Issuu on Google+

Agra-Art dom aukcyjny Aukcja 17 marca 2013 WARSZAWA - HOTEL BRISTOL

INDEKS ARTYSTÓW Tadeusz Ajdukiewicz

21

Jan Matejko

Jan Berdyszak

86

Zygmunt Menkes

88

Pawe³ (Paul) Merwart

54

33, 40

Jaros³aw Modzelewski

100 42

Kiejstut BereŸnicki Alfons Dunin Borkowski

12, 13 67

Adam Borowy

98

Aleksander Nisczenkow

Józef Brandt

37

Jerzy Nowosielski

78, 82

4

Leszek Nowosielski

94, 95

Józef Che³moñski W³adys³aw Chmieliñski

11, 50

Edward Okuñ

22

Jan Cybis

71, 72

Józef Oleszkiewicz

55

17

Janusz Orbitowski

87

Jacek Pa³ucha

97

Henryk Pi¹tkowski

16

W³adys³aw Czachórski Marian Czapla

81, 101

Tadeusz Dominik

79, 83

Jerzy Duda Gracz

75, 76, 90

Tadeusz Popiel

9

Eugeniusz Eibisch

68

Rudolf Priebe

47

Erno Erb

29, 30

Józef Rapacki

24

Julian Fa³at

35, 52

Jan Rosen

36

Johann Nepomuk Geller

10

Ferdynand Ruszczyc

61

Stefan Gierowski

85

Guillaume Sanson de Abbeville

38

Jan Grubiñski

41

Leopold Schmutzler

19

W³adys³aw Hasior

84

Jacek Sienicki

89

Walter Heimig

57

Jan Stanis³awski

Józef Jaroszyñski

18

Micha³ Stañko

27

Soter Jaxa-Ma³achowski

65

Franciszek Starowieyski

91

Georges Jeannin

58

Henryk Sta¿ewski

93

Stanis³aw Kaczor-Batowski

39

Zofia Stryjeñska

3

Rajmund Kanelba

69

Jan Styka

Edward Karniej

60

Jan Szancenbach

Alfons Karpiñski

59

Jan Tarasin

Apoloniusz Kêdzierski

5

Bronis³aw Kierzkowski

92

Wiktor Korecki Wojciech Kossak

23, 34 25, 26, 28

Alexander Thiele Czes³aw Wasilewski

7

14, 15 64 102 63 31, 32, 46

August Johann Baptist Weber

53

Joachim Weingart

74

Aleksander Kotsis

48

Stanis³aw Ignacy Witkiewicz

62

Jeremi Kubicki

51

Wincenty Wodzinowski

49

Arika Madeyska

99

Andrzej Wróblewski

77

Georg Majewicz

44, 45

Leon Wyczó³kowski

2

Stanis³aw Wyspiañski

6

Tadeusz Józef Makowski

70

Micha³ Gorstkin Wywiórski

8, 43

Jacek Malczewski

1, 20

Rafa³ Malczewski

66

Jacek Yerka

96

Eugeniusz Markowski

80

Jakub (Jacques) Zucker

73

AUKCJA DZIE£ SZTUKI niedziela, 17 marca 2013, godz. 1900 Hotel BRISTOL Warszawa, ul. Krakowskie Przedmieœcie 42/44

WYSTAWA Galeria Agry-Art - Warszawa, ul. Wilcza 55 4 - 16 marca 2013 w dniu aukcji od 1300 do 1800 w Hotelu Bristol internet - www.agraart.pl

REGULAMIN AUKCJI

DOM AUKCYJNY AGRA-ART PRZEPROWADZA LICYTACJÊ WED£UG SYSTEMU ANGLOSASKIEGO, STOSOWANEGO W EUROPIE I USA, M.IN. PRZEZ DOMY AUKCYJNE SOTHEBY'S I CHRISTIE'S. MO¯NA LICYTOWAÆ PRZEZ INTERNET RAZEM Z SAL¥ (LIVE) NA STRONIE www.agraart.pl ZLECENIA TELEFONICZNE - (22) 625 08 08, E-MAIL agra@agraart.pl S£OWNIK TERMINÓW: Dom Aukcyjny Agra-Art SA, z siedzib¹ w Warszawie przy ul. Wilczej 55/63, nr KRS 101181. ESTYMACJE - przedzia³ cen, w którym w wyniku licytacji z najwiêkszym prawdopodobieñstwem mo¿e znaleŸæ siê cena uzyskana. Estymacje maj¹ charakter orientacyjny, s¹ okreœlane przez Dom Aukcyjny na podstawie wyników aukcji podobnych obiektów, aktualnej tendencji rynkowej itp. W ¿adnym wypadku estymacje nie maj¹ na celu ograniczania ceny uzyskanej - która mo¿e zarówno znaleŸæ siê poni¿ej lub powy¿ej tego przedzia³u. CENA WYWO£AWCZA - cena, od której aukcjoner rozpoczyna licytacjê obiektu. SPRZEDAJACY - osoba zg³aszaj¹ca obiekt do sprzeda¿y (wliczaj¹c agenta, wykonawcê, lub osobistego reprezentanta). KUPUJ¥CY - osoba bior¹ca udzia³ w aukcji. NABYWCA - osoba (lub mocodawca, w przypadku licytacji przez pe³nomocnika), która zg³osi³a najwy¿sz¹ ofertê zaakceptowan¹ przez aukcjonera. UMOWA - umowa zakupu zawarta miêdzy Domem Aukcyjnym a Nabywc¹ w momencie zaakceptowania przez aukcjonera uderzeniem m³otkiem najwy¿szej oferty Nabywcy (art. 70 § 2 KC) PREMIUM - prowizja p³acona przez Nabywcê Domowi Aukcyjnemu, w wysokoœci 15% od Ceny Uzyskanej. C ENA REZERWOWA - cena znana jedynie domowi aukcyjnemu/aukcjonerowi, za któr¹ w³aœciciel obiektu zgodzi³ siê go sprzedaæ. O ile nie jest oznaczone inaczej, cena rezerwowa mieœci siê zawsze miêdzy cen¹ wywo³awcz¹, a doln¹ estymacj¹. CENA ZAKUPU - jest to cena przybita m³otkiem razem z Premium. CENA UZYSKANA - najwy¿sza oferta zaakceptowana przez aukcjonera przez uderzenie m³otkiem, lub w przypadku sprzeda¿y poaukcyjnej - uzgodniona cena sprzeda¿y. CENA GWARANTOWANA - cena, jak¹ Dom Aukcyjny uzgodni³ przed aukcj¹ z Kupuj¹cym, za któr¹ Kupuj¹cy zobowi¹zuje siê nabyæ obiekt. Kupuj¹cy zostaje Nabywc¹ obiektu, je¿eli cena gwarantowana nie zostanie przebita.

d. Informacje o stanie zachowania obrazów mog¹ byæ podane na ¿yczenie. Brak informacji o stanie obiektu w opisie katalogowym nie wyklucza faktu, ¿e by³ poddany konserwacji. e. Oœwiadczenia i poprawki og³oszone w czasie sprzeda¿y uzupe³niaj¹ katalog.

DOM AUKCYJNY

1.

POSTANOWIENIA OGÓLNE a. Przedmiotem aukcji s¹ dzie³a sztuki oraz inne obiekty kolekcjonerskie, powierzone Agra-Art do sprzeda¿y. Wszystkie obiekty s¹ ubezpieczone. b. Dom Aukcyjny zastrzega sobie prawo do wycofania obiektów ze sprzeda¿y bez podania przyczyn i nie ponosi z tego tytu³u ¿adnej odpowiedzialnoœci. c. Dom Aukcyjny zastrzega sobie prawo uniemo¿liwienia uczestnictwa w aukcji bez podania przyczyn. d. Dom Aukcyjny nie ponosi odpowiedzialnoœci za ukryte wady fizyczne i prawne oferowanych obiektów. e. Wszelkie reklamacje rozpatrywane bêd¹ zgodnie z przepisami prawa polskiego.

2.

OPISY I PREZENTACJA OBIEKTÓW a. Dom Aukcyjny gwarantuje zgodnoœæ cech obiektów opisanych w katalogu ze stanem faktycznym. b. Opisy katalogowe obiektów s¹ przygotowywane przez historyków sztuki posiadaj¹cych rozleg³e i udokumentowane doœwiadczenie, potwierdzone prac¹ zawodow¹. Wszystkie obiekty s¹ równie¿ oceniane przez konserwatora dzie³ sztuki. c. Wszystkie obiekty sprzedawane na aukcji mo¿na ogl¹daæ w Domu Aukcyjnym na ok. 14 dni przed aukcj¹ oraz na wystawie poprzedzaj¹cej aukcjê (w Hotelu Bristol). Dom Aukcyjny zaleca wykorzystanie tej mo¿liwoœci do bli¿szego zapoznania siê z obiektami, ich opisem katalogowym i stanem faktycznym.

3.

CENA WYWO£AWCZA I REZERWOWA. ESTYMACJE. a. Wszystkie obiekty, o ile nie s¹ oznaczone inaczej, posiadaj¹ cenê rezerwow¹, znan¹ jedynie Domowi Aukcyjnemu, która mieœci siê w przedziale miêdzy cen¹ wywo³awcz¹, a doln¹ estymacj¹. b. W katalogu podano orientacyjne ceny wywo³awcze oraz estymacje. W³aœciciel obiektu mo¿e zmieniæ cenê rezerwow¹ na ni¿sz¹ do 24 godzin przed rozpoczêciem aukcji. Dom Aukcyjny zastrzega sobie mo¿liwoœæ zmiany ceny wywo³awczej przed aukcj¹. c. Aukcjoner mo¿e w zale¿noœci od zainteresowania obiektem rozpocz¹æ licytacjê od ni¿szej lub wy¿szej ceny wywo³awczej umieszczonej w katalogu. d. Estymacje maj¹ charakter orientacyjny, a nie wi¹¿¹cy. Wyra¿aj¹ prawdopodobieñstwo, a nie pewnoœæ. e. Sprzeda¿ obiektu nastêpuje w momencie, gdy najwy¿sza oferta zaakceptowana przez aukcjonera jest równa lub wy¿sza od ceny rezerwowej danego obiektu. Ten fakt jest potwierdzony przybiciem m³otka i publicznym oœwiadczeniem aukcjonera.

4.

OZNACZENIA OBIEKTÓW W KATALOGU Niektóre obiekty mog¹ posiadaæ nastêpuj¹ce oznaczenia: 4 Obiekt nie posiada ceny rezerwowej, akceptacja ceny wywo³awczej (lub wy¿szej) równoznaczna jest ze sprzeda¿¹ za t¹ cenê. Obiekt posiada cenê gwarantowan¹.

5.

PRZYST¥PIENIE DO AUKCJI a. Osoby nie bêd¹ce dotychczas klientami Agry-Art, a pragn¹ce dokonaæ powa¿niejszych zakupów proszone s¹ o wczeœniejsze skontaktowanie siê z biurem Domu Aukcyjnego w celu ustalenia warunków p³atnoœci. b. Do udzia³u w licytacji dopuszczane s¹ osoby, które wczeœniej dokonywa³y zakupów w Domu Aukcyjnym i bezproblemowo wywi¹zywa³y siê ze swoich zobowi¹zañ. c. W przypadku osób, które nie s¹ znane Domowi Aukcyjnemu wziêcie udzia³u w licytacji mo¿e byæ uwarunkowane podaniem wiarygodnych referencji, podaniem numeru karty kredytowej lub wp³aceniem wadium, zwracanego w wypadku nie dokonania zakupu. d. Wp³ata wadium w wysokoœci 1 000 z³ upowa¿nia do dokonania zakupów o wartoœci w granicach 10 000 - 15 000 z³. Osoby pragn¹ce licytowaæ powy¿ej tej kwoty, proszone s¹ o wp³acenie wadium w wysokoœci 10% planowanych wydatków . e. Osoba dopuszczona do licytacji otrzymuje numer identyfikacyjny. f. Dane osobiste Kupuj¹cego pozostaj¹ do wy³¹cznej wiadomoœci Domu Aukcyjnego. Otrzymuj¹c numer identyfikacyjny Kupuj¹cy wyra¿a zgodê na „Warunki kupna i sprzeda¿y w Domu Aukcyjnym Agra-Art“ (Regulamin Aukcji).

6.

LICYTACJA TELEFONICZNA a. Kupuj¹cy pragn¹cy zachowaæ anonimowoœæ po uprzednim uzgodnieniu z Domem Aukcyjnym mog¹ wzi¹æ udzia³ w licytacji przez telefon. W takim przypadku, Kupuj¹cy podaje numery obiektów, które zamierza licytowaæ oraz numer telefonu, pod który pracownik Domu Aukcyjnego zadzwoni przed licytacj¹. b. Dom Aukcyjny nie ponosi odpowiedzialnoœci za brak mo¿liwoœci wziêcia udzia³u w licytacji telefonicznej z powodu trudnoœci z po³¹czeniem z numerem podanym przez klienta.

c. Istnieje mo¿liwoœæ licytacji telefonicznej w jêzyku angielskim, francuskim lub niemieckim. d. Osoby chc¹ce wzi¹æ telefoniczny udzia³ w aukcji proszone s¹ o wczeœniejsze (min. 24h przed aukcj¹) zg³aszanie siê do Domu Aukcyjnego, poniewa¿ liczba linii telefoniczny udostêpnionych w trakcie licytacji jest ograniczona. 7.

LICYTACJA W IMIENIU KUPUJ¥CEGO - ZLECENIA a. Klienci mog¹ zleciæ Domowi Aukcyjnemu licytowanie w ich imieniu. W takim przypadku nale¿y wype³niæ formularz zamieszczony na koñcu katalogu aukcyjnego lub w Internecie (http://www.agraart.pl). b. Dom Aukcyjny bêdzie licytowa³ do kwoty maksymalnej, oznaczonej na formularzu zlecenia. Dom Aukcyjny do³o¿y wszelkich starañ, by zakupiæ obiekt po najni¿szej mo¿liwej cenie, poni¿ej limitu podanego przez Klienta. c. Formularz nale¿y przes³aæ faxem, lub jego podpisany skan mailem na adres agra@agraart.pl, najpóŸniej 24 godziny przed aukcj¹. d. Dom Aukcyjny nie przyjmuje zleceñ bez limitu.

8.

LICYTACJA PRZEZ INTERNET W CZASIE RZECZYWISTYM (LIVE) a. Dom Aukcyjny udostêpnia mo¿liwoœæ licytacji w czasie rzeczywistym przez Internet razem z sal¹ aukcyjn¹. b. Warunkiem uczestnictwa jest zarejestrowanie siê na stronie internetowej http://live.agraart.pl oraz uzyskanie statusu VIP. c. Status VIP mo¿na uzyskaæ kontaktuj¹c siê z Domem Aukcyjnym lub wp³acaj¹c wadium przez Internet - szczegó³y techniczne s¹ dostêpne w serwisie http://live.agraart.pl d. Dom Aukcyjny nie bierze odpowiedzialnoœci za wszelkie problemy, utrudnienia, a w szczególnoœci brak mo¿liwoœci licytacji spowodowany trudnoœciami lub awari¹ techniczn¹ po stronie klienta lub operatora ³¹cza internetowego.

9.

PRZEBIEG AUKCJI a. Licytacjê prowadzi Aukcjoner, który okreœla post¹pienia w licytacji (podwy¿szenie stawki), rozstrzyga wszelkie spory i wskazuje Nabywcê obiektu. b. Aukcjoner stosuje post¹pienia ustalone wczeœniej wg tabeli, która jest dostêpna w katalogu poni¿ej oraz na stronach internetowych Domu Aukcyjnego. Aukcjoner mo¿e stosowaæ wielokrotnoœæ minimalnych post¹pieñ. Minimalne stawki post¹pieñ nie mog¹ byæ zmieniane, z uwagi na spójnoœæ z internetowym systemem licytacji Live. TA B E L A M I N I M A L N Y C H P O S T ¥ P I E Ñ

PRZEDZIA£ CENOWY

MINIMALNE POST¥PIENIE

do 5 000 z³

100 z³

5 000 - 10 000 z³

500 z³

10 000 - 100 000 z³

1 000 z³

100 000 - 200 000 z³

2 000 z³

200 000 - 500 000 z³

5 000 z³

powy¿ej 500 000 z³

10 000 z³

c. Oferta potencjalnego Nabywcy jest wi¹¿¹ca po zaakceptowaniu jej przez aukcjonera. d. Aukcjoner ma prawo, o ile uzna to za niezbêdne, wycofaæ ofertê, odmówiæ przyjêcia oferty, wycofaæ obiekt lub ponownie zaproponowaæ obiekt do licytacji. e. Aukcjoner ma prawo otwieraæ licytacjê ka¿dego obiektu dzia³aj¹c w imieniu w³aœciciela obiektu. Mo¿e równie¿ sam sk³adaæ oferty (kolejne, lub w odpowiedzi na oferty Kupuj¹cych) a¿ do poziomu ceny rezerwowej.

f. Uderzenie m³otkiem i wskazanie przez Aukcjonera Nabywcy obiektu jest równoznaczne z zawarciem Umowy (zgodnie z art. 70 § 2 Kodeksu Cywilnego). g. Obiekty, których licytacja zakoñczy³a siê poni¿ej ceny rezerwowej nie zostaj¹ sprzedane. Aukcjoner wówczas poinformuje o takim fakcie, wskazuj¹c osobê, która zaoferowa³a najwy¿sz¹ cenê. Obiekt mo¿e byæ sprzedany po aukcji pod warunkiem uzyskania akceptacji w³aœciciela. Taka licytacja nie koñczy siê uderzeniem m³otka. 10. OP£ATY I ZASADY P£ATNOŒCI a. Bezpoœrednio po zakoñczeniu licytacji Nabywca zobowi¹zany jest do potwierdzenia zawarcia umowy w formie pisemnej oraz do wp³acenia zadatku w wysokoœci 10% wartoœci zakupionych obiektów. b. Do wylicytowanej ceny doliczona zostanie op³ata organizacyjna (Premium) w wys. 15 % (w tym zawarty jest podatek VAT i droit de suite). c. Prawo w³asnoœci obiektu przechodzi na Nabywcê z chwil¹ zap³acenia ca³ej ceny. d. O ile nie uzgodniono inaczej, Nabywca obowi¹zany jest wp³aciæ nale¿noœæ za zakupione obiekty w terminie 10 dni od dnia aukcji. Wp³at mo¿na dokonywaæ przelewem bankowym lub gotówk¹ oraz kartami p³atniczymi w siedzibie Domu Aukcyjnego. Dom Aukcyjny przyjmuje p³atnoœci kartami Visa, Mastercard/Eurocard, JBC. e. Numer konta bankowego podany jest w katalogu aukcyjnym i na stronach internetowych. f. W przypadku dokonania p³atnoœci przelewem bankowym, wszelkie koszty transferu œrodków i op³aty bankowe pokrywa Nabywca. W przypadku dokonywania przelewów z zagranicy i w walutach obcych, kwoty bêd¹ ksiêgowane w z³otówkach po kursie stosowanym przez bank prowadz¹cy konto Domu Aukcyjnego. 11. ODST¥PIENIE OD UMOWY a. W przypadku niedotrzymanie warunków Umowy przez Nabywcê, Dom Aukcyjny uprawniony jest do odst¹pienia od Umowy oraz zatrzymania wadium i wp³aconej zaliczki tytu³em kary umownej. b. Dom Aukcyjny zastrzega sobie równie¿ prawo s¹dowego dochodzenia realizacji Umowy i obci¹¿enia Nabywcy wszelkimi kosztami wynik³ymi z tego tytu³u. 12. ODBIÓR OBIEKTÓW a. Wydanie obiektu Nabywcy nastêpuje po zaksiêgowaniu ca³ej nale¿nej kwoty. b. Dom Aukcyjny wydaje potwierdzenie dokonania zakupu podpisane przez historyka sztuki. c. Odbiór zakupionych obiektów odbywa siê w siedzibie Domu Aukcyjnego. Na ¿yczenie kupuj¹cego Dom Aukcyjny mo¿e wys³aæ obiekt pod wskazany adres, je¿eli wszelkie koszty wysy³ki, zapakowania i ubezpieczenia pokryje Nabywca. d. Dom Aukcyjny jest zwolniony z odpowiedzialnoœci z chwil¹ odbioru obiektu w siedzibie Domu Aukcyjnego lub z chwil¹ nadania tego obiektu w urzêdzie pocztowym lub firmie przewozowej. e. O ile nie ustalono inaczej, za zakupione obiekty nie odebrane w terminie 30 dni od daty aukcji, Dom Aukcyjny Agra-Art bêdzie liczy³ sk³adowe w wysokoœci 40 z³ dziennie za jeden obiekt. 13. REKLAMACJE a. Reklamacje rozpatrywane bêd¹ wed³ug przepisów ustawy z dn. 23 IV 1964 Dz. Ust. nr 16 poz. 93 z póŸniejszymi zmianami (Kodeks cywilny). 14. ZASTRZE¯ENIA KOÑCOWE a. Zgodnie z obowi¹zuj¹cymi przepisami wywóz dzie³ sztuki z Polski jest dozwolony, o ile obiekt nie jest starszy ni¿ 50 lat lub jego wartoœæ nie przekracza limitów wymienionych w Ustawie o Ochronie Zabytków. Wiêcej informacji mo¿na znaleŸæ na stronach internetowych Agra-Art. b. Dom Aukcyjny jest zobowi¹zany do zbierania danych osobowych klientów dokonuj¹cych transakcji powy¿ej 15 tys. euro.

1 JACEK MALCZEWSKI (Radom 1854 - Kraków 1929)

CZERWONA DZIEWCZYNA, 1891 olej, tektura 25,7 x 16 cm sygn. p.d.: J Malczewski | 91 Na odwrocie napis czarn¹ farb¹: Nie uciekaj dziewczê lube | Moje sto tysiêcy! | Dogoniê ja moj¹ zgubê | I nie puszczê wiêcej!!! Ponadto przy dolnej krawêdzi napis farb¹: N.3; atramentem: [...] 1/4 / 26. Przy górnej krawêdzi zachowany fragment drukowanej papierowej nalepki: [ROMAN] D[RO]BNER. KRAK[ÓW]

418 000 z³

estymacja: 30 000 - 50 000

Obraz reprodukowany lub opisywany w: - J. Puciata-Paw³owska, Jacek Malczewski, Wroc³aw - Warszawa Kraków 1968, il. 35 (poza tekstem).

