Page 97

Οι θύμησες είναι δικές μου Φθινοπώριασε και πάλι στο στερέωμά μου. Ο αέρας φύσηξε τα ξεραμένα μου φύλλα που κάποτε τα έλεγα όνειρα. Έσπασε την ομπρέλα μου που τη φώναζα ελπίδα. Έστειλε τα γράμματα που έγραφα στον εαυτό μου. Το μήνυμα ελήφθη. Πίσω από τα άυπνα και άοκνα χρόνια της θύμησής σου συνειδητοποίησα ότι δεν ήσουν αυτή που ερχόταν από μακριά. Η ύστατη αγάπη μου σου έδινε σάρκα και σαν ταινία βουβή έβλεπα τις αργά ιδωμένες στιγμές μας που τις έλεγα ευτυχία. Καλή τύχη έγινε η σύντομη λησμονιά σου. Στα ερείπια τριγυρνούσα σαν αερικό και στροβιλιζόμουν μαζί με τους επισκέπτες του Σεπτέμβρη. Το ταξίδι μου ήταν μια ξέπνοη ανάσα. Δεν άφησα τίποτε ζωντανό στην καρδιά σου. Κατέβηκα στο σταθμό «Χωρίς Αντάμωση». Ο μόνος που με ακολουθούσε, ο δρόμος. Μα εγώ σε υποδέχτηκα φιλώντας την ξεθωριασμένη σου εικόνα για όσο χρόνο μου απέμενε. Πέθανα δολοφονημένος από λέξεις που δεν ειπώθηκαν εδώ και χρόνια. Δε θα ρωτήσεις ποτέ που ετάφη το κουφάρι του έρωτά μου. Δε θα ακούσεις ποτέ το συριγμό της νοσταλγίας που θα περνάει δίπλα σου κάθε Σεπτέμβρη μήνα. Βασιλική Ζωγραφούδη

καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2016  

Ακόμη μία φορά τοβιβλίο.net και οι εκδόσεις τοβιβλίο αλλάζουν τη διαδικτυακή λογοτεχνία. Για δεύτερη χρονιά το «καλλιτεχνικό ημερολόγιο» 201...

καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2016  

Ακόμη μία φορά τοβιβλίο.net και οι εκδόσεις τοβιβλίο αλλάζουν τη διαδικτυακή λογοτεχνία. Για δεύτερη χρονιά το «καλλιτεχνικό ημερολόγιο» 201...

Advertisement