Page 1

10(20)/2018 LUTY 2018

KUBA WIĘCEK

Foto © by Piotr Szajewski


Almanach 12on14 Jazz Club

SPIS TREŚCI 6 KONCERTY... 6 10 11

6

14 15 17 20 21 23 24 25 26

15 17 2

Kuba Więcek International Quartet Mateusz Gawęda Standard Trio Grzegorz Włodarczyk Quintet Tomasz Mucha Mulasta Trio Rogier Telderman Trio Cezary Konrad On Classical Project Late Night Show Robert Murakowski Quartet Olga Boczar Music Essence Late Night Show Pleiper Rafał Gorzycki Trio


Almanach 12on14 Jazz Club

Retransmisje najlepszych koncertów

w w każdą niedzielę od 22:00 do 24:00 Zapraszamy do radioodbiorników!


Jedyny taki sklep ze sprzętem muzycznym!

Perkusje Perkusje Elektroniczne Talerze Naciągi Hardware Werble Pałki Pokrowce i Case'y Perkusjonalia Perkusje klasyczne Akcesoria


Almanach 12on14 Jazz Club

23.09.2016 piątek 20:30

Kuba Więcek International Quartet (PL/DK) Kuba Więcek (sax), Artur Tuźnik (p), Johannes Volten Vaht (db), Anders Vestergård (dr)

Prezentowany dzisiaj na naszej scenie (i live na antenie RadioJazz.FM) Kuba Więcek International Quartet to polsko-duńska formacja złożona z muzyków mających wspólne doświadczenie studiów w kopenhaskich konserwatoriach, wykonujący muzykę lidera, inspirowaną folklorem europejskim, muzyką klasyczną oraz jazzem. Wszyscy czterej należą do wyróżniających się europejskich gwiazd młodego pokolenia i mają za sobą koncerty i nagrania niemal z całego świata, stając u boku takich artystów, jak Mike Stern, Lage Lund, John Hollenback, Aaron Parks, Rodney Green, Kenny Werner oraz wielu innych.

wykształcony w Polsce w OSM I i II st. w Lublinie, Artur ukończył studia licencjackie na konserwatorium południowej Danii (DFM) w Odense oraz magisterskie na Rhythmic Music Conservatory w Kopenhadze. Jest także absolwentem elitarnego programu podyplomowego Solist-class na tejże uczelni. W różnych projektach Tuźnik dzielił scenę z artystami takimi jak Jeremy Pelt, Anders AC Christensen, Anders Mogensen, Maciej Obara, Tomasz Dąbrowski, Piotr Damasiewicz, Tomas Franck, Alex Riel, Jesper Lundgaard, Richard Andersson, Andreas Lang, i wielu innych. Z zespołami pod swoim nazwiskiem jest laureatem Grand Prix na międzynarodowych konkursach m.in w Hoeilaart (Belgia), Almeria (Hiszpania), Jazz Nad Odrą, Bielska Zadymka Jazzowa czy Blue Note Poznań Competition. Był również nagradzany jako najlepszy instrumentalista na konkursach B-Jazz Burghausen (Niemcy), Getxo Jazz (Hiszpania) oraz na Konkursie Improwizacji Jazzowej w Katowicach. W ciągu ostatnich lat Artur koncertował m.in. w Danii, Norwegii, Szwecji, Niemczech, Polsce, Belgii, Holandii, Francji, Hiszpanii, Estonii i na Łotwie ze swoimi projektami (TRIO, Obara/Tuznik Danish Quartet, Licak/Tuznik Quintet, HÅT, Sunken Land i Outbreak Quartet). Z ostatnim zespołem wydał album „Last Call” dla wytwórni Radia Katowice.