Motyw ludowy - przewijaj¹cy siê przez ca³¹ twórczoœæ Malczewskiego - w jej wczeœniejszym okresie ³¹czy³ siê ze œciœle rodzajow¹ tematyk¹ prac artysty. Z czasem rodzajowoœæ i realia etnograficzne ust¹pi³y miejsca fantastyce, a wiejskie dziewczyny zmieni³y siê w zjawy - rusa³ki czy nimfy. Obraz Czerwona dziewczyna z roku 1891 nale¿y jeszcze do tego wczeœniejszego okresu i jest typow¹, wzbogacon¹ anegdot¹, wiejsk¹ scen¹ rodzajow¹ z ch³opakiem biegn¹cym za odchodz¹c¹ dziewczyn¹. Treœæ obrazu komentuj¹, zamieszczone na jego odwrocie, s³owa popularnej piosenki, przejête z wiersza Kazimierza Brodziñskiego (Wies³aw, wyd. I 1820; tu wg wyd. 1912). Spoœród dzie³ Malczewskiego o podobnym rodzajowym charakterze i powsta³ych w tym samym okresie mo¿na tu przypomnieæ takie obrazy jak na przyk³ad: W szkodzie (1883-1885), Kobieta zarzynaj¹ca kury (1890-1898), Na ³awie, Wieczorynka, Swaty (wszystkie reprodukowane w: J. Puciata-Paw³owska, Jacek Malczewski, Wroc³aw 1968), a tak¿e Dziewczynê wiejsk¹ wystawion¹ w Domu Aukcyjnym Agra-Art w roku 1996. Wiêcej o artyœcie - kat. nr 20

2 LEON WYCZÓ£KOWSKI (Huta Miastkowska k. Siedlec 1852 - Warszawa 1936)

RYBAK Z SIECI¥, ok. 1890 olej, p³ótno naklejone na tekturê 23,1 x 17,8 cm sygn. l.d.: LWycz

427 000 z³

estymacja: 35 000 - 45 000

W latach 1883-1895 Wyczó³kowski wielokrotnie i na d³ugo wyje¿d¿a³ na Ukrainê. W jego twórczoœci by³y to lata wa¿ne, lata które wspomina³, mówi¹c: „Ukraina ... prze³om dla mnie /.../ Tam siê odnowi³em i zrzuci³em z siebie wp³ywy akademii“. Wed³ug Marii Twarowskiej, ten znamienny prze³om w malarstwie artysty oznacza³ „odrzucenie rutyny akademickiej, przemycie oczu widokami natury nie utrefnionej rêk¹ cz³owieka, wnikanie w istotê pleneru i szukanie na w³asn¹ rêkê najszczerszego malarskiego wyrazu dla przyrody i dla wspó³¿ycia z ni¹ prostych ludzi“. Z tych lat pochodz¹, m.in. liczne obrazy i plenerowe studia, malowane o wschodzie czy zachodzie s³oñca nad Rosi¹, obrazy przedstawiaj¹ce rybaków z wêdk¹ lub wiêcierzem, zastawiaj¹cych sieci, brodz¹cych w wodzie, wybieraj¹cych

raki z saka b¹dŸ wyp³ywaj¹cych czó³nem na po³ów. By móc uchwyciæ zmienne refleksy odbijaj¹cego siê w wodzie s³onecznego œwiat³a - jaskrawoczerwonego o zachodzie a srebrzystego o œwicie artysta czêsto nocowa³ w sza³asie nad wod¹. Ogó³em namalowa³ wówczas oko³o 30 obrazów z rybakami (dziœ znana jest tylko czêœæ tego zespo³u). Niektóre z tych prac pokaza³ w roku 1889 na wystawie w warszawskim Salonie Krywulta. Po latach „czêsto i z widocznym przywi¹zaniem powraca³ wspomnieniami do Rybo³ówstwa“. Parokrotnie i nie bez dumy podkreœla³: „Dawniej by³em w sztuce rewolucjonist¹. Rewolucja to plener nowy, osobisty ... Rybacy - czysto osobisty plener“. [cyt. wg: Leon Wyczó³kowski, Listy i wspomnienia, oprac. M. Twarowska, Wroc³aw 1960, s. 53-55].

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Leon Wyczó³kowski - malarz, grafik i pedagog, by³ jednym z najwybitniejszych artystów polskich tworz¹cych na prze³omie XIX i XX w. Studia artystyczne rozpocz¹³ w warszawskiej Klasie Rysunkowej pod kierunkiem W. Gersona i A. Kamiñskiego (1869-73), nastêpnie kontynuowa³ je w monachijskiej ASP u A. Wagnera (1875-77), w Krakowie u J. Matejki (1877/78) i podczas dwukrotnych wyjazdów do Pary¿a (1878 i 1889). Po studiach zamieszka³ we Lwowie, póŸniej przeniós³ siê do Warszawy. Lata 1883-95 spêdzi³ podró¿uj¹c po Ukrainie i Podolu. W 1895 przeniós³ siê do Krakowa powo³any na wyk³adowcê tamtejszej Szko³y Sztuk Piêknych. W latach nastêpnych wiele podró¿owa³ - do W³och, Francji, Hiszpanii, Holandii, Anglii. Nale¿a³ do grona cz³onków-za³o¿ycieli Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka“. Wiele wystawia³ tak w kraju, jak i za granic¹. Lata 1929-36 spêdzi³ w Poznaniu i Goœcieradzu, doje¿d¿aj¹c do Warszawy, gdzie (od 1934) prowadzi³ katedrê grafiki w ASP. Malowa³ krajobrazy, portrety, sceny rodzajowe, martwe natury i kwiaty. Chêtnie pos³ugiwa³ siê technik¹ pastelu i akwareli, by³ wybitnym grafikiem, zajmowa³ siê te¿ rzeŸb¹

3 ZOFIA STRYJEÑSKA (Kraków 1891 - Genewa 1976)

TANIEC GÓRALSKI gwasz, o³ówek, papier; 34 x 42,5 cm (w œwietle oprawy) sygn. l.d.: Z. STRYJEÑSKA 48 000 z³

estymacja: 12 000 - 15 000

INFORMACJA O ARTYSTCE: Zofia Stryjeñska, z domu Lubañska - malarka, ilustratorka, scenograf - by³a jedn¹ z barwniejszych postaci polskiego œrodowiska artystycznego w dwudziestoleciu miêdzywojennym. Po krótkim okresie nauki u Leonarda Stroynowskiego i w krakowskich szkole Marii Niedzielskiej wyjecha³a do Monachium, gdzie w latach 1911-1912

w mêskim przebraniu studiowa³a w Akademii Sztuk Piêknych (kobiet wówczas na studia nie przyjmowano). Debiutowa³a w krakowskim TPSP w roku 1912 cyklem kartonów Polskich bajd inspirowanych opowieœciami ludowymi. W 1916 wysz³a za m¹¿ za Karola Stryjeñskiego. Do 1919 mieszka³a w Krakowie, póŸniej w Pary¿u, Krakowie, Zakopanem i Warszawie. W roku 1925 odnios³a miêdzynarodowy sukces otrzymuj¹c Gran Prix na Wystawie Sztuki Dekoracyjnej, gdzie pokaza³a szeœæ wielkich panneaux z przedstawieniem miesiêcy. Zajmowa³a siê dekoracyjnym malarstwem architektonicznym, polichromi¹, ilustratorstwem, scenografi¹ (m.in. Harnasie Karola Szymanowskiego; 1938), wzornictwem przemys³owym (projekty kilimów, zabawek). Stworzy³a w³asny specyficzny styl w dekoracyjnie stylizowanych, barwnych, pe³nych dynamiki i temperamentu obrazach, akwarelach i gwaszach. W ich tematyce odwo³ywa³a siê do legend, wierzeñ, historii i obyczajowoœci ludowej. Wyda³a kilka tek graficznych (Bo¿ki s³owiañskie, 1917 i 1922; Tañce polskie, 1927), jej prace szeroko spopularyzowane by³y tak¿e przez albumy i barwne pocztówki.

4 JÓZEF CHE£MOÑSKI (Boczki k. £owicza 1849 Kuklówka k. Grodziska Mazowieckiego 1914)

ŒMIGUS, 1886 tusz lawowany, gwasz, papier na tekturze; 34 x 43,8 cm (w œw. p-p) sygn. p.d.: J. CHELMONSKI | 1886 419 000 z³

estymacja: 30 000 - 50 000

Obraz reprodukowany i opisywany w: - „K³osy“ 1886, 2 pó³rocze, nr 1087 z dn. 17.04.1886, il. na s. 264 (Œmigus; rysunek J. Che³moñskiego. Fototyp Krakowa w Pary¿u (Maison Lefman). - [Kat. wystawy] Wystawa Dzie³ Józefa Che³moñskiego. Towarzy stwo Przyj. Sztuk Piêknych we Lwowie. Lipiec 1907. [Lwów 1907], s. 4, poz. 11 (tu datowany 1885; w³asnoœæ prywatna [we Lwowie?]).

Che³moñski namalowa³ Œmigus w Pary¿u w roku 1886. W tym¿e roku rysunek reprodukowany by³ w polskiej prasie, a w lipcu 1907 pokazany zosta³ na du¿ej, retrospektywnej „Wystawie Dzie³ Józefa Che³moñskiego“ urz¹dzonej w Towarzystwie Przyjació³ Sztuk Piêknych we Lwowie. W katalogu wystawy okreœlony zosta³ jako „w³asnoœæ prywatna“ i mo¿na siê domyœlaæ, ¿e pochodzi³ z jakiejœ kolekcji lwowskiej; w katalogach wczeœniejszych wersji tej wystawy nie by³ bowiem wymieniony. Za konsultacjê dziêkujemy panu Tadeuszowi Matuszczakowi

Wiêcej o artyœcie - www.agraart.pl

5 APOLONIUSZ KÊDZIERSKI

6 STANIS£AW WYSPIAÑSKI

(Suchedniów 1861 - Warszawa 1939)

(Kraków 1869 - Kraków 1907)

KOBIETA Z CHRUSTEM, 1927-1928

PEJZA¯. ZAROŒLA NAD WOD¥, 1890

(datowanie za E. Charaziñsk¹)

kredka, papier, 39 x 32,7 cm (w œwietle passe-partout) sygn. l.d. monogramem wi¹zanym: SW | 90.

akwarela, papier na tekturze, 53,5 x 65 cm (w œwietle ramy) sygn. l.d.: A. Kêdzierski Na odwr., na „plecach“ oprawy nalepka z rêkopiœmiennym tekstem z informacj¹ o obrazie i wystawach, na których by³ pokazany w 1981 (Muzeum Okrêgowe w Radomiu, Muzeum Narodowe w Warszawie). 412 000 z³

estymacja: 15 000 - 25 000

Obraz reprodukowany lub opisywany w: - Apoloniusz Kêdzierski 1861-1939, [katalog oprac. E. Charaziñska, M. Kaczanowska], Muzeum Okrêgowe w Radomiu, Muzeum Narodowe w Warszawie, Radom 1981, s. 58, nr kat 106.

430 000 z³

estymacja: 40 000 - 50 000

Rysunek pochodzi z wczeœniejszego okresu twórczoœci Wyspiañskiego, powsta³ prawdopodobnie podczas jego pierwszej podró¿y zagranicznej i kilkumiesiêcznego pobytu w Pary¿u. W tym czasie artystê bardzo zajmowa³ temat pejza¿u, o czym niejednokrotnie wspomina³ w listach do Lucjana Rydla i Karola Maszkowskiego. Wobec niewielkiej liczby zachowanych pejza¿y z tego okresu, prezentowany rysunek jest ciekawym przyk³adem jego zainteresowañ krajobrazem. Za konsultacje dziêkujemy pani Marcie Romanowskiej

7 JAN STANIS£AWSKI (Olszana na Ukrainie 1860 - Kraków 1907)

PEJZA¯ - £¥KA, ok. 1900 olej, tektura 22,8 x 30,2 cm (w œwietle oprawy) sygn. l.d.: JAN STANIS£AWSKI Na odwrocie stempel, nalepka, napisy: - stempel: JAN STANIS£AWSKI | ZE SPUŒCIZNY | POŒMIERTNEJ | [podpisany] Janina Stanis³awska; obok stempel: 119; powy¿ej - o³ówkiem - napis w kó³ku: 212; po prawej: - u góry o³ówkiem: DA 119; u do³u atramentem: Poœwiadczam autentycznoœæ obrazu | Jana Stanis³awskiego Józef Mehoffer

433 000 z³

estymacja: 60 000 - 70 000

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Jan Stanis³awski - wybitny malarz pejza¿ysta, grafik, pedagog - by³ jedn¹ z najbarwniejszych postaci krakowskiego œrodowiska artystycznego epoki M³odej Polski. Pocz¹tkowo w Warszawie i Petersburgu studiowa³ matematykê, póŸniej malarstwo u Wojciecha Gersona w Warszawie, W³adys³awa £uszczkiewicza w krakowskiej Szkole Sztuk Piêknych, a w latach 1885-1888 u Carolusa Durana w Pary¿u. Wiele podró¿owa³ po Europie - wyje¿d¿a³ do Francji, W³och, Hiszpanii, Szwajcarii, Niemiec, Austrii, Czech, wielokrotnie jeŸdzi³ na Ukrainê. W 1895 by³ w Berlinie, gdzie wspó³pracowa³ z Wojciechem Kossakiem i Julianem Fa³atem przy malowaniu panoramy Berezyna. W 1897 zosta³ profesorem malarstwa krajobrazowego krakowskiej Szko³y Sztuk Piêknych, twórc¹ tzw. „krakowskiej szko³y

pejza¿u“. Wykszta³ci³ blisko 60 uczniów, m.in. Stanis³awa Kamockiego, Henryka Szczygliñskiego, Stefana Filipkiewicza, Iwana Trusza czy Stanis³awa Ga³ka. By³ jednym z za³o¿ycieli Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka“ (1897), cz³onkiem Towarzystwa „Polska Sztuka Stosowana“ (1901). Uczestniczy³ w wielu wystawach. Pocz¹tkowo malowa³ realistyczne pejza¿e oparte na przygotowawczych studiach z natury (liczne zachowane szkicowniki). PóŸniejsza fascynacja impresjonizmem spowodowa³a eksperymenty ze œwiat³em w pejza¿u i coraz wiêksz¹ d¹¿noœæ do syntezy form barwnych. Podczas swych podró¿y tworzy³ setki, najczêœciej miniaturowych pejza¿y malowanych bezpoœrednio w plenerze. Zajmowa³ siê grafik¹, ilustracj¹, projektowa³ plakaty i dekoracje teatralne.

8 MICHA£ GORSTKIN WYWIÓRSKI

9 TADEUSZ POPIEL

(Warszawa 1861 - Warszawa 1926)

(Szczucin 1863 - Kraków 1913)

STRUMIEÑ W JESIENNYM PARKU, lata 1900-1915

POWÓD, 1903

olej, p³ótno na tekturze 45 x 74 cm

olej, p³ótno (dubla¿), 49,2 x 41 cm sygn. p.d.: T. Popiel

9 000 z³

estymacja: 10 000 - 15 000

43 000 z³

estymacja: 5 000 - 6 000

Obraz pochodzi ze zbiorów rodziny artysty i wraz z ca³¹ kolekcj¹ w liczbie 150 pejza¿y i pejza¿owych studiów malarskich - by³ pokazany na wystawie w Centrum Kultury Zamek w Poznaniu w 2004. Wystawie tej towarzyszy³ obszerny katalog, zawieraj¹cy opisy i reprodukcje wszystkich wystawionych prac artysty, ujêtych w kilka zespo³ów pejza¿y. Prezentowany tu obraz znalaz³ siê w grupie zatytu³owanej „Widzenie rejestruj¹ce [1900-1915]“.

Obraz powsta³ pod wra¿eniem „wielkiej powodzi“ w lipcu 1903 roku, powodzi spowodowanej przez obfite deszcze padaj¹ce bez ustanku przez kilka tygodni. Motyw ten artysta powtórzy³ te¿ w nieco odmiennej kompozycji - obrazie znanym z reprodukcji w ksi¹¿ce p.t. Tadeusz Popiel. Szkic monografii, [tekst Lech] Poznañ 1913, tablica nlb 17; kolor.)

Obraz reprodukowany lub opisywany w: - M. Go³¹b, Micha³ Gorstkin Wywiórski - pejza¿e. Miêdzy niebem a ziemi¹, Centrum Kultury Zamek w Poznaniu, [Poznañ 2004], rozdzia³: III Widzenie rejestruj¹ce, s. 120, nr kat. 81, il. na s. 75.

Wiêcej o artyœcie - www.agraart.pl

Informacja o artyœcie - kat. nr 43

10 JOHANN NEPOMUK GELLER

11 W£ADYS£AW CHMIELIÑSKI

(Wiedeñ 1860 - Weissenkirche a. d. Donau 1954)

(Warszawa 1911 - Warszawa 1979)

NA KRAKOWSKIM RYNKU, przed 1914

WNÊTRZE KOŒCIO£A MARIACKIEGO W KRAKOWIE, przed 1939

olej, o³ówek, p³ótno, 68 x 98 cm (w œwietle ramy) sygn. p.d.: Joh. Nep. Geller 48 000 z³

estymacja: 12 000 - 18 000

olej, p³ótno, 50 x 35 cm sygn. p.d.: W³ Chmieliñski 48 000 z³

estymacja: 12 000 - 15 000

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Johann Nepomuk Geller - malarz; studia artystyczne rozpocz¹³ w 1876 pod kierunkiem C. Griepenkerla w ASP w Wiedniu. Z powodów materialnych przerwa³ naukê i pracowa³ jako litograf. Po latach ponownie podj¹³ studia w Akademii u E. Peithnera von Lichtenfels. Pobiera³ tak¿e prywatne lekcje u A. Schrödla. W 1886 debiutowa³ na wystawie w wiedeñskim Kunstlerhaus, by³ cz³onkiem stowarzyszeñ artystycznych Hagebund i Secesja. Malowa³ sceny rodzajowe, pejza¿e, widoki miejskie, portrety i kwiaty. Od 1895 jego specjalnoœci¹ sta³y siê zw³aszcza sceny targowe; z upodobaniem malowa³ place targowe w ró¿nych odwiedzanych miastach. Stale mieszka³ w Weissenkirche, miasteczku w Wachau, dolinie Dunaju, w dolnej Austrii. Jego umi³owanie tej krainy sprawi³o, ¿e artystê okreœlano „malarzem z Wachau“.

Obraz przedstawia widok z g³ównej nawy œwi¹tyni w stronê zamkniêcia po³udniowej nawy bocznej; po lewej widoczny o³tarz - Cyborium na Najœwiêtszy Sakrament, autorstwa Jana Marii Padovaniego, dalej ku prawej - o³tarz z kamiennym krucyfiksem Wita Stwosza oraz fragment kaplicy œw. Jana Nepomucena. Informacja o artyœcie - kat. nr 50

12 JAN MATEJKO (Kraków 1838 - Kraków 1893)

NOCNE PRZYGODY JANA OLBRACHTA Z KALLIMACHEM, 1881 Nocna wyprawa Jana Olbrachta i Kallimacha, Nieszczêœliwe zaloty Olbrachta, Przygoda nocna Jana Olbrachta olej, tektura, 52,2 x 42 cm sygn. l.d.: JM; napis p.d.: 1W 91 Na odwrocie - odwrotnie w stosunku do kompozycji malarskiej napis o³ówkiem: Jan Mateyko. Ponadto - powy¿ej - drukowana nalepka o treœci: GRUNDIRTE CARTONS., a na niej jeszcze dwie ma³e drukowane nalepki: MAGAZYN | A. BASION, OPTYK | W KRAKOWIE | ZA£O¯. 1801 | Ner 20“ (na pierwszej) oraz 16“ (na drugiej); cyfry naniesione atramentem. U góry w lewym naro¿niku odciœniête logo wiedeñskiej firmy, oferuj¹cej materia³y malarskie: W. KOLLER & CO.

4500 000 z³

Nocne przygody Jana Olbrachta z Kallimachem malowa³ Matejko w sierpniu 1881 roku, podczas letniego pobytu w swoim dworku w podkrakowskich Krzes³awicach. Te swoiste wakacje artysty, wytchnienie od pracy nad wielkim p³ótnem Ho³du pruskiego, wp³ynê³y byæ mo¿e na l¿ejsz¹ tematykê namalowanych wówczas obrazów Jana Olbrachta i pogodnej, radosnej Rzeczypospolitej Babiñskiej. W tym samym roku 1881 obraz zosta³ pokazany na wystawie Towarzystwa Przyjació³ Sztuk Piêknych w salach krakowskich Sukiennic. Opatrzono go tu jednak tytu³em odmiennym, ale powtarzanym odt¹d obok tytu³u pierwotnego: Nieszczêœliwe zaloty Olbrachta. Na tej wystawie obraz naby³ Aleksander Krywult, który rok wczeœniej otworzy³ w Warszawie ciesz¹cy siê ju¿ du¿¹ renom¹ Salon wystawowy. Krywult przewióz³ obraz do Warszawy, jeszcze przed koñcem roku wystawi³ go w swoim Salonie i niebawem sprzeda³ niewiadomemu nabywcy. Obraz trafi³ wiêc do zbiorów prywatnych i przez blisko 100 lat pozostawa³ niedostêpny dla badaczy i mi³oœników sztuki Jana Matejki. Wiadomoœæ o nim nadesz³a dopiero w 80. latach XX w., kiedy obraz pojawi³ siê w antykwariacie Czes³awa Bednerczyka w Wiedniu. Jego powrót po tylu latach do kraju jest wydarzeniem. Nocne przygody Jana Olbrachta z Kallimachem to scena o charakterze historyczno-rodzajowym; rzecz dzieje siê noc¹ na podwórcu bogatej mieszczañskiej kamienicy. Jan Olbracht podczas mi³osnej schadzki z krakowsk¹ mieszczk¹, zostaje zraniony przez rywala. S³aniaj¹cego siê króla podtrzymuje Kallimach, w g³êbi widaæ uzbrojonego napastnika i dwóch powstrzymuj¹cych go mê¿czyzn.

estymacja: 900 000 - 1 100 000

Temat obrazu zaczerpn¹³ Matejko z podawanej przez kronikarzy popularnej anegdoty, wedle której król Jan Olbracht (1459-1501; król Polski od 1492), po nieudanej wyprawie wo³oskiej w 1497 roku „przyjechawszy do Krakowa z Wo³och po owej pora¿ce sromotnej jakoby co dobrego sprawi³, kolacje, biesiady, tañce stroj¹c, by³ wesó³; powiadaj¹, i¿ raz w nocy tylko samotrzeæ po mieœcie ceklowa³, a gdy siê pijany na pijaniców natrafi³, powadzi³ siê z nimi, tam¿e go raniono, z której rany d³ugo chorowa³, prawie go by³ Bóg tym szwankiem sromotnym skara³, gdy godnoœci i urzêdu swojego zabaczy³“. Zdarzenie to po³¹czy³ Matejko z przekazami o temperamencie króla, który „na mi³oœæ cielesn¹ by³ poniek¹d natarczywszy i namiêtnoœciom i chuciom jako cz³owiek wojskowy folgowa³.“ Historia zachowa³a nawet nazwisko jednej z jego kochanek, krakowskiej mieszczki, niejakiej W¹sówny. W obrazie Matejki Janowi Olbrachtowi towarzyszy jego dawny nauczyciel i póŸniejszy doradca Kallimach, czyli Filippo Buonaccorsi (1436-1496), w³oski humanista, dyplomata, pisarz i poeta. Historia potraktowana jest tu doœæ swobodnie; Matejko przeniós³ ca³e zdarzenia w czasy na parê lat przed wypraw¹ wo³osk¹; tylko wtedy bowiem Kallimach móg³ jeszcze towarzyszyæ Olbrachtowi. Jest to zgodne ze zwyczajem i za³o¿eniami artysty, który swoje obrazy budowa³ bardziej wed³ug ducha czasów, ludzkich postaw i namiêtnoœci, ni¿ wedle rygorów œcis³oœci historycznej. St¹d w jego dzie³ach spotykaj¹ siê czêsto postaci, które nie zawsze bra³y udzia³ w rzeczywistym zdarzeniu, ale ¿y³y i dzia³a³y w tym samym czasie, reprezentuj¹c okreœlone postawy.

Warto jeszcze wspomnieæ o artystycznym „warsztacie“ Matejki, który - jak uj¹³ to M. Porêbski - „mia³ wszelkie cechy wysoko wyspecjalizowanego warsztatu naukowego. Wypisy, studia, rysunki, rekwizyty artysta gromadzi³ konsekwentnie i systematycznie przez ca³e ¿ycie, czego nie mia³ pod rêk¹, to przechowywa³a jego pamiêæ“. Ten casus mamy te¿ w Nocnych przygodach Jana Olbrachta z Kallimachem. Artysta wykorzysta³ tu bowiem swój du¿o wczeœniejszy rysunek przedstawiaj¹cy arkadowy dziedziniec kamienicy w Monachium, rysunek powsta³y jeszcze w czasie studiów w roku 1859. Za konsultacjê i zwrócenie uwagi na rysunek Matejki dziêkujemy pani Ma³gorzacie Buyko W tekœcie u¿yto cytatów z kronik Macieja Miechowity i Macieja Stryjkowskiego za: R. Karpiñski, Jan I Olbracht [w:] Poczet królów i ksi¹¿¹t polskich, Warszawa, Czytelnik, 1984; reprodukcja rysunku ze zbiorów Domu Matejki w: Jan Matejko 1838 -1893. Gemälde, Aquarelle, Zeichnungen, (B. Kucza³a, F. Stolot), Nümberg 1982, nr kat. 166, il. 90).

