Page 52

Τα σύννεφα Καμιά φορά, τα σύννεφα, μοιάζουν να σου γελάνε, και τα κοιτάς, νομίζοντας, πως και αυτά κοιτάνε, Μοιάζουν τα σύννεφα αυτά, σα να σε προ(σ)καλούνε κι απ’ τα ψηλά πως σκύβουνε μονάχα να σε δούνε. Καμιά φορά, αχόρταγα, ρουφάς τη μοναξιά σου και μες τ’ αστέρια αναζητάς, κομμάτια απ’ τ’ όνειρά σου… να λάμπουνε μετέωρα σα γυαλικά σπασμένα και μες τ’ αστέρια αναζητάς υπάρχοντα κλεμμένα… Καμιά φορά, όταν περνάς, πέρα στην άλλη όχθη βλέπεις το μάτι του Θεού, να σε κοιτά απ’ την κόγχη και τότε τρέμεις σύγκορμος μες την οφθαλμαπάτη γιατί το μάτι του Θεού είν’ το δικό σου μάτι.

52

Όταν συναντηθούμε ξανά  

ποιητική συλλογή του Πέτρου Θεοδωρίδη με ποιήματα από τη "Σπηλιά του Αποσπερίτη"