά {} ώ ο ς ε ι χ ε κ α­ ταδικασ&η άντi τού ά δ ε λ φ ο ύ του π ο υ η τ α ν ε ν ο χ ο ς! Κι άφού σιγά- σιγα ξεχά­ στηκε ή τραγωδία έκείνη, ό Πιερ είχε ξαναγυρίσ'ει, κατόρ­ -&ωσε ν' άγαπη{}η άπ' τη Μαρία- καi κατέστρεψε για δεύ­ τερη φορα την εύτυχία τσϋ aμοιρου που περνούσε μια δα­ σανιστικη ζωη στα κάτεργα! "Ολ' αύτά, δμως, τώρα -&ltπαιρναν τέλος!. .. Ό Ζαν μ' ενα λόγο 3' άποκάλυπτε δλη αύτrΊ τη σωρεία τ.ων έγκλημα­ τικων άτιμιών καl &aπαLQνε έκδίκηση μια για πάντα για δλα τα μαρτύρια πoiJ εΙχε ύποστfι. 'Ένα λόγο μονάχα -&α­ λεγε ... Μα κι οϋτε α'\Jτος χρειαζόταν. Δεν είχε παρα να σωπάση' να χα3·η ά-&όρυδα δπως fίρ-&ε. (ο φονιας ήταν ά­ δύνατο να ξεφύγη. Θα συλλαμδανόταν. Σε λίγο 3α δρι­ σκόταν κι έκείνος στα κάτεργα! Κι ϋστερα; ... Τί 3α γινόταν δταν ό Πιερ κι ό zαν -&α φορούσαν κι οί δυο τη σ-rολη τού καταδίκου; Μ1Ίπως -&α ξανά()ρισκε ό zαν τη χαμένη εύτυχία του; "Αραγε ή Μαρία -&α τον ά­ γαπούσε πιο πολύ; 'Ή μήπως ftα έξακολου3ούσε ν' άγαπa


230

Η

ΜΟΙΡ Α

ΕΝΟΣ

ΑθΩΟf

έκείνον, το φονιά, ποiι ετρεμε τιί)ρα άπ' τον φόδο του; Για­ τl τΟν άγαποϋσε, ή καρδια τής άfl-λιας αύτης γυναίκας ηταν όλάκερη δοσμένη στο φονιά! (ο zαν το εlχε νοιώσει άπ' τη στιγμη που την άκουσε να φωνάζη με άγωνία. ,, π-r ·π' - π ιερ.... ου ε ναι ο ιερ μου;

Καl τώρα ή στάση της το έπιδεδαίωνε: Με τα παι­ διά της άγκαλιαστά, Ορ6-ωνε το κορμί της μπροστα στη σκά­ λα, σαν νά6-ελε να ύπερασπίση την οίκογενειακ11 της εύτυ­ χία ά."tο εναν άγνωστο κίνδυνο, πού, δμως, τον προαι­ σ6-ανόταν! Τότε, για ποιό λόγο να έξαφανιστή ό Ζάν; Μήπως 11 έκδίκηση {}α τοϋ ξανάδινε πίσω την εύτυχία; Αύτη πια tί­ ταν όλωσδιόλου ξεγραμμένη! Μήπως {}α γλίτωνε αύτος άπ' την άπελπισία, δυfl-ίζοντας μόνο καl μόνο τη Μαρία σε άπόγνωση; Δ!:ν ηταν καλύτερα να κάνη κάτι άλλο; Ν α διί>­

ση σ' έκείνην που λάτρευε, την αύταπάτη, την ψευδαίσ{}ηση μιaς εύτuχισμένης ζωης. Καl να περισσέψη γι' αύτον μο­ νάχα ό σπαραγμός, ό δα8-υς πόνος που τον εlχε τόσα χρό­ νια σύνtροφό του. '"Έτσι 8-' άξιοποιοϋσε τουλάχιστον τη μαύρη μοίρα του. Γιατl ό ίδιος δε λογαριαζόταν πιά, ολοι οί δρόμοι προς τη χαρα ηταν κλεισμένοι γι' αύτον καl δεν εlχε πια να έλπίζη σε τίποτα. Θα 8-υσίαζε το άχρηστο άτομό του για να σώση μιαν ύπαρξη που ή είκόνα της δρισκόταν μες στα φυλλοκάρδια του, ποu ή ζωή τη; a-α ηταν καl δική του ζωή, που ή εύτυχία της 6-α ηταν καl δική του εύτυχία! ·Έξω, συνεχιζόταν ό 6-όρυδος. (Η πόρτα σπρώχτηκε με

όρμη καl μπηκαν μέσα τέσσερα - πέντε άτομα. "Έτρεξαν προς το μέρος ταίί 6-ύματος. Τού σήκωσαν το κεφάλι. - Χριστος καl Παναγία! φώναξε ό ένας. ΕΙναι ό κ. Κλικέ! - (Ο σuμδολαιογράφος! πρόσ{}-εσε άλλος. Βιαστικα ξάπλωσαν το -8ύμα πάνω στο τραπέζι. Μο­ νομιάς μπηκε άέρας στα πλεμόνια του κι άναστέναξε δα{}οειά. 1 'Α I ε{ πε ο• ενας ., ' - Δ ο'ξ α στο' θ εο, δ'εν πευ·ανε. χωρικος.