Wiêcej informacji o artyœcie i o bohaterach Nocnych przygód... w internecie (www.agraart.pl) i w specjalnym wydawnictwie poœwiêconym obrazowi.

Obraz wymieniany i reprodukowany, m.in. w: - M. Gorzkowski, O artystycznych czynnoœciach Jana Matejki od lat jego najm³odszych tj. od r. 1850 do koñca r. 1881, Kraków 1881, s. 93; - S. Tarnowski, Matejko, Kraków 1897, s. 512; - M. Gorzkowski, Jan Matejko. Epoka lat dalszych, do koñca ¿ycia artysty. Z dziennika prowadzonego w ci¹gu lat siedemnastu, Kraków 1898, s. 255; - E. Swieykowski, Pamiêtnik Towarzystwa Przyjació³ Sztuk Piêknych w Krakowie 1854-1904, Kraków 1905, s. 104 [wystawiony 1881]; - S. Witkiewicz, Matejko, wyd. 2, Lwów 1912, il. 157 na s. 167 [wyd. 1908, il. 140 na s. 151]; - M. Szukiewicz, Artystyczne przedszkole Matejki [w:] Jan Matejko. Studia i szkice, W setn¹ rocznicê urodzin miasto Kraków, Kraków 1938, s. 36; - M. Treter, Matejko. Osobowoœæ artysty, twórczoœæ, forma i styl, Lwów -Warszawa 1939, il. na s. 377; - J. Bogucki, Matejko, Warszawa 1955, s. 222; - S. Serafiñska, Jan Matejko. Wspomnienia rodzinne, Kraków 1955, s. 659, il. na wklejce miêdzy ss. 400-401; - M. Porêbski, Malowane dzieje, Warszawa 1961, s. 172, 209; - J. Gintel, Jan Matejko. Biografia w wypisach, wyd. 2, Kraków 1966, s, 359, il. na s. 362 [wyd. wczeœniejsze: Jan Matejko. Wypisy biograficzne, Kraków 1955]

- J. Starzyñski, Jan Matejko, wyd. 1, Warszawa 1957, s. 24, il. 236; wyd. 2, Warszawa 1979 [tu b³êdna informacja, ¿e obraz znajduje siê w USA]; - Dzieje Polski w obrazach [wstêp i wybór ilustracji M. Mas³owski, noty biograficzne M. Siuchniñski], ARKADY, Warszawa 1962, il. 64; - M. P³a¿ewska, Warszawski Salon Aleksandra Krywulta (18801906), [w:] Rocznik Muzeum Narodowego w Warszawie, t. X, Warszawa 1966, s. 391 [wystawiony 1881]; - K. Sroczyñska, Jan Matejko, Wyd. KAW seria ABC, Warszawa 1976, s. 19; - S. Jordanowski, Vademecum malarstwa polskiego w USA, Bicentennial Pub. Corp. New York 1988, s. 79 [wyd. polskie: Wroc³aw 1996, s. 38]; - M. Gorzkowski, Jan Matejko. Epoka od r. 1861 do koñca ¿ycia artysty z dziennika prowadzonego w ci¹gu lat siedemnastu [tekst wg poprawionego przez autora wydania z 1898 opracowali K. Nowacki i I. Trybowski], Kraków 1993, s. 215; - K. Sroczyñska [red.], Matejko. Obrazy olejne, Katalog, Warszawa 1993, s. 177-178, nr kat. 204, il. na s. 177 (tu pe³na wczeœniejsza bibliografia); - E. Micke-Broniarek, Matejce w ho³dzie... W stulecie œmierci artysty, Katalog wystawy, Muzeum Narodowe w Warszawie 1993, s. 153, nr kat. 66, il. 66.

rewers

13 JAN MATEJKO (Kraków 1838 - Kraków 1893)

ALEKSANDRA OLGIERDÓWNA, przed 1860 rysunek dwustronny awers: portret ciemnow³osej kobiety widziany w lewym profilu akwarela, o³ówek, kredka, papier, 11,5 x 7 cm sygn. o³ówkiem p.d.: JM (monogram wi¹zany) wzd³u¿ górnej krawêdzi autorski napis o³ówkiem: Ale(Xandra) Olgierdówna | XIV w.rewers: portret ciemnow³osej kobiety widziany w prawym profilu, w lustrzanym odbiciu o³ówek, papier, 11,5 x 7 cm 46 000 z³

estymacja: 10 000 - 15 000

Rysunek - powsta³y we wczesnych latach twórczoœci Matejki - przedstawia Aleksandrê Olgierdównê (1368-1434) - ksiê¿niczkê litewsk¹ i ksiê¿nê mazowieck¹, córkê Olgierda, wnuczkê Gedymina, siostrê W³adys³awa Jagie³³y, od 1388 ¿onê ksiêcia mazowieckiego Siemowita IV. Rysunek uznaæ nale¿y za dzie³o odrêbne, a nie za szkic do któregoœ z obrazów historycznych. Natomiast do postaci samej ksiê¿nej Aleksandry artysta powróci³ jeszcze po latach, umieszczaj¹c j¹ w obrazie Chrzest Litwy z cyklu Dzieje cywilizacji w Polsce, namalowanym w roku 1888. Siostra króla twarz¹ do ziemi przyklêk³a tu u stóp krzy¿a wzniesionego na ruinach pogañskiej œwi¹tyni Perkuna. Wiêcej o artyœcie - kat. nr 12

awers

14 JAN STYKA

15 JAN STYKA (Lwów 1858 - Rzym 1925)

ŒMIERÆ PETRONIUSZA I EUNICE, 1903 kredka, papier, 38 x 46,5 cm; sygn. pd.: JS. (monogram wi¹zany) Na tzw. plecach nalepka: /.../ 7. Rue Hegesippe Moreau /./ | Paris /./. Na ni¹ zachodzi nalepka TZSP w Warszawie: 38014 Autor STYKA JAN | Tytu³ Œmieræ Petroniusza i Eunice wykonanie rys. | cena - w³ 30 Data 13. LUT. 1930. Ponadto napisy kredk¹: 26 oraz 3829 /[ .] 787; w l.g. atramentem: M. Broniewski (?) 9 000 z³

estymacja: 10 000 - 14 000

Petroniusz... i Piotr... to rysunki z serii ilustracji do Quo vadis Henryka Sienkiewicza, które Styka przygotowa³ dla znanego francuskiego wydawcy Ernesta Flammariona. Nad ilustracjami do Quo vadis Styka pracowa³ przez kilka lat (1900-1903), wykonuj¹c ³¹cznie

PIOTR APOSTO£ W CYRKU, 1903 kredka, pastel, papier, 61,2 x 46,5 cm (w œwietle passe-partout) sygn. l.d.: Jan Styka 1903 Na tzw. plecach nalepka: /.../ 7. Rue Hegesippe Moreau /./ | Paris /./. Ni¿ej nalepka TZSP w Warszawie: 38016 Autor STYKA JAN | Tytu³ Piotr ap. w cyrku wykonanie rys. | cena - w³ 32 Data 13. LUT. 1930 11 000 z³

estymacja: 12 000 - 16 000

ponad 170 rysunków. Trzy tomy Quo vadis ukaza³y siê w latach 1901-1904. By³o to du¿e przedsiêwziêcie edytorskie i jedyne tak bogato ilustrowane wydanie powieœci Sienkiewicza. Wiêcej o ilustracjach do Quo vadis - www.agraart.pl

16 HENRYK PI¥TKOWSKI (Kijów 1853 - Warszawa 1932)

DAMA Z PAPUG¥, przed 1900 olej, deska 40,5 x 26,5 cm sygn. po lewej: H. PI¥TKOWSKI.

411 000 z³

estymacja: 15 000 - 18 000

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Henryk Pi¹tkowski - malarz, literat, krytyk sztuki; studiowa³ w warszawskiej Klasie Rysunkowej u Rafa³a Hadziewicza, w prywatnych pracowniach malarzy warszawskich oraz u Aleksandra Wagnera i Karla Piloty’ego w Akademii monachijskiej. W roku 1875 przebywa³ na Ukrainie i w Warszawie, sk¹d razem z Józefem Che³moñskim wyjecha³ do Pary¿a. Odwiedzi³ Londyn, a w 1879 wróci³ do kraju. Mieszka³ w Ochmatowie, kilka lat spêdzi³ w Odessie, a w koñcu na sta³e przeniós³ siê do Warszawy, By³ wspó³za³o¿ycielem stowarzyszenia „Pro Arte“. Malowa³ g³ównie sceny rodzajowe, krajobrazy, portrety, obrazy religijne i obrazy o tematyce antycznej. Pisywa³ ksi¹¿ki i artyku³y o sztuce, w tym wiele o twórczoœci wspó³czesnych sobie artystów.

17 W£ADYS£AW CZACHÓRSKI (Lublin 1850 - Monachium 1911)

G£ÓWKA. DZIEWCZYNA Z GODZIKAMI, 1899 olej, deska, 17,3 x 13 cm sygn. l.g.: Czachórski | 1899 Na odwrocie ma³a nalepka z numerem: 7322. Ponadto w po³owie zachowana drukowana nalepka angielskiej firmy WINDSOR & NEWTON oferuj¹cej materia³y malarskie i papiernicze.

430 000 z³

estymacja: 40 000 - 60 000

Czachórski, mistrz efektownych obrazów z postaciami piêknych dam w pe³nych przepychu wnêtrzach, malowa³ tak¿e mniejsze kompozycje portretowe, tzw. „g³ówki“ kobiece. Przedstawia³ je zazwyczaj na tle wzbogaconym o motywy roœlinne. O sukcesie tych obrazów decydowa³ nie tylko znakomity warsztat, precyzja rêki czy staranne wykoñczenie, ale tak¿e delikatnoœæ, wdziêk i urok modelek, które artysta potrafi³ znakomicie odtworzyæ. „G³ówki“ podoba³y siê powszechnie, rozchwytywane by³y natychmiast po ukoñczeniu, mia³y sta³ych i wiernych odbiorców. Namalowana w roku 1899 Dziewczyna z goŸdzikami jest zapewne jednym z obrazów, o których Czachórski pisa³ 18 kwietnia: „zabra-

³em siê ostro do roboty - zacz¹³em trzy wiêksze obrazy i trzy ma³e i malutkie - maluj¹c to ten, to ów na przemian - taka manipulacja odœwie¿a. Jeden obraz ju¿ wkrótce koñczê i oddajê.“ (cyt. za: W³adys³aw Czachórski 1850-1911 w dziewiêædziesi¹t¹ rocznicê œmierci artysty. Katalog wystawy [teksty L. Lameñski, D. Kubacka], Muzeum Lubelskie, Lublin 2001, s. 33).

Obraz by³ reprodukowany w: - „Tygodnik Ilustrowany“ 1904, 1. pó³rocze, nr 3 z dnia 16 stycznia 1904, il. na s. 43 [tu p.t. Studium].

18 JÓZEF JAROSZYÑSKI

19 LEOPOLD SCHMUTZLER

(Ukraina 1835 - Monachium 1900)

(Mies /Støíbo/ w Czechach 1864 - Monachium 1941)

DO PO¯ARU

PORTRET M£ODEJ DAMY

olej, p³ótno, 66 x 99,5 cm sygn. p.d.: Jaroszyñski

olej, tektura, 105 x 80 cm; sygn. po lewej: L Schmutzler Na odwr. u góry trudno czytelny napis o³ówkiem: Bildnis im Ra[..] ....

47 500 z³

estymacja: 10 000 - 15 000

9 000 z³

estymacja: 12 000 - 20 000

INFORMACJA O ARTYŒCIE:

INFORMACJA O ARTYŒCIE:

Józef Jaroszyñski studiowa³ malarstwo w Akademii Sztuk Piêknych w Wiedniu. Po studiach osiad³ na sta³e w Delatynie nad Prutem. Od 1880 corocznie wyje¿d¿a³ do Monachium, gdzie mia³ w³asn¹ pracowniê i gdzie mieszka³ w ostatnich latach ¿ycia. Na letnie miesi¹ce przyje¿d¿a³ do kraju; wykonuj¹c wiele szkiców i studiów z wêdrówek, m.in. po Pokuciu. W 1866 odby³ wycieczkê w Tatry. We wczesnym okresie malowa³ liczne studia koni, póŸniej tak¿e pejza¿e, polowania i sceny rodzajowe z ¿ycia wsi ukraiñskich, huculskich i podhalañskich. Tworzy³ te¿ kompozycje oparte na motywach literackich i historycznych. Zajmowa³ siê litografi¹. Wystawia³ w Krakowie, we Lwowie i w Warszawie oraz w Wiedniu i w Monachium. Od roku 1893 by³ cz³onkiem zwyczajnym monachijskiego Kunstvereinu.

Leopold Schmutzler - austriacki malarz scen rodzajowych i portrecista. Studia malarskie rozpocz¹³ w ASP w Wiedniu pod kierunkiem Christiana Grepenkela, Augusta Eisemengera i Leopolda Carla Müllera. Nastêpnie kszta³ci³ siê w Akademii monachijskiej u Oskara Seitza. Czynny g³ównie w Monachium, okresowo przebywa³ w Rzymie, Pary¿u, wyje¿d¿a³ tak¿e do Nowego Jorku. Malowa³ przede wszystkim eleganckie sceny salonowe i portrety piêknych kobiet stylizowane na epokê rokoko czy empire, a z rzadka tak¿e pejza¿e. Obrazy artysty znajduj¹ siê w muzeach w Norymberdze, w Budapeszcie, w zbiorach Nowej Pinakoteki w Monachium i w licznych kolekcjach prywatnych.

20 JACEK MALCZEWSKI (Radom 1854 - Kraków 1929)

SYBIRACY. NA ETAPIE, 1880-1885 (datowanie za J. Sienkiewiczem) olej, tektura 16 x 30,3 cm sygn. l.g.: Malczewski

440 000 z³

estymacja: 60 000 - 90 000

Sybiracy nale¿¹ do licznej grupy dzie³ Jacka Malczewskiego, ca³ego cyklu obrazów poœwiêconego narodowej martyrologii Polaków, skazywanych na zes³anie po powstaniach 1830 i 1863 roku. Jest to najwa¿niejszy, spójny treœciowo zespó³ obrazów artysty malowany we wczeœniejszym okresie jego twórczoœci, g³ównie w latach 18771895. Bo choæ Malczewski do „sybirskich“ motywów i odniesieñ siêga³ póŸniej jeszcze wielokrotnie, to w tym wczesnym okresie traktowa³ je ze szczególnym, czasem nawet brutalnym realizmem. Malowa³ zes³añców pêdzonych na Sybir, tzw. etapy - przystanki w drodze na katorgê, konwoje wiêŸniów, ich pracê, trud, têsknotê, zmêczenie a wreszcie œmieræ. Inspirowa³ siê romantyczn¹ poezj¹, w tym zw³aszcza ulubionym poematem Anhelli Juliusza S³owackiego (Œmieræ Ellenai, Eloe), dzie³ami Artura Grottgera, relacjami bezpoœrednich œwiadków, którym dane by³o powróciæ do Ojczyzny.

W tym niewielkim obrazie na pierwszy planie artysta umieœci³, ustawione po skosie, postaci trzech zes³añców, ruszaj¹cych „z etapu“ na dalsz¹ wêdrówkê. Skupione twarze mê¿czyzn, ich z³o¿one jak do modlitwy d³onie, sposób ich ustawienia, kierunek, w który zwraca siê stoj¹cy z ty³u rosyjski ¿andarm i jasna plama okna wskazuj¹ na g³ówny temat obrazu - umieszczon¹ na drugim planie scenê œmierci wiêŸnia i klêcz¹cego przed jego prycz¹ zes³añca. Znaczenie tej, odsuniêtej w g³¹b sceny podkreœla dodatkowo œwiat³o padaj¹ce na zmar³ego. Jego postaæ, ujêta w trudnym skrócie, nawi¹zuje do Zmar³ego Chrystusa z obrazu Andrea Mantegni (1475-1478; Pinakoteca Brera, Mediolan). Tym s³awnym dzie³em Malczewski inspirowa³ siê zreszt¹ nie tylko tym razem, by przypomnieæ tylko Œmieræ Ellenai z lat 1906-1907 (Muzeum Narodowe w Warszawie).

Obraz opisany i reprodukowany w: - J. Sienkiewicz, Bedeutende Gemälde Polnische Meister, Kunst und Antiquitäten Czes³aw Bednarczyk Wien, Wien 1969, s. 134135, nr kat. 72, il.

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Jacek Malczewski, wybitny przedstawiciel malarstwa polskiego modernizmu, studia artystyczne rozpocz¹³ w krakowskiej Szkole Sztuk Piêknych, gdzie w latach 1872-1875 uczy³ siê pod kierunkiem Feliksa Szynalewskiego, W³adys³awa £uszczkiewicza i Jana Matejki, do którego pracowni uczêszcza³ ponownie w latach 1877-1879. Nastêpnie kszta³ci³ siê w Paryskiej École des Beaux Arts u E. Lehmanna (1876-1877). W 1880 podró¿owa³ do W³och. W latach 1884-1885 wzi¹³ udzia³ - jako rysownik - w naukowej ekspedycji Karola Lanckoroñskiego do Pamfilii i Pizydii w Ma³ej Azji. Wówczas by³ tak¿e w Grecji i we W³oszech. W latach 1885-1886 przebywa³ przez kilka miesiêcy w Monachium. Po powrocie zamieszka³ na sta³e w Krakowie, sk¹d wyje¿d¿a³ jeszcze do Monachium i do W³och. W 18961900 uczy³ w krakowskiej Szkole Sztuk Piêknych, a w latach 1911-

1922 by³ profesorem i dwukrotnie rektorem krakowskiej Akademii. Lata 1914-1915 spêdzi³ w Wiedniu, w 1916 wróci³ do Krakowa. W ostatnich latach ¿ycia przebywa³ g³ównie w Lus³awicach i Charzewicach k. Zakliczyna. By³ wspó³za³o¿ycielem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” (1897) oraz cz³onkiem grupy „Zero” (1908). We wczesnym okresie twórczoœci malowa³ portrety, sceny rodzajowe i - przede wszystkim - obrazy o tematach zwi¹zanych z martyrologi¹ Polaków po powstaniu styczniowym (Œmieræ Ellenai, Niedziela w kopalni, Na etapie, Wigilia na Syberii). PóŸniej, od lat 90. XIX wieku tworzy³ obrazy o treœciach symbolicznych z przenikaj¹cymi siê w¹tkami patriotycznymi, biblijnymi, baœniowymi, literackimi i alegoryczno-fantastycznymi.

21 TADEUSZ AJDUKIEWICZ (Wieliczka 1852 [Bochnia 1853] - Kraków 1916)

SCENA Z POWSTANIA STYCZNIOWEGO, 1876 olej, p³ótno 43 x 88 cm sygn. l.d.: T. Ajdukiewicz | Monachium | R. 1876 Obraz pochodzi z kolekcji Micha³a Ciepliñskiego z Waszyngtonu.

4120 000 z³

estymacja: 130 000 - 150 000

Obraz wymieniony, opisany b¹dŸ reprodukowany, m.in. w: - E. Swieykowski, Pamiêtnik Towarzystwa Przyjació³ Sztuk Piêknych w Krakowie 1854-1904, Kraków 1905, s. 2 [rok 1876; Bitwa w lesie ?] - S. Jordanowski, Vademecum malarstwa polskiego w USA, Wroc³aw 1996, il. kolor; tabl. XXI - wklejka po s. 64.

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Tadeusz Ajdukiewicz by³ artyst¹ zwi¹zanym z mecenatem arystokracji i dworów panuj¹cych; w tych krêgach zrobi³ prawdziw¹ karierê, a jego obrazy podoba³y siê powszechnie. Studia malarskie rozpocz¹³ w krakowskiej Szkole Sztuk Piêknych. PóŸniej kszta³ci³ siê jeszcze w Wiedniu oraz w Monachium - w Akademii i w pracowni Józefa Brandta. Po studiach przez kilka lat jeŸdzi³ po polskich dworach kresowych i malowa³ portrety. Oko³o 1877 uda³ siê do Pary¿a, sk¹d, wraz z W³adys³awem Branickim wyjecha³ w - wa¿n¹ dla jego przysz³ej twórczoœci - podró¿ na Bliski Wschód. Oko³o roku 1882 zamieszka³ w Wiedniu, zaj¹³ pracowniê po Hansie Makarcie, maluj¹c dla dworu cesarskiego i arystokracji. W 1893 bawi³ w Lon-

dynie, gdzie, m.in. portretowa³ ksiêcia Walii, w 1894 pracowa³ na dworze su³tañskim w Konstantynopolu, nastêpnie tak¿e w Sofii, Petersburgu i Bukareszcie. W Rumunii osiad³ na d³u¿ej jako malarz nadworny Karola I. Po wybuchu I wojny œwiatowej powróci³ do kraju i, mimo starszego wieku, zaci¹gn¹³ siê do Legionów. Zmar³, nie wytrzymawszy trudów wojennych. Malowa³ przede wszystkim portrety - zarówno reprezentacyjne, efektowne i eleganckie (Portret Heleny Modrzejewskiej, MNK), jak równie¿ skromne i kameralne. Tworzy³ te¿ sceny myœliwskie, obrazy o tematyce wschodniej, bohaterskie sceny bitewne, rewie i przegl¹dy wojsk (Przegl¹d armii rumuñskiej, 1896).

22 EDWARD OKUÑ (Wólka Zerzyñska /obecnie Zerzeñska/ k. Warszawy 1872 - Skierniewice 1945)

CHRYSTUS ŒNIE¯NY, 1929 olej, p³ótno 44,5 x 24,5 cm sygn. l.d.: EOKUÑ 1929. (inicja³y wi¹zane) Na odwrocie, na kroœnie nalepka wystawy w warszawskim TZSP (druk, atrament, stempel): 22012 Autor Okuñ Edward 22012 | Tytu³ Chrystus œnie¿ny wykonanie ol. | cena - W³aœciciel autor Data 23 MAJ. 1932. Ponadto zachowane resztki nalepek ROYAL ACADEMY EXHIBITIION oraz nalepka firmy przewozowo-ramiarskiej James Bourlet & Sons, Ltd., Fine Arts Packers, Frame Makers, A 51095, 17&18 Nassau Street, Mortimer Street...

417 000 z³

estymacja: 20 000 - 30 000

Obraz o charakterze symbolicznym, przedstawiaj¹cy „wysoki, samotny krzy¿ /../ na pokrytym œniegiem Rynku Starego Miasta, na tle trzech kamienic strony Dekerta, a krew sp³ywaj¹ca z ran Chrystusa przemienia siê w ró¿e spadaj¹ce na bruk /../ czerwon¹ ró¿ê uwa¿ano niegdyœ za kielich, w którym zebra³a siê krew Zbawiciela, a warszawska sceneria zimowa by³a bardzo póŸnym przejawem aktuali-

zacji typowej dla niektórych scen biblijnych malowanych w Polsce w XVII wieku /.../. W przypadku Okunia wybór pejza¿owego motywu t³umaczy siê najproœciej: ogl¹da³ go z okien w³asnej kamienicy przy Rynku Starego miasta 12.“ (M. Biernacka, Literatura - symbol - natura... patrz ni¿ej)

Obraz wymieniony, m.in. w katalogach wystaw, artyku³ach i ksi¹¿kach: - Przewodnik TZSP nr 40,Wystawa zbiorowa prac Edwarda Okunia [...], Warszawa 1929, s. 5, nr kat. 85; - K.L., Sztuki plastyczne w Zachêcie, „Myœl Narodowa“, 1929, s. 46; - 50. Wystawa Miejskiej Galerii Sztuki, Prace Edwarda Okunia [...], £ódŸ 1929, nr 18; - Przewodnik TZSP nr 75, Polska sztuka koœcielna, Warszawa 1932, nr kat. 130;

- M. Skrudlik, Prawda o wystawie „Polskiej sztuki koœcielnej w Zachêcie“, Warszawa 1932, s. 10; - M. Biernacka, Edward Franciszek Mateusz Okuñ, [has³o w:] S³ownik Artystów Polskich, t. 6, Warszawa 1998, s. 231; - M. Biernacka, Literatura - symbol - natura. Twórczoœæ Edwarda Okunia wobec M³odej Polski i symbolizmu europejskiego, Warszawa 2004, s. 106, 301, obrazy zaginione; nr kat. II 359, il. 111 (tu pe³na wczeœniejsza bibliografia).

