Issuu on Google+

มะหมาน่ารัก


สารบัญ เรื่ องควรรู็ ก่อนตัดสิ นใจเลี้ยงสุ นขั การเลี้ยงสุ นขั 10สายพันธ์ุที่นิยมเลี้ยง 10สายพันธ์ุสุนขั ที่อายุยนื ที่สุด พัฒนาการของสุ นขั ในแต่ละช่วงอายุ 7อันดับโรคที่สำคัญของสุ นขั ที่ตอ้ งระวัง


เรื่องควรรู้ ก่อนตัดสินใจเลีย้ งน้ องหมา

กลายเป็ นเรื่ องครึ กโครมทั น ที เมื่ อจู่ ๆมี ข่ า วสุ นั ข นำเข้ า พั น ธุ์ ดุ กั ด เจ้ า ของจนถึ ง แก่ ค วามตายทำให้ เ รื่ องนี้ กลายเป็ นประเด็ น ที่ พู ด ถึ ง กั น ในวงก ว้ า งถึ ง การควรเลี้ ยงหรื อไม่ ค วรเลี้ ยงสุ นั ข พั น ธุ์ ดุ ห รื อไม่ อ ย่ า งไรเมื่ อ เอ่ ย ถึ ง สุ นั ข พั น ธุ์ ดุ ห ลายๆท่ า นจะนึ กถึ ง ชื่ อสุ นั ข สายพั น ธุ์ อ เมริ กั น พิ ท บลู แ ละร็ อตไว เลอร์มาเป็ นอันดับแรกๆ ถัดมาก็คงหนีไม่พน้ บางแก้ว สุ นขั สายพันธุ์ดุแบบไทย ๆ ที่ข้ ึนชื่ อเรื่ องความซื้อสัตย์ต่อเจ้าของและความดุร้าย ซึ่งเมื่อมีข่าวความดุร้ายของสัตว์เลี้ยงที่ถึงขั้ นปลิดชีวติ เจ้าของได้เกิดขึ้น ทำให้หลาย ๆ คนมองว่า ไม่สมควรนำสุ นขั ที่มีนิสยั ดุร้ายมาเ ลี้ยงหรื อเปล่า โดยเฉพาะอย่างยิง่ สุ นขั ที่ตอ้ งนำเข้า เพราะมีพละกำลังมากกว่าสุ นขั ไทย ซึ่ ง เรื่ องนี้เห็นทีการห้ามเลี้ยงคงจะไม่ใช่ทางออกที่ดีสกั เท่าไหร่ เพราะเป็ นเรื่ องของความชื่นช อบส่ วนตัวของผูเ้ ลี้ยง ซึ่งทางออกที่ดีที่สุดคือ ผูเ้ ลี้ยงจำเป็ นต้องเอาใจใส่ และหาข้อมูลความ รู ้เกี่ยวกับสายพันธุ์ของสัตว์เลี้ยงของตัวเอง น่าจะดีที่สุด

ข้ อควรรู้ ก่อนเริ่มต้ นเลีย้ งสั ตว์ เลีย้ งต้ องทำอย่ างไรบ้ าง

หาข้ อ มู ล ให้ ล ะเอี ย ดไม่ ว่ า กั บ น้ อ งหมาพัน ธุ์ เ ล็ ก พัน ธุ์ ใ หญ่ ผู ้เ ลี้ ยงก็ ค วรที่ จ ะต้ อ งหาข้ อ มู ล มาศึ ก ษาให้ ล ะเอี ย ดทั้ งเรื่ องนิ สั ย ใจคอลั ก ษณะเด่ น ลัก ษณะด้อ ยหรื อข้อ ควรระวัง เช่ น น้อ งหมาบางสายพัน ธุ์ ไ ม่ ช อบอากาศร้ อ นบางสายพัน ธุ์ ข้ ี หนาวบางสายพัน ธุ์ เ ป็ นมิ ต รแต่ อ าจจะไม่ ช อบเด็ ก บางสายพัน ธุ์ อาจจะดุ ร้ า ยกับ คนแปลกหน้า เรื่ องเหล่ า นี้ เจ้า ของหรื อผูท้ ี่ ก ำลัง จะคิ ด เลี้ ยงสั ต ว์เ ลี้ ยงจำเป็ นต้อ งรู ้ ดู ศ ัก ยภาพของตนเองน้อ งหมาบางสายพัน ธุ์ ไ ม่ ช อบอากาศร้ อนจึ ง จำเป็ นต้อ งอยู่ใ นห้ อ งปรั บ อากาศน้อ งหมาบางสายพัน ธุ์ ข นยาวต้อ งได้รั บ การดู แ ลรั ก ษาไม่ อ ย่า งนั้น อาจจะสกปรกรกรุ ง รั ง ได้ง่ า ยน้อ งหมาบางสายพัน ธุ์ ข นสั้ นแต่ ข้ ี ร้ อ นและเสี่ ย งต่ อ การเป็ รนโรคผิ ว หนัง สู ง และที่ ส ำคัญ คื อ สุ นัข สายพัน ธุ์ ต่ า งประเทศอาจจะไม่ ชิ น กับ สภาพอากาศของเมื อ งไทยทำให้ ข้ ี โ รคง่ า ย เจ้า ของจำเป็ นต้อ งหมัน ่ ฉี ด วัค ซี น ป้ องกัน โรคและดู แ ลเป็ นอย่า งดี ซ่ ึ งตรงนี้ อาจจะทำให้เ กิ ด ค่ า ใช้จ่ า ยที่ สู ง ได้ใ นบางรายเข้า ใจธรรมชาติ ข องสัต ว์เ ลี้ ย งอย่า งเช่ น น้องหมาจะมีชว่ งทีต่ อ้ งใส่ใจเป็ นพิเศษคือช่วงหน้าร้อนทีน่ อ้ งหมาซุ่มเสี่ยงต่อการติดเชื้อพิษสุนขั บ้าได้งา่ ยๆเพราะฉะนั้นเจ้าของต้องใส่ใจพาไปฉีดยาป้ องกันเสียแต่เนิ่นๆกับช่วงส่ง ท้ายปลายปี ทีเ่ หล่าน้องหมาจะเป็ นช่วงติดสัตว์เพราะฉะนั้นน้องหมาตัวผูจ้ ะมีนิสยั ดุรา้ ยก้าวร้าวหงุดหงิดง่ายและอาจจะหวงอาณาเขตมากเป็ นพิเศษยิง่ ถ้าตัวไหนมีอาการเห่าหอน บ่อย ๆ ชอบวิง่ ไปดมก้นตัวอื่น หรื อเริ่ มมีอาการหวงน้องหมาตัวเมี่ยด้วยแล้วล่ะก็ให้ต้ งั ข้อสังเกตเลยว่า น่าจะเริ่ มเข้าสู่ ฤดูติดสัตว์แล้ว

การตัดสินใจเลือกเลี้ยงลูกหมาสักตัวเป็ นเรื่องสำคัญพอๆกับเลือกคนรูใ้ จเลยก็วา่ ได้เพราะเราต้องมีเขาเข้ามาเป็ นส่วนหนึ่งในชีวติ เราและครอบครัวของเราอย่างน้อยๆก็ราว

10-15ปี เลยทีเดียวการเลือกเลี้ยงน้องหมาทีผ่ ดิ ทำให้เราต้องทนใช้ชวี ติ อยูร่ ่วมกันต่างฝ่ ายต่างไม่มคี วามสุขซ้ำร้าย...จากหมาหัวดีจะกลายเป็ นหมาหัวเน่าถูกทิง้ ให้เป็ นหมาจรจัดกลายเป็ น ภาระสังคมต่อไปอีกแบบนี้กค็ งไม่ดแี น่หมาบ้านมีววิ ฒั นาการมาจากบรรพบุรุษหมาป่ าเมือ่ กว่า10,000ปี กอ่ นจึงไม่แปลกทีเ่ รายังคงเห็นพฤติกรรมบางอย่างติดตัวมาราต้องเข้าใจ(ทำใจ)กับ สัญชาตญาณการแสดงออกบางอย่างแม้เป็ นเรื่ องที่ไม่ควรทำก็ตามเช่น น้องหมาอาจชอบกลิ้งตัวทับกลิ่นเหม็น ๆ เพื่อเป็ นการกลบเกลื่อนพรางกลิ่นของตัวเอง แบบนี้เรา รับได้ม้ยั ครับน้องหมาแต่ละพันธุถ์ กู พัฒนาขึ้นตามวัตถุประสงค์การใช้งานทีต่ า่ งกันจึงมีอปุ นิสยั ทีถ่ กู ถ่ายทอดมาตามพันธุกรรมต่างกันไปด้วยและแม้จะเป็ นพันธุเ์ ดียวกันนิสยั ก็ อาจแตกต่างกันไปตามแต่ละตระกูลตรงนี้ตอ้ งตรวจสอบจากใบเพดดิกรีอกี ครั้งครับเพือ่ นๆอาจไปเดินตามงานประกวดสุนขั และสอบถามรายละเอียดจากผูเ้ พาะพันธุโ์ ดยตรงถึงข้อดีขอ้ สุ นยั และนิสยั ใจคอของแต่ละพันธุ์ก่อน เพื่อเป็ นข้อมูลในการตัดสิ นใจ สำหรับข้อควรพิจารณาก่อนรับลูกหมามาเลี้ยง มีดงั นี้


เรามีจุดประสงค์ ของการเลีย้ งเพือ่ อะไร

เลี้ ยงเพื่ อไว้ เ ป็ นเพื่ อนเฝ้ าบ้ า นต้ อ นฝู ง ปศุ สั ต ว์ ใ ช้ ง านต่ างๆ หรื อเลี้ยงไว้เพื่อเพาะพันธุ์ สำหรับส่ งเข้าประกวด แล้วเรามีความรู ้หรื อประสบการ ณ์เกี่ยวกับการเลี้ยงลูกหมาหรื อไม่ ถ้าไม่มีกต็ อ้ งศึกษาหาความรู ้ก่อนครับ

สมาชิกในครอบครัวเราเป็ นอย่ างไร

เราต้องเลือกสุ นขั ให้เข้ากับกับสมาชิ กทุกคนในครอบครัวได้ไม่ว่าจะเ ป็ นเด็ก ผูส้ ูงอายุ คนพิการ คนที่มีสุขภาพไม่แข็งแรง หรื อคนที่มีโรคประจำตัว เช่น โรคภูมิแพ้ เป็ นต้น หรื อหากเรากำลังวางแผนจะมีลกู ในอนาคตก็ควรนำมาพิจารณา ด้วย นอกจากนี้ยงั รวมไปถึงสุ นขั และสัตว์เลี้ยงชนิดอื่น ๆ ภายในบ้านของเราด้วย

สถานทีจ่ ะนำมาเลีย้ งเป็ นเช่ นไร

ควรพิจารณาถึงขนาดของบ้านบริ เวณบ้านลักษณะพื้นสนามหญ้าขนาด รถยนต์ ตลอดจนเพื่อนบ้าน ผูค้ นหรื อสัตว์ตวั อื่น ๆ ที่นอ้ งหมาต้องพบปะเป็ นประจำ รวมถึงต้องคิดด้วยว่าเราจะเลี้ยงเค้านอกบ้านหรื อในบ้าน

มีเวลาเลีย้ งมากน้ อยแค่ ไหน

การเลี้ยงลูกหมาเราจะต้องมีเวลามากพอเพราะช่วงปี แรกมีความสำคัญเราต้อง คอยฝึ กสอนต้ อ งทุ่ ม เททั้ ง กำลั ง กายและใจเป็ นอย่ า งมากน้ อ งหมาต้ อ งได้ รั บ การดู แ ลอาบน้ ำ ตั ด ขนให้ อ าหารออกกำลั ง กายและมี กิ จ กรรมร่ วมกั น ตลอดจนให้ ค วามใส่ ใ จในเรื่ องสุ ข ภาพพาไปหาสั ต วแพทย์ ท้ ั ง ในยามปก ติ แ ละในยามเจ็ บ ป่ วยเรื่ อยไปเช่ น นี้ ตลอดชี วิ ต ของน้ อ งหมาเราทำได้ ไ หม