Liderem grupy jest doskonale znany z naszej sceny znakomity saksofonista i niezwykle konsekwentny kompozytor - Jakub Więcek. Mieszkający od pewnego czasu w Warszawie, jest absolwentem prestiżowego Rhythmic Music Conservatorium w Kopenhadze. Swą przygodę z saksofonem rozpoczął w rodzinnym Rybniku w wieku 11 lat. Jest laureatem wielu nagród oraz międzynarodowych konkursów. W jego kompozycjach i grze słychać wpływy jazzu, folku oraz muzyki klasycznej, a bardziej uważny słuchacz odnajdzie również wpływu jego wielkich mistrzów, u których pobierał lekcje: Lee Konitz, David Binney, Chris Speed, Dick Oatts, Peter Evans czy Jim Black. Pomimo niezwykle młodego wieku (22) koncertował już w Danii, Holandii, Szwecji, Niemczech, Belgii, Anglii, Polsce oraz w Stanach Zjednoczonych, zapraszany do współpracy przez cieszących się światową sławą muzyków, jak Mike Stern, Rafał Sarnecki czy Sebastian Zawadzki.

Formację uzupełniają dwaj wybitni instrumentaliści urodzeni i mieszkający w Szwecji, ale będący również absolwentami prestiżowych duńskich uczelni – Johanes Volten Vaht urodzony i mieszkający w Szwecji kontrabasista, znany między innymi z formacji Macieja Kądzieli, Sebastiana Zawadzkiego, Katherine Winfield (big band), czy grupy Fjärin oraz Anders Vestergård urodzony w Finlandii i mieszkający w Szwecji perkusista, znany ze współpracy z czołowymi muzykami jazzu skandynawskiego, jak Niklas Winter, Uffe Krokfors, Tane Kannisto, Okay Temiz, Andreas Andersson & Ensemble Barsch, Bobo Stensson, Calixto Oviedo, Ola Åkerman, Johan Leijonhuvud, Fredrik Carlqvist, Cennet Jönsson, Mats Andersson, Miriam Aïda, Heavy Collaboration, Henrik Frisk, Michael Buckley,

Z kolei Artur Tuźnik zadebiutował na międzynarodowej scenie jazzowej albumem „Quintet” formacji Licak/Tuźnik Quintet feat. Anders Mogensen, wydanej w 2011 roku nakładem duńskiej wytwórni BlackOut. Płyta została doskonale odebrana przez międzynarodową krytykę jako „excellent contemporary record and real must listen”, a sam Artur został nazwany „’niezwykle utalentowanym improwizatorem”’ i „wybitnym solistą”. Klasycznie

6


Almanach 12on14 Jazz Club Ronan Guilfoyle.

kontrabasu Johanesa Voltena Vahta i nadzwyczajne mistrzostwo Andersa Vestergårda na perkusji dopełniły całości stanowiąc, iż wczorajszy koncert tej nadzwyczajnej formacji należy zaliczyć do jednego z najciekawszych, jakie miały miejsce na naszej scenie. Publiczność długo jeszcze pozostawała pod wrażeniem ogromu znakomitości, jaką mogła wczoraj odebrać. Kuba Więcek International Quartet to niewątpliwie jedna z najciekawszych formacji współczesnego jazzu europejskiego, posiadająca potencjał rozwojowy pozwalający jej wkrótce na zajęcie miejsca wśród najlepszych.

Trzynaście (łącznie z bisem) zaprezentowanych wczoraj kompozycji Kuby Więcka, kierunkowo pisanych dla tej formacji, zaowocowało wykreowaniem wydarzenia artystycznego o wszelkich znamionach wybitności. Niezwykle płodny kompozytor, jakim bez wątpienia jest Kuba Więcek (w ostatnim czasie mieliśmy okazję poznać ponad dwadzieścia jego nowych kompozycji – choćby z trio Więcek/Barański/Żyta), stworzył dzieło, w którym odnajdujemy sumę jego dotychczasowych doświadczeń i śmiałej eksploracji przestrzeni muzycznych zdawałoby się odległych od siebie, jak folk i klasyka, by na wehikule idiomatycznych dla jazzu rytmów i harmonii połączyć wszystko i wymieszać tak udatnie, że mamy do czynienia z jednym z najciekawszych materiałów muzycznych współczesnego nurtu skandynawskiego, bo bez wątpienia do tego nurtu muzykę tę trzeba zaliczyć. Szczególnie słychać to w genialnej kompozycjach „Grave”, czy równie świetnej „Desiree” utkanych z nieomal paradygmatycznych dla tego nurtu harmonii i rytmicznych podziałów. Jednak niezwykłą siłą kompozycji Kuby Więcka jest również umiejętność wykorzystania pełnej palety kolorów i inspiracji, z których czerpie. Żartobliwe „What about the elephants?”, czy pełne wdzięku „We all can fly!”, nie mówiąc już o olśniewającym cytatami i zawoalowanymi dygresjami „Amadeus Song”, czy kapitalnych „Over the chimneys” i „Por vida”. Pozostałe piosenki (song): popowa, nowa, narkotyczna, podróżna i swingowa układają się w logiczny ciąg ujmujących impresji na temat, a zagrana na bis piosenka miłosna zachwyca melodią i liryzmem. Słucha się tego świetnie, a zmienność nastrojów słuchacza dyrygowana jest perfekcyjnie przez kompozytora.