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Edward Okuñ - malarz, rysownik, ilustrator - studia artystyczne rozpocz¹³ w warszawskiej Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona. W latach 1891-93 kszta³ci³ siê w krakowskiej Szkole Sztuk Piêknych, m.in. u Jana Matejki, od 1893 w Monachium u Antona Ažbe, Stanis³awa Grocholskiego i Szymona Hollosy’ego. Studia uzupe³nia³ w Pary¿u. Od 1898 stale mieszka³ we W³oszech - w Rzymie, a okresowo tak¿e w pobliskim Anticoli Corrado, we Florencji, Sorrento, Amalfi i na Capri. W 1914 podró¿owa³ do Egiptu. W 1921 wróci³ do Warszawy, gdzie w latach 1925-30 by³ profesorem Szko³y Sztuk

Piêknych. Jeszcze kilkakrotnie wyje¿d¿a³ do W³och (m.in. w 1928, 1937, 1938), a w latach 1927 oraz 1929-32 jeŸdzi³ do Jugos³awii, gdzie powsta³ cykl pejza¿y Znad Adriatyku - Jadran. Malowa³ dekoracyjne, stylizowane portrety, idylliczne pejza¿e i kompozycje o w¹tkach fantastycznych i baœniowych, bliskie symbolizmowi i secesji. Czêsto sam projektowa³ ramy do swoich obrazów, traktuj¹c je jako integraln¹ czêœæ tych dzie³. By³ wybitnym twórc¹ grafiki ksi¹¿kowej; wykonywa³ ilustracje, winiety, projekty ok³adek, inicja³y i przerywniki, wspó³pracuj¹c m.in. z warszawskim pismem „Chimera“.

23 WIKTOR KORECKI

INFORMACJA O ARTYŒCIE:

(Kamieniec Podolski 1890 - Komorów k. Warszawy 1980)

Wiktor Korecki - malarz pejza¿ysta - gimnazjum ukoñczy³ w Kijowie, tam te¿ studiowa³ w Szkole Rysunkowej Aleksandra Muraszki. Po studiach wróci³ do Kamieñca Podolskiego, sk¹d w roku 1921 wyjecha³ do Warszawy. Tu mia³ pracowniê na rogu ulic Tamki i Cichej. Zgromadzone tam obrazy sp³onê³y w czasie powstania warszawskiego. Po powstaniu artysta przebywa³ w obozie w Pruszkowie sk¹d trafi³ do obozu pracy w Lipsku. Do kraju powróci³ w roku 1946 i zamieszka³ w Komorowie pod Warszaw¹, a póŸniej w Milanówku. Jego nastrojowe krajobrazy emanuj¹ce spokojem i pogod¹ cieszy³y siê zawsze du¿¹ popularnoœci¹. Korecki najczêœciej malowa³ pejza¿e zimowe z motywem leœnej drogi i strumienia wij¹cego siê wœród œniegów, a obok nich tak¿e wiosenne, letnie czy jesienne widoki z Mazowsza.

WIOSNA. KACZEÑCE olej, tektura, 34 x 48,5 cm sygn. p.d.: WIKTOR KORECKI 5 000 z³

estymacja: 6 000 - 8 000

24 JÓZEF RAPACKI

INFORMACJA O ARTYŒCIE:

(Warszawa 1871 - Olszanka k. Skierniewic 1929)

Józef Rapacki, nazywany „malarzem brzóz i liliowych wrzosów“, by³ jednym z najpopularniejszych pejza¿ystów warszawskich koñca XIX i pierwszej æwierci XX w. Edukacjê malarsk¹ rozpocz¹³ jako uczeñ Wojciecha Gersona w Warszawskiej Klasie Rysunkowej. PóŸniej studiowa³ jeszcze w Szkole Sztuk Piêknych w Krakowie pod kierunkiem Floriana Cynka (1886-1887) oraz w Monachium w prywatnej szkole Friedricha Fehra (1888-1889). Po studiach kilkakrotnie podró¿owa³ do W³och. Bra³ udzia³ w licznych wystawach w TZSP w Warszawie oraz we Lwowie (1894 srebrny medal), Krakowie, Wilnie, Kielcach. Wystawia³ te¿ za granic¹ - w Berlinie (1893) czy w Pary¿u, gdzie w 1900 roku zosta³ odznaczony dyplomem na Powszechnej Wystawie Œwiatowej. Nale¿a³ do grupy „Pro Arte“. Od roku 1907 stale mieszka³ w Olszance, wiosce na skraju Puszczy Mariañskiej, niedaleko Skierniewic. Malowa³ przede wszystkim realistyczne, nastrojowe pejza¿e oraz rozgrywaj¹ce siê w pejza¿u sceny rodzajowe, a tak¿e portrety i wnêtrza. Uprawia³ grafikê (teki Z dawnej i niedawnej Warszawy oraz Pro memoria. Prusak w Polsce), zajmowa³ siê ilustratorstwem ksi¹¿kowym, wspó³pracowa³ z warszawskimi czasopismami, m.in. „Tygodnikiem Ilustrowanym“, „Wêdrowcem“, „Œwiatem“, „Biesiad¹ Literack¹“.

RUCZAJ WIOSN¥, 1924 olej, p³ótno, 45,5 x 69 cm sygn. p.d.: JÓZEF RAPACKI | 1924 Obraz spopularyzowany poprzez reprodukcjê na przedwojennej pocztówce wydanej nak³adem Domu Wydawniczego A. Chlebowskiego „Œwit“ w Warszawie. 425 000 z³

estymacja: 30 000 - 35 000

25 WOJCIECH KOSSAK

26 WOJCIECH KOSSAK

(Pary¿ 1856 - Kraków 1942)

(Pary¿ 1856 - Kraków 1942)

U£ANI NA PATROLU, 1933

U£AN Z KONIEM, 1933

olej, deska, 34,2 x 51 cm sygn. p.d.: Wojciech Kossak | 1933

olej, p³ótno, 50 x 40,5 cm sygn. p.d.: Wojciech Kossak | 1930 Na odwrocie, na p³ótnie pieczêæ lakowa z wyciœniêtym herbem Kos (odcisk z sygnetu) Na kroœnie cztery stemple o treœci: SK£AD PAPIERU | R. ALEKSANDROWICZ | KRAKÓW, BASZTOWA 11; po dwa stemple 50 i 40, odnosz¹ce siê do wymiarów obrazu. Ponadto na kroœnie trudne od odczytania napisy atramentem po³o¿one przez dawnych w³aœcicieli obrazu.

417 000 z³ Informacja o artyœcie - kat. nr 28

estymacja: 20 000 - 25 000

10 000 z³

estymacja: 15 000 - 25 000

27 MICHA£ STAÑKO (Sosnowiec 1901 - Zakopane 1969)

CHATY GÓRALSKIE, po 1945 olej, p³ótno, 48,5 x 69 cm sygn. p.d.: M. Stañko 43 000 z³

estymacja: 5 000 - 8 000

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Micha³ Stañko - malarz pejza¿ysta; we wczesnej m³odoœci mieszka³ w Miechowie. W czasie I wojny œwiatowej walczy³ w Legionach.

W latach 1927-1939 przebywa³ g³ównie w Zakopanem; malowa³ liczne krajobrazy tatrzañskie i wspó³pracowa³ z Januszem Kotarbiñskim pracuj¹c nad polichromi¹ nowego koœcio³a parafialnego (1932 -1934). Czasowo mieszka³ tak¿e w Sosnowcu. Nale¿a³ do - za³o¿onego w 1929 roku przez Stanis³awa Szukalskiego - „Szczepu Rogate Serce“, przybieraj¹c miano Micha³a z Sosnowca. W 1939 ochotniczo wst¹pi³ do wojska, bior¹c udzia³ w kampanii wrzeœniowej. W latach 1942-1943 wykona³ polichromiê w koœciele w Kozieg³owach k. Czêstochowy. Po wojnie zwi¹zany by³ ze œl¹skim œrodowiskiem artystycznym, ale stale mieszka³ w ulubionym Zakopanem, gdzie mia³ pracowniê. Malowa³ pejza¿e; w tym szczególnie krajobrazy tatrzañskie, ale tak¿e widoki ze Œl¹ska (Pejza¿ z okolic Szopienic, 1962). Ponadto tworzy³ martwe natury, portrety, akty i kompozycje symboliczne. By³y to g³ównie obrazy olejne i - rzadziej - akwarele.

28 WOJCIECH KOSSAK (Pary¿ 1856 - Kraków 1942)

U£AN I DZIEWCZYNA. PYTANIE O DROGÊ, 1928 olej, p³ótno na tekturze, 40,5 x 48,5 cm sygn. l.d.: Wojciech Kossak | 1928 Na odwrocie niebiesk¹ kredk¹ napis: [...]/6890 19 000 z³

estymacja: 20 000 - 25 000

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Wojciech Kossak - powszechnie znany malarz, postrzegany przede wszystkim jako œwietny batalista. Syn i uczeñ Juliusza Kossaka kszta³ci³ siê w krakowskiej Szkole Sztuk Piêknych, w Akademii mo-

nachijskiej oraz w Pary¿u. W latach 1895-1902 przebywa³ g³ównie w Berlinie, pracuj¹c dla cesarza Wilhelma II. Wiele podró¿owa³, m.in. do Hiszpanii i Egiptu, gdzie wykonywa³ szkice do zamierzonych panoram. W póŸniejszych latach kilkakrotnie wyje¿d¿a³ do Stanów Zjednoczonych wykonuj¹c zamówienia portretowe. W 1913 by³ mianowany profesorem warszawskiej Szko³y Sztuk Piêknych. W latach I wojny œwiatowej pe³ni³ s³u¿bê wojskow¹. By³ wspó³autorem panoram: Rac³awice (1893-1894), Berezyna (1895-1896), Bitwa pod piramidami (1901) oraz szkiców do niezrealizowanej Somosierry (1900). Z temperamentem i swobod¹ tworzy³ szeroko malowane, dynamiczne sceny batalistyczne, historyczne, rodzajowe oraz liczne portrety. Z upodobaniem malowa³ konie. Jego obrazy, gloryfikuj¹ce dawne i wspó³czesne artyœcie polskie wojsko i bohaterstwo ¿o³nierzy, trafia³y do patriotycznych uczuæ odbiorców i cieszy³y siê ogromn¹ popularnoœci¹.

29 ERNO ERB

INFORMACJA O ARTYŒCIE:

(Lwów 1878 lub 1890 - Lwów 1942)

Erno Erb by³ artyst¹ zwi¹zanym ze œrodowiskiem lwowskim; mieszka³ we Lwowie i w Truskawcu. Malowa³ motywy miejskie, sceny rodzajowe, targowiska, charakterystyczne typy ukraiñskich ch³opów i ¯ydów, pejza¿e i martwe natury. Pos³ugiwa³ siê pastelami, akwarel¹ i farbami olejnymi. Jego olejne obrazy, odznaczaj¹ce siê bogat¹ faktur¹ grubo k³adzionej farby, bywa³y porównywane z pracami niemieckiego malarza Maxa Liebermana. Artysta wielokrotnie wystawia³ w Towarzystwie Przyjació³ Sztuk Piêknych we Lwowie i w Krakowie oraz w warszawskiej Zachêcie. W roku 1929 bra³ udzia³ w Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu, a w 1932 w Wystawie Sztuki Polskiej w Buffalo.

NA TARGU olej, tektura, 35 x 51 cm sygn. p.d.: E Erb Na odwrocie napis o³ówkiem: 123 46 000 z³

estymacja: 9 000 - 12 000

30 ERNO ERB (Lw贸w 1878 lub 1890 - Lw贸w 1942)

NA TARGU LWOWSKIM olej, tektura, 35 x 49 cm sygn. l.d.: E. Erb

46 000 z鲁

estymacja: 9 000 - 12 000

31 CZES£AW WASILEWSKI (ZYGMUNTOWICZ) (ok. 1875 - Warszawa/£ódŸ 1946/47)

Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

POWRÓT Z POLOWANIA olej, p³ótno, 36,2 x 52,5 cm; sygn. p.d.: I. Zygmuntowicz 7 000 z³

estymacja: 8 000 - 12 000

Ostatnio obraz by³ eksponowany na wystawie „Pejza¿ i sceny rodzajowe - Malarstwo Polskie XIX i XX w.“ czynnej od grudnia 2011 do stycznia 2012 w Muzeum £owiectwa i JeŸdziectwa w warszawskich £azienkach. Zobacz: http://sztukipiekne.com/; http://www.artinfo.pl/?pid=special&id=168

32 CZES£AW WASILEWSKI (ZYGMUNTOWICZ) (ok. 1875 - Warszawa/£ódŸ 1946/47)

ZADYMKA. U£ANI PYTAJ¥CY O DROGÊ olej, p³ótno, 50 x 80 cm sygn. p.d.: I Zygmuntowicz Na kroœnie i dwa ramie stemple: ANTONI PARKOT | Sprzeda¿ i oprawa obrazów | Warszawa, Nowy Œwiat 17 | Telefon 513-28. 14 000 z³ Informacja o artyœcie - kat. nr 46

estymacja: 16 000 - 18 000

33 ALFONS DUNIN BORKOWSKI (Planta w pow. Opatowskim 1850 - Raœniki na Wo³yniu1918)

PODJAZD LISA, 1889 olej, p³ótno 96,5 x 144,5 cm sygn. p.d.: [.] A. Borkowski Ziemblice 1889 r. Obraz w oryginalnej ramie.

4140 000 z³

estymacja: 180 000 - 220 000

Obraz przez ponad sto lat by³ w³asnoœci¹ jednej rodziny, wchodz¹c w sk³ad du¿ej krakowskiej kolekcji obrazów polskich malarzy XIX w. W latach II wojny œwiatowej przechowywany by³ w Kossakówce, póŸniej ponownie w zbiorach macierzystych. Pojawienie siê na rynku sztuki obrazów Alfonsa Dunin Borkowskiego (patrz tak¿e nr kat. 40) okreœliæ mo¿na jako spore wydarzenie na rynku sztuki. Wiêkszoœæ dzie³ artysty pozostaje bowiem zaginiona, a tylko kilka znajduje siê w polskich zbiorach muzealnych (rysunki i obraz U wodopoju). Przedstawiony tu motyw polowania „z podjazdu“ na lisa, wskazuje na zainteresowania Dunin Borkowskiego myœlistwem i znajomoœæ ró¿nych ³owieckich arkanów. Umieszczony przy sygnaturze autorski napis, informuje, ¿e obraz malowany by³ w Ziemblicach w powiecie staszowskim, wsi po³o¿onej nieopodal Planty, ówczesnego miejsca zamieszkania artysty.

Obraz wymieniony lub reprodukowany w: - Katalog nieustaj¹cej wystawy Towarzystwa Przyjació³ Sztuk Piêknych w Krakowie, Kraków 1889, nr kat. 20; - E. Swieykowski, Pamiêtnik Towarzystwa Przyjació³ Sztuk Piêknych w Krakowie 1854-1904, Kraków 1905, ss. 15 (wystawa 1889), 275; - Wielka encyklopedia malarstwa polskiego, [praca zbiorowa; wstêp J.K. Ostrowski], Kraków 2011, il. na s. 53; - Eksponowany i reprodukowany na plakacie wystawy „Pejza¿ i sceny rodzajowe - Malarstwo Polskie XIX i XX w.“ czynnej od grudnia 2011 do stycznia 2012 w Muzeum £owiectwa i JeŸdziectwa w warszawskich £azienkach. (zobacz: http://sztukipiekne.com/; http://www.artinfo.pl/?pid=special&id=168) - O polowaniu „z podjazdu“: http://www.lowcapolski.pl/artykuly/zobacz/65/Rodzaje_polowa Za informacje dziêkujemy p. Piotrowi Chwedorowiczowi.

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Alfons Dunin Borkowski studia malarskie rozpocz¹³ w latach 18761879 w warszawskiej Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona i Aleksandra Kamiñskiego. Nastêpnie, w okresie 1879-1887 kszta³ci³ siê w Szkole Sztuk Piêknych w Krakowie, pocz¹tkowo pod kierunkiem W³adys³awa £uszczkiewicza i Leopolda Loefflera, a od 1882 u Jana Matejki. Wystawiaæ zacz¹³ wczeœnie; ju¿ w czasie studiów pokazywa³ swe prace na w krakowskim TPSP (od 1880 wielokrotnie), w warszawskim Salonie Krywulta (1882, 1883, 1884), a póŸniej tak¿e w Towarzystwie Zachêty w Warszawie (1887, 1893, 1895, 1899) oraz we Lwowie (1894). Po studiach mieszka³ i pracowa³ w rodzinnej wsi Planta. W latach 1896-1898 przebywa³ w BykowszczyŸnie w powiecie lidzkim na Bia³orusi, gdzie malowa³ portrety i obrazy religijne do mauzoleum rodziny Kozie³³-Poklewskich. W 1898 przeniós³ siê do maj¹tku ¿ony w Swi³³ach na WileñszczyŸnie, po jej œmierci przebywa³ dobrach Kozie³³-Poklewskich w Bikbardzie pod Uralem. W 1905 osiad³ w Suchedniowie.

Malowa³ przede wszystkim sceny rodzajowe (Przy kufelku, Chora ¿ona, U wodopoju), batalistyczne (Bitwa pod Cudnowem, Epizod z roku 1863) i myœliwskie (Polowanie na niedŸwiedzia, Po³ów ryb na oœcieñ). By³ tak¿e autorem portretów i obrazów religijnych, m.in. Œw. Jakuba dla koœcio³a w Œêdziejowicach ko³o Buska Zdroju. Znana jest stosunkowo niewielka liczba dzie³ artysty; zaledwie kilka jego prac (rysunki i obraz U wodopoju) znajduje siê w zbiorach Muzeów Narodowych w Warszawie i Krakowie. Do strat wojennych nale¿y obraz Bitwa pod Cudnowem, który do roku 1927 znajdowa³ siê w Muzeum Polskim w Rapperswilu, a póŸniej w Muzeum Narodowym Warszawie.

34 WIKTOR KORECKI (Kamieniec Podolski 1890 - Komorów k. Warszawy 1980)

CHATY ZIM¥ olej, p³ótno, 61 x 91,5 cm sygn. l.d.: WIKTOR KORECKI Na odwrocie stempel na p³ótnie: 248476 45 000 z³ Informacja o artyœcie - kat. nr 23

estymacja: 6 000 - 8 000

35 JULIAN FA£AT (Tulig³owy k. Przemyœla 1853 - Bystra k. Bielska 1929)

RZEKA WŒRÓD ŒNIEGÓW, 1918 olej, sklejka, 18 x 51 cm (w œwietle passe-partout) sygn. l.d.: JFa³at Osiek 1918 418 000 z³

estymacja: 25 000 - 35 000

Obraz namalowany podczas któregoœ z licznych pobytów Fa³ata w Osieku ko³o Oœwiêcimia, gdzie - pocz¹wszy od lat 90. XIX wieku - artysta czêsto i chêtnie przebywa³, odwiedzaj¹c goœcinny dom pañstwa Oskara i Gabrieli Rudziñskich. W Osieku powsta³o wiele obrazów, pejza¿y z tamtejszych okolic - „polskie laguny osieckich stawów ... stary drewniany koœcio³ek na wzgórzu ... rybitwy przy spuszczaniu wody z Bonara ... brzozê nad kana³em“ czy te¿ - powtarzaj¹cy siê w jego malarstwie - motyw rzeki wij¹cej siê wœród œniegów. Jak wa¿nym dla artysty miejscem by³ Osiek, œwiadczy fragment listu malarza do Gabrieli Rudziñskiej (1923), w którym pisa³, ¿e „Osiek bêdzie figurowa³ obok Nieœwie¿a“- innej ukochanej krainy malarza. (cytat za: M. Rudziñski, Fa³at: Czas odnaleziony w obrazie [w katalogu:] Urzeczony przyroda ojczyst¹. Wystawa malarstwa Juliana Fa³ata, Muzeum £owiectwa i JeŸdziectwa £azienki Królewskie w Warszawie, 1995) Wiêcej o artyœcie - kat. nr 52

36 JAN ROSEN (Warszawa 1854 - Warszawa 1936)

WYWIAD, 1922 gwasz, papier 25,8 x 29,3 cm sygn. p.d.: J. Rosen | 1922 Na odwrocie napis kredk¹: 19140 | R-30. Na ramie nalepka wystawy w TZSP w Warszawie (druk, atrament) o treœci: Autor Rosen Jan - | Tytu³ Wywiad II Rodzaj dzie³a gwasz | Cena - W³asnoœæ - Data nades³ania I 19 23

20 000 z³

estymacja: 25 000 - 35 000

Wywiad pochodzi z dawnej kolekcji gen. W³adys³awa Andersa i jego ¿ony Ireny. Obraz widoczny jest na zdjêciu zamieszczonym w ksi¹¿ce pt. Genera³ Anders. ¯ycie i chwa³a (red. M. Hemar, wyd. 1, Londyn 1970; wyd. 2. Londyn 1997; tak¿e: Warszawa 2007). Zobacz: http://ww2.senat.pl/k6/pos/024/1.pdf Ostatnio obraz by³ eksponowany na wystawie „Pejza¿ i sceny rodzajowe - Malarstwo Polskie XIX i XX w.“ czynnej od grudnia 2011 do stycznia 2012 w Muzeum £owiectwa i JeŸdziectwa w warszawskich £azienkach. Zobacz: http://sztukipiekne.com/; http://www.artinfo.pl/?pid=special&id=168

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Jan Rosen, popularny malarz-batalista, pierwsze lekcje rysunku pobiera³ ju¿ w dzieciñstwie - u Henryka Redlicha w DreŸnie i Franciszka Kostrzewskiego w Warszawie. PóŸniej, w latach 1872-1874 studiowa³ w Monachium - w Akademii pod kierunkiem Alexandra Strähubera i rzeŸbiarza Ferdinanda Bartha oraz w prywatnej pracowni Józefa Brandta, a w latach 1875-1879 w École des BeauxArts w Pary¿u u Isidora Pilsa i Jean-Léona Gerome’a. D³ugo przebywa³ poza krajem, wiele podró¿owa³; mieszka³ w Monachium, Pary¿u, Lozannie. W roku 1891 zosta³ nadwornym malarzem dworu petersburskiego. Do kraju wróci³ w roku 1921; pocz¹tkowo mieszka³ na wsi, póŸniej w Warszawie i we Lwowie. Wyje¿d¿a³ tak¿e do W³och. Malowa³ przede wszystkim obrazy o tematyce wojskowej, sceny batalistyczne z czasów napoleoñskich i powstania listopadowego oraz obrazy rodzajowe z ulubionym motywem jeŸdŸców i koni.

37 JÓZEF BRANDT (Szczebrzeszyn 1841 - Radom 1915)

STEFAN CZARNIECKI NA KONIU, po 1900 olej, tektura 55 x 45 cm (w œwietle ramy) sygn. p.d.: JB Na odwrocie karta z orzeczeniem prof. dr. Feliksa Kopery, dyrektora Muzeum Narodowego w Krakowie, potwierdzaj¹cego autorstwo Józefa Brandta. Orzeczenie - maszynopis opatrzony podpisem profesora i jego stemplami imiennymi - wydane zosta³o w Krakowie, dn. 19 grudnia 1944 roku.