เลีย้ งไหวหรือไม่

ค่าใช้จ่ายที่ตอ้ งเสี ยไม่เพียงแค่ค่าตัวที่ไปซื้ อลูกหมามาเลี้ยงเท่านั้นนะครั บ แต่ยงั รวมถึงค่าอาหาร ค่าที่นอน ค่าปลอกคอและสายจูง ค่าแปรงขน ค่าของเล่น ค่าอาบน้ำตัดขน และค่ารักษาพยาบาลต่าง ๆ ที่ตอ้ งเกิดขึ้นเป็ นประจำ เช่น การถ่ายพยาธิ ฉี ดวัคซีน กำจัดเห็บหมัด ป้ องกันพยาธิหนอนหัวใจ และทำหมัน ตล อดจนค่ารักษายามเจ็บไข้ได้ป่วยด้วย เราต้องคำนวณค่าใช้จ่ายให้ดีและวางแผนเรื่ อง การเงินสำหรับน้องหมาในอนาคตด้ว

ตัวผู้หรือตัวเมีย

ปกติตวั เมียจะเรี ยบร้อยกว่า ฝึ กง่าย ไม่ชอบแข่งขัน แต่จะเป็ นสัดปี ละ 1-2 ครั้ง ส่ วนตัวผูจ้ ะมีความมัน่ ใจ รักอิสระ ไม่ชอบอยูบ่ า้ นโดยเฉพาะช่วงที่มีตวั เมียเป็ นสัด หากมีหมาอยูแ่ ล้วการเลือกเพศตรงข้ามกับตัวเดิมจะเข้ากันได้ง่ายกว่าหมาเพศเดียว กันครับ

ข้ อควรระวังหากน้ องห���ามีอาการแบบนี้ อย่ าเข้ าไปยุ่ง

แหล่ งซื้อลูกสุ นัข

ควรเลือกผู้ เพาะพันธุ์ ที่เชี่ ยวชาญพันธุ์ ใดพันธุ์ หนึ่ งหลีกเลี่ยงแหล่ งจำหน่ ายที่ มีลูกสุ นัขมากมายหลายพันธุ์ อยู่รวมกันถ้ าเป็ นไปได้ ให้ ไปเลือกถึงฟาร์ มของผู้เพาะพันธุ์ เพือ่ ดูสถานทีเ่ ลีย้ ง และสภาพการเลีย้ งดูจริง ตลอดจนดูพ่อแม่ พนั ธุ์ด้วย

ผู้เพาะพันธุ์

ผู้เพาะพันธุ์มแี รงจูงใจต่ างกัน เค้ าอาจต้ องเลือกเก็บลูกสุ นัขทีด่ ที สี่ ุ ดเพือ่ ไว้ ส่งเข้ า ประกวด หรือนำไปเป็ นพ่ อแม่ พนั ธุ์ต่อไป และอาจจะขายลูกสุ นัขทีเ่ หลือให้ เรา ผู้เพาะพันธุ์ที่ ดีจะไม่ เพาะลูกหมาถีเ่ กินไป เราอาจต้ องจองไว้ ก่อน นอกจากนีผ้ ู้เพาะพันธุ์ต้องใส่ ใจเรื่องอาร มณ์ ของลูกหมาด้ วย ยอมให้ เห็นเวลาลูกหมาอยู่กบั แม่ คอยติดตามข่ าวของลูกหมาหลังจากข ายให้ เราแล้ ว พร้ อมทีจ่ ะรับคืนหรือหรือหาบ้ านใหม่ ให้ และให้ คำแนะนำกับเราต่ อไปตลอดช่ ว งชีวติ ของน้ องหมา

พ่ อพันธุ์-แม่ พนั ธุ์

การเป็ นพ่ อพันธุ์-แม่ พันธุ์ที่ดีไม่ ใช่ แค่ มีลักษณะตรงตามมาตราฐานพันธุ์เท่ านั้น แต่ ต้องมีอปุ นิสัยทีดดี ้ วย เพราะจะส่ งผลถึงนิสัยลูก เราควรได้ เห็นตัวพ่ อพันธุ์-แม่ พนั ธุ์ด้วย ไม่ ใช่ ได้ เห็นแค่ ใบเพดดิกรี

ตัวลูกหมา

แน่ น อนลู ก หมาที่ ดี ต้ อ งมี สุ ข ภาพแข็ ง แรงเป็ นมิ ต รกระดิ ก หางเดิ น เข้ า หาเรา แววตาสดชื่นมีชีวติ ชีวาจมูกชื้นเล็กน้ อยรู หูสะอาดก้ นสะอาดมีขนเงามันเป็ นประกายมีฟันขึ้ นครบตามอายุเรียงเป็ นระเบียบเหงือกสี ชมพู ม่ มกี ลิน่ ปาก มีโครงสร้ างร่ างกายสมบูรณ์ และ มีอวัยวะเพศทีป่ กติเพศผู้ต้องมีอณ ั ฑะครบสองลูกถ้ ามีลูกเดียวจะเรียกว่ า อัณฑะทองแดง ซึ่ง ไม่ ควรใช้ เป็ นพ่ อพันธุ์ต่อไป

• ถ้าน้องหมาชอบหลบอยูใ่ นมุมมืด ๆ เจ้าของอย่าพยายามอุม้ มันออกมา เพราะเสี่ ยงต่อการโดนกัดได้ • ถ้าน้องหมามีอาการคล้ายมีเศษอาหารติดคอ อย่าล้วงมือเพื่อล้วงคอให้นเด็ดขาด • ถ้าน้องหมามีอาการแยกเขี้ยวใส่ ส่ งเสี ยงขู่ เห่าอย่างก้าวร้าว หูต่ำหางตก หมอบลงอย่างผิดปกติ ก็ให้ระวังอย่าไปเข้าใกล้


การเลีย ้ งดูสุนัข

ทีอ่ ยู่ทนี่ อน

สุ นั ข ควรมี ที่ อ ยู่ ที่ น อนเป็ นที่ เ ป็ นทางแลเป็ นสั ด เป็ นส่ ว นอาจจะใช้ ผ ้า เก่ า ๆ หรื อเศษผ้านุ่ม ๆ หลายๆชั้นทำเป็ นที่นอนขนาดเล็กใหญ่แล้วแต่ความเหมาะสมส่ วน การรรจะเลี้ยงดูสุนขั กกกไว้ในบ้านหรื อไม่น้ นั คงแล้วแต่ความพร้อมของสมาชิกใน ครอบครั ว ส่ วนใหญ่ แ ล้ ว หากมั น ยัง เล็ ก อยู่ ก็ นิ ย มเลี้ ยงไว่ ใ นบ้ า นเพื่ อ คอย ดู แ ลและทำให้ ม ั น สนิ ทสนมกั บ คนในบ้ า นได้ ง่ า ยแต่ ต้ อ งคอยดู แ ลเรื่ อง การขั บ ถ่ า ยให้ เ ป็ นที่ เ ป็ นทางหากมี บ ริ เวณบ้ า นมากพอควรเลี้ ยงไว้น ออก บ้ า นโดยสร้ า งกรงที่ ข มี ข มั น ความแข็ ง แรงกว้า งขวางตามขนาดของสุ นั ข ค ว ร มี มุ ้ ง ก า ง ใ ห้ สุ นั ข ด้ ว ย มี ห ลั ง ค า กั น แ ด ด กั น ฝ น ไ ด้ แ ล ะ มี ฝ า กั น ล ม ใ น ทิ ศ ท า ง ที่ ถู ก ต้ อ ง บ ริ เ ว ณ ที่ ตั้ ง ก ร ง ค ว ร เ ลื อ ก เ อ า ที่ ร่ ม ที่ มี อ า ก า ศ ถ่ า ย เ ท ไ ด้ ส ะ ด ว ก ไ ม่ อั บ ชื้ น เ ว ล า ก ล า ง วั น ต้ อ ง มี แ ส ง แ ด ด ส่ อ ง ผ่ า น เข้าได้บ้างเพื่อฆ่ าเชื้ อโรคและให้กรงแห้งพื้ นกรงควรจะสะดวกในการทำความ สะอาด ไม่เป็ นที่หมักหมดของสิ่ งปฏิกลู ต่าง ๆมีที่ระบายของเสี ยได้สะดวก

การตัดหาง

สุ นั ข บางพัน ธุ์ นิ ย มตัด หางให้ เ หลื อ ความยาวตามลัก ษณะในพัน ธุ์ น้ ั นนิ ย ม ซึ่ งก็ควรตัดในขณะที่ ยงั มี อายยังน้อยอยู่เพื่อที่ จะไม่ มีเลื อดออกมามากสุ นัขไม่ เจ็ บ ปวดแผลหายเร็ ว และทำได้ง่ า ยโดยไม่ ต้อ งวางยาสลบฉะนั้น สุ นัข พัน ธุ์ ที่ ต้อ งตัด หางหลัง คลอดควรนำลู ก สุ นัข ไปทำการตัด หางภาายในหนึ่ ง สั ป ดาห์ หากจะตัด หางเองต้อ งทำในระยะไม่ เ กิ น 7วัน ลัง คลอดโดยการบู ร ป่ าลิ บ ขน บริ เวณหางที่ ต้อ งการตัด ออกให้ ถึ ง ผิ ว หนั ง แล้ว ทำความสะอาดด้ว ยการใช้ แอลกอฮอล์ห รื อ ทิ ง เจอร์ ไ อโอดี น ทาให้ ท ั่ว ต่ อ จากนั้น ก็ รู ด ผิ ว หนัง ขึ้ น มาทาง โคนหางแล้ว ใช้เ ชื อ กหรื อ ยางรั ด ไว้ใ ห้แ น่ น ตรงข้อ ที่ 2 ของกระดู ก โคนหางใช้ กรรไกรที่ ฆ่ า เชื้ อ แล้ว ตัด ตรงระหว่ า งข้อ ของกระดู ก ที่ จ ะตัด แล้ว แต้ม ด้ว ยทิ ง เจอร์ ไ อโอดี น ทิ้ ง ไว้4 -5ชั่ ว โมงจึ ง ค่ อ ยเอาเชื อ กหรื อยางรั ด ออกปล่ อ ยให้ แผลหาย โดยมากผิวหนังของหางที่รูดขึ้นไปก็จะรู ดลงมาเอง หรื ออาจจะเย็บปิ ดก็ไ ด้ถา้ ต้องการ


การตัดหู

สุ นั ข บ า ง พั น ธุ์ นิ ย ม ตั ด หู เ ช่ น บ็ อ ก เ ซ อ ร์ , โ ด เ บ อ ร์ แ ม น , มิ นิ เจอร์ พิ น เซอร์ และเกรทเดนซึ่ งก็ ค วรทำการตั ด หู เมื่ อ ลู ก สุ นั ข อายุ ร ะหว่ า ง12-14สั ป ดาห์ เพราะขนาดโตพอที่ จะทำการผาตั ด ได้ ง่ า ยทนต่ อ การวางยาสลบหลั ง จากตั ด แล้ ว หมอจะต้ อ งดามหู ไ ว้ จนกว่ า หู จะตั้ งตรงตามต้ อ งการซึ่ งกิ นเวลาประมาณ3-4สั ป ดาห์ ระหว่ า งนี้ เจ้ า ของจะต้ อ งคอยดู แ ละอยู่ ใ ห้ สุ นั ข เกาแผลจนไไหมที่ เย็ บ หลุ ด หรื อแผลสกปรกเพราะจะทำให้ รู ปทรงของหู ไม่ เ ป็ นไป ตามต้องการ

การอาบน้ ำ

สุ นัข ก็ เ หมื อ นคนที่ จ ะต้อ งดู แ ลรั ก ษาความสะอาดและตกแต่ ง ให้ดู ส วย น่ารักอยูเ่ สมอ เนื่องมาจากมันไม่สามารถจะทำความสะอาดและเสริ มสวย ให้ กับตนเองได้ ผูเ้ ลี้ยงจึงจะต้องทำหน้าที่ สนใจในตัวของมันเสมือนหนึ่ง เป็ นตัวของมันเองเลยทีเดียวการอาบน้ำต้องใช้แชมพู และสบู่ควบคู่ไปด้วย ควรเลื อ กซื้ อแชมพู ห รื อไม่ ก็ ส บู่ ที่ ผ ลิ ต ขึ้ นสำหรั บ ใช้ กับ สุ นั ข เท่ า นั้ น อย่า นำแชมพู ห รื อ สบู่ ข องคนมาใช้กับ สุ นัข โดยเด็ ด ขาดเพราะผิ ว หนัง ของสุ นัข บางชนิ ด บอบบางมากหากอาบน้ำ ด้ว ยแชมพูห รื อ สบู่ ข องคน จะทำให้มีปัญหาเรื่ องขนแห้ง หยาบ และมีสะเก็ดรังแคขึ้นบนผิวหนังบาง ตัวเป็ นหนักถึงอาจจะขนร่ วงไปเลยก็มี ปั จจุบนั แชมพูสุนขั มีให้เลือกหลายสู ตร มีท้ งั แบบผสมครี มในตัว ประเภท ทูอินวันหรื อทรี อินวันชนิดที่มีสารฆ่าเห็บ ฆ่าหมัด เยอะแยะมากมายไปหมด ก่อนซื้อควรอ่านดูฉลากข้างขวดว่าเป็ นผลิตภัณฑ์ที่มีคุณ สมบัติอะไรบ้าง บรรจุเท่าใด หมดอายุวนั ไหน แล้วจึงเลือกซื้อมาใช้ให้ถกู กับลูกสุ นขั ของเรา

