Issuu on Google+

Λογοτεχνικά ΝΕΑ ΤΕΥΧΟΣ 1ο

Φιλία Εκδοτική Μια νέα δύναμη στο χώρο των Εκδόσεων (σελ.9)

9


Κόκκινο ...τριαντάφυλλο Πάλι η πόρτα άνοιξε, μ΄ αυτό το χαρακτηριστικό μακρόσυρτο τρίξιμο… εκείνο που κανείς πια δεν πρόσεχε αφού όλα μα όλα, είχαν γίνει μια ανείπωτη συνήθεια… ένα γνώριμο ταξίδι επανάληψης… Άνοιξε κι εκείνος πετάχτηκε έξω για τέταρτη φορά εκείνη τη μέρα.. Χαμογέλασα..!! Χαμογέλασα έντονα αυτή τη φορά… Ήθελα να με κοιτάξει, να μου δώσει σημασία επιτέλους… Μα δεν μπορούσα να φωνάξω… Κινήθηκα, άβολα λίγο, 2


απ΄ τη θέση μου… δείχνοντας πως.. ήταν το ελαφρύ φύσημα του αέρα εκείνο που έπεφτε πάνω μου και ανέμιζε την ύπαρξή μου… Και τώρα ήταν Άνοιξη πια… Είχαν περάσει αιώνες νόμιζα, από τότε που ασχολήθηκε μαζί μου… Φορές… ατέλειωτες, αμέτρητες για εκείνον… αυτές που η ίδια πόρτα άνοιγε… κι εκείνος μια χαμογελώντας, την άλλη σκυθρωπός… ντυμένος τα χρώματα του φθινοπώρου ή το γκρίζο του χειμώνα… έβγαινε… Και πάντα η ίδια μηχανική κίνηση… Πλάι μου, στην ασφάλεια της απάνεμης γωνιάς, έλυνε την ένταση και τις αγωνίες του… αφηνόταν μ΄ ένα τσιγάρο να ταξιδέψει κάπου για λίγο… τον ένιωθα… Ξέφευγε απ΄ όλους και απ΄ όσα τον μπούχτιζαν με πρέπει και με πλησίαζε λες και ένιωθε πως τον περίμενα με αγωνία τόση… Και τώρα ήταν Άνοιξη πια… Αυτή την ώρα, στιγμή μαγική ο ερχομός του… έγινε ένα με το 3


άρωμά μου… Έσκυψε πάνω μου κρυφά… μη δείξει πως κι εκείνος είχε αισθήματα… ευαισθησίες… Με χάιδεψε… τόσο απαλά που το κορμί μου έτρεμε ολόκληρο για να νιώσει κάθε σημείο του για να του μεταδώσει τον έρωτά μου … τη φλόγα μου με κάθε τρόπο…!! Κι όσο πλησίαζε μεθούσε λες με τ΄ άρωμά μου τόσο…. που για μια στιγμή, έσκυψε… έκλεισε τα μάτια και δίχως να μ΄ αγγίξει, βάλθηκε με μια ανάσα να κλείσει μέσα του όλη μου τη ζωή… να ρουφήξει ..και χρώμα και οσμές και γεύσεις… Για σένα υπάρχω… ήθελα να φωνάξω…!! Κόκκινο το φόρεμά μου, κόκκινο σαν τη φλόγα της καρδιάς σου… Απαλό το άγγιγμα μου στα δάχτυλά σου, σαν το βελούδο της ψυχής σου… Μεθυστικό το άρωμά μου… σαν το ποτό του έρωτά μας… Άνοιξη θα ΄ναι για πάντα…

4


Άνεμος... θέλω Με ρώτησαν τι ήθελα να γίνω… μα μ΄ ένα μορφασμό, έδειξα πως.. δεν ήξερα ακόμα. Θάλασσα..; γη..; αγέρας..; Φτερούγισε ο νους μου στις κατάλευκες κορφές του πέλαγου… στο κύμα… Θάλασσα..!! Χάθηκα για λίγο στην απεραντοσύνη της, στο γαλάζιο του εαυτού μου, στη φουρτούνα της σκέψης μου… Γαλήνη ήθελα να νιώσω, μα… δεν είναι έτσι η θάλασσα μέσα μου… Κι ύστερα, ο νους ταξίδεψε στης γης τα 5


καταπράσινα λιβάδια, θαύμασε από ψηλά την ομορφιά της άνοιξης, του νερού το μελωδικό κελάρυσμα… θαμπώθηκε απ΄ των λουλουδιών το χρώμα… μα άγρια ζούγκλα έμοιαζε η ψυχή μου… Το σκέφτηκα καλά…!! Αυτό ήθελα… άνεμος να γίνω…!! Άνεμος γιατί μου ταίριαζε… άνεμος που με τη δύναμή του όλη, να σου γεμίσει την καρδιά, να παρασύρει το κορμί, το νου, όλη την ύπαρξή σου…