180 000 z³

estymacja: 200 000 - 250 000

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Józef Brandt by³ jednym z najwybitniejszym polskich malarzy batalistów. Naukê malarstwa rozpocz¹³ w Warszawie pod okiem Juliusza Kossaka. W latach 1858-1860 by³ w Pary¿u, gdzie podj¹³ studia in¿ynierskie. Niebawem zarzuci³ je jednak na rzecz malarstwa i kszta³ci³ siê w pracowni Leona Cognieta. Po powrocie do kraju, w 1861 debiutowa³ na wystawie w warszawskim TZSP. Od 1863 kontynuowa³ studia w monachijskiej ASP u Franza Adama. W 1870 roku otworzy³ w Monachium w³asn¹ pracownie i niebawem sta³ siê przywódc¹, „genera³em“ tamtejszej polskiej kolonii artystycznej i nauczycielem wielu malarzy. Po 1877 miesi¹ce letnie spêdza³ w Oroñsku ko³o Radomia, dok¹d zaprasza³ tak¿e grono swych uczniów. Zosta³ honorowym profesorem Akademii w Monachium (1878), cz³onkiem Akademii w Berlinie (1877) i Pradze (1900). Odznaczony wysokimi

orderami, wyró¿niany medalami i nagrodami na miêdzynarodowych wystawach, cieszy³ siê prawdziwie europejsk¹ s³aw¹. Mieszkaj¹c i tworz¹c poza krajem zawsze wyraŸnie podkreœla³ swoj¹ polskoœæ; daj¹c jej wyraz choæby poprzez podpisywanie obrazów „Józef Brandt z Warszawy“. Malowa³ bitwy, potyczki, podjazdy - epizody z historii polskich wojen kresowych i wojen szwedzkich XVII wieku, a tak¿e sceny rodzajowe - jeŸdŸców, polowania, jarmarki. Jego barwne, pe³ne ruchu i perfekcyjne warsztatowo obrazy podziwiano powszechnie, jako najlepszy przyk³ad wysoko wówczas cenionej „szko³y polskiej“. Ale podczas gdy niemiecki czy francuski widz dostrzega³ w nich przede wszystkim egzotykê i barwy Orientu, dla Polaków by³y to p³ótna „prawdziwe, naturalne, swojskie jak fragmenty z pamiêtników Paska albo Rzewuskiego, przetransponowane na barwy i linie“.

38 GUILLAUME SANSON DE ABBEVILLE (syn) (1633 - 1703)

ETATS DE POLOGNE... - MAPA POLSKI, 1692 miedzioryt rêcznie kolorowany, 62,6 x 94 cm (w œwietle oprawy) w lewym kartuszu ozdobnym: tytu³ mapy, dedykacja dla Delfina Francji, nazwiska kartografa i wydawcy 1 500 z³

Nicolas Sanson de Abbeville ojciec (1600-1667) - nadworny geograf i kartograf królewski, zwi¹zany z dworem Ludwika XIII i Ludwika XIV, za³o¿yciel francuskiej szko³y kartograficznej, zw. szko³¹ z Dieppe. Twórca siatki kartograficznej dla ca³ej ziemi, autor ponad 140 map i atlasów, w tym czterech map Polski i 15 map poszczególnych polskich krain. Kartografi¹ zajmowali siê równie¿ jego synowie - Nicolas, Adrian i Guillaume (1633-1703), który - wedle mapy ojca opracowa³ prezentowan¹ Etats de Pologne...

estymacja: 2 000 - 3 000

Mapa wydana w Pary¿u w 1692 roku przez Alexisa-Huberta Jaillot, opracowana przez Guillaume’a Sanson de Abbeville (syna) wed³ug wczeœniejszej (1655) mapy Nicolasa Sansona de Abbeville (ojca). Alexis-Hubert Jaillot (1632-1712) - francuski rzeŸbiarz, rysownik, wydawca i geograf, wspó³za³o¿yciel Królewskiej Akademii Geograficznej. Wydawca Atlas nouveau contenant toutes les partie du monde... (pierwsze wyd. 1681; póŸniej powtarzane), zawieraj¹cego mapy opracowane przez Guillaume’a Sansona, wed³ug wzorów ojca, Nicolasa Sansona.

Literatura w wyborze: - P. M. Mojski, Cartographie Rappersviliane Polonorum, Muzeum Polskie, Rapperswil 1995, s. 132-133, poz. 78, il. 187; - M. Dworsatschek, Polska w dawnej kartografii. Historyczne ziemie polskie na mapach do pocz¹tku XIX wieku w zbiorach Ossolineum, wyd. Ossolineum Wroc³aw 2008, s. 21-23, il. na s. 22; - H. Bartoszewicz, Atlas œwiata Alexisa Huberta Jaillota - rarytas z Archiwum G³ównego Akt Dawnych (http://geoforum.pl/?menu= 46995,47278&page=atlas&id_atlas=1&page_nr=1#page_top). Wiêcej informacji o mapie - www.agraart.pl

39 STANIS£AW KACZOR-BATOWSKI

INFORMACJA O ARTYŒCIE:

(Lwów 1866 - Lwów 1946)

Stanis³aw Kaczor-Batowski studia artystyczne rozpocz¹³ w krakowskiej Szkole Sztuk Piêknych pod kierunkiem W³adys³awa £uszczkiewicza i Floriana Cynka. PóŸniej kszta³ci³ siê w Akademii w Wiedniu, a w latach 1887-1889 tak¿e w Akademii w Monachium pod kierunkiem Alexandra Liezen-Mayera. Podró¿owa³ do W³och, Hiszpanii, Maroka i na Krym; by³ tak¿e w Stanach Zjednoczonych. Stale mieszka³ we Lwowie, gdzie w latach 1903-1914 prowadzi³ w³asn¹ szko³ê malarstwa. By³ wspó³za³o¿ycielem lwowskiego Stowarzyszenia Artystów „M³oda Polska“. Znany jest przede wszystkim jako batalista, twórca takich p³ócien, jak Atak husarii pod Chocimiem (Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie), Pu³aski pod Savannah (Bia³y Dom w Waszyngtonie), Bitwa pod Zadwórzem (Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie). Malowa³ tak¿e pejza¿e, portrety i obrazy religijne. Zajmowa³ siê tak¿e ilustratorstwem, m.in. wykona³ cykle kartonów i ilustracji do utworów Juliusza S³owackiego, powieœci Henryka Sienkiewicza i Elizy Orzeszkowej. Projektowa³ witra¿e (np. do katedry ³aciñskiej we Lwowie), zajmowa³ siê malarstwem œciennym, wspó³pracuj¹c m.in. przy dekoracji lwowskiego teatru.

ATAK HUSARII. CHOCIM, VI 1917 olej, p³ótno, 93 x 171 cm sygn. l.d.: Batowski | w czerwcu 1917 Lwów 20 000 z³

estymacja: 25 000 - 35 000

40 ALFONS DUNIN BORKOWSKI (Planta w pow. Opatowskim 1850 - Raœniki na Wo³yniu1918)

KOZAK W STEPIE, 1881 olej, p³ótno 72,5 x 53,2 cm sygn. p.d.: [.] A. Borkowski | Kraków 1881

480 000 z³

estymacja: 100 000 - 140 000

Pojawienie siê na rynku sztuki obrazów Alfonsa Dunin Borkowskiego (patrz tak¿e nr kat. 33) okreœliæ mo¿na jako spore wydarzenie na rynku sztuki. Wiêkszoœæ dzie³ artysty pozostaje bowiem zaginiona, a tylko kilka znajduje siê w polskich zbiorach muzealnych (rysunki i obraz U wodopoju). Obraz Borkowskiego, przedstawiaj¹cy konnego Kozaka pêdz¹cego przez stepy, nale¿y do nurtu polskiego malarstwa, ukszta³towanego

Ej! Ty na szybkim koniu gdzie pêdzisz, kozacze? Czy zaoczy³ zaj¹ca, co na stepie skacze? Czy rozigrawszy myœli, chcesz u¿yæ swobody I z wiatrem ukraiñskim puœciæ siê w zawody? Min¹³ ju¿ kozak bezdniê i g³êbokie jary, Gdzie siê lubi¹ ukrywaæ wilki i Tatary; /../ Przylecia³ do figury (co jej wzgorek znany, Bo pod ni¹ ju¿ od dawna upior pochowany), Uchyli³ przed ni¹ czapki, ¿egna³ siê trzy razy I jak wiatr œwisn¹³ stepem z pilnymi rozkazy. I koñ rzeœki, ¿adnym siê urokiem nie miesza, Tylko parschn¹³ i wierzgn¹³, i dalej poœpiesza. /.../ I przez kwieciste ³¹ki, przez ostre bodiaki L¿ej siê nie przesuwaj¹ pierszchliwe sumaki; I jak strza³a schylony na wysokiej kuli, Czai siê zwinny kozak, do konia siê tuli; I przez puste bezdro¿a król pustyni rusza A step - koñ - kozak - ciemnoœæ - jedna dzika dusza. /.../

niejako pod wp³ywem romantycznej poezji twórców tzw. „szko³y ukraiñskiej“ - A. Malczewskiego, J. B. Zaleskiego, S. Goszczyñskiego czy W. Pola. Fascynacja szerokimi stepami Ukrainy i jej wolnym, swobodnym ludem znajdywa³a odbicie, m.in. w malarstwie J. Kossaka, J. Brandta czy J. Che³moñskiego. Nieobca by³a te¿ Borkowskiemu. Jego obraz Kozak w stepie wyraŸnie inspirowany jest strofami pierwszej pieœni Marii. Powieœci ukraiñskiej pióra Antoniego Malczewskiego (wyd. 1825).

41 JAN GRUBIÑSKI

42 ALEKSANDER NIKANOROWICZ NISCZENKOW

(Warszawa 1874 - Rabka Zdrój 1945)

(czynny w drugiej po³owie XIX w.)

ZIMOWY LAS W ZACHODZ¥CYM S£OÑCU olej, p³ótno, 73 x 118,5 cm sygn. p.d.: JGrubiñski (inicja³y wi¹zane) 49 000 z³

estymacja: 12 000 - 15 000

Ostatnio obraz by³ eksponowany na wystawie „Pejza¿ i sceny rodzajowe - Malarstwo Polskie XIX i XX w.“ czynnej od grudnia 2011 do stycznia 2012 w Muzeum £owiectwa i JeŸdziectwa w warszawskich £azienkach. Zobacz: http://sztukipiekne.com/; http://www.artinfo.pl/?pid=special&id=168

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Jan Grubiñski - malarz, znany jako twórca nastrojowych, nostalgicznych pejza¿y - w latach 1896-1897 by³ uczniem Jacka Malczewskiego w krakowskiej Szkole Sztuk Piêknych. Naukê kontynuowa³ w Pary¿u u Raphaela Collina. Po powrocie do kraju zamieszka³ w Warszawie. By³ cz³onkiem Towarzystwa Zachêty Sztuk Piêknych, gdzie wystawia³ w latach 1899, 1900, 1925-1927, 1933.

PEJZA¯ GÓRSKI, 1867 olej, p³ótno, 98 x 74 cm; sygn. cyrylic¹ l.d.: A. Nisczenkow | 1867 8 000 z³

estymacja: 10 000 - 14 000

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Aleksander Nikanorowicz Nisczenkow - rosyjski malarz pejza¿ysta, zawodowy oficer w stopniu kapitana artylerii. Twórczoœci¹ artystyczn¹ zaj¹³ siê ok. 1858, podejmuj¹c studia malarskie w ASP w Petersburgu, gdzie jego studenckie prace dwukrotnie nagrodzono: w 1864 ma³ym medalem srebrnym za pejza¿e, a w 1867 wielkim medalem srebrnym za obraz Widok au³u Chod¿al-Machi. W roku 1872 otrzyma³ tytu³ honorowego wolnego cz³onka Akademii. Malowa³ przede wszystkim obrazy przedstawiaj¹ce krajobrazy i przyrodê Kaukazu. By³ tak¿e autorem licznych rysunków, wykonywanych w latach 1867 -1869, podczas podró¿y z Komisj¹ Rz¹dow¹ po Dagestanie, Kaukazie i stepach kazachskich (kirgiskich). Rysunki te znane s¹ przede wszystkim z reprodukcji, m.in. w tygodniku „Wsiemirnaja Illustracija“ (1869, nr 41).

43 MICHA£ GORSTKIN WYWIÓRSKI (Warszawa 1861 - Warszawa 1926)

ODPOCZYNEK W DRODZE, 1887 olej, p³ótno 45,5 x 76 cm sygn. p.d.: M. G. Wywiórski | Monachium 87.

460 000 z³

estymacja: 80 000 - 100 000

Wczesna praca artysty, wyraŸnie wskazuj¹ca na jego fascynacjê malarstwem podziwianego mistrza, Józefa Brandta. Podobne obrazy - nawi¹zuj¹ce do brandtowskich scen ze wschodnich targów czy jarmarków - malowa³ Wywiórski g³ównie w latach osiemdziesi¹tych XIX w. Przyk³adem mo¿e byæ na przyk³ad obraz Na wschodnim targu wystawiony w Domu Aukcyjnym Agra-Art w roku 1998 (patrz strona: www.agraart.pl)

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Micha³ Gorstkin Wywiórski w latach 1883-1887 studiowa³ w Monachium; w Akademii u profesorów Karla Raupa i Nikolausa Gysisa oraz równolegle w prywatnych pracowniach Józefa Brandta i Alfreda Wierusza-Kowalskiego. W 1884 debiutowa³ na wystawie w krakowskim TPSP, swoje prace pokazywa³ te¿ w Monachium, gdzie w 1894 na miêdzynarodowej wystawie w Glaspalast zosta³ wyró¿niony medalem za obraz Z puszczy litewskiej. W 1895 przeniós³ siê do Berlina, zaproszony przez Wojciecha Kossaka i Juliana Fa³ata do pracy przy panoramie Berezyna (1895-1896). W Berlinie zamieszka³ na d³u¿ej, a nastêpnie przebywa³ w Wielkopolsce i w Warszawie. Wspó³pracowa³ te¿ z Janem Styk¹ przy panoramie Bitwa

pod Sybinem (1897), a w 1900 wspólnie z Kossakiem podró¿owa³ do Hiszpanii i Egiptu, aby wykonaæ szkice plenerowe do zamierzonych panoram Somosierra (nie zrealizowana) i Bitwa pod piramidami (1901). Wyje¿d¿a³ tak¿e na Litwê, wyspê Sylt, do Norwegii, Szwecji, nad Morze Pó³nocne i Ba³tyk, malowa³ w Amsterdamie, na Krymie i Kaukazie. We wczesnej fazie twórczoœci, pod silnym wp³ywem Brandta i Wierusza-Kowalskiego, malowa³ sceny myœliwskie i rodzajowe oraz obrazy z Tatarami, Kozakami czy Czerkiesami, które przynios³y mu powodzenie na monachijskim rynku sztuki. Z czasem naczelnym tematem jego malarstwa sta³ siê czysty pejza¿, postrzegany i malowany wra¿liwie i z upodobaniem.

44 GEORG (GEORGE) MAJEWICZ

45 GEORG (GEORGE) MAJEWICZ

(Polkwitz [dziœ Polkowice k. G³ogowa] 1897 – Münchberg 1965)

(Polkwitz [dziœ Polkowice k. G³ogowa] 1897 – Münchberg 1965)

SARNA W LESIE

SARNA Z KOLÊTAMI NAD WOD¥, 1961

olej, p³ótno, 60 x 50 cm sygn p.d.: G Majewicz

olej, p³ótno, 62 x 75 cm sygn. p.d.: Spandau 61 | G Majewicz

5 000 z³ Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 6 000 - 8 000

4 000 z³

estymacja: 5 000 - 6 000

46 CZES£AW WASILEWSKI (ZYGMUNTOWICZ)

INFORMACJA O ARTYŒCIE:

(ok. 1875 - Warszawa/£ódŸ 1946/47)

Czes³aw Wasilewski, to popularny w okresie miêdzywojennym warszawski malarz, autor obrazów inspirowanych p³ótnami Kossaka, Brandta, Che³moñskiego, Wierusza-Kowalskiego czy Fa³ata. By³ samoukiem; wprawdzie w 1911 zapisa³ siê do warszawskiej Szko³y Sztuk Piêknych, ale o jego studiach nic bli¿szego nie wiadomo. Byæ mo¿e uczêszcza³ tam (1913-1917) do pracowni Wojciecha Kossaka, dla którego póŸniej, na pocz¹tku lat dwudziestych, przygotowywa³ podmalówki do obrazów. Uczestniczy³ w wystawie w Lublinie (1922), wystawia³ na Salonach warszawskiej Zachêty (1925, 1926, 1927), w Katowicach (1926), Czêstochowie (1927), Gdyni (1929), Kaliszu (1931), Poznaniu (1928, 1931). Malowa³ przede wszystkim liczne zaprzêgi, sanny, wyjazdy na polowania, wypadki w podró¿y, u³anów na patrolu, ³osie, sarny i dziki w lesie. Tworzy³ tak¿e nastrojowe pejza¿e, wyraŸnie inspirowane malarstwem Józefa Che³moñskiego Rzadziej malowa³ tak¿e kwiaty i martwe natury. Uto¿samiany z malarzem o nazwisku „Zygmuntowicz“, którego prace pojawia³y siê na rynku sztuki od trzydziestych lat XX wieku. Stawiany przed tym nazwiskiem inicja³ I. lub F., sugerowaæ mo¿e imiê Ignacy lub Franciszek. Sylwetkê malarza bli¿ej omówi³ S.Bo³dok w artykule Malarz o dwóch nazwiskach (Art and Business 1992, nr 7-8, s. 48-49).

CIETRZEWIE olej, p³ótno naklejona na tekturê, 31 x 40,5 cm sygn. p.d.: I. Zygmuntowicz 6 000 z³

estymacja: 7 000 - 8 000

47 RUDOLF PRIEBE (Szulakowo w dawnej guberni kijowskiej 1889 - Rudolfstadt 1956)

KUTRY NA MORZU olej, p³ótno, 60 x 80,5 cm sygn. p.d.: Priebe 5 000 z³

estymacja: 6 000 - 7 000

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Rudolf Priebe - niemiecki marynista i portrecista - studia malarskie rozpocz¹³ w Szkole Sztuki we Wroc³awiu u profesorów Arnolda Buscha i Eduarda Kaempffera. Nastêpnie kszta³ci³ siê w Akademii Sztuk Piêknych w Monachium u Ludwiga Hertericha. Mieszka³ i tworzy³ w Hamburgu.

48 ALEKSANDER KOTSIS

49 WINCENTY WODZINOWSKI

(Ludwinów k. Krakowa 1836 - Podgórze k. Krakowa 1877)

(Igo³omia k. Miechowa 1866 - Kraków 1940)

GÓRAL I DZIECI, 1865-1870

TOAST, 1914

olej p³ótno, 42 x 33,5 cm Na odwrocie nalepka wystawy pt. Promethidion, która mia³a miejsce w Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu w okresie od kwietnia do listopada 2001 roku. Na nalepce tytu³ obrazu Góral i dzieci oraz okreœlenie „w³asnoœæ prywatna“.

olej, p³ótno (dubla¿), 58,3 x 149,5 cm sygn. p.d.: W. Wodzinowski 1914 Na odwrocie - na kroœnie - stemple 149 i 58 odnosz¹ce siê do wymiarów obrazu oraz okr¹g³a, czêœciowo zatarta pieczêæ Federalnego Urzêdu Zabytków: Von Bundesdenkmalamt Zur Anfuhr freigegeben.

435 000 z³

5 000 z³

estymacja: 40 000 - 45 000

Za ¿ycia Kotsisa obraz nie by³ wystawiany; uznaæ go mo¿na za jedn¹ z prac, które pozosta³y w pracowni artysty. Ekspertyza pani El¿biety Charaziñskiej wydana w paŸdzierniku 1991 roku.

Informacja o artystach - www.agraart.pl

estymacja: 6 000 - 8 000

50 W£ADYS£AW CHMIELIÑSKI

INFORMACJA O ARTYŒCIE:

(Warszawa 1911 - Warszawa 1979)

W³adys³aw Chmieliñski by³ malarzem zwi¹zanym z Warszaw¹, gdzie stale mieszka³ i pracowa³. W latach 1926-1931 studiowa³ w warszawskiej Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych i Malarstwa (dawna Klasa Rysunkowa). Wiod¹cym tematem jego obrazów by³y widoki miejskie, malowane olejno i akwarel¹. W latach 1935-1938 stworzy³ cykl akwarel przedstawiaj¹cych obiekty polskiej architektury; wœród nich, widoki Sandomierza, Krakowa, Kazimierza nad Wis³¹, a tak¿e wnêtrza zabytkowych koœcio³ów czy pa³aców, m.in. Zamku Królewskiego w Warszawie i Pa³acu w Wilanowie. Malowa³ tak¿e pejza¿e i wiejskie sceny rodzajowe - kuligi, sanny, zaprzêgi, wesela, konie na tle krajobrazu. W latach 1967-1969 wyje¿d¿a³ na d³u¿sze pobyty do Danii. W latach 1936-1939 artysta u¿ywa³ tak¿e pseudonimu „W³adys³aw Stachowicz“.

PA£AC NA WODZIE W £AZIENKACH WARSZAWSKICH akwarela, gwasz, papier, 24 x 34 cm sygno. p.d.: W³. Chmieliñski | Warszawa Obraz pochodzi ze zbiorów rodziny Eugene L. Slokowski w USA. 3 000 z³

estymacja: 7 000 - 9 000

51 JEREMI KUBICKI (£ódŸ 1911 - Warszawa 1938)

W PORCIE olej, tektura, 40,5 x 49 cm 23 000 z³

estymacja: 25 000 - 35 000

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Jeremi Kubicki - utalentowany, przedwczeœnie zmar³y artysta. Studia malarskie rozpocz¹³ w Instytucie Sztuk Plastycznych w Warszawie, a nastêpnie (1929-35) kszta³ci³ siê w ASP u T. Pruszkowskiego i L. Pêkalskiego. Jego studenckie prace by³y nagradzane i odznaczane. Nale¿a³ do Bractwa Œw. £ukasza oraz do Bloku Zaw., Art. Plastyków. Wystawia³ w kraju i za granic¹, m.in. w Los Angeles, Berlinie, Pary¿u, Pittsburgu, Budapeszcie. Malowa³ sielankowe, wielopostaciowe sceny w pejza¿u oraz pejza¿e ze sztafa¿em (cykl Cztery pory roku, 1935).

W obrazach tych przejawia siê w³asny styl artysty; dekoracyjnoœæ, jasny koloryt, wyraŸna faktura, wdziêk postaci, szeroka perspektywa, ujêcia kompozycyjne jakby z lotu ptaka. „Czar fantastycznej baœni i zarazem coœ dekadenckiego i niemal perwersyjnego. Wielki oryginalny talent“ (M. Wallis, Sztuka polska dwudziestolecia, Warszawa 1959). W latach 1935-36 namalowa³ obrazy dla polskich statków pasa¿erskich m/s Pi³sudski i m/s Batory. By³ tak¿e autorem dekoracyjnych malowide³ dla sklepu Wedla w Warszawie oraz wielkiego panneaux Zdrojowiska polskie, za które w 1937 otrzyma³ Grand Prix na wystawie w Pary¿u (obecnie w restauracji na Guba³ówce). W 1938 wraz z kolegami z Bractwa Œw. £ukasza malowa³ 7 kompozycji historycznych przeznaczonych do pawilonu polskiego na œwiatowej wystawie w Nowym Jorku (obecnie w zbiorach Uniwersytetu w Syracuse). Niemal ca³y dorobek twórczy artysty zagin¹³ w czasie wojny; nie zachowa³y siê ani malowid³a dla polskich statków, ani dla sklepu Wedla, Zdrojowiska polskie niszczej¹ na Guba³ówce. Tylko niewielka liczba dzie³ artysty znajduje siê w zbiorach Muzeów Narodowych w Warszawie i Szczecinie, w koœcio³ach i w zbiorach prywatnych.