:: วิธีอาบน้ำให้สุนขั ::

อุปกรณ์ตอ้ งเตรี ยม คือ แชมพูสำหรับสุ นขั ผ้าเช็ดตัว อ่างน้ำ หรื อสายยาง ที่ต่อจากก๊อกน้ำ เครื่ องเป่ าผม ขั้นตอนการอาบน้ำให้สุนขั ทำได้ดงั นี้ คือ 1.จับสุ นขั ให้อยูใ่ นอ่างนิ่งๆ โดยการจับที่ปลอกคอ เป็ นไปได้ควรอุดหู ทั้งสองข้าง ของสุ นขั ด้วยสำลีเพื่อป้ องกันมิให้นำ้ เข้าหู แล้วจึงค่อยเทน้ำลง บนตัวสุ นขั ให้ทวั่ ทั้งตัว 2.ใช้แชมพูสุนขั เทลงบนตัวสุ นขั แล้วจึงใช้มือถูนวดแชมพูให้ทวั่ ใน ขณะที่มืออีกข้างหนึ่งยังจับปลอกคอสุ นขั อยูเ่ พื่อจะให้มนั อยูน่ ่ิงๆ 3.ล้างแชมพูที่ส่วนหัวของลูกสุ นขั ก่อน จากนั้นจึงล้างแชมพูที่ลำตัวให้ สะอาด แล้วใช้ผา้ เช็ดให้แห้งทั้งตัว

การแปรงและหวีขน

สุ นัข ทุ ก พัน ธุ์ ต ้อ งการแปรงขนเหมื อ นกัน ไม่ จ ำเป็ นว่ า สุ นัข ตัว นั้น จะต้องมี ขนยาวเพียงเท่ านั้นการแปรงหวีขนของสุ นัขบ่ อยๆนอกจา กจะทำให้ข นสวยขนไม่ พ นั กัน แล้ว ยัง จะเป็ นการทำความสะอาดตั วของสุ นัข ได้เ พราะเวลาเราแปรงขนสิ่ ง สกปรกจะถู ก กำจัด ออกมา รวมทั้งบรรดาขนเก่ าที่ หลุ ดออกมานอกจากนั้นผิวหนังที่ ได้รับการ กระตุ น้ จากการหวีหรื อแปรงก็จะขับน้ำมั���มาเคลื อบขนสุ นัขทำให้ ขนนุ่ มและเป็ นเงางามโดยที่ เราไม่ตอ้ งเสี ยเงิ นไปซื้ ออาหารเสริ มมา ให้มนั กิ นให้สิ้นเปลื องเปล่ าๆควรฝึ กหวีและแปรงขนสุ นัขแต่ เล็กๆ เพื่อจะได้เคยชินและยอมให้เรา เสริ มสวยแต่โดยดี


เทคนิคการหวีและแปรงขนสุ นัข

การแปรงขนสุ นัข ทุ ก วัน จะทำให้สุ นัข มี สุ ข ภาพดี ข นเป็ นเงางาม ไม่มีสิ่งสกปรกหมักหมมอยู่ ในขนสุ นขั พันธุ์ขนยาว เช่น อาฟกัน ฮาวด์ ชิสุ ควรหวี ทุกวัน ส่ วนสุ นขั พันธุ์ขนสั้น เช่น บลูดอ็ ก เกรดเดน แปรงขนเพียง2-3 ครั้ง ต่อสัปดาห์กพ็ อ ส่ วนสุ นขั พันธุ์พดุ เดิ้ลต้องใช้ การตัดแต่งขน จะหวีให้ตรงแบบสุ นขั พันธุ์อื่นไม่ได้ :: การหวีขนสุ นัขพันธุ์ขนสั้ น อุปกรณ์ที่ใช้มีแปรงบิสเทิลแปรงหวีสลิดเกอร์ หวีตรงขั้นตอนการห วี มีดงั นี้ -ใช้หวีแปรงสลิดเกอร์หวีก่อนเพื่อจำกัดเอาขนที่พนั ออก ไม่ ใ ห้ เ กิ ด ก้ อ นสั ง กะตั ง ออกแรงหวี เ พี ย งเบาๆนุ่ ม ๆหวี ย าวๆ จากคอถึงลำตัวทำเช่นนี้ทวั่ ตัว - ใช้หวีบิสเทิลแปรง เพื่อเอาขนที่ตายแล้วและสิ่ งสกปรก ให้หลุดออกจากขนของสุ นขั ทั้งตัว - ใช้หวีตรง หวีบริ เวณที่ยาว เช่น ส่ วนของหาง เท้า ขา ถ้า พบว่าขนพันกันให้ใช้กรรไกรตัดออก สุ นขั จะได้ไม่เจ็บ

การดูแลตา

ตาของสุ นัข ที่ มี สุ ข ภาพดี จ ะมี แ ววตาแจ่ ม ใสไม่ ขุ่น มัว หรื อ มี สี แ ดงหรื อ มี ข้ ี ตารวมทั้ง น้ ำ ตาไหลเป็ นคราบอยู่เ สมอก็ แ สดงว่ า ต้อ งมี อ ะไรผิ ด ปกติ เ ข้า ตา ถ้าเป็ นโรคตาอักเสบธรรมดาเพราะผงเข้าตา ก็ควรใช้นำ้ ยาล้างตา 4-5 หยด ใส่ เพื่อให้สิ่งสกปรกออกก่อน แล้วใช้ผา้ ที่สะอาดเช็ดเบา ๆ รอบ ๆ ขอบตาออกได้ ถ้าเป็ นมากกว่านี้ควรจะนำไปพบสัตวแพทย์สุนขั บางพันธุ์ เช่น พวกพุดเดิ้ล มักมีรอยด่างสี นำ้ ตาลที่ขนใต้ตาเสมอที่เป็ นเช่นนี้เพราะขนบริ เวณนั้นเปี ยกแฉะ เนื่ อ งจากหยาดน้ ำ ตาของสุ นั ข คราบน้ ำ ตานี้ จะติ ด แน่ น ที่ หั ว ตาย้อ ยลง มาการกำจั ด รอยด่ า งนี้ ทำได้ โ ดยการหมั่น เช็ ด ถู ใ ห้ บ่ อ ยๆครั้ งทุ ก วัน เพื่ อให้ ข นที่ ติ ด คราบน้ ำ ตานี้ ค่ อ ยๆหลุ ด ร่ วงหมดไปสุ นั ข บางตั ว ตาแฉะ อาจจะเป็ นเพราะขนตาขึ้นผิดปกติ แยงเข้าไปในลูกตา การรักษาอาการนี้ควรเป็ นหน้าที่ของสัตวแพทย์

:: การหวีขนสุ นัขทีส่ ้ั นเกรียน อุปกรณ์ที่ใช้มี แปรงรับเบอร์ หนังชามัวร์ แปรงบิสเทิล - ใ ช้ แ ป ร ง รั บ เ บ อ ร์ เ พื่ อ แ ป ร ง ย้ อ น ข น สุ นั ข จ ะ ท ำ ให้ ข นตายและสะเก็ ด ผิ ว หนั ง สิ่ งสกปรกหลุ ด ออกโดยง่ า ย -ใช้แ ปรงบิ ส เทิ ล แปรงขนตัว สุ นัข อี ก ครั้ งให้ ท ั่ว ทั้ง ตัว เพื่อเอาขนที่ตายและสะเก็ดออก - เช็คขนสุ นขั ด้วยหนังชามัวร์ เพื่อให้ขนเป็ นมันเงางาม :: การหวีขนสุ นัขทีข่ นตรงยาว อุ ป กรณ์ ที่ ใ ช้ มี แ ปรงสลิ ด เกอร์ แ ปรงบิ ส เทิ ล หวี ต รงกรรไกร -ใช้ แ ปรงบิ ส เทิ ล หวี ต ามอี ก ครั้ งเพื่ อ ทำให้ ข นมัน เงา และหวีง่ายขี้นไปอีก -ใช้หวีตรงหวีจดั ให้ขนของสุ นขั ตกลงไปข้างลำตัวด้านซ้า ยและด้านขวาตามแนวขน - ใช้กรรไกรตัดแต่งบริ เวณเท้าและหู เพื่อให้เป็ นระเบียบ เรี ยบร้อยดูสวยงาม

การดูแลหู

หู มีความจำเป็ นอย่างยิ่งที่ จะต้องได้รับการดู แลเอาใจใส่ เป็ นอย่างยิ่งสุ นัขที่ มี หู ป กติ จ ะต้อ งมี สี ช มพูเ รื่ อ ๆสะอาดไม่ มี ก ลิ่ น ผิ ด ปกติ หู ค วรสะอาดไม่ มี ข้ ี หู ม ากจนเกิ น ไปไม่ มี เ ห็ บ หรื อหมัดไม่ เ ป็ นแผลหนองสุ นัขบางพันธุ์ รวมทั้ง พวกพุ ด เดิ้ ล มัก มี ข นขึ้ น ที่ บ ริ เ วณช่ อ งหู ข นเหล่ า นี้ จะเป็ นตัว เพาะเชื้ อ โรค และหมัก หมมส่ ง สกปรกทั้ง หลายได้เ ป็ นอย่ า งดี พ วกหู ย านก็ เ ก็ บ สิ่ ง สก ปรกต่ า งๆได้ง่ า ยจึ ง ต้อ งหมั่น เอาใจใส่ เ ช็ ด ถู สิ่ ง สกปรกในช่ อ งหู อ อกให้ หมด พวกหูต้ งั นี้รักษาง่าย เพราะช่องหูสามารถถ่ายเทกับอากาศภายนอกได้โดย ธรรมชาติ ฉะนั้นสิ่ งสกปรกต่าง ๆ จึงไม่สามารถหมักหมมจนเกิดโรคได้มากนัก ถ้าหูสุนขั สกปรกมากก็ควรใช้สำลีหรื อผ้านุ่มๆ เช็ดบริ เวณใบหูและรู หูส่วนนอก ๆ เป็ นประจำทางที่ดีหลังการอาบน้ำ เพราะสามารถตรวจสอบว่ามีนำ้ หลงเหลือ เข้าไปในรู หูหรื อไม่ ถ้ามีจะได้เช็ดออกให้แห้ง เป็ นการป้ องกันหูอกั เสบได้ดว้ ย แต่อย่าได้พยายามทำความสะอาดลึกเข้าไปในรู หูเป็ นอันขาด บริ เวณอ่อนไหว ดังกล่าวควรปล่อยให้เป็ นหน้าที่ของแพทย์


การดูแลฟัน

โดยปกติ แ ล้ว สุ นัข ฟั น ผุไ ด้ย ากมากแต่ ที่ เ ห็ น บ่ อ ยคื อ เหงื อ กอัก เสบเกิ ด จากฟั น สุ นัข ไม่ ส ะอาดขี้ ฟั น หมัก หมมจนจับ เป็ นคราบสี เ หลื อ งเกาะติ ด ที่ ผิ ว ฟัน คือ หิ นปูนนัน่ เอง บางทีหินปูนมีมากและลุกลามไปจนถึงเงือก ทำให้เหงือกอักเสบ มีกลิ่นปาก จนกระทัง่ ฟันหลุดไปในที่สุดวิธีป้องกันการจับ ตัว ของหิ น ปู น ควรให้สุ นัข กิ น อาหารสำเร็ จ รู ป ที่ เ ป็ นเม็ด แห้ง หรื อ ให้แ ทะกระดู ก เสี ย บ้า งเพื่ อ ขัด ฟั น แต่ ถ ้า จะให้ดี จ ริ ง ๆควรให้สั ต วแพทย์ต รวจฟั น ทุ กปี สุ นัขบางพันธุ์ ก็มีการจัดเรี ยงตัวของฟั นที่ แย่มากมี เหงื อกเป็ นหนองและฟั นหลุ ดเสมอการให้แทะกระดู กไม่ อาจช่ วยได้เลยพวกนี้ ตอ้ งตรวจฟั น และทำความสะอาดเสมอโดยสัตวแพทย์