(wszystkie utwory: Jakub Więcek) I Set 1. Amadeus Song 2. Pop song 3. New song 4. Druggy song 5. We all can fly! 6. Grave 7. Travel song II Set 1. Swing song 2. What about the elephants? 3. Desiree 4. Over the chimneys 5. Por vida Bis • Love song

Od strony wykonawczej trudno postawić formacji jakikolwiek zarzut. Do niezwykłej maestrii Kuby Więcka zdążyliśmy się już pewnie trochę przyzwyczaić, traktując jego poziom wykonawczy, jako rzecz oczywistą, a jednak wczoraj ten piekielnie zdolny instrumentalista potrafił wciąż zaskakiwać i zachwycać ornamentyką solówek i artykulacyjnym bogactwem. Po raz pierwszy na naszej scenie zajaśniał wczoraj talent Artura Tuźnika, którego oryginalna technika gry, wyobraźnia i bogactwo stosowanych odcieni interpretacyjnych postawiły go natychmiast wśród gigantów młodego pokolenia polskiego i europejskiego jazzu. Rewelacyjna gra

7


Almanach 12on14 Jazz Club

8


Almanach 12on14 Jazz Club

Z AW S Z E N A C Z A S I E Z AW S Z E C I E K AW I E

9


Almanach 12on14 Jazz Club

24.09.2016 sobota 20:30

Mateusz Gawęda Standard Trio (PL) Mateusz Gawęda (p), Michał Jaros (db), Arek Skolik (dr)