52 JULIAN FA£AT (Tulig³owy k. Przemyœla 1853 - Bystra k. Bielska 1929)

PRZED KOŒCIO£EM. EPIZOD CZASU WOJNY, 1920 technika mieszana: akwarela, gwasz pastel, papier 54 x 94 cm sygn. l.d.: JFa³at Bystra 1920 (inicja³y wi¹zane)

455 000 z³

estymacja: 60 000 - 80 000

Obraz przedstawia epizod z czasu I wojny œwiatowej, zdarzenie, którego artysta móg³ byæ œwiadkiem lub o którym s³ysza³. Z pozoru jest to scena rodzajowa; jednak grupa wiejskich kobiet, lêkliwie st³oczona pod œcianami drewnianej œwi¹tyni i wyraŸnie „pilnowana“ przez austriackich ¿o³nierzy, œwiadczy o jakimœ zagro¿eniu i dramatycznym charakterze wydarzenia.

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Julian Fa³at - malarz i pedagog - jeden z najwybitniejszych artystów polskich okresu prze³omu XIX i XX wieku, cz³onek polskich i europejskich stowarzyszeñ twórczych oraz Królewskiej Akademii Sztuk Piêknych w Berlinie, wielokrotnie odznaczany medalami na wystawach miêdzynarodowych. Studiowa³ malarstwo u W³adys³awa £uszczkiewicza i Leona Dembowskiego w Szkole Sztuk Piêknych w Krakowie (1868-71 i 1881) i w Akademii Sztuk Piêknych w Monachium u Alexandra Strähubera i Johana Leonhardta Raaba (1877-1880). Po studiach spêdzi³ kilka miesiêcy w Rzymie, w 1884 by³ w Pary¿u i w Hiszpanii, a w 1885 odby³ podró¿ morsk¹ dooko³a œwiata. W 1886 podczas polowania u ks. Radziwi³³ów w Nieœwie¿u pozna³ póŸniejszego cesarza Niemiec Wilhelma II - dla którego nastêpnie w latach 1886-1895 pracowa³ w Berlinie jako malarz na-

dworny. W latach 1894-1896 wspó³pracowa³ z Wojciechem Kossakiem przy panoramie Berezyna. W 1895 zosta³ powo³any na stanowisko dyrektora Szko³y Sztuk Piêknych w Krakowie, w której gruntownie zreformowa³ system nauczania, przekszta³caj¹c tê uczelniê w nowoczesn¹ Akademiê Sztuk Piêknych (r.1900). Do roku 1910 by³ rektorem Akademii; po przejœciu na emeryturê osiad³ w miejscowoœci Bystra ko³o Bielska. Znakomity akwarelista, malowa³ tak¿e olejno. We wczeœniejszym okresie tworzy³ w konwencji realistycznej, z czasem rozjaœni³ i wzbogaci³ paletê, a w akwarelach wprowadza³ rozlewn¹ plamê barwn¹. Zas³yn¹³ jako malarz scen myœliwskich rozgrywaj¹cych siê najczêœciej w zimowej scenerii; malowa³ te¿ pejza¿e, wiejskie sceny rodzajowe, portrety, widoki miejskie.

53 AUGUST JOHANN BAPTIST WEBER

54 PAWE£ (PAUL) MERWART

(Frankfurt nad Menem 1817 - Düsseldorf 1873)

(Marianówka, d. gub. Chersoñska, Ukraina 1855 - Saint-Perre, Martynika 1902)

PEJZA¯ LETNI Z DROG¥, 1846

PORTRET DAMY Z BRANSOLET¥ I KSI¥¯K¥, 1890

olej, p³ótno, 29 x 42 cm sygn. p.d.: A. Weber | 1846 43 000 z³ Informacja o artystach - www.agraart.pl

estymacja: 4 000 - 6 000

olej, deska, 45 x 37,5 cm sygn. p.g.: PAUL MERWART | 1890 Na odwrocie napisy: - farb¹: M8631; - kred¹: 3900 8 000 z³

estymacja: 10 000 - 12 000

55 JÓZEF OLESZKIEWICZ (Szyd³ów na ¯mudzi 1777 - Petersburg 1830)

PORTRET M£ODEJ DAMY, 1821 olej, p³ótno, 72 x 60 cm sygn. p.d.: J. Oleszkiewicz | 1821 Na odwrocie - na kroœnie - kilka nalepek z trudnymi do odczytania, obcojêzycznymi rêkopiœmiennymi napisami informuj¹cymi, ¿e obraz zosta³ kupiony na aukcji w roku 1922, a przedstawiaæ ma ¿onê niejakiego Warykoffa Trokassoffa (?), damê zwi¹zan¹ z arystokratyczn¹ estoñsk¹ rodzin¹ hrabiów Brevern de la Gardie. 452 000 z³

estymacja: 60 000 - 70 000

Pojawienie siê na rynku sztuki obrazu Józefa Oleszkiewicza bez wahania okreœliæ mo¿na jako du¿e wydarzenie. Obrazy artysty, przyjaciela Mickiewicza, znane s¹ bowiem niemal wy³¹cznie z muzeal-

nych kolekcji, m.in. w Krakowie, £odzi, Warszawie, Wroc³awiu, we Lwowie, w Miñsku, Wilnie, Moskwie, Pary¿u.

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Józef Oleszkiewicz pochodzi³ ze zubo¿a³ej rodziny szlacheckiej; jego ojciec by³ muzykiem prowadz¹cym kapelê w Radoszkowicach. Do szko³y uczêszcza³ w Wilnie, tam tak¿e w roku 1797 rozpocz¹³ studia na Uniwersytecie Wileñskim. Pocz¹tkowo uczy³ siê anatomii i fizjologii, póŸniej, w latach 1788-1802, rysunku i malarstwa u Franciszka Smuglewicza i Jana Rustema. Zarabia³ lekcjami rysunków, kopiowa³ obrazy w galerii ¿yczliwej mu magnackiej rodziny Prozorów, próbowa³ te¿ si³ w du¿ych, samodzielnych kompozycjach. W roku 1801 na zdolnego m³odzieñca zwróci³ uwagê hrabia Aleksander Chodkiewicz, który najpierw zaprosi³ go do swego maj¹tku w Peka³owie na Wo³yniu, a póŸniej na w³asny koszt wys³a³ na dalsz¹ edukacjê za granicê. Jesieni¹ 1803 roku Oleszkiewicz przez Drezno pojecha³ do Pary¿a, gdzie nastêpnie studiowa³ w École des Beaux Arts, u Jeana Simona Berthelemy’ego i przede wszystkim u Jacquesa Louisa Davida. Do kraju wróci³ w roku 1806, przez pewien czas przebywa³ u swego protektora w Peka³owie, malowa³ te¿ po innych dworach wo³yñskich. W roku 1809 wzbudzi³ wielkie zainteresowanie pokazuj¹c w Wilnie, namalowany dla Chodkiewicza, du¿y obraz historyczny Po¿egnanie Jana Karola Chodkiewicza z ¿on¹ Ann¹ przed wypraw¹ chocimsk¹. Gdy jego kilkuletnie starania o nominacjê na, woln¹ po œmierci Franciszka Smuglewicza, katedrê wileñskiego uniwersytetu nie odnios³y spodziewanego skutku, artysta w 1810 roku wyjecha³ do Petersburga. Tam niemal natychmiast zdoby³ niebywa³e powodzenie, przede wszystkim jako modny, zasypywany zamówieniami, portrecista. Malowa³ te¿ obrazy religijne, alegoryczno-historyczne i alegoryczno-portretowe. Jego wysok¹ pozycjê uznanego artysty potwierdzi³ zaszczytny tytu³ akademika, nadany mu w 1812 przez petersbursk¹ Akademiê Sztuk Piêknych za wielk¹ kompozycjê Samarytañska troskliwoœæ i opieka cesarzowej Marii Fiodorowny nad ubogimi. Twórczoœæ Oleszkiewicza, który „do œmierci by³ czci¹ przejêty dla mistrza swego Davida“, wykazuje wyraŸne zwi¹zki ze sztuk¹ francuskiego klasycyzmu.

W jego obrazach, charakteryzuj¹cych siê zwart¹ statyczn¹ kompozycj¹, prymatem rysunku nad kolorem, g³adk¹ faktur¹ malarsk¹ i starannym wykoñczeniem, pojawiaj¹ siê niekiedy elementy romantyczne. Oleszkiewicz - portrecista wielu przebywaj¹cych w Petersburgu Polaków, m.in. Adama Mickiewicza i pianistki Marii Szymanowskiej by³ wa¿n¹ postaci¹ tamtejszej polskiej kolonii, nie tylko jako malarz. Wybitn¹ pozycjê zajmowa³ w wolnomularstwie, mia³ najwy¿szy stopieñ w hierarchii zakonu; od roku 1820 by³ wielkim mistrzem lo¿y Or³a Bia³ego w Petersburgu, nale¿a³ te¿ do ló¿ masoñskich w Wilnie i Grodnie. Wspominany przez ówczesnych pamiêtnikarzy petersburskich jako cz³owiek wielkiej skromnoœci, niezwyk³ej dobroci i hojnoœci, znany by³ ze swych „cnót, g³êbokiej nauki i mistycznych przepowiedni“. Mistyk i teozof, we wszystkich przejawach ¿ycia widzia³ sta³¹ obecnoœæ Boga, wierzy³ w dzia³anie Boskiej Opatrznoœci, wyznawa³ teoriê o oczyszczaj¹cym, „mistycznym znaczeniu cierpieñ“, o tajemniczym „œwiecie ducha“. Jego pogl¹dy, charyzmatyczna osobowoœæ i „oblicze piêkne, szlachetne surowe“ wywiera³y powszechne wra¿enie, bo „wszystko coœ w nim i oko³o niego kiedykolwiek widzia³, zdawa³o siê mówiæ, ¿e oprócz powo³ania swojego i poœwiêcenia siê sztuce inn¹ jeszcze ten cz³owiek mia³ misjê.“ (S. Morawski, W Peterburku 1827-1838, Poznañ [1927], s.150). Niew¹tpliwy te¿ by³ wp³yw Oleszkiewicza na Mickiewicza, który w parê lat póŸniej, poœwiêci³ mu wiersze w Ustêpie III czêœci Dziadów, pisz¹c: - I któ¿ on? - Polak, jest malarzem, Lecz go w³aœciwiej nazywaæ guœlarzem, Bo dawno od farb i pêdzla odwykn¹³. Biblij¹ tylko i kaba³ê bada, I mówi¹ nawet, ¿e z duchami gada.

56 PÓ£MISEK DEKORACYJNY, 2 po³. XIX w. Japonia, Arita, dekoracja typu imari porcelana malowana podszkliwnie kobaltem, naszkliwnie czerwieni¹ ¿elazow¹ i z³otem (iroe, kinrande) œrednica 62,5 cm Na dnie oznaczenie kolekcji, w jakiej obiekt siê znajdowa³ (niezident.): napis tuszem 1074 E on, si powy¿ej malowany podszkliwnie znak - prawdopodobnie warsztatu, w którym zdobiono talerz (niezident.) poni¿ej papierowa nalepka japoñskiego marchanda z odrêcznym kursywnym napisem skreœlonym czarnym tuszem: w kole znak matsu, czyli firma Matsuya (firmy eksportowe o tej nazwie dzia³a³y m.in. w Jokohamie i Edo, obecnym Tokio) ni¿ej numer naczynia: kyu hyaku ju san go, czyli 913 i dalsze szczegó³owe informacje handlowe (bardzo ma³o czytelne) 2 500 z³

estymacja: 3 000 - 5 000

Na awersie naczynie zdobione bogat¹ dekoracj¹ z³o¿on¹ z wachlarza ogi, trzech par szeœcioboków kikko (stylizowany motyw „skorupy ¿ó³wia“) wype³nionych ornamentem geometrycznym i wici¹ kwiatow¹, oraz ko³em z bukietem w wazie. Motywy zdobnicze umieszczone s¹ na tle karakusa - stylizowanej wici kwiatowej, wachlarz dekorowany wyobra¿eniem kwitn¹cego drzewa wiœni, krzewu peonii i kêp irysów.

Pó³misek jest wyrobem eksportowym przeznaczonym na rynek europejski i amerykañski, kontynuacj¹ „brokatowych“ wyrobów imari tak popularnych w XVIII wieku i równie¿ w XIX wieku znajduj¹cych wielu nabywców. Wytwarza³o je w Aricie wiele warsztatów ceramicznych. opracowa³a Anna K. Maleszko

Rewers naczynia zdobiony na otoku malowanymi podszkliwnie kobaltem czterema stylizowanymi rzutami roœlinnymi.

57 WALTER HEIMIG

58 GEORGES JEANNIN

(Wessel 1881 - Düsseldorf 1955)

(Pary¿ 1841 - Pary¿ 1925)

NA BALU

KWIATY

olej, sklejka, 40 x 40 cm sygn. p.d. charakterystycznym „rozci¹gniêtym“ podpisem: Heimig Na odwrocie karta z niemieckim tekstem - informacja o artyœcie.

olej, p³ótno 37,2 x 34 cm sygn. l.d.: G. Jeannin

3 000 z³

5 000 z³

estymacja: 4 000 - 7 000

estymacja: 6 000 - 8 000

59 ALFONS KARPIÑSKI (Rozwadów, dziœ dzielnica Stalowej Woli 1875 - Kraków 1961)

PORTRET DAMY (WIKTORII SAMOWICZ-ŒWI¥TKOWSKIEJ), 1950 olej, tektura 69 x 59,5 cm sygn. po prawej: A. Karpiñski. | 1950. r Na odwr. autorski napis kredk¹: A. Karpiñski | Kraków | Floriañska 19

18 000 z³

estymacja: 20 000 - 25 000

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Alfons Karpiñski w latach 1891-1899 studiowa³ w krakowskiej Szkole Sztuk Piêknych pod kierunkiem Floriana Cynka, Izydora Jab³oñskiego, W³adys³awa £uszczkiewicza i Leona Wyczó³kowskiego. Nastêpnie kszta³ci³ siê jeszcze u Antona Ažbégo w Monachium (1903), u Kazimierza Pochwalskiego w Wiedniu, a od 1907 tak¿e w Pary¿u. Podró¿owa³ do W³och i Londynu. Stale mieszka³ w Krakowie; zwi¹zany z tamtejszym œrodowiskiem skupionym wokó³ „Zielonego Balonika“ projektowa³ dekoracje do przedstawieñ kabaretu. Nale¿a³ do Tow. Artystów Polskich „Sztuka“, grupy „Zero“, by³ cz³onkiem wiedeñskiego stowarzyszenia „Secesja“ i krakowskiego TPSP. Uczestniczy³ w wielu wystawach w kraju i za granic¹. W czasie I wojny œwiatowej s³u¿y³ w armii austriackiej. Na bogat¹ twórczoœæ artysty sk³adaj¹ siê wczesne sceny rodzajowe z podkrakowskiej wsi, pejza¿e i portrety, wœród nich zw³aszcza portrety kobiece, które przynios³y mu szczególn¹ popularnoœæ. Z czasem g³ównym - obok portretu - tematem jego obrazów sta³y siê martwe natury z kwiatami, dekoracyjne kompozycje o stonowanej gamie barwnej. Artysta zajmowa³ siê tak¿e grafik¹ i ilustratorstwem.

60 EDWARD KARNIEJ (Wilno 1890 - Toruñ 1942)

AKT Z CZERWON¥ WST¥¯K¥, 1927 olej, sklejka 127 x 61 cm datowany p.g.: WILNO | ANNO D~NI | MCMXXVII

15 000 z³

estymacja: 25 000 - 35 000

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Edward Karniej - malarz, dekorator i scenograf teatralny zwi¹zany z Wilnem. W m³odoœci uczy³ siê zawodu stolarza. W czasie I wojny œwiatowej zosta³ wywieziony do Niemiec, gdzie pracowa³ jako górnik. W 1918 wróci³ do Wilna i pracowa³ w tamtejszym teatrze jako pomocnik dekoratora. Niebawem, dziêki zachêtom scenografa Józefa Czechowicza, rozpocz¹³ naukê w Szkole Rysunkowej kierowanej przez Wileñskie Towarzystwo Plastyków. W 1921 zosta³ cz³onkiem tego Towarzystwa i w latach 1922-1934 uczestniczy³ w jego wystawach. W 1931 wzi¹³ udzia³ w wystawie w Carnegie

Institute w Pittsburghu. Od 1932 mieszka³ w Toruniu, gdzie do 1934 by³ scenografem tamtejszego teatru. Nale¿a³ do toruñskiej „Konfraterni Artystów“. Jego twórczoœæ ukszta³towa³a siê w obrêbie wp³ywów Ludomira Slêdziñskiego i tzw. szko³y klasycyzmu wileñskiego. Malowa³ portrety, w tym szczególnie chêtnie portrety dzieci, ponadto akty i martwe natury, a w póŸniejszym okresie tak¿e pejza¿e i widoki architektoniczne.

61 FERDYNAND RUSZCZYC (Bohdanów 1870 - Bohdanów 1936)

STARE GNIAZDO, 1898 olej, tektura 50,5 x 40,5 cm sygn. o³ówkiem l.d.: F.R. | Bohd. | 20. XI 98 r

85 000 z³

estymacja: 90 000 - 110 000

Po ukoñczeniu studiów w Akademii Sztuk Piêknych w Petersburgu, Ferdynand Ruszczyc powróci³ do rodzinnego Bohdanowa ko³o Wilna. W swoim prowadzonym przez lata, Dzienniku, pod dat¹ 20 listopada 1898 roku, zanotowa³: „Przed zmierzchem spacerujê z Pap¹. Uderza mnie motyw: jod³y miotane silnym wiatrem na tle Muru. Niebo bia³e, trochê ró¿owawe. Wieczorem malujê to na tekturze.“ Powsta³y wówczas obraz nosi tytu³ Stare gniazdo i przedstawia rodzinny dom Ruszczyców; murowany dom, w pierwszej po³. XIX w. przebudowany z wczeœniejszego „skarbczyka“. Ten murowany dom, w odró¿nieniu od stoj¹cego obok starszego, modrzewiowego dworu

nazywano w rodzinie „Murem“. Na piêtrze Muru Ferdynand Ruszczyc urz¹dzi³ swoj¹ pracowniê, póŸniej mieœci³a siê tam tak¿e biblioteka. Obraz ma charakter symboliczny; nad Starym gniazdem - bezpiecznym rodzinnym domem, schronieniem przed niepokojami œwiata gromadz¹ siê targane wiatrem chmury, wiatr szarpie ga³êzie drzew... Oba domy zosta³y zniszczone w czasie wojny. O dworze Ruszczyców zobacz: R. Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, T. 3, Wyd. Ossolineum, Wroc³aw 1993.

Obraz reprodukowany i opisywany w: - Ferdynand Ruszczyc 1870-1936. Malarz i rysownik, Muzeum Okrêgowe, Lublin, 1984, nr kat. 12; - F. Ruszczyc, Dziennik, Czêœæ pierwsza, Ku Wilnu 1894-1919, [wybór, uk³ad, opracowanie i wstêp E. Ruszczyc], Warszawa 1994, s. 91, il. 48; - Ferdynand Ruszczyc 1870-1936. ¯ycie i dzie³o, [S. Krzysztofowicz-Kozakowska, A. Kroplewska-Gajewska], Muzeum Narodowe w Krakowie, Muzeum Okrêgowe w Toruniu, Muzeum Narodowe w Warszawie, Kraków 2002, s. 92, nr kat. 42, il. [w³asnoœæ rodziny artysty]; - S. Krzysztofowicz-Kozakowska, Ferdynand Ruszczyc, Wydawnictwo Kluszczyñski, Kraków 2007, il. na s. 64.

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Ferdynand Ruszczyc - wybitny malarz i pedagog, adept Akademii Sztuk Piêknych w Petersburgu, gdzie w latach 1892-1897 studiowa³ pod kierunkiem I. I. Szyszkina i A Kuind¿iiego. Jego prace studenckie kilkakrotnie by³y nagradzane medalami Akademii. Odbywa³ liczne podró¿e artystyczne - w latach 1894 i 1895 jeŸdzi³ na Krym, w latach 1896 i 1897 przez Królewiec i Szczecin podró¿owa³ na Rugiê, Bornholm i do po³udniowej Szwecji, a w 1898 do Berlina, Kolonii, Pary¿a, Dunkierki, Ostendy, Brukseli, Bazylei, Lucerny, Lugano, Mediolanu, Wenecji i Wiednia. W 1897 zamieszka³ w rodzinnym maj¹tku Bohdanów. Od 1900 by³ cz³onkiem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka“. Od 1904 by³ profesorem Szko³y Sztuk Piêknych

w Warszawie, w latach 1907-1908 Akademii Sztuk Piêknych w Krakowie. PóŸniej powróci³ do Wilna, gdzie sta³ siê animatorem tamtejszego ¿ycia artystycznego. Po I wojnie œwiatowej by³ organizatorem i profesorem Wydzia³u Sztuk Piêknych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Malowa³ przede wszystkim pejza¿e przesycone bardzo emocjonalnym odczuwaniem natury i przyrody. Obrazy Ruszczyca Ziemia czy Nec Mergitur nale¿¹ do najwybitniejszych przyk³adów nurtu symbolizmu w malarstwie M³odej Polski. Malowa³ tak¿e wnêtrza rodzinnego dworu w Bohdanowie, zajmowa³ siê scenografi¹ teatraln¹, ilustratorstwem i grafik¹ ksi¹¿kow¹.

62 STANIS£AW IGNACY WITKIEWICZ (Warszawa 1885 - Jeziory na Wo³yniu 1939)

PORTRET JADWIGI SOBOLEWSKIEJ, Z DOMU B£A¯EJEWICZ, VII 1936 pastel na papierze br¹zowym naklejonym na tekturê 69,3 x 49,5 cm sygn. u do³u, po lewej: (T.U + E) | Witkasiewicz | Maciej | Szef gabinetu; po prawej: 1936 VII | NP NP + herb. chiñ.

428 000 z³

estymacja: 35 000 - 50 000

Obraz wymieniony w: - Stanis³aw Ignacy Witkiewicz 1885-1930. Katalog dzie³ malarskich, oprac. Irena Jakimowicz przy wspó³pracy Anny ¯akiewicz, Muzeum Narodowe, Warszawa 1990, poz. I 1999.