การดูแลเล็บ

เล็บสุ นขั จะงอกจิกลงดิน มันจะสึ กไปเองโดยธรรมชาติ แต่ถา้ เป็ นสุ นขั ที่เลี้ยงบนพื้นไม้หรื อพื้นซี เมนต์ มักจะพบปั ญหาเล็บไม่สึก มีเล็บยาวเร็ วกว่าปกติทำ ให้เดินไม่สะดวก และเมื่อทิ้งไว้นาน ๆ จะทำให้นิ้วคด หรื อแยกห่างออกจากกัน บางทีกถ็ อนหรื อฉี กแตกจนเกิดหนองได้ จะทำให้สุนขั เจ็บปวดมากเวลาเดิน ฉะนั้นจึ งต้องหมัน่ ตรวจดูแลตัดเล็บเท้าให้ส้ ันอยู่เสมอการตัดเล็บสุ นขั ควรใช้กรรไกรสำหรับการตัดโดยเฉพาะจะทำได้โดยง่ายและปลอดภัยได้รอยตัด ทำกลมโค้งการตัดควรตัดที่ปลายเพียงเล็กน้อยระวังอย่าตัดให้ถูกปลายประสาทสี ชมพูในเล๋ บได้สุนขั ที่มีเล็บดำไม่สามารถมองเห็นปลายประสาทนี้ ได้ฉะ นั้นตัดเล็บจึงทำได้แค่คลิบปลายเพียงเล็กน้อย หรื อตัดตรงตำแหน่งต่ำจากบริ เวณที่มีเลือดมาเลี้ยงสัก 3มิลลิเมตร การตัดเล็บควรทำทุกเดือน โดยหลังการอาบน้ำ เพราะเล็บที่เปี ยกน้ำจะอ่อนตัดง่ายกว่าธรรมดา


10สายพันธุ์ทนี่ ิยมเลีย้ ง 1. ชิสุ

อาจเป็ นเพราะภาพลัก ษณ์ ห มาน้ อ ยตากลมโตผู ก โบว์ที่ ห น้ า ผากมี ข นยาวสวยดู ส ง่ า งามขนาดพอเหมาะพาไปไหนมาไหนได้ไ ม่ ล ำบาก แถมยัง นิ สั ย เป็ นมิ ต รขี้ เล่ น และช่ า งประจบเลยทำให้ มี ผู ค้ นจำนวนไม่ น้อ ยหลงใหลได้ป ลื้ ม เจ้า สุ นัข พัน ธุ์ “ ชิ สุ ” และเลี้ ย งเป็ นสมาชิ ก สี่ ข าประ จำครอบครั วกันอย่างแพร่ หลายแต่รู้ไหมว่าประวัติความเป็ นมาของสุ นัข ชิสุ น่ะ เป็ น ถึง 1 ใน 3 สุ นขั ชั้นสู งจากจักรพรรดิจีนเชียวนะ

.2.ปอมเมอเรเนียน

ห า ก พู ด ถึ ง สุ นั ข ตั ว เ ล็ ก ๆ ข น ฟู ๆ ห า ง เ ป็ น พ ว ง จ มู ก แ ห ล ม ๆ ตาแป๋ วเป็ นประกายแน่ น อนว่ า สุ นัข ที่ ว่ า นี้ คื อ พัน ธุ์ ป อมเมอเรเนี ย นที่ ไ ม่ ว่ า ใครเห็ น เป็ นต้อ งขอจับ ขอสั ม ผัส ความน่ า รั ก กัน ใกล้ๆ แต่ ที่ เ ห็ น น่ า รั ก ดู บอบบางเหมื อ นคุ ณ หนู แ บบนี้ แท้จ ริ ง แล้ว ปอมเมอเรเนี ย นมี ต ้น ตระกูล มา จากสุ นัขลากเลื่ อนของประเทศไอซ์แลนด์และเลปแลนด์บริ เวณตอนเหนื อ ของทวีปยุโรปโน่นแน่ะ

3. พุดเดิล้

สุ นั ข พั น ธุ์ พุ ด เ ดิ้ ล ไ ด้ ชื่ อ ว่ า เ ป็ น สุ นั ข ที่ มี ค ว า ม นิ ย ม อั น ดั บ ห นึ่ ง ของโลกและขึ้ นชื่ อ ว่ า ฉลาดฝึ กง่ า ยสอนง่ า ยขี้ อ้อ นและประจบเก่ ง เป็ นที่ สุ ด แถมยัง อดทนไม��� ข้ ี แยเลี้ ยงง่ า ยแม้จ ะปากเปราะไปบ้า งแต่ ก็ ไ ม่ ไ ด้เ ป็ นหมาที่ เห่ าไม่ รู้ เ รื่ องยิ่ ง ในบ้ า นเราพุ ด เดิ้ ล สายพัน ธุ์ นิ ยมเลี้ ยงกั น คื อ พุ ด เดิ้ ล ทอยมั นกลายเป็ นหวานใจตั ว จ้ อ ยของหลายๆครอบครั ว เพราะขนาดไม่ เ ล็ ก ไม่ ใหญ่ แ ถมยัง มี ล ัก ษณะเป็ นเหมื อ นเหมื อ นตุ๊ ก ตาที่ มี ชี วิ ต สดใสมี ชี วิ ต ชี ว ามี นิ สั ย รักสวยรักงาม ชอบเสริ มสวย ชอบเที่ยว และเรี ยนรู ้สิ่งต่าง ๆ รอบตัวได้เร็ ว

3. ปั๊ก

ในปั จจุ บ ั น คงไม่ มี ใครที่ ไม่ รู้ จั ก สุ นั ข สายพั น ธุ์ ปั๊ กเป็ นแน่ เนื่ องด้ ว ย กระแสความนิยมในสุ นขั สายพันธุ์น้ ีที่เริ่ มมีมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง จะด้วยอุปนิสยั น่ารักน่าเลี้ยงก็ดี หรื อจะด้วยรู ปร่ างหน้าตาที่เป็ นเอกลักษณ์ มองอย่างไรก็ไม่เบื่อ ชวนให้หวั เราะแล้วอารมณ์ดีทุกคราที่มองปั๊ กน้อย สิ่ งเหล่านี้ ล้วนแล้วแต่เป็ น เหตุผลที่ทำให้คนไทยหันมาเลี้ยงสุ นขั พันธุ์น้ ีมากขึ้นตามลำดับ


5. ชิวาวา

จะเห็นได้วา่ เซเลบฯในฮอลลี้วดู ้ หลายคนชอบหิ้ วเจ้ามะหมาตัวเล็กกระจิ๊ ดริ ดไว้ในกระเป๋ าข้างกายเจ้ามะหมาที่วา่ นัน่ จะเป็ นพันธุ์ใดไม่ได้เลยหาก ไม่ใช่พนั ธุ์ชิวาวาซึ่ งจัดได้วา่ เป็ นสุ นขั พันธุ์ที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลกและ ในปั จจุบนั สุ นขั พันธุ์ชิวาวากำลังเป็ นที่นิยมกันมากของเหล่าผูท้ ี่รักสุ นขั เพราะด้วยขนาดตัวของมันและอุปนิสยั ที่ข้ ีเล่น น่ารัก ผูค้ นส่ วนใหญ่จึงนิ ยมนำเจ้าชิวาวามาเลี้ยงนัน่ เอง

6. เฟรนช์ บูลด็อก

เป็ นเรื่ องขำขำที่วา่ ท่าไม้ตายของเจ้าหมาที่ชื่อ เฟรนช์ บูลด็อก นั้นเป็ นหน้านิ่ง ๆที่ดูแล้วไม่รู้ว่ าอารมณ์ไหนเพื่อที่จะหลอกล่อให้เราเข้าใกล้ เพราะหากเผลอสัมผัส ลูบไล้เจ้า เฟรนช์ บูลด็อก เมื่อใด รับรองได้วา่ คุณจะรู้สึกเหมือนโดนน็อกด้วยตาโต ๆ หน้าย่น ๆ หูกางคล้ายค้างคาวที่มอ งไปมองมากลับดูมีเสน่ห์ และสุดท้ายก็ตกเป็ นทาสรักของเฟรนช์ บูลด็อกอย่างถอนตัวไม่ข้ ึนเล ยทีเดียว

7. แจ๊ ค รัสเซลล์ เทอร์ เรีย

เจ้าตูบตัวจ้อย ฉลาด น่ารัก แต่แอบซนสุดๆอย่างสุนขั พันธุ์แจ๊ค รัสเซลล์ เทอร์เรี ย (Jack Russell Terrier)กำลังเป็ นที่นิยมอย่างแพร่ หลายเพราะมันเหมาะสำหรับเลี้ยงในบ้านได้อย่างไม่มี ปัญหา เพราะแจ๊ค รัสเซลล์ เทอร์เรี ยข้ากันได้ดีกบั สัตว์เลี้ยงชนิดอื่น ๆ หรื อ เจ้าของ ดังนั้น จึง เหมาะเลี้ยงไว้เป็ นเพื่อนแก้เหงา และด้วยบุคลิกอันกระฉับกระเฉงของมันจะทำให้คุณเพลินกั บมันไปได้อย่างง่ายดาย


8.ยอร์ คเชียร์ เทอร์ เรีย

หากพูดถึงสุ นขั โนเนมแห่ งท้องทุ่งและเหมืองถ่านหิ นอ้างว้างห่ างไกลเมืองยอร์ ค เชียร์ทางตอนเหนือของประเทศอังกฤษ มีชีวติ ประจำวันเป็ นสุ นขั ใช้งานรับหน้า ที่ในการตามล่าและไล่จบั เจ้าหนูตวั ร้ายจอมป่ วน... แต่มาวันนี้ หากลองพิมพ์ชื่อ ของเจ้าตูบแสนซนนี้ลงในอินเทอร์ เน็ตคงมีเรื่ องราวมากมายปรากฎขึ้นให้อ่านกัน ไม่หวาดไม่ไหว หลายคนคงนึกออกแล้วใช่ไหมล่ะว่า เรากำลังพูดถึงเจ้าสุ นขั ตัว น้อยขนยาวสายพันธุ์ ยอร์คเชียร์ เทอร์เรี ย (Yorkshire Terrier) หรื อที่นิยมเรี ยกกัน สั้น ๆ ว่า “ยอร์คกี้” นัน่ เอง

9. ปักกิง่

ปั กกิ่ง เป็ นสุ นขั ขนาดเล็กที่น่าสนใจสายพันธุ์หนึ่ง พวกมันมีบุคลิกลัก ษณะผสมกันระหว่างความน่ารักประหลาด ๆ มีหน้าตาสั้น ๆ แบน ๆ จมูกทู่ ๆ ตากลมโต และยังขึ้นชื่อในเรื่ องความทรนง เคยได้รับฉายา “ ราชาแห่ งสุ นั ข ”ด้ ว ยแหนะสำหรั บในประเทศไทยเราสุ นั ข พั น ธุ์ ปั กกิ่ ง เคยเป็ นสุ นั ข ที่ ฮ อตฮิ ต อยู่ ใ นช่ ว งเวลาหนึ่ งก่ อ นจะ ค่อยๆลดความนิยมลงเพราะสายพันธุ์แท้ๆในปั จจุบนั เริ่ มหายากการเลี้ย งดูค่อนข้างลำบากและอากาศในบ้านเรา เป็ นศัตรู ตวั ฉกาจของปักกิ่งแต่ ก็ยงั คงผูค้ นจำนวนไม่นอ้ ยที่หลงใหลในเสน่ห์ของสุ นขั พันธุ์น้ ี

