Issuu on Google+

ใบความรูที่ 5 โครงสรางของโปรแกรมภาษาซี โครงสรางของโปรแกรมภาษาซี โปรแกรมภาษา C ที่สามารถ execute ได ทุกโปรแกรมจะมีโครงสรางอยางงาย ดังนี้ 1. มีฟงกชันชื่อวา main( ) อยางนอยหนึ่งฟงกชัน จึงจะสามารถทําการ execute program ได ลักษณะของฟงกชัน main( ) จะตองเปนฟงกชันที่ไมมีการสงคาไปยังฟงกชันอื่น หรือไมมี argument นั่นเอง และจะตองไมมีการสงคากลับมายังชื่อฟงกชัน โดยเราสามารถใชคําวา void นําหนาฟงกชัน ซึ่ง main( ) สามารถเขียนไดดังนี้ void main(void) 2. ขอบเขตฟงกชัน main (delimiters) ในโปรแกรมภาษา C ใชเครื่องหมาย { แทนการเริ่มตน ฟงกชัน และใชเครื่องหมาย } แทนการสิ้นสุดฟงกชัน ดังนั้นเมื่อเขียนฟงกชัน main( ) ทุกครั้งจะตองมี เครื่องหมาย { และ } อยูดวยเสมอ 3. การปดทายคําสั่งในภาษา C จะตองใชเครื่องหมาย ; (semicolon) เปนการบงชี้ให C compiler ทราบวาจบคําสั่ง (statement) แตละคําสั่งแลว 4. ชื่อฟงกชันและคําสั่งในภาษา C จะตองเขียนดวยตัวอักษรตัวเล็ก (lowercase letter) ทั้งหมดทั้งนี้ เพราะ C compiler จะคิดวาตัวอักษรตัวใหญ (uppercase letter) กับตัวอักษรตัวเล็ก แตกตาง กัน เชน main( ) ไมเหมือนกับ Main( ) หรือ MAIN( ) เปนตน 5. ชื่อตัวแปร (variable name) สามารถตั้งชื่อโดยใช ตัวอักษรตัวเล็กหรือตัวอักษรตัวใหญก็ไดหรือใช ตัวอักษรตัวเล็กกับตัวอักษร ตัวใหญผสมกันก็ได อาทิเชน ชื่อตัวแปร name ไม เหมือนกับ Name หรือ NAME เปนตน เพราะวาลักษณะของภาษา C จะสามารถจําแนกความแตกตางของ ตัวอักษรตัวเล็กและตัวใหญได ดังนั้นเราสามารถใชตัวอักษรตัวเล็ก a ถึง z และตัวอักษรตัว ใหญ A ถึง Z มาตั้งชื่อตัวแปรได หรือจะตั้งชื่อตัวแปรเหมือนกัน ทุกประการได เชนชื่อตัวแปร a กับ a ก็ได แตตัวแปรทั้ง 2 ตัวนี้จะตองอยูตางฟงกชันกันเทานั้น ถาอยูในฟงกชันเดียวกัน compiler จะบอกขอผิดพลาด ออกมา ซึ่งหลักเกณฑการตั้งชื่อตัวแปรจะอธิบายอยางละเอียดในหัวขอ 2.5.2 จากลักษณะโครงสรางอยางงายของภาษา C ดังกลาวมาขางตนนั้น สามารถเขียนรูปแบบโครงสราง อยางงาย ของโปรแกรมไดดังนี้


รูปแบบโครงสรางอยางงายของโปรแกรมภาษา ของโปรแกรมภาษา C #include<stdio.h> void main(void) { คําสั่งประกาศตัวแปร; คําสั่งหรือฟงกชันตาง ๆๆ; } เพื่อใหมีความเขาใจเกี่ยวกับโครงสรางอยางงายของโปรแกรมภาษา C มากยิ่งขึ้น ใหศึกษาจาก โปรแกรมตัวอยางภาษา C ดังตอไปนี้ โปรแกรมตัวอยางที่ 2.1 แสดงโปรแกรมภาษา C อยางงาย /* simple.c */ #include<stdio.h> void main(void) { printf(“Hello, C Language \n”); }

/* /* /* /* /*

บรรทัดที่ บรรทัดที่ บรรทัดที่ บรรทัดที่ บรรทัดที่

1 2 3 4 5

*/ */ */ */ */

ผลลัพธที่ไดจากโปรแกรม

คําอธิบายโปรแกรม จากตัวอยางโปรแกรมภาษา C ขางตนสามารถอธิบายการทํางานไดดังนี้ บรรทัดที่ 1 #include<stdio.h> เปนคําสั่งที่เรียกแฟมที่ชื่อวา stdio.h ซึ่งภายในจะบรรจุคําสั่ง หรือฟงกชัน ที่จําเปนตองใชในภาษา C เชน printf( ), scanf( ) เปนตน บรรทัดที่ 2 void main(void) เปนการบอกให C compiler รูวาฟงกชัน main( ) เปนฟงกชันที่ไมมีการสง คาขอมูล และไมมีการรับคาขอมูลกลับ บรรทัดที่ 3 เครื่องหมาย { เปนการแสดงจุดเริ่มตนของฟงกชัน main( )


บรรทัดที่ 4 คํา สั่ง printf(“Hello, C Language \n”); เปนคําสั่งที่ใชพิมพขอความที่อยูในเครื่องหมาย “….” แสดงออกทางจอภาพแลวขึ้นบรรทัดใหมเพราะมีรหัส \n (new line) บรรทัดที่ 5 เครื่องหมาย } เปนการแสดงจุดสิ้นสุดของฟงกชัน main( ) สําหรับขอความที่อยูในเครื่องหมาย /*.......*/ เปนคําอธิบายในโปรแกรมภาษา C เพื่อที่จะอธิบายให ผูอานไดทราบวากําลังทําอะไรในโปรแกรม สวนมากถาเขียนโปรแกรมที่มีขนาดใหญเราจําเปนตองใช เครื่องหมาย /*.......*/ โดยที่ C compiler จะไมทํางานใด ๆ เมื่อเจอเครื่องหมาย /*… */ ซึ่งจะไดอธิบาย อยางละเอียดในหัวขอถัดไป คือหัวขอ 2.3 คําอธิบายในโปรแกรมภาษา C


Ch5