Portret Jadwigi Sobolewskiej (1900-1976) wykonany przez Witkacego w ramach dzia³alnoœci jego jednoosobowej Firmy Portretowej jest doœæ nietypowy. Przedstawia bowiem nie popiersie, lecz jedynie g³owê modelki ujêt¹ en face. Portret jest realistyczny i pozbawiony deformacji - artysta starannie opracowa³ twarz kobiety o du¿ych niebieskich oczach patrz¹cej z lekkim uœmiechem wprost na widza. G³adko uczesane ciemne w³osy z przedzia³kiem poœrodku miêkko uk³adaj¹ siê za uszami, a g³owê otacza oran¿owa aureola. Ciasny kadr potêguje ekspresjê portretu. Z adnotacji przy sygnaturze artysty wynika, ¿e portret by³ wykonywany dwuetapowo. Najpierw Witkacy uzna³, ¿e nie jest z niego zadowolony (oznaczenie „T.U“), a nastêpnie podda³ siê urokowi modelki i zaliczy³ swoje dzie³o do typu „E“, czyli takiego, który wed³ug Regulaminu Firmy Portretowej dopuszcza³ „dowoln¹ interpretacjê psychologiczn¹“. W praktyce artysta rezerwowa³ go dla wizerunków piêknych kobiet - szczególnie takich, które mu siê wyraŸnie podoba³y. Jadwiga Sobolewska mo¿e nie odznacza³a siê uderzaj¹c¹ urod¹, musia³a jednak uj¹æ Witkacego swoim wdziêkiem i st¹d „rozszerzenie“ portretu o tê dodatkow¹ kategoriê. Ponadto - zamiast typowej i zdawkowej sygnatury „Witkacy“ lub „urzêdowej“ - „Ignacy Witkie-

wicz“ na jej portrecie artysta podpisa³ siê jako „Maciej Witkasiewicz“. Witkacy urodzi³ siê w dzieñ imienin Macieja i tego imienia u¿ywa³ czasem do podpisywania portretów bliskich lub zaprzyjaŸnionych osób. W takich przypadkach przekrêca³ te¿ ¿artobliwie swoje nazwisko czêsto dodaj¹c do tego zabawne komentarze, jak np. u¿yty tu „Szef gabinetu“, którego rolê prawdopodobnie zagra³ w czasie seansu portretowego. Zapewne rozbawi³o to modelkê i st¹d uœmiech na jej twarzy. Dodatkowe oznaczenia na portrecie informuj¹, ¿e w trakcie jego wykonywania Witkacy nie pali³ papierosów (NP), nie pi³ alkoholu (NP), za to pi³ herbatê chiñsk¹. Znawc¹ herbaty artysta sta³ siê po portretowaniu rodziny Adama Steinborna, kupca herbacianego, w czerwcu 1936 roku, a wiêc w miesi¹cu poprzedzaj¹cym wykonanie portretu Jadwigi Sobolewskiej. Jadwigê Witkacy portretowa³ wczeœniej dwukrotnie, w 1933 roku w lutym i listopadzie. Oba te portrety by³y bardziej konwencjonalne. Po œmierci modelki portret odziedziczy³ jej syn Andrzej - architekt mieszkaj¹cy w Bonn. dr Anna ¯akiewicz historyk sztuki bioinfo: www.witkacy.hg.pl

63 ALEXANDER THIELE

INFORMACJA O ARTYŒCIE:

(ur. Monachium 1924)

Alexander Thiele - malarz niemiecki; studiowa³ w Akademii w Monachium. Podró¿owa³ po Europie, wyje¿d¿a³ te¿ do Afryki, Indii i Ameryki, maluj¹c liczne obrazy rejestruj¹ce wra¿enia i motywy z odwiedzanych miejsc i krajów. Tematyka jego prac jest szeroka - pejza¿e, widoki i sceny miejskie, wnêtrza, martwe natury, kwiaty, zwierzêta. Specjaln¹ popularnoœci¹ ciesz¹ siê tak¿e jego postimpresjonistyczne p³ótna przedstawiaj¹ce kawiarnie, ogródki piwne, sceny z pikników (Ogródek - kawiarnia nad Chiemsee, Piknik nad jeziorem, Ogródek piwny w monachijskim Ogrodzie Angielskim, Cafe Luitpold w Monachium).

OGRÓDEK KAWIARNIANY NAD STARNBERGERSEE olej, p³ótno, 49 x 60 cm sygn. p.d.: A. THIELE Na odwrocie autorski napis: Cafegarten am Starnberger See 4 000 z³

estymacja: 6 000 - 12 000

64 JAN SZANCENBACH (Kraków 1928 - Kraków 1998)

PEJZA¯ NOCNY Z PARY¯A - WIDOK NA PONT NEUF I PONT DES ARTS 1997 olej, p³ótno, 85,5 x 95,5 cm sygn. p.d.: JSzancenbach (inicja³y wi¹zane) Na odwrocie, po lewej stronie p³ótna autorski napis farb¹: JAN SZANCENBACH | PEJZA¯ NOCNY Z PARY¯A | (ZIELONY) | PONT NEUF, PONT DES ARTS | 1997

Obraz nale¿y do wiêkszego zespo³u nocnych widoków Pary¿a; prace z tego cyklu reprodukowane s¹, m.in. w albumie: Jacek Malczewski, Czes³aw Rzepiñski, Juliusz Joniak, Jan Szancenbach. Malarstwo. Wystawa ze zbiorów krakowskich Rotarian i ich rodzin oraz Wystawa „Szancenbachowie: Jan, Maria i Krystyna“ ze zbiorów prywatnych profesora Jana Szancenbacha, Pa³ac Sztuki w Krakowie TPSP, 19 paŸdziernika - 27 paŸdziernika 1996 oraz marzec - maj 1999, Kraków 1999, strony i ilustracje bez numeracji.

Obraz pochodzi z kolekcji rodziny artysty. 12 000 z³

estymacja: 18 000 - 25 000

Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

65 SOTER JAXA-MA£ACHOWSKI

INFORMACJA O ARTYŒCIE:

(Wolanów pod Odess¹ 1867 - Kraków 1952)

Soter Jaxa Ma³achowski studia artystyczne rozpocz¹³ w szkole rysunkowej w Odessie. Nastêpnie - w latach 1892-1894 uczy³ siê w krakowskiej Szkole Sztuk Piêknych pod kierunkiem F. Cynka, I. Jab³oñskiego i W³. £uszczkiewicza, a po roku 1894 tak¿e w prywatnej szkole Stanis³awa Grocholskiego w Monachium. Po powrocie do kraju od 1902 stale mieszka³ w Krakowie, sk¹d na dwa lata przeniós³ siê do Zakopanego, a w latach 1905, 1925 i 1928 podró¿owa³ do W³och. Malowa³ przede wszystkim krajobrazy - pejza¿e morskie, nokturny oraz motywy tatrzañskie i widoki miejskie. Z rzadka malowa³ tak¿e portrety o „charakterze wy³¹cznie familijnym“. Najlepsze prace artysty powsta³y przed I wojn¹ œwiatow¹, póŸniej, wobec koniecznoœci zarobkowania czêsto powiela³ w³asne pomys³y. Uczestniczy³ w wielu wystawach, m.in. w Krakowie, Warszawie, we Lwowie, £odzi, Poznaniu, Lublinie; w Krakowie mia³ te¿ kilka wystaw indywidualnych.

NAD MORZEM. PLA¯A I MOLO, 1921 tempera,, p³ótno, 34,5 x 49,5 cm (w œwietle oprawy) sygn. p.d.: S. Jaxa | 1921 4 000 z³

estymacja: 5 000 - 7 000

66 RAFA£ MALCZEWSKI

INFORMACJA O ARTYŒCIE:

(Kraków 1892 - Montreal 1965)

Rafa³ Malczewski studiowa³ w Wiedniu agronomiê, filozofiê i architekturê; uczêszcza³ tak¿e do tamtejszej Akademii Sztuk Piêknych, ale edukacjê artystyczn¹ zawdziêcza³ przede wszystkim ojcu, Jackowi Malczewskiemu. W latach 1917-1939 stale mieszka³ w Zakopanem; by³ zami³owanym taternikiem. W roku 1930 by³ przez pó³ roku we Francji. W grudniu 1939 przez S³owacjê i Wêgry przedar³ siê do Francji, sk¹d nastêpnie wyjecha³ do Brazylii, a póŸniej Stanów Zjednoczonych. W 1942 dotar³ do Montrealu, gdzie pozosta³ na sta³e. Pocz¹wszy od 1919 wiele wystawia³; od 1934 tak¿e jako cz³onek ugrupowania „Rytm“. Malowa³ przede wszystkim krajobrazy - z Tatr, Podhala, widoki z ma³ych miasteczek i z fabrycznego Œl¹ska, póŸniej tak¿e z Brazylii i Kanady. W swoich obrazach - œwiadomie prymityzowanych, utrzymanych czêsto w poetyckim i bajkowym nastroju bliski jest sztuce naiwnego realizmu. Malczewski by³ równie¿ literatem, autorem artyku³ów o sztuce, felietonów, esejów oraz wspomnieñ tatrzañskich i zakopiañskich, m.in. Narkotyk gór, Góry wo³aj¹ czy Pêpek œwiata.

WIDOK MIASTA akwarela, papier, 38,3 x 56,3 cm sygn. l.d. o³ówkiem: Rafa³ Malczewski Na odwrocie, na oprawie notatki o³ówkiem i d³ugopisem dotycz¹ce zapewne wystawienia obrazu w galeriach czy na aukcjach. 6 000 z³

estymacja: 8 000 - 12 000

67 ZYGMUNT MENKES

68 EUGENIUSZ EIBISCH

(Lwów 1896 - Riverdale, Nowy Jork 1986)

(Lublin 1896 - Warszawa 1987)

DZIEWCZYNA ZE S£ONECZNIKAMI

MARTWA NATURA. OWOCE, lata 60. XX w.

olej, p³ótno, 36 x 24 cm sygn. p.d.: Menkes Na odwrocie, na krosnach odcisk stempla z palet¹ malarsk¹, cyrklem i tekstem GLENDALE NY.

olej, p³ótno, 50 x 65,5 cm sygn. p.d.: Eibisch

415 000 z³

Informacja o artystach - www.agraart.pl

estymacja: 20 000 - 25 000

425 000 z³

estymacja: 30 000 - 35 000

69 RAJMUND KANELBA

70 TADEUSZ JÓZEF MAKOWSKI

(Warszawa 1897 - Londyn 1960)

(Oœwiêcim 1882 - Pary¿ 1932)

S¥D SALOMONA, 1936

DOMKI W BREUILPONT, 1926-1927

gwasz, papier, 76 x 55,2 cm; sygn. l.d.: Kanelba poni¿ej autorski napis: "Judgement of Salomon" Na odwrocie nalepka aukcyjna (?) z tekstem: 235 | GOUACHE PAINTING | BY | RAYMOND KANELBA | (1936)

olej, p³ótno, 28,5 x 36,5 cm sygn. p.d.: Tadé Makowski

10 000 z³

Domki w Breuilpont nale¿¹ do dzie³ powsta³ych podczas pobytu Makowskiego w Breuilpont, wiosce w Górnej Normandii po³o¿onej oko³o 120 km od Pary¿a. Artysta spêdza³ tam lato 1926 oraz wiosnê i jesieñ 1927. Bezpoœrednio obraz wi¹¿e siê z kilkoma innymi pracami, przedstawiaj¹cymi te same domy stoj¹ce przy uliczce biegn¹cej w stronê koœcio³a. Wymieniæ tu mo¿na, m.in. powsta³e w tych samych latach prace artysty ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie - olejny Pejza¿ normandzki czy akwarelê Breuilpont (porównaj: bibliografia obok).

estymacja: 12 000 - 15 000

Porównaj: - W. Jaworska, Tadeusz Makowski. ¯ycie i twórczoœæ, Wroc³aw-Warszawa-Kraków 1964, s. 191, 192, il. 105-108; - W. Jaworska, Tadeusz Makowski, Kraków 1999, il. ss. 19, 82, 83, 84; - E. Zawistowska, Tadeusz Makowski. Dzie³a z kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie, MNW, Warszawa 2003, s. 130, il. na s. 129.

465 000 z³

estymacja: 70 000 - 90 000

71 JAN CYBIS

INFORMACJA O ARTYŒCIE:

(Wróblin na Œl¹sku Opolskim 1897 - Warszawa 1972)

Jan Cybis rozpocz¹³ studia malarskie w Akademii Sztuki i Przemys³u Artystycznego we Wroc³awiu (1920-1921). Nastêpnie kszta³ci³ siê w krakowskiej Akademii Sztuk Piêknych pod kierunkiem Józefa Pankiewicza. W 1924, wraz z grup¹ kolegów tworz¹cych tzw. Komitet Paryski (w skrócie „KP“; st¹d nazwa grupy „kapiœci“), wyjecha³ do Pary¿a, gdzie kontynuowa³ naukê pocz¹tkowo w kontakcie z Pankiewiczem, póŸniej samodzielnie. W 1930 wzi¹³ udzia³ w pierwszej wystawie kapistów w paryskiej Galerie Zak, póŸniej we wspólnej wystawie w Genewie, a po powrocie do kraju w 1931 tak¿e w zbiorowej wystawie w Polskim Klubie Artystycznym w Warszawie. W roku 1932 mia³ pierwsz¹ wystawê indywidualn¹ w Krakowie. By³ g³ówn¹ postaci¹ grupy, propagatorem za³o¿eñ wysuwaj¹cych na naczelne miejsce zagadnienia koloru, który „by³ treœci¹ i form¹“ jego malarstwa. Ostatnia du¿a, monograficzna wystawa prac artysty (warszawska Zachêta, rok 1997) da³a mo¿liwoœæ przeœledzenia jego bardzo konsekwentnej drogi twórczej. Odrzucaj¹c wszelk¹ anegdotê, tworzy³ obrazy malowane „z powodem plastycznym“ - pejza¿e, martwe natury, portrety. By³ tak¿e t³umaczem i krytykiem sztuki, pisywa³ artyku³y, m.in. do krakowskiego „G³osu Plastyków“, którego redaktorem naczelnym zosta³ w 1937. Od roku 1946 by³ profesorem warszawskiej ASP, gdzie wyk³ada³ do 1968 (z przerw¹ 1951-1957). W 1955 wyk³ada³ te¿ w PWSSP w Sopocie.

G£UCHO£AZY, VII 1966 akwarela, o³ówek, papier, 28,5 x 46,5 cm (w œwietle passe-partout) sygn. o³. p.d.: J. Cybis G³ucho³azy 1966 r 44 000 z³

estymacja: 6 000 - 8 000

W lipcu 1966 roku na zaproszenie w³adz województwa opolskiego Cybis wraz z ¿on¹ goœci³ w G³ucho³azach - w hotelu „Leœnym", zwiedzaj¹c miasteczka i wsie Opolszczyzny. Powsta³y wówczas akwarele, szkice z motywami pejza¿owymi.

72 JAN CYBIS (Wróblin na Œl¹sku Opolskim 1897 - Warszawa 1972)

MARTWA NATURA. NACZYNIA, 1966 olej, p³ótno, 38,5 x 61 cm sygn. p.d.: J. Cybis Odwrocie obrazu pokryte bia³¹ farb¹; dwukrotnie naniesiony napis: J. CYBIS | M.N. NACZYNIA 38 x 61 1966 r. Poœrodku p³ótna stempel z napisem odrêcznym: ZGODA MINISTERSTWA KULTURY I SZTUKI | - ZEZWALA SIÊ NA WYWÓZ ZA GRANICÊ | CKZ - R/W/4/74 [podpis nieczytelny] Na listwie dolnej napis: 38 x 60. Ponadto szereg napisów farb¹ na ramie - na listwie bocznej: - Z. G£. Z.P.A.P. - 769/48; - na listwie dolnej: 12F. 61-50. 25 000 z³

estymacja: 30 000 - 35 000

73 JAKUB (JACQUES) ZUCKER

74 JOACHIM WEINGART

(Radom 1900 - Pary¿ [?] 1981)

(Drohobycz 1895 - obóz koncentracyjny Auschwitz /?/ 1942)

PEJZA¯

KWIATY W WAZONIE, ok. 1930

olej, p³ótno, 50 x 65 cm sygn. p.d.: J. ZUCKER.

olej, sklejka, 65 x 50 cm sygn. l.d.: Weingart

415 000 z³ Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 18 000 - 20 000

414 000 z³ Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 15 000 - 20 000

75 JERZY DUDA GRACZ (Czêstochowa 1941 - £agów 2004)

OBRAZ 1043, 1986 olej, p³yta pilœniowa, 61,5 x 51 cm sygn. p.d.: DUDA GRACZ 1043/86. Na odwr. nalepka autorska z danymi obrazu oraz napis o³ówkiem: 2/III 430 000 z³

estymacja: 35 000 - 45 000

76 JERZY DUDA GRACZ MOTYW POLSKI - HAMLET POLNY, 1995 olej, sklejka, 70 x 69,3 cm sygn. l.d.: DUDA GRACZ. 1844/95.1977 (w ramce) Na odwrocie na sklejce napisy: 20 VII 95; P562-8333/301/95 oraz nalepka autorska z danymi obrazu 432 000 z³

estymacja: 35 000 - 45 000

Obraz opisany i reprodukowany: - Images of Poland, New York 1995, Polish Art Gallery of "Nowy Dziennik"; kat.; - Czes³aw Czapliñski, Kolekcje sztuki polskiej w Ameryce. Polish Art Collections in America, Wyd. Fundacja Dobrej Ksi¹¿ki, Warszawa - Nowy Jork, s. 324, il. barwna. Obraz jest powtórzon¹ wersj¹ kompozycji z 1977 roku. Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

77 ANDRZEJ WRÓBLEWSKI (Wilno 1927 - zmar³ w Tatrach 1957)

SCENA ZBIOROWA Z TERES¥ I KITKIEM, 1954 tusz lawowany, papier, 29,8 x 41,9 cm napisy o³ówkiem (rêk¹ Krystyny Wróblewskiej) p.d.: A. Wróblewski; p.g.: 594 na odwrocie liczne szkice tuszem

415 000 z³

estymacja: 18 000 - 25 000

Obraz skatalogowa³a i opisa³a w 1958 roku matka artysty, Krystyna Wróblewska, w trakcie prac nad jego pierwsz¹ poœmiertn¹ wystaw¹ w Pa³acu Sztuki w Krakowie. Obraz przedstawia ¿onê artysty, Teresê Waleriê Reutt (1927-1994) oraz pierworodnego syna Andrzeja (ur. 10 V 1954) zwanego w domu rodzinnym „Kitkiem“. Przedstawienie to wpisuje siê w zbiór prac o charakterze domowym, rodzinnym, powsta³ych w technice tuszu lawowanego. Prezentowana praca jest unikalna, bowiem jest jedn¹ z nielicznych wielopostaciowych scen z tego zbioru. Pracy towarzyszy certyfikat autentycznoœci wydany przez Fundacjê Andrzeja Wróblewskiego o numerze 1/2013.

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Andrzej Wróblewski by³ synem znanej graficzki, Krystyny Wróblewskiej, która kierowa³a jego pierwszymi krokami na polu sztuki. Studiowa³ na Wydziale Malarstwa ASP w Krakowie (1945-1952) pod kierunkiem Zygmunta Radnickiego, Zbigniewa Pronaszki, Hanny Rudzkiej-Cybis i Jerzego Fedkowicza. Równoczeœnie studiowa³ historiê sztuki na Uniwersytecie Jagielloñskim (1945-1948), koñcz¹c ten kierunek z tytu³em magistra. W latach 1948-1949 by³ cz³onkiem za³o¿onej przez siebie na ASP w Krakowie „Grupy Samokszta³ceniowej“, w sk³ad której wchodzili tak¿e m.in. Andrzej Wajda, Witold Damasiewicz i Andrzej Strumi³³o. Jako teoretyk grupy, a tak¿e we w³asnej ówczesnej praktyce malarskiej, Wróblewski postulowa³ metodê nazwan¹ przez niechêtnych m³odym kapistów „neobarbarzyñstwem“. By³a to pierwsza w Polsce próba wprowadzenia rodzimej,

nie importowanej z ZSRR wersji socrealizmu, zduszona przez w³adze szkolnictwa artystycznego podczas Ogólnopolskich Popisów Szkó³ Artystycznych w Poznaniu w 1949. Zaczêty w tym czasie cykl „Rozstrzelañ“ zosta³ dopiero po 1956 uznany za najbardziej wstrz¹saj¹ce i przez to prawdziwe oddanie dramatu wojny. Od 1950 roku Wróblewski pracowa³ jako asystent, nastêpnie aspirant w macierzystej uczelni (do 1955). Próbowa³ - bez powodzenia - poddaæ siê dyscyplinie realizmu socjalistycznego. W 1955 wzi¹³ udzia³ w wystawie w warszawskim Arsenale. Z ostatnich lat twórczoœci artysty pochodz¹ najwa¿niejsze, poza „Rozstrzelaniami“, jego dzie³a: Kolejka trwa, Ukrzes³owienia, Szofer - wszystkie z 1956. Wa¿nym w¹tkiem jego twórczoœci by³y prace na papierze: liczne akwarele, rysunki, monotypie.

78 JERZY NOWOSIELSKI (Kraków 1923 - Kraków 2011)

AKT, 1975 olej, p³ótno 70 x 50 cm Na odwrocie na p³ótnie napis czarn¹ farb¹: IX. 1975 | JERZY NOWOSIELSKI | OLEJ

480 000 z³

estymacja: 100 000 - 120 000

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Jerzy Nowosielski w 1940 zacz¹³ studia w Kunstgewerbeschule w Krakowie. W 1942 przebywa³ przez nieca³y rok w £awrze œw. Jana Chrzciciela pod Lwowem. Studiowa³ tam sztukê malowania i historiê ikon. Po powrocie do Krakowa w 1943 nawi¹za³ ponowne kontakty z krêgiem przysz³ej Grupy Krakowskiej. Po wojnie kontynuowa³ studia w ASP w Krakowie pod kierunkiem prof. Eugeniusza Eibischa (1945-1947). Na I Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Krakowie w 1948/ 1949 pokaza³ obrazy utrzymane w nurcie abstrakcji geometrycznej. W latach socrealizmu nie wystawia³, zajmuj¹c siê w tym czasie scenografi¹ oraz malowaniem cerkwi i koœcio³ów. W 1955 roku w £odzi zaprezentowa³ sw¹ pierwsz¹ wystawê indywidualn¹, w 1956 wzi¹³ udzia³ w XXVIII Biennale w Wenecji. W latach 1957-1962 by³ peda-

gogiem w Pañstwowej Wy¿szej Szkole Sztuk Plastycznych w £odzi, nastêpnie w Akademii krakowskiej, gdzie wyk³ada³ na Wydziale Malarstwa do przejœcia na emeryturê w 1993. W drugiej po³owie lat 50. osi¹gn¹³ charakterystyczny styl aktów, pejza¿y i scen figuralnych we wnêtrzach, który zawdziêcza³ swej fascynacji ikon¹ i doœwiadczeniom z malarstwem sakralnym. W 1976 podj¹³ na nowo realizacje monumentalne, wykonuj¹c m.in. malowid³a œcienne, stacje Drogi Krzy¿owej i projekty witra¿y w koœciele Opatrznoœci Bo¿ej w Weso³ej pod Warszaw¹ (1976-1979). Artysta powszechnie uznawany by³ za autorytet w dziedzinie sztuki zakorzenionej w wartoœciach duchowych.

79 TADEUSZ DOMINIK

80 EUGENIUSZ MARKOWSKI

(Szymanów 1928, mieszka w £omiankach k. Warszawy)

(Warszawa 1912 - Warszawa 2007)

COMPOSITION I, 1961

DIAVOLETTO, 1970

olej, p³ótno, 73,5 x 100 cm sygn. p.d.: Dominik 61 Na odwrocie na blejtramie napisy: Composition I | 73,5 x 100 oraz dwie nalepki z danymi obrazu

technika mieszana, p³ótno, 80 x 59,5 cm sygn. l.d.: E. Markowski na odwrocie na górnej listwie krosna czarn¹ farb¹: „DIAVOLETTO 1970, E. MARKOWSKI; na lewej listwie: 80 x 60, na odwr. na p³ótnie l.g.: Techn. mixta 2 nalepki: Rassegna Nazionale di Arti Figurative Roma 1947[!] wype³niona rêcznie (nieczytelnie), druga zniszczona, nieczytelna

427 000 z³

estymacja: 35 000 - 45 000

Informacja o artystach - www.agraart.pl

45 000 z³

estymacja: 10 000 - 15 000

81 MARIAN CZAPLA

82 JERZY NOWOSIELSKI

(Gacki na KielecczyŸnie 1946, mieszka w Warszawie)

(Kraków 1923 - Kraków 2011)

ANTURIUM W ZIELENIACH, 2001

AKT W OKNIE, 1973

akryl, p³ótno, 81 x 65 cm; sygn. l.g.: czapla. 01 Na odwrocie na p³ótnie napis autorski: „ANTURIUM | W ZIELENIACH“ | ACRYL 2001 | 81 x 65 | m czapla Na blejtramie napis: KAT. 169. oraz nalepka Expositions Natural Le Coultre SA Geneva z danymi obrazu.

olej, p³ótno, 120 x 80 cm Na odwrocie na p³ótnie napis autorski: JERZY NOWOSIELSKI | 1973; R. 22.; P. 41. Na blejtramie nalepka Expositions Natural Le Coultre SA Geneva z danymi obrazu oraz nalepka informacyjna w jêzyku angielskim.

3 000 z³

4120 000 z³

Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 4 000 - 5 000

Informacja o artyœcie - kat. nr 78

estymacja: 150 000 - 180 000

83 TADEUSZ DOMINIK

84 W£ADYS£AW HASIOR

(Szymanów 1928, mieszka w £omiankach k. Warszawy)

(Nowy S¹cz 1928 - Kraków 1999)

KOMPOZYCJA, koniec lat 70. XX w.