6


Ψάχνοντας... θέμα Ήθελα να γράψω κάτι… κάτι που να αδειάσει πάνω του η έμπνευση της στιγμής, οι σκέψεις της ημέρας.. Μα τι ..;; Με τι θέμα..;; Θέμα… θέμα.. φυσικά δεν μπορώ να γράφω κάτι απλά για να γεμίζουνε λευκές σελίδες με μαύρο μελάνι.. πρέπει να έχει αρχή, μέση, τέλος … ένα θέμα..!! Χρειάζεται..;; Ναι ..χρειάζεται .. Μα κάποιες φορές οι σκέψεις που γυρίζουν στο μυαλό μου είναι σκόρπιες, χωρίς σκοπό, δίχως νόημα… μα είναι σκέψεις κι αυτές… λέξεις… αράδες… Θέμα.. θέμα.. πρέπει κάτι να βρω λες ε; Ναι πρέπει τελικά, για να ΄ναι αυτό που θα δώσει το στίγμα, την κλίση… το ύφος… το όμορφο ή το άσχημο… το καλό ή το κακό… το φανταχτερό ή το γκρίζο… το ναι ή το όχι… το θέλω… ή το δεν θέλω. Θέλω όμως, το νιώθω..!! Τι θέλω..;; άλλο θέμα αυτό… Πάντως η διάθεσή μου πλημμυρίζει και το χέρι μου ακολουθεί το ένστικτο της καρδιάς 7


μου… Θέλω να έχει ένα θέμα ερωτικό.. Κάτι με σένα και με μένα μαζί… Κάτι που συμπληρώνεται με δυο χαμόγελα, με δυο καρδιές, με τους δυο μας… Τι θέμα λοιπόν..;; το όνομά σου, το χαμόγελό σου… τι ..;; Καλύτερα να μην το γράψω τελικά αυτό που σκέφτομαι, αυτό που νιώθω… άστο έτσι φυλαγμένο μέσα μου, σκόρπιες γραμμές με μουσικές λέξεις.. Είναι καλύτερα… Γιατί αν το ΄γραφα θα είχε ένα θέμα … εσένα.......

8


γιατί είσαι εσύ... ζωή Μακρύς ο δρόμος μα εμείς περπατούσαμε πλάι πλάι… χωρίς να το ξέρουμε… Δίχως να βλέπουμε στην άκρη φώτα, μήτε σημάδι κατοικήσιμο… Και ο βηματισμός, που ΄χε από ώρα γίνει πιο αργός … πιο μονότονος… έσερνε στο διάβα του όλες τις στεναχώριες της ψυχής… του τόπου που αφήσαμε … Με κόπο κι αυτό… αλλά τις έπαιρνε μακριά.. Καλύτερα αλλού, στο άγνωστο… παρά μέσα στον εφιάλτη της μιζέριας μας πάλι … Τα όνειρα συγκρούστηκαν με της ζωής την ανία κι έμειναν κι εκείνα σαν τις ελπίδες μας ακίνητα… στάσιμα. Τέναγος η φαντασία… ανύπαρκτη η ζωντάνια για το φως του ονείρου… Σταμάτησα. Σταμάτησες κι εσύ… Κοιταχτήκαμε λες και δεν ξέραμε πως είμαστε δεμένοι στο σχοινί της ίδιας μοίρας … σα να μη θυμόμαστε από πού φύγαμε… με ποιον μαζί… για πού…

9


Και ξαφνικά… φώτισε το μονοπάτι εκείνο που σε φέρνει πιο κοντά, που κάνει την απόσταση να φαίνεται κουκίδα… η χαραμάδα που οδηγεί στη ζωή σου μέσα … Πλημμύρισε ο κόσμος μου μ΄ εσένα. Ναι..!! μου αρέσει να αφεθώ στη μαγεία της εξερεύνησης, στο άγνωστο του όμορφου, του θεϊκού…. είναι σαν χάδι μαγικό το βλέμμα, εκείνο που αγγίζει το πρόσωπο, το κορμί, το χαμόγελό σου… ...και ναι..!! σε σκέφτομαι κι εγώ μαζί.. την ίδια στιγμή με σένα... που προσπαθώ να διώξω το κενό του χρόνου που με πήρε απ΄ τα μάτια σου... θέλω μαζί σου να βρεθώ... ξανά… στον ίδιο χώρο, στις σκέψεις σου… τις σκέψεις μας… στα όνειρα... στον έρωτα που θα ΄ρθει... Γιατί είσαι εσύ … ζεστό χαμόγελο και ομορφιά μαζί… πλεγμένα στου πάθους μας το

10


δίχτυ… γιατί είσαι

11

εσύ… ζωή…


Χαμογέλα... Πόσες ήταν εκείνες οι φορές που ΄νοιωσε το δάκρυ σαν παράπονο να φτάνει ως τα μάτια … Θυμάται τη χαρά να φεύγει άξαφνα, μαζί με τη γαλήνη της ψυχής της …με μια σκέψη μόνο … Στιγμές να προσπερνάει άπραγη, αμέτοχη… να μένει να κοιτάζει τη ζωή την ίδια… σαν θεατής, σαν κάποια άλλη… μια ξένη… Μέχρι χθες, δεν πίστευε στα όνειρα, δεν άγγιζε τη ζωή, απλά… υπήρχε !! Και πλάι της, υπήρχαν όλα εκείνα που χρόνια τώρα την έκαναν … να νοιώθει μόνη…. κι έμενε πίσω…!! πίσω από τη ζωή… μαθημένη μόνο να πληγώνεται και να πληγώνει… Μα ήρθε εκείνος… ξαφνικά κι έδιωξε τη φουρτούνα απ΄ την ψυχή της… Πλημμύρισε ευτυχία η ζωή με μιας… έγινε πολύχρωμη η μέρα…!! Ένιωσε όμορφη ξανά… ξανά…!!! έγινε όνειρο στα μάτια της ευτυχίας του… του το ΄δειξε…!! μ΄ ένα χαμόγελο…!! 12


«Κράτησέ το χαμόγελο αυτό… για πάντα στη ζωή σου… και μοιράσου το…!! σου αξίζει…!! Ζήσε με χαμόγελο κάθε στιγμή που θα ΄ρθει…!! αγάπησε ξανά…!! Χαμογέλα…»

13


Test