Gdy ponad rok temu Mateusz Gawęda odwiedził nas w klubie i w ramach Wieczoru z Jazzem (realizowanego tego dnia przez trio z gitarą w roli głównej) zagrał jeden ze standardów, bodaj „Round’ Midnight” Theloniousa Monka, z wrażenia – jak powiada młodzież – spadły mi kapcie z nóg. Tym bardziej, że raptem kilka dni wcześniej występował na naszej scenie ze swym słynnym PeGaPoFo, będącym nieomal kwintesencją współczesnych nurtów jazzowych, z wyraźną tendencją w stronę free-jazzu, a przynajmniej tzw. muzyki improwizowanej. Doceniając bardzo wysoko jego genialną, potężną pianistykę i eksperymentatorskie zapędy, nie wyobrażałem nawet sobie, że jest gotów sięgać po standardy, choć skądinąd wiedziałem, że grywa je dość często z Januszem Muniakiem w krakowskim klubie Mistrza. Nie wyobrażałem sobie, a jednak szybko musiałem zrewidować swoje wyobrażenia. To co usłyszałem było bowiem nie tylko standardem a la Gawęda, ale było w istocie Gawędą a la standard, będąc jednocześnie standardem par excellence. To niezwykłe olśnienie towarzyszyło mi potem przez wiele miesięcy i czekałem tylko momentu, gdy będę mógł z Mateuszem Gawędą porozmawiać o projekcie, w którym na standardy w jego wykonaniu przeznaczony jest cały wieczór. Taka okazja nadarzyła się kilka tygodni temu. Zabookowany wcześniej na dzisiejszą datę koncert „spadł” z kalendarza i trzeba było zaplanować coś innego. Mogłem, co prawda, sięgnąć po jedną z oczekujących na rozważenie ofert, ale nagła myśl odwiodła mnie od tego zamiaru. Mieszkający od pewnego czasu w Warszawie Mateusz Gawęda wpadł właśnie do klubu, a ja wykorzystałem okazję, by go zaczepić: „co robisz 24-go września?”, zagadnąłem. Spojrzał w kalendarz. „Tego dnia wracam do Warszawy po graniu. Nic…!”, odparł pytająco. „To wieczorem zagraj u mnie…”, odparłem. Skrzywił się nieco. Dopiero co był przecież ze swym duo, trio i oktetem. „Nie, nie…!”, pośpieszyłem mu z pomocą. „Zagraj standardy w trio…!” Zobaczyłem błysk w oczach. „Uwielbiam grać standardy!”, powiedział zachwycony. „Kiedyś… raz… ze dwa lata temu… zagrałem takie trio z Adamczakiem i Fortuną w Harrisie… Dobrze było…”. „To co, na afisz…?!”, zamknąłem możliwość odwrotu. „Z przyjemnością…”, odparł z wrodzoną elegancją. Tak powstało dzisiejsze Mateusz Gawęda Standard Trio, które od godziny zachwyca wypełniającą po brzegi przestrzeń klubu publiczność. Na scenie trzech absolutnych mistrzów – wielki czarodziej perkusji Arek Skolik, skupiony mag kontrabasu Michał Jaros i genialny Mateusz Gawęda, którego pianistyka nie ma sobie równych. A to, co płynie ze sceny jest niemożliwe do określenia. Jedno jest pewne – takiego popisu grania standardów Warszawa jeszcze nie słyszała! I Set 1. 2. 3. 4. II Set 1. 2. 3. 4. Bis •

Alone Together (Artur Schwartz) Reflections (Thelonious Monk) My Secret Love (Sammy Fain) Giant Steps (John Coltrane) What Is This Thing Called Love (Cole Porter) All The Things You Are (Jerome Kern) Round’ Midnight (Thelonious Monk) Anthropology (Charlie Parker) Night And Day (Cole Porter)

PS. Nasz syn Piotr musiał tego dnia wyjechać z Warszawy w ważnej sprawie, stąd brak fotografii z tego niezwykłego koncertu.

10


Almanach 12on14 Jazz Club

26.09.2016 poniedziałek 20:30

Grzegorz Włodarczyk Quintet (PL/FR/ES/PT) Grzegorz Włodarczyk (db), Maxime Berton (sax), Enzo Carniel (p), Virxilio da Silva (gt), Joao Lopes Pereira (dr)

„Grzegorz Włodarczyk Quintet – nowa, międzynarodowa grupa przyjaciół, która poznała się studiując w prestiżowym Conservatoire de Paris. Do zespołu należą najlepsi europejscy muzycy młodego pokolenia: saksofonista Maxime Berton, pianista Enzo Carniel, gitarzysta Virxilio da Silva, basista Grzegorz Włodarczyk i perkusista Joao Lopes Pereira. Zespół korzysta z tradycyjnego jazzowego instrumentarium, jednocześnie próbując połączyć niezliczoną ilość gatunków, które mają wpływ oraz inspirują każdego z członków m.in. muzykę klasyczną, rock, ambient czy muzykę elektroniczną. „Na swoim debiutanckim albumie Grzegorz Włodarczyk połączył siły z najlepszymi i najbardziej ekscytującymi muzykami młodego pokolenia. Każdy z nich jest wirtuozem oraz uznanym liderem. Płyta ‚Confessions’, która ukazała się 17 lipca 2015 nakładem szwajcarskiej wytwórni UNIT RECORDS to zbiór siedmiu oryginalnych kompozycji, wypełnionych mocnymi tematami, inspirującą grą oraz silną improwizacją. ‚Muzyka na tej płycie to okno na świat naszych muzycznych osobowości i krok w przód pod względem zdefiniowania brzmienia zespołu'”. Pierwszy koncert promujący album ‚Confessions’ odbył się 3 lipca 2015 na jednym z największych europejskich festiwali jazzowych GETXO JAZZ FESTIVAL, na którym zespół dzielił scenę z JOE LOVANO QUARTET.” – czytamy w materiałach prasowych tej arcyciekawej, międzynarodowej formacji.