PRZEWODNIK, 1968

olej, p³ótno, 60 x 80,5 cm sygn. p.d.: Dominik

tkaniny ró¿ne, skórki zwierzêce, papier, metal, plastik 257 x 102 cm sygn. po prawej poni¿ej œrodka: HASIOR. W. | 1968 Na drewnianej listwie nalepka depozytowa Muzeum Sztuki w £odzi.

16 000 z³

estymacja: 18 000 - 25 000

Informacja o artystach - www.agraart.pl

15 000 z³

estymacja: 20 000 - 30 000

85 STEFAN GIEROWSKI (Czêstochowa 1925, mieszka w Warszawie)

OBRAZ CCLXXXI, 1972 olej, p³ótno 125 x 100,5 cm sygn. na odwrocie: 1972 | S. GIEROWSKI | WARSZAWA | Ob. CCLXXXI Na blejtramie nalepka Expositions Natura Le Coultre SA Geneva z danymi obrazu. Na ramie nalepka Galerii Sztuki Fibak.

470 000 z³

estymacja: 80 000 - 120 000

Obraz reprodukowany i opisany w: - Nowe obrazy Kolekcja Olgi i Wojciecha Fibaków, Warszawa 2010, s. 90, il. barwna.

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Stefan Gierowski studiowa³ malarstwo w ASP w Krakowie (m.in. u Jerzego Fedkowicza i Zbigniewa Pronaszki) i historiê sztuki na Uniwersytecie Jagielloñskim. W 1949 przeniós³ siê do Warszawy. W 1955 wzi¹³ udzia³ w wystawie w Arsenale. W tym okresie uprawia³ malarstwo figuratywne o akcentach egzystencjalistycznych. W 1957 powsta³ pierwszy obraz oznaczony numerem I - od tej pory artysta nie stosuje literackich tytu³ów, nazywaj¹c swe prace Obrazami i numeruj¹c je liczbami rzymskimi. Artysta zwi¹za³ siê z warszawsk¹ Galeri¹ Krzywe Ko³o, gdzie mia³ wystawy indywidualne w 1957 i 1959. Jego obrazy wy³amuj¹ siê z definicji zarówno abstrakcji typu informel, jak te¿ sztuki postkonstruktywistycznej, choæ nosz¹ cechy obydwu tych kierunków. Odznaczaj¹ siê, zw³aszcza we wczesnym okresie, wyszukan¹ gr¹ faktury i kolorów, co pozwala widzieæ w Gierowskim kontynuatora szko³y polskiego koloryzmu. W latach 60. w obrazach o zdecydowanej kompozycji eksponowa³

efekty walorowe. Od lat 70. wiêcej uwagi skupia³ na wzajemnych oddzia³ywaniach pól barwnych, to skontrastowanych, to rozbitych na plamy czystego pigmentu. Ten w¹tek w latach 80. zyska³ znacz¹ce uzupe³nienie. Artysta podj¹³ poszukiwania form i uk³adów kompozycyjnych, które mog³yby staæ siê plastycznym ekwiwalentem pojêæ werbalnych (cykl „Malowanie Dziesiêciorga Przykazañ“ z roku 1986). W latach 1961-1995 Gierowski by³ pedagogiem w Akademii warszawskiej, od 1976 - profesorem, w latach 1975-1981 dziekanem Wydzia³u Malarstwa. Prowadzi³ pracowniê wyró¿niaj¹c¹ siê programem i poziomem intelektualnym, z której wysz³o wielu wybitnych malarzy. W 1983 zosta³ wybrany przez Senat Akademii na rektora, lecz wybór nie zosta³ zatwierdzony przez w³adze. Przyczyni³a siê do tego postawa artysty wobec stanu wojennego - w czym równie¿ by³ wzorem dla swych uczniów.

86 JAN BERDYSZAK

87 JANUSZ ORBITOWSKI

(Zawory w Poznañskiem 1934, mieszka w Poznaniu)

(Kraków 1940, mieszka w Krakowie)

K£ODA, 1991

BEZ TYTU£U, 1969

akryl, tektura, 70,5 x 91,5 cm sygn. o³. p.d.: JAN | BER | DYSZ | AK | 1991 na odwrocie napis autorski œr.g.: JAN BERDYSZAK | K£ODA | 1991 | akryl tektura

olej, p³yta pilœniowa, 50 x 34,5 cm sygn. na odwrocie g.: Janusz ORBITOWSKI 1969 | 50 x 34,5 cm

10 000 z³

7 000 z³

estymacja: 12 000 - 15 000

Praca nale¿y do wiêkszego cyklu prac pt. „Belki“, nad którym artysta pracowa³ w latach 1977-91. Nale¿¹ do niego zarówno prace malarskie (Belki krzy¿a, 1977-88), jak instalacje przestrzenne z u¿yciem drewna, szk³a itp. oraz prace studyjne wykonywane w ró¿nych technikach. Jednym z takich studiów jest oferowana praca, bêd¹ca wizualizacj¹ czy przybli¿eniem wzajemnych relacji form w przestrzeni. Cykl „Belki“ by³ prezentowany na osobnych wystawach artysty, m.in.: Jan Berdyszak. Belki 1977-1991, Galeria Studio, Warszawa I-II 1992.

Informacja o artystach - www.agraart.pl

estymacja: 8 000 - 10 000

88 KIEJSTUT BERENICKI

89 JACEK SIENICKI

(Poznañ 1935, mieszka w Sopocie)

(Warszawa 1928 - Warszawa 2000)

MARTWA NATURA Z CHLEBAMI - DU¯A, 1991

CZ£OWIEK, 1973

olej, p³ótno, 95 x 125 cm sygn. p.œr. na bia³ej kartce w chlebie: Martwa natura | z chlebami | du¿a. | 1991. KBereŸnicki

olej, p³ótno, 145 x 110 cm sygn. na odwrocie: Sienicki | Jacek | cz³owiek | ol. p³. 1973. Na blejtramie nalepka Expositions Natura Le Coultre SA Geneva z danymi obrazu. Na ramie nalepka Galerii Sztuki Fibak.

49 000 z³

estymacja: 15 000 - 20 000

Informacja o artystach - www.agraart.pl

420 000 z³

estymacja: 25 000 - 30 000

90 JERZY DUDA GRACZ

91 FRANCISZEK STAROWIEYSKI

(Czêstochowa 1941 - £agów 2004)

(Kraków 1930 - Warszawa 2009)

AUTOPORTRET, 11 XII 1998

IM MEINEN ELTERN GRAB, 1991

wêgiel, pastel, karton br¹zowy; 63 x 49 cm (w œw. ramy) u do³u napis flamastrem: Panu Markowi | Jerzy Duda. G., p.g. data: 11.12.98

pastel, sangwina, papier szarozielony 63 x 48,5 cm (w œwietle passe-partout) sygn. l.g.: FS [monogram wi¹zany] | 1691

49 000 z³

45 000 z³

estymacja: 12 000 - 15 000

estymacja: 12 000 - 15 000

92 BRONIS£AW KIERZKOWSKI (£ódŸ 1924 - Warszawa 1993)

OBRAZ 47, 1982 olej, p³ótno, 90 x 80 cm Na odwrocie na p³ótnie napis: KIERZKOWSKI | 1982 | 47 (w kó³ku) wym. 90 x 80 cm; œlad piecz¹tki zezwalaj¹cej na wywóz za granicê oraz nr: 4683/89 i nieczytelny podpis; na blejtramie nalepka DESY. 15 000 z³

estymacja: 17 000 - 20 000

93 HENRYK STA¯EWSKI (Warszawa 1894 - Warszawa 1988)

NR 12, 1979 akryl, sklejka, 60 x 60 cm sygn. na odwrocie: nr. 12 | 1979 | H. Sta¿ewski. Nalepka: Galerie Franz Swetec | Harffstrasse 40, 4000 Dusseldorf | Telefon 0211 | 78 65 67 | Kunstler Henryk Sta¿ewski | Titel „Nr. 12 - 79“ | Technik: Acryl/Hartfaser | Grosse: 60/60 cm Jahr 1979. Œlad piecz¹tki z nieczytelnym napisem.

Obraz wystawiany i opisany: - Wyst. Polsky konstruktivismus Polish Constructivism, Muzea Milana Dobeœa 19 I - 6 III 2011; - Kat. wydany przez Galerie vytvarneho umeni v Ostrave, wstêp Sebastian Dudzik, s. 4, il. barwna. 35 000 z³

estymacja: 40 000 - 50 000

Informacja o artystach - www.agraart.pl

94 LESZEK NOWOSIELSKI (Warszawa 1918 - Warszawa 1999)

CYRK, 1990 ceramika, szkliwa barwne, 119 x 28 cm (ca³oœæ osadzona na specjalnej sztaludze) Obraz opisany, reprodukowany i wystawiany: - Barbara Banaœ, Nowosielscy, Biblioteka Gazety Wyborczej Warszawa 2010, s. 72 il. barwna, 73 (detal). - Atelier Nowosielski [kat. wystawy], Fondazione Stelline, Mediolan 15 IX - 8 X 2011, s. 59, repr. barwna (fragment). Prace ceramiczne Leszka Nowosielskiego charakteryzuje szeroka gama barwnej glazury wspó³graj¹ca z delikatn¹ siatk¹ spêkañ, ciekawa kompozycja i narracyjna anegdota. 10 000 z³

estymacja: 12 000 - 15 000

95 LESZEK NOWOSIELSKI KOMPOZYCJA III, 1988 olej, p³ótno, 130 x 97 cm sygn. odwrocie na p³ótnie: LESZEK NOWOSIELSKI 373 (w ramce) | 97,5 x 132 | Kompozycja III | 1988 r. w p.g. rogu pod³u¿na piecz¹tka zezwalaj¹ca na wywóz za granicê; w l.g. rogu: 42 (w kó³ku), 2 (w ramce) Obraz opisany i reprodukowany w: - Barbara Banaœ, Nowosielscy, Biblioteka Gazety Wyborczej Warszawa 2010, s. 97, il. barwna. 8 000 z³

estymacja: 10 000 - 15 000

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Leszek Nowosielski - artysta ceramik, malarz i rysownik. Przed II wojn¹ œwiatow¹ studiowa³ chemiê na Politechnice Warszawskiej. Podczas okupacji uczy³ siê malarstwa pod kierunkiem Jana Rubczaka. W latach 1945-1949 mieszka³ w Gliwicach, gdzie prowadzi³ wytwórniê chemiczn¹. Przyjêty w 1949 do Zwi¹zku Polskich Artystów Plastyków poœwiêci³ siê ceramice artystycznej i malarstwu. Wspólnie z ¿on¹ Hann¹ pocz¹tkowo dekorowali gotowe formy porcelanowe z zak³adów porcelany w Æmielowie i Chodzie¿y wed³ug samodzielnie opracowanej technologii i stylistyki. Z czasem realizowali mozaiki œcienne na fasadach kamienic, tworzyli te¿ oryginalne formy ceramiczne, figury czy wazony, które zyska³y uznanie wœród odbiorców, a tak¿e nagrody na miêdzynarodowych wystawach, m.in. w Pary¿u z³oty medal w 1970. Obok ceramiki Leszek Nowosielski uprawia³ malarstwo, w sferze techniki niejednokrotnie inspirowane doœwiadczeniami ceramicznymi ³¹cz¹c kompozycje malarskie z technik¹ ceramiczn¹. By³y to najczêœciej kompozycje abstrakcyjne, gdzie gra kolorów i niespokojna faktura uk³ada³y siê w niebanaln¹ ca³oœæ. By³ tak¿e autorem wielu rysunków przedstawiaj¹cych sceny z ¿ycia ulicy i miejsc, które odwiedza³.

96 JACEK YERKA

97 JACEK PA£UCHA

(Toruñ 1952, mieszka w Warszawie)

(ur. Czêstochowa 1966)

SEN NOCY LETNIEJ, 1986

CASABLANCA, 2012

akryl, p³ótno, 50,5 x 61,5 cm sygn. p.d.: JRKOWALSKI na odwr. na dolnej listwie krosna: JACEK KOWALSKI | „SEN NOCY LETNIEJ“ | AKRYL 1986

olej, p³ótno, 70 x 55 cm sygn. l.d. : J. Pa³ucha 2012

Obraz powsta³ przed zmian¹ nazwiska przez artystê.

Informacja o artystach - www.agraart.pl

416 000 z³

estymacja: 18 000 - 25 000

3 000 z³

estymacja: 4 000 - 6 000

98 ADAM BOROWY

99 ARIKA MADEYSKA

(Soko³ów Podlaski 1972, mieszka w Kosowie Lackim)

(Warszawa 1920 - Pary¿ 2004)

WYŒCIG

PEJZA¯, ok. 1959

olej, p³ótno, 73 x 100 cm sygn. p. d. : ABor Na blejtramie napis: ADAM BOROWY „WYŒCIG“

olej, p³ótno naklejone na sklejkê, 51 x 37 cm sygn. p.d : MADEYSKA A Na odwrocie na sklejce napis tuszem: MADEYSKA ARIKA | WARSZAWA | BERNARDYÑSKA 1A; o³ówkiem: BERNARDYÑSKA | PEJZA¯ Ponadto trzy szcz¹tkowo zachowane nalepki, m.in. nalepka wystawy w Warszawie w roku 1959.

3 000 z³ Informacja o artystach - www.agraart.pl

estymacja: 4 000 - 6 000

43 000 z³

estymacja: 8 000 - 10 000

Obraz reprodukowany: - „Gazeta Pomorska“ Bydgoszcz z dnia 13 sierpnia 1959; - „G³os Szczeciñski“ Szczecin z dnia 13 sierpnia 1959; - „G³os Wybrze¿a“ Gdañsk z dnia 22-23 sierpnia 1959 (wszystkie trzy reprodukcje to zdjêcie artystki w pracowni z prezentowanym Pejza¿em na sztalugach).

100 JAROS£AW MODZELEWSKI

101 MARIAN CZAPLA

(Warszawa 1955, mieszka w Warszawie)

(Gacki na KielecczyŸnie 1946, mieszka w Warszawie)

MAZOWSZE, Z CYKLU „POWÓD“, 1997

OP£AKIWANIE, 1991

akwarela, papier, 50 x 70 cm sygn. na odwr. o³.: Jaros³aw Modzelewski 1997 [data w kó³ku] | „Kobieta, krowa. Mazowsze“ | akwarela 50 x 70

olej, p³ótno, 179 x 120 cm sygn. l. d. wzd³u¿ bocznej krawêdzi: czapla ‘91 Na odwrocie na p³ótnie napis autorski: marian czapla | OLEJ NA P£ÓTNIE | „OP£AKIWANIE“ - 1991 | Z CYKLU „ECCE HOMO“ | 180 x 120 cm. Na blejtramie nalepka Expositions Natural Le Coultre SA Geneva z danymi obrazu

42 000 z³

estymacja: 6 000 - 10 000

Praca reprodukowana w katalogu: - Jaros³aw Modzelewski. Obrazy 1977-2006, Galeria Zderzak, Kraków 2006, s. 192, poz. 276.8 (tam¿e bibl.), s. 239, il. Informacja o artystach - www.agraart.pl

45 000 z³

estymacja: 8 000 - 10 000

102 JAN TARASIN (Kalisz 11 IX 1926 - Anin 8 VIII 2009)

SYTUACJA NIEWYJAŒNIONA (dyptyk), 1991 olej, p³ótno, 150 x 260 cm skrzyd³o lewe: 150,5 x 130cm sygn. na odwrocie na p³ótnie: JAN TARASIN 91 | „SYTUACJA NIEWYJAŒ- | NIONA” skrzyd³o prawe: 150 x 129,5 cm sygn. p.d.: Jan Tarasin 91

4120 000 z³

estymacja: 130 000 - 160 000

INFORMACJA O ARTYŒCIE: Jan Tarasin studiowa³ malarstwo w ASP w Krakowie pod kierunkiem prof. Zbigniewa Pronaszki (1946-1951). Jeszcze jako student zadebiutowa³ na I Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Krakowie w 1948/49. W po³owie lat 50. stworzy³ cykle litografii: „Nowa Huta i jej mieszkañcy“, 1954, „Dom“, 1955. W pierwszym przeciwstawi³ siê oficjalnemu optymizmowi, w drugim, operuj¹c symbolik¹ martwej natury, zawar³ treœci egzystencjalne i odnosz¹ce do niedawnego dramatu wojny. Po 1956 zacz¹³ malowaæ obrazy niefiguratywne. Uk³ady wyodrêbnionych elementów (okreœlanych jako „przedmioty“) umieszczane by³y przez artystê na p³aszczyŸnie (cykl „Wnêtrze“, 1957) ), lub w aluzyjnej przestrzeni (cykle „Uczta“, 1957, „Brzeg“, 1962-1964, „Przedmioty policzone“, od 1968, „Antykwariat“, 1968). Zasada ta utrzymuje siê w jego malarstwie w nastêpnych latach, ró¿nice miêdzy okresami twórczoœci dotycz¹ sposobu opracowania „przedmiotów“ i ich usytuowania w przestrzeni obrazu lub wobec t³a. Od lat 70. „przedmioty“ zmieniaj¹ siê w graficzne, zwykle czarne znaki na jasnych t³ach

(cykl „Kolekcja“, od 1971). T³a z kolei bywaj¹ iluzyjnie przestrzenne, zró¿nicowane walorowo, miêkkie. W latach 90. artysta wróci³ do kolorystycznego, bardziej malarskiego rozwi¹zywania zarówno znaków, jak i te³, czêsto ciemnych lub przenikaj¹cych siê z „przedmiotami“ (cykl „Wylêgarnia przedmiotów“, 1992). Tarasin od 1962 jest cz³onkiem „Grupy Krakowskiej“. W latach 1963-1967 uczy³ na Wydziale Architektury Wnêtrz krakowskiej ASP. W 1967 przeniós³ siê do Warszawy, w 1974 podj¹³ pracê pedagogiczn¹ na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie. W 1987-1990 by³ rektorem tej uczelni. W 1976 otrzyma³ Nagrodê Krytyki Artystycznej im. Cypriana Kamila Norwida, w 1984 Nagrodê im. Jana Cybisa; Nagroda na MB Sztuki w San Marino 1965. Równolegle z malarstwem zajmuje siê rysunkiem i grafik¹ - do lat 60. litografi¹, od 1974 serigrafi¹. W latach 1974-1981 wyda³ 8 autorskich „Zeszytów“ z serigrafiami i w³asnymi tekstami. W 1995 w Galerii Zachêta odby³a siê wystawa artysty, której towarzyszy³ monograficzny katalog.

AGRA-ART DOM AUKCYJNY

Imiê i nazwisko, nazwa firmy

Adres

Numer telefonu, faxu, e-mail

FORMULARZ ZLECENIA LICYTACJI NA AUKCJI 17 MARCA 2013

W celu z³o¿enia pisemnej oferty kupna na obiekty wystawione na aukcji nale¿y wype³niæ niniejszy formularz zg³oszeniowy i przes³aæ poczt¹ lub faxem - numer tel. (22) 625 08 08, 22 625 06 09.

Nowych Klientów - przed przyjêciem zlecenia - Dom Aukcyjny mo¿e poprosiæ o podanie pe³nych danych osobowych, referencji bankowych lub o wp³acenie wadium.

Proszê o rezerwacjê linii telefonicznej nr telefonu do licytacji Proszê o licytowanie w moim imieniu nastêpuj¹cych obiektów: Numer katalogowy

Autor, tytu³

Oferowana cena (bez op³aty organizacyjnej)

Zlecenia licytacji z limitem Dom Aukcyjny Agra-Art S.A. gwarantuje poufnoœæ informacji podanych w formularzu. Oferta - jej treœæ i proponowana cena - pozostaje do wy³¹cznej wiadomoœci Domu Aukcyjnego. Dom Aukcyjny bêdzie reprezentowaæ w licytacji Zleceniodawcê do podanej kwoty. Dom Aukcyjny nie uwzglêdnia zleceñ bez limitu.

Zlecenia licytacji telefonicznej Prosimy o podanie numeru telefonu aktualnego w czasie aukcji. Pracownik Domu Aukcyjnego po³¹czy siê z Pañstwem przed rozpoczêciem licytcji wybranych obiektów. Dom Aukcyjny nie ponosi odpowiedzialnoœci za problemy z uzyskaniem po³¹czenia z podanym numerem.

Wp³ata wadium przelew na konto gotówka

Oœwiadczenie Akceptujê wszystkie postanowienia Regulaminu Aukcji zawarte w katalogu aukcyjnym. W szczególnoœci zobowi¹zujê siê do zap³acenia wylicytowanej kwoty wraz z doliczon¹ op³at¹ organizacyjn¹ w ci¹gu 10 dni od daty aukcji. Zgadzam siê na przechowywanie i przetwarzanie moich danych osobowych w celu realizacji niniejszego zlecenia. Zosta³em poinformowany o mo¿liwoœci wgl¹du, poprawienia lub usuniêcia moich danych.

karta kredytowa (nazwa karty) nazwisko w³aœciciela nr karty wa¿na do

Data

3 cyfrowy kod

Podpis

Konto: RCB BANK, o/Warszawa, nr konta: 28 1750 0009 0000 0000 0356 5408

DOM AUKCYJNY AGRA-ART SPÓ£KA AKCYJNA 00-679 Warszawa, ul. Wilcza 55/63 tel. (0-22) 625-08-08, (0-22) 625-06-09, fax (0-22) 625-06-28

ZARZ¥D Zofia Krajewska-Szukalska prezes zarz¹du

Konrad Szukalski wiceprezes

Rafa³ Krajewski wiceprezes

Anna JóŸwik historyk sztuki (sztuka tradycyjna)

Jolanta Krasuska historyk sztuki (sztuka wspó³czesna)

Gra¿yna Zieliñska malarstwo rzemios³o artystyczne

Marcin Zieliñski projekty graficzne

Agnieszka Warska ksiêgowoœæ

Piotr Borkowski dyrektor zarz¹dzaj¹cy

RADA NAUKOWA Anna Tyczyñska historyk sztuki, malarstwo

Renata Lisowska konsultacje konserwatorskie

Anna Prugar-Myœlik historyk sztuki, malarstwo

Maryla Sitkowska historyk sztuki, grafika, rysunek

AUTORKI KATALOGU Anna Tyczyñska - historyk sztuki, absolwentka Uniwersytetu Jagielloñskiego, pracownik Muzeum Narodowego w Warszawie w latach 1971-2005, znawca malarstwa polskiego XIX/XX w., starszy kustosz zbiorów malarstwa polskiego, wspó³autorka wielu wystaw i katalogów organizowanych w MNW. Anna Prugar-Myœlik - historyk sztuki, absolwentka Uniwersytetu Jagielloñskiego, pracownik naukowy Muzeum Narodowego w Warszawie w latach 1976-2005, starszy kustosz zbiorów sztuki wspó³czesnej, autorka wielu publikacji, katalogów i wystaw organizowanych w MNW i innych polskich i zagranicznych muzeach. KONSULTACJE El¿bieta Charaziñska, Ma³gorzata Buyko, Tadeusz Matuszczak, Marta Romanowska Roczna prenumerata katalogów (Sztuka Wspó³czesna i Tradycyjna) - 120 z³. Prenumerata obejmuje 6 kolejnych edycji (2 - sztuki wspó³czesnej, 4 - tradycyjnej), wysy³anych przed ka¿d¹ aukcj¹ w pierwszej kolejnoœci oraz wszelkie inne okazjonalne katalogi Agry-Art. Wp³aty: RCB BANK, oddzia³ Warszawa, numer konta: 28 1750 0009 0000 0000 0356 5408

Zdjêcia do katalogów Tomasz Pra¿mowski, Marcin Zieliñski

WYDAWCA: Agra-Art SA Wszelkie prawa zastrze¿one.

Agra-Art S.A. Warszawa

ul. Wilcza 55 (22) 625 08 08 (22) 745 10 20 www.agraart.pl agra@agraart.pl


Katalog aukcji Agra-Art 17 marca 2013