Page 37

παρασέρνει τον έρωτα, αλλά αυτός είναι το ποτάμι. Είναι ένας τίγρης, που κατασπαράζει, μια φωτιά που αναλώνει, αλλά αυτός είναι η τίγρης και η φωτιά. Ο κόσμος, δυστυχώς, είναι πραγματικός. Όταν η απορία για το πρωταρχικό και την απεραντοσύνη του χρόνου και του χώρου περιστρέφεται γύρω από το στιγμιαίο και το ατομικό εκεί ή το προσωποκεντρικό εδώ, τότε αρχίζει η μάχη της φιλοσοφίας για την αξία του ατόμου και της πανανθρώπινης Ιστορίας. Είναι η ίδια φιλοσοφική διαμάχη που διέπει την αξία και την κίνηση της Ιστορίας. Και γύρω, μάλλον έτι από ποιες βάσεις και ποιους αιώνιους -αν ναι- νόμους; Τι προσφέρει, τέλος πάντων, ένα χοντρό βιβλίο με τόσους νόμους και συγγραφείς που τιτλοφορείται Παγκόσμια Ιστορία; Είναι η γνώση του παρελθόντος, θα μπορούσε να πει ο καθένας μας. Και ακολουθεί το μεγάλο και βασανιστικό ερώτημα: ποιος και πώς μπορεί να γνωρίζει τη φύση των παλιών και αρχαίων γεγονότων και καθημερινών συμβάντων για να εκβάλλει βέβαια συμπεράσματα; Είναι ασφαλή τα λίγα έργα, που σώζονται αυτούσια –δηλαδή εμμέσως αρχαίων αντιγραφέων; Μέσα σε τόσα ερωτήματα φαίνεται να σταματά ο ρους της ανθρώπινης κοινωνίας. Όπως όταν χαμογελούσε λίγο πριν πεθάνει ο ημιχαυνωμένος και γέρος Swift «Είμαι αυτό που είμαι, είμαι αυτό που είμαι… Μπορεί να ’μαι μια συμφορά, όμως είμαι αυτό που είμαι. Είμαι ένα κομμάτι του σύμπαντος εξίσου αναγκαίο κι αναπότρεπτο μ’ όλα τα άλλα… Είμαι αυτό που μ’ έφτιαξαν οι οικουμενικοί νόμοι. Το να είσαι, είναι το παν».

ΠεζοΓραφές  

Μία συλλογή αφηγημάτων, ποικίλης θεματικότητας. Πεζογραφήματα με πλοκή και αφηγήματα που περισσότερο μοιάζουν με απομνημονεύματα ή καταγραφή...

Advertisement