sions” (Wyznania). Kolejny utwór „Because Of Light”, napisany w Paryżu, ujmuje prostotą linii melodycznej i jasno ułożonymi unisonami gitary i saksofonu. Z kolei „Naked in Barbes” powala energią, szaleńczym tempem i doskonałą współpracą całej formacji. Piękna ballada „Plateau Grzegorz” Virxilio da Silvy otulająca ciepłym szalem cudnego nastroju, stanowi naturalny wstęp do kończącego pierwszą część koncertu utworu „Zofia” Grzegorza Włodarczyka dedykowanego swojej matce – „dobrego ducha jego twórczości”, jak sam powiedział ze sceny. Zarówno w temacie, jak i pięknych improwizacjach i „miękkim” aranżu, słychać synowską miłość i wdzięczność. Wzruszający, piękny utwór, raz jeszcze pozwalający powiedzieć, że Grzegorz Włodarczyk swą muzyką potrafi mówić. I to mówić pięknie i mądrze. Druga część koncertu to kontynuacja lirycznej nuty i znakomitej współpracy całej formacji oraz wybijających się solówek saksofonu, gitary i fortepianu. Wprowadzony przez Grzegorza Włodarczyka klimat osobistej wypowiedzi jest utrzymany mimo zmieniających się kompozytorów poszczególnych utworów drugiej części, choć – oczywiście – każda z nich posiada pewien wyróżnik stanowiący o jej autorze. I tak „Tune for Greg” oferuje dość złożoną strukturę i podziały metrum znacznie bardziej „poszarpane” niż dość „płynne” utwory Włodarczyka, a także – i przede wszystkim – fascynująca partię solową gitary. Nic dziwnego, wszak jej kompozytorem jest gitarzysta. Natomiast gitarowe unisono z saksofonem przywraca jakby brzmienia znane z dotychczasowych utworów. Z kolei „Nuits” francuskiego pianisty Enzo Carniela zaskakuje początkowym staccato, na którym – jak na oszalałym taśmociągu – saksofon snuje perseweracyjnie natrętne formy dźwiękowe, zbliżając się czasem do poszukującego krzyku rodem z free-jazzu, by nagle, gdy spodziewamy się pełnego wybuchu tej niespokojnej kompozycji, uderzyć w ton liryczny z dobrze „zmiękczonym” pochodem basowym. Liryczny subtemat nabiera jednak tempa zmierzając nieuchronnie do przełamania i powrotu do pier-

Wyrażona powyżej opinia, iż mamy do czynienia z najlepszymi europejskimi muzykami młodego pokolenia, znalazła potwierdzenie już w pierwszym utworze, „Uprising” do skomponowania którego natchnęło Grzegorza Włodarczyka dogłębne studiowanie zagadnień Powstania Warszawskiego. Piękny, przejmujący temat oddający tragizm Powstania, stanowił znakomity początek koncertu, będąc jednocześnie sygnałem, iż dla kompozytora muzyka jest formą wypowiedzi również w sferze pozamuzycznej. Rozumienie tej deklaracji jest łatwe poprzez odniesienie się do tytułu debiutanckiego, i doskonale ocenianego, albumu „Confes-

11


Almanach 12on14 Jazz Club wotnego staccato granego z potężną siłą całego kwintetu. Arcyciekawy formalnie utwór kończy się owacją publiczności zachwyconej zmiennością barw i bogactwem faktur. Enigmatyczny, pełen swady i pozytywnej energii „D and D” saksofonisty Maxime Bertone’a kończy koncert, pozostawiając co prawda publiczność w zadumie i zamyśleniu, ale i w pragnieniu pozostania jeszcze w tym szczególnym rodzaju uniesienia, które sprowokowała muzyka tej świetnej formacji. Nienaganne wykonania, mistrzowskie popisy solowe, świetne tematy, porywające improwizacje i muzyka, która „mówi” stanowią zestaw argumentów na określenie dzisiejszego koncertu mianem wydarzenia wysokiej artystycznej rangi. Bis murowany. A na bis świetne i utrzymujące klimat koncertu „Caracoles Con Gengibre” Joao Lopesa Pereiry, rewelacyjnego portugalskiego perkusisty, oferujące kolejny piękny temat i liryczną zadumę. I Set 1. 2. 3. 4. 5. II Set 1. 2. 3. 4. 5. Bis •

