Page 1

1


УДК 821.161.3-93 ББК 84(4Беи)-5 М13

Выпуск выдання ажыццёўлены па заказе і пры фінансавай падтрымцы Міністэрства інфармацыі Рэспублікі Беларусь

ISBN 978-985-02-1541-3

©  Мінскевіч С. Л., 2015 © Хворык А. Ф., ілюстрацыі, 2015 ©  Афармленне. УП «Мастацкая літаратура», 2015

2


3


ВЯЛІК ІЯ ПРЫ ГО ДЫ К АК ОСА М АРАК О СА З пальмы доўгая ліяна Ўпала ў хвалі акіяна. А за ёй упаў Какос, Акіян Какос той знёс... Буль-буль-боўць — Какос круціўся, Мыўся, мыўся — узмацніўся, І бадзёры, і прыгожы, Хто ж такога пераможа? 4


Быў звычайным ён Какосам, Стаў Какосам Маракосам! Праз віхуры, Штыль і буры, Праз буруны І тайфуны, Праз спякоту і вятрыскі Ён пусціўся ў шлях няблізкі, Ён паплыў насустрач лёсу, Найсмялейшы быў з Какосаў!

5


6


Тут зубастая Акула Плясь! — хвастом яго шпульнула, Плаўнікамі акунула, І пасля набрала сілы, З усёй сілы укусіла. А Какос Маракос Прамаўляе ёй у нос: — Я не кока, я Какос! Я табе не «чупа-чупс», Аб мяне абломіш зубс! Хоць я поўны малака, Дый не зробіш і глытка! Акула Яго адштурхнула, Белым брухам яна мільганула І ў мора глыбей нырцанула! Какос Маракос шпарчэй Плыве сваім шляхам далей!

7


Рыба — Рыбіна-Піла Да Какоса падплыла, Пілавала, пілавала, Але пілка не стрывала — Затупілася! Вынырнула Рыба-Меч, Хто шукае з ёй сустрэч? Біла! Біла! Не зрабіла Вострым мечам У Какосе Маракосе Нават цечы!

8


Падышла Акула-Молат! Бух і бах! — Не раскалола! Какос Маракос шпарчэй Плыве сваім шляхам далей.

9


Электрычны Скат На Какос імчыцца, Выпусціў разрад, Бліснуў бліскавіцай! А Какосу не бяда, Не падпаліцца вада! Вось яго даганяе Кальмар І дзюбай наносіць удар, Тук-тук, удар моцны, падвойны! А Какос яму кажа спакойна: — Ты мне з такой дзюбай, Кальмарык, Нібы для Чарапахі — Камарык! Зрабілася злосна Кальмару, Ён выдзьмухнуў чорную хмару!

10


11


— Фу-фу-фу! Што гэта за нябачнасць такая,— Сказала Чарапаха Марская. Яна непадалёк праплывала І Какоса адразу пазнала. — Добры тыдзень! Вой, добры месяц! Вой, добры год! Што гэта за чорныя струмені Нарабілі ў вадзе пазмрачненне?! Мне ўжо споўнілася год пяцьсот, Альбо, не, яшчэ толькі трыста, Акіян тут, памятаю, быў чысты, А вада празрыстай, прамяністай, Хаця я такая незапамінаха, Як гэта правільна,— забываха, І што гэта за цуды-дзівосы? Скуль тут узяліся какосы? — Ах, шаноўная Чарапаха,— Ёй прамаўляе Какос,— Я сам на востраве рос, Мажліва, забыліся вы, Невядомыя ёсць астравы, Бо вывяргаюць вулканы Атокі новыя з дна акіяна. — Перамены, перамены, перамены, Так прыходзяць хутка, так імгненна! 12


Уздыхнула Марская Чарапаха І зрабіла спакойных пару ўзмахаў. — Да дабра перамены ці да ліха?.. Да дабра лепш,— І ўзмахнула лапай ціха. Какос Маракос шпарчэй Плыве сваім шляхам далей!

13

Серж Мінскевіч. Вялікія прыгоды какоса маракоса  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you