Page 1

“Συνεχίζουμε από εκεί που δεν σταματήσαμε ποτέ”

Νοέμβριος 2012 ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΠΑΓΚΥΠΡΙΑΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΜΑΘΗΤΩΝ - Π.Ε.Ο.Μ

3


Α

υτές τις μέρες, κάθε χρόνο, εξυμνείται ο Γεώργιος Γρίβας, από τη δεξιά και την ακροδεξιά της Κύπρου, με αφορμή το μνημόσυνο του. Τα πανηγύρια αυτά, δεν μπορούν παρά να αποτελούν πρόκληση των συναισθημάτων και των αναμνήσεων του κάθε προοδευτικού και δημοκρατικά σκεπτόμενου ανθρώπου, βλέποντας να εξυμνείται ο άνθρωπος του οποίου οι φασιστικές και προδοτικές ενέργειες έχουν αφήσει πληγές στην Κύπρο μας με αποκορύφωμα το προδοτικό πραξικόπημα το οποίο

2

αποτέλεσε το κόκκινο χαλί για τον Τούρκο κατακτητή. Ο Γεώργιος Γρίβας ήταν Κύπριος στην καταγωγή. Γεννήθηκε στη Χρυσαλινιώτισσα στη Λευκωσία στις 5 Ιουλίου 1897. Έζησε και πήγε σχολείο στο Τρίκωμο Αμμοχώστου. Στη συνέχεια φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο. Τελειώνοντας το Γυμνάσιο κατατάχτηκε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και υπηρέτησε τον ελληνικό στρατό με ανώτατη βαθμίδα αυτή του συνταγματάρχη. Η δράση του Γρίβα ξεκινά πολύ πριν το γνωστό σε όλους μας 55-59. Ο Γρίβας αρχικά δραστηριοποιείται

στην Ελλάδα όπου ακολουθεί φιλοβασιλική πολιτική και αργότερα με την απομάκρυνση του Βασιλιά Γεώργιου Β’ στηρίζει τον μοναρχοφασίστα δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά. Κατά την περίοδο του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου υπηρέτησε στη Διεύθυνση του Γενικού Επιτελείου Στρατού μετά από υπόδειξη του ίδιου του Μεταξά. Ο Γρίβας κατά την περίοδο της ελληνικής κατοχής (1941-1944), ίδρυσε και υπήρξε αρχηγός της φασιστικής οργάνωσης «Χ», μέσω της οποίας συνεργάστηκε με τις κατοχικές δυνάμεις και πολεμούσε,


την ελληνική αντίσταση και κατέδιδε τους κομμουνιστές. Επίσης κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα (1946-1949), ο Γρίβας και η «Χ» συνεργάστηκαν με τους Άγγλους ενάντια στο δημοκρατικό, προοδευτικό κίνημα. Ο Γρίβας έρχεται στην Κύπρο όταν επιλέγηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο να είναι αρχηγός του ένοπλου Αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-1959. Την περίοδο αυτή, βρίσκεται σε εξέλιξη η κατάρρευση του αποικιακού συστήματος και ο σχηματισμός ανεξάρτητων κρατών, αποτέλεσμα της πάλης των λαών. Στην Κύπρο εκφραζόταν τότε με το σύνθημα της ΕΝΩΣΗΣ που υποστηριζόταν και από την αριστερά και από τη δεξιά. Η αριστερά διαφώνησε εξ αρχής, λόγω της μορφής του να είναι ένοπλος. Επίσης υπήρχε αρκετή επιφύλαξη για το ποια θα είναι η δράση της ΕΟΚΑ, αφού γνώριζαν το παρελθόν του αρχηγού της. Το ΑΚΕΛ δικαιώνεται στη θέση που είχε για να συνεχιστεί ο μαζικοπολιτικός αντιαποικιακός αγώνας, αφού με το τέλος του ήταν εμφανής η αποτυχία για ένωση με την Ελλάδα, η απομάκρυνση του αποικιακού ζυγού, αλλά και η αναβάθμιση των σχεδίων του τούρκικου παράγοντα στην Κύπρο που υποβοηθήθηκαν από την διαιρετική πολιτική των Άγγλων. Παρ’ όλα αυτά όμως, κατά τη διάρκεια του αγώνα έγιναν πράξεις απαράμιλλου θάρρους και ανδρείας τις οποίες τιμούμε. Δεν τιμούμε τις άνανδρες πράξεις, τον κατατρεγμό και τις πολιτικές δολοφονίες κατά των