Urprising (Grzegorz Włodarczyk) Because Of Light (Grzegorz Włodarczyk) Naked In Barbes (Grzegorz Włodarczyk) Plateau Grzegorz (Virxilio da Silva) Zofia (Grzegorz Włodarczyk) My Litany (Grzegorz Włodarczyk) Over There (Grzegorz Włodarczyk) Tune For Greg (Virxilio da Silva) Nuits (Enzo Carniel) D and D (Maxime Berton) Caracoles Con Gengibre (J.L.. Pereira)

12


Almanach 12on14 Jazz Club

13


Almanach 12on14 Jazz Club

Tak było... Intensywne przygotowania do październikowo-listopadowej ofensywy skutecznie oddaliły mnie od bieżącego dokumentowania wydarzeń, za co serdecznie przepraszam. Czas więc nadgonić zaległości. Robię to więc teraz żywiąc – przy okazji – nadzieję, że w jakiś sposób uda mi się pokazać całe bogactwo zdarzeń, które miały miejsce w naszym klubie od końca września do wczoraj, a z drugiej strony, że łaskawy los pozwoli mi wygospodarować trochę czasu, aby kontynuować codzienne raportowanie w czekającym nas gorącym okresie, który zakończy się dopiero tuż przed Świętami Bożego Narodzenia. Wróćmy zatem wpierwej do tego, co już było, aby jakoś usystematyzować miniony czas.

27.09.2016 wtorek 20:30

I Set 1. 2. 3. 4. 5. II Set 1. 2. 3. 4. 5.

Tomasz Mucha Mulasta Trio (PL/FN) Tomasz Mucha (vln), Lasse Lindgren (db), Bartek Staromiejski (dr)

Burza (Tomasz Mucha) Tumsa Nakte, Zala Zala (łotewska mel. lud.) Mysz korporacyjna (Tomasz Mucha) Między jawą a snem (Tomasz Mucha) Koparka (Tomasz Mucha) Brwi (Tomasz Mucha) Góralski (Tomasz Mucha) Pop Shift (Tomasz Mucha) Urym (Tomasz Mucha) Łamany (Tomasz Mucha)

14


Almanach 12on14 Jazz Club

28.09.2016 środa 20:30

Rogier Telderman Trio (NL) Rogier Telderman (p), Guus Bakker (db), Tuur Moens (dr)

Rogier Telderman w bardzo szybkim tempie staje się autentycznym głosem europejskiej sceny muzycznej. W 2015 Rogier został uznany przez Stowarzyszenie Dutch Jazzbookers za najbardziej obiecującego artystę jazzowego 2016. Urodzony w 1982 roku pianista, kompozytor, aranżer. Jego muzykę krytycy określają najczęściej, jako liryczną a jego kompozycje, jako fascynujące opowieści, w które Rogier zabiera zarówno towarzyszących mu muzyków jak i słuchaczy. Wywodzący się ze środowiska klasycznego, swojej własnej muzycznej drogi zaczął poszukiwać dopiero w dorosłym życiu. W trio w bardzo wyważony sposób miesza elementy rocka, soulu, muzyki współczesnej tworzy bardzo energetyczną muzykę jazzową. Trio Teldermana wciąga słuchacza od pierwszych dźwięków. Koi, ale jednocześnie stawia wyzwania i dotyka piękną, inspirującą historią. Debiutancki album „Contours”, na których oprócz Rogiera na fortepianie, na kontrabasie gra Guus Bakker a na perkusji Tuur Moens, często porównywany jest do nastrojów z płyt Keitha Jarreta, Brada Mehldau czy EST. Różniące się wyrazistością od tysiąca innych, obecnych na scenach jazzowych trio Rogiera Teldermana ujmuje własnym językiem, wspaniałym brzmieniem, melodyjnymi kompozycjami i wyszukanymi improwizacjami. Poszukując właściwych proporcji między tymi dwoma składnikami, Rogier Telderman zaprosił do współdziałania dwóch znakomitych muzyków – wywodzącego się ze środowiska „world music” perkusistę Tuura Moensa i oferującego idealnie zrównoważony balans pomiędzy rytmem i harmonią kontabasistę Guusa Bakkera. W rezultacie otrzymaliśmy niezwykłą porcję muzyki powalającej szczerością, która oprócz techniki i najwyższych lotów profesjonalizmu całej trójki oferuje niebywały ładunek kolektywnie przeprowadzanego procesu twórczego.

