Page 6

Τα παλιά απομεινάρια των καινοφανών και πρωτότυπων ιδεών μένουν χαλάσματα κι ερείπια· παύουν να κοσμούν τον αλλοτινό πολιτισμό που τα έχτισε για να τονίζουν πρακτικά τη δόξα του· αλλάζουν πια τον ένδοξο ή πρακτικό ρόλο τους και στέκουν γκρεμισμένα κομμάτια ενός δυσεπίλυτου παζλ της ανθρωπότητας προς τέρψη των βαρβαρικών οφθαλμών τουριστών και αμαθών ημιδαπών -που ο τουρισμός γίνεται διακοπές και μπάνια του λαού. Τόποι, νησιά, που μοιάζουν πια μόνο από επισκέψεις τουριστικές να ζωντανεύουν από την εγκατάλειψη του κέντρου. Μία μονοδιάστατη καλλιέργεια τουρισμού που μετατρέπει σε θέρετρα θερινά ολόκληρους τόπους, που έκανε κοινότητες ολάκερες να ξεχάσουν εντελώς τις προγονικές προσπάθειες. Ζώντας μέσα σε μία άλλη, σύγχρονη σκλαβιά, απολαμβάνουν τις λίστες των νέων ευγενών σκύβοντας το κεφάλι, όπως άλλοτε σε μεσαιωνικούς φεουδάρχες. Στην αρχαία γη περπάτησα· στις ερειπωμένες πέτρες πλανήθηκα που πόδια ανθρώπινα χιλιάδες ετών κάτω από ήλιο φοβερό αφήνουν ίχνη. Ένα μωσαϊκό αιώνων χωρίζουν τις πέτρες απ’ το μωσαϊκό των εθνών που γοητεύεται· παντού σα φάντασμα πλανιέται η μυκηναϊκή κυριαρχία, η αχαϊκή κι η πολεμική μανία που τους έφερε στου Αιγαίου τα πέρατα. Μέσα σε βράχια, μέσα σε πέτρες στέκει ο ίσκιος ο μεσημεριάτικος των πολεμιστών τ’ Ατρέα που ελέγχουν το Μοριά, το Ιόνιο και τ’ Αιγαίο. Διαφεντευτές τους θέλει ο ποιητής κι η μούσα, που μόνο δυο τους αντιστάθηκαν κι οι δυο αδίκως χαθήκαν σαν ειρωνεία τραγική -ο Αίας του Τελαμώνα

ΠεζοΓραφές  

Μία συλλογή αφηγημάτων, ποικίλης θεματικότητας. Πεζογραφήματα με πλοκή και αφηγήματα που περισσότερο μοιάζουν με απομνημονεύματα ή καταγραφή...

Advertisement