Αριστερών από τους μασκοφόρους του Γρίβα. Ο στόχος του δεν ήταν άλλος από την αποδυνάμωση και την απομόνωση της αριστεράς. Ευτυχώς ο εμφύλιος στην Κύπρο αποφεύχθηκε χάρη στον πατριωτισμό του ΑΚΕΛ, το οποίο σε όλα αυτά απάντησε με μαζικές κινητοποιήσεις καταδίκης. Παρόλη την ένταση ανάμεσα στις σχέσεις Μακαρίου-Γρίβα, ο Μακάριος το 1964 τον τοποθετεί επικεφαλής της Εθνικής Φρουράς. Η διακοινοτικές ταραχές του 1963-64 και ο ερχομός του Γρίβα αναζωογονούν τον εθνικισμό και το σύνθημα της ένωσης. Ο γριβισμός καλλιεργείται ιδιαίτερα ανάμεσα στο μαθητόκοσμο. Μετά τα γεγονότα της Τυλληρίας το 1964 υποβάλλεται το περιβόητο σχέδιο Άτσεσον, από τον υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ, Ντην Άτσεσον το οποίο προνοούσε διχοτόμηση της Κύπρου και διπλή ένωση του νησιού με Ελλάδα και Τουρκία. Ένα σχέδιο του οποίου ο Γρίβας ήταν υπέρμαχος. Το Νοέμβρη του 1967 εκδηλώνεται η κρίση στην Κοφίνου. Η Εθνική Φρουρά με εντολές του Γρίβα προχωρεί σε βίαιες πράξεις σε βάρος αμάχων Τουρκοκύπριων, όπου η Τουρκία απειλεί για εισβολή στην Κύπρο. Μετά τα γεγονότα της Κοφίνου ο Γρίβας φεύγει από την Κύπρο.

Το 1971 είχε προετοιμαστεί πραξικόπημα με τον κωδικό «Σχέδιο Αράχνη», όπου εκτελεστές ήταν το 2ο Ε.Γ. του ΓΕΕΦ και ο Γρίβας. Στις 14/2/1972 τα σχέδια είχαν διαρρεύσει και λαμβάνονται τα αναγκαία μέτρα επαγρύπνησης, καθώς στην Αρχιεπισκοπή γίνεται ογκωδέστατο συλλαλητήριο που καταδικάζει την ΕΟΚΑ Β’ και δηλώνει την υποστήριξη του στο Πρόεδρο Μακάριο. Υπήρξαν και άλλα σχέδια πραξικοπήματος. 27/01/1974 ο Γρίβας πεθαίνει, αφήνοντας στους συνεχιστές του έργου του, την παρακαταθήκη που ήταν «να καταλύσουν το κράτος και να ανατρέψουν το Μακάριο με δολοφονίες και δολιοφθορές χωρίς έλεος, χωρίς οίκτο και χωρίς δισταγμό».

Το 1968 αποκήρυξε την πολιτική του «εφικτού» που αποφάσισε ο Μακάριος και διακήρυξε ότι στόχος είναι η «ΕΝΩΣΙΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΝΩΣΙΣ». Έτσι ξεκινά δραστηριότητες για ίδρυση της ΕΟΚΑ Β’. 31 Αυγούστου 1971 ο Γρίβας έρχεται στην Κύπρο με την ανοχή της Χούντας. Ιδρύει την ΕΟΚΑ Β’, μια φασιστική οργάνωση που χρησιμοποιούσε τις πιο αθέμιτες μεθόδους, προσπαθώντας να υποσκάψει το κράτος. Ο λαός μας ζούσε μια τρομοκρατία, αφού η κυβερνητική μηχανή προσπαθούσε να ελέγχει τα σχολεία, με αποτέλεσμα οι δάσκαλοι να τρομοκρατούνται να «εξυψώσουν το εθνικό φρόνημα των μαθητών». Η Χούντα ελέγχει την Ε.Φ, καθώς η ΕΟΚΑ Β’ ελέγχει τα τμήματα της αστυνομίας. Σύνηθες φαινόμενο ήταν οι ανατινάξεις των αστυνομικών σταθμών. Αθώοι πολίτες δολοφονούνταν λόγω διαφορετικής άποψης που είχαν με την ΕΟΚΑ Β’.

Πράγματι η οργάνωση του με την άμεση βοήθεια της Χούντας των Αθηνών, εκτέλεσε το σκοπό της στις 15 Ιουλίου 1974. Το αποτέλεσμα το γνωρίζουμε όλοι, μας το θυμίζει καθημερινά ο Πενταδάκτυλος... Είναι απαράδεκτο λοιπόν να χρησιμοποιείται το πρόσωπο αυτό ως πρότυπο, είτε από καθηγητές, είτε από μαθητικές οργανώσεις και να δηλητηριάζονται τα μυαλά των νέων με τις σάπιες ιδέες του γριβισμού. Η ΠΕΟΜ δεν έχει στόχο να σπέρνει το φανατισμό και τη μισαλλοδοξία ανάμεσα στο μαθητόκοσμο. Έχουμε χρέος όμως, να γνωρίζουμε την ιστορία του τόπου μας για να μην καταδικαστούμε να επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος. •Αριστοδήμου Δέσποινα T.O. Λυκείου Πολεμιδιών Αντιπρόεδρος ΠΣΕΜ •Μιχάλης Μιχαήλ Τ.Ο. Λυκείου Αγίου Αντωνίου Λεμεσού