10. บีเกิ้ล

ในระยะนี้ เรามัก ได้เ ห็ น ความน่ า รั ก ของเจ้า ตู บ พัน ธุ์ บี เ กิ้ ล ผ่า นสื่ อ อยู่ บ่ อ ยๆจนทำให้ห ลายคนตกหลุ ม รั ก เจ้า ตู บ พัน ธุ์ น้ ี ซะจนอยากได้ม า เป็ นเลี้ ยงสักตัวก็เพราะเจ้าบี เกิ้ ลเป็ นน้องหมาที่ มีใบหน้าน่ ารั กหู ปรก ดวงตากลมโตสี นำ้ ตาลอ่อนแถมยังเป็ นสุ นขั ที่รักเด็กเข้ากับคนง่ายและ เข้ากันได้ดีกบั สัตว์เลี้ยงอื่น ๆ ด้วยนะ แถมมันยังติดอันดับหนึ่งในสิ บ สุ นขั ที่มีความนิยมมากว่า 30 ปี และเป็ นอีกหนึ่งพันธุ์ที่นิยมในอเมริ กา ใน U.K.C. ของสหรัฐอเมริ กา


10 สายพันธุ์น้องหมาทีอ่ ายุยนื ทีส่ ุ ด

ชิวาวา(Chihuahua) มีช่วงอายุขยั ประมาณ 15 ปี ขึน้ ไป

พุดเดิล้ (Poodle) มีช่วงอายุขยั ประมาณ 12- 15 ปี ขึน้ ไป

มิเนเจอร์ ชเนาเซอร์ (MiniatureSchnauzer) มีช่วงอายุขยั นานประมาณ 15 ปี ขึน้ ไป

มอลทีส(Maltese)มีช่วงอายุขยั นานประมาณ15 ปี ขึน้ ไป


ปอมเมอเรเนียน(Pomeranian) นมีช่วงอายุขยั ถึง 13 15 ปี ขึน้ ไป

บอสตั น เทอร์ เรี ย (Bostonterrier)มี ช่ วงอายุ ขั ย นานประมาณ 15 ปี ขึน้ ไป

ยอร์ คเชียร์ เทอร์ เรีย (Yorkshire terrier) มีช่วงอายุขยั 12 – 15 ปี

ออสเตรเลีย แคทเทิล ด็อก (Australian Cattle Dog) มีช่วงอายุขยั 12 – 15 ปี

บีเกิล้ (Beagle) มีช่วงอายุขยั 12 – 15 ปี

ดัชชุน (Dachshund) มีช่วงอายุขยั 12 – 15 ปี


พัฒนาการของสุ นัขในแต่ ละช่ วงอายุ 7 - 8 สัปดาห์ ลูกสุ นขั ต้องการการเรี ยนรู ้โดยการเรี ยนกับพี่นอ้ งในคอกนัน่ หมายถึงพวกมันได้เริ่ มฝึ กที่จะเข้าสังคมกันตั้งแต่ช่วงวัยเด็ก ดังนั้นการแยกลูกสุ นขั ออกจา กแม่และพี่นอ้ งในฝูงก่อนช่วงเวลานี้จะทำให้ลกู สุ นขั ที่ถกู แยกขาดการเรี ยนรู ้การเข้าสังคมกับสุ นขั ตัวอื่นๆ และไม่รู้จกั การกัดหรื องับที่พีงกระทำ ในช่วงสัปดาห์ที่ 7

สมองของลูกสุ นขั จะถูกพัฒนาให้นิ่งขึ้นเหมือนกับสุ นขั โตแต่ลกู สุ นขั ก็เหมือนผ้าขาวที่จะเรี ยนรู ้และรับรู ้สิ่งต่าง ๆ มากมายที่จะมาเติมมาใส่ ให้กบั พวกมัน ดังน้นช่วงเวลาที่เหมาะสม ที่สุดในการแยกลูกสุ นขั กับแม่และพี่นอ้ งของพวกมันคือ ช่วงสัปดาห์ที่ 7 - 8

ช่วงสัปดาห์ที่ 8 to 11 ช่วงนี้เป็ นช่วงพัฒนาการอะไรทีด่ ที สี่ ุดในต้องนี้ทเี่ ราใส่ให้กบั ลูกสุนขั ก็จะมีประสิทธภาพสูงสุดดังนั้นเราต้องเริ่ มฝึ กลูกสุนขั ตั้งแต่ชว่ งนี้และการฝึ กจะต้องทำให้พวกมันรู ้ สึ กสนุกกับการฝึ กทุกครั้งด้วย ใช้เวลาสั้น ๆ ในแต่ล่ะวัน ค่อย ๆ แนะนำให้มนั รู ้จกั หรื อทำสิ่ งที่เราต้องการ ลูกสุ นขั ไม่ควรที่จะถูกส่ งมอบหรื อไปอยูบ่ า้ นใหม่จนกระทัง่ อายุ ครบ 12 สัปดาห์ ในช่วงนี้คุณต้องทำให้ลกู สุ นขั รู ้สึกสนุกเวลาพาพวกมันไปหาสัตว์แพทย์เพื่อฉี ดวัคซี น การกระทำใด ๆ ช่วงนี้จะส่ งผลต่อพวกมันตลอดไป

ช่วงสัปดาห์ที่ 10 to 16 การจัดลำดับการปกครอง ช่วงนี้คุณต้องจัดลำดับโครงสร้างการควบคุม การเป็ นผูน้ ำฝูง ถ้าลูกสุนขั ถูกทำให้กลัวสิ่ งใดสิ่ งหนึ่งในช่วงนี้มนั จะจดจำตลอดไป ถือเป็ นช่วงที่ สำคัญที่สุดช่วงหนึ่งในชีวติ ของพวกมัน พฤติกรรมที่ดีหรื อไม่ดีกจ็ ะถูกพัฒนาขึ้นในช่วงนี

โดดมาช่วง 4 - 8 เดือน ช่วงนี้พวกมันเริ่ มโตและมันจะเริ่ มท้าทายคุณแล้วถ้าคุณอ่อนเมื่อไรเสร็ จพวกมันทันทีเช่นช่วงนี้มนั จะเริ่ มเรี ยกแล้วไม่มามันจะเิริ่มขี้เกียจเล่นกับคุณแม้วา่ พวกมันจะชอบก็ตาม ช่วงนี้ ฟันแท้เริ่ มขึ้นมันอาจจะไม่ค่อยอยากจะกินข้าวซะเท่าไรช่วงนี้ คุณต้องฝึ กมันให้หนักขึ้นไม่ว่าจะเป็ นการฝึ กเชื่ อฟั งคำสั่งพื้นฐานหรื อฝึ กการเข้าสังคมกับสุ นัขหรื อสัตว์ตวั อื่นๆ ช่วงนี้มนั จtเริ่ ���สำรวจอย่างจริ ง ๆ จัง ๆ ดังนั้นคุณจะต้องค่อยสังเกตุพฤติกรรมของพวกมันคุณอาจจะหากระดูกแทงใหญ่ ๆ ให้มนั เคี้ยวเล่นเพื่อพัฒนาฟันแท้ที่กำลังจะขึ้น

ช่วง 6 - 14 เดือน ช่วงนี้สน ุ ขั ส่วนใหญ่จะเริ่มแสดงให้เห็นถึงระดับความก้าวร้าวรุนแรงพวกมันจะเิริ่มทีจ่ ะแสดงอาการปกป้ องและห่วงถิน่ และบางครั้งจะแสดงภาระการเป็ นผูนำออกมา ้ ช่วงนี้จะ เริ่ มมีอาการแตกเนื้อสาวแตกเนื้อหนุ่มเพศผูจ้ ะเริ่ มยกขาฉี่ เพศเมียก็จะเิริ่มมีประจำเดือนการเจริ ญเติมโตจะสิ้นสุดทีช่ ่วงเวลานี้ จากขนนุ่มๆในช่วงวัยเด็กก็จะเิริ่มผลัดขนและ เปลี่ยนเป็ นขนเป็ นสุ นขั โต


7อันดับโรคของสุ นัข 1.โรคไข้ หัด

โรคนี้ เกิ ดจากเชื้ อไวรั สมักเกิ ดกับลูกสุ นัขอายุน้อยๆตั้งแต่2-3เดื อนบางค รั้ งก็พ บว่า เกิ ด ในสุ นัข ที่ โ ตแล้ว เมื่ อ สุ นัข เป็ นโรคนี้ โอกาสที่ จ ะหายนั้น มี น้อยมากโดยอาการของมันก็แสดงออกมาทางอาการประสาทตัวกระตุ ก หรื อชักตลอดชี วิตส่ วนใหญ่แล้วตายอย่างทรมานอาการของโรคเราสาม ารถสังเกตได้จากการที่ สุนัขมี น้ำมูกสี เขี ยวไหลย้อยดู เหมื อนปอดบวมมี ไข้เบื่ออาหารซึ มมีตุ่มหนองขึ้นที่ใต้ทอ้ งมีข้ ีตาสี เขียวๆเกอะกรังตลอดเวลา เมื่ อ อาการทวี ค วามรุ น แรงขึ้ น จะพบว่า มี อ าการทางประสาทคื อ ปากสั่น กระตุกและลามไปที่บริ เวณหนังหัวใบหน้าขาหลังอาจจะพบบริ เวณฝ่ าเท้า กระด้างขึ้ นบางรายพบว่ามี ทอ้ งร่ วงร่ วมเราสามารถป้ องกันได้โดยฉี ดวัค ซี น ป้ องกัน โรคไข้หัด ได้โ ดยการฉี ด วัค ซี น ป้ องกัน ตั้ง แต่ อ ายุ2 เดื อ นเป็ น เข็มแรกหลังจากนั้นอีกหนึ่งเดือนก็พาไปรับการฉี ดวัคซี นเข็มที่สองเป็ นการ กระตุน้ ภูมิคุม้ กันและฉี ดซ้ำทุก ๆ ปี ปี ละ 1 ครั้ง

2.โรคปอดบวม

โรคนี้ จะพบมากในสุ นั ข เล็ ก ๆและสุ นั ข ที่ มี อ ายุ ม ากแล้ว เนื่ อ งจากว่ า สุ นัขในวัยดังกล่ าวมี ภูมิคุม้ กันที่ น้อยอยู่โรคนี้ เกิ ดจากหลายสาเหตุ ได้แก่ เชื้ อ ไวรั ส เชื้ อ แบคที เ รี ยพยาธิ ท ำลายปอดทำให้ ป อดอัก เสบแต่ ส่ ว น ใหญ่ จ ะเกิ ด จากเชื้ อ แบคที เ รี ย สุ นัข จะมี อ าการซึ ม มี ไ ข้สู ง มากอาจถึ ง 10 6องศาฟาเรนไฮต์ เ บื่ อ อาหารจนถึ ง ไม่ กิ น อาหารชอบหลบไปนอนใน ที่ เ ย็น ๆเช่ น ห้ อ งน้ ำ ข้า งโอ่ ง หายใจกระหื ด กระหอบมี ข้ ี มู ก ไหลออกมา มี สี ข าวจนถึ ง สี เ ขี ย วข้น บางครั้ งมี อ าเจี ย นไอมี เ สลดหนาในลำคอบาง ตัว เป็ นมากๆน้ำ ท่ ว มปอดต้อ งนั่ง ตลอดเวลานอนไม่ ไ ด้ห ายใจไม่ อ อก บางครั้ งต้อ งหายใจทางปากเนื่ อ งจากจมู ก อุ ด ตัน ไปด้ว ยน้ำ มู ก ข้อ ควร ปฏิ บ ตั ิ คื อ รั กษาความสะอาดให้ความอบอุ่ นโดยเฉพาะที่ คอหน้า อกและ หลังปูรองพื้นที่ นอนด้วยผ้าอย่าให้นอนในที่ เย็นหรื ออับชื้ นหรื อโดนฝน สาด และนำสุ นขั ไปพบสัตว์แพทย์เพื่อรักษา

3.โรคพาร์ โวไวรัส หรือลำไส้ อกั เสบ

โรคพาโวไวรัสหรื อลำไส้อกั เสบเป็ นโรคที่มีการระบาดทัว่ โลกสามารถเกิด การระบาดได้ง่ายรวดเร็ วและรุ นแรงสุ นขั จะตายเนื่ องจากเกิดท้องร่ วงอย่าง รุ นแรงอาเจียนไม่กินอาหาร มีไข้สูง ร่ างกายสูญเสี ยน้ำมาก ทำให้ตายอย่าง รวดเร็ วโรคนี้พบมาในสุ นขั อายุ2-6 เดือน หลังจากได้รับเชื้อโรคไปแล้วประ มาณ5-7วันสุ นขั จะไม่กินอาหารมีไข้สูงๆต่ำๆแสดงอาการอาเจียนบ่อยต่อม าไข้ข้ ึนสู งนอนซึ มหมดแรงเพราะอาเจียนอย่างมากเริ่ มมีอาการท้องร่ วงถ่าย ออกมาเป็ นน้ำเหลวสี โอวัลตินหรื อสี แดงมีเลือดปนออกมามีกลิ่นเหม็นคาวม าก ไวรัสจะเข้าไปยังกล้ามเนื้อหัวใจ ทำให้ช็อคตายได้อย่างรวดเร็ ว โดยปกติ โรคนี้ไม่มียารักษาโดยตรงเพียงแต่รักษาตามอาการที่พบเท่านั้น