(wszystkie utwory Rogier Telderman) I Set 1. Song For AC 2. On A Teusday 3. Skippy Mash 4. Goodbye, Monsieur Belkin 5. Strange Place II Set 1. Track I 2. Minor Conspiracy 3. Sketch 4. Slippers Bis • Waltz

Rogier Telderman wraz ze swym Trio przyjechał do nas otoczony aurą jednego z najbardziej obiecujących debiutantów sceny europejskiej. Idę o każdy zakład, że kiedy pojawi się u nas ponownie będzie już światową gwiazdą.

15


Almanach 12on14 Jazz Club

16


Almanach 12on14 Jazz Club

29.09.2016 czwartek 20:30

Cezary Konrad On Classical Project (PL) Anna Konrad (vln), Anna Witkowska (vln), Michal Zaborski (alt), Konrad Orłowski (p, kb), Pawel Pańta (db), Cezary Konrad (dr)

Fascynujący projekt Cezarego Konrada – On Classical – zauroczył zgromadzoną publiczność nie tylko świetnymi interpretacjami znanych symfonicznych przebojów, ale również współbrzmieniem smyczków ze stricte jazzowym trio, sensacyjną maestrią wykonawczą naszego czołowego perkusisty i pozostałych instrumentalistów, brzmieniami zaskakująco świeżymi, rozmachem przedsięwzięcia oraz… uroczą konwersacją, jaką Cezary Konrad zaproponował słuchaczom wprowadzając udatnymi anegdotami w klimat kolejnych utworów. Świetny koncert o niezwykłym ładunku emocji, unikatowy w sferze estetycznej i uroczy swobodą, z jaką Cezary Konrad łączy ze sobą oddzielne z pozoru światy tworząc nową wartość godną najwyższej pochwały. (wszystkie aranżacje/kompozycje/interpretacje Cezary Konrad) I Set 1. Libertango/Piazzolla 2. Carmen/Bizet 3. Oda Radości/Beethoven 4. Czardasz/Monti 5. Zima/Vivaldi II Set 1. Symfonia G-moll/Mozart 2. Medley/Chopin 3. Jezioro Łabędzie/Czajkowski 4. Peer Gynt/Grieg Bis • Wilhelm Tell/Rossini

17


Almanach 12on14 Jazz Club

18


Almanach 12on14 Jazz Club

19


Almanach 12on14 Jazz Club

29.09.2016 czwartek 23:00

Late Night Show - Mike Parker’s Trio Theory Sławomir Pezda (sax), Mike Parker (db), Frank Parker (dr)

Prawie godzinna prezentacja najbardziej rozpoznawalnych kompozycji Mike’a Parkera, ze słynną „Arcticą” na czele, rozgrzała do białości pozostałą licznie po koncercie głównym publiczność. Mike Parker’s Trio Theory rozpoczęło swą najnowszą trasę po Polsce właśnie u nas. God Bless You, Guys!!!