232

Η

ΜΟΙΡΑ

ΕΝΟΣ

ΑθΩΟr

Ράντισαν με κρύο νερο το πρόσωπο τοιU συμ6ολαιο­ γράφοιu, που δεν άργησε ν' άνοίξη τα μάτια του. ~ο Ζαν άναστέναξε με πόνο. Ό φόνος δεν εlχε συντελεσ&η. Κα{}·Ο:ις εlχε γλιτώσει το {}ύμα, {tάστελναν τον ενοχο μόνο στα κάτεργα. 'Ενώ &α προτιμοιUσε τ η λ α ι μ η τ ό μ ο! - Ποιός σάς χτύπησε, κ. Κλικέ; ρώτησε ενας χωρικός. ~ο συμοολαιογράφος, που άνάσανε μ!: δυσκολία, εκα­ νε πΟ:ις δεν εlχε ίδέα. Δεν εlδε δη έκείνον που του έπιτέ&ηκε. - Ν α ψάξουμε να τον 6ροιUμε! πρότεινε άλλος. Στ' άλή&εια δεν χρειάζονταν να ψάξουν πολλη &ιρα. Ό ενοχος f]ταν έκεί κοντά. "Άλλωστε άπο κουταμάρα του &α παραδινόταν μόνος του. Σκοπεύονταςνα έπωφελη&η της άναμπουμπούλας για να ξεφύγη, ό Πιερ εlχε άνοίξει πιο πολiι την πόρτα τού ύ­ πογείου κι ε6αζε το πόδι του στην είσοδο της σάλας, ετοι­ μος να πεταχτη εξω. Σίγουρα, &α τον γράπωναν προτού φτάση στfιν έξώπορτα. Κι aν άκόμα γλίτωνε άπ' αύτο τον κίνδυνο, δε &α ηταν δυνατο ν' άποφύγη εναν μεγαλύτερο: ifπρεπε άναγκαστικα να περάση μπροστα άπ' τη Μαρία, που στεκόταν πάντα άκίνητη, σα μαρμαρένιο άγαλμα, στο πρώτο σκαλί. Κ α l τ ό τ ε, α ύ τ η & α κ α τ α­ λά 6 α ι ν ε. Φυσικά, δε&' άξιζε τον κόπο να σώση τΟν Ενοχο, άν δεν εσωζε τουτόΊρονα καl την εύτυχία της Μαρίας. Για να γίνη, δμως, αύτό, &άπρεπε να έξακολου&Ο'ίίσε έκείνη ν' ά­ γαπά τον άντρα της, να μην ξέρη τί εlχε σuμ6η, να μη μά-

,

' ...

'

' ' :u αργα

.<l Ί π οιος ξ,ερει;... "'Ι σ'ως να ητα~ πια πολ' υη ποτε.

γι

'

αύτό ... 'Ίσως ή άνήσυχη ματιά της να φανέρωνε μια κρ1r

'

~

,

'

,

1!..-λ'

φη υποΎοια, μιαν αμφιυu ια

...

~ο zαν 6γijκε ξαφνικa άπ' το μισοσκόταδο που δημι­ ουργούσε ή κορνίζα τού τζακιού καl προχώρησε μέσα στη φωτισμένη σάλα. . 'Όλοι άμέσ'ως τον άναγνώρισαν: ό Πιερ κι ή Μαρία, που οί μα-rιές τους καρφώ{}ηκαν πάνω του με κατάπληξη. Κι οί πέντε χωρικοl που φαίνονταν να του εδειχναν κάποια


Η

ΜΟΙΡΑ

ΕΝΟΣ

AθQOf

233

συμπά{}εια η συμπόνοια για τα περασμένα, μα καl την άκα­ τανίκητη φρίκη.

Μην ψάχνετε, εlπε ό Ζάν. 'Εγοο είμαι ό ενοχος. Κανένας δεν εf.πε λέξη. 'Όχι γιατl δεν το πίστεψαν. Γιατl οποιος σκότωσε μια φορά, μπορεί να σκοτώση. ξανά.

-

Μα ηταν τ-όσο άναπάντεχη αύτη ή όμολογία! Τώρα, ό Πιερ άπ' την πόρτα χωρlς να τον προσέξη κανένας, πλησίασε τη Μαρία, πσU δεν φάνηκε νaχη άντι­

ληφ&η την παρουσία του. 'Εκείνη είχε σηκώσει ψηλα το κεφάλι και το πρόσωπό της ελαμπε άπ' τη χαρα της εύτυχίας καl το κορύφωμα τοϋ μίσους. τΗταν εύτυχισμένη γιατl διαλυόταν μονομιάς ή ύποψία πσU της είχε περάσει για μια σηγμη άπ' το μυαλό. Καl μισοϋσε έκείνον που είχε στα{}η άφορμη να την κάνη να νιώση αύτη τη φρικτη σκέψη. 'Εκείνην μο ~άχα, τη Μαρία, ό zαν κοίταζε στα μάτια. Μα έκείνη, για την όποία εΙχε {}υσιαστη ό ά{}&ος, τοrϋ­ δειξε τη γρσδιά της. - Κακοϋργε! φώναξε. Χωρlς ν' άπαντήση, ό Ζαν γύρισε άλλοϋ το κεφάλι του. Καl aφισε τους χωρικσUς να τον πιάσουν. Τον πήραν

μαζί τους.

Ο Κοσμοκράτωρ - Ιούλιος Βερν  

Ο Κοσμοκράτωρ - Ιούλιος Βερν

Ο Κοσμοκράτωρ - Ιούλιος Βερν  

Ο Κοσμοκράτωρ - Ιούλιος Βερν

Advertisement