4.โรคหัด หรือ ดิสเทมเปอร์

โรคไข้หั ด หรื อดิ ส เทมเปอร์ เ ป็ นโรคที่ ฮิ ต ติ ด อัน ดับ สำหรั บ โรคสุ นั ข โรคหนึ่ งโรคนี้ เกิ ด จากเชื้ อ ไวรั ส มัก เกิ ด กับ ลู ก สุ นั ข อายุ น้ อ ยๆตั้ง แต่ 2-3เดือนบางครั้งก็พบว่าเกิดในสุ นขั ที่โตแล้วเมื่อสุ นขั เป็ นโรคนี้ โอกาสที่จ ะหายนั้นมีนอ้ ยมากโดยอาการของมันก็แสดงออกมาทางอาการประสาทตั วกระตุกหรื อชักตลอดชี วิตส่ วนใหญ่แล้วตายอย่างทรมานอาการของโรคเ ราสามารถสังเกตได้จากการที่สุนขั มีนำ้ มูกสี เขียวไหลย้อยดูเหมือนปอดบว ม มีไข้ เบื่ออาหาร ซึ มมีตุ่มหนองขึ้นที่ใต้ทอ้ งมีข้ ีตาสี เขียวๆเกอะกรังตลอด เวลาเมื่ออาการทวีความรุ นแรงขึ้นจะพบว่ามีอาการทางประสาท คือปากสัน่ กระตุก และลามไปที่บริ เวณหนังหัวใบหน้า ขาหลัง อาจจะพบบริ เวณฝ่ าเท้า กระด้างขึ้นบางรายพบว่ามีทอ้ งร่ วงร่ วม เราสามารถป้ องกันได้โดยฉี ดวัคซีน

5.โรคพิษสุ นัขบ้ า

-เกิดจากเชื้อไวรัสชื่อเรบี้ส์ (Rabies) ไวรัสชนิดนี้ชอบอาศัยอยูใ่ นระบบ ประสาทมากที่ สุ ด มัน จะทำให้สุ นัข มี อ าการทางประสาททำให้เ ราเรี ย ก ว่า บ้า นอกจากสุ นัข แล้ว เชื้ อ ไวรั ส นี้ ยัง สามารถติ ด ต่ อ คนและสัต ว์อื่ น ได้ ถ้าโดนสุ นขั ที่มีเชื้อกัด อาการสุ นขั นี้แบ่ง ออกได้เป็ น 2 แบบ คือ/ แบบดุ ร้ายและแบบซึ ม-อาการซึ มของสุ นัขจะไม่ แสดงอาการดุ ร้ายออก มานอกจากเราพยายามจะจับ หรื อ เข้า ใกล้ม ัน อาจจะขู่ ห รื อ กัด ได้สุ นัข จ ะหลบซ่ อ นตามซอกมุ ม หรื อ ไม่ อ อกมากิ น น้ำ อาหารลิ้ น จะห้อ ยออกมา น้ำลายไหลตลอดเวลา-ส่ วนอาการแบบดุร้าย

6.โรคเห็บหมัดสุ นัข

อากาศในบ้านเราเหมาะแก่การเจริ ญเติบโตของเห็บและหมัดเห็บที่อยูต่ าม ตัวสุ นขั สามารถไข่ได้ครั้งละหลายพันฟองตามพื้นดิน หรื อตามซอกต่าง ๆ เห็บมีอยู่ 2 ประเภท 1.พวกตัวแบนสี นำ้ ตาล 2.ตัวโตบวมคล้ายลูกเกตุ

7.พยาธิไส้ เดือน

พยาธิไส้เดือนหรื อที่เรี ยกกันว่าพยาธิตวั กลมนั้นอาศัยอยูใ่ นลำไส้สุนขั ขนาด ยาวประมาณ2-3นิ้วเราจะพบมากในลูกสุ นขั คอยแย่งอาหารที่ได้รับการย่อย แล้วทำให้สุนขั ไม่ได้รับสารอาหารที่เพียงพอ สุ นขั จะดูทอ้ งโตเหมือนกินอิ่ม บางครั้งพยาธิ ก็มีมากจนตันลำไส้ทำให้สุนขั ตายการติดต่อของพยาธิ ชนิ ด นี้ สามารถติ ดต่อได้โดยสุ นัขกิ นไข่พยาธิ เข้าไปได้โดยสัตว์แพทย์จะขูดผิ วหนังบริ เวณที่ เป็ นไปตรวจเพื่อหาสาเหตุพยาธิ ที่ทำให้เกิ ดโรคเรื้ อนมีอยู่ 2 ชนิดด้วยกัน


4 โรคทีค่ ุณอาจจะได้ รับจากสุ นัข มนุษย์สามารถติดโรคจากสุ นขั ได้หรื อไม่ ? คำตอบก็คือ ได้ แต่นี่กไ็ ม่ใช่เรื่ องที่คนทัว่ ไปคิดคำนึงถึงกันสักเท่าไหร่ นกั สุ นขั ของคุณสามารถมอบสิ่ งต่างๆให้กบั คุณได้มากมาย ทั้งความรัก ความสนใจ ความบันเทิง เพื่อน รวมไปถึงการติดเชื้อ แต่การตื่นตัวเกี่ยวกับปั ญหานี้สามารถช่วยให้คุณกับสุ นขั มีสุขภาพที่แข็งแรงได้ เมื่อไหร่ กต็ ามที่คุณเป็ นเจ้าของสุ นขั หรื อแมว นกหรื อสัตว์เลื้อยคลาน กระต่ายหรื อปลา คุณต้องระมัดระวังว่าสัตวั เลี้ยงอาจจะแพร่ เชื้อโรคมาติดสู่ ตวั คุณได้ ซึ่ งเรี ยกกันว่า “โรคที่แพร่ กระจายจากสัตว์มาสู่คน” คือโรคจากสัตว์ที่สามารถติดต่อมาสู่มนุษย์ได้ อาจจะพบเห็นได้ยาก หรื อเกิดจากรู ปแบบความสัมพันธ์ที่ผดิ ปกติ ซึ่งไม่ใช่ทุกโรคที่สตั ว์เป็ นแล้วมนุษย์จะเป็ นตาม โรคที่แพร่ กระจายจากสัตว์สู่มนุษย์จะมีความพิเศษ ไวรัสหลายชนิดสามารถติดต่อจากสุ นขั ไปยังสุ นขั ได้ แต่ไม่สามารถติดจากสุ นขั มาสู่ คนหรื อแมวได้ อย่างไรก็ตามคุณควรระมัดระวังโรคจากสัตว์มาสู่คน ซึ่ งโรคที่พบบ่อยก็มีดงั นี้

1. ปรสิ ต (Parasites)

โรคที่เกิดจากพยาธิในกระเพาะ���รื อลำไส้ เช่น พยาธิปากขอและพยาธิตวั กลม ซึ่ งอาจจะติ ด จากการที่ คุ ณ ได้รั บ ไข่ ข องพยาธิ เ ข้า ไปในร่ า งกายหรื อ เกิ ด จากการสัมผัสกับไข่หรื อตัวอ่อนของพยาธิ ที่อยู่ในดิ นทั้งนี้ อาจจะเกิ ดจาก การที่ คุณทำสวนทำความสะอาดรั้ วหรื อเดิ นบนดิ นบนทรายด้วยเท้าเปล่า ด้วยเหตุผลต่างๆเหล่านี้ ทำให้เด็กๆตกอยูใ่ นความเสี่ ยง ต้องแน่ใจว่าเด็กๆล้าง มือทุกครั้งหลังจากที่สมั ผัสกับสัตว์เลี้ยง

2. โรคพิษสุ นัขบ้ า (Rabies)

ทุกคนคงจะรู ้ จกั โรคนี้ กนั ดี อยู่แล้วเกิ ดจากการที่สุนขั ได้รับเชื้ อแล้วส่ งผ่าน โรคมาทางน้ำลาย เช่น กัด หรื อน้ำลายสุ นขั ผ่านเข้าสู่ ร่างกายคนทั้งสุ นขั และแ มวสามารถเป็ นโรคนี้ได้

3. เลปโตสไปโรซิส (Leptospirosis)

เป็ นเชื้อแบคทีเรี ยที่ติดเข้าสู่ ร่างกายคนโดยการสัมผัสกับปั สสาวะของสัตว์เลี้ ยงหรื อนำสิ่ งที่สมั ผัสกับปั สสาวะของสัตว์เลี้ยงเข้าสู่ปาก

4. ขีก้ ลาก (Ringworm)

เป็ นโรคที่จะทำให้เกิดจุดแดงๆบริ เวณผิวหนังของคนโดยเฉพาะอย่างยิ่งบริ เวณหนังศีรษะตามเนื้ อตามตัวโดยเฉพาะบริ เวณข้อพับที่เท้าและเล็บในฐาน ะเจ้าของสัตว์เลี้ยงคุณต้องรู ้จกั สัตว์เลี้ยงของตัวเองเป็ นอย่างดีและต้องระมัด ระวังในพฤติกรรมต่างๆทั้งของตัวเองและสัตว์เลี้ยงต้องแน่ ใจว่าสุ นขั ของคุ ณมีการตรวจร่ างกายที่สม่ำเสมอและได้รับวัคซี นครบตามคำแนะนำของสัตว แพทย์

สั ต ว์แ ทบทุ ก ชนิ ด สามารถเป็ นพาหะแพร่ ก ระจายโรคสู่ ม นุ ษ ย์ไ ด้ แต่ สั ต ว์ที่ มี แ นวโน้ม เสี่ ย งสู ง มากกว่ า ก็ คื อ สั ต ว์เ ลี้ ย งที่ อ ยู่น อกบ้า น สัตว์เลี้ยงที่ไม่ได้รับวัคซี น สัตว์เลี้ยงที่ไม่ได้รับการดูแลรักษาความสะ อาดเพื่อป้ องกันตัวคุณและสมาชิกในครอบครัว ต้องแน่ใจว่าคุณล้างมื อทุกครั้งหลังจากที่สมั ผัสกับสัตว์เลี้ยง ก่อนทานอาหาร หลังจากที่ทำ ความสะอาดของเสี ยของสุ นขั และหลังจากทำสวน ถ้าถูกกัด หรื อถูก สัตว์เลี้ยงขวนต้องทำแผลอย่างถูกวิธี และไปพบแพทย์ อย่าเข้าใกล้สุนั ขที่มีท่าทางหวาดกลัว ท่าทางดุร้าย ป่ วย หรื อสุ นขั หลงทางVeterinary Careสั ต วแพทย์ต ้อ งการทราบรายละเอี ย ดต่ า งๆเกี่ ย วกับ สุ นัข เพื่ อ ง่ายต่อการตรวจรักษารวมทั้งประวัติการเดิ นทางของน้องหมาว่าเคย ไปเที่ยวที่ไหนมาบ้างและพฤติกรรมในแต่ละวันของเขาเป็ นอย่างไร หลังจากสอบถามประวัติแล้วสัตวแพทย์ก็จะลงมือตรวจสุ ขภาพของสุ นัขการดูแลสุ ขภาพสุ นขั ขึ้นอยูก่ บั สุ นขั แต่ละตัว แต่โดยหลักๆแล้วก็คือ การฉี ดวัคซี นและถ่ายพยาธิอย่างสม่ำเสมอPreventative Care คุณควร ศึกษาข้อมูลต่างๆที่เกี่ยวกับโรคที่แพร่ จากสัตว์มาสู่ คนให้ดีเพื่อความเ ข้าใจเกี่ยวกับธรรมชาติของโรคและหาทางป้ องกัน เช่น วิธีการดูแลบ้า นให้ปลอดจากเชื้อโรคจากสัตว์มาสู่คน ที่สำคัญคือ การรักษาความสะ อาดของตัวคุณเองหลังจากที่สัมผัสกับสัตว์เลี้ยงลองทำตามดูเท่านี้ โร คภัยไข้เจ็บจากสัตว์มาสู่คนก็จะไม่มาเยีย่ มเยือน น้องหมากับคุณก็จะมี ช่วงเวลาเปี่ ยมความสุ ขด้วยกันไปอีกนาน


