Page 54

Οταν συναντηθούμε ξανά Το ξέρω θα μου γυρίσεις την πλάτη, Ε, το ίδιο κι εγώ. Θα πεις μέσα σου: “Δε θέλω να ξέρεις πόσο με πόνεσες, Πόσο έκλαψα εκείνα τα βράδια Πόσο περίμενα ένα σου τηλεφώνημα –ένα μεηλ ίσως, μια απόκρισηΠερίμενα τόσο που το δάκρυ στέγνωσε, Αναποδογύρισε μέσα μου κι έγινε απόστημα στο εσωτερικό του ματιού. Και τώρα τα βλέφαρα δεν ανοιγοκλείνουνε πια. Κατάματα κοιτώ την ολοδική μου μοίρα: Είμαστε μόνοι. Ακίνητοι σα σταματημένα ρολόγια, Ατέλειωτα παλίμψηστα, βαθιά, μέσα στον ίδιο το Βυθό μας Κι όταν σε ξαναδώ -κάπου- το ξέρω, πως δεν μπορώ να μιλήσω για όλα αυτά, ίσως βγάλω μια κραυγή ανεστραμμένη, που θ’ ακουστεί μόνο μέσα αντίλαλος ενός ήχου που δεν βγήκε, πυκνού σαν πέτρα Στον Λαιμό Σαν Κόμπος Σαν…. Το ξέρω όταν με ξαναδείς θα μου γυρίσεις την πλάτη Ε ! Το ίδιο κι εγώ.

54

Όταν συναντηθούμε ξανά  

ποιητική συλλογή του Πέτρου Θεοδωρίδη με ποιήματα από τη "Σπηλιά του Αποσπερίτη"

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you