Page 102

Σκιές της βροχής Στάσου, μου φώναξες, βρέχει πού πας; παντού βρέχει, σου απάντησα, μέσα μου, κάθε μέρα βρέχει, αν φοβάσαι, να δεις τον ήλιο κατάματα μέσα σου πάντα βρέχει, σε κοίταξα, σε φοβάμαι, με φοβάμαι, σου ψιθύρισα. Κοίτα, μου χαμογέλασες, οι σκιές μας ενώνονται στο νερό, εκεί πίσω από τα δέντρα της πόλης, και χάλανε την γαλήνη του, σου απάντησα, Μου είπες, θα φύγω, όλοι φεύγουν στο τέλος, σου απάντησα, κανείς δεν αγαπάει την βροχή, όλοι τρέχουν μακριά της, εσύ γιατί, να μείνεις; Θα γυρίσω, στο υπόσχομαι, με κοίταξες, ίσως, πάντα όταν βρέχει, θα γυρνάς, σου απάντησα, σαν σταγόνες αναμνήσεις, που θα στεγνώσουν το ξημέρωμα, θα με συντροφεύουν, μες την θλιμμένη συννεφιά, μες την μοναξιά της βροχής. Οδυσσέας Νασιόπουλος

καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2016  

Ακόμη μία φορά τοβιβλίο.net και οι εκδόσεις τοβιβλίο αλλάζουν τη διαδικτυακή λογοτεχνία. Για δεύτερη χρονιά το «καλλιτεχνικό ημερολόγιο» 201...

καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2016  

Ακόμη μία φορά τοβιβλίο.net και οι εκδόσεις τοβιβλίο αλλάζουν τη διαδικτυακή λογοτεχνία. Για δεύτερη χρονιά το «καλλιτεχνικό ημερολόγιο» 201...

Advertisement