โรคภูมิแพ้ในสุ นขั (Allergy)

โรคภูมแิ พ้ (Allergy)

เป็ นโรคที่เกิดจากการตอบสนองที่ผดิ ปกติของ ปฏิกิริยาภูมิคุม้ กันต่อสารทัว่ ๆไปรอบตัวเราซึ่ งอาจเป็ นละอองเกสรดอก ไม้ เชื้อรา แมลง อาหาร ตัวไร และสิ่ งของต่างๆทัว่ ไปที่อยูภ่ ายในบ้านเรา เรี ยกสารต่ า งๆเหล่ า นี้ ว่ า Allergensการที่ สุ นั ข ดมกิ น หรื อสั ม ผัส กับ Allergensเหล่านี้ อาจเป็ นสาเหตุของปฏิ กิริยาภูมิแพ้ได้โรคภูมิแพ้พบได้ 15%ในบรรดาสุ นขั ปกติทว่ั ไปและบางสายพันธุ์จะพบโรคนี้ มากกว่าพันธุ ์อื่นๆ ปั จจุบนั จากงานวิจยั พบว่าสุ นขั ที่มีโอกาสเป็ นโรคภูมิแพ้มากที่สุด คือ พันธุ์ Westie หรื อ West Highland White Terrier นอกจากนี้แล้วยังมีสุนขั ที่ติดอันดับ Top list ของโรคภูมิแพ้ผวิ หนัง คือ Bichon Frise, Lhasa Apso, Golden Retriever, Cairm Terrier, Scottish Terrier, English Setter, American Eskimo Dog, Airedale Terrier, Mixed Breed, Wheaton Terrier, Fox Terrier สุ นขั เป็ นโรคภูมิแพ้ได้เหมือนกับคน อาการของโรคภูมิแพ้ในคน คือ การจาม, หายใจเสี ยงแหลม, มีนำ้ มูกและน้ำตา ส่ วนในสุ นขั อาการที่พบบ่อย คือ การคัน เกาหรื อมีการติดเชื้อที่ผวิ หนังและหูอยูบ่ ่อยๆ ถึงแม้โรคภู มิ แ พ้ใ นสุ นัข จะไม่ เ ป็ นอัน ตรายถึ ง ชี วิ ต แต่ ก็ ส ร้ า งความรำคาญแก่ สุ นัข และที่สำคัญคือ เจ้าของสุ นขั นัน่ เอง อาการของโรคภูมิแพ้จะทราบได้อย่างไรว่า… สุ นขั ของเราเป็ นโรคภูมิแพ้ วิ ธี ก ารสั ง เกตคื อ ถ้ า สั ต ว์ เ ลี้ ยงของท่ า นมี อ าการของโรคภู มิ แ พ้ค รั้ ง หนึ่ งแล้ว หรื อเป็ นแล้ว ก็ ก ลับ มาเป็ นอี ก เป็ นๆหายๆน่ า สงสั ย ว่ า อาจ เป็ นโรคภู มิ แ พ้ไ ด้ เ หมื อ นกัน อาการที่ ว่ า นี้ คื อ คัน เลี ย แทะเท้า เกาถู ห น้ า หรื อเอาหน้ า ไปถู กับ พื้ น หู อ ัก เสบเรื้ อรั ง อัก เสบกัน นานๆผิ ว หนั ง แ ด ง เ ป็ น ๆ ห า ย ๆ กั ด แ ท ะ ผิ ว ห นั ง ตั ว เ อ ง ข น ร่ ว ง ผื่ น แ ด ง ร อ บ ๆ ดวงตา ใบหู ผิวหนังอักเสบร้อนแดง (hot spot) ตัวมีกลิ่นเหม็น ห า ก พ บ อ า ก า ร เ ห ล่ า นี้ ค ว ร ป รึ ก ษ า กั บ สั ต ว แ พ ท ย์ เ พื่ อ ใ ห้ ก า ร ควบคุมรักษาได้อย่างปลอดภัย

โรคภูมแิ พ้ ทพี่ บบ่ อยในสุ นัข - โ ร ค ภู มิ แ พ้ น้ ำ ล า ย ห มั ด ( F l e a A l l e r g i c D e r m a t i t i s , F A D ) เป็ นโรคที่พบได้บ่อย เนื่องจากสุ นขั แพ้นำ้ ลายหมัดที่มากัด หมัดกัด 1 ครั้ง สามารถเกิดการคันได้ถึง 3 สัปดาห์ เพียงใช้ผลิตภัณฑ์ควบคุมหมัด ก็จะ ช่วยไม่ให้สุนขั ต้องทนทุกข์ทรมานกับโรคนี้ - โรคภูมิแพ้อาหาร (Food Allergy) อาหารสามารถก่อโรคภูมิแพ้ใน สุ นขั ได้อาการมักจะเกี่ยวข้องกับผิวหนังบางรายอาจมีอาเจียนร่ วมกับถ่าย เหลวโรคภู มิ แ พ้อ าหารอาจเป็ นเดี่ ย วๆหรื อ อาจเกิ ด ร่ ว มกับ โรคภู มิ แ พ้ ชนิดอื่นได้ - แอโทปี (Atopy) คือโรคภูมิแพ้เกี่ยวกับการสู ดดมละอองเกสรดอกไม้ เชื้อรา ฝุ่ นบ้าน และสารที่ล่องลอยในอากาศ งานค้นคว้าวิจยั ได้กล่าวถึงคว ามเป็ นไปได้วา่ Allergen ที่อยูใ่ นอากาศ อาจซึ มผ่านผิวหนังเข้าไปและก่อใ ห้เกิดภูมิแพ้ได้ -โรคภูมิแพ้ชนิ ดสัมผัส(ContactAllergy)แม้ว่าจะไม่ พบบ่ อยนักแต่ การ สัม ผัส กับ สารหรื อ สารเคมี ส ามารถก่ อ โรคภู มิ แ พ้ผิว หนัง ได้เ ช่ น อุ ป กร ณ์ ส ารเคมี ท ำความสะอาดทัว่ ไปพรมหรื อ อุ ป กรณ์ น้ำ ยาห้อ งปรั บ อากา ศพบว่าสารเหล่านี้ร่วมกับสารอื่นๆ ทำให้เกิดโรคภูมิแพ้ได้ การรักษาโรคภูมแิ พ้ การรั กษาที่ ดีและชัดเจนที่ สุดก็คือการหลี กเลี่ ยงพยายามไม่สัมผัสกับสิ่ ง ที่ แพ้เช่ นหากเราแพ้เห็ บหมัดก็ตอ้ งหมัน่ ดูแลกำจัดและป้ องกันมิ ให้มีเห็ บหมัด ส่ วนโรคภูมิแพ้อาหาร ควบคุมโดยต้องเข้มงวดไม่กินอาหารที่แ พ้ อย่างไรก็ตามเรามักจะให้สุนขั หลีกเลี่ยง Allergen ที่มากับอากาศไม่ได้ แต่เราสามารถขจัดสารเหล่านี้ได้ โดยการรักษาที่เรี ยกว่า “Immunotherapy” หรื อการสร้างภูมิคุม้ กันโรค


การป้ องกันโรคในสุ นัขทีค่ ุณเลีย้ ง

ขั้นแรก ลดอาการดีใจหรื อเสี ยใจสุ ดเหวีย่ ง เมื่อเวลาที่คุณเข้าหรื อออกจากบ้าน มื่ อ เจ้า ของกลับ มาบ้า นหรื อ ออกจากบ้า นทุ ก ครั้ งทั้ง สองอย่า งก่ อ ให้เ กิ ด ความเครี ย ดในตัว สุ นัข อย่า งมากพฤติ ก รรมทำลายข้า วของจะเกิ ด ทัน ที ที่ เ จ้า ของก้า วเท้า ออก จากบ้านหรื อ ก้าวเท้าเข้ามาในบ้าน(โดยเฉพาะผูท้ ี่ ก ลับ บ้า นตรงเวลา)การลดความเครี ย ดของสุ นัข ในเรื่ อ งนี้ ท ำโดยอย่า ทำให้สุนัข ตื่ น เต้น เมื่ อ เวลาเจ้า ของเข้า หรื อ ออกจากบ้า น โดยทำทีไม่สนใจตัวสุ นขั สัก 5 นาที ขณะที่คุณเตรี ���มเก็บเอกสารหรื อข้าวของ เช่นกุญแจ เสื้ อคลุม ฯลฯ ทำอย่างปกติเรี ยบๆ ก่อนออกอาจจะกล่าวคำว่าสวัสดีหรื อบ๊ายบาย ด้วยน้ำเสี ยงปก ติแล้วเดินออกจากบ้านไปอย่างปกติธรรมดา อย่ากล่าวคำสัง่ เสี ยกับสุ นขั เช่น ดูแลบ้านให้ดีนะ อย่ากัดทำลายของ ฯลฯ เพราะจะไปกระตุน้ ให้สุนขั เกิดความตื่นตัวก่อนที่เราจะออกจากบ้า น เพราะจะทำให้สุนขั รู ้สึกว่าถูกทิ้งตามลำพังซึ่ งสุ นขั จะรู ้สึกว่าแย่ การที่ทำทีไม่สนใจสุ นขั เขาจะเข้าใจว่าคุณอยูบ่ า้ นในที่ใดสักแห่งที่เขาไม่เห็น เวลากลับเข้าบ้านก็เช่นเดียวกัน ทำเป็ นไม่เห็นสุ นขั ของคุณสัก 5 นาที ขณะเดียวกันคุณก็วางข้าวของของคุณตามปกติ อย่าพูดกับสุ นขั ยกเว้นดุให้เขาสงบลง สำหรับสุ นขั ที่ควบ คุมยากให้ยนื หันหน้าเข้าหากำแพง อย่าทักทายสุ นขั จนกว่าสุ นขั จะสงบลง จึงกล่าวคำทักทาย เช่น ตบเบาๆ ที่ไหล่แล้วกล่าวคำว่าสวัสดี แต่อย่าทำให้สุนขั ตื่นเต้นดีใจอีก ข้อควรระวังคือ ห้ามลงโทษสุ นขั เมื่อกลับเข้ามาในบ้าน ไม่วา่ สุ นขั ของคุณจะทำลายข้าวของเสี ยหายขนาดไหนก็ตาม เพราะสุ นขั อาจจะคิดว่าคุณทำโทษเขาเพราะเขาอยูเ่ พียง ลำพัง ซึ่งจะยิง่ ทำให้แย่ลงไปอีก ถ้าสุ นขั เคยฝึ กให้อยูใ่ นที่เฉพาะก็จะยิง่ ง่าย แต่สุนขั บางตัวก็อาจยิง่ มีอาการตื่นกลัวเมื่อถูกจำกัดบริ เวณหรื ออยูใ่ นที่แคบ โดยเฉพาะในกรงของสุ นขั กรณี น้ ีไม่ควรให้สุนขั อยูใ่ นกรง


ขั้นที่ 2 จำกัดบริเวณสุ นัข

ขั้นที่ 4 ภาวะที่สุนขั จะยอมรับเมื่อเจ้าของออกจากบ้าน

วัตถุประสงค์เพื่อลดการทำลายข้าวของในบ้านให้นอ้ ยลง ถ้าเจ้าของทำได้ควรจ ำกัดบริ เวณที่สุนขั อยูใ่ ห้แคบลง เพื่อลดการทำลายข้าวของ

