Page 133

Ο χ ωροφύλ αξ έ βγ αλ ετ ο αμπέ χ ον ό ντ ου, κ αιτ οέ τ ε ι ν ε νε ι ςτ ον σύν τ ροφόν τ ου, με ί ν ας με τ ου ποκ άμι σο ν . Έκ αμε τ ο σημε ί ον τ ου Στ αυρο ύ. — Ανπε ράσω πέ ρα, μουτ ορί χ ν ε ι ς ,ε ί πε . Εδοκ ί μασεν απατ ήσηε πί τ ουστ ε ν ο ύ, ε πι άσθηαπότ ονβράχο ν . Με τ ά ε νβή μαωπι σθοδ ρόμησε . — Μ' έ πι ασεζ αλ άδα, ε ί πε ν . Εν τ ω με τ αξ ύ η Φραγ κ ογ ι αν ν ού , τ ρέ χο υσα, ε ί χ ε ν αν ηφορί σε ι , κ αι αν ή ρχε τ ουψηλ ότ ε ρα ε ι ςτ ηνακ τ ήν . Αποκ αμωμέ ν η, ήσθ μαι ν ε ν , ε φύσα. Επή γ αι ν ε , κ 'ε στ έ κ ε τ οε πίμί αναν ε παί σθ ητ ονστ ι γ μήν , κ 'έ τ ε ι ν ετ αώτ α ακ ρο ωμέ ν η . Ήθε λ εν α βε βαι ωθή αν θα δι έ βαι ν οντ ο πέ ραμα οιδ ύο δ ι ώκ τ αιτ ης . Αλ λ ά δε ν ήκ ου ετ ί ποτ ε . Από τ ην βραδύτ ητ α αυτ ήν ε συμπέ ραν ε ν ότ ιοιδύ ο «ν ο μάτ οι » ε δί στ αζ ον πολ ύν α πε ράσουντ ο μο ν οπάτ ι . Τέ λο ς ,έ φθασε νε ι ςτ ουΠου λι ο ύτ ηνΒρύ ση, όπωςτ ηνε ί χ ε νον ο μάσε ι οΚαμπαν αχ μάκ η ς . Ήτ ομι απηγ ήε πάν ωε ι ςυψηλ όνβράχο ν , ε πίτ ου ο ποί ουε σχη ματ ί ζ ε τ ομι κ ρόνολ ι σθηρό νοροπέ δι οναπόχ ώμα, γ ε μάτ ον απόβρύακ αι άλ λ αυγ ράχό ρτ α, τ αοποί αε φαί ν ον τ οωςν αέ πλ ε ονε ι ςτ ο ν ε ρόν . Η Φραγ κ ογ ι αν ν ούε πάτ ε ικ αλ άδ ι άν α μηγ λι στ ρή ση κ αιπέ ση. Απότ ηνβρύ σι νε κ ε ί ν η ν , πράγ ματ ι , μόν ο ντ απε τ ε ι ν άτ ' ουραν ο ύηδύ ν ατ ο ν απί ν ουν . ΗΧαδού λ αέ κυ ψεκ 'έ πι ε ... — Αχ ! κ αθώςπί ν ω απ' τ ηβρυσού λ ασας , πουλ άκ ι αμου, ε ί πε , δ ώστ ε μο υκ αι τ η νχάρησας ,ν απε τ άξ ω!... Κ' ε γ έ λ ασεμον αχ ήτ ης , απορούσαπο ύε ύρετ οναστ ε ϊ σμόναυ τ όνε ι ς τ οι αύτ ην ώραν . Αλ λ άτ α πουλ ι ά, ότ αν τ ην ε ί δ αν , ε ί χ αν αγ ρι ε ύ σε ι , κ ' ε πέ τ αξ ανέ ν τ ρομα... Εκ άθι σε , δ ί πλ αε ι ςτ ου Πο υλ ι ού τ ηνΒρύση, δ ι άν αξ αποστ άση κ αι πάρη τ ον αν ασασμόν τ η ς . Σχε δόν ε ί χεβε βαι ωθή πλ έ ον ότ ιοιδύο «ν ομάτ ο ι » δε νε ί χ ανκ ατ ο ρθώσε ι ν αδι αβώσι τ οΜον οπάτ ι στ οΚλή μα. 131

Η φόνισσα - Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος  
Η φόνισσα - Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος  
Advertisement