3


Σ

τα πλαίσια της προσπάθειας για εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που ξεκίνησε πριν από μερικά χρόνια το Υπουργείο Παιδείας προχώρησε στη ίδρυση Μουσικών Λυκείων, σε μια προσπάθεια να δώσει την ευκαιρία σε μαθητές που έχουν ταλέντο στη Μουσική να προετοιμαστούν κατάλληλα για να ασχοληθούν επαγγελματικά με αυτή. Δηλαδή, παράλληλα με τα υπόλοιπα μαθήματα γενικής Παιδείας, οι μαθητές παρακολουθούν και μαθήματα μουσικής (αρμονία, σύνθεση, θεωρία, λαϊκή παραδοσιακή μουσική κ.ο.κ). Οι μαθητές παρακολουθούν το πρόγραμμα του πρωινού Ενιαίου Λυκείου και στη συνέχεια το ειδικό πρόγραμμα του Μουσικού Σχολείου. Το πρόγραμμα προσφέρεται σε τέσσερα απογεύματα των τριών περιόδων (σύνολο 12 περίοδοι την εβδομάδα). Παρά το γεγονός ότι η δημιουργία των μουσικών σχολείων ήρθε να καλύψει ένα μεγάλο κενό που υπήρχε στην Κύπρο, ικανοποιώντας ένα μεγάλο αριθμό μαθητών που είχαν κλίση και

4

ενδιαφέρον για τη μουσική, η λειτουργία των σχολείων αυτών συνοδεύεται και από κάποια προβλήματα. Ένα βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε ως μαθητές των Μουσικών Σχολείων είναι το πιεστικό πρόγραμμα που έχουμε να καλύψουμε σε συγκεκριμένες περιόδους κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις συμμαθητών μας που εγκατέλειψαν τελικά το πρόγραμμα του Μουσικού Λυκείου, επειδή δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στο βαθμό που θα ήθελαν στο πρόγραμμα του Γενικού Λυκείου, εξέλιξη που είχε ως αποτέλεσμα να μειώνεται η επίδοση τους στα υπόλοιπα μαθήματα. Από σημαντική μερίδα των συμμαθητών μας υπάρχει η εισήγηση να διαφοροποιηθεί το ωρολόγιο πρόγραμμα του μουσικού σχολείου, έτσι ώστε τα μαθήματα να ξεκινούν πιο αργά, δίνοντας την ευκαιρία στους μαθητές


να ξεκουράζονται από τα πρωινά μαθήματα. Μια τέτοια εξέλιξη θα λειτουργούσε θετικά στη βελτίωση της συμμετοχής και τελικά της επίδοσης των μαθητών στα Μουσικά Λύκεια. Επιπρόσθετα ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα Μουσικά Λύκεια, είναι αυτό της υλικοτεχνικής υποδομής που διαθέτουν τα σχολεία στα οποία στεγάζονται. Αναμφίβολα είναι αναγκαία η ενίσχυση των σχολείων μας με εξοπλισμό (μουσικά όργανα, οπτικοακουστικά μέσα, μουσικά βιβλία κ. α) ικανοποιώντας με τον τρόπο αυτό τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα των μαθητών και τις αυξημένες ανάγκες τους. Αρκετές φορές αναγκαζόμαστε ως μαθητές να αγοράζουμε από μόνοι μας υλικά που χρειαζόμαστε για τη συμμετοχή μας στο μάθημα και τις δραστηριότητες των σχολείων, επιβαρύνοντας έτσι την ήδη δυσμενή κατάσταση των οικογενειών μας, λόγω της οικονομικής κρίσης. Κατά τη διάρκεια της φοίτησης μας στα μουσικά Λύκεια προκύπτουν και ορισμένα προβλήματα που σχετίζονται και με τους καθηγητές μας. Τα

προβλήματα αυτά δημιουργούνται ίσως από τον τρόπο με τον οποίο η πλειοψηφία των καθηγητών προσλαμβάνεται στα σχολεία (μερική απασχόληση, έκτακτη). Το γεγονός αυτό οδηγεί τους καθηγητές μας στην αβεβαιότητα. Εξέλιξη που δεν τους επιτρέπει να προσφέρουν στο βαθμό που θα μπορούσαν και να εργαστούν με όραμα μαζί με τους μαθητές, φέρνοντας ακόμη πιο θετικά αποτελέσματα για τα σχολεία μας. Θεωρούμε επίσης ότι, το Υπουργείο Παιδείας πρέπει να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην προβολή των δραστηριοτήτων των Μουσικών Σχολείων, μια τέτοια εξέλιξη θα πρόβαλλε καλύτερα τα σχολεία μας και θα προσέλκυε ακόμη περισσότερους μαθητές. Θα μπορούσαν για το σκοπό αυτό να αξιοποιηθούν για παράδειγμα τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές. Κλείνοντας, η λειτουργία των Μουσικών Λυκείων αποτελεί μια θετική εξέλιξη για την Παιδεία και τον τόπο μας, είναι όμως αναγκαία η βελτίωση του θεσμού αυτού, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η πατρίδα μας βρίσκεται στη μέση της οικονομικής κρίσης. Εξάλλου δεν υπάρχει καλύτερη επένδυση, από την επένδυση στην παιδεία. • Μάριος Ηρακλέους Τ.Ο. Λυκείου Μακαρίου Γ’ Μουσικό Λύκειο Πάφου