ขั้นนี้เป็ นขั้นที่สำคัญที่สุด และต้องใช้ระยะเวลานานที่สุดท่านต้องใ จเย็นมากๆ สุ นขั ที่เฝ้ าดูเจ้าของเก็บกุญแจบ้าน, กุญแจรถ, กระเป๋ าถือฯลฯ เวลาที่เจ้าของออกจากบ้าน สุ นขั ที่เป็ นโรคเหงาจะเริ่ มแสดงอการเมื่อเจ้าของก้า วไปที่ประตูบา้ น เจ้าของต้องรอจนกว่าสุ นขั จะคลายความตื่นเต้นหรื อกังวลลงเ พื่อให้สุนขั ตายใจว่าท่านไม่ได้กำลังออกจากบ้าน และเจ้าของต้องไม่เปิ ดประตู หรื อทำท่าว่าจะออกไปจากบ้าน เมื่อสุ นขั ผ่อนคลายความกังวลลงให้ขนมหรื อ ของที่สุนขั ชอบ เจ้าของอาจต้องทำท่าอย่างที่กล่าวซ้ำหลายๆ ครั้งเพื่อให้สุนขั ไ ม่แสดงอาการกังวล ขั้นต่อไปคือทำท่าทางเก็บข้าวของออกจากบ้านเดินตรงไป ที่ประตูแล้วเปิ ดประตูแต่อย่างก้าวเดินออกไปเป็ นอันขาด แค่เดินไปเปิ ดแล้วปิ ด ทำซ้ำๆ หลายๆ ครั้งจนสุ นขั รู ้สึกชินและเฉยจึงให้รางวัลล่อใจ ขั้นตอนต่างๆ ที่ทำซ้ำควรเว้นระยะห่างประมาณ 5-10 นาที ขั้นต่อไปคือทำท่าเก็บข้าวของออกจ ากบ้านเดินไปที่ประตู เปิ ดประตูแล้วเดินออกไปแต่อย่าปิ ดประตู ทำซ้ำเช่นเดิมจน สุ นขั ชินจึงให้รางวัล

ขั้นที่ 3 หาอะไรให้สุนขั ทำ อย่างเช่นหาของเล่นพวกของแทะหรื อกระดูกเทียมหรื อสิ่ งที่สุนขั ชอบ ของเล่ นที่มีโพรงข้างในอาจใส่ ขนมล่อใจที่สตั ว์ชอบสุ นขั เพื่อให้สุนขั พยายามแคะออกมากิ น หรื อห่อขนมไว้ในกระดาษหนังสื อพิมพ์แล้วใส่ ไว้ในกล่องอีกทีแล้วปิ ดเทปกาวทั บ สุ นขั ก็จะพะวงกับการเอาขนมออกจากกล่อง สุ นขั ก็จะไม่มีเวลาไปทำลายข้าวของ ในบ้าน แต่สุนขั บางตัวก็ไม่ยอมรื้ อขนมออกจากกล่องที่ท่านทำไว้ ท่านเจ้าของต้องพ ยายามล่อใจให้สุนขั สาละวนกับของที่ให้ไว้ก่อนออก

ขั้นต่อมาคือทำท่าเหมือนจะออกจากบ้านแล้วเดินไปที่ประตูเปิ ดแล้วเดินออกจากประตูพร้อมกับปิ ดประตู แต่ท่านเจ้าของต้องรี บเข้ามาถ้าสุ นขั เริ่ มมีความระแวง ถ้าสุ นขั เฉยท่านรอสัก 30 วินาทีค่อยเดินเข้าประตูมา เจ้าของสุ นขั ต้องทำเช่นที่กล่าวซ้ำๆ แล้วค่อยๆ เพิ่มเวลาที่อยูน่ อกประตูให้ นานขึ้นเรื่ อยๆ จนกว่าสุ นขั จะชิน เช่นเพิ่มเวลาจาก 30 วินาทีเป็ น 1 นาที, 2 นาที, 5 นาที, 10 นาที, 20 นาที, เพิ่มไปเรื่ อยๆ จนเป็ นชัว่ โมง สุ นขั แต่ละตัวอาจต้องการเวลาในการฝึ กแตกต่างกั น เมื่อเพิ่มเวลาอยูน่ อกบ้านของเจ้าของได้เป็ นชัว่ โมงก็ง่ายที่จะเพิ่มเวลาไปเรื่ อยๆ จนถึง 7-8 ชัว่ โมง สุ นขั จะกังวลมากเมื่อถูกทิ้งไว้ตวั เดียว โดยแสดงอาการต่างๆ เช่น ครางหงิ๋งๆ , เห่า, ขุด, แทะ, หอน, ปั สสาวะเรี่ ยราด, วิง่ วนไปรอบๆ , พยายามหลบหนีออกนอกกรงหรื อบ้าน สุ นขั ที่ข้ ีเหงามักจะอ้อนเจ้าของค่อนข้างมาก และต้องการเวลาทักทายกับเจ้าของเวลาพบเจ้าของหลังเวลาเลิกงานนานกว่าสุ นขั ปกติ สุ นขั พวกนี้มกั เดินตามเจ้าของไปรอบบ้าน กระโดดหรื อเข้ามาคลอเคลีย เห่า ครางหงิ๋ง หรื อเลียมือและหน้าเจ้าของเป็ นเวลานานๆ


วิธีการให้ อาหาร ช่ ว งเวลาการให้ อ าหารสุ นัข ถื อ ว่ า เป็ นช่ ว งเวลาที่ ส ำคัญ มากเป็ นการตอกย้ำ ลำดับ ขั้น ในฝูง เป็ นอย่า งดี จ่ า ฝูง เป็ นผูท้ ี่ มี สิ ท ธิ ใ นอาหารแต่ เ พี ย งผูเ้ ดี ย ว เป็ นผูก้ ำหนดว่า เมื่อไหร่ ถึงเวลากิน ลูกฝูงตัวไหนได้กินก่อน กินหลัง ในโลกของสุ นขั สุ นขั จะออกล่า หากินกันเป็ นฝูงโดยจ่าฝูงเป็ นผูน้ ำในการออกล่า เมื่อได้เหยือ่ มาจ่าฝูงก็จะเป็ นผูก้ ินก่อน เมื่อจ่าฝูงกินเสร็ จ ถึงจะให้ลกู ฝูงกิน เพราะฉะนั้นอาหารไม่ใช่ได้มาง่ายๆ ต้องออกล่า บางที่เดินเป็ นวันๆถึงจะมีเหยือ่ ให้ล่า เปรี ยบเหมือนการ Work for food สุ นขั ในอดีตถูกเพาะพันธุ์มาเพื่อทำ งานให้มนุษย์ เมื่อทำงานเสร็ จ มนุษย์ถึงแบ่งอาหารให้กิน ในปั จจุบนั สุ นขั บ้านไม่ตอ้ งทำงานออกล่าสัตว์เหมือนในอดีตแต่ยงั ไงสุ นขั ก็ยงั เป็ นสุ นขั เพราะฉะนั้น อาหาร หรื อ ความรัก ถ้าเราจะให้สุนขั ก็ตอ้ งให้ ให้ถกู เวลา และสุ นขั ต้องทำงานเพื่อแลกอาหารจากเรา เหมือนคนทำงานเพื่อแลกงินเดือน เพราะฉะนั้น เราอาจพาสุ นขั เดิน หรื อออกกำลังกายก่อน (เหมือนการออกล่า หรื อ ทำงาน)แล้วถึงให้อาหารเขากิน และขณะให้อาหารนั้น สุ นขั ต้องอยูใ่ นภาวะสงบ ไม่ตื่นเต้น ไม่เห่าเพื่อขออาหาร ถ้ามีสุนขั หลายตัว ต้องฝึ กให้นงั่ เรี ยง แถวกินข้างๆกัน และตัวไหนสงบสุ ด เราถึงยืน่ อาหารให้ตวั นั้นก่อน ขณะสุ นขั กินอาหาร จะต้องไม่หวงอาหาร ไม่กา้ วร้าวใส่ ตวั อื่นๆ ด้วย

การให้ อาหารสุ นัข

ปริ มาณอาหารที่ให้แก่สุนัขนั้นแตกต่างกันไปสำหรับแต่ละ ตัวเพราะขึ้นอยู่กบั ความต้องการพื้นฐานที่ต่างกันเช่ นขนาด วัย ระยะตั้งท้อง กำลังป่ วยหรื อฟื้ นไข้ เป็ นต้น จึงเป็ นเรื่ องที ่เจ้าของสุ นขั ควรสังเกตเอาใจใส่ และตัดสิ นใจให้ปริ มาณอาห ารในจำนวนที่เหมาะสมสำหรับสุ นขั แต่ละตัวอย่าให้สุนขั กิน มากหรื อน้อยไปในแต่ละมื้อ โดยอาจจะดูจากท้องสุ นขั ที่อิ่ม จะขยายมากกว่ากระดูกซี่ โครงเพียงเล็กน้อย ไม่ใช่กินจนป่ อง เต็มที่หรื อเอวกิ่วจนดูไม่ได้และควรติดตามดูสภาพความสมบู รณ์ของสุ นขั ซึ่ งคงบอกได้คร่ าวๆว่าสุ นขั ได้รับสารอาหารเพีย งพอหรื อไม่

สารอาหารทีจ่ ำเป็ นสำหรับสุ นัข

สารอาหารที่ จ ำเป็ นสำหรั บ สุ นั ข ที่ ก ำลั ง เจริ ญเติ บ โต ก็เช่นเดียวกับคน คือมัน จะต้องการ คาร์โบไฮเดรต โปรตีน วิตามิน ไขมัน แร่ ธาตุ น้ำ จะแตกต่างกันที่ปริ มาณเท่านั้น ห า ก ต้ อ ง ก า ร จ ะ ท ำ อ า ห า ร ใ ห้ สุ นั ข ท า น ค ว ร เ ป็ น ป ระเภท ข้าว เนื้อสัตว์ ผัก เป็ นองค์ประกอบหลัก และปรับปรุ งรสชาติให้น่าทาน เพราะสุ นขั ก็มี���่อมรับรส เช่นเดียวกัน หากอาหารที่คุณทำดีมีรสชาติถกู ใจ มันก็จะ เจริ ญ อาหาร ทานจนพุงกาง ไปเลย ควรเปลี่ยนอาหารสลับหมุน เวียนกันบ้าง ไม่ควรให้มนั ทาน ของซ้ำๆ กัน เพราะจะ ทำให้มนั ขาดสารอาหารชนิด ใดชนิดหนึ่ง ตลอดเวลา ทำให้ เป็ นปั ญหาต่อสุ ขภาพในอนาคต

อาหารประเภทไข่

ไม่ควรให้ทานไข่ดิบหรื อไข่ลวกเพราะโปรตี นในไข่จะไม่ดูดซึ ม เข้ า สู่ ร่ างกายสุ นั ข ควรทำให้ สุ กโดยการทอดหรื อต้ ม จะเป็ น ประโยชน ์ต่อสุ นขั ของ คุณมากกว่า

อาหารประเภทตับ

หลายคนชอบให้ สุ นั ข รั บ ประทานเพราะหาง่ า ยและสุ นั ข ก็ ช อ บเหมื อ นกัน แต่ ไ ม่ ค วรให้ ม ัน ทานทุ ก วัน การให้ อ าหารประเภท ตับ เช่นตับต้ม ตับย่าง แก่สุนขั ทุกวันจะทำให้มีปัญหาเรื่ องกระดูก เนื่ อ งจากในตับ ไม่ มี ค วามสมดุ ล ของแร่ ธ าตุ ที่ เ ป็ นองค์ป ระกอบ ในร่ างกายจะทำให้สุนขั ของคุณเป็ นโรคกระดูกบางกระดูกหักง่าย หากต้องการให้สุนขั ทานตับจริ ง ๆ ก็ควรเพิ่มอาหารเสริ มที่เป็ นวิตา มิน หรื อแคลเซี่ ยมก็จะช่วยแก้ปัญหานี้ไปได้

อาหารสุ นัขโตเต็มวัย

เมื่ อ สุ นัข โตเต็ม วัย อายุม ากขึ้ น ความต้อ งการอาหารก็ล ดลงถ้า ให้ มากก็ จ ะทำให้อ ้ว นซึ่ งทำให้เ ปลื อ งค่ า ใช้จ่ า ยและสุ นัข จะอายุส้ ั น จึงควรลดจำนวนอาหารในระยะนี้ เมื่อสุ นขั โตเต็มที่ให้อาหารที่ม ีคุณภาพเพียงวันละครั้งก็พอเพียงแล้วสู ตรอาหารมาตรฐานที่ง่ายต่อก ารเตรี ยม และมีคุณค่า ได้แก่ สู ตรเนื้อบด 30 ส่ วน ข้าว 35 ส่ วน ผักต้ม 27 ส่ วน ไขมัน 4 ส่ วนวิตามินและเกลือแร่ 1 ส่ วน ยีสต์ผงหรื อเม็ด 3 ส่ วน ผสมอาหารสู ตรนี้โดยน้ำหนัก ทำให้สุก ให้กินเวลาเดียวกันทุก วันตามความสะดวกของผูเ้ ลี้ยง ควรให้อาหารตอนเย็นเป็ นเวลาที่ดีที่ สุ ด เพราะจะทำให้สุนขั ไม่รบกวนเวลากลางคืน



หลิว