Issuu on Google+

Είναι στιγμές Είναι στιγμές που έρχονται και δεν καταλαβαίνεις γύρω σου πια τι γίνεται και προς τα που πηγαίνεις. Είναι στιγμές που θύμησες χορεύουν στο μυαλό σου, σφιχτή θηλιά που γίνεται ο κόμπος στο λαιμό σου. Είναι στιγμές που όνειρα κι αν κάνεις δε μετράνε, κι άλλες που βλέπεις δαίμονες, στην κόλαση σε πάνε. Είναι στιγμές που δε μπορείς μπροστά να προχωρήσεις, που ζούσες κάτι όμορφο και δε θες να τ’ αφήσεις. Είναι στιγμές που πνίγεσαι, τα σωθικά σε καίνε, λόγια δε βρίσκεις αρκετά, δε σε παρηγορούνε. Είναι στιγμές που άρνηση γεννάει ο ψυχισμός σου, κατάδικος στα στήθια σου γίνεται ο καημός σου. Είναι στιγμές που η ψυχή τον πόνο δε σηκώνει, που δεν αντέχει η καρδιά, ραγίζει και ματώνει. Είναι στιγμές που χάνεσαι σ’ άγνωστα μονοπάτια, και ό,τι νοιώθεις μέσα σου το δείχνουνε τα μάτια. Πώς να δαμάσεις τις στιγμές του χωρισμού, μοιάζεις αστείος ακροβάτης του κενού. Ό,τι εκφράζεις τι κι αν είναι αληθινό, ό,τι κι αν πω να σε γιατρέψω δεν μπορώ. Πώς να αντέξεις να τραβήξεις πια μπροστά σύντροφος όταν γίνει πλέον η μοναξιά; Στον εαυτό πάψε ψέματα να λες και να κρατήσεις τις πιο όμορφες στιγμές.


Είναι στιγμές