5


A

πό τις αρχές Νοεμβρίου που έγινε η εκλογή της νέας ηγεσίας της ΠΣΕΜ, δεν είχαμε καμια αμφιβολία για την μεγάλη ευθύνη που αναλαμβάναμε όλοι, μαζί με τις Επαρχιακές Συντονιστικές και τα Κεντρικά Μαθητικά Συμβούλια. Είχαμε να αντιμετωπίσουμε, τις προκλήσεις που ήταν ήδη μπροστά μας και δεν μας άφηναν περιθώρια για εφησυχασμό. Η αντιμετώπιση των προκλήσεων θα γίνεται πάντα μέσω συνεχών αγώνων. Δυστυχώς φέτος υποχρεωθήκαμε να δίνουμε αγώνες για να κρατήσουμε τα κεκτημένα και αυτονόητα. Αναγκαστήκαμε να βγούμε στους δρόμους για να διεκδικήσουμε τη μη επιβολή κομίστρων στις διαδρομές των μαθητών. Για να διεκδικήσουμε τη δωρεάν μεταφορά των μαθητών, ως το ελάχιστο που μας οφείλει το κράτος μέσα στα πλαίσια της

6

δωρεάν παιδείας. Για το ζήτημα των κομίστρων, από την πρώτη στιγμή ζητήθηκαν συναντήσεις με τους Αρμόδιους Υπουργούς μα ακόμα περιμένουμε. Παραστήκαμε σε συνεδρίες στη Βουλή για το θέμα και καταθέσαμε την άποψη μας. Πραγματοποιήσαμε πορείες σε όλες τις πόλεις και δώσαμε το μήνυμα μας στους βουλευτές και στον κόσμο. Μετά την αντίδραση μας, το μέτρο αναβλήθηκε και όταν επανήλθε στις αρχές του χρόνου, ήταν ελαφρώς διαφοροποιημένο, καθώς οι αρμόδιοι κατάλαβαν μετά τον ξεσηκωμό μας ότι έπρεπε να λάβουν υπόψη τους ότι η οικονομική κρίση επηρεάζει τόσο εμάς, αλλά και τις οικογένειες μας. Δυστυχώς όμως και πάλι φαίνεται ότι, όχι μόνο δεν αφουγκράζονται το πείσμα και τη θέληση που ένωσε όλους τους μαθητές σε αυτό τον αγώνα, αλλά έκλεισαν τα αυτιά τους και δεν μπορούν να ακούσουν τις κραυγές απελπισίας των μαθητών και τα μηνύματα της δύσκολης εποχής που ζούμε.

Το τελευταίο πρόσφατο μέτρο της αποχής από μια διδακτικη περίοδο, έδωσε στους αρμόδιους να καταλάβουν ότι πρέπει να δουν το ζήτημα με περισσότερη προσοχή και υπευθυνότητα. Ασφαλώς, αυτό δεν είναι το τελευταίο μέτρο που παίρνουμε, αφού θα συνεχίσουμε μέχρι το τέλος για απόσυρση αυτού το εγκληματικού μέτρου. Για το ζήτημα των κομίστρων και όχι μόνο, λάβαμε μέρος μαζί με άλλες οργανώσεις στην Παγκύπρια Κινητοποίηση κοινωνικής αντίδρασης που έγινε στις 14 Δεκεμβρίου 2013 ενάντια στις αντιλαϊκές πολιτικές λιτότητας. Πήραμε μερος στην κινητοποίηση για να μην ανατραπεί η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που θα οδηγήσει σε ανθρώπινο και δημοκρατικό σχολείο, για να σταματήσουν οι συγχωνεύσεις σχολείων, για να αυξηθεί το κονδύλι για την μαθητική πρόνοια, για να εμποδίσουμε την αύξηση των μαθητών ανά τάξη. Πήραμε


μέρος στην κινητοποίηση για να διεκδικήσουμε το μέλλον που μας αξίζει. Επιδιώξαμε επαφές με τα κοινοβουλευτικά κόμματα, ώστε να συζητήσουμε τα διάφορα θέματα που απασχολούν το μαθητόκοσμο, αλλά και για να εξασφαλίσουμε τη συμπαράσταση τους στο ζήτημα των κομίστρων. Πραγματοποιήθηκαν πολύ εποικοδομητικές συναντήσεις με τον Πρόεδρο του ΔΗΣΥ, με τον Γενικό Γραμματέα του ΑΚΕΛ, με αντιπροσωπεία της ΕΔΕΚ, με τον Πρόεδρο και αντιπροσωπεία της Συμμαχίας Πολιτών. Πραγματοποιήθηκαν και άλλες συναντήσεις με φορείς που εμπλέκονται στα θέματα της παιδείας, όπως με τη Συνομοσπονδία Συνδέσμων Γονέων Μέσης Εκπαίδευσης που αποτελεί το μεγαλύτερο σύμμαχο μας στον αγώνα για τη μη επιβολή κομίστρων, με την ΟΕΛΜΕΚ, την ΟΛΤΕΚ και το Σύνδεσμο Διευθυντών Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης. Στη συνάντηση με την ΟΕΛΜΕΚ ζητήσαμε να υπάρξει κάποια ελαστικότητα σε ορισμένους κανονισμούς λόγω της οικονομικής κρίσης, όπως για παράδειγμα στο θέμα της στολής. Να μην υπάρχουν αυθαιρεσίες από μέρους των καθηγητών και να εργαστούμε όλοι μαζί για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και για ένα καλύτερο

δημοκρατικότερο σχολείο. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι στο θέμα των κομίστρων οι καθηγητές της ΟΕΛΜΕΚ αλλά και της ΟΛΤΕΚ, ήταν στο πλευρό μας. Πολύ σημαντική ήταν και η συνάντηση που είχαμε με την Επίτροπο Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού. Σε αυτή τη συνάντηση δεν παραλείψαμε να θέσουμε φαινόμενα διακρίσεων και κοινωνικής περιθωριοποίησης που υπάρχουν μέσα στα σχολεία, αλλά και τρόπους αντιμετώπισης αυτών των ζητημάτων. Το υψηλό αίσθημα ευθύνης των μαθητών έναντι στην κοινωνία το αποδείξαμε με τη συμμετοχή μας στην Παγκύπρια Συλλογή Τροφίμων που έγινε σε συνεργασία με ιδιωτική εταιρεία και πολλές άλλες οργανώσεις. Η βοήθεια των Κεντρικών Μαθητικών Συμβουλίων ήταν ανεκτίμητη, καθώς η όλη προσπάθεια έγινε μέσα από τα σχολεία και το αποτέλεσμα ήταν να μαζευτούν πέραν των 65 τόνων τροφίμων και να ετοιμαστούν 9.000 πακέτα.

δικαιωμάτων των συμμαθητών μας. Η παρέμβαση μας για το ζήτημα της μη χρήσης θερμάνσεων από τα σχολεία, ζήτημα τιμών στα σχολικά κιλικία, ζήτημα απουσιών κ.α. Αυτό φανερώνει τη θέληση μας ότι θα είμαστε και στα μικρά αλλά και με μεγάλα προβλήματα δίπλα στους συμμαθητές μας. Η ΠΣΕΜ και μαζί ολόκληρος ο μαθητόκοσμος φέτος δηλώνουν παρών σε όλα τα ζητήματα που αφορούν την Παιδεία και τους μαθητές. Δηλώνουμε τη θέληση μας ότι θα παραμείνουμε δίπλα στους συμμαθητές μας μέχρι το τέλος ως υποστηρικτής και συνοδοιπόρος στους αγώνες για δημόσια και δωρεάν παιδεία. Στο υπόλοιπο της χρονιάς, έχουμε θέσει ως στόχο την επιτυχή πραγματοποίηση συνελεύσεων στα σχολεία, Συνδιασκέψεων των ΕΣΕΜ και του Συνεδρίου της ΠΣΕΜ. •Παναγιώτης Μονογιός Τ.Ο. Λυκείου Εθνομάρτυρα Κυπριανού Λευκωσίας Πρόεδρος ΠΣΕΜ

Μέσα στους μήνες που προηγήθηκαν καλεστήκαμε μέσω παρεμβάσεων, ανακοινώσεων σε σχολεία αλλά και υπηρεσίες του Υπουργείου να ζητήσουμε την εφαρμογή των κανονισμών καθώς και την προστασία των

7


8


Ο

Κωνσταντίνος Καβάφης γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1863 και πέθανε την ημέρα των γενεθλίων του το 1933 στις 29 Απριλίου. Γόνος πλούσιας οικογένειας από τα γεννοφάσκια του δεν εφησυχάστηκε στον αστικό τρόπο ζωής με την ιδιορρυθμία, το πάθος του για ολοένα περισσότερες εμπειρίες και γνώσεις ταξίδεψε σε πολλές χώρες, όπως: Αγγλία, Κωνσταντινούπολη, Γαλλία.. Η μεγάλη διαφορά του Καβάφη με τους υπόλοιπους ποιητές είναι ότι είναι ποιητής μεγάλης εμβέλειας πέρα από τα ελληνικά σύνορα. Ήταν Έλληνας της διασποράς και με την ποίηση του που μοιάζει αμετακίνητη από τον χρόνο γκρέμισε την παλιά έννοια της ποίησης και ελευθέρωσε τη γλώσσα και την ώθησε προς την καινούρια ποίηση των Ελλήνων. Ευεργετώντας με τον πυκνό και καίριο λόγο του όλους τους κατοπινούς ποιητές μας.

Δεν μιλά πια για τις ρίζες του, αλλά και για την ιστορία και τη ζωή των συμπατριωτών του στο εξωτερικό και φτάνει στο σημείο να ενώνει τους χώρουςπατρίδα και χώρα υποδοχής αναδεικνύοντας στοιχεία της δικής του κουλτούρας, τα οποία εισάγει στο ξένο λογοτεχνικό τοπίο. Σαν Έλληνας της διασποράς είχε περάσει όλη του τη ζωή έξω από την Ελλάδα σε ένα πολυγλωσσικό περιβάλλον. Ήταν και ο ίδιος πολύγλωσσος και είχε την τύχη να μην πάει ποτέ σε ελληνικό σχολείο. Οπόταν μπορούσε με ανοιχτό πνεύμα και σκέψη να μεγαλουργήσει απαλλαγμένος από τα στενά όρια του εθνικισμού. Το ιδιαίτερα ανοιχτό του μυαλό, άφησε πίσω του μια αδιαμφισβήτητη λογοτεχνική κληρονομιά που μέχρι τις μέρες μας ανθεί και διαβάζεται από χιλιάδες ανθρώπους. Οι θεματικοί κύκλοι της καβαφικής ποίησης: Ο ίδιος είχε κατατάξει τα ποιήματα του σε τρεις κατηγορίες: τα ιστορικά, τα φιλοσοφικά και τα ηδονικά ή αισθησιακά. •Τα ιστορικά ποιήματα εμπνέονται κυρίως από την ελληνιστική περίοδο, και στα περισσότερα έχει εξέχουσα θέση η Αλεξάνδρεια. •Στα αισθησιακά ή ηδονιστικά ποιήματα, που είναι και τα πιο λυρικά, κυριαρχεί η ανάμνηση και η αναπόληση. •Τα φιλοσοφικά ποιήματα ονομάζονται από άλλους «διδακτικά». •Κυριάκος Κυριάκου Τ.Ο. Λυκείου Βεργίνας Λάρνακας

9


O

λόκληρη η ιστορία του κυπριακού προβλήματος δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από τις επιδιώξεις των ισχυρών ιμπεριαλιστικών κρατών να εντάξουν το νησί στα γενικότερα γεωστρατηγικά τους σχέδια στη Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή. Το κυπριακό πρόβλημα ξεκίνησε ως αποικιακό ζήτημα, το οποίο οι Άγγλοι δημιούργησαν τον Νοέμβριο του 1914 όταν προσάρτησαν και επίσημα πλέον την Κύπρο, καθιστώντας την «αποικία του Στέμματος». Οι Άγγλοι σχεδίασαν και μετέτρεψαν το Κυπριακό από αποικιακό ζήτημα σε Ελληνοτουρκική διαφορά, βάζοντας τις δύο κοινότητες να βρίσκονται για διάφορα ζητήματα σε σύγκρουση. Η πολιτική αυτή ονομάστηκε διαίρει και βασίλευαι και είχε ως απώτερο σκοπό πάντα να χωρίζει το Λαό.

Αποκορύφωμα αυτής της πολιτικής ήταν η συνθήκη Ζυρίχης-Λονδίνου του 1960 που έδωσε στον Κυπριακό Λαό μια κουτσουρεμένη ανεξαρτησία που ευνοούσε την Αγγλία. Η ίδρυση του κυπριακού κράτους, ως προϊόν ενδοϊμπεριαλιστικών συμβιβασμών, με την παρουσία των βρετανικών βάσεων, στρατευμάτων τριών κρατών και το

10

διαχωρισμό στα τοπικά όργανα των Ελληνοκυπρίων από τους Τουρκοκυπρίους, ουσιαστικά υπονόμευε από την αρχή την ενότητα της Κύπρου, δημιουργούσε δηλαδή προϋποθέσεις διχοτόμησης, ακόμα και διπλής ένωσης. Το περιεχόμενο των Συμφωνιών της Ζυρίχης και του Λονδίνου, με τις οποίες τρία κράτη γίνονταν «εγγυητές» της ανεξαρτησίας μιας άλλης χώρας, δεν μπορούσε να αποτελέσει ένα μόνιμο συμβιβασμό. Έτσι, μετά από μια ολιγόχρονη ανάπαυλα, ακολούθησε νέα φάση όξυνσης των εσωτερικών και εξωτερικών αντιθέσεων στην Κύπρο. Ιδρύεται από Ελληνοκύπριους εθνικιστές η ΕΟΚΑ Β’ που έχει ως στόχο την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα και η ΤΜΤ που ιδρύθηκε από Τουρκοκύπριους εθνικιστές και είχε ως στόχο τη διχοτόμηση της Κύπρου και την προσάρτηση της μισής στην Τουρκία. Έτσι, έχουμε τις διακοινοτικές ταραχές του 1963. Αποτέλεσμα αυτών των ταραχών ήταν η πράσινη γραμμή, μετά από συμφωνία Ελλήνων, Τούρκων και Άγγλων. Σκοπός της ήταν να αποτρέψει κλιμάκωση της έντασης μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Το 1964, κατά τη διάρκεια των ταραχών μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Λύντον Τζόνσον αναθέτει στον πρώην Υπουργό Εξωτερικών Ντην Άτσεσον να μεσολαβήσει για την εξεύρεση λύσης. Ο Άτσεσον καταστρώνει δύο σχέδια, τα οποία όμως τελικά απορρίπτονται από τα εμπλεκόμενα μέρη. Βάση και των δύο σχεδίων ήταν η ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα έναντι ανταλλαγμάτων προς την Τουρκία. Το πρώτο σχέδιο προέβλεπε παραχώρηση στην Τουρκία της χερσονήσου της Καρπασίας για τη δημιουργία κυρίαρχης στρατιωτικής βάσης.