Usłyszeliśmy, m.in. słynną „Arcticę”, „Rob Ford 4 PM”, „Hermit The Dog” i „Pociąg Do Pezda”

20


Almanach 12on14 Jazz Club

30.09.2016 piątek 20:30

Robert Murakowski Quartet (PL) Robert Murakowski (tp), Tomasz Grzegorski (sax), Kajetan Galas (hammond), Marcin Jahr (dr)

Przy pękającym w szwach klubie kwartet Roberta Murakowskiego udokumentował „oczywistą oczywistość” (by zacytować naszego „ulubionego” klasyka), że co jak co, ale w klubie jazzowym najlepiej sprawdza się… jazz! Ale również i kolejną, że potrzeba do tego takich mistrzów, jak Robert Murakowski, Tomasz Grzegorski, Kajetan Galas i Marcin Jahr!!! Dziesięć rewelacyjnie zagranych standardów wypełniających na repertuar wieczoru złożyło się na tę niezapomnianą ucztę muzyczną, której smak będziemy długo jeszcze pamiętać! Dziękujemy, Panowie! I prosimy o bis! Regularnie! I Set 1. 2. 3. 4. 5. II Set 1. 2. 3. 4. 5. Bis • •

Driftin’ (Herbie Hancock) Short Story (Kenny Dorham) Full House (Wes Montgomery) I’m A Fool To Want You (Jack Wolf/Frank Sinatra) Status Quo (Horace Silver) Avila And Tequila (Hank Mobley) If I Should Lose You (Ralph Rainger) Estate (Bruno Martino) Sweet Coke (Blue Mitchell) Bernie’s Tune (Bernie Miller) Line For Lyons (Gerry Mulligan) Just Friends (John Klenner)

21


Almanach 12on14 Jazz Club

22


Almanach 12on14 Jazz Club

01.10.2016 sobota 20:30

Olga Boczar Music Essence (PL) Olga Boczar (voc, fl, p), Jan Smoczyński (p, acc., kb), Andrzej Gondek (gt), Max Mucha (db), Paweł Dobrowolski (dr)

(wszystkie utwory i teksty Olga Boczar) I Set 1. Modlitwa 2. Tęskno Mi 3. The Other Side 4. What If I Forget 5. Mazur 6. Seeking Myself II Set 1. All I Need 2. Belief 3. Jesteś Kobietą 4. Leave Me Standing Alone 5. Alone Bis • Oda Do Zieleni

23


Almanach 12on14 Jazz Club

01.10.2016 sobota 23:00

Late Night Show Maciej Obara (sax), Kuba Więcek (sax), Mateusz Gawęda (p), Max Mucha (db), Łukasz Żyta (dr)

24


Almanach 12on14 Jazz Club

03.10.2016 poniedziałek 20:30

Pleiper (DE) Julian Plaickner (p), Thomas Pertzel (sax)

(wszystkie kompozycje: Pleiper) 1. Meeting At The Platform 2. The Man In Iceland 3. Rainy Day In Warsaw 4. Umbrella 5. Autosimilarity 6. Self-consisted Procedure 7. Hear This Unharmonic Sound 8. Sometimes Life Is Strange 9. Jazz Is Like Human Body

25


Almanach 12on14 Jazz Club

04.10.2016 wtorek 20:30

Rafał Gorzycki Trio (PL) Marek Malinowski (gt), Wojciech Woźniak (db), Rafał Gorzycki (dr)

(wszystkie utwory Rafał Gorzycki) I Set 1. In Lubrza + Fryta 2 2. Ballada Na ¾ 3. Brand New Peace 4. Egoless 5. Akordowy II Set 1. Grand Suite 2. I Dreamt The Spiral 3. Sad Sun 4. Tęczowy 5. Octavus & Non Octavus + Lonely Man Bis • Ribotowy

26


Format 1/1 - 500,- zł brutto / numer 25% rabatu przy wielokrotności

Format 1/2 - 350,- zł brutto / numer 20% rabatu przy wielokrotności

Format 1/4 - 250,- zł brutto / numer 15% rabatu przy wielokrotności

Format 1/8 - 150,- zł brutto / numer 10% rabatu przy wielokrotności


online player: www.chillizet.pl

Nr 10(20) - 2018 Almanach 12on14 Jazz Club  
Nr 10(20) - 2018 Almanach 12on14 Jazz Club  
Advertisement