Με τον τρόπο αυτό, εξασφαλιζόταν ότι δε θα χρησιμοποιηθεί η Κύπρος ως εφαλτήριο για επίθεση εναντίον της από τους Έλληνες. Παράλληλα, θα παραχωρούνταν προνόμια αυτοδιοίκησης σε ορισμένες περιοχές στους Τουρκοκύπριους. Στις 15 Ιουλίου του 1974, εκδηλώθηκε στην Κύπρο πραξικόπημα από την ΕΟΚΑ Β’ και την ελλαδική Χούντα εναντίον του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ’. Πέντε μέρες αργότερα η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο χρησιμοποιώντας το πραξικόπημα ως πρόφαση, αφού έκτοτε κατέχει παράνομα το 37% των εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στις 20 Ιουλίου 1974, σαράντα περίπου χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες, υπό την υποστήριξη της Τουρκικής Αεροπορίας και του ναυτικού εισέβαλαν παράνομα και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις βόρειες ακτές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μετά την κατάπαυση του πυρός, τον Αύγουστο του 1974, καταβλήθηκαν πολλές προσπάθειες για απελευθέρωση κι επανένωση της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι οποίες όμως δεν στέφθηκαν ακόμα με επιτυχία. Η διαίρεση αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα δια της βίας, καθώς περισσότεροι από 40.000 Τούρκοι στρατιώτες εξακολουθούν να παραμένουν στο νησί, ενώ η Τουρκία ενθαρρύνει την παράνομη εγκατάσταση εποίκων, ώστε να αυξήσει τα πληθυσμιακά ερείσματα της.

Η διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία ασκεί έλεγχο μόνο στο νότιο τμήμα του νησιού, παρότι από νομική άποψη εξακολουθεί να εκπροσωπεί το σύνολο. Το κατεχόμενο βόρειο τμήμα, το οποίο αυτοανακηρύχθηκε παράνομα «ανεξάρτητο» το 1983, έχει αναγνωριστεί διεθνώς μόνο από την Τουρκία με την ονομασία «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου». Γίνεται προσπάθεια εδραίωσης της διχοτόμησης της Κύπρου από την Τουρκία και όλες οι συνομιλίες κατέληξαν σε αποτυχία λόγω της αδιαλλαξίας της Τουρκίας. Τώρα είναι κρίσιμη περίοδος για το Κυπριακό, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος διασύνδεσης της λύσης με το φυσικό αέριο και την κατάσταση της οικονομίας, έτσι ώστε να μας επιβληθεί μια κακή λύση-πακέτο με μια λύση του Κυπριακού που δε θα θέλουμε, αλλά θα μας αναγκάσουν να αποδεχτούμε με απειλές για οικονομική κατάρρευση.

Σταύρος Χατζηγεωργίου T.O. Λυκείου Κοκκινοχωρίων Γραμματέας ΠΣΕΜ

11


Ο

κάθε μαθητής πρέπει να είναι ενημερωμένος για τους σχολικούς κανονισμούς, να γνωρίζει τα δικαιώματα του, αλλά και τις υποχρεώσεις του. Όσοι από αυτούς δεν είναι ενημερωμένοι, έχουμε χρέος να τους ενημερώνουμε για καταστάσεις που τους αφορούν, να εκφράζονται απόψεις που δημιουργούνται από ένα ευρύ φάσμα διαλόγου. Επίσης, οι αντιπρόσωποι των μαθητών είναι αυτοί οι οποίοι έχουν σαν πρώτη υποχρέωση την έκφραση των απόψεων των μαθητών, οφείλουν να τους ενημερώσουν για τα δικαιώματα τους. Κάτι που πνίγει εμάς τους μαθητές είναι η στέρηση των δικαιωμάτων μας μέσα από τους «εσωτερικούς κανονισμούς». Μέτρα τα οποία σκοπό έχουν την «εξασφάλιση πειθαρχίας και ενός λαμπρού μέλλοντος στην αυριανή κοινωνία». Δεν θεωρούμε ότι εφαρμόζεται η πειθαρχία στο σχολείο μέσω των συρματοπλεγμάτων που έβαλαν σε κάποια σχολεία ή με το να κλείνουν τις πόρτες 7:40!

Ως μαθητές θεωρούμε ότι γίνεται λάθος εφαρμογή των κανονισμών και πολλές φορές ακούμε πράγματα που δεν είναι καν μέσα στους κανονισμούς. Δεν είναι δυνατόν κύριε να χαρίζεται απλόχερα αποβολές σε μαθητές οι οποίοι π.χ. «έκαναν το αδιανόητο λάθος και επέτρεψαν στις τρίχες του προσώπου να βγουν στο φως». Λυπούμαστε, αλλά βάσει μερικών εσ. κανονισμών τιμωρείσαι, διότι δείχνεις αυτόματα μια άσχημη εικόνα μαθητή που δεν αρμόζει στο προφίλ κανενός σχολείου!

Το θέμα της εμφάνισης και ειδικότερα της στολής είναι κάτι που απασχολεί όλες τις διευθύνσεις, γι' αυτό και θέτουν απεριόριστα μέτρα που το μόνο που κάνουν είναι να αποκλείουν είδη ρουχισμού και χαρακτηριστικά εμφάνισης. Έχοντας στα χέρια μας αμέτρητους κανονισμούς, αντικειμενικά ανούσιους, που το σκεπτικό είναι η «δημιουργία υπεύθυνων και συνειδητοποιημένων πολιτών», τότε το μόνο πράγμα που μπορεί κάποιος να δει είναι την ανεπάρκεια του παιδαγωγικού μας συστήματος να μεταδώσει από μόνο του βασικές αρχές στους μαθητές.

Η εφαρμογή, πολλές φορές, των κανονισμών έχει αντίθετα αποτελέσματα. Παράδειγμα ένας συμμαθητής μας που καπνίζει και γίνεται αντιληπτός από ένα καθηγητή ακολουθεί η τιμωρία αυτού. Θεωρείται ότι με αυτό τον τρόπο θα λυθεί το πρόβλημα και θα σταματήσει το κάπνισμα. Σε καμιά περίπτωση όμως δεν συμφωνούμε με την ύπαρξη τέτοιου είδους κανονισμών, αφού φέρνουν την ακραία αντίδραση των μαθητών, με αντίθετα αποτελέσματα. Ποτέ δεν επιβραβεύσαμε τους μαθητές που καπνίζουν. Αντιθέτως στηρίζουμε τον όποιο αγώνα των καθηγητών για την αποθάρρυνση των συμμαθητών μας από το κάπνισμα, με τον σωστό τρόπο όμως. Είμαστε γενικότερα υπέρ οποιασδήποτε προσπάθειας ενημέρωσης για τις οποιεσδήποτε λάθος επιλογές μας.

Ως μαθητές θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για το δικαίωμα μας στη δημόσια και δωρεάν παιδεία, γιατί η εκπαίδευση δεν είναι προνόμιο για λίγους. Κάτι που οι αρμόδιοι απ' ότι φαίνεται έχουν ξεχάσει βάζοντας κόμιστρα στις σχολικές διαδρομές ύψους 15 ευρώ. Σε καιρούς που ο οικονομικός προϋπολογισμός της κάθε οικογένειας αδυνατεί να παρέχει τα βασικά, και αρκετοί συμμαθητές μας μπήκαν στην κατηγορία οικογενειών με οικονομικές δυσκολίες, οφείλουμε να αντισταθούμε σε τέτοιου είδους πολιτικές. Σαν μαθητές αγωνιζόμαστε για την ριζική αλλαγή της εκπαίδευσης προς το καλύτερο, η οποία θα φέρει τις απαιτούμενες αλλαγές έτσι ώστε οι σχολικοί κανονισμοί να κρύβουν πίσω τους τη μεταφορά κάποιων βασικών αρχών. Στόχος των κανονισμών πρέπει να είναι ο κάθε μαθητής να βρίσκεται σε ένα ανθρώπινο σχολείο. •Χριστίνα Στεφανή Τ.Ο. Λυκείου Εθνομάρτυρα Κυπριανού Λευκωσίας Μέλος Γραμματείας ΠΣΕΜ

Μαθητική Έπαλξη - Τεύχος Φλεβάρη 2014  

Εκφραστικό όργανο της Παγκύπριας Ενιαίας Οργάνωσης Μαθητών (ΠΕΟΜ) Τεύχος Φλεβάρη 2014

Μαθητική Έπαλξη - Τεύχος Φλεβάρη 2014  

Εκφραστικό όργανο της Παγκύπριας Ενιαίας Οργάνωσης Μαθητών (ΠΕΟΜ) Τεύχος Φλεβάρη